Υπόθεση C-118/07

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

κατά

Δημοκρατίας της Φινλανδίας

«Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 307, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ — Παράλειψη θεσπίσεως πρόσφορων μέτρων για την άρση των ασυμβιβάστων μεταξύ των διμερών συμφωνιών που συνήφθησαν με τρίτες χώρες πριν από την προσχώρηση του κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης EK — Διμερείς συμφωνίες που συνήψε η Δημοκρατία της Φινλανδίας με τη Ρωσική Ομοσπονδία, τη Δημοκρατία της Λευκορωσίας, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, τη Μαλαισία, τη Δημοκρατική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα και τη Δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν σε θέματα επενδύσεων»

Προτάσεις της γενικής εισαγγελέα E. Sharpston της 10ης Σεπτεμβρίου 2009   I ‐ 10891

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 19ης Νοεμβρίου 2009   I ‐ 10906

Περίληψη της αποφάσεως

Διεθνείς συμφωνίες – Συμφωνίες των κρατών μελών – Συμφωνίες προγενέστερες της Συνθήκης ΕΚ

(Άρθρα 57 § 2 ΕΚ, 59 ΕΚ, 60 § 1 ΕΚ και 307, εδ. 2, ΕΚ)

Κράτος μέλος το οποίο παραλείπει να λάβει τα πρόσφορα μέτρα για την άρση των ασυμβιβάστων με τη Συνθήκη διατάξεων περί μεταφοράς κεφαλαίων που περιλαμβάνουν διμερείς συμφωνίες επενδύσεων με αντικείμενο την προώθηση και την αμοιβαία προστασία των επενδύσεων, που συνήψε με τρίτες χώρες, παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 307, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ.

Συγκεκριμένα, το άρθρο 307, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λάβουν όλα τα πρόσφορα μέτρα προς άρση των διαπιστωθέντων ασυμβιβάστων μεταξύ των συμφωνιών που συνήψαν πριν από την προσχώρησή τους και του κοινοτικού δικαίου.

Όμως, οι διατάξεις των άρθρων 57, παράγραφος 2, ΕΚ, και 60, παράγραφος 1, ΕΚ, αναγνωρίζουν στο Συμβούλιο αρμοδιότητα να περιορίζει, σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, τις κινήσεις κεφαλαίων και τις πληρωμές μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών. Προκειμένου να διασφαλιστεί η πρακτική αποτελεσματικότητα των ανωτέρω διατάξεων, απαιτείται τα περιοριστικά της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων μέτρα να δύνανται να τύχουν, σε περίπτωση θεσπίσεώς τους από το Συμβούλιο, άμεσης εφαρμογής έναντι των κρατών που αφορούν.

Οσάκις συμφωνία δεν προβλέπει διάταξη παρέχουσα στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος τη δυνατότητα να ασκεί τα δικαιώματά του και να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του ως μέλος της Κοινότητας, την οποία δεν επιτρέπει οποιοσδήποτε μηχανισμός του διεθνούς δικαίου, το δε εν λόγω κράτος μέλος δεν προβαίνει σε κανένα διάβημα προς την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα προκειμένου να αρθεί ο κίνδυνος συγκρούσεως της επίδικης συμφωνίας με τα μέτρα που το Συμβούλιο ενδέχεται να υιοθετήσει δυνάμει των άρθρων 57, παράγραφος 2, ΕΚ, 59 ΕΚ και 60, παράγραφος 1, ΕΚ και δεν επικαλείται κανένα μηχανισμό που να του παρέχει τη δυνατότητα να ανταποκρίνεται στις κοινοτικές του υποχρεώσεις, η άσκηση των αρμοδιοτήτων που έχουν απονεμηθεί στο Συμβούλιο στον τομέα της κυκλοφορίας κεφαλαίων ενδέχεται να παρακωλυθεί από την ύπαρξη καθεαυτών των επίδικων διμερών συμφωνιών και της διατυπώσεώς τους.

(βλ. σκέψεις 28-33, 49-50 και διατακτ.)