Υπόθεση C‑189/11
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
κατά
Βασιλείου της Ισπανίας
«Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 306 έως 310 — Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων — Αποκλίσεις μεταξύ γλωσσικών αποδόσεων — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών — Έννοιες “ταξιδιώτης” και “πελάτης” — Μη εφαρμογή του εν λόγω ειδικού καθεστώτος στις πωλήσεις προς το κοινό — Αναγραφή στο τιμολόγιο ποσού ΦΠΑ που μπορεί να εκπέσει και ο οποίος δεν έχει σχέση με τον οφειλόμενο ή καταβληθέντα φόρο εισροών — Καθορισμός της βάσης επιβολής του φόρου συνολικά για συγκεκριμένη φορολογική περίοδο — Δεν συμβιβάζεται»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2013
Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ερμηνεία – Κείμενα διατυπωμένα σε περισσότερες από μία γλώσσες – Αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων – Λαμβάνεται υπόψη η όλη οικονομία και ο σκοπός της επίμαχης κανονιστικής ρυθμίσεως
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων – Σκοπός – Προσέγγιση στηριζόμενη στον πελάτη – Δεν συντρέχει παράβαση – Προσέγγιση στηριζόμενη στον ταξιδιώτη – Είναι αντίθετη προς το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων
(Οδηγίες του Συμβουλίου 77/388, άρθρο 26 §§ 2 και 4, και 2006/112, άρθρα 306 έως 310)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων – Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών – Πρακτορεία ταξιδίων τα οποία εφαρμόζουν το εν λόγω καθεστώς ως μεσάζοντες
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 306 § 1, εδ. 2)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως – Απόδειξη της παραβάσεως – Η Επιτροπή φέρει το βάρος αποδείξεως – Προσκόμιση στοιχείων από τα οποία προκύπτει η παράβαση – Η υποχρέωση αντικρούσεώς τους βαρύνει το οικείο κράτος μέλος
(Άρθρο 4 § 3 ΕΕ· άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων – Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών – Αναγραφή στο τιμολόγιο ποσού φόρου προστιθέμενης αξίας ο οποίος δεν έχει σχέση με τον φόρο ο οποίος όντως χρεώνεται στον πελάτη – Δυνατότητα εκπτώσεως του ποσού αυτού – Παράβαση
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρα 168 και 226)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων – Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών – Καθορισμός της βάσης επιβολής του φόρου συνολικά για συγκεκριμένη φορολογική περίοδο – Παράβαση
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 308)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων – Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών – Μη εφαρμογή του εν λόγω ειδικού καθεστώτος σε ορισμένες πωλήσεις προς το κοινό – Πεδίο εφαρμογής – Πρακτορεία λιανικής πώλησης ταξιδίων που ενεργούν ως μεσάζοντες για λογαριασμό πρακτορείου χονδρικής – Δεν εμπίπτουν – Παράβαση
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 306)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 56, 57)
Στον φορολογικό τομέα, ο σκοπός που επιδιώκει το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων είναι να απλουστεύσει τους κανόνες για τον φόρο προστιθέμενης αξίας που έχουν εφαρμογή στα πρακτορεία ταξιδίων. Το καθεστώς αυτό αποβλέπει επίσης στην ισόρροπη μεταξύ των κρατών μελών κατανομή των εσόδων που προκύπτουν από την είσπραξη του φόρου αυτού εξασφαλίζοντας, αφενός, ότι τα έσοδα του φόρου προστιθέμενης αξίας που καταβάλλεται για κάθε χωριστή υπηρεσία αποδίδονται στο κράτος μέλος τελικής καταναλώσεως της εν λόγω υπηρεσίας και, αφετέρου, ότι τα έσοδα του φόρου προστιθέμενης αξίας που οφείλονται επί του περιθωρίου κέρδους του πρακτορείου ταξιδίων αποδίδονται στο κράτος μέλος εγκατάστασης του πρακτορείου αυτού.
Η προσέγγιση που στηρίζεται στον πελάτη είναι η καταλληλότερη για την επίτευξη των δύο αυτών σκοπών καθόσον παρέχει στα πρακτορεία ταξιδίων τη δυνατότητα να επωφεληθούν από απλουστευμένους κανόνες ανεξαρτήτως της ιδιότητας των πελατών στους οποίους παρέχουν τις υπηρεσίες τους, ευνοώντας ταυτόχρονα, με τον τρόπο αυτό, την ισόρροπη κατανομή των εσόδων μεταξύ των κρατών μελών.
Το γεγονός ότι, κατά τη θέσπιση του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων το 1977, τα περισσότερα πρακτορεία πωλούσαν τις υπηρεσίες τους απευθείας στον τελικό καταναλωτή δεν συνεπάγεται ότι ο νομοθέτης είχε πρόθεση να περιορίσει την εφαρμογή του εν λόγω ειδικού καθεστώτος στις πωλήσεις αυτού του είδους αποκλείοντας από αυτό τις πωλήσεις προς άλλους οικονομικούς φορείς.
Οι διατάξεις των άρθρων 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό το πρίσμα της προσέγγισης που στηρίζεται στον πελάτη.
(βλ. σκέψεις 59-61, 69)
Στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας, κρίνεται αβάσιμος ο κίνδυνος που προκύπτει από το ενδεχόμενο τα πρακτορεία ταξιδίων να εφαρμόσουν το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων ακόμη και όταν ενεργούν ως μεσάζοντες, λαμβανομένου υπόψη του ρητού γράμματος του άρθρου 306, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, το οποίο αποκλείει σε κάθε περίπτωση τη δυνατότητα αυτή.
(βλ. σκέψη 68)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 81)
Ένα κράτος μέλος το οποίο επιτρέπει στα πρακτορεία ταξιδίων, σε περίπτωση παροχής ταξιδιωτικών υπηρεσιών προς άλλον υποκείμενο στον φόρο οι οποίες περιλαμβάνουν μόνον παροχές πραγματοποιούμενες στην ημεδαπή, να αναγράφουν στο τιμολόγιο ένα συνολικό ποσό του εν λόγω φόρου που δεν έχει σχέση με τον πραγματικό φόρο ο οποίος χρεώνεται στον πελάτη, επιτρέποντας στον τελευταίο, εφόσον υπόκειται στον φόρο προστιθέμενης αξίας, να εκπίπτει το ως άνω συνολικό ποσό από τον οφειλόμενο φόρο παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 168 και 226 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
Συγκεκριμένα, για την εξασφάλιση της ουδετερότητας του φόρου προστιθέμενης αξίας, το ποσό του εκπιπτόμενου φόρου πρέπει να ανταποκρίνεται απολύτως στο ποσό του οφειλόμενου ή καταβληθέντος φόρου εισροών. Επιπλέον, η αναγραφή στο τιμολόγιο ενός ποσού αντίστοιχου προς ορισμένο ποσοστό της τελικής τιμής που χρεώθηκε δεν ανταποκρίνεται προς τους σχετικούς με το περιεχόμενο των τιμολογίων κανόνες του άρθρου 226 της οδηγίας 2006/112.
Εκτός αυτού, μια εθνική διάταξη η οποία δεν επιτρέπει τη δυνατότητα έκπτωσης παρά μόνο στην περίπτωση κατά την οποία οι υπηρεσίες παρέχονται στην ημεδαπή εισάγει δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγένειας, η οποία επίσης αντίκειται προς το κοινό σύστημα του εν λόγω φόρου.
(βλ. σκέψεις 91, 94, 95, 106, διατακτ. 1)
Ένα κράτος μέλος το οποίο επιτρέπει στα πρακτορεία ταξιδίων, στο μέτρο που επωφελούνται από το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων, να καθορίζουν τη βάση επιβολής του φόρου συνολικά για κάθε φορολογική περίοδο παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 308 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
Συγκεκριμένα, η βάση επιβολής του φόρου πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 308 της οδηγίας 2006/112 όχι συνολικά, αλλά μέσω συγκεκριμένης αναφοράς σε κάθε ενιαία παροχή υπηρεσίας που πραγματοποιείται από το πρακτορείο ταξιδίων.
(βλ. σκέψεις 103, 106, διατακτ. 1)
Ένα κράτος μέλος το οποίο εξαιρεί από το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων τις πωλήσεις προς το κοινό που πραγματοποιούν πρακτορεία λιανικής στο όνομά τους και οι οποίες αφορούν ταξίδια που διοργανώνονται από πρακτορεία χονδρικής παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 306 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
(βλ. σκέψη 106, διατακτ. 1)
Υπόθεση C‑189/11
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
κατά
Βασιλείου της Ισπανίας
«Παράβαση κράτους μέλους — Φορολογία — ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 306 έως 310 — Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων — Αποκλίσεις μεταξύ γλωσσικών αποδόσεων — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών — Έννοιες “ταξιδιώτης” και “πελάτης” — Μη εφαρμογή του εν λόγω ειδικού καθεστώτος στις πωλήσεις προς το κοινό — Αναγραφή στο τιμολόγιο ποσού ΦΠΑ που μπορεί να εκπέσει και ο οποίος δεν έχει σχέση με τον οφειλόμενο ή καταβληθέντα φόρο εισροών — Καθορισμός της βάσης επιβολής του φόρου συνολικά για συγκεκριμένη φορολογική περίοδο — Δεν συμβιβάζεται»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2013
Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Ερμηνεία — Κείμενα διατυπωμένα σε περισσότερες από μία γλώσσες — Αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων — Λαμβάνεται υπόψη η όλη οικονομία και ο σκοπός της επίμαχης κανονιστικής ρυθμίσεως
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων — Σκοπός — Προσέγγιση στηριζόμενη στον πελάτη — Δεν συντρέχει παράβαση — Προσέγγιση στηριζόμενη στον ταξιδιώτη — Είναι αντίθετη προς το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων
(Οδηγίες του Συμβουλίου 77/388, άρθρο 26 §§ 2 και 4, και 2006/112, άρθρα 306 έως 310)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων — Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών — Πρακτορεία ταξιδίων τα οποία εφαρμόζουν το εν λόγω καθεστώς ως μεσάζοντες
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 306 § 1, εδ. 2)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Απόδειξη της παραβάσεως — Η Επιτροπή φέρει το βάρος αποδείξεως — Προσκόμιση στοιχείων από τα οποία προκύπτει η παράβαση — Η υποχρέωση αντικρούσεώς τους βαρύνει το οικείο κράτος μέλος
(Άρθρο 4 § 3 ΕΕ· άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων — Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών — Αναγραφή στο τιμολόγιο ποσού φόρου προστιθέμενης αξίας ο οποίος δεν έχει σχέση με τον φόρο ο οποίος όντως χρεώνεται στον πελάτη — Δυνατότητα εκπτώσεως του ποσού αυτού — Παράβαση
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρα 168 και 226)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων — Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών — Καθορισμός της βάσης επιβολής του φόρου συνολικά για συγκεκριμένη φορολογική περίοδο — Παράβαση
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 308)
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων — Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία προβλέπει την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων σε άλλα πρόσωπα πλην των ταξιδιωτών — Μη εφαρμογή του εν λόγω ειδικού καθεστώτος σε ορισμένες πωλήσεις προς το κοινό — Πεδίο εφαρμογής — Πρακτορεία λιανικής πώλησης ταξιδίων που ενεργούν ως μεσάζοντες για λογαριασμό πρακτορείου χονδρικής — Δεν εμπίπτουν — Παράβαση
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 306)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 56, 57)
Στον φορολογικό τομέα, ο σκοπός που επιδιώκει το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων είναι να απλουστεύσει τους κανόνες για τον φόρο προστιθέμενης αξίας που έχουν εφαρμογή στα πρακτορεία ταξιδίων. Το καθεστώς αυτό αποβλέπει επίσης στην ισόρροπη μεταξύ των κρατών μελών κατανομή των εσόδων που προκύπτουν από την είσπραξη του φόρου αυτού εξασφαλίζοντας, αφενός, ότι τα έσοδα του φόρου προστιθέμενης αξίας που καταβάλλεται για κάθε χωριστή υπηρεσία αποδίδονται στο κράτος μέλος τελικής καταναλώσεως της εν λόγω υπηρεσίας και, αφετέρου, ότι τα έσοδα του φόρου προστιθέμενης αξίας που οφείλονται επί του περιθωρίου κέρδους του πρακτορείου ταξιδίων αποδίδονται στο κράτος μέλος εγκατάστασης του πρακτορείου αυτού.
Η προσέγγιση που στηρίζεται στον πελάτη είναι η καταλληλότερη για την επίτευξη των δύο αυτών σκοπών καθόσον παρέχει στα πρακτορεία ταξιδίων τη δυνατότητα να επωφεληθούν από απλουστευμένους κανόνες ανεξαρτήτως της ιδιότητας των πελατών στους οποίους παρέχουν τις υπηρεσίες τους, ευνοώντας ταυτόχρονα, με τον τρόπο αυτό, την ισόρροπη κατανομή των εσόδων μεταξύ των κρατών μελών.
Το γεγονός ότι, κατά τη θέσπιση του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων το 1977, τα περισσότερα πρακτορεία πωλούσαν τις υπηρεσίες τους απευθείας στον τελικό καταναλωτή δεν συνεπάγεται ότι ο νομοθέτης είχε πρόθεση να περιορίσει την εφαρμογή του εν λόγω ειδικού καθεστώτος στις πωλήσεις αυτού του είδους αποκλείοντας από αυτό τις πωλήσεις προς άλλους οικονομικούς φορείς.
Οι διατάξεις των άρθρων 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, πρέπει να ερμηνευθούν υπό το πρίσμα της προσέγγισης που στηρίζεται στον πελάτη.
(βλ. σκέψεις 59-61, 69)
Στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας, κρίνεται αβάσιμος ο κίνδυνος που προκύπτει από το ενδεχόμενο τα πρακτορεία ταξιδίων να εφαρμόσουν το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων ακόμη και όταν ενεργούν ως μεσάζοντες, λαμβανομένου υπόψη του ρητού γράμματος του άρθρου 306, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, το οποίο αποκλείει σε κάθε περίπτωση τη δυνατότητα αυτή.
(βλ. σκέψη 68)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 81)
Ένα κράτος μέλος το οποίο επιτρέπει στα πρακτορεία ταξιδίων, σε περίπτωση παροχής ταξιδιωτικών υπηρεσιών προς άλλον υποκείμενο στον φόρο οι οποίες περιλαμβάνουν μόνον παροχές πραγματοποιούμενες στην ημεδαπή, να αναγράφουν στο τιμολόγιο ένα συνολικό ποσό του εν λόγω φόρου που δεν έχει σχέση με τον πραγματικό φόρο ο οποίος χρεώνεται στον πελάτη, επιτρέποντας στον τελευταίο, εφόσον υπόκειται στον φόρο προστιθέμενης αξίας, να εκπίπτει το ως άνω συνολικό ποσό από τον οφειλόμενο φόρο παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 168 και 226 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
Συγκεκριμένα, για την εξασφάλιση της ουδετερότητας του φόρου προστιθέμενης αξίας, το ποσό του εκπιπτόμενου φόρου πρέπει να ανταποκρίνεται απολύτως στο ποσό του οφειλόμενου ή καταβληθέντος φόρου εισροών. Επιπλέον, η αναγραφή στο τιμολόγιο ενός ποσού αντίστοιχου προς ορισμένο ποσοστό της τελικής τιμής που χρεώθηκε δεν ανταποκρίνεται προς τους σχετικούς με το περιεχόμενο των τιμολογίων κανόνες του άρθρου 226 της οδηγίας 2006/112.
Εκτός αυτού, μια εθνική διάταξη η οποία δεν επιτρέπει τη δυνατότητα έκπτωσης παρά μόνο στην περίπτωση κατά την οποία οι υπηρεσίες παρέχονται στην ημεδαπή εισάγει δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγένειας, η οποία επίσης αντίκειται προς το κοινό σύστημα του εν λόγω φόρου.
(βλ. σκέψεις 91, 94, 95, 106, διατακτ. 1)
Ένα κράτος μέλος το οποίο επιτρέπει στα πρακτορεία ταξιδίων, στο μέτρο που επωφελούνται από το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων, να καθορίζουν τη βάση επιβολής του φόρου συνολικά για κάθε φορολογική περίοδο παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 308 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
Συγκεκριμένα, η βάση επιβολής του φόρου πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 308 της οδηγίας 2006/112 όχι συνολικά, αλλά μέσω συγκεκριμένης αναφοράς σε κάθε ενιαία παροχή υπηρεσίας που πραγματοποιείται από το πρακτορείο ταξιδίων.
(βλ. σκέψεις 103, 106, διατακτ. 1)
Ένα κράτος μέλος το οποίο εξαιρεί από το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων τις πωλήσεις προς το κοινό που πραγματοποιούν πρακτορεία λιανικής στο όνομά τους και οι οποίες αφορούν ταξίδια που διοργανώνονται από πρακτορεία χονδρικής παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 306 της οδηγίας 2006/112, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
(βλ. σκέψη 106, διατακτ. 1)