1.

Με την παρούσα προσφυγή προσάπτεται στο Βασίλειο του Βελγίου ότι δεν εφάρμοσε την απόφαση, που δεν αμφισβητείται, της 27ης Ιουνίου 1984 ( 1 ) με την οποία η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θεώρησε ότι η ενίσχυση που χορηγείται υπό τη μορφή συμμετοχής στο κεφάλαιο ιδιωτικής επιχειρήσεως είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΟΚ.

2.

Η δίκη αφορά επομένως τον τρόπο αποδόσεως αυτής της συμμετοχής. Κατά τη διάρκεια της γραπτής διαδικασίας τέθηκε το πρόβλημα αν η αναγκαιότητα να διενεργηθεί εκκαθάριση της συγκεκριμένης επιχειρήσεως συνεπάγεται αδυναμία εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής.

3.

Σχετικώς με αυτό, έχετε διευκρινίσει, σε μια παρόμοια υπόθεση, ότι:

« Το γεγονός ότι λόγω της οικονομικής καταστάσεως της επιχειρήσεως οι βελγικές αρχές δεν μπορούσαν να αναζητήσουν το ποσό που είχε καταβληθεί δεν συνιστά αδυναμία εκτελέσεως, εφόσον ο σκοπός που επιδίωκε η Επιτροπή ήταν η κατάργηση της ενισχύσεως, σκοπός ο οποίος, όπως παραδέχεται η βελγική κυβέρνηση, μπορούσε να επιτευχθεί με την εκκαθάριση της επιχειρήσεως, την οποία οι βελγικές αρχές θα μπορούσαν να προκαλέσουν υπό την ιδιότητα του μετόχου ή του πιστωτή » ( 2 ).

4.

Η βελγική κυβέρνηση έλαβε υπόψη τη νομολογία σας. Είχε αρχίσει τη διαδικασία εκκαθαρίσεως, αλλά ο εκπρόσωπός της μας γνωστοποίησε κατά τη συνεδρίαση ότι επίκειται η εξεύρεση καλύτερης λύσεως — της εξαγοράς από την επιχείρηση της συμμετοχής του βελγικού κράτους.

5.

Παρ' όλα αυτά, η επίδικη ενίσχυση, όπως ήδη έχει, δεν έχει ακόμα αποδοθεί. Επομένως, εξακολουθεί να υφίσταται η παράβαση.

6.

Κατά συνέπεια, προτείνω: