Υπόθεση C-76/90

Manfred Säger

κατά

Dennemeyer & Co. Ltd

αίτηση του Oberlandesgericht München για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως

«Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Δραστηριότητες σχετικά με τη διατήρηση δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας»

Έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση

Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα F. G. Jacobs της 21ης Φεβρουαρίου 1991   4229

Απόφαση του Δικαστηρίου ( έκτο τμήμα ) της 25ης Ιουλίου 1991   4239

Περίληψη της αποφάσεως

1. Ελεύθερη παροχή των νπηρεοιών – Περιοριαμοί – Απαγόρευση – Περιεχόμενο – Αδιακρίτως εφαρμοζόμενα μέτρα

   (Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρα 59 και 60)

2. Ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών – Περιορισμοί που δικαιολογούνται λόγω του γενικού συμφέροντος – Παραδεκτό – Προϋποθέσεις

   (Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 59)

3. Ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών – Δραστηριότητες σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας – Προϋπόθεση υπάρξεως ειδικού επαγγελματικού προσόντος – Απαράδεκτο

   (Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 59)

1.  Το άρθρο 59 της Συνθήκης δεν απαιτεί μόνο την κατάργηση κάθε δυσμενούς διακρίσεως έναντι του παρέχοντος υπηρεσίες λόγω της ιθαγένειας του, αλλά επίσης την κατάργηση κάθε περιορισμού, ακόμη και αν αυτός εφαρμόζεται αδιακρίτως στους ημεδαπούς παρέχοντες υπηρεσίες και σ' αυτούς των άλλων κρατών μελών, οσάκις αυτός μπορεί να διακόψει ή να παρεμποδίσει κατ' άλλον τρόπο τις δραστηριότητες του παρέχοντος υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, όπου νομίμως παρέχει τις ανάλογες υπηρεσίες. Ειδικότερα, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εξαρτά την πραγματοποίηση της παροχής υπηρεσιών στο έδαφος του από την τήρηση όλων των απαιτουμένων προϋποθέσεων εγκαταστάσεως και κατ' αυτόν τον τρόπο να στερεί από κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα τις διατάξεις της Συνθήκης που προορίζονται ακριβώς για τη διασφάλιση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών. Αυτός ο περιορισμός είναι ακόμη λιγότερο παραδεκτός οσάκις η υπηρεσία παρέχεται, διαφορετικά απ' ό,τι στην περίπτωση που αφορά το άρθρο 60, τελευταίο εδάφιο, της Συνθήκης, χωρίς ο παρέχων την υπηρεσία να χρειάζεται να μεταβεί στο έδαφος του κράτους μέλους όπου πραγματοποιείται η παροχή.

2.  Λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαίτερη φύση ορισμένων παροχών υπηρεσιών, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ασυμβίβαστες προς τη Συνθήκη οι ειδικές απαιτήσεις που επιβάλλονται σε εκείνον που παρέχει υπηρεσίες και οι οποίες οφείλονται στην εφαρμογή κανόνων που διέπουν τους εν λόγω τύπους δραστηριοτήτων. Πάντως, η ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών, ως θεμελιώδης αρχή της Συνθήκης, δεν μπορεί να περιορίζεται παρά μόνο από κανονιστικές ρυθμίσεις που δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος και εφαρμόζονται σε κάθε πρόσωπο ή επιχείρηση που ασκεί μία δραστηριότητα στο έδαφος του κράτους προορισμού, καθόσον το συμφέρον αυτό δεν προστατεύεται από τους κανόνες στους οποίους υπόκειται εκείνος που παρέχει υπηρεσίες εντός του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένος. Ειδικότερα, οι εν λόγω απαιτήσεις πρέπει να είναι αντικειμενικά αναγκαίες, προκειμένου να διασφαλίζεται η τήρηση των επαγγελματικών κανόνων και η προστασία του αποδέκτη των υπηρεσιών, δεν πρέπει δε να βαίνουν περάν του αναγκαίου για την επίτευξη των εν λόγω σκοπών.

3.  Το άρθρο 59 της Συνθήκης αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία απαγορεύει σε εταιρία εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος να παρέχει στους κατόχους διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στο εθνικό έδαφος την υπηρεσία επιμελείας και ανανεώσεως των εν λόγω διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με την εξόφληση των προβλεπομένων τελών, για τον λόγο ότι η δραστηριότητα αυτή επιφυλάσσεται, δυνάμει της εν λόγω κανονιστικής ρυθμίσεως, μόνο στους κατόχους ειδικών επαγγελματικών προσόντων, όπως είναι αυτά του συμβούλου σε θέματα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.