Υπόθεση C-201/11 P
Union des associations européennes de football (UEFA)
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
«Αίτηση αναιρέσεως — Τηλεοπτικές εκπομπές — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους — Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου — Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις – Οδηγία 89/552 – Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία – Κριτήρια εκτιμήσεως – Ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως των κρατών μελών
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις – Οδηγία 89/552 – Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία – Αρμοδιότητα των κρατών μελών – Έλεγχος από την Επιτροπή – Περιορισμός στην αναζήτηση προδήλων πλανών εκτιμήσεως – Εξέταση των αποτελεσμάτων που βαίνουν πέραν των αναπόφευκτων προσκομμάτων για τις αρχές της Ένωσης
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις – Οδηγία 89/552 – Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία – Περιθώριο εκτιμήσεως των κρατών μελών – Υποχρέωση γνωστοποιήσεως των λόγων για τους οποίους δεν έγιναν δεκτές οι γνωμοδοτήσεις των εθνικών συμβουλευτικών οργάνων – Δεν υφίσταται
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις – Οδηγία 89/552 – Εκδηλώσεις μείζονος σημασίας – Έννοια – Περιορισμός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου μόνο στην τελική φάση του – Δεν χωρεί – Εκδήλωση που διαιρείται σε διάφορους αγώνες ή σε διάφορα στάδια που δεν ανταποκρίνονται όλοι στον χαρακτηρισμό της εκδηλώσεως μείζονος σημασίας
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 18· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις – Οδηγία 89/552 – Εκδηλώσεις μείζονος σημασίας – Λόγοι που παρέχουν τη δυνατότητα να θεωρηθεί η τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου ως εκδήλωση μείζονος σημασίας στο ειδικό πλαίσιο της κοινωνίας ενός κράτους μέλους – Υποχρέωση του εν λόγω κράτους μέλους να γνωστοποιήσει αυτούς τους λόγους στην Επιτροπή
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Αναίρεση – Λόγοι – Σκεπτικό δικαστικής αποφάσεως το οποίο ενέχει παραβίαση του δικαίου της Ένωσης – Διατακτικό βάσιμο για άλλους νομικούς λόγους – Απόρριψη
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις – Οδηγία 89/552 – Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία – Αρμοδιότητα των κρατών μελών – Έλεγχος από την Επιτροπή – Συνοπτική αλλά λυσιτελής αιτιολογία παρατεθείσα από ένα κράτος μέλος όσον αφορά τον προσδιορισμό μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας – Επιτρέπεται – Εξουσία της Επιτροπής να ζητήσει διευκρινίσεις από το οικείο κράτος μέλος
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 18 και άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Προσφυγή ακυρώσεως – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης – Περιεχόμενο – Εξουσία του Γενικού Δικαστηρίου να υποκαταστήσει με τη δική του αιτιολογία αυτήν του εκδόντος την προσβαλλόμενη πράξη – Αποκλείεται
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
Αναίρεση – Λόγοι – Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών – Απαράδεκτο – Έλεγχος από το Δικαστήριο της εκτιμήσεως των υποβληθέντων στην κρίση του Γενικού Δικαστηρίου πραγματικών περιστατικών – Αποκλείεται πλην της περιπτώσεως παραμορφώσεώς τους
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Αναίρεση – Λόγοι – Λόγος προβαλλόμενος για πρώτη φορά κατ’ αναίρεση – Απαράδεκτο
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Αναίρεση – Λόγοι – Ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία – Περιεχόμενο της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως – Παράθεση, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, αιτιολογίας που συνάγεται εμμέσως – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις – Οδηγία 89/552 – Εκδηλώσεις μείζονος σημασίας – Τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου – Εθνική κανονιστική ρύθμιση που απαγορεύει σιωπηρώς την κατ’ αποκλειστικότητα μετάδοση της εν λόγω εκδηλώσεως από συνδρομητικούς τηλεοπτικούς σταθμούς – Προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών – Δικαιολόγηση βάσει λόγων γενικού συμφέροντος – Εξουσία ελέγχου της Επιτροπής – Όρια
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 17· οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Πράξεις των οργάνων – Αιτιολογία – Υποχρέωση – Περιεχόμενο – Απόφαση που εντάσσεται σε γνωστό για τον ενδιαφερόμενο πλαίσιο και του παρέχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί το περιεχόμενο του ληφθέντος μέτρου που τον αφορά – Έλεγχος εκ μέρους της Επιτροπής των ληφθέντων από τις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους μέτρων σχετικά με τη μετάδοση από τηλεοπτικούς οργανισμούς εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους – Πλαίσιο το οποίο γνωρίζουν καλώς οι τηλεοπτικοί οργανισμοί – Επιτρέπεται μια συνοπτική αιτιολογία
(Άρθρο 296, εδ. 2, ΣΛΕΕ· οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α § 1)
Ο προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας επαφίεται αποκλειστικώς στην κρίση των κρατών μελών, τα οποία απολαύουν, συναφώς, σημαντικού περιθωρίου εκτιμήσεως.
Συγκεκριμένα, η οδηγία 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, αντί να προβεί σε εναρμόνιση του καταλόγου τέτοιων εκδηλώσεων, στηρίζεται στην παραδοχή ότι υφίστανται, εντός της Ένωσης, σημαντικές αποκλίσεις κοινωνικής και πολιτιστικής φύσεως όσον αφορά τη σημασία των εν λόγω εκδηλώσεων για το ευρύ κοινό. Λαμβανομένης υπόψη της σχετικής αοριστίας των κριτηρίων εκτιμήσεως μιας τέτοιας εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία, εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να προσδώσει σ’ αυτά συγκεκριμένο χαρακτήρα και να αξιολογήσει το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν οι σχετικές εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό με γνώμονα τις κοινωνικές και τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της κοινωνίας του.
(βλ. σκέψεις 12, 13, 15)
Η εξουσία ελέγχου, την οποία διαθέτει η Επιτροπή όσον αφορά τη νομιμότητα των εθνικών μέτρων σχετικά με τον προσδιορισμό των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας και την οποία προβλέπει το άρθρο 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, πρέπει, λαμβανομένης υπόψη της σπουδαιότητας του περιθωρίου εκτιμήσεως των κρατών μελών επ’ αυτού, να περιορίζεται στην αναζήτηση προδήλων πλανών εκτιμήσεως στις οποίες υπέπεσαν τα κράτη μέλη κατά τον χρόνο του προσδιορισμού των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας.
Όσον αφορά, ειδικότερα, το ζήτημα αν ο προσδιορισμός της σχετικής εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως έχουσας μείζονα σημασία είναι συμβατός με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, όπως είναι οι αρχές της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, με τα θεμελιώδη δικαιώματα, με τις αρχές της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκαταστάσεως, καθώς και με τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού, δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι ο βάσιμος προσδιορισμός μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας επιφέρει αναπόφευκτα προσκόμματα για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, για την ελευθερία εγκαταστάσεως, για τον ελεύθερο ανταγωνισμό και για το δικαίωμα ιδιοκτησίας, ως προς τα οποία ο νομοθέτης της Ένωσης εκτίμησε ότι αυτά δικαιολογούνται από τον σκοπό γενικού συμφέροντος με τον οποίο επιδιώκεται η προστασία του δικαιώματος στην ενημέρωση και η εξασφάλιση της ευρείας πρόσβασης του κοινού στην τηλεοπτική κάλυψη των εν λόγω εκδηλώσεων.
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η πρακτική αποτελεσματικότητα του άρθρου 3α της οδηγίας 89/552, αν μια εκδήλωση έχει βασίμως προσδιορισθεί εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους ως εκδήλωση μείζονος σημασίας, η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει μόνον εκείνα τα αποτελέσματα του προσδιορισμού αυτού επί της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, επί της ελευθερίας εγκαταστάσεως, επί του ελεύθερου ανταγωνισμού και επί του δικαιώματος ιδιοκτησίας, τα οποία βαίνουν πέραν των αποτελεσμάτων που συνδέονται αναπόσπαστα με την καταχώριση της εν λόγω εκδηλώσεως στον προβλεπόμενο από την παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου 3α κατάλογο.
(βλ. σκέψεις 16, 17, 19-21)
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, μια εθνική αρχή, η οποία είναι επιφορτισμένη με τον προσδιορισμό μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία, προς τον σκοπό του προσδιορισμού των οργανισμών που πρόκειται να αναλάβουν την τηλεοπτική μετάδοση της εν λόγω εκδηλώσεως, απολαύει σημαντικού περιθωρίου εκτιμήσεως. Καίτοι είναι αληθές ότι, όπως απαιτείται από τους συντάκτες των πράξεων της Ένωσης, η εν λόγω αρχή οφείλει να παραθέτει τους λόγους για τους οποίους μια εκδήλωση προσδιορίσθηκε ως εκδήλωση μείζονος σημασίας, έτσι ώστε οι μεν ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου για να είναι σε θέση να προασπίσουν τα δικαιώματά τους, η δε Επιτροπή και τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα να ασκούν τον έλεγχό τους, ωστόσο, για να εκπληρωθεί ένας τέτοιος σκοπός, δεν είναι αναγκαίο η εν λόγω αρχή να αποκαλύψει τους ειδικούς λόγους για τους οποίους δεν δέχθηκε γνωμοδοτήσεις που διατυπώθηκαν από ορισμένα συμβουλευτικά όργανα, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία η εν λόγω αρχή δεν υποχρεούται να δεχθεί τις εν λόγω γνωμοδοτήσεις. Συναφώς, δεν ασκεί επιρροή το ότι οι γνωμοδοτήσεις αυτές προέρχονται από πλείονα συμβουλευτικά όργανα τα οποία συμμερίζονται την ίδια προσέγγιση.
(βλ. σκέψεις 24-26)
Ο νομοθέτης της Ένωσης δεν προετίθετο να επισημάνει ότι το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, κατά την έννοια της αιτιολογικής σκέψεως 18 της οδηγίας 97/36, που τροποποίησε την οδηγία 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, περιορίζεται μόνο στην τελική φάση του και ότι αποτελεί ενιαία και αδιαίρετη εκδήλωση. Αντιθέτως, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου πρέπει να θεωρείται ως εκδήλωση που διαιρείται, καταρχήν, σε διάφορους αγώνες ή σε διάφορα στάδια, εκ των οποίων δεν μπορούν κατ’ ανάγκην να λαμβάνουν όλοι τον χαρακτηρισμό της εκδηλώσεως μείζονος σημασίας.
(βλ. σκέψη 38)
Δεδομένου ότι η τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου δεν μπορεί βασίμως να συμπεριληφθεί, στο σύνολό της, σε κατάλογο εκδηλώσεων μείζονος σημασίας ανεξαρτήτως του ενδιαφέροντος που προκαλούν οι αγώνες στο οικείο κράτος μέλος, το τελευταίο αυτό κράτος μέλος δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωσή του να κοινοποιεί στην Επιτροπή τους λόγους που παρέχουν τη δυνατότητα να γίνει δεκτό ότι, στο ειδικό πλαίσιο της κοινωνίας του εν λόγω κράτους, η τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου αποτελεί ενιαία εκδήλωση που πρέπει να θεωρηθεί, στο σύνολό της, ως εκδήλωση μείζονος σημασίας για την εν λόγω κοινωνία και όχι ως συμπίλημα μεμονωμένων εκδηλώσεων που διακρίνονται σε αγώνες διαφόρων επιπέδων ενδιαφέροντος.
(βλ. σκέψη 44)
Η πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο δεν είναι ικανή να επισύρει την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εάν το διατακτικό της εν λόγω αποφάσεως είναι βάσιμο για άλλους νομικούς λόγους.
(βλ. σκέψεις 47, 63)
Για να καταστεί δυνατόν να ασκήσει η Επιτροπή την εξουσία ελέγχου που διαθέτει, η αιτιολογία που οδήγησε ένα κράτος μέλος στο να προσδιορίσει μια εκδήλωση ως εκδήλωση μείζονος σημασίας κατά την έννοια του άρθρου 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, μπορεί να είναι συνοπτική, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω αιτιολογία είναι λυσιτελής. Έτσι, δεν μπορεί να απαιτείται, ιδίως, να παραθέτει το κράτος μέλος, στην ίδια την κοινοποίηση των σχετικών μέτρων, λεπτομερή και αριθμητικά δεδομένα όσον αφορά κάθε στοιχείο ή τμήμα της εκδηλώσεως που αποτέλεσε αντικείμενο κοινοποιήσεως στην Επιτροπή. Συναφώς, αν η Επιτροπή έχει αμφιβολίες, βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, όσον αφορά τον προσδιορισμό μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας, οφείλει να ζητήσει διευκρινίσεις από το κράτος μέλος που προέβη στον εν λόγω προσδιορισμό.
(βλ. σκέψεις 48, 49)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 65)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 68)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 76, 80, 103)
Η αιτιολογία του Γενικού Δικαστηρίου μπορεί να συνάγεται εμμέσως, υπό την προϋπόθεση ότι επιτρέπει στους μεν ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε τα επιχειρήματά τους, στο δε Δικαστήριο να διαθέτει επαρκή στοιχεία ώστε να ασκήσει τον έλεγχό του. Ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να απαντά στα προβληθέντα από έναν διάδικο επιχειρήματα τα οποία δεν είναι αρκούντως σαφή και ακριβή, στο μέτρο που αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο καμίας άλλης ιδιαίτερης διασαφηνίσεως και δεν συνοδεύονται από ειδική επιχειρηματολογία που να τα τεκμηριώνει.
(βλ. σκέψη 91)
Όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της τελικής φάσεως του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία ενός κράτους μέλους και την εξ αυτού προκύπτουσα αδυναμία αποκλειστικής μεταδόσεως της εκδηλώσεως αυτής από τους συνδρομητικούς τηλεοπτικούς οργανισμούς, από το άρθρο 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, απορρέει η ύπαρξη προσβολής του δικαιώματος ιδιοκτησίας της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) και ότι η προσβολή αυτή μπορεί, καταρχήν, να δικαιολογηθεί από τον σκοπό της προστασίας του δικαιώματος στην ενημέρωση και της εξασφαλίσεως ευρείας πρόσβασης του κοινού στις τηλεοπτικές μεταδόσεις εκδηλώσεων μείζονος σημασίας. Αφετέρου, δεδομένου ότι το σύνολο των αγώνων της τελικής φάσεως του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου έχει βασίμως προσδιορισθεί, εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους, ως εκδήλωση μείζονος σημασίας, η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει μόνον εκείνες τις συνέπειες του προσδιορισμού αυτού επί του δικαιώματος ιδιοκτησίας της UEFA, οι οποίες βαίνουν πέραν αυτών που συνδέονται αναπόσπαστα με την καταχώριση της εν λόγω εκδηλώσεως στον κατάλογο των εκδηλώσεων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο προσδιορισμού εκ μέρους των εν λόγω αρχών.
(βλ. σκέψη 102)
Όταν η έκδοση πράξεως εντάσσεται σε πλαίσιο το οποίο γνωρίζουν καλώς οι ενδιαφερόμενοι, η εν λόγω πράξη μπορεί να αιτιολογείται συνοπτικώς. Όσον αφορά τις αποφάσεις που ελήφθησαν δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, αφενός, η Επιτροπή, εκδίδοντας τις εν λόγω αποφάσεις, δεν ασκεί ιδία εξουσία λήψεως αποφάσεων, αλλά εξουσία ελέγχου, η οποία, επιπλέον, είναι μειωμένη και περιορίζεται στην αναζήτηση προδήλων πλανών εκτιμήσεως στις οποίες υπέπεσαν τα κράτη μέλη κατά τον χρόνο του προσδιορισμού των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας. Επομένως, οι εν λόγω αποφάσεις πρέπει να ερμηνευθούν υπό το πρίσμα των κοινοποιηθέντων εθνικών μέτρων. Αφετέρου, τέτοιες αποφάσεις αφορούν, εκτός από το κράτος μέλος που τις κοινοποιεί στην Επιτροπή, ιδίως τους τηλεοπτικούς οργανισμούς που εκμεταλλεύονται τηλεοπτικούς σταθμούς στο εν λόγω κράτος και τους κατόχους αποκλειστικών δικαιωμάτων μεταδόσεως όσον αφορά τις σχετικές εκδηλώσεις. Πάντως, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι αυτοί οι κύριοι ενδιαφερόμενοι έχουν εμπεριστατωμένες γνώσεις όσον αφορά το πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκαν οι εν λόγω αποφάσεις, εφόσον, τουλάχιστον προκειμένου να προβούν σε διαπραγμάτευση σχετικά με την τιμή αποκτήσεως των εν λόγω δικαιωμάτων, αυτοί θεωρούνται ότι είναι εν γνώσει όλων των στοιχείων που επηρεάζουν αισθητά την αξία τους και, ιδίως, του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει η εν λόγω εκδήλωση για το κοινό του οικείου κράτους μέλους. Υπό τις συνθήκες αυτές, μια απόφαση της Επιτροπής η οποία εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/552 μπορεί να αιτιολογείται συνοπτικώς.
(βλ. σκέψεις 108-111)
Υπόθεση C-201/11 P
Union des associations européennes de football (UEFA)
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
«Αίτηση αναιρέσεως — Τηλεοπτικές εκπομπές — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους — Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου — Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552 — Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία — Κριτήρια εκτιμήσεως — Ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως των κρατών μελών
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552 — Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία — Αρμοδιότητα των κρατών μελών — Έλεγχος από την Επιτροπή — Περιορισμός στην αναζήτηση προδήλων πλανών εκτιμήσεως — Εξέταση των αποτελεσμάτων που βαίνουν πέραν των αναπόφευκτων προσκομμάτων για τις αρχές της Ένωσης
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552 — Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία — Περιθώριο εκτιμήσεως των κρατών μελών — Υποχρέωση γνωστοποιήσεως των λόγων για τους οποίους δεν έγιναν δεκτές οι γνωμοδοτήσεις των εθνικών συμβουλευτικών οργάνων — Δεν υφίσταται
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552 — Εκδηλώσεις μείζονος σημασίας — Έννοια — Περιορισμός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου μόνο στην τελική φάση του — Δεν χωρεί — Εκδήλωση που διαιρείται σε διάφορους αγώνες ή σε διάφορα στάδια που δεν ανταποκρίνονται όλοι στον χαρακτηρισμό της εκδηλώσεως μείζονος σημασίας
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 18· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552 — Εκδηλώσεις μείζονος σημασίας — Λόγοι που παρέχουν τη δυνατότητα να θεωρηθεί η τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου ως εκδήλωση μείζονος σημασίας στο ειδικό πλαίσιο της κοινωνίας ενός κράτους μέλους — Υποχρέωση του εν λόγω κράτους μέλους να γνωστοποιήσει αυτούς τους λόγους στην Επιτροπή
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Αναίρεση — Λόγοι — Σκεπτικό δικαστικής αποφάσεως το οποίο ενέχει παραβίαση του δικαίου της Ένωσης — Διατακτικό βάσιμο για άλλους νομικούς λόγους — Απόρριψη
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552 — Προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία — Αρμοδιότητα των κρατών μελών — Έλεγχος από την Επιτροπή — Συνοπτική αλλά λυσιτελής αιτιολογία παρατεθείσα από ένα κράτος μέλος όσον αφορά τον προσδιορισμό μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας — Επιτρέπεται — Εξουσία της Επιτροπής να ζητήσει διευκρινίσεις από το οικείο κράτος μέλος
(Οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 18 και άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Προσφυγή ακυρώσεως — Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης — Περιεχόμενο — Εξουσία του Γενικού Δικαστηρίου να υποκαταστήσει με τη δική του αιτιολογία αυτήν του εκδόντος την προσβαλλόμενη πράξη — Αποκλείεται
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
Αναίρεση — Λόγοι — Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών — Απαράδεκτο — Έλεγχος από το Δικαστήριο της εκτιμήσεως των υποβληθέντων στην κρίση του Γενικού Δικαστηρίου πραγματικών περιστατικών — Αποκλείεται πλην της περιπτώσεως παραμορφώσεώς τους
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Αναίρεση — Λόγοι — Λόγος προβαλλόμενος για πρώτη φορά κατ’ αναίρεση — Απαράδεκτο
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Αναίρεση — Λόγοι — Ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία — Περιεχόμενο της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως — Παράθεση, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, αιτιολογίας που συνάγεται εμμέσως — Επιτρέπεται — Προϋποθέσεις
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 58, εδ. 1)
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικές με τηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552 — Εκδηλώσεις μείζονος σημασίας — Τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου — Εθνική κανονιστική ρύθμιση που απαγορεύει σιωπηρώς την κατ’ αποκλειστικότητα μετάδοση της εν λόγω εκδηλώσεως από συνδρομητικούς τηλεοπτικούς σταθμούς — Προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών — Δικαιολόγηση βάσει λόγων γενικού συμφέροντος — Εξουσία ελέγχου της Επιτροπής — Όρια
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 17· οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)
Πράξεις των οργάνων — Αιτιολογία — Υποχρέωση — Περιεχόμενο — Απόφαση που εντάσσεται σε γνωστό για τον ενδιαφερόμενο πλαίσιο και του παρέχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί το περιεχόμενο του ληφθέντος μέτρου που τον αφορά — Έλεγχος εκ μέρους της Επιτροπής των ληφθέντων από τις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους μέτρων σχετικά με τη μετάδοση από τηλεοπτικούς οργανισμούς εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους — Πλαίσιο το οποίο γνωρίζουν καλώς οι τηλεοπτικοί οργανισμοί — Επιτρέπεται μια συνοπτική αιτιολογία
(Άρθρο 296, εδ. 2, ΣΛΕΕ· οδηγία 97/36 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 1· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α § 1)
Ο προσδιορισμός των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας επαφίεται αποκλειστικώς στην κρίση των κρατών μελών, τα οποία απολαύουν, συναφώς, σημαντικού περιθωρίου εκτιμήσεως.
Συγκεκριμένα, η οδηγία 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, αντί να προβεί σε εναρμόνιση του καταλόγου τέτοιων εκδηλώσεων, στηρίζεται στην παραδοχή ότι υφίστανται, εντός της Ένωσης, σημαντικές αποκλίσεις κοινωνικής και πολιτιστικής φύσεως όσον αφορά τη σημασία των εν λόγω εκδηλώσεων για το ευρύ κοινό. Λαμβανομένης υπόψη της σχετικής αοριστίας των κριτηρίων εκτιμήσεως μιας τέτοιας εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία, εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να προσδώσει σ’ αυτά συγκεκριμένο χαρακτήρα και να αξιολογήσει το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν οι σχετικές εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό με γνώμονα τις κοινωνικές και τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της κοινωνίας του.
(βλ. σκέψεις 12, 13, 15)
Η εξουσία ελέγχου, την οποία διαθέτει η Επιτροπή όσον αφορά τη νομιμότητα των εθνικών μέτρων σχετικά με τον προσδιορισμό των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας και την οποία προβλέπει το άρθρο 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, πρέπει, λαμβανομένης υπόψη της σπουδαιότητας του περιθωρίου εκτιμήσεως των κρατών μελών επ’ αυτού, να περιορίζεται στην αναζήτηση προδήλων πλανών εκτιμήσεως στις οποίες υπέπεσαν τα κράτη μέλη κατά τον χρόνο του προσδιορισμού των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας.
Όσον αφορά, ειδικότερα, το ζήτημα αν ο προσδιορισμός της σχετικής εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως έχουσας μείζονα σημασία είναι συμβατός με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, όπως είναι οι αρχές της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, με τα θεμελιώδη δικαιώματα, με τις αρχές της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκαταστάσεως, καθώς και με τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού, δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι ο βάσιμος προσδιορισμός μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας επιφέρει αναπόφευκτα προσκόμματα για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, για την ελευθερία εγκαταστάσεως, για τον ελεύθερο ανταγωνισμό και για το δικαίωμα ιδιοκτησίας, ως προς τα οποία ο νομοθέτης της Ένωσης εκτίμησε ότι αυτά δικαιολογούνται από τον σκοπό γενικού συμφέροντος με τον οποίο επιδιώκεται η προστασία του δικαιώματος στην ενημέρωση και η εξασφάλιση της ευρείας πρόσβασης του κοινού στην τηλεοπτική κάλυψη των εν λόγω εκδηλώσεων.
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η πρακτική αποτελεσματικότητα του άρθρου 3α της οδηγίας 89/552, αν μια εκδήλωση έχει βασίμως προσδιορισθεί εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους ως εκδήλωση μείζονος σημασίας, η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει μόνον εκείνα τα αποτελέσματα του προσδιορισμού αυτού επί της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών, επί της ελευθερίας εγκαταστάσεως, επί του ελεύθερου ανταγωνισμού και επί του δικαιώματος ιδιοκτησίας, τα οποία βαίνουν πέραν των αποτελεσμάτων που συνδέονται αναπόσπαστα με την καταχώριση της εν λόγω εκδηλώσεως στον προβλεπόμενο από την παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου 3α κατάλογο.
(βλ. σκέψεις 16, 17, 19-21)
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, μια εθνική αρχή, η οποία είναι επιφορτισμένη με τον προσδιορισμό μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία, προς τον σκοπό του προσδιορισμού των οργανισμών που πρόκειται να αναλάβουν την τηλεοπτική μετάδοση της εν λόγω εκδηλώσεως, απολαύει σημαντικού περιθωρίου εκτιμήσεως. Καίτοι είναι αληθές ότι, όπως απαιτείται από τους συντάκτες των πράξεων της Ένωσης, η εν λόγω αρχή οφείλει να παραθέτει τους λόγους για τους οποίους μια εκδήλωση προσδιορίσθηκε ως εκδήλωση μείζονος σημασίας, έτσι ώστε οι μεν ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου για να είναι σε θέση να προασπίσουν τα δικαιώματά τους, η δε Επιτροπή και τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα να ασκούν τον έλεγχό τους, ωστόσο, για να εκπληρωθεί ένας τέτοιος σκοπός, δεν είναι αναγκαίο η εν λόγω αρχή να αποκαλύψει τους ειδικούς λόγους για τους οποίους δεν δέχθηκε γνωμοδοτήσεις που διατυπώθηκαν από ορισμένα συμβουλευτικά όργανα, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία η εν λόγω αρχή δεν υποχρεούται να δεχθεί τις εν λόγω γνωμοδοτήσεις. Συναφώς, δεν ασκεί επιρροή το ότι οι γνωμοδοτήσεις αυτές προέρχονται από πλείονα συμβουλευτικά όργανα τα οποία συμμερίζονται την ίδια προσέγγιση.
(βλ. σκέψεις 24-26)
Ο νομοθέτης της Ένωσης δεν προετίθετο να επισημάνει ότι το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, κατά την έννοια της αιτιολογικής σκέψεως 18 της οδηγίας 97/36, που τροποποίησε την οδηγία 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, περιορίζεται μόνο στην τελική φάση του και ότι αποτελεί ενιαία και αδιαίρετη εκδήλωση. Αντιθέτως, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου πρέπει να θεωρείται ως εκδήλωση που διαιρείται, καταρχήν, σε διάφορους αγώνες ή σε διάφορα στάδια, εκ των οποίων δεν μπορούν κατ’ ανάγκην να λαμβάνουν όλοι τον χαρακτηρισμό της εκδηλώσεως μείζονος σημασίας.
(βλ. σκέψη 38)
Δεδομένου ότι η τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου δεν μπορεί βασίμως να συμπεριληφθεί, στο σύνολό της, σε κατάλογο εκδηλώσεων μείζονος σημασίας ανεξαρτήτως του ενδιαφέροντος που προκαλούν οι αγώνες στο οικείο κράτος μέλος, το τελευταίο αυτό κράτος μέλος δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωσή του να κοινοποιεί στην Επιτροπή τους λόγους που παρέχουν τη δυνατότητα να γίνει δεκτό ότι, στο ειδικό πλαίσιο της κοινωνίας του εν λόγω κράτους, η τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου αποτελεί ενιαία εκδήλωση που πρέπει να θεωρηθεί, στο σύνολό της, ως εκδήλωση μείζονος σημασίας για την εν λόγω κοινωνία και όχι ως συμπίλημα μεμονωμένων εκδηλώσεων που διακρίνονται σε αγώνες διαφόρων επιπέδων ενδιαφέροντος.
(βλ. σκέψη 44)
Η πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο δεν είναι ικανή να επισύρει την αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εάν το διατακτικό της εν λόγω αποφάσεως είναι βάσιμο για άλλους νομικούς λόγους.
(βλ. σκέψεις 47, 63)
Για να καταστεί δυνατόν να ασκήσει η Επιτροπή την εξουσία ελέγχου που διαθέτει, η αιτιολογία που οδήγησε ένα κράτος μέλος στο να προσδιορίσει μια εκδήλωση ως εκδήλωση μείζονος σημασίας κατά την έννοια του άρθρου 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, μπορεί να είναι συνοπτική, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω αιτιολογία είναι λυσιτελής. Έτσι, δεν μπορεί να απαιτείται, ιδίως, να παραθέτει το κράτος μέλος, στην ίδια την κοινοποίηση των σχετικών μέτρων, λεπτομερή και αριθμητικά δεδομένα όσον αφορά κάθε στοιχείο ή τμήμα της εκδηλώσεως που αποτέλεσε αντικείμενο κοινοποιήσεως στην Επιτροπή. Συναφώς, αν η Επιτροπή έχει αμφιβολίες, βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, όσον αφορά τον προσδιορισμό μιας εκδηλώσεως ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας, οφείλει να ζητήσει διευκρινίσεις από το κράτος μέλος που προέβη στον εν λόγω προσδιορισμό.
(βλ. σκέψεις 48, 49)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 65)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 68)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 76, 80, 103)
Η αιτιολογία του Γενικού Δικαστηρίου μπορεί να συνάγεται εμμέσως, υπό την προϋπόθεση ότι επιτρέπει στους μεν ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε τα επιχειρήματά τους, στο δε Δικαστήριο να διαθέτει επαρκή στοιχεία ώστε να ασκήσει τον έλεγχό του. Ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να απαντά στα προβληθέντα από έναν διάδικο επιχειρήματα τα οποία δεν είναι αρκούντως σαφή και ακριβή, στο μέτρο που αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο καμίας άλλης ιδιαίτερης διασαφηνίσεως και δεν συνοδεύονται από ειδική επιχειρηματολογία που να τα τεκμηριώνει.
(βλ. σκέψη 91)
Όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της τελικής φάσεως του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου ως εκδηλώσεως μείζονος σημασίας για την κοινωνία ενός κράτους μέλους και την εξ αυτού προκύπτουσα αδυναμία αποκλειστικής μεταδόσεως της εκδηλώσεως αυτής από τους συνδρομητικούς τηλεοπτικούς οργανισμούς, από το άρθρο 3α της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, απορρέει η ύπαρξη προσβολής του δικαιώματος ιδιοκτησίας της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) και ότι η προσβολή αυτή μπορεί, καταρχήν, να δικαιολογηθεί από τον σκοπό της προστασίας του δικαιώματος στην ενημέρωση και της εξασφαλίσεως ευρείας πρόσβασης του κοινού στις τηλεοπτικές μεταδόσεις εκδηλώσεων μείζονος σημασίας. Αφετέρου, δεδομένου ότι το σύνολο των αγώνων της τελικής φάσεως του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου έχει βασίμως προσδιορισθεί, εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους, ως εκδήλωση μείζονος σημασίας, η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει μόνον εκείνες τις συνέπειες του προσδιορισμού αυτού επί του δικαιώματος ιδιοκτησίας της UEFA, οι οποίες βαίνουν πέραν αυτών που συνδέονται αναπόσπαστα με την καταχώριση της εν λόγω εκδηλώσεως στον κατάλογο των εκδηλώσεων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο προσδιορισμού εκ μέρους των εν λόγω αρχών.
(βλ. σκέψη 102)
Όταν η έκδοση πράξεως εντάσσεται σε πλαίσιο το οποίο γνωρίζουν καλώς οι ενδιαφερόμενοι, η εν λόγω πράξη μπορεί να αιτιολογείται συνοπτικώς. Όσον αφορά τις αποφάσεις που ελήφθησαν δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/552, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων, αφενός, η Επιτροπή, εκδίδοντας τις εν λόγω αποφάσεις, δεν ασκεί ιδία εξουσία λήψεως αποφάσεων, αλλά εξουσία ελέγχου, η οποία, επιπλέον, είναι μειωμένη και περιορίζεται στην αναζήτηση προδήλων πλανών εκτιμήσεως στις οποίες υπέπεσαν τα κράτη μέλη κατά τον χρόνο του προσδιορισμού των εκδηλώσεων μείζονος σημασίας. Επομένως, οι εν λόγω αποφάσεις πρέπει να ερμηνευθούν υπό το πρίσμα των κοινοποιηθέντων εθνικών μέτρων. Αφετέρου, τέτοιες αποφάσεις αφορούν, εκτός από το κράτος μέλος που τις κοινοποιεί στην Επιτροπή, ιδίως τους τηλεοπτικούς οργανισμούς που εκμεταλλεύονται τηλεοπτικούς σταθμούς στο εν λόγω κράτος και τους κατόχους αποκλειστικών δικαιωμάτων μεταδόσεως όσον αφορά τις σχετικές εκδηλώσεις. Πάντως, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι αυτοί οι κύριοι ενδιαφερόμενοι έχουν εμπεριστατωμένες γνώσεις όσον αφορά το πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκαν οι εν λόγω αποφάσεις, εφόσον, τουλάχιστον προκειμένου να προβούν σε διαπραγμάτευση σχετικά με την τιμή αποκτήσεως των εν λόγω δικαιωμάτων, αυτοί θεωρούνται ότι είναι εν γνώσει όλων των στοιχείων που επηρεάζουν αισθητά την αξία τους και, ιδίως, του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει η εν λόγω εκδήλωση για το κοινό του οικείου κράτους μέλους. Υπό τις συνθήκες αυτές, μια απόφαση της Επιτροπής η οποία εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/552 μπορεί να αιτιολογείται συνοπτικώς.
(βλ. σκέψεις 108-111)