1. Προδικαστικά ερωτήματα — Παραδεκτό — Πρέπει να παρέχονται στο Δικαστήριο επαρκή στοιχεία για το πραγματικό και το κανονιστικό πλαίσιο
(Άρθρο 234 ΕΚ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 20)
2. Προσέγγιση των νομοθεσιών — Διαδικασία πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών — Οδηγία 98/34
(Οδηγία 98/34 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 1, σημεία 3 και 11, και 8 § 1)
1. Τα πληροφοριακά στοιχεία που παρέχονται με τις αποφάσεις περί παραπομπής δεν χρησιμεύουν μόνο στο να καθιστούν δυνατό στο Δικαστήριο να δίδει χρήσιμες απαντήσεις, αλλά και στο να παρέχουν τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις των κρατών μελών και στους λοιπούς ενδιαφερόμενους διαδίκους να υποβάλλουν παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 20 του Οργανισμού του Δικαστηρίου. Εναπόκειται στο Δικαστήριο να μεριμνά για τη διασφάλιση της δυνατότητας αυτής, λαμβανομένου υπόψη ότι, βάσει της προπαρατεθείσας διατάξεως, μόνον οι αποφάσεις περί παραπομπής κοινοποιούνται στους ενδιαφερόμενους διαδίκους. Έτσι, είναι απαραίτητο ο εθνικός δικαστής να παρέχει ορισμένες τουλάχιστον εξηγήσεις για τους λόγους που το οδήγησαν στην επιλογή των κοινοτικών διατάξεων των οποίων ζητεί την ερμηνεία και για τη σχέση που αυτό θεωρεί ότι υφίσταται μεταξύ των διατάξεων αυτών και της εφαρμοστέας επί της διαφοράς εθνικής νομοθεσίας.
(βλ. σκέψη 21)
2. Η οδηγία 98/34 για την καθιέρωση διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48, έχει την έννοια ότι εθνικές διατάξεις, όπως οι επίδικες της κύριας δίκης, εφόσον καθιέρωσαν, μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας 83/189, για την καθιέρωση διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών, την υποχρέωση επιθέσεως επί των αφορώντων έργα εικονιστικής τέχνης CD του διακριτικού σημείου ενόψει της εμπορίας τους εντός του οικείου κράτους μέλους, συνιστούν τεχνικό κανόνα, η επίκληση του οποίου έναντι ιδιώτη είναι αδύνατη ελλείψει γνωστοποιήσεώς του στην Επιτροπή.
Πράγματι, δεδομένου ότι η επίθεση ενός τέτοιου διακριτικού σημείου, σκοπός της οποίας είναι η ενημέρωση των καταναλωτών και των εθνικών αρχών ότι οι αναπαραγωγές είναι νόμιμες, χωρεί επί του ιδίου του υποθέματος που περιέχει το έργο της διανοίας, ήτοι επί αυτού τούτου του προϊόντος και εμπίπτει ως εκ τούτου στις εφαρμοστέες επί των οικείων προϊόντων επιταγές σχετικά με τη σήμανση και επισήμανση, το ως άνω σημείο αποτελεί ειδική προδιαγραφή κατά την έννοια του άρθρου 1, σημείο 3, της οδηγίας 98/34, εξυπακουομένου ότι το εθνικό μέτρο αφορά κατ’ ανάγκη το ίδιο το προϊόν ή τη συσκευασία του. Ως εκ τούτου, αφ’ ης στιγμής η τήρηση της ως άνω προδιαγραφής είναι de jure υποχρεωτική για την εμπορία των οικείων προϊόντων, η σχετική προδιαγραφή αποτελεί τεχνικό κανόνα κατά την έννοια του άρθρου 1, σημείο 11, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας.
Το ότι νέα υποθέματα, όπως τα CD, καταλέγονται στο πεδίο της υποχρεώσεως επιθέσεως του διακριτικού σημείου πρέπει να θεωρηθεί ως τροποποίηση σχεδίου τεχνικού κανόνα σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας και πρέπει συνακόλουθα να γνωστοποιηθεί στην Επιτροπή, αν η υποχρέωση επιθέσεως του σημείου επεκτάθηκε και στα επίδικα προϊόντα μετά την εφαρμογή της οδηγίας 83/189, στοιχείο που εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να εκτιμήσει. Στην περίπτωση αυτή οι ιδιώτες έχουν τη δυνατότητα να επικαλεστούν το ανεφάρμοστο ενώπιον του εθνικού δικαστή, στον οποίο εναπόκειται να αρνηθεί την εφαρμογή.
(βλ. σκέψεις 35-37, 40-42, 44-45 και διατακτ.)