61984J0240

++++

1 . Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά - Κανονισμός που επιβάλλει δασμούς αντιντάμπινγκ - Παραγωγοί και εξαγωγείς τρίτων χωρών

( Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 173, εδάφιο 2 κανονισμός 3017/79 του Συμβουλίου )

2 . Κοινή εμπορική πολιτική - 'Αμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ - Περιθώριο ντάμπινγκ - Καθορισμός της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής - Επιλογή της μεθόδου υπολογισμού - Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής - Δικαστικός έλεγχος - 'Ορια

( Κανονισμός 3017/79 του Συμβουλίου, άρθρο 2 )

3 . Κοινή εμπορική πολιτική - 'Αμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ - Διεξαγωγή της έρευνας - Αυθόρμητες αλλά μεταγενέστερες αυξήσεις των τιμών - Δεν επηρεάζουν τον καθορισμό των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ - Λόγος επανεξετάσεως ή επιστροφής των εισπραχθέντων δασμών

( Κανονισμός 3017/79 του Συμβουλίου, άρθρα 2, 13, 14 και 15 )

4 . Κοινή εμπορική πολιτική - 'Αμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ - Προτάσεις αναλήψεως υποχρεώσεων στον τομέα των τιμών - Αποδοχή - Εξουσία εκτιμήσεως των οργάνων

( Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 190 κανονισμός 3017/79 του Συμβουλίου, άρθρο 10 )

1 . Οι πράξεις με τις οποίες επιβάλλονται δασμοί αντιντάμπινγκ κατ' εφαρμογή του κανονισμού 3017/79 μπορούν να αφορούν άμεσα και ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 173, εδάφιο 2, της Συνθήκης, εκείνες από τις επιχειρήσεις παραγωγής και εξαγωγής που είναι σε θέση να αποδείξουν ότι είχαν εξατομικευθεί στις πράξεις της Επιτροπής ή του Συμβουλίου ή ότι τις αφορούσαν οι προκαταρκτικές έρευνες .

Ωστόσο, όταν ο προσβαλλόμενος κανονισμός επιβάλλει διαφορετικούς δασμούς αντιντάμπινγκ σε σειρά παραγωγικών ή εξαγωγικών εταιριών εγκατεστημένων σε ορισμένα τρίτα κράτη και αναφερομένων ονομαστικώς, καθώς και σε άλλες εταιρίες, μη αναφερόμενες, που ασκούν τις ίδιες δραστηριότητες στις ίδιες χώρες, πρέπει να γίνει δεκτό ότι αφορούν ατομικά μια εταιρία εκείνες μόνο οι διατάξεις που της επιβάλλουν ειδικό δασμό αντιντάμπινγκ καθορίζοντας το ποσό και όχι εκείνες που επιβάλλουν δασμούς αντιντάμπινγκ σε άλλες εταιρίες .

2 . Το άρθρο 2 του κανονισμού 3017/79 δεν επιβάλλει, στο πλαίσιο της διαδικασίας καθορισμού των δασμών αντιντάμπινγκ, τον υπολογισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, από τη σύγκριση των οποίων καθορίζεται το περιθώριο ντάμπινγκ, σύμφωνα με όμοιες μεθόδους .

Η επιλογή μεταξύ των διαφόρων μεθόδων υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ, που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 13, εδάφιο β ), του κανονισμού 3017/79, προϋποθέτει την εκτίμηση περίπλοκων οικονομικών καταστάσεων, ως προς την οποία ο δικαστικός έλεγχος πρέπει να περιορίζεται στον έλεγχο τηρήσεως των κανόνων διαδικασίας, στην ουσιαστική ακρίβεια των πραγματικών περιστατικών που ελήφθησαν υπόψη, στην έλλειψη προδήλου πλάνης κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών ή στην έλλειψη καταχρήσεως εξουσίας .

Αντίθετα με τη μέθοδο του σταθμισμένου μέσου όρου για τον υπολογισμό της τιμής εξαγωγής, η μέθοδος της κάθε μιας συναλλαγής χωριστά επιτρέπει την παρεμπόδιση ορισμένων χειρισμών που συνίστανται στη συγκάλυψη του ντάμπινγκ με τη μέθοδο των διαφορετικών τιμών που είναι άλλοτε υψηλότερες, άλλοτε χαμηλότερες από την κανονική αξία . Η εφαρμογή υπό τις περιστάσεις αυτές της μεθόδου της κάθε μιας συναλλαγής χωριστά δεν συνιστά, ενόψει του σκοπού που υπηρετεί η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ, πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών .

3 . Δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι δεν μπορεί να περατωθεί η διαδικασία αντιντάμπινγκ ή ότι δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση επιβολής οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ για το λόγο ότι οι εταιρίες τις οποίες αφορά ο προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ προέβησαν σε αυθόρμητες αυξήσεις των τιμών μετά τη λήξη της περιόδου που καλύπτει η έρευνα και η οποία είναι επακριβώς καθορισμένη και περιορισμένης διάρκειας .

Παρόμοιες αυξήσεις μπορούν, ενδεχομένως, να οδηγήσουν σε επανεξέταση της καταστάσεως, βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού 3017/79, ή στην επιστροφή των εισπραχθέντων δασμών, σύμφωνα με το άρθρο 15 του εν λόγω κανονισμού .

4 . Καμία διάταξη του κανονισμού 3017/79 δεν υποχρεώνει τα όργανα να αποδεχθούν αναλήψεις υποχρεώσεων στον τομέα των τιμών που προτείνουν οι επιχειρήσεις τις οποίες αφορά η πριν την επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ έρευνα . Αντιθέτως, από το άρθρο 10 του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι ο χαρακτήρας των υποχρεώσεων αυτών ως αποδεκτών καθορίζεται από τα όργανα στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτουν .

Η άρνηση αποδοχής υποχρεώσεων που προτάθηκαν, μετά από ατομική εξέταση και συνοδευόμενη από αιτιολογία σύμφωνη προς τις απαιτήσεις του άρθρου 190 της Συνθήκης, δεν μπορεί να ακυρωθεί δικαστικώς εφόσον η αιτιολογία που προβλήθηκε δεν υπερβαίνει το περιθώριο εκτιμήσεως που αναγνωρίζεται στα όργανα .

Στην υπόθεση 240/84,

NTN Toyo Bearing Company Limited και λοιποί, Οζάκα, Ιαπωνία, εκπροσωπούμενη από τον Werner von Simpson, καθηγητή του πανεπιστημίου του Freiburg/Breisgau, και τον Malte Sprenger, δικηγόρο στο Oberlandesgericht του Doesseldorf, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Claude Penning, 43, avenue du X-Septembre,

προσφεύγουσα,

κατά

Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενου από τον Erik Stein, με αντίκλητο τον Joerg Kaeser, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, 100 boulevard Konrad-Adenauer, Λουξεμβούργο,

καθού,

υποστηριζόμενου από

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από το νομικό της σύμβουλο John Temple Lang, με αντίκλητο τον Γεώργιο Κρεμλή, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg, Λουξεμβούργο,

παρεμβαίνουσα,

και

Federation of European Bearing Manufacturers' Associations ( FEBMA ), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Κολωνίας Dietrich Ehle, Ulrich C . Feldmann, Volker Schiller, Hilmar Nehm, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest Arendt, rue Philippe-II,

παρεμβαίνουσα,

που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση του κανονισμού 2089/84 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1984, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ενσφαίρων τριβέων ( ρουλεμάν ) καταγωγής Ιαπωνίας και Σιγκαπούρης ( ΕΕ L 193, σ . 1 ), βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πέμπτο τμήμα )

συγκείμενο από τους Y . Galmot, πρόεδρο τμήματος, F . A . Schockweiler, U . Everling, R . Joliet και J . C . Moitinho de Almeida, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας : G . F . Mancini

γραμματέας : S . Hackspiel, υπάλληλος διοικήσεως

λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 23ης Σεπτεμβρίου 1986, κατά την οποία την προσφεύγουσα εκπροσώπησαν οι Werner von Simson και Malte Sprenger, το καθού οι E . Stein και H . J . Rabe, την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ο J . Temple Lang και τη FΕΒΜΑ ο D . Ehle,

αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Δεκεμβρίου 1986,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου την 1η Οκτωβρίου 1984, η εταιρία ΝΤΝ Toyo Bearing Company Limited, Οζάκα, Ιαπωνία ( στο εξής : ΝΤΝ ), άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης, προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση του κανονισμού 2089/84 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1984, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ενσφαίρων τριβέων ( ρουλεμάν ), η μεγαλύτερη εξωτερική διάμετρος των οποίων δεν υπερβαίνει τα 30 χιλιοστά, καταγωγής Ιαπωνίας και Σιγκαπούρης ( ΕΕ L 193, σ . 1 ).

2 Με τον κανονισμό 744/84, της 19ης Μαρτίου 1984 ( ΕΕ L 79, σ . 8 ), η Επιτροπή επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές των ενσφαίρων αυτών μικροτριβέων καταγωγής Ιαπωνίας και Σιγκαπούρης .

3 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση εκτίθεται το νομοθετικό πλαίσιο, καθώς και τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων . Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .

Επί του παραδεκτού

4 Το Συμβούλιο θεωρεί ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή μόνο καθόσον αφορά το δασμό αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα . Το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι κανονισμός και, κατά συνέπεια, προσφυγή ακυρώσεως μπορεί να ασκηθεί μόνο κατά των διατάξεων που αφορούν άμεσα και ατομικά την προσφεύγουσα .

5 Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με πάγια νομολογία, που καθιερώθηκε κυρίως με την απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 1984 ( Allied Corporation και λοιποί κατά Επιτροπής, 239 και 275/82, Συλλογή σ . 1005 ), οι πράξεις με τις οποίες επιβάλλονται δασμοί αντιντάμπινγκ, κατ' εφαρμογή του κανονισμού 3017/79 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1979, περί της άμυνας κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας ( ΕΕ ειδ . έκδ . 11/017, σ . 67 ), μπορούν να αφορούν άμεσα και ατομικά, κατά την έννοια του άρθρου 173, εδάφιο 2, της Συνθήκης, εκείνες από τις επιχειρήσεις παραγωγής και εξαγωγής που είναι σε θέση να αποδείξουν ότι είχαν εξατομικευθεί στις πράξεις της Επιτροπής ή του Συμβουλίου ή ότι τις αφορούσαν οι προκαταρκτικές έρευνες . Το Συμβούλιο δεν αμφισβητεί ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός μπορεί να αφορά άμεσα και ατομικά την ΝSΚ, την οποία και αναφέρει ονομαστικά .

6 Πρέπει, ωστόσο, να διευκρινιστεί ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν θεσπίζει γενικούς κανόνες που εφαρμόζονται σε σύνολο επιχειρήσεων τις οποίες αφορούν αδιακρίτως, αλλά επιβάλλει διαφορετικούς δασμούς αντιντάμπινγκ σε σειρά εταιριών που κατασκευάζουν και εξάγουν ενσφαίρους μικροτριβείς, εγκατεστημένες στην Ιαπωνία και τη Σιγκαπούρη, οι οποίες αναφέρονται ονομαστικά, καθώς και σε άλλες εταιρίες, μη αναφερόμενες, που ασκούν τις ίδιες δραστηριότητες στις ίδιες αυτές χώρες . Πρέπει, συνεπώς, να γίνει δεκτό ότι την ΝSΚ αφορούν ατομικά μόνο οι διατάξεις εκείνες του προσβαλλόμενου κανονισμού που της επιβάλλουν ειδικό δασμό αντιντάμπινγκ καθορίζοντας το ποσό και όχι εκείνες που επιβάλλουν δασμούς αντιντάμπινγκ σε άλλες εταιρίες .

7 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η ένσταση απαραδέκτου που υπέβαλε το Συμβούλιο πρέπει να γίνει δεκτή και ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη καθόσον ζητείται η ακύρωση του κανονισμού 2089/84 στο σύνολό του . Αντιθέτως, πρέπει να κριθεί παραδεκτή και να εξεταστεί κατ' ουσίαν η προσφυγή καθόσον ζητείται η ακύρωση εκείνων μόνο των διατάξεων του προσβαλλομένου κανονισμού που αφορούν αποκλειστικώς τη ΝΤΝ .

Επί της ουσίας

8 Η προσφεύγουσα προβάλλει πολλούς λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι, ανάλογα με τα επιχειρήματα που διατυπώνονται, μπορούν να χωριστούν στις εξής ομάδες :

- ένας λόγος αναφέρεται στον παράνομο και αυθαίρετο χαρακτήρα της μεθόδου υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ

- ένας λόγος αναφέρεται στον παράνομο χαρακτήρα της αρνήσεως να ληφθούν υπόψη οι αυξήσεις των τιμών που πραγματοποιήθηκαν μετά την περίοδο έρευνας

- ένας λόγος αναφέρεται στον παράνομο χαρακτήρα και στην έλλειψη αιτιολογίας της εκ των προτέρων απορρίψεως της προταθείσας ανάληψης υποχρεώσεων στον τομέα των τιμών

- ένας λόγος αναφέρεται στο ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε δεν είναι ανάλογος προς τη ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία .

Ι - Επί του λόγου που αναφέρεται στον παράνομο και αυθαίρετο χαρακτήρα της μεθόδου υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ

9 Για να προσδιοριστεί ακριβώς η έκταση των λόγων και επιχειρημάτων που προέβαλε σχετικά η προσφεύγουσα πρέπει, καταρχάς, να τονιστεί ότι δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφοι 2 και 3, εδάφιο α ), του κανονισμού 3017/79 του Συμβουλίου, ένα προϊόν θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ, όταν η τιμή του κατά την εξαγωγή προς την Κοινότητα είναι κατώτερη της κανονικής αξίας ενός ομοειδούς προϊόντος, δηλαδή της τιμής που πράγματι καταβάλλεται, επί συνήθων εμπορικών πράξεων, για το προϊόν αυτό που προορίζεται για την κατανάλωση στη χώρα εξαγωγής . 'Οπως διευκρινίζει το άρθρο 2, παράγραφος 13, εδάφιο α ), του βασικού κανονισμού, ως περιθώριο ντάμπινγκ νοείται "το ποσό κατά το οποίο η κανονική αξία υπερβαίνει την τιμή κατά την εξαγωγή ".

10Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι οι αριθμοί συγκρίσεως για τον καθορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ είναι η τιμή εξαγωγής και η κανονική αξία . Δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 13, εδάφια β ) και γ ), του κανονισμού 3017/79, "όταν οι τιμές ποικίλλουν, το περιθώριο ντάμπινγκ δύναται να καθιερωθεί για κάθε μια συναλλαγή χωριστά ή με αναφορά στις τιμές που διαπιστώνονται συχνότερα, οι οποίες είναι αντιπροσωπευτικές ή αποτελούν σταθμισμένες μέσες τιμές . 'Οταν τα περιθώρια ντάμπινγκ ποικίλλουν δύνανται να καθιερωθουν σταθμικοί μέσοι όροι ".

11'Οπως συνάγεται από το σημείο 11 του προσβαλλόμενου κανονισμού, η κανονική αξία υπολογίστηκε, στην παρούσα περίπτωση, με βάση τη σταθμισμένη μέση τιμή που προέκυψε από τις τιμές που ίσχυαν στην εσωτερική αγορά . Η τιμή εξαγωγής, όπως αναφέρεται στο σημείο 16 του προσβαλλόμενου κανονισμού, υπολογίστηκε με τη μέθοδο της κάθε μιας συναλλαγής χωριστά . 'Οπως προκύπτει από τη δικογραφία, σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, οι τιμές εξαγωγής που ήταν ανώτερες από την κανονική αξία ελήφθησαν υπόψη, αφού προηγουμένως προσαρμόστηκαν πλασματικώς προς το επίπεδο της κανονικής αξίας, καθορίστηκε δε μια σταθμισμένη μέση τιμή, βάσει του συνόλου των τιμών εξαγωγής που διαπιστώθηκαν, είτε επρόκειτο για τιμές κατώτερες είτε για τιμές ίσες προς την κανονική αξία . Το περιθώριο ντάμπινγκ καθορίστηκε κατόπιν μετά από σύγκριση της κανονικής αξίας, που υπολογίστηκε με τη μέθοδο της σταθμισμένης μέσης τιμής, και της τιμής εξαγωγής, που υπολογίστηκε με τη μέθοδο της κάθε μιας συναλλαγής χωριστά .

12Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, καταρχάς, ότι η ανάμιξη των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής είναι παράνομη .

13Πρέπει, καταρχάς, να διαπιστωθεί ότι οι μέθοδοι υπολογισμού της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής απαριθμούνται αντιστοίχως στις παραγράφους 3 έως 7 και στην παράγραφο 8 του άρθρου 2 του κανονισμού 3017/79 . Οι διατάξεις αυτές, όμως, προβλέπουν, κατά τρόπο αυτοτελή, διάφορες μεθόδους υπολογισμού των αριθμών της συγκρίσεως, ανόμοιες μεταξύ τους .

14Η αυτοτέλεια αυτή των μεθόδων υπολογισμού που μπορούν να χρησιμοποιηθούν επιβεβαιώνεται από το προαναφερθέν γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 13, εδάφια β ) και γ ), του κανονισμού 3017/79, που περιορίζεται να παραθέσει τις διάφορες δυνατότητες υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ χωρίς να επιβάλλει την υποχρέωση να είναι παρόμοιες ή ίδιες οι μέθοδοι που επιλέγονται για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής .

15Πρέπει ακόμα να τονιστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 9, του κανονισμού 3017/79 :

"Για την πραγματοποίηση ορθής συγκρίσεως, η τιμή εξαγωγής και η κανονική αξία πρέπει να εξετάζονται επί συγκρίσιμης βάσεως ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, τις ποιότητες και τους όρους πωλήσεως ".

16 Από την τελευταία αυτή διάταξη συνάγεται ότι, αφενός μεν, σκοπός της είναι να καθορίσει τις προσαρμογές που μπορούν να γίνουν στην κανονική αξία και στην τιμή εξαγωγής μετά τον υπολογισμό τους κατά τις μεθόδους που προβλέπονται για το σκοπό αυτό, αφετέρου δε, ότι οι προβλεπόμενες προσαρμογές αφορούν αποκλειστικώς, όπως αναφέρει η όγδοη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 3017/79, τις διαφορές που παρατηρήθηκαν σχετικά με τα φυσικά χαρακτηριστικά και τις ποσότητες των προϊόντων, τις συνθήκες πωλήσεως και το επίπεδο των εμπορικών συναλλαγών, που ελήφθησαν υπόψη στην εσωτερική αγορά και στην αγορά εξαγωγής .

17 Από τις παραπάνω σκέψεις προκύπτει ότι οι διατάξεις του κανονισμού 3017/79 δεν επιβάλλουν τον υπολογισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με όμοιες μεθόδους .

18 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατόπιν, ότι ο υπολογισμός της τιμής εξαγωγής κατά τη μέθοδο της κάθε μιας συναλλαγής χωριστά, που χρησιμοποίησε η Επιτροπή, έχει ως αποτέλεσμα να μη λαμβάνονται υπόψη παρά μόνο οι τιμές εξαγωγής που είναι κατώτερες από την κανονική αξία . Η μέθοδος αυτή, συνεπώς, έχει χαρακτήρα αυθαίρετο και νοθεύει τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ .

19 Πρέπει να τονιστεί ότι η επιλογή μεταξύ των διαφόρων μεθόδων υπολογισμού που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 13, εδάφιο β ), του κανονισμού 3017/79, προϋποθέτει την εκτίμηση περίπλοκων οικονομικών καταστάσεων . 'Οπως, όμως, έκρινε το Δικαστήριο, ιδίως στην απόφαση της 11ης Ιουλίου 1985 ( Remia, 42/84, Συλλογή σ . 2545 ), ο δικαστικός έλεγχος αυτής της εκτιμήσεως πρέπει να περιορίζεται στον έλεγχο τηρήσεως των κανόνων διαδικασίας, στην ουσιαστική ακρίβεια των πραγματικών περιστατικών που ελήφθησαν υπόψη για την πραγματοποίηση της αμφισβητούμενης επιλογής, στην έλλειψη προδήλου πλάνης κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών ή στην έλλειψη καταχρήσεως εξουσίας .

20 Η επιχειρηματολογία που προβάλλει η προσφεύγουσα επιχειρεί να καταδείξει ότι τα όργανα προδήλως πλανήθηκαν κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως επιλέγοντας μέθοδο υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ που δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη τις ανώτερες από την κανονική αξία τιμές εξαγωγής και άρα οδηγεί σε άδικο αποτέλεσμα .

21 Τα επιχειρήματα αυτά δεν μπορούν να γίνουν δεκτά . Πρέπει, καταρχάς, να γίνει δεκτό ότι, αντίθετα προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, η μέθοδος της κάθε μιας συναλλαγής χωριστά δεν αποκλείει από τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ τις συναλλαγές σε τιμές υψηλότερες της κανονικής αξίας . Περιορίζεται να προσαρμόσει πλασματικώς τις τιμές αυτές προς το επίπεδο της κανονικής αξίας, τις ενσωματώνει, όμως, στον υπολογισμό του σταθμισμένου μέσου όρου του συνόλου των τιμών που παρατηρούνται στην αγορά εξαγωγής .

22 Πρέπει ακόμα να τονιστεί ότι η ελευθερία επιλογής μιας από τις μεθόδους που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 13, εδάφιο β ), του κανονισμού 3017/79 αποσκοπεί ακριβώς στην επιλογή της μεθόδου της πιο κατάλληλης για τη διαδικασία επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ . Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, και το άρθρο 4, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού η διαδικασία αυτή αποσκοπεί στην εξάλειψη της ζημίας ή της απειλής ζημίας που συνιστά για μια καθιερωμένη παραγωγή της Κοινότητας η πρακτική του ντάμπινγκ .

23 Μόνο η μέθοδος της κάθε μιας συναλλαγής χωριστά επιτρέπει την παρεμπόδιση ορισμένων χειρισμών που συνίστανται στη συγκάλυψη του ντάμπινγκ με τη μέθοδο των διαφορετικών τιμών που είναι άλλοτε υψηλότερες, άλλοτε χαμηλότερες από την κανονική αξία . Η εφαρμογή, υπό τις περιστάσεις αυτές, της μεθόδου της σταθμισμένης μέσης τιμής δεν θα ανταποκρινόταν στο σκοπό της διαδικασίας αντιντάμπινγκ, κατά το μέτρο που η μέθοδος αυτή θα είχε ως κύρια συνέπεια να συγκαλύψει τις πωλήσεις σε τιμές ντάμπινγκ με τις πωλήσεις σε τιμές του λεγόμενου "αρνητικού" ντάμπινγκ, και θα διατηρούσε έτσι πλήρως τη ζημία της σχετικής κοινοτικής παραγωγής .

24 Πρέπει, συνεπώς, να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε, στην παρούσα περίπτωση, σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως, εφαρμόζοντας, όπως έπραξε, τη μέθοδο του κατά συναλλαγή υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ, και να απορριφθεί ο λόγος που αναλύθηκε πιο πάνω .

ΙΙ - Ως προς το λόγο που αναφέρεται στον παράνομο χαρακτήρα της αρνήσεως να ληφθούν υπόψη οι αυξήσεις τιμών που πραγματοποιήθηκαν μετά την περίοδο έρευνας

25 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, μετά την επιβολή προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ με τον κανονισμό 744/84, κοινοποίησε στο Συμβούλιο τις αυξήσεις τιμών στις οποίες προέβη αμέσως, χωρίς όμως αυτό να τις λάβει υπόψη και να αποφύγει την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ . Θεωρεί, ιδίως, ότι η αιτιολογία που προβλήθηκε για την άρνηση λήψεως υπόψη των αυθορμήτων αυξήσεων των τιμών, επειδή οι αυξήσεις αυτές έγιναν μετά την περίοδο που καλύπτει η έρευνα, δεν ευσταθεί διότι συνεπάγεται την άρνηση της διαφοράς μεταξύ προσωρινών και οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ . Εξάλλου, η έννοια της περιόδου που καλύπτει η έρευνα, η οποία δεν απαντάται στον κανονισμό 3017/79, αντίκειται στο άρθρο 2, εδάφιο Α, του εν λόγω κανονισμού από το οποίο προκύπτει ότι η ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία πρέπει να εκτιμηθεί κατά την είσοδο των εμπορευμάτων στην Κοινότητα . Προβάλλει, τέλος, παράβαση του άρθρου 13 του εν λόγω κανονισμού, σύμφωνα με το οποίο επιβάλλεται μικρότερος δασμός, αν αυτός αρκεί για την εξάλειψη της εν λόγω ζημίας .

26Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ο κανονισμός 3017/79 δεν προβλέπει καθόλου να λαμβάνονται υπόψη οι αυθόρμητες αυξήσεις των τιμών μετά την περίοδο που καλύπτει η έρευνα . Για το θέμα αυτό, η διαδικασία λήψεως αποφάσεως περιλαμβάνει μια έρευνα, η έναρξη και η διεξαγωγή της οποίας καθορίζονται από το άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού . Η έρευνα αυτή αποσκοπεί, μέσω μιας διαδικασίας που παρέχει τη δυνατότητα στα μέρη να αναπτύξουν τις απόψεις τους, στον καθορισμό των αναμφισβήτητων πραγματικών περιστατικών επί των οποίων θα στηριχθεί είτε απόφαση τερματισμού της διαδικασίας είτε επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ . 'Οπως, επίσης, προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 14 και 15 του εν λόγω κανονισμού, η διαδικασία έρευνας δεν πρέπει να παρακωλύει την ταχεία και αποτελεσματική δράση της Κοινότητας . Ο απαραίτητος συμβιβασμός των δύο αυτών στόχων καθιστά αναγκαίο τον επακριβή καθορισμό και την περιορισμένη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει η έρευνα και κατά την οποία συνέβησαν τα αποδεικτέα πραγματικά περιστατικά .

27Ως προς την παράβαση του άρθρου 2, εδάφιο Α, και του άρθρου 13 του κανονισμού 3017/79, που προβάλλει η ΝΤΝ, σύμφωνα με τα οποία η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ εξαρτάται από την ύπαρξη ζημίας, πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι αυξήσεις τιμών, που αποφασίστηκαν μετά τη λήξη της περιόδου που καλύπτει η έρευνα, μπορούν, ενδεχομένως, να οδηγήσουν σε επανεξέταση της καταστάσεως, βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού 3017/79, ή στην επιστροφή των εισπραχθέντων δασμών, σύμφωνα με το άρθρο 15 του εν λόγω κανονισμού . Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι δεν μπορεί να περατωθεί η διαδικασία αντιντάμπινγκ ή ότι δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση επιβολής οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ για το λόγο και μόνο ότι οι εταιρίες τις οποίες αφορά ο προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ προέβησαν σε αυθόρμητες αυξήσεις των τιμών μετά τη λήξη της περιόδου που καλύπτει η έρευνα .

28 Συνεπώς, ο λόγος που προβάλλει η ΝΤΝ πρέπει να απορριφθεί .

ΙΙΙ - Επί του λόγου που αναφέρεται στον παράνομο χαρακτήρα και την προβαλλόμενη ελλιπή αιτιολογία της εκ των προτέρων απορρίψεως της προταθείσας ανάληψης υποχρεώσεων στον τομέα των τιμών

29Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο αποκλεισμός κάθε αναλήψεως υποχρεώσεως, αναφερόμενης στο σημείο 24 του επίδικου κανονισμού, είναι παράνομος . Στην παρούσα περίπτωση, οι προταθείσες αναλήψεις υποχρεώσεων δεν εξετάστηκαν ουσιαστικά, αλλά απορρίφθηκαν εκ των προτέρων, γεγονός που είναι ακόμη περισσότερο αδικαιολόγητο καθόσον πάντοτε τήρησε τις υποχρεώσεις της . Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι καίτοι εναπόκειται στα όργανα να αποφασίσουν αν θα δεχθούν μια προσφορά, υποχρεούνται, ωστόσο, να αιτιολογήσουν την απόρριψη, μετά από εξέταση της συγκεκριμένης περιπτώσεως, πράγμα που δεν συνέβη στην παρούσα περίπτωση .

30 Καταρχάς, από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι η ανάληψη υποχρεώσεων που πρότεινε η προσφεύγουσα απορρίφθηκε μετά από εξέταση της συγκεκριμένης περιπτώσεως, στο πλαίσιο της οποίας κλήθηκε η ίδια να αναπτύξει τις παρατηρήσεις της επί των επικρίσεων που διατύπωσε το Συμβούλιο κατά των εν λόγω προτάσεων .

31 Υπενθυμίζεται, σε ό,τι αφορά την αιτίαση περί ανεπαρκούς αιτιολογίας, ότι σύμφωνα με πάγια νομολογία, που επανελήφθη ιδίως με την απόφαση της 26ης Ιουνίου 1986 ( Nicolet Instrument, 203/85, Συλλογή σ . 2049 ), από την αιτιολογία που απαιτείται βάσει του άρθρου 190 της Συνθήκης ΕΟΚ πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και αναμφισβήτητο η συλλογιστική της κοινοτικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να γνωρίζουν τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη του μέτρου για να είναι σε θέση να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους, και στο Δικαστήριο να ασκήσει τον έλεγχό του .

32 Την απαίτηση αυτή εκπληρώνουν, στην παρούσα περίπτωση, οι λόγοι που αναπτύσσονται στο σημείο 24 του προσβαλλομένου κανονισμού, από τους οποίους προκύπτει ότι από την εμπειρία που κτήθηκε στον τομέα των ενσφαίρων τριβέων αποδείχθηκε ότι η ανάληψη υποχρεώσεων δεν συνιστά ικανοποιητική λύση των προβλημάτων που δημιουργούν οι πρακτικές ντάμπινγκ στον τομέα αυτό .

33 Πρέπει, τέλος, να τονιστεί ότι ενεργώντας κατά τον τρόπο αυτό, τα όργανα προέβησαν σε ορθή εφαρμογή των κειμένων διατάξεων και εκπλήρωσαν τα καθήκοντα που τους επιβάλλει η κοινοτική ρύθμιση .

34 Πράγματι, καμία διάταξη του κανονισμού 3017/79 δεν υποχρεώνει τα όργανα να αποδεχθούν προτεινόμενες αναλήψεις υποχρεώσεων στον τομέα των τιμών . Αντιθέτως, από το άρθρο 10 του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι ο χαρακτήρας των υποχρεώσεων αυτών ως αποδεκτών καθορίζεται από τα όργανα στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτουν . Η ΝΤΝ, όμως, δεν απέδειξε ότι η αιτιολογία που προβλήθηκε για την άρνηση λήψεως υπόψη των προταθεισών υποχρεώσεων, και η οποία εκτίθεται στο σημείο 24 του επίδικου κανονισμού, υπερέβαινε το περιθώριο εκτιμήσεως που αναγνωρίζεται στα όργανα .

35 Συνεπώς, ο λόγος που προβάλλει η ΝΤΝ πρέπει να απορριφθεί .

ΙV - Επί του λόγου που αναφέρεται σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας

36 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, επιχειρώντας να θεμελιώσει την ύπαρξη ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία στην αύξηση των εισαγωγών στην Κοινότητα ενός περιορισμένου τύπου ενσφαίρων μικροτριβέων κατά τα έτη 1982 και 1983, απέδειξε ότι η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στο σύνολο των ενσφαίρων μικροτριβέων ήταν αδικαιολόγητη και ότι, κατά συνέπεια, δεν τηρήθηκε η αρχή της αναλογικότητας μεταξύ της ζημίας που επήλθε και του ύψους του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε .

37 Από τα σημεία 23 έως 32 του κανονισμού 744/84, στα οποία αναφέρεται το σημείο 21 του προσβαλλομένου κανονισμού, προκύπτει ότι καίτοι η Επιτροπή αναφέρεται, ιδίως, στην αύξηση των εισαγωγών "ενός περιορισμένου αριθμού των βασικών τύπων" ενσφαίρων μικροτριβέων, ωστόσο, αποδεικνύει επίσης ότι το σύνολο των πωλήσεων ενσφαίρων μικροτριβέων που κατασκευάζονται από την κοινοτική βιομηχανία μειώθηκε κατά 13,3% μεταξύ 1979 και 1983 και ότι το μερίδιο της αγοράς που κατείχε η εν λόγω βιομηχανία μειώθηκε, κατά την ίδια περίοδο, από 72 σε 60,9 %. Απέδειξε, επίσης, ότι η κατάσταση αυτή προκάλεσε σημαντικές ζημίες στη σχετική κοινοτική βιομηχανία, τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και στον τομέα της απασχολήσεως .

38Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ επί του συνόλου των εισαγωγών ενσφαίρων μικροτριβέων προελεύσεως Ιαπωνίας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότητας .

39 Ο τελευταίος λόγος είναι, συνεπώς, αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, όπως και η προσφυγή στο σύνολό της .

Επί των δικαστικών εξόδων

40 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθη, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .

Για τους λόγους αυτούς

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πέμπτο τμήμα )

αποφασίζει :

1 ) Απορρίπτει την προσφυγή .

2 ) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων των παρεμβαινουσών .