|
20.4.2013 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 114/14 |
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 21ης Φεβρουαρίου 2013 [αίτηση του Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság) (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banif Plus Bank Zrt. κατά Csaba Csipai, Viktória Csipai
(Υπόθεση C-472/11) (1)
(Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες που περιέχονται σε συμβάσεις που συνάπτονται με καταναλωτές - Αυτεπάγγελτη εξέταση από τον εθνικό δικαστή του καταχρηστικού χαρακτήρα μιας ρήτρας - Υποχρέωση του εθνικού δικαστή που διαπίστωσε αυτεπαγγέλτως τον καταχρηστικό χαρακτήρα μιας ρήτρας να καλέσει τους διαδίκους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους προτού συναγάγει τις συνέπειες της διαπιστώσεως αυτής - Συμβατικές ρήτρες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εξέταση του καταχρηστικού χαρακτήρα)
2013/C 114/19
Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
Αιτούν δικαστήριο
Fővárosi Törvényszék (πρώην Fővárosi Bíróság)
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Banif Plus Bank Zrt.
κατά
Csaba Csipai, Viktória Csipai
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Fővárosi Bíróság — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει ότι, όταν ένας εθνικός δικαστής εξετάζει την καταχρηστικότητα των λεγόμενων συμβάσεων προσχωρήσεως, δεν μπορεί να αναγνωρίσει την καταχρηστικότητα των όρων αυτών, αν δεν το ζητήσουν ρητώς οι συμβαλλόμενοι — Δυνατότητα του εθνικού δικαστή, ο οποίος έχει διαπιστώσει την καταχρηστικότητα γενικού όρου συμβάσεως που υποβάλλεται στην κρίση του, μολονότι δεν έχει διατυπωθεί συγκεκριμένα σχετικό αίτημα, να καλέσει τους διαδίκους να υποβάλουν δήλωση σχετικά με τον εν λόγω όρο της συμβάσεως, προκειμένου να είναι δυνατή η εξέταση της εκ του λόγου αυτού ακυρότητας της συμβάσεως
Διατακτικό
|
1) |
Τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχουν την έννοια ότι ο εθνικός δικαστής που διαπίστωσε αυτεπαγγέλτως τον καταχρηστικό χαρακτήρα μιας συμβατικής ρήτρας δεν οφείλει, προκειμένου να είναι σε θέση να συναγάγει τις συνέπειες της διαπιστώσεως αυτής, να αναμένει έως ότου ο καταναλωτής, αφού ενημερωθεί για τα δικαιώματά του, προβεί σε δήλωση με την οποία ζητεί να ακυρωθεί η εν λόγω ρήτρα. Εντούτοις, η αρχή της αντιμωλίας επιβάλλει, κατά γενικό κανόνα, στον εθνικό δικαστή που διαπίστωσε αυτεπαγγέλτως τον καταχρηστικό χαρακτήρα μιας συμβατικής ρήτρας να ενημερώσει σχετικώς τους διαδίκους και να τους παράσχει τη δυνατότητα να συζητήσουν επ’ αυτής κατ’ αντιμωλία σύμφωνα με τους τύπους που προβλέπει σχετικώς το εθνικό δικονομικό δίκαιο. |
|
2) |
Προκειμένου να εκτιμήσει τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα της συμβατικής ρήτρας στην οποία στηρίζεται η αγωγή της οποία έχει επιληφθεί, ο εθνικός δικαστής πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις υπόλοιπες ρήτρες της συμβάσεως. |