ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 26ης Φεβρουαρίου 1976 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και του κανονισμού 1009/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1967, περί Κοινής Οργανώσεως Αγορών στον τομέα της ζάχαρης (GU 308, σ. 1) και ειδικότερα του άρθρου 35.
Διατακτικό της αποφάσεως:
|
1. |
Ο μονομερής καθορισμός από ένα κράτος μέλος της ανώτατης τιμής πωλήσεως της ζάχαρης, οποιοδήποττε και αν είναι το εμπορικό στάδιο το οποίο αφορά, είναι ασυμβίβαστος προς τον κανονισμό 1009/67 περί Κοινής Οργανώσεως Αγορών στον τομέα της ζάχαρης, εφόσον διακυβεύει τους σκοπούς ή τη λειτουργία της οργανώσεως αυτής, ειδικότερα του συστήματος των τιμών. |
|
2. |
Η ανώτατη τιμή, στο μέτρο, εν πάση περιπτώσει, που εφαρμόζεται στα εισαγόμενα προϊόντα, συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό, ιδίως όταν καθορίζεται σε τόσο χαμηλό επίπεδο, ώστε — λαμβανομένης υπόψη της γενικής καταστάσεως των εισαγομένων προϊόντων, συ-γκρινομένης προς εκείνη των εγχωρίων — οι επιχειρηματίες που επιθυμούν να εισαγάγουν το εν λόγω προϊόν στο κράτος για το οποίο πρόκειται, δεν μπορούν να προβούν στην εισαγωγή παρά με ζημία. |
|
3. |
Οι διατάξεις του κανονισμού 1009/67, που επικαλείται το εθνικό δικαστήριο, παράγουν άμεσα αποτελέσματα και μπορούν, με την ιδιότητά τους αυτή, να παράσχουν στους πολίτες δικαιώματα, τα οποία τα εθνικά δικαστήρια πρέπει να προστατεύουν. |
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτίζεται με το διατακτικό, (βλ. Υπ. 88/75 έως 90/75).
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.