Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-318/11 και C-319/11

Daimler AG

και

Widex A/S

κατά

Skatteverket

(αιτήσεις του Förvaltningsrätten i Falun για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 170 και 171 — Όγδοη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 1 — Οδηγία 2008/9/ΕΚ — Άρθρο 3, στοιχείο αʹ — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας — Υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος εντός κράτους μέλους και ασκών, εντός άλλου κράτους μέλους, μόνο δραστηριότητες τεχνικών δοκιμών ή ερευνών»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2012

Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Επιστροφή του φόρου στους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στη χώρα – Προσωπικό πεδίο εφαρμογής – Υποκείμενος στον φόρο ο οποίος, από σταθερή εγκατάσταση, πραγματοποιεί μόνον τεχνικές δοκιμές ή διεξάγει ερευνητικές δραστηριότητες, χωρίς να διενεργεί φορολογητέες πράξεις – Εμπίπτει – Θυγατρική εντός του κράτους μέλους επιστροφής του φόρου η οποία ανήκει κατά 100 % στον υποκείμενο στον φόρο – Δεν ασκεί επιρροή

(Οδηγίες του Συμβουλίου 79/1072, άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2006/98, και 2008/9, άρθρο 3, στοιχείο αʹ)

Ένας υποκείμενος στον φόρο προστιθεμένης αξίας εγκατεστημένος εντός κράτους μέλους ο οποίος, εντός άλλου κράτους μέλους, πραγματοποιεί μόνον τεχνικές δοκιμές ή διεξάγει ερευνητικές δραστηριότητες, χωρίς να διενεργεί φορολογητέες πράξεις, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι διαθέτει, εντός αυτού του άλλου κράτους μέλους, «μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις», υπό την έννοια του άρθρου 1 της όγδοης οδηγίας 79/1072, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2006/98, και του άρθρου 3, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2008/9, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112, σε υποκείμενους στον φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος.

Πράγματι, η φράση «μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις» περιέχει δύο σωρευτικές προϋποθέσεις οι οποίες συνίστανται, αφενός, στην ύπαρξη «μόνιμης εγκαταστάσεως» και, αφετέρου, στη διενέργεια «πράξεων» από την εγκατάσταση αυτή. Προκειμένου να αποκλεισθεί το δικαίωμα επιστροφής, πρέπει να διαπιστώνεται η πραγματική διενέργεια φορολογητέων πράξεων από τη μόνιμη εγκατάσταση εντός του κράτους υποβολής της αιτήσεως επιστροφής και όχι μια απλή ικανότητα διενέργειας τέτοιων πράξεων από την εν λόγω εγκατάσταση.

Σε περίπτωση που δεν αμφισβητείται ότι μια επιχείρηση δεν διενεργεί φορολογητέες πράξεις εκροών εντός του κράτους μέλους υποβολής της αιτήσεως επιστροφής, μέσω των υπηρεσιών της τεχνικών δοκιμών και ερευνών, πρέπει να αναγνωρίζεται δικαίωμα επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας επί των εισροών, χωρίς να είναι ανάγκη να εξετασθεί, εξάλλου, αν η επιχείρηση αυτή διαθέτει πράγματι «μόνιμη εγκατάσταση» υπό την έννοια των υπό ερμηνεία διατάξεων, δεδομένου ότι οι δύο προϋποθέσεις του κριτηρίου της «μόνιμης εγκαταστάσεως από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις» είναι σωρευτικές.

Η ερμηνεία αυτή δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, επειδή ο υποκείμενος στον φόρο έχει, εντός του κράτους μέλους στο οποίο υπέβαλε την αίτηση επιστροφής, θυγατρική η οποία του ανήκει κατά 100 % και η οποία έχει ως σχεδόν αποκλειστικό σκοπό την παροχή ορισμένων υπηρεσιών στον υποκείμενο στον φόρο οι οποίες είναι σχετικές με τις διενεργούμενες δοκιμές. Πράγματι, μια τέτοια θυγατρική κατά 100 % αποτελεί νομικό πρόσωπο υποκείμενο αυτοτελώς στον φόρο.

(βλ. σκέψεις 32, 37-39, 44, 48, 51, διατακτ. 1, 2)

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-318/11 και C-319/11

Daimler AG

και

Widex A/S

κατά

Skatteverket

(αιτήσεις του Förvaltningsrätten i Falun για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 170 και 171 — Όγδοη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρο 1 — Οδηγία 2008/9/ΕΚ — Άρθρο 3, στοιχείο αʹ — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας — Υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος εντός κράτους μέλους και ασκών, εντός άλλου κράτους μέλους, μόνο δραστηριότητες τεχνικών δοκιμών ή ερευνών»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 25ης Οκτωβρίου 2012

Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Επιστροφή του φόρου στους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στη χώρα — Προσωπικό πεδίο εφαρμογής — Υποκείμενος στον φόρο ο οποίος, από σταθερή εγκατάσταση, πραγματοποιεί μόνον τεχνικές δοκιμές ή διεξάγει ερευνητικές δραστηριότητες, χωρίς να διενεργεί φορολογητέες πράξεις — Εμπίπτει — Θυγατρική εντός του κράτους μέλους επιστροφής του φόρου η οποία ανήκει κατά 100 % στον υποκείμενο στον φόρο — Δεν ασκεί επιρροή

(Οδηγίες του Συμβουλίου 79/1072, άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2006/98, και 2008/9, άρθρο 3, στοιχείο αʹ)

Ένας υποκείμενος στον φόρο προστιθεμένης αξίας εγκατεστημένος εντός κράτους μέλους ο οποίος, εντός άλλου κράτους μέλους, πραγματοποιεί μόνον τεχνικές δοκιμές ή διεξάγει ερευνητικές δραστηριότητες, χωρίς να διενεργεί φορολογητέες πράξεις, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι διαθέτει, εντός αυτού του άλλου κράτους μέλους, «μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις», υπό την έννοια του άρθρου 1 της όγδοης οδηγίας 79/1072, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2006/98, και του άρθρου 3, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2008/9, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112, σε υποκείμενους στον φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος.

Πράγματι, η φράση «μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις» περιέχει δύο σωρευτικές προϋποθέσεις οι οποίες συνίστανται, αφενός, στην ύπαρξη «μόνιμης εγκαταστάσεως» και, αφετέρου, στη διενέργεια «πράξεων» από την εγκατάσταση αυτή. Προκειμένου να αποκλεισθεί το δικαίωμα επιστροφής, πρέπει να διαπιστώνεται η πραγματική διενέργεια φορολογητέων πράξεων από τη μόνιμη εγκατάσταση εντός του κράτους υποβολής της αιτήσεως επιστροφής και όχι μια απλή ικανότητα διενέργειας τέτοιων πράξεων από την εν λόγω εγκατάσταση.

Σε περίπτωση που δεν αμφισβητείται ότι μια επιχείρηση δεν διενεργεί φορολογητέες πράξεις εκροών εντός του κράτους μέλους υποβολής της αιτήσεως επιστροφής, μέσω των υπηρεσιών της τεχνικών δοκιμών και ερευνών, πρέπει να αναγνωρίζεται δικαίωμα επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας επί των εισροών, χωρίς να είναι ανάγκη να εξετασθεί, εξάλλου, αν η επιχείρηση αυτή διαθέτει πράγματι «μόνιμη εγκατάσταση» υπό την έννοια των υπό ερμηνεία διατάξεων, δεδομένου ότι οι δύο προϋποθέσεις του κριτηρίου της «μόνιμης εγκαταστάσεως από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις» είναι σωρευτικές.

Η ερμηνεία αυτή δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, επειδή ο υποκείμενος στον φόρο έχει, εντός του κράτους μέλους στο οποίο υπέβαλε την αίτηση επιστροφής, θυγατρική η οποία του ανήκει κατά 100 % και η οποία έχει ως σχεδόν αποκλειστικό σκοπό την παροχή ορισμένων υπηρεσιών στον υποκείμενο στον φόρο οι οποίες είναι σχετικές με τις διενεργούμενες δοκιμές. Πράγματι, μια τέτοια θυγατρική κατά 100 % αποτελεί νομικό πρόσωπο υποκείμενο αυτοτελώς στον φόρο.

(βλ. σκέψεις 32, 37-39, 44, 48, 51, διατακτ. 1, 2)