Υπόθεση C-125/06 P

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

κατά

Infront WM AG

«Αίτηση αναιρέσεως — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Τηλεοπτικές εκπομπές — Προσφυγή ακυρώσεως — Άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ — Έννοια του όρου απόφαση που αφορά “άμεσα και ατομικά” φυσικό ή νομικό πρόσωπο»

Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Y. Bot της 18ης Οκτωβρίου 2006   I - 1453

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008   I - 1475

Περίληψη της αποφάσεως

  1. Προσφυγή ακυρώσεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά

    (Άρθρο 230, εδ. 4, ΕΚ· οδηγία 89/552 του Συμβουλίου, άρθρο 3α)

  2. Προσφυγή ακυρώσεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά

    (Άρθρο 230, εδ. 4, ΕΚ)

  1.  Μέτρα τα οποία σκοπούν στη ρύθμιση της ασκήσεως των αποκλειστικών δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την κοινωνία, ελήφθησαν από κράτος μέλος και εγκρίθηκαν με απόφαση της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται ότι τα μέτρα είναι συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο, επιβάλλουν ορισμένους περιορισμούς στους τηλεοπτικούς οργανισμούς. Καθόσον οι περιορισμοί αυτοί συναρτώνται με τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι οργανισμοί αυτοί αποκτούν από τον κάτοχο των αποκλειστικών δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμεταδόσεως τα δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως εκδηλώσεων που έχουν χαρακτηρισθεί ως μείζονος σημασίας, τα μέτρα που έλαβε αυτό το κράτος μέλος και η απόφαση περί εγκρίσεώς τους έχουν ως συνέπεια την επιβολή πρόσθετων περιορισμών όσον αφορά τα δικαιώματα των οποίων κάτοχος είναι η εταιρία που απέκτησε δικαιώματα τηλεοπτικής αναμεταδόσεως, οι οποίοι δεν υπήρχαν κατά τον χρόνο αγοράς των δικαιωμάτων αναμεταδόσεως από την εταιρία αυτή και οι οποίοι καθιστούν δυσχερέστερη την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων. Επομένως, μια τέτοια απόφαση της Επιτροπής θίγει άμεσα τη νομική κατάσταση του κατόχου των δικαιωμάτων αυτών. Εξάλλου, το γεγονός ότι θίγεται η κατάσταση του εν λόγω δικαιούχου οφείλεται αποκλειστικά στην απαίτηση να επιτευχθεί το αποτέλεσμα το οποίο καθόρισαν τα μέτρα αυτά και η απόφαση της Επιτροπής, ενώ οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν κατά την εφαρμογή της αποφάσεως αυτής περιθώριο εκτιμήσεως δυνάμενο να επηρεάσει την κατάσταση αυτή.

    (βλ. σκέψεις 50-52, 59, 62-63)

  2.  Πρόσωπα άλλα από τους αποδέκτες μιας αποφάσεως δεν μπορούν να ισχυρισθούν ότι η απόφαση τα αφορά ατομικά, παρά μόνον αν η απόφαση αυτή τα θίγει λόγω ορισμένων ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών τους ή λόγω μιας πραγματικής καταστάσεως η οποία τα διακρίνει έναντι κάθε άλλου προσώπου και, ως εκ τούτου, τα εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο προς αυτόν του αποδέκτη μιας τέτοιας αποφάσεως. Συναφώς, όταν η απόφαση θίγει ομάδα προσώπων τα οποία έχουν εξατομικευθεί ή ήταν δυνατό να εξατομικευθούν κατά τον χρόνο εκδόσεως της πράξεως αυτής και βάσει κριτηρίων που σχετίζονται ειδικώς με τα μέλη της ομάδας, η πράξη αυτή δύναται να αφορά ατομικά τα πρόσωπα αυτά, καθόσον αποτελούν μέρος ενός στενού επιχειρηματικού κύκλου. Τούτο συμβαίνει, μεταξύ άλλων, όταν η απόφαση θίγει τα κεκτημένα προ της εκδόσεώς της δικαιώματα του ιδιώτη.

    (βλ. σκέψεις 70-72)