5.7.2008   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 171/15

1)

Αποτελούν οι προβλεπόμενες από τον πρώτο νόμο για τη σύνταξη γήρατος [1. Ruhegeldgesetz, στο εξής: 1. RGG] του Δήμου του Αμβούργου [Freie und Hansestadt Hamburg] παροχές επικουρικής συντάξεως για πρώην υπαλλήλους και εργαζομένους του Δήμου του Αμβούργου, καθώς και για τους επιζώντες τους, «παροχές που καταβάλλουν τα δημόσια συστήματα ή τα εξομοιούμενα προς τα δημόσια, συμπεριλαμβανομένων των δημοσίων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης ή προστασίας», κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2000/78/EΚ του Συμβουλίου για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία (1), με συνέπεια η εν λόγω οδηγία (στο εξής: οδηγία) να μην έχει εφαρμογή στο ρυθμιστικό πεδίο του 1. RGG;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα:

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στα ερωτήματα 2.1. ή 2.2.:

Αντιβαίνει στο άρθρο 1, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας, το άρθρο 10, παράγραφος 6, του 1. RGG, κατά το οποίο οι συνταξιοδοτικές παροχές δικαιούχων που είναι έγγαμοι και δεν ζoυν, σε μόνιμη βάση, χωριστά υπολογίζονται βάσει πλασματικής εφαρμογής της (ευνοϊκότερης για τους υποκειμένους στον φόρο) φορολογικής κλάσεως III/0, ενώ αντιθέτως οι συνταξιοδοτικές παροχές όλων των λοιπών δικαιούχων υπολογίζονται βάσει πλασματικής εφαρμογής της (δυσμενέστερης για τους υποκειμένους στον φόρο) φορολογικής κλάσεως I, σε σχέση με δικαιούχο συνταξιοδοτικών παροχών ο οποίος συμβιώνει με πρόσωπο του ιδίου φύλου και δεν ζει, σε μόνιμη βάση, χωριστά από το πρόσωπο αυτό;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα ή στο ερώτημα 2.2. ή σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα:

Αντιβαίνει το άρθρο 10, παράγραφος 6, του 1. RGG, λόγω της ρυθμίσεως που παρατίθεται στο τρίτο ερώτημα και των έννομων συνεπειών που παράγει, στο άρθρο 141 ΕΚ ή σε κάποια γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου;

5)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ή το τέταρτο ερώτημα:

Έχει τούτο ως συνέπεια, ενόσω δεν τροποποιηθεί το άρθρο 10, παράγραφος 6, του 1. RGG προκειμένου να παύσει να υφίσταται η προσαπτόμενη άνιση μεταχείριση, ότι και ο δικαιούχος συνταξιοδοτικών παροχών, ο οποίος δεν ζει, σε μόνιμη βάση, χωριστά από τον σύντροφό του, μπορεί να απαιτήσει, κατά τον υπολογισμό των συνταξιοδοτικών παροχών, να τύχει της ίδιας μεταχειρίσεως με αυτήν που τυγχάνει ο δικαιούχος συνταξιοδοτικών παροχών ο οποίος είναι έγγαμος και δεν ζει, σε μόνιμη βάση, χωριστά από τον/τη σύζυγό του; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, ισχύει τούτο —εφόσον έχει εφαρμογή η οδηγία και η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι καταφατική— και πριν από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών την οποία τάσσει το άρθρο 18, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής;

6)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πέμπτο ερώτημα:

Ισχύει τούτο, βάσει του σκεπτικού της αποφάσεως του Δικαστηρίου επί της υποθέσεως C-262/88 (Barber), με τον περιορισμό ότι η ίση μεταχείριση κατά τον υπολογισμό των συνταξιοδοτικών παροχών πρέπει να περιορίζεται μόνο στα τμήματα των παροχών που οφείλονται στον δικαιούχο από 17ης Μαΐου 1990;