Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 10ης Ιουνίου 2010 – Επιτροπή κατά Ιταλίας

(Υπόθεση C‑491/08)

«Παράβαση κράτους μέλους – Οδηγία 92/43/ΕΟΚ – Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων – Άγρια πανίδα και χλωρίδα – Καθεστώς προστασίας – Τουριστικό συγκρότημα “Is Arenas”»

1.                     Περιβάλλον – Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας – Οδηγία 92/43 (Οδηγία 92/43 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 1 και 4 § 1) (βλ. σκέψεις 30-31)

2.                     Περιβάλλον – Διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας – Οδηγία 92/43 (Οδηγία 92/43 του Συμβουλίου, άρθρο 6 § 2) (βλ. σκέψεις 38-40, 42-43)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους – Παράβαση της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206, σ. 7) – Τόποι κοινοτικού ενδιαφέροντος – Τοποθεσία «Is Arenas» – Δημιουργία γηπέδου γκολφ

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ιταλική Δημοκρατία, όσον αφορά το σχέδιο τουριστικού και οικιστικού συγκροτήματος «Is Arenas», το οποίο επηρεάζει την τοποθεσία «Is Arenas»,

–        μη θεσπίζοντας, πριν από τις 19 Ιουλίου 2006, ημερομηνία εγγραφής της τοποθεσίας «Is Arenas» στον κατάλογο των τόπων κοινοτικού ενδιαφέροντος, κατάλληλα μέτρα προστασίας από πλευράς του σκοπού τον οποίο επιδιώκει η οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, ώστε να διασφαλιστεί το οικολογικό συμφέρον που αντιπροσωπεύει σε εθνικό επίπεδο ο προτεινόμενος τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος και, ειδικότερα, μη απαγορεύοντας μια παρέμβαση που θα μπορούσε να απειλήσει σοβαρά τα οικολογικά χαρακτηριστικά της τοποθεσίας και

–        μη θεσπίζοντας, μετά τις 19 Ιουλίου 2006, τα ενδεδειγμένα μέτρα για την αποφυγή της χειροτέρευσης των φυσικών οικοτόπων για τους οποίους δημιουργήθηκε αυτός ο τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος,

παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 92/43 και, ειδικότερα, όσον αφορά τη δεύτερη αιτίαση, από το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής.

2)

Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.