Υπόθεση T-136/08
Aurelia Finance SA
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
«Κοινοτικό σήμα — Λεκτικό κοινοτικό σήμα AURELIA — Μη καταβολή του τέλους ανανεώσεως — Διαγραφή του σήματος άμα τη λήξει ισχύος της καταχωρίσεως — Αίτηση περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση (restitutio in integrum)»
Απόφαση του Πρωτοδικείου (όγδοο τμήμα) της 13ης Μαΐου 2009 II ‐ 1364
Περίληψη της αποφάσεως
Κοινοτικό σήμα – Δικονομικές διατάξεις – Restitutio in integrum – Προϋποθέσεις
(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 78 § 1)
Κοινοτικό σήμα – Δικονομικές διατάξεις – Restitutio in integrum – Προϋποθέσεις
(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 78 § 1)
Κατά το άρθρο 78, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα, «ο δικαιούχος κοινοτικού σήματος […] ο οποίος, παρότι επέδειξε όλη την επιμέλεια που επιβάλλουν οι περιστάσεις, δεν μπόρεσε να τηρήσει μια προθεσμία έναντι του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), αποκαθίσταται, μετά από αίτηση, στα δικαιώματά του εάν το κώλυμα είχε ως άμεση συνέπεια, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, την απώλεια δικαιώματος».
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση εξαρτάται από δύο προϋποθέσεις, εκ των οποίων η πρώτη είναι ότι ο διάδικος ενήργησε με όλη την επιμέλεια που απαιτούσαν οι περιστάσεις και η δεύτερη ότι το κώλυμα του διαδίκου είχε ως άμεση συνέπεια την απώλεια δικαιώματος ή ένδικου μέσου.
Από την εν λόγω διάταξη προκύπτει επίσης ότι το καθήκον επιμελείας βαρύνει καταρχήν τον δικαιούχο του σήματος. Έτσι, αν ο δικαιούχος μεταβιβάσει τα σχετικά με την ανανέωση σήματος διοικητικά καθήκοντα, οφείλει να εξασφαλίσει ότι το επιλεγέν πρόσωπο παρουσιάζει τα αναγκαία εχέγγυα βάσει των οποίων πιθανολογείται η ορθή εκτέλεση των εν λόγω καθηκόντων.
Λόγω της αναθέσεως των καθηκόντων αυτών, το επιλεγέν πρόσωπο υπόκειται, όπως ακριβώς και ο δικαιούχος, στο εν λόγω καθήκον επιμελείας. Ειδικότερα, εφόσον το πρόσωπο αυτό ενεργεί στο όνομα και για λογαριασμό του δικαιούχου, οι πράξεις του πρέπει να θεωρούνται ως πράξεις του δικαιούχου.
(βλ. σκέψεις 12-15)
Η φράση «όλη [η] επιμέλεια που επιβάλλουν οι περιστάσεις» του άρθρου 78, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα επιβάλλει τη θέση σε λειτουργία ενός εσωτερικού συστήματος ελέγχου και παρακολούθησης των προθεσμιών το οποίο εν γένει αποκλείει την ακούσια μη τήρησή τους, όπως προβλέπουν οι οδηγίες του Γραφείου. Συνεπώς, μόνον έκτακτα γεγονότα και, ως εκ τούτου, απρόβλεπτα σύμφωνα με τα διδάγματα της πείρας μπορούν να συνεπάγονται επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
Όταν εξειδικευμένη εταιρία θέτει σε λειτουργία ηλεκτρονικό σύστημα για την υπενθύμιση των προθεσμιών, η επιμέλεια που επιβάλλεται από τις περιστάσεις προϋποθέτει, πρώτον, ότι η γενική σύλληψη του εν λόγω συστήματος εξασφαλίζει την τήρηση των προθεσμιών, δεύτερον, ότι το ως άνω σύστημα παρέχει τη δυνατότητα να ανιχνεύεται και να διορθώνεται κάθε προβλέψιμο σφάλμα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων των υπαλλήλων της εξειδικευμένης εταιρίας καθώς και κατά τη λειτουργία του ηλεκτρονικού συστήματος και, τρίτον, ότι οι υπάλληλοι της εξειδικευμένης εταιρίας που καλούνται να εισαγάγουν τα απαραίτητα στοιχεία και να χρησιμοποιήσουν το εν λόγω σύστημα καταρτίζονται, υποχρεούνται να επαληθεύουν τις πράξεις τους και εποπτεύονται προσηκόντως.
Έστω και αν υποτεθεί ότι η σύλληψη ηλεκτρονικού συστήματος για την υπενθύμιση των προθεσμιών εξασφαλίζει εν γένει την τήρηση των προθεσμιών, τα ανθρώπινα σφάλματα κατά την εισαγωγή δεδομένων δεν μπορούν να αποκλεισθούν, ακόμη και στην περίπτωση που οι υπάλληλοι λαμβάνουν κατάλληλη κατάρτιση και καθοδηγούνται και εποπτεύονται προσηκόντως. Ειδικότερα, τα ανθρώπινα σφάλματα κατά την εισαγωγή δεδομένων δεν μπορούν να θεωρηθούν ως έκτακτα ή απρόβλεπτα γεγονότα. Κατά συνέπεια, το εν λόγω σύστημα πρέπει να προβλέπει μηχανισμό για την ανίχνευση και τη διόρθωση τέτοιων σφαλμάτων. Εφόσον δεν έχει τεθεί σε λειτουργία τέτοιος μηχανισμός, δεν εκπληρώνεται το καθήκον επιμελείας που επιβάλλεται από τις περιστάσεις.
(βλ. σκέψεις 26-28)