Προσφυγή που ασκήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2009 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας

(Υπόθεση C-363/09)

2009/C 267/80

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: L. Parpala και F. Jimeno Fernández)

Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η οδηγία 91/414/ΕΟΚ εξυπηρετεί την ανάγκη εναρμόνισης των εθνικών διατάξεων περί εμπορίας φυτοπροστατευτικών προϊόντων. Θεσπίζει προς τούτο ομοιόμορφους κανόνες περί των προϋποθέσεων και τις διαδικασίες χορηγήσεως εγκρίσεως για τέτοια προϊόντα.

Το άρθρο 13 της εν λόγω οδηγίας ρυθμίζει, αφενός μεν, τις πληροφορίες που οφείλουν να παρέχουν οι αιτούντες την έγκριση συγκεκριμένου φυτοπροστατευτικού προϊόντος, αφετέρου δε, τη χρήση και προστασία των πληροφοριών αυτών, κατοχυρώνοντας, πλην συγκεκριμένων εξαιρέσεων, τον εμπιστευτικό τους χαρακτήρα.

Η οδηγία συνιστά πλήρη εναρμόνιση και, κατά συνέπεια, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να θεσπίζει σε εθνικό επίπεδο νομοθεσία που να υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να μοιράζονται τις πληροφορίες που παρέσχε η επιχείρηση που πρώτη ζήτησε έγκριση, παρά μόνον υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 13, παράγραφος 7.

Επί πλέον, το άρθρο 38 του νόμου 43/2002 επιτρέπει την πρόσβαση σε πληροφορίες προερχόμενες από μελέτες και πειράματα εκτός των περιπτώσεων που ρητώς ορίζει η οδηγία.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι, επειδή το Ισπανικό κράτος δεν διέθετε κανένα περιθώριο διακριτικής ευχέρειας κατά τη μεταφορά του άρθρου 13 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ στο εθνικό δίκαιο, ούτε κίνησε καμία διαδικασία για να αναγνωριστεί η ακυρότητά της, η εισαγωγή παρεκκλίσεως από το καθεστώς πρόσβασης σε πληροφορίες ευρισκόμενες στον φάκελο της χορηγήσεως εγκρίσεως φυτοπροστατευτικών προϊόντων, όταν η παρέκκλιση αυτή δεν προβλέπεται στην εν λόγω οδηγία, συνιστά παράβαση του κοινοτικού δικαίου.

(1)  του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ 1991, L 230, σ. 1).