1. Κοινοτικό σήμα – Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα – Σήματα που αποτελούνται από διαφημιστικά σλόγκαν – Διακριτικός χαρακτήρας – Εφαρμογή ειδικών κριτηρίων εκτιμήσεως – Δεν επιτρέπεται
(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχ. β΄)
2. Κοινοτικό σήμα – Ορισμός και κτήση του κοινοτικού σήματος – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Σήματα στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα – Περιορισμός του κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 απολύτου λόγου απαραδέκτου μόνο στα σήματα των οποίων η αίτηση καταχωρίσεως απορρίπτεται για τον λόγο απαραδέκτου του στοιχείου δ΄ της διατάξεως αυτής – Δεν επιτρέπεται
(Κανονισμός 40/94 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1, στοιχ. β ΄και δ΄)
1. Για να εκτιμηθεί ο κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα διακριτικός χαρακτήρας κάθε σήματος, όποια και αν είναι η κατηγορία του, απαιτείται το σήμα αυτό να είναι ικανό να προσδιορίσει το προϊόν ως προερχόμενο από συγκεκριμένη επιχείρηση και επομένως να το διακρίνει από τα προϊόντα άλλων επιχειρήσεων. Ναι μεν τα κριτήρια εκτιμήσεως του διακριτικού χαρακτήρα είναι τα ίδια για τις διάφορες κατηγορίες σημάτων, πλην όμως δύναται να προκύψει, στο πλαίσιο της εφαρμογής των κριτηρίων αυτών, ότι το ενδιαφερόμενο κοινό δεν αντιλαμβάνεται αναγκαστικά με τον ίδιο τρόπο κάθε μία από τις κατηγορίες αυτές, οπότε είναι δυνατόν να αποδειχθεί δυσκολότερο να καθοριστεί ο διακριτικός χαρακτήρας των σημάτων ορισμένων κατηγοριών από ό,τι για σήματα άλλων κατηγοριών.
Ωστόσο, οι δυσκολίες τις οποίες θα μπορούσαν να συνεπάγονται, ως εκ της φύσεώς τους, ορισμένες κατηγορίες σημάτων, όπως οι αποτελούμενες από διαφημιστικά σλόγκαν, για να αποδειχθεί ο διακριτικός τους χαρακτήρας και οι οποίες είναι θεμιτό να λαμβάνονται υπόψη, δεν δικαιολογούν το να καθοριστούν ειδικά κριτήρια που θα υποκαθιστούν ή θα παρεκκλίνουν από το κριτήριο του διακριτικού χαρακτήρα όπως αυτό ερμηνεύθηκε πιο πάνω. Κατά συνέπεια, είναι εσφαλμένη άρνηση καταχωρίσεως επιβάλλουσα ένα διαφοροποιημένο και αυστηρότερο κριτήριο όσον αφορά την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα των σημάτων που αποτελούνται από διαφημιστικά σλόγκαν, όπως το κριτήριο του «ευρηματικού χαρακτήρα» ή ακόμη «της εννοιολογικής εντάσεως που θα είχε ως συνέπεια την πρόκληση εκπλήξεως, με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η ανάμνηση».
(βλ. σκέψεις 33-34, 36)
2. Κάθε ένας από τους λόγους απαραδέκτου της καταχωρίσεως που απαριθμούνται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα είναι ανεξάρτητος των άλλων και χρήζει χωριστής εξετάσεως. Κατά συνέπεια, το περιεχόμενο του αφορώντος τα σήματα που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού αυτού δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στα σήματα ως προς τα οποία ο λόγος απαραδέκτου της καταχωρίσεως εμπίπτει στο αφορών τα σήματα που συνίστανται από στοιχεία συνήθη στην καθημερινή γλώσσα ή στην πρακτική του εμπορίου άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο δ΄, του ίδιου κανονισμού λόγω του ότι χρησιμοποιούνται κοινώς στις εμπορικές και ιδίως στις διαφημιστικές ανακοινώσεις.
Επομένως, είναι νομικό σφάλμα να θεωρηθεί ότι ένα σήμα στερείται διακριτικού χαρακτήρα μόνο στην περίπτωση που αποδεικνύεται ότι χρησιμοποιείται κοινώς στις εμπορικές και ιδίως στις διαφημιστικές ανακοινώσεις, καθόσον ένα τέτοιο κριτήριο δεν είναι εκείνο το οποίο καθορίζεται από το πιο πάνω άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β΄.
(βλ. σκέψεις 39-40, 46, 48)