ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Βρυξέλλες, 7.2.2023

COM(2023) 63 final

2023/0025(COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/19/ΕΕ σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

•Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Στις 25 Ιανουαρίου 2022 το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην απόφασή του στην υπόθεση C-181/20 1 , κήρυξε εν μέρει ανίσχυρο το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ σχετικά με τα απόβλητα ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (στο εξής: οδηγία ΑΗΗΕ) λόγω αδικαιολόγητης αναδρομικής ισχύος, στον βαθμό που αυτό προβλέπει ότι οι παραγωγοί πρέπει να αναλαμβάνουν τη χρηματοδότηση των δαπανών συλλογής, επεξεργασίας, ανάκτησης και περιβαλλοντικώς ορθής διάθεσης των αποβλήτων από φωτοβολταϊκά πλαίσια που διατέθηκαν στην αγορά μεταξύ της 13ης Αυγούστου 2005 και της 13ης Αυγούστου 2012. Η τελευταία είναι η ημερομηνία έναρξης ισχύος της νέας τότε οδηγίας για τα ΑΗΗΕ, η οποία αντικατέστησε την οδηγία 2002/96/ΕΚ. Την ημερομηνία έναρξης ισχύος της οδηγίας ΑΗΗΕ, τα φωτοβολταϊκά πλαίσια προστέθηκαν στο πεδίο εφαρμογής της. Επιπλέον, η οδηγία του 2012 όρισε ευρύτερα έναν «ανοικτό κατάλογο» από τις 15 Αυγούστου 2018, αλλάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το πεδίο εφαρμογής της προηγούμενης οδηγίας 2002/96/ΕΚ.

Το Δικαστήριο υποστηρίζει ότι, πριν από την έκδοση της οδηγίας 2012/19/ΕΕ, τα κράτη μέλη είχαν, σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ για τα απόβλητα 2 , την επιλογή να απαιτούν οι δαπάνες για τη διαχείριση των αποβλήτων φωτοβολταϊκών πλαισίων να βαρύνουν τους υφιστάμενους ή τους προηγούμενους κατόχους των αποβλήτων ή τον παραγωγό ή τον διανομέα των φωτοβολταϊκών πλαισίων. Κατά το Δικαστήριο, πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει αναδρομική ισχύ ο κανόνας που θεσπίζει μεταγενέστερα το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ, σύμφωνα με τον οποίο η χρηματοδότηση των δαπανών που συνδέονται με την επεξεργασία των φωτοβολταϊκών πλαισίων στο τέλος του κύκλου ζωής τους, από χρήστες άλλους πλην των ιδιωτικών νοικοκυριών, πρέπει να βαρύνει τους παραγωγούς σε όλα τα κράτη μέλη, ακόμη και όταν τα προϊόντα είχαν ήδη διατεθεί στην αγορά σε χρόνο κατά τον οποίο ίσχυε η προηγούμενη νομοθεσία. Επομένως, ενδέχεται να παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

•Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

Η πρόταση αποσκοπεί στην τροποποίηση του άρθρου 12 παράγραφοι 1, 3 και 4, του άρθρου 13 παράγραφος 1 και του άρθρου 15 παράγραφος 2 της οδηγίας ΑΗΗΕ σε συνέχεια της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση C-181/20. Οι διατάξεις αυτές αφορούν την αρχή της διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού, βασική αρχή της οδηγίας ΑΗΗΕ που είχε κατοχυρωθεί ήδη στην πρώτη οδηγία 2002/96/ΕΚ, και την εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει», όπως κατοχυρώνεται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αρχή της διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού ορίζεται λεπτομερέστερα στην οδηγία 2008/98/ΕΚ για τα απόβλητα (οδηγία-πλαίσιο για τα απόβλητα ή ΟΠΥ). Η πρόταση διατηρεί πλήρως την αποτελεσματικότητα των διατάξεων περί διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού. Ωστόσο, κατόπιν της απόφασης του Δικαστηρίου, πρέπει να γίνεται σεβαστή η αρχή της μη αναδρομικότητας και τα σχετικά συμφέροντα των οικονομικών παραγόντων όσον αφορά τον χρόνο κατά τον οποίο η οδηγία ΑΗΗΕ δεν εφαρμοζόταν ακόμη στα φωτοβολταϊκά πλαίσια και σε άλλα προϊόντα που υπήχθησαν πρόσφατα στο πεδίο εφαρμογής της.

•Συνέπεια με άλλες πολιτικές της Ένωσης

2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

•Νομική βάση

•Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

•Αναλογικότητα

•Επιλογή της νομικής πράξης

3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

•Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας της ισχύουσας νομοθεσίας

Άνευ αντικειμένου.

•Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

•Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

•Εκτίμηση επιπτώσεων

•Καταλληλότητα και απλούστευση του κανονιστικού πλαισίου

•Θεμελιώδη δικαιώματα

4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

•Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων

•Επεξηγηματικά έγγραφα (για οδηγίες)

•Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης

2023/0025 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/19/ΕΕ σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 5 ,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών 6 ,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)Η οδηγία 2012/19/ΕΕ σχετικά με τα απόβλητα ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ) τέθηκε σε ισχύ στις 13 Αυγούστου 2012, αντικαθιστώντας την οδηγία 2002/96/ΕΚ.

(2)Τα φωτοβολταϊκά πλαίσια, τα οποία δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2002/96/ΕΚ, συμπεριλήφθηκαν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2012/19/ΕΕ από τις 13 Αυγούστου 2012, όταν προστέθηκαν στην κατηγορία 4 των παραρτημάτων I και II που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2012/19/ΕΕ.

(3)Το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ ορίζει ότι οι παραγωγοί ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΗΗΕ) βαρύνονται με τις δαπάνες συλλογής, επεξεργασίας, ανάκτησης και περιβαλλοντικώς ορθής διάθεσης των αποβλήτων ΗΗΕ (ΑΗΗΕ) από χρήστες πλην των ιδιωτικών νοικοκυριών, που προκύπτουν από προϊόντα που διατίθενται στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2005.

(4)Στις 25 Ιανουαρίου 2022 το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην απόφασή του για την υπόθεση C-181/20 7 , κήρυξε άκυρο το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ όσον αφορά τα φωτοβολταϊκά πλαίσια που διατέθηκαν στην αγορά μεταξύ της 13ης Αυγούστου 2005 και της 12ης Αυγούστου 2012, λόγω αδικαιολόγητης αναδρομικής ισχύος. Το Δικαστήριο έκρινε ότι, δεδομένου ότι, πριν από την έκδοση της οδηγίας 2012/19/ΕΕ, ο νομοθέτης της Ένωσης επέτρεπε στα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα 8 , να επιλέξουν κατά πόσον θα απαιτούν οι δαπάνες για τη διαχείριση των αποβλήτων φωτοβολταϊκών πλαισίων να βαρύνουν τους υφιστάμενους ή τους προηγούμενους κατόχους των αποβλήτων ή τον παραγωγό ή τον διανομέα των φωτοβολταϊκών πλαισίων, και στη συνέχεια θέσπισε κανόνα, στο άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ, σύμφωνα με τον οποίο οι εν λόγω δαπάνες πρέπει, σε όλα τα κράτη μέλη, να βαρύνουν τους παραγωγούς, ακόμη και όσον αφορά τα προϊόντα που αυτοί είχαν ήδη διαθέσει στην αγορά σε χρόνο κατά τον οποίο ίσχυε η πρώτη ρύθμιση, ο δεύτερος κανόνας πρέπει να θεωρηθεί αναδρομικός και, ως εκ τούτου, ενδέχεται να παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η εν λόγω αναδρομική ισχύς ισχύει για τα φωτοβολταϊκά πλαίσια που διατέθηκαν στην αγορά πριν από την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2012/19/ΕΕ, στις 13 Αυγούστου 2012.

(5)Η απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία κηρύσσεται εν μέρει ανίσχυρο το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ συνεπάγεται ευθέως ότι το άρθρο αυτό πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να μην εφαρμόζεται στα απόβλητα φωτοβολταϊκών πλαισίων από χρήστες άλλους πλην των νοικοκυριών, που διατέθηκαν στην αγορά μεταξύ 13ης Αυγούστου 2005 και 13ης Αυγούστου 2012. Επιπλέον, υπό το πρίσμα των σκέψεων που διατυπώνονται στην απόφαση του Δικαστηρίου, είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί η οδηγία 2012/19/ΕΕ και σε σχέση με τη χρηματοδότηση αποβλήτων από φωτοβολταϊκά πλαίσια οικιακής προέλευσης στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο 12 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ και σε σχέση με άλλα είδη ΗΗΕ, τόσο απόβλητα από νοικοκυριά όσο και απόβλητα από χρήστες άλλους πλην των νοικοκυριών, για τα οποία ισχύει κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη των φωτοβολταϊκών πλαισίων.

(6)Το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2012/19/ΕΕ επεκτείνει από τις 15 Αυγούστου 2018 το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας σε όλα τα είδη ΗΗΕ. Όπως και τα φωτοβολταϊκά πλαίσια, ο ΗΗΕ που δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2012/19/ΕΕ δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) αυτής, αλλά εντάχθηκε στο πεδίο εφαρμογής της από τις 15 Αυγούστου 2018 δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) (στο εξής: ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου), δεν συμπεριλαμβανόταν προηγουμένως ούτε στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2002/96/ΕΚ. Ως εκ τούτου, πριν από την έκδοση της οδηγίας 2012/19/ΕΕ, τα κράτη μέλη είχαν, σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ, την επιλογή να απαιτούν οι δαπάνες για τη διαχείριση των αποβλήτων από ΗΗΕ τέτοιου είδους να βαρύνουν τους υφιστάμενους ή τους προηγούμενους κατόχους των αποβλήτων ή τον παραγωγό ή τον διανομέα του εξοπλισμού. Κατά συνέπεια, η εφαρμογή του άρθρου 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ στον ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου θα αντέβαινε, για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-181/20, στην αρχή της ασφάλειας δικαίου. Ωστόσο, δεδομένου ότι η οδηγία 2012/19/ΕΕ περιλαμβάνει τον ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου μόνο από τις 15 Αυγούστου 2018, το άρθρο 13 παράγραφος 1 θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να μην εφαρμόζεται στον ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου που διατέθηκε στην αγορά μεταξύ 13 Αυγούστου 2005 και 15 Αυγούστου 2018.

(7)Ως κατοπτρική διάταξη του άρθρου 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ, το οποίο ισχύει για τους χρήστες πλην των νοικοκυριών, το άρθρο 12 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 12 παράγραφος 3 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ επιβαρύνει τους παραγωγούς με τη χρηματοδότηση των δαπανών συλλογής, επεξεργασίας, ανάκτησης και περιβαλλοντικώς ορθής διάθεσης των ΑΗΗΕ οικιακής προέλευσης όσον αφορά τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2005. Για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-181/20, στον βαθμό που οι εν λόγω διατάξεις αφορούν τη χρηματοδότηση των εν λόγω δαπανών διαχείρισης αποβλήτων για φωτοβολταϊκά πλαίσια που διατέθηκαν στην αγορά μεταξύ της 13ης Αυγούστου 2005 και της 13ης Αυγούστου 2012 και για ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου που διατέθηκε στην αγορά μεταξύ 13ης Αυγούστου 2005 και 15ης Αυγούστου 2018, θα είχαν επίσης αναδρομική ισχύ κατά τρόπο αντίθετο προς την αρχή της ασφάλειας δικαίου. Ως εκ τούτου, το άρθρο 12 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθεί κατά τρόπο ώστε να μην εφαρμόζεται ούτε στα φωτοβολταϊκά πλαίσια που διατέθηκαν στην αγορά μεταξύ 13ης Αυγούστου 2005 και 13ης Αυγούστου 2012 ούτε σε ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου που διατέθηκε στην αγορά μεταξύ 13ης Αυγούστου 2005 και 15ης Αυγούστου 2018.

(8)Το άρθρο 14 παράγραφος 4 και το άρθρο 15 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ προβλέπουν ότι ο ΗΗΕ που διατίθεται στην αγορά φέρει επισήμανση, κατά προτίμηση σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 50419, το οποίο εγκρίθηκε από τη Cenelec τον Μάρτιο του 2006. Το πρότυπο αυτό έχει αναθεωρηθεί προκειμένου να επικαιροποιηθούν οι παραπομπές που περιέχει προς την οδηγία 2012/19/ΕΕ. Ως εκ τούτου, η αναφορά στο πρότυπο, που περιλαμβάνεται στο άρθρο 14 παράγραφος 4 και στο άρθρο 15 παράγραφος 2, θα πρέπει να επικαιροποιηθεί ώστε να παραπέμπει στην επικαιροποιημένη έκδοση του προτύπου EN 50419, η οποία εγκρίθηκε από τη Cenelec τον Ιούλιο του 2022.

(9)Το άρθρο 15 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/19/ΕΕ προβλέπει ότι, προκειμένου να καθίσταται δυνατός ο αδιαμφισβήτητος προσδιορισμός της ημερομηνίας διάθεσης του ΗΗΕ στην αγορά, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να υπάρχει σήμα στη συσκευή που να προσδιορίζει ότι ο ΗΗΕ διατέθηκε στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2005. Ως επακόλουθη τροποποίηση από τις τροποποιήσεις των άρθρων 12 και 13, το άρθρο 15 παράγραφος 2 θα πρέπει να τροποποιηθεί όσον αφορά τα φωτοβολταϊκά πλαίσια και τον ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου, ώστε να διευκρινιστεί ότι η υποχρέωση σήμανσης ισχύει μόνο από τις 13 Αυγούστου 2012 όσον αφορά τα φωτοβολταϊκά πλαίσια και μόνο από τις 15 Αυγούστου 2018 όσον αφορά τον ΗΗΕ ανοικτού καταλόγου.

(10)Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα 9 , τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, όταν αυτό δικαιολογείται, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση μεταξύ των επιμέρους διατάξεων της οδηγίας που μεταφέρεται στο εθνικό δίκαιο και των αντίστοιχων διατάξεων των πράξεων μεταφοράς. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι δικαιολογημένη.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Τροποποίηση της οδηγίας 2012/19/ΕΕ

Η οδηγία 2012/19/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:

1)Το άρθρο 12 τροποποιείται ως εξής:

α)η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι παραγωγοί να εξασφαλίζουν τουλάχιστον τη χρηματοδότηση της συλλογής, της επεξεργασίας, της ανάκτησης και της περιβαλλοντικώς ορθής διάθεσης των ΑΗΗΕ οικιακής προέλευσης, τα οποία παραδίδονται στις εγκαταστάσεις συλλογής που δημιουργούνται δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2, σύμφωνα με τους εξής όρους:

α)για ΑΗΗΕ που προκύπτουν από τον ΗΗΕ που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) πλην των φωτοβολταϊκών πλαισίων, όταν ο εν λόγω ΗΗΕ διατέθηκε στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2005·

β)για ΑΗΗΕ που προκύπτουν από φωτοβολταϊκά πλαίσια, όταν τα εν λόγω φωτοβολταϊκά πλαίσια διατέθηκαν στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2012· και

γ)για ΑΗΗΕ που προκύπτουν από τον ΗΗΕ που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) και δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α), όταν ο εν λόγω ΗΗΕ διατέθηκε στην αγορά μετά τις 15 Αυγούστου 2018.»·

β)στην παράγραφο 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Κάθε παραγωγός είναι υπεύθυνος για τη χρηματοδότηση των εργασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 όσον αφορά τα απόβλητα των δικών του προϊόντων. Ο παραγωγός μπορεί να επιλέξει την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής είτε ατομικά είτε εντασσόμενος σε συλλογικό σύστημα.»·

γ)η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«4. Η ευθύνη για τη χρηματοδότηση των δαπανών της διαχείρισης των ΑΗΗΕ των προερχόμενων από προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) πλην των φωτοβολταϊκών πλαισίων, τα οποία είχαν διατεθεί στην αγορά στις 13 Αυγούστου 2005 το αργότερο (στο εξής: ιστορικά απόβλητα) ανατίθεται σε ένα ή περισσότερα συστήματα, στα οποία όλοι οι παραγωγοί που υφίστανται στην αγορά όταν ανακύπτει η σχετική δαπάνη συνεισφέρουν αναλογικά, π.χ. ανάλογα με το μερίδιό τους στην αγορά ανά τύπο εξοπλισμού.»·

2)η παράγραφος 1 του άρθρου 13 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η χρηματοδότηση των δαπανών για τη συλλογή, την επεξεργασία, την ανάκτηση και την περιβαλλοντικώς ορθή διάθεση των ΑΗΗΕ που προέρχονται από χρήστες άλλους πλην των ιδιωτικών νοικοκυριών να εξασφαλίζεται από τους παραγωγούς σύμφωνα με τους εξής όρους:

α)για ΑΗΗΕ που προκύπτουν από τον ΗΗΕ που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) πλην των φωτοβολταϊκών πλαισίων, όταν ο εν λόγω ΗΗΕ διατέθηκε στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2005·

β)για ΑΗΗΕ που προκύπτουν από φωτοβολταϊκά πλαίσια, όταν τα εν λόγω φωτοβολταϊκά πλαίσια διατέθηκαν στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2012· και

γ)για ΑΗΗΕ που προκύπτουν από τον ΗΗΕ που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) και δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α), όταν ο εν λόγω ΗΗΕ διατέθηκε στην αγορά μετά τις 15 Αυγούστου 2018.»·

3)η παράγραφος 4 του άρθρου 14 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«4. Προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η διάθεση των AHHE ως αδιαχώριστων αστικών αποβλήτων και να διευκολυνθεί η χωριστή συλλογή τους, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι παραγωγοί να σημαίνουν δεόντως με το σύμβολο που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΧ —κατά προτίμηση σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 50419:2022— τον ΗΗΕ που διατίθεται στην αγορά. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, εάν είναι αναγκαίο λόγω του μεγέθους ή της λειτουργίας του προϊόντος, το σύμβολο τυπώνεται στη συσκευασία, τις οδηγίες χρήσης και την εγγύηση του συγκεκριμένου ΗΗΕ.»·

4)η παράγραφος 2 του άρθρου 15 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Προκειμένου να καθίσταται δυνατός ο αδιαμφισβήτητος προσδιορισμός της ημερομηνίας διάθεσης του ΗΗΕ στην αγορά, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να υπάρχει σήμα πάνω στον ΗΗΕ, που να προσδιορίζει ότι αυτός διατέθηκε στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2005. Για τον σκοπό αυτόν εφαρμόζεται κατά προτίμηση το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 50419:2022.

Για τα φωτοβολταϊκά πλαίσια, η υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για τα φωτοβολταϊκά πλαίσια που διατίθενται στην αγορά μετά τις 13 Αυγούστου 2012.

Για τον ΗΗΕ που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) και ο οποίος δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α), η υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνο στον ΗΗΕ που διατίθεται στην αγορά μετά τις 15 Αυγούστου 2018.».

Άρθρο 2

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1.Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις [ένα έτος από την έναρξη ισχύος της]. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.

2.Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 4

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

(1)    ΕΕ C 222 της 6.7.2020

(2)    ΕΕ L 312 της 22.11.2008, σ. 3–30

(3)    Έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την επανεξέταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2012/19/ΕΕ σχετικά με την οδηγία για τα ΑΗΗΕ και σχετικά με την επανεξέταση των προθεσμιών για την επίτευξη των στόχων συλλογής που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της νέας οδηγίας για τα ΑΗΗΕ και την επανεξέταση της δυνατότητας καθορισμού στόχων χωριστής συλλογής για μία ή περισσότερες κατηγορίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ της οδηγίας (COM/2017/0171 final).

(4)    Η ημερήσια διάταξη και τα πρακτικά της συνεδρίασης είναι διαθέσιμα στο μητρώο των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής και άλλων παρόμοιων οντοτήτων (europa.eu) . Βλ. ιδίως το σημείο 3 της ημερήσιας διάταξης.

(5)    ΕΕ C της , σ. .

(6)    ΕΕ C της , σ. .

(7)    Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Ιανουαρίου 2022 [αίτηση του Nejvyšší soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — VYSOČINA WIND a.s. κατά Česká republika — Ministerstvo životního prostředí (υπόθεση C-181/20), ΕΕ C 222 της 6.7.2020

(8)    ΕΕ L 312 της 22.11.2008, σ. 3–30

(9)    EE C 369 της 17.12.2011, σ. 14.