27.3.2010 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 80/21 |
Αναίρεση που άσκησε στις 28 Ιανουαρίου 2010 η Δημοκρατία της Αυστρίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο (έκτο τμήμα) στις 18 Νοεμβρίου 1009 στην υπόθεση T-375/04, Scheucher-Fleisch GmbH κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ηλεκτρονικό ταχυδρομείο 27.01.2010)
(Υπόθεση C-47/10 P)
2010/C 80/36
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: E. Riedl, πληρεξούσιος, M. Núñez-Müller και J. Dammann, δικηγόροι)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Scheucher — Fleisch GmbH, Tauernfleisch Vertriebs GmbH, Wech-Kärntner Truthahnverarbeitung GmbH, Wech-Geflügel GmbH, Johann Zsifkovics, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η Δημοκρατία της Αυστρίας ζητεί από το Δικαστήριο:
1) |
να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση T-375/04 (Scheucher κ.λπ. κατά Επιτροπής)· |
2) |
να αποφανθεί οριστικώς επί της υποθέσεως και να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη, εν πάση περιπτώσει όμως να την απορρίψει ως αβάσιμη· |
3) |
να καταδικάσει τους πρωτοδίκως προσφεύγοντες τόσο στα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης όσο και στα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας στην υπόθεση T-375/04. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα αναφέρει ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση αντιβαίνει προς το άρθρο 263, εδ. 4, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι η προσβαλλομένη απόφαση της Επιτροπής δεν αφορά τις πρωτοδίκως προσφεύγουσες ούτε ατομικά ούτε άμεσα. Πράγματι, η προσβαλλομένη απόφαση δεν έχει ως αποτέλεσμα αισθητή ζημία της θέσεώς τους στην αγορά· επιπλέον, το εκδοθέν από την Επιτροπή γενικό, τομεακό καθεστώς ενισχύσεων της αναιρεσείουσας δεν έχει ως αποτέλεσμα νοθεύσεις του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι η χορήγηση των ενισχύσεων εξαρτάται εκάστοτε, επιπλέον, από ατομική απόφαση των αρμοδίων υπηρεσιών. Τέλος, οι πρωτοδίκως προσφεύγουσες δεν έχουν το απαιτούμενο έννομο συμφέρον, δεδομένου ότι η προσβαλλομένη απόφαση της Επιτροπής δεν τις θίγει τις ίδιες.
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ακόμη την άποψη ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση αντιβαίνει προς το άρθρο 108, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Γενικό Δικαστήριο έλαβε εσφαλμένως ως βάση ότι η Επιτροπή αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής εξέτασης σοβαρές δυσκολίες και ήταν υποχρεωμένη για τον λόγο αυτόν να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας.
Επιπλέον, η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παραβιάζει επίσης τους κανόνες περί του βάρους αποδείξεως. Το Γενικό Δικαστήριο υποχρέωσε την Επιτροπή να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας παρ’ όλον ότι οι προσφεύγοντες δεν είχαν προσκομίσει σχετικές αποδείξεις για τη δήθεν ζημία τους.
Κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παραβαίνει επίσης το άρθρο 81 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, διότι η αιτιολογία της, αυτή καθεαυτή, είναι αντιφατική.
Τέλος, η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παραβαίνει επίσης το άρθρο 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, διότι το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας προκειμένου να επαληθεύσει αποφασιστικής σημασίας περιστατικά.