1. Διαδικασία – Παρέμβαση – Προϋποθέσεις παραδεκτού – Άμεσο και ενεστώς συμφέρον
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρα 40, εδ. 2, και 53, εδ. 1)
2. Διαδικασία – Παρέμβαση – Ασφαλιστικά μέτρα – Προϋποθέσεις παραδεκτού – Συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς στο πλαίσιο της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων – Εκτίμηση με γνώμονα τις συνέπειες επί της οικονομικής ή νομικής καταστάσεως των αιτούντων την παρέμβαση
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρα 40, εδ. 2, και 53, εδ. 1)
3. Διαδικασία – Παρέμβαση – Ασφαλιστικά μέτρα – Προϋποθέσεις παραδεκτού – Άμεσο και ενεστώς συμφέρον – Εκτίμηση λαμβάνουσα υπόψη την ιδιομορφία της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων – Ευρεία ερμηνεία
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρα 40, εδ. 2, και 53, εδ. 1)
4. Διαδικασία – Παρέμβαση – Ενδιαφερόμενοι – Αντιπροσωπευτική ένωση με αντικείμενο την προστασία των μελών της – Παραδεκτό όταν πρόκειται για υποθέσεις στις οποίες ανακύπτουν ζητήματα αρχής ικανά να θίξουν τα εν λόγω μέλη – Προϋποθέσεις – Ευρεία ερμηνεία
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρα 40, εδ. 2, και 53, εδ. 1)
1. Το κατά την έννοια του άρθρου 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, το οποίο τυγχάνει εφαρμογής και επί του Πρωτοδικείου, δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού, συμφέρον προς επίλυση της διαφοράς νοείται ως το άμεσο και ενεστώς συμφέρον για την ευδοκίμηση των αιτημάτων του διαδίκου που ο αιτών την παρέμβαση προτίθεται να υποστηρίξει. Συναφώς, για να επιτραπεί η παρέμβαση, πρέπει να εξεταστεί αν ο παρεμβαίνων θίγεται ευθέως από την προσβαλλόμενη πράξη και αν είναι βέβαιο ότι έχει συμφέρον για την έκβαση της διαφοράς.
(βλ. σκέψη 32)
2. Οσάκις η αίτηση παρεμβάσεως υποβάλλεται στο πλαίσιο διαδικασίας λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, το συμφέρον προς επίλυση της διαφοράς πρέπει να νοείται ως συμφέρον προς επίλυση της υποθέσεως των ασφαλιστικών μέτρων. Πράγματι, όπως ακριβώς η επίλυση της υποθέσεως της κύριας δίκης, και η επίλυση της υποθέσεως επί των ασφαλιστικών μέτρων μπορεί να βλάπτει τα συμφέροντα τρίτων ή να τους ευνοεί. Έπεται ότι, στο πλαίσιο διαδικασίας λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, το συμφέρον των αιτούντων την παρέμβαση πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα τις συνέπειες από τη χορήγηση του αιτηθέντος προσωρινού μέτρου ή την απόρριψη της αιτήσεώς του επί της οικονομικής ή νομικής καταστάσεώς τους.
(βλ. σκέψη 33)
3. Ο άμεσος και ενεστώς χαρακτήρας του συμφέροντος προς επίλυση υποθέσεως ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται λαμβανομένης υπόψη της ιδιομορφίας της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων. Πράγματι, στο πλαίσιο υποθέσεως ασφαλιστικών μέτρων, το επικαλούμενο από παρεμβαίνοντα συμφέρον λαμβάνεται υπόψη, ενδεχομένως, στο πλαίσιο της σταθμίσεως των συμφερόντων. Είναι μάλιστα πιθανό η στάθμιση των διακυβευομένων συμφερόντων να παρίσταται αποφασιστική άπαξ και ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων έκρινε, στο πλαίσιο της αναλύσεως της αιτήσεως της οποίας επελήφθη, ότι πληρούνται οι αφορώσες το fumus boni juris και το επείγον προϋποθέσεις. Έτσι, η έννοια του συμφέροντος προς επίλυση της διαφοράς πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως από τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να λαμβάνεται πρόνοια ώστε να μη προδικάζεται η εκτίμηση των διαφόρων διακυβευομένων συμφερόντων.
(βλ. σκέψη 34)
4. Επιτρέπεται η παρέμβαση σε αντιπροσωπευτικές ενώσεις, αντικείμενο των οποίων είναι η προστασία των μελών τους, σε υποθέσεις θέτουσες ζητήματα αρχής δυνάμενα να επηρεάσουν τα τελευταία. Ειδικότερα, μπορεί να επιτραπεί σε ένωση να παρέμβει επί υποθέσεως εφόσον η ένωση είναι αντιπροσωπευτική σημαντικού αριθμού δραστηριοποιουμένων στον οικείο τομέα επιχειρήσεων, εφόσον το αντικείμενό της περιλαμβάνει την προστασία των συμφερόντων των μελών της, εφόσον η υπόθεση μπορεί να θέσει ζητήματα αρχής επηρεάζοντα τη λειτουργία του οικείου τομέα και, κατά συνέπεια, εφόσον τα συμφέροντα των μελών της μπορούν να θιγούν σε σημαντικό βαθμό από την απόφαση ή τη διάταξη επί της παρεμβάσεως.
Η υιοθέτηση ευρείας ερμηνείας του δικαιώματος παρεμβάσεως έναντι των ενώσεων στοχεύει στο να καταστήσει εφικτή την καλύτερη εκτίμηση του πλαισίου των υποθέσεων, αποφεύγοντας παράλληλα πληθώρα ατομικών παρεμβάσεων οι οποίες θα διατάρασσαν την αποτελεσματικότητα και την εύρυθμη διεξαγωγή της δίκης.
(βλ. σκέψεις 37-38)