Υπόθεση Τ-194/05
TeleTech Holdings, Inc.
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
«Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Έκταση της υποχρεώσεως εξετάσεως — Μετατροπή αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος σε αίτηση καταχωρίσεως εθνικού σήματος — Άρθρο 58 του κανονισμού (ΕΚ) 40/94»
Διάταξη του Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 11ης Μαΐου 2006 II-1369
Περίληψη της διατάξεως
Κοινοτικό σήμα – Διαδικασία προσφυγής
(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρα 58 και 108 έως 110)
Δικαιώνει πλήρως ένα διάδικο σε διαδικασία για την οποία εκδόθηκε απόφαση, υπό την έννοια του άρθρου 58 του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα, η απόφαση του τμήματος ανακοπών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) η οποία δέχεται, για όλες τις οικείες υπηρεσίες, ανακοπή ασκηθείσα κατά της καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος και βασιζόμενη σε προγενέστερο εθνικό σήμα και σε προγενέστερο κοινοτικό σήμα, αν και η ανακοπή δεν έγινε δεκτή βάσει αμφοτέρων των σημάτων που προβλήθηκαν ως λόγοι ανακοπής, αλλά αποκλειστικά βάσει του προγενεστέρου εθνικού σήματος, οπότε ο αιτών την καταχώριση κοινοτικού σήματος μπορεί πάντοτε να μετατρέψει, σύμφωνα με το άρθρο 108, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 40/94, την αίτηση του σε αίτηση καταχωρίσεως εθνικού σήματος εντός των κρατών μελών πλην εκείνου όπου, σύμφωνα με την απόφαση του τμήματος ανακοπών, ισχύει ως προς την αίτηση καταχωρίσεως εθνικού σήματος λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως.
Πράγματι, σκοπός της διαδικασίας ανακοπής είναι να δώσει στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αντιταχθούν, σύμφωνα με ενιαία διαδικασία, στις αιτήσεις καταχωρίσεως κοινοτικών σημάτων που μπορούν να δημιουργήσουν κίνδυνο συγχύσεως με τα δικά τους προγενέστερα σήματα ή δικαιώματα και όχι να διευθετούν εκ των προτέρων ενδεχόμενες συγκρούσεις σε εθνικό ή ακόμη και σε κοινοτικό επίπεδο.
Εξάλλου, η διαδικασία μετατροπής την οποία προβλέπουν τα άρθρα 108 έως 110 του κανονισμού 40/94 αποτελεί απλώς ευχέρεια του αιτούντος την καταχώριση κοινοτικού σήματος και το γεγονός ότι η αίτηση μετατροπής διαβιβάζεται στις οικείες εθνικές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 109, παράγραφος 2, του κανονισμού, δεν σημαίνει ότι η αίτηση καταχωρίσεως σήματος θα καταλήξει αυτομάτως στην καταχώριση. Στις εθνικές αρχές εναπόκειται να εξετάσουν τους ενδεχόμενους λόγους απαραδέκτου της καταχωρίσεως, ο δε ανακόπτων μπορεί, κατ' αρχήν, να προβάλει τα δικαιώματα της ενώπιον των αρχών αυτών.
Τέλος, μολονότι το άρθρο 108, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 ορίζει, για λόγους συνεπείας μεταξύ των αποφάσεων και οικονομίας της διαδικασίας, ότι δεν χωρεί μετατροπή εάν επιδιώκεται η προστασία σε κράτος μέλος στο οποίο, σύμφωνα με απόφαση του Γραφείου, συντρέχει, ως προς την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως, η διάταξη αυτή επιβάλλει αποκλειστικώς και μόνο στο Γραφείο να σέβεται το περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής, αν έχει εκδοθεί τέτοια απόφαση. Αντιθέτως, τίποτε δεν επιτρέπει να υποτεθεί ότι η διάταξη αυτή σκοπεί επίσης να επιβάλει στην υπηρεσία που αποφαίνεται επί ανακοπής να τροποποιήσει το περιεχόμενο της αποφάσεως της ώστε να εμποδίσει κατά το μέτρο του δυνατού τον αιτούντα την καταχώριση κοινοτικού σήματος να ζητήσει τη μετατροπή του.
(βλ. σκέψεις 27-30, 37)