61984J0108

1 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διαγωνισμός — Ακύρωση συμμετοχής σε διαγωνισμό — Αιτιολογία — Υποχρέωση — Περιεχόμενο

( Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων , παράρτημα III , άρθρο 5 )

2 . Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Διαγωνισμός — Αρχές επιλογής — Διαφορετική εκτίμηση για τον ίδιο υποψήφιο σε διαδοχικούς διαγωνισμούς — Επιτρέπεται — Προϋποθέσεις

( Κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων , παράρτημα III , άρθρο 5 )

1 . Κατά πάγια πλέον νομολογία , προκύπτει ότι απλή αναφορά σε ένα όρο γενικά της προκήρυξης του διαγωνισμού που γίνεται στο έγγραφο με το οποίο γνωστοποιείται στον υποψήφιο η άρνηση συμμετοχής του στις εξετάσεις δεν συνιστά επαρκή ένδειξη για να καταστεί αντιληπτό αν η άρνηση είναι βάσιμη ή , αντιθέτως , πάσχει από ελάττωμα το οποίο επιτρέπει να αμφισβητηθεί η νομιμότητά της , δεδομένου ότι μια τέτοιου είδους αναφορά δεν είναι πρόσφορη να προσδιορίσει ποιο από τα στοιχεία κρίθηκε ότι έλειπε .

Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι πρακτικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζει η εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού με μεγάλη συμμετοχή , μπορεί να γίνει δεκτό ότι η εξεταστική επιτροπή παρέχει σε πρώτο στάδιο σε υποψήφιο που δεν έγινε δεκτός σε εξετάσεις μόνο πληροφορίες για τα κριτήρια και τα αποτελέσματα της επιλογής και δεν παρέχει ατομικές διευκρινίσεις παρά μόνο μεταγενέστερα και σε εκείνους τους υποψήφιους που το ζητούν ρητά .

2 . Είναι δυνατό να γίνει λιγότερο ευνοϊκή εκτίμηση των τίτλων ενός υποψήφιου σε σύγκριση με την εκτίμηση που έγινε σε προηγούμενο διαγωνισμό μόνο εφόσον η αιτιολογία της απόφασης δικαιολογεί σαφώς τη διαφορετική αυτή εκτίμηση . H αρχή αυτή ισχύει ακριβώς για όρους , όπως η ύπαρξη επαγγελματικής πείρας που αποκτήθηκε μετά τη λήψη του πτυχίου , την πλήρωση των οποίων η εξεταστική επιτροπή δεν μπορεί να ελέγξει παρά μόνο προβαίνοντας σε υποκειμενική εν μέρει εκτίμηση . Σε τέτοια περίπτωση , η εξεταστική επιτροπή είναι ελεύθερη να αποκλίνει από την εκτίμηση προηγούμενων εξεταστικών επιτροπών , αλλά , τότε , έχει την υποχρέωση να αιτιολογήσει ειδικά την απόφασή της .

Στην υπόθεση 108/84 ,

Giovanni De Santis , μόνιμος υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , κάτοικος Goetzange ( Λουξεμβούργο ), επικουρούμενος και εκπροσωπούμενος από τον V . Biel , δικηγόρο Λουξεμβούργου , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον εν λόγω δικηγόρο , 18 A , rue des Glacis ,

προσφεύγων ,

κατά

Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμενου από τον γραμματέα του J.-A . Stoll , επικουρούμενο από την L . Defalque , δικηγόρο Βρυξελλών , με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα του , 29 rue Aldringen ,

καθού ,

που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της απόφασης με την οποία η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού CC/A/5/83 απέρριψε αίτηση συμμετοχής στον εν λόγω διαγωνισμό ,

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Απριλίου 1984 , ο Giovanni De Santis , μόνιμος υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , άσκησε προσφυγή ζητώντας την ακύρωση της απόφασης της 17ης Αυγούστου 1983 με την οποία η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού CC/A/5/83 δεν του επέτρεψε να συμμετάσχει στις εξετάσεις για το διαγωνισμό αυτόν .

2 O De Santis εργάζεται στο Ελεγκτικό Συνέδριο από το 1978 . Καταρχάς εργάστηκε ως έκτακτος υπάλληλος με βαθμό A4/2 , εν συνεχεία με βαθμό A4/3 και τέλος με βαθμό A6/3 . Από την 1η Ιανουαρίου 1983 , είναι μόνιμος υπάλληλος με βαθμό B3/3 .

3 O De Santis προσπάθησε επανειλημμένα να μονιμοποιηθεί στην κατηγορία A . Μεταξύ των ετών 1979 και 1983 , έγινε δεκτός στις εξετάσεις για δέκα τέσσερεις διαγωνισμούς , δηλαδή δύο διαγωνισμούς για θέση A3 , επτά διαγωνισμούς για θέση A5/A4 και πέντε διαγωνισμούς για θέση A7/A6 . Κατά το ίδιο διάστημα , ο De Santis δεν έγινε δεκτός στις εξετάσεις για τους διαγωνισμούς CC/A/17/82 και CC/A/5/83 , επειδή οι τίτλοι του κρίθηκαν ανεπαρκείς .

4 Το σημείο IV , A , 1 της προκήρυξης του διαγωνισμού CC/A/5/83 , σχετικά με τη φύση των απαιτούμενων τίτλων , απαιτεί , αφενός , πανεπιστημιακό πτυχίο ή ισοδύναμη επαγγελματική πείρα , και , αφετέρου , μεταγενέστερη του πτυχίου επαγγελματική πείρα εξαετούς τουλάχιστον διάρκειας σε εργασία που να έχει σχέση με τη φύση των καθηκόντων . Το σημείο IV , A , 2 της ίδιας προκήρυξης αφορά τη βαθμολόγηση αυτών των τίτλων . Από το σημείο αυτό προκύπτει ότι καθένα από τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο IV , A , 1 μπορεί να βαθμολογηθεί το πολύ με 45 μονάδες . Στις εξετάσεις επιτρέπεται να συμμετάσχουν μόνο οι υποψήφιοι που συγκέντρωσαν συνολικά 45 τουλάχιστον μονάδες .

5 Στις 15 Αυγούστου 1983 , η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού CC/A/5/83 γνωστοποίησε την απόφασή της στον De Santis με έγγραφο του προέδρου της , Sir Norman Price . Το έγγραφο αυτό αναφέρει ότι η βαθμολόγηση των τίτλων του De Santis σύμφωνα με το σημείο IV , A , 2 της προκήρυξης του διαγωνισμού CC/A/5/83 , της 6ης Μα ΐου 1983 , δεν ήταν ικανοποιητική ώστε να του επιτραπεί να συμμετάσχει στις περαιτέρω εξετάσεις .

6 Στις 17 Νοεμβρίου 1983 , ο De Santis υπέβαλε στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ( την ΑΔΑ ), εν προκειμένω στον πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου , ένσταση δυνάμει του άρθρου 90 , παράγραφος 2 , του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων . Με την ένσταση αυτή υποστήριξε ότι η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής ως προς την εκτίμηση των τίτλων του περιείχε « μια λυπηρά αλλά προφανή πλάνη » , δεδομένου ότι , κατά τη γνώμη του , οι πανεπιστημιακοί του τίτλοι και η εικοσαετής επαγγελματική του πείρα ως ελεγκτή ήταν αναμφισβήτητοι .

7 Στις 23 Ιανουαρίου 1984 , η ΑΔΑ απέρριψε την ένσταση του De Santis για το λόγο ότι τα άρθρα 28 έως 30 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης τα οποία διέπουν τη διοργάνωση των διαγωνισμών , δεν επιτρέπουν οποιαδήποτε ανάμιξη της ΑΔΑ , στο έργο της εξεταστικής επιτροπής . Κατά την άποψη της ΑΔΑ , ο De Santis έπρεπε να προσφύγει κατευθείαν στην εξεταστική επιτροπή .

8 O De Santis , ύστερα από την απόρριψη της ένστασής του , άσκησε την υπό κρίση προσφυγή , το παραδεκτό της οποίας δεν αμφισβητείται και με την οποία ζητά την ακύρωση της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής η οποία απέρριψε την αίτηση συμμετοχής του στο διαγωνισμό και , περαιτέρω , την ακύρωση της απόφασης με την οποία η ΑΔΑ απέρριψε ρητώς την αίτηση συμμετοχής του στο διαγωνισμό . Ζητεί επίσης την ακύρωση των διορισμών που έγιναν βάσει του διαγωνισμού CC/A 5/83 .

9 Προς στήριξη της προσφυγής του , ο προσφεύγων προβάλλει ότι η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη , ότι διέφερε από τις εκτιμήσεις άλλων εξεταστικών επιτροπών ως προς τη δυνατότητα συμμετοχής του στις εξετάσεις , χωρίς να αιτιολογείται ειδικά , ότι συνιστούσε κατάχρηση εξουσίας και , τέλος , ότι παραβίαζε τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχείρισης .

10 Όσον αφορά την αίτηση ακυρώσεως της απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης συμμετοχής στο διαγωνισμό , πρέπει να συνεξεταστούν οι δύο πρώτοι λόγοι που προβάλλει ο De Santis , δεδομένου ότι , αμφότεροι , αφορούν την έκταση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως που υπέχει η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού και αποτελούν στην πραγματικότητα απλώς δυο ξεχωριστά επιχειρήματα προς στήριξη του ίδιου λόγου .

O De Santis στηρίζεται καταρχάς στην απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 1978 ( Salerno , 4 , 19 και 28/78 , Rec . σ . 2403 ) προκειμένου να υποστηρίξει την άποψη ότι το έγγραφο της 19ης Αυγούστου 1983 του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής δεν πληροί την προϋπόθεση αιτιολογήσεως , δεδομένου ότι καθώς αναφέρεται απλώς στο σημείο IV , A , 2 της προκήρυξης του διαγωνισμού , σχετικά με τη βαθμολόγηση των τίτλων , δεν επιτρέπει στον υποψήφιο να αντιληφθεί βάσει ποιου κριτηρίου κρίθηκαν οι τίτλοι του ανεπαρκείς .

12 Το Ελεγκτικό Συνέδριο απαντά επ’ αυτού ότι σύμφωνα με την απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 1978 ( Ditterich , 86/77 , Rec . σ . 1855 ) η απαίτηση να αιτιολογείται κάθε βλαπτική πράξη πρέπει να εκτιμάται όχι μόνο σε συνάρτηση με την ίδια την πράξη αλλά , επιπλέον , και με τα στοιχεία που αποτελούν το στήριγμα και το θεμέλιό της τα οποία και γνωστοποιούνται στον ενδιαφερόμενο . Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο , η αναφορά του εγγράφου της 19ης Αυγούστου 1983 του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής στο σημείο IV , A , 2 της προκήρυξης του διαγωνισμού CC/A/5/83 επέτρεπε στον προσφεύγοντα να αντιληφθεί τους λόγους για τους οποίους οι τίτλοι του είχαν κριθεί ανεπαρκείς . Άλλωστε , το Ελεγκτικό Συνέδριο φαίνεται ότι αμφισβητεί το παραδεκτό του λόγου που στηρίζεται στην ανεπάρκεια της αιτιολόγησης , επειδή ο De Santis δεν έκανε χρήση του δικαιώματος , που έχει αναγνωριστεί με την απόφαση της 9ης Ιουνίου 1983 ( Verzyck , 225/82 , Συλλογή σ . 1991 ), δηλαδή να ζητήσει ιδιαίτερες εξηγήσεις από τον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής .

13 Περαιτέρω , ο De Santis προσάπτει στην εξεταστική επιτροπή ότι , αντίθετα προς τη νομολογία του Δικαστηρίου ( απόφαση της 5ης Απριλίου 1979 , Kobor , 112/78 , Rec . σ . 1573 ), δεν αιτιολόγησε ειδικώς τη διαφορετική εκτίμηση στην οποία προέβη σε σχέση με τις εκτιμήσεις προηγούμενων εξεταστικών επιτροπών οι οποίες είχαν επιτρέψει στον De Santis να συμμετάσχει στις εξετάσεις των διαγωνισμών που διεξήγαγαν .

14 Επί του σημείου αυτού , το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει ότι η αρχή που δέχθηκε το Δικαστήριο με την απόφασή του της 5ης Απριλίου 1979 ( παραπάνω υπόθεση Kobor ) ισχύει μόνο όταν ο υποψήφιος που αποκλείστηκε συγκεντρώνει τις αντικειμενικές προϋποθέσεις συμμετοχής στο διαγωνισμό , πράγμα που δεν αφήνει καμία εξουσία εκτιμήσεως , όπως η κατοχή των πτυχίων που απαιτούνται για να γίνει δεκτός στη σχετική κατηγορία και βαθμό . Αντιθέτως , όταν η εξεταστική επιτροπή πρέπει να εκτιμήσει αν η επαγγελματική πείρα που επικαλείται ο υποψήφιος αντισταθμίζει ολικώς ή μερικώς την έλλειψη πτυχίου , η εκτίμησή της είναι κατ’ ανάγκη υποκειμενική και , συνεπώς , είναι δυνατό να διαφέρει ανάλογα με τη σύνθεση της εξεταστικής επιτροπής , την ποιότητα των υποψηφίων και τις απαιτήσεις της θέσεως που πρόκειται να πληρωθεί . Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο , οι πενταετείς σπουδές που αναφέρει ο De Santis αποτελούν απλώς σπουδές ανωτέρας τεχνικής εκπαίδευσης . Επομένως , δεδομένου ότι ο De Santis δεν διέθετε το πανεπιστημιακό πτυχίο που απαιτεί το στοιχείο IV , A , 1 , α της προκήρυξης του διαγωνισμού CC/A/5/83 , η εξεταστική επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να εκτιμήσει αν ο υποψήφιος διέθετε την ισοδύναμη επαγγελματική πείρα που απαιτούσε το ίδιο σημείο IV , A , 1 , α .

15 Πρέπει να γίνει καταρχάς δεκτό ότι από την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι απλή αναφορά σε « έναν όρο γενικά » της προκήρυξης του διαγωνισμού που γίνεται στο έγγραφο με το οποίο γνωστοποιείται στον υποψήφιο η άρνηση συμμετοχής του στις εξετάσεις δεν συνιστά « επαρκή ένδειξη για να καταστεί αντιληπτό αν η άρνηση είναι βάσιμη ή , αντιθέτως , πάσχει από ελάττωμα το οποίο επιτρέπει να αμφισβητηθεί η νομιμότητά της » δεδομένου ότι μια τέτοιου είδους αναφορά « δεν είναι πρόσφορη να προσδιορίσει ποιο από τα στοιχεία κρίθηκε ότι έλειπε » ( η παραπάνω απόφαση Salerno , της 30ής Νοεμβρίου 1978 ).

16 Το έγγραφο όμως της 19ης Αυγούστου 1983 αναφέρεται απλώς και μόνο στο σημείο IV , A , 2 της προκήρυξης του διαγωνισμού CC/A/5/83 , σχετικά με τον τρόπο βαθμολόγησης των τίτλων των υποψηφίων . Επομένως , ο De Santis δεν μπόρεσε από το έγγραφο αυτό να προσδιορίσει αν η άρνηση συμμετοχής του στις εξετάσεις οφειλόταν στην έλλειψη πτυχίου ή ισοδύναμης επαγγελματικής πείρας ( σημείο IV , A , 1 , α της προκήρυξης του διαγωνισμού ), ή στην ανεπάρκεια της μεταγενέστερης του πτυχίου επαγγελματικής του πείρας ( σημείο IV , A , 1 , β της προκήρυξης του διαγωνισμού ), ή και στους δύο μαζί όρους . Μόνο όταν έλαβε γνώση των πρακτικών της συνεδρίασης της εξεταστικής επιτροπής , όταν τα πρακτικά αυτά συνήφθησαν στην ανταπάντηση του καθού , πληροφορήθηκε ο De Santis ότι είχε κριθεί ανεπαρκής η μεταγενέστερη του πτυχίου πείρα του και ως προς αυτό τον όρο είχε συγκεντρώσει 19 μόνο από τις 45 μονάδες . Με την ίδια ευκαιρία , μπόρεσε να διαπιστώσει ότι είχε συγκεντρώσει 44 συνολικά μονάδες για τους τίτλους του , ενώ σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού απαιτούνταν , τουλάχιστον , 45 μονάδες .

17 Στην προκειμένη περίπτωση , η ανάγκη , όπως τονίστηκε στην απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 1978 ( η παραπάνω υπόθεση Salerno ), προσδιορισμού του συγκεκριμένου στοιχείου που λείπει αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το ίδιο το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπόρεσε να προσδιορίσει στο έγγραφο της 19ης Αυγούστου 1983 το στοιχείο που η εξεταστική επιτροπή έκρινε ως ανεπαρκές . Πράγματι , καθόλη τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου , το Ελεγκτικό Συνέδριο επέμεινε επί του γεγονότος ότι η επαγγελματική πείρα του De Santis δεν είχε κριθεί ισοδύναμη με το απαιτούμενο πανεπιστημιακό πτυχίο , ενώ , στην πραγματικότητα , αυτή που κρίθηκε ως ανεπαρκής ήταν η μεταγενέστερη του πτυχίου επαγγελματική πείρα .

18 Εξάλλου , πρέπει να επισημανθεί ότι , σύμφωνα με την απόφαση της 5ης Απριλίου 1979 ( η παραπάνω υπόθεση Kobor ), είναι δυνατό να γίνει λιγότερο ευνοϊκή εκτίμηση των τίτλων ενός υποψήφιου σε σύγκριση με την εκτίμηση που έγινε σε προηγούμενο διαγωνισμό μόνο εφόσον « η αιτιολογία της απόφασης δικαιολογεί σαφώς αυτή τη διαφορετική εκτίμηση » .

19 Αντίθετα προς o , τι υποστηρίζει το Ελεγκτικό Συνέδριο , η αρχή αυτή ισχύει ακριβώς για όρους , όπως η ύπαρξη επαγγελματικής πείρας που αποκτήθηκε μετά τη λήψη του πτυχίου , την πλήρωση των οποίων η εξεταστική επιτροπή δεν μπορεί να ελέγξει παρά μόνο προβαίνοντας σε μια εν μέρει υποκειμενική εκτίμηση . Σε τέτοια περίπτωση η εξεταστική επιτροπή είναι ελεύθερη να αποκλίνει από την εκτίμηση προηγούμενων εξεταστικών επιτροπών , αλλά , τότε , έχει την υποχρέωση να αιτιολογήσει ειδικά την απόφασή της .

20 Όμως , μολονότι η μεταγενέστερη του πτυχίου επαγγελματική πείρα του De Santis κρίθηκε επαρκής από άλλες εξεταστικές επιτροπές οι οποίες του επέτρεψαν να συμμετάσχει στις εξετάσεις για διαγωνισμούς που όριζαν ως προς το σημείο αυτό τις ίδιες ή αυστηρότερες προϋποθέσεις , η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού CC/A/5/83 δεν αιτιολόγησε ειδικά την λιγότερο ευνοϊκή εκτίμησή της σχετικά με τη μεταγενέστερη του πτυχίου επαγγελματική πείρα του De Santis .

21 Δεν πρέπει επίσης να γίνει δεκτό το επιχείρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου , κατά το οποίο , δεδομένου ότι ο De Santis δεν έκανε χρήση της δυνατότητας , η οποία έχει αναγνωριστεί με την απόφαση της 9ης Ιουνίου 1983 ( παραπάνω υπόθεση Verzyck ), να ζητήσει ιδιαίτερες εξηγήσεις από τον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής , δεν δικαιολογείται να διαμαρτύρεται για την ανεπαρκή αιτιολόγηση της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής . Στην απόφαση αυτή , το Δικαστήριο , « προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι πρακτικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζει η εξεταστική επιτροπή διαγωνισμού με μεγάλη συμμετοχή » δέχτηκε ότι « η εξεταστική επιτροπή οφείλει , σε πρώτο στάδιο , να παρέχει στον υποψήφιο πληροφορίες μόνο για τα κριτήρια και το αποτέλεσμα της επιλογής και να μην παρέχει ατομικές διευκρινίσεις παρά μόνο μεταγενέστερα και σε εκείνους τους υποψήφιους που το ζητούν ρητά » . Εν προκειμένω , η ένσταση του De Santis της 17ης Νοεμβρίου 1983 προς την ΑΔΑ αποτελούσε στην πραγματικότητα αίτηση προς την εξεταστική επιτροπή για διευκρινίσεις , εφόσον το έγγραφο αυτό μπορούσε να διαβιβαστεί στον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής χωρίς να θιγεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο η ανεξαρτησία της εξεταστικής επιτροπής απέναντι στην ΑΔΑ .

22 Υπό τις περιστάσεις αυτές , φαίνεται ότι η απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού CC/A/5/83 με την οποία δεν επιτράπηκε στον De Santis να συμμετάσχει στις δοκιμασίες του εν λόγω διαγωνισμού πάσχει τυπικό ελάττωμα λόγω ελλείψεως επαρκούς αιτιολογίας . Επομένως , για το λόγο αυτό η επίδικη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί .

23 Λόγω της ακυρώσεως της επίδικης απόφασης βάσει των δύο πρώτων λόγων που προβάλλει ο προσφεύγων , δεν συντρέχει λόγος να εξεταστεί η ορθότητα και το βάσιμο του τρίτου και τέταρτου λόγου της προσφυγής .

24 Ως προς το αίτημα ακυρώσεως των διορισμών που έγιναν βάσει του διαγωνισμού CC/A/5/83 , όπως το Δικαστήριο δέχτηκε στην απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 1978 ( η παραπάνω υπόθεση Salerno ), « προκειμένου περί γενικού διαγωνισμού που διοργανώθηκε για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις , τα δικαιώματα [ του ] προσφεύγοντος [ ... ] προστατεύονται επαρκώς αν η εξεταστική επιτροπή αναθεωρήσει την απόφασή της χωρίς να παρίσταται ανάγκη να τεθεί υπό αμφισβήτηση το συνολικό αποτέλεσμα του διαγωνισμού ή να ακυρωθούν οι διορισμοί που έγιναν βάσει του τελευταίου » . Επομένως , το αίτημα αυτό πρέπει να απορριφθεί .

Ως προς τα δικαστικά έξοδα

25 Κατά το άρθρο 69 , παράγραφος 2 , του κανονισμού διαδικασίας , ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Δεδομένου ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο ηττήθηκε ως προς το βάσιμο των ισχυρισμών του πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .

Για τους λόγους αυτούς

TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )

αποφασίζει :

1 ) Ακυρώνει την απόφαση της 17ης Αυγούστου 1983 με την οποία η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού CC/A/5/83 δεν επέτρεψε στον De Santis να συμμετάσχει στις εξετάσεις του εν λόγω διαγωνισμού .

2 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά .

3 ) Καταδικάζει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά έξοδα .