ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τρίτο τμήμα)

της 30ης Σεπτεμβρίου 2004

Υπόθεση T-16/03

Albano Ferrer de Moncada

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«Υπάλληλοι – Έκθεση βαθμολογίας – Παρατυπίες στη διαδικασία – Αιτιολογία – Ακύρωση της εκθέσεως – Αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας»

Πλήρες κείμενο στη γαλλική γλώσσα II - 0000

Αντικείμενο:      Προσφυγή-αγωγή με αντικείμενο, αφενός, αίτηση περί ακυρώσεως της εκθέσεως βαθμολογίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το χρονικό διάστημα 1995-1997 και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως.

Απόφαση:      Η έκθεση βαθμολογίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το χρονικό διάστημα 1995-1997 ακυρώνεται. Η Επιτροπή υποχρεούται να καταβάλει στον προσφεύγοντα-ενάγοντα το ποσό των 1 000 ευρώ. Η Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

Περίληψη

1.     Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση βαθμολογίας – Κατάρτιση – Μη τήρηση της υποχρεώσεως συζητήσεως μεταξύ βαθμολογητή και βαθμολογούμενου – Παράβαση ουσιώδους τύπου

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)

2.     Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση βαθμολογίας – Κατάρτιση – Αλλαγή δευτεροβάθμιου βαθμολογητή λόγω αποχωρήσεως από το κοινοτικό όργανο του δευτεροβάθμιου βαθμολογητή που ήταν προηγουμένως αρμόδιος – Συζήτηση μεταξύ δευτεροβάθμιου βαθμολογητή και βαθμολογούμενου – Υποχρέωση που υπέχει ο νέος δευτεροβάθμιος βαθμολογητής

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)

3.     Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση βαθμολογίας – Κατάρτιση – Συζήτηση μεταξύ βαθμολογητή και βαθμολογούμενου – Απαιτείται απευθείας συζήτηση – Δεν αρκεί τηλεφωνική συζήτηση ή ανταλλαγή επιστολών

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)

4.     Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση βαθμολογίας – Υποχρέωση αιτιολογίας – Περιεχόμενο – Περίπτωση κατά την οποία απαιτείται ειδική αιτιολογία

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)

5.     Υπάλληλοι – Προσφυγή – Αγωγή αποζημιώσεως – Ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως, η οποία δεν εξασφαλίζει την προσήκουσα ικανοποίηση της ηθικής βλάβης – Συστηματική άρνηση συζητήσεως στο πλαίσιο της διαδικασίας βαθμολογίας

1.     Η συζήτηση μεταξύ, αφενός, του βαθμολογητή ή του δευτεροβάθμιου βαθμολογητή και, αφετέρου, του βαθμολογούμενου, κατά τα οριζόμενα στις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (ΚΥΚ), τις οποίες έχει εκδώσει η Επιτροπή, αποτελεί απόρροια των δικαιωμάτων άμυνας του υπαλλήλου στο πλαίσιο της διαδικασίας αξιολογήσεώς του και, επομένως, η μη πραγματοποίησή της συνιστά παράβαση ουσιώδους τύπου δικαιολογούσα την ακύρωση της εκθέσεως βαθμολογίας.

(βλ. σκέψεις 31, 32 και 46)

2.     Στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας διαδικασίας που προβλέπουν οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 43 του ΚΥΚ, τις οποίες έχει εκδώσει η Επιτροπή, αν ο υπάλληλος στον οποίον ανατέθηκαν καθήκοντα δευτεροβάθμιου βαθμολογητή για το υπό αξιολόγηση χρονικό διάστημα αποχωρήσει εν τω μεταξύ, δευτεροβάθμιος βαθμολογητής πρέπει να οριστεί ο κατά τον χρόνο καταρτίσεως της εκθέσεως βαθμολογίας ιεραρχικός προϊστάμενος του βαθμολογούμενου, αυτός δε ο προϊστάμενος υποχρεούται να συμβουλευθεί, στο μέτρο του δυνατού, τον προηγούμενο βαθμολογητή. Κατά συνέπεια, η προβλεπόμενη από τις ως άνω γενικές διατάξεις συζήτηση μεταξύ δευτεροβάθμιου βαθμολογητή και βαθμολογούμενο πρέπει οπωσδήποτε να διεξαχθεί με τον υπάλληλο που ασκεί καθήκοντα δευτεροβάθμιου βαθμολογητή κατά τον χρόνο καταρτίσεως της εκθέσεως βαθμολογίας.

(βλ. σκέψη 37)

3.     Τηλεφωνική συνομιλία ή, a fortiori, η ανταλλαγή επιστολών δεν μπορεί να συνιστά ακρόαση του βαθμολογούμενου, όπως ορίζουν οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 43 του ΚΥΚ, τις οποίες έχει εκδώσει η Επιτροπή. Συγκεκριμένα, η ίδια η φύση της συζητήσεως και το αντικείμενό της προϋποθέτουν απευθείας συζήτηση μεταξύ βαθμολογούμενου και βαθμολογητή. Χωρίς τέτοια συζήτηση, η βαθμολογία δεν εκπληρώνει πλήρως τη λειτουργία της ως εργαλείου διαχειρίσεως των ανθρωπίνων πόρων και ως μέσο υποστηρικτικό της επαγγελματικής εξελίξεως του ενδιαφερομένου. Εξάλλου, μόνον μέσω τέτοιας συζητήσεως μπορεί να ευδοκιμήσει μία ειλικρινής και εκ βαθέων συζήτηση μεταξύ βαθμολογητή και βαθμολογούμενου, η οποία θα τους επιτρέψει αφενός να εκτιμήσουν με ακρίβεια τη φύση, τους λόγους και το περιεχόμενο ενδεχόμενων διαφωνιών τους και αφετέρου να καταλήξουν σε καλύτερη αμοιβαία κατανόηση.

(βλ. σκέψεις 38, 39 και 41)

4.     Η διοίκηση υπέχει υποχρέωση να αιτιολογεί την έκθεση βαθμολογίας επαρκώς και κατά περίπτωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εν λόγω αιτιολογία πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ιδιαίτερης μέριμνας.

Εφόσον η έκθεση βαθμολογίας περιέχει επαρκή αιτιολογία, δεν είναι δυνατόν να επιβληθεί στον δευτεροβάθμιο βαθμολογητή η υποχρέωση να παράσχει πρόσθετες εξηγήσεις όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους αποφασίζει να ακολουθήσει τις συστάσεις της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως, παρά μόνον αν η γνωμοδότηση του εν λόγω συμβουλευτικού οργάνου αναφέρει ειδικά στοιχεία δυνάμενα να προκαλέσουν αμφιβολίες ως προς το κύρος ή τη βασιμότητα της αρχικής εκτιμήσεως και, για τον λόγο αυτό, καθίσταται αναγκαία η εκ μέρους δευτεροβάθμιου βαθμολογητή πραγματοποίηση ειδικής εκτιμήσεως όσον αφορά τις συνέπειες που ενδεχομένως θα προκύψουν από τα εν λόγω στοιχεία.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην αιτιολογία βαθμολογίας που εμπεριέχει αξιολογήσεις λιγότερο ευνοϊκές από αυτές που υπήρχαν σε προηγούμενη έκθεση βαθμολογίας. Συγκεκριμένα, όταν η αρμόδια αρχή προβαίνει σε μείωση της βαθμολογίας του υπαλλήλου, πρέπει να την αιτιολογεί κατά τρόπον ώστε ο μεν υπάλληλος να μπορεί να εκτιμήσει το βάσιμο της μειώσεως το δε Πρωτοδικείο να μπορεί, ενδεχομένως, να ασκήσει τον δικαιοδοτικό του έλεγχο.

Τέλος, ειδική αιτιολογία απαιτείται ιδιαίτερα όταν η κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογίας γίνεται με καθυστέρηση ή όταν βαθμολογητής δεν είναι ο κατά την περίοδο αξιολογήσεως ιεραρχικός προϊστάμενος του υπαλλήλου. Από την αιτιολογία πρέπει να προκύπτει ότι αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ενεργεί στο πλαίσιο των εγγυήσεων που είναι απαραίτητες, προκειμένου η βαθμολογία να στηρίζεται σε στοιχεία ακριβή και αξιόπιστα. Πρέπει επίσης να αντανακλά την υποχρέωση του βαθμολογητή να ενεργεί με ιδιαίτερη προσοχή.

(βλ. σκέψεις 49, 50, 53 και 54)

Παραπομπή: ΠΕΚ, 12 Ιουνίου 2002, T-187/01, Mellone κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2002, σ. I-A-81 και II-389, σκέψεις 27 και 33· ΠΕΚ, 5 Νοεμβρίου 2003, T-98/02, Lebedef-Caponi κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003, σ. I-A-277 και II-1343, σκέψη 61

5.     Η ακύρωση της εκθέσεως βαθμολογίας δεν αρκεί για να ικανοποιηθεί προσηκόντως και πλήρως η προκληθείσα σε υπάλληλο ηθική βλάβη από παράτυπη έκθεση βαθμολογίας, όταν, κατά παράβαση του ουσιαστικού δικαιώματος ακροάσεως, αποφεύχθηκε κατά σύστημα η συζήτηση με τον ενδιαφερόμενο και, μάλιστα, όταν τούτο συνέβη παρά την αντίθετη γνώμη της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως, η οποία υπέδειξε με επιμονή στη διοίκηση ότι πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία να επανορθώσει μία ιδιαιτέρως επιδεινωθείσα κατάσταση επαγγελματικών και προσωπικών σχέσεων.

(βλ. σκέψη 68)