1 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Κίνδυνος αδυναμίας αναστροφής της παροχής και της ανίσως παροχής του μέτρου - Στάθμιση των υφισταμένων συμφερόντων
(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185)
2 Αναίρεση - Λόγοι - Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - Απαράδεκτο - Εφαρμογή στις αιτήσεις αναιρέσεως που ασκούνται κατά διατάξεως εκδιδομένης κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων
(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 50, δεύτερο εδ., και 51)
3 Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη - Παράβαση διατάξεως της Συνθήκης από την προσβαλλομένη απόφαση - Προϋπόθεση μη πληρουμένη αυτομάτως
(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 185)
4 Αναίρεση - Λόγοι - Εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων - Απαράδεκτο
(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 51)
5 Αναίρεση - Λόγοι - Ανεπάρκεια αιτιολογίας - Εφαρμογή στην περίπτωση των εκδιδομένων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων διατάξεων
(Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 51)
6 Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη - Fumus boni juris - Απόρριψη της αιτήσεως λόγω ελλείψεως επείγοντος και, επικουρικώς, ελλείψεως fumus boni juris - Συνέπειες στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως
(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 186· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83, § 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 104 § 2)
7 Στις περισσότερες των διαδικασιών ασφαλιστικών μέτρων, τόσο η παροχή όσο και η άρνηση παροχής της ζητηθείσας αναστολής εκτελέσεως μιας πράξεως μπορούν να παράγουν, σε ορισμένο βαθμό, ορισμένα οριστικά αποτελέσματα και εναπόκειται στον αρμόδιο για τα ασφαλιστικά μέτρα δικαστή, ο οποίος έχει επιληφθεί αιτήματος αναστολής, να σταθμίσει τους κινδύνους που συνδέονται με καθεμία από τις δυνατές λύσεις. Η κρίση του προσωρινού χαρακτήρα της ζητούμενης αναστολής δεν είναι κατ' αρχήν αποσπαστή από τη στάθμιση των υφισταμένων συμφερόντων.
8 Το άρθρο 51 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, κατά το οποίο η αίτηση αναιρέσεως περιορίζεται επί νομικών ζητημάτων και πρέπει να στηρίζεται σε λόγους αντλούμενους από την αναρμοδιότητα του Πρωτοδικείου, πλημμέλειες κατά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία ή παραβίαση του κοινοτικού δικαίου από το Πρωτοδικείο, εφαρμόζεται επίσης στις αναιρέσεις που ασκούνται σύμφωνα με το άρθρο 50, δεύτερο εδάφιο, του ίδιου Οργανισμού κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου που εκδίδονται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
9 Η ενδεχόμενη παράβαση διατάξεως της Συνθήκης από απόφαση του Συμβουλίου, καίτοι μπορεί να θέσει ζήτημα κύρους της εν λόγω αποφάσεως, δεν μπορεί κατ' αρχήν να αποτελέσει αφεαυτής απόδειξη περί της σοβαρότητας ενδεχομένης βλάβης καθώς και του χαρακτήρα της ως ανεπανόρθωτης και να ικανοποιήσει έτσι τη μια από τις προϋποθέσεις χορηγήσεως αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως.
10 Στο πλαίσιο αναιρέσεως, το Δικαστήριο δεν είναι κατ' αρχήν αρμόδιο να εξετάσει τα αποδεικτικά στοιχεία που δέχθηκε το Πρωτοδικείο προς στήριξη της διαπιστώσεώς του ή της εκτιμήσεως των περιστατικών. Πράγματι, εφόσον τηρήθηκαν οι γενικές αρχές του δικαίου και οι δικονομικοί κανόνες που διέπουν το βάρος και τη διεξαγωγή των αποδείξεων, το Πρωτοδικείο και μόνον είναι αρμόδιο να εκτιμήσει την αξία που πρέπει να προσδοθεί στα στοιχεία που του έχουν υποβληθεί.
11 Δεν μπορεί να απαιτείται από τον αρμόδιο για τα ασφαλιστικά μέτρα δικαστή να αποφαίνεται ρητώς επί όλων των πραγματικών και νομικών ζητημάτων που θίγονται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων. Αρκεί οι λόγοι τους οποίους έκρινε βάσιμους να αιτιολογούν προσηκόντως, ενόψει των περιστάσεων της υποθέσεως, τη διάταξή του και να καθιστούν δυνατή την εκ μέρους του Δικαστηρίου άσκηση του δικαστικού ελέγχου.
12 Στο πλαίσιο αναιρέσεως κατά διατάξεως με την οποία απορρίφθηκε αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων όχι μόνο λόγω της ελλείψεως fumus boni juris της αιτήσεως αλλά και διότι ο αναιρεσείων δεν απέδειξε την ύπαρξη σοβαρής και ανεπανόρθωτης βλάβης δικαιολογούσας τη χορήγηση των μέτρων, οπότε τα χωρία της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως που αφορούν το fumus boni juris αναπτύσσονται ως εκ περισσού, ο λόγος της αναιρέσεως που αφορά το fumus boni juris αλλά δεν θέτει υπό αμφισβήτηση την έλλειψη επείγοντος ως προς τα ζητούμενα μέτρα δεν μπορεί να επιφέρει την ακύρωση, έστω και μερική, της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως.