1. Προσέγγιση των νομοθεσιών — Διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων — Οδηγία 92/50 — Αναθέτουσες αρχές — Οργανισμός δημοσίου δικαίου
(Οδηγία 92/50 του Συμβουλίου, άρθρο 1, στοιχείο β΄, εδ. 2, τρίτη περίπτωση)
2. Προσέγγιση των νομοθεσιών — Διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων — Οδηγία 92/50 — Πεδίο εφαρμογής
(Οδηγία 92/50 του Συμβουλίου, άρθρο 1, στοιχείο a΄, περίπτωση iv)
1. Το άρθρο 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 92/50, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, ορίζει, με το πρώτο του εδάφιο, ότι οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου θεωρούνται «αναθέτουσες αρχές» και, με το δεύτερο εδάφιό του, ότι ως «οργανισμός δημοσίου δικαίου» νοείται κάθε οργανισμός που δημιουργείται για την ικανοποίηση συγκεκριμένων αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα (πρώτη περίπτωση), έχει νομική προσωπικότητα (δεύτερη περίπτωση) και χρηματοδοτείται κατά το μεγαλύτερο μέρος από το κράτος ή από τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, ή η διαχείρισή του υπόκειται σε έλεγχο ασκούμενο από τους οργανισμούς αυτούς, ή όταν περισσότερο από το ήμισυ των μελών του διοικητικού, του διευθυντικού ή του εποπτικού συμβουλίου του διορίζεται από το κράτος, τις περιφερειακές ή τις τοπικές αρχές ή από άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου (τρίτη περίπτωση).
Όσον αφορά την τρίτη περίπτωση, η έκφραση «χρηματοδοτείται κατά το μεγαλύτερο μέρος από το κράτος» έχει την έννοια ότι τέτοια χρηματοδότηση υπάρχει όταν οι δραστηριότητες των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, οι οποίοι διαθέτουν νομική προσωπικότητα, υπηρετούν σκοπό δημοσίου συμφέροντος, είναι ανεξάρτητοι από το κράτος, αυτοδιοικούμενοι και οργανωμένοι κατά τέτοιον τρόπον ώστε να αποκλείεται κάθε κρατική επιρροή και δεν αποτελούν μέρος της κρατικής οργανώσεως, χρηματοδοτούνται κατά το μεγαλύτερο μέρος από εισφορά που καταβάλλεται από τους κατόχους ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού δέκτη, η οποία επιβάλλεται, υπολογίζεται και εισπράττεται σύμφωνα με κανόνες κρατικών συμβάσεων που έχουν συναφθεί προς τους σκοπούς αυτούς και δεν απορρέει από συναλλαγή που έχει συνομολογηθεί συμβατικώς μεταξύ των οργανισμών αυτών και των καταναλωτών.
Εξάλλου, σε περίπτωση χρηματοδοτήσεως αυτών των δραστηριοτήτων δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών κατά την ως άνω διαδικασία, για την πλήρωση της προϋποθέσεως «χρηματοδοτήσεως από το κράτος» δεν απαιτείται άμεση παρέμβαση του κράτους ή άλλων δημόσιων αρχών, όταν οι οργανισμοί αυτοί συνάπτουν συμβάσεις που δεν σχετίζονται με την εκπλήρωση από τους οργανισμούς αυτούς της ίδιας της δημόσιας αποστολής τους. Πράγματι, στον βαθμό που, δεδομένου του τρόπου χρηματοδοτήσεώς τους, η ίδια η ύπαρξη των εν λόγω δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών εξαρτάται από το κράτος, πληρούται το κριτήριο της εξαρτήσεως των οργανισμών αυτών από το κράτος, χωρίς να απαιτείται συγκεκριμένη δυνατότητα επιρροής των δημόσιων αρχών στις διάφορες αποφάσεις των οργανισμών αυτών όσον αφορά τη σύναψη των συμβάσεων.
(βλ. σκέψεις 41, 50, 54-55, 60, διατακτ. 1-2)
2. Το άρθρο 1, στοιχείο α΄, περίπτωση iv, της οδηγίας 92/50, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, το οποίο προβλέπει τη μη εφαρμογή της οδηγίας αυτής στις δημόσιες συμβάσεις που έχουν ως αντικείμενο τις υπηρεσίες που αφορούν την καθεαυτό λειτουργία των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, δηλαδή τη δημιουργία και υλοποίηση προγραμμάτων, έχει την έννοια ότι, δυνάμει της διατάξεως αυτής, από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αυτής εξαιρούνται μόνον οι δημόσιες συμβάσεις που αφορούν τις υπηρεσίες στις οποίες αναφέρεται η διάταξη αυτή.
Δεδομένου ότι η εν λόγω διάταξη αποτελεί εξαίρεση από τον κύριο σκοπό των κοινοτικών κανόνων περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, δηλαδή την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών και το μεγαλύτερο δυνατό άνοιγμα στον ανταγωνισμό, πρέπει να ερμηνευθεί στενά. Ως εκ τούτου, αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/50 μόνον οι δημόσιες συμβάσεις που έχουν ως αντικείμενο τις υπηρεσίες του άρθρου 1, στοιχείο α΄, iv, της οδηγίας αυτής, δηλαδή οι συμβάσεις αγοράς, ανάπτυξης, παραγωγής ή συμπαραγωγής προγραμμάτων από ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, καθώς και οι συμβάσεις για το χρόνο μετάδοσης εκπομπών. Αντιθέτως, υπόκεινται πλήρως στους κοινοτικούς κανόνες οι δημόσιες συμβάσεις για υπηρεσίες που δεν σχετίζονται με τις δραστηριότητες που εντάσσονται στην εκπλήρωση της υπό στενή εννοία αποστολής των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών.
(βλ. σκέψεις 62, 64, 67, διατακτ. 3)