1. Κοινωνική πολιτική - ροσέγγιση των νομοθεσιών - ροστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη - Οδηγία 80/987 - εριεχόμενο της σχετικής με τη Σουηδία εξαιρέσεως που προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2 - Δυνατότητα αποκλεισμού ορισμένων κατηγοριών εργαζομένων από την εγγύηση της καταβολής των αμοιβών - Ανεπίτρεπτο
(Οδηγία 80/987 του Συμβουλίου, άρθρο 1 § 2)
2. ράξεις των οργάνων - Οδηγίες - Οδηγία συνεπαγόμενη περιθώριο εκτιμήσεως για τα κράτη μέλη - Διάταξη απονέμουσα σε ιδιώτη κατά τρόπο ακριβή και ανεπιφύλακτο την ιδιότητα του δικαιούχου βάσει της οδηγίας - Δυνατότητα των ιδιωτών να επικαλούνται μια τέτοια διάταξη - ροϋποθέσεις
(Άρθρο 249 ΕΚ· οδηγία 80/987 του Συμβουλίου)
3. Κοινωνική πολιτική - ροσέγγιση των νομοθεσιών - ροστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη - Οδηγία 80/987 - Αυτοπροσδιορισμός του οικείου κράτους μέλους ως οφειλέτη της εγγυήσεως καταβολής των αμοιβών - Επίδραση στα αποτέλεσματα της οδηγίας
(Οδηγία 80/987 του Συμβουλίου)
1. Τόσο από τον σκοπό της οδηγίας 80/987, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, όπως τροποποιήθηκε με την ράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ένωση, με την οποία αποσκοπείται η διασφάλιση ενός κατώτατου επιπέδου προστασίας σε όλους τους εργαζομένους, όσο και από τον εξαιρετικό χαρακτήρα της δυνατότητας αποκλεισμού που προβλέπει το άρθρο 1, παράγραφος 2, προκύπτει ότι οι προβλεπόμενοι στο παράρτημα της οδηγίας αποκλεισμοί πρέπει να ερμηνεύονται στενά. Επομένως, το σημείο ΣΤ του τμήματος Ι του παραρτήματος της οδηγίας έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στο Βασίλειο της Σουηδίας να αποκλείει από τον κύκλο των δικαιούχων της εγγυήσεως της καταβολής των αμοιβών που προβλέπει η οδηγία τους μισθωτούς των οποίων ένας στενός συγγενής ήταν ιδιοκτήτης του ενός πέμπτου τουλάχιστον των μεριδίων της εταιρίας που τους απασχολούσε κατά τους έξι μήνες πριν από την αίτηση θέσεως υπό εκκαθάριση της εταιρίας αυτής, εφόσον οι οικείοι εργαζόμενοι δεν κατείχαν οι ίδιοι καμία συμμετοχή στο κεφάλαιο της εν λόγω εταιρίας.
( βλ. σκέψεις 26, 28, διατακτ. σημείο 1 )
2. Ένας ιδιώτης, όπως μπορεί να προβάλει το δικαίωμα που αντλεί από μια ακριβή και ανεπιφύλακτη διάταξη μιας οδηγίας, όταν η διάταξη αυτή μπορεί να αποσπασθεί από τις λοιπές διατάξεις της ίδιας οδηγίας οι οποίες δεν είναι στον ίδιο βαθμό ακριβείς ή ανεπιφύλακτες, ομοίως μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις που παρέχουν κατά τρόπο ακριβή και ανεπιφύλακτο την ιδιότητα του δικαιούχου βάσει μιας οδηγίας, εφόσον έχει γίνει πλήρως χρήση του περιθωρίου εκτιμήσεως που αναγνωρίζεται στο κράτος μέλος όσον αφορά άλλες διατάξεις της οδηγίας αυτής, περιθωρίου του οποίου η μη χρησιμοποίηση ήταν το μοναδικό εμπόδιο για την πραγματική άσκηση του δικαιώματος που παρέχει στον ιδιώτη η οδηγία.
( βλ. σκέψη 44 )
3. Οσάκις ένα κράτος μέλος έχει αυτοπροσδιοριστεί ως οφειλέτης της υποχρεώσεως καταβολής των σχετικών με αμοιβές απαιτήσεων τις οποίες εγγυάται η οδηγία 80/987, ένας μισθωτός του οποίου ο σύζυγος ήταν ιδιοκτήτης της εταιρίας που τον απασχολούσε μπορεί βασίμως να προβάλει το δικαίωμα επί της πληρωμής της σχετικής με αμοιβές απαιτήσεώς του, κατά του οικείου κράτους μέλους, ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, παρά το γεγονός ότι, κατά παράβαση της οδηγίας, η νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους αποκλείει ρητώς από τον κύκλο των δικαιούχων της εγγυήσεως τους μισθωτούς των οποίων ένας στενός συγγενής ήταν ιδιοκτήτης τουλάχιστον του ενός πέμπτου των μεριδίων της εταιρίας, αλλά οι οποίοι δεν κατείχαν οι ίδιοι καμία συμμετοχή στο κεφάλαιο της εταιρίας αυτής.
( βλ. σκέψη 46, διατακτ. σημείο 2 )