Υπόθεση 236/84

Malt GmbH

κατά

Hauptzollamt Düsseldorf

αίτηση του Finanzgericht του Düsseldorf για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως

«Νομισματικά εξισωτικά ποσά — Νωπό, βόειο κρέας, διατηρημένο με απλή ψύξη ή κατεψυγμένο — “Hilton beef”»

Περίληψη

1. Γεωργία – Νομιοματικά εξισωτικά ποσά – Εφαρμογή νους οτις εισαγωγές από τρίτες χώρες – Προϋποθέσεις – Έλλειψη προστατευτισμού – Κίνδυνος διαταραχής τον ενδοκοινοτικού εμπορίου – Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής – Δικαστικός έλεγχος – Όρια

   (Κανονισμός 974/71 του Συμβουλίου, άρθρο Ι, παράγραφος 3 κανονισμός 481/82 της Επιτροπής)

2. Κοινή εμπορική πολιτική – Αρχή περί μη εισαγωγής διακρίσεων – Ελλειψη – Συνακόλουθη διαφορετική μεταχείριση των κοινοτικών επιχειρηματιών – Επιτρεπτό – Προϋποθέσεις

1.  Για την αποτροπή των κινδύνων διαταραχής του ενδοκοινοτικού εμπορίου που συνδέονται με τις νομισματικές διακυμάνσεις, απαιτείται τα νομισματικά εξισωτικά ποσά να εφαρμόζονται και στο εμπόριο με τις τρίτες χώρςε με τη διευκρίνιση ότι, κατ' αντίθεση προς το σύστημα των εισφορών ή δασμών, τα εν λόγω ποσά δεν πρέπει να αποτελούν στοιχείο προστατευτισμού στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Σε διαφορετική περίπτωση] στερούνται νομιμότητας.

   Όσον αφορά το ενδεχόμενο προκλήσεως διαταραχών στο ενδοκοινοτικό εμπόριο, πρόκειται για ζήτημα που αφορά την εκτίμηση μιας περίπλοκης οικονομικής κατάστασης για την οποία η Επιτροπή διαθέτει σχετικά ευρεία εξουσία. Η Επιτροπή δεν οφείλει να αποφασίζει κατά περίπτωση ή για κάθε προϊόν χωριστά, κρίνοντας ανάλογα με τη χώρα εξαγωγής, αλλά μπορεί να προβαίνει σε σφαιρική εκτίμηση ως προς τον κίνδυνο διαταραχής. Χωρίς να μπορεί να αγνοεί τον κίνδυνο εκτροπής του ρεύματος του εμπορίου, η Επιτροπή οφείλει πάντοτε να μεριμνά, ώστε η εφαρμογή των νομισματικών εξισωτικών ποσών να περιορίζεται στο απολύτως αναγκαίο για να εξουδετερώνονται τα αποτελέσματα των νομισματικών διακυμάνσεων, ιδίως όταν πρόκειται για εισαγόμενα από τρίτη χώρα προϊόντα, στο πλαίσιο ποσόστωσης, χωρίς να εισπράττεται εισφορά.

   Ο έλεγχος του Δικαστηρίου περιορίζεται στο να εξετάσει αν η κατ' αυτό τον τρόπο γενόμενη εκτίμηση πάσχει από προφανή πλάνη ή από κατάχρηση εξουσίας, ή στο αν η Επιτροπή υπερέβη τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως της.

2.  Δεν υφίσταται γενική αρχή υποχρεώνουσα την Κοινότητα να επιφυλάσσει, όσον αφορά τις εξωτερικές της σχέσεις και επί παντός θέματος, στις τρίτες χώρες ίση μεταχείριση, ούτε δικαίωμα των επιχειρηματιών να επικαλούνται την απαγόρευση διακρίσεως, όταν η διαφορετική μεταχείριση των επιχειρηματιών αυτών αποτελεί αυτόματη συνέπεια της διαφορετικής μεταχείρισης που. επιφυλάσσεται στις τρίτες χώρες.

   ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ