ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Βρυξέλλες, 27.4.2022

COM(2022) 650 final

2022/0134(COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (αναδιατύπωση)

{SEC(2022) 200 final} - {SWD(2022) 650 final} - {SWD(2022) 651 final}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1.    ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

•    Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Η παρούσα πρόταση αποτελεί μέρος δέσμης μέτρων που προτείνονται σε συνέχεια της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με ένα νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο 1 , που εκδόθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2020 και στην οποία υπογραμμίζεται η ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι κύριες ελλείψεις της πολιτικής της ΕΕ για τη νόμιμη μετανάστευση, ανταποκρινόμενη στον γενικό στόχο της προσέλκυσης των δεξιοτήτων και του ταλέντου που χρειάζεται η ΕΕ. Ως ένα από τα μέτρα αυτής της δέσμης μέτρων για τις δεξιότητες και τα ταλέντα, το Σύμφωνο εξήγγειλε αναδιατύπωση της οδηγίας 2003/109/ΕΚ σχετικά με τους επί μακρόν διαμένοντες, με στόχο τη δημιουργία ενός πραγματικού ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, ιδίως με την ενίσχυση του δικαιώματος των επί μακρόν διαμενόντων να μετακινούνται και να εργάζονται σε άλλα κράτη μέλη. Η δέσμη μέτρων περιλαμβάνει επίσης την αναδιατύπωση της οδηγίας 2011/98/ΕΕ 2 για την ενιαία άδεια και μια συνοδευτική ανακοίνωση που καθορίζει μια νέα προσέγγιση προς μια φιλόδοξη και βιώσιμη ενωσιακή πολιτική νόμιμης μετανάστευσης, προσελκύει ταλέντα στις αγορές εργασίας μας και δημιουργεί ασφαλείς διαύλους για την πρόσβαση στην Ευρώπη 3 .

Η συντριπτική πλειονότητα των μεταναστών φτάνουν και διαμένουν νόμιμα στην Ευρώπη. Ο συνολικός αριθμός των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην ΕΕ ανέρχεται σε 23 εκατομμύρια, αντιπροσωπεύοντας το 5,1 % του πληθυσμού της ΕΕ 4 . Εξ αυτών, πάνω από 10 εκατομμύρια 5 υπήκοοι τρίτων χωρών διαθέτουν άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ή μόνιμη άδεια διαμονής. Αυτή είναι η ομάδα-στόχος που προορίζεται να καλύψει η οδηγία 2003/109/ΕΚ σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες 6 —στο εξής: οδηγία.

Η οδηγία καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν διαμείνει νομίμως και αδιαλείπτως σε κράτος μέλος για τουλάχιστον πέντε έτη μπορούν να αποκτήσουν «ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος» (στο εξής: ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ). Τα πλεονεκτήματα αυτού του καθεστώτος είναι πολλά: είναι μόνιμο, παρέχει δικαιώματα ίσης μεταχείρισης σε πολλούς τομείς (συμπεριλαμβανομένης της πλήρους πρόσβασης σε μισθωτές και ανεξάρτητες επαγγελματικές δραστηριότητες) και εξασφαλίζει ενισχυμένη προστασία έναντι της απέλασης. Αν και τα πλεονεκτήματα αυτά μπορούν επίσης να χορηγούνται από καθεστώτα μόνιμου κατοίκου που ρυθμίζονται από το εθνικό δίκαιο (η οδηγία επιτρέπει αυτά τα παράλληλα εθνικά συστήματα), το ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ παρέχει επιπλέον τη δυνατότητα μετακίνησης και διαμονής σε άλλα κράτη μέλη, βάσει τριών ολοκληρωμένων αιτιολογιών: άσκηση οικονομικής δραστηριότητας (μισθωτή ή ανεξάρτητη απασχόληση)· σπουδές και επαγγελματική κατάρτιση· άλλοι σκοποί. Ωστόσο, αυτό το δικαίωμα στην κινητικότητα εντός της ΕΕ δεν αποτελεί αυτόματο δικαίωμα, αλλά υπόκειται σε ορισμένες προϋποθέσεις.

Η αξιολόγηση της οδηγίας στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας για τη νόμιμη μετανάστευση 7 , ο οποίος ολοκληρώθηκε το 2019, και οι εκθέσεις εφαρμογής της 8 εντόπισαν ορισμένες ελλείψεις όσον αφορά την επίτευξη των στόχων, καθώς και πρακτικά ζητήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της οδηγίας από τα κράτη μέλη.

Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού, συνεκτικού και δίκαιου συστήματος για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος. Το σύστημα αυτό θα πρέπει να αποτελέσει βασικό εργαλείο για την προώθηση της ενσωμάτωσης των υπηκόων τρίτων χωρών που εγκαθίστανται νόμιμα και μακροπρόθεσμα στην ΕΕ.

Η πρόταση έχει ως στόχο να διευκολύνει την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, και συγκεκριμένα: επιτρέποντας στους υπηκόους τρίτων χωρών να σωρεύουν περιόδους διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη προκειμένου να πληρώσουν την απαίτηση σχετικά με τη διάρκεια της διαμονής· και διευκρινίζοντας ότι όλες οι περίοδοι νόμιμης διαμονής θα πρέπει να υπολογίζονται πλήρως, συμπεριλαμβανομένων των περιόδων διαμονής ως σπουδαστών, δικαιούχων προσωρινής προστασίας, ή περιόδων διαμονής που βασίζονται αρχικά σε προσωρινούς λόγους. Οι περίοδοι νόμιμης διαμονής βάσει θεώρησης βραχείας διαμονής δεν θεωρούνται περίοδοι διαμονής και δεν θα πρέπει να υπολογίζονται.

Η πρόταση αποσκοπεί επίσης στην ενίσχυση των δικαιωμάτων των επί μακρόν διαμενόντων και των μελών των οικογενειών τους. Αυτό περιλαμβάνει το δικαίωμα κυκλοφορίας και εργασίας σε άλλα κράτη μέλη, το οποίο θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται στενά με το δικαίωμα που απολαύουν οι πολίτες της ΕΕ. Το να επιτραπεί στους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι ήδη ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες σε ένα κράτος μέλος να αλλάζουν θέση εργασίας και να μετακινούνται σε άλλο κράτος μέλος για εργασία μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αγοράς εργασίας σε ολόκληρη την ΕΕ, αντιμετωπίζοντας τις ελλείψεις δεξιοτήτων και αντισταθμίζοντας τις περιφερειακές ανισορροπίες. Μπορεί επίσης να βελτιώσει τη συνολική ελκυστικότητα της ΕΕ για ταλαντούχα άτομα από το εξωτερικό.

Η πρόταση θεσπίζει επιπλέον μηχανισμό για τη διασφάλιση ίσων όρων μεταξύ της ενωσιακής άδειας διαμονής επί μακρόν διαμένοντος και των εθνικών μόνιμων αδειών διαμονής όσον αφορά τις διαδικασίες, τα δικαιώματα ίσης μεταχείρισης και την πρόσβαση σε πληροφορίες, ούτως ώστε οι υπήκοοι τρίτων χωρών να έχουν πραγματική επιλογή μεταξύ των δύο αδειών. Διευκολύνει επίσης την κυκλική μετανάστευση καθιστώντας ευκολότερο για τους επί μακρόν διαμένοντες να επιστρέφουν στη χώρα καταγωγής τους χωρίς να χάνουν τα δικαιώματά τους, προς όφελος τόσο των χωρών καταγωγής όσο και των χωρών διαμονής.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του της 21ης Μαΐου 2021 σχετικά με νέες δυνατότητες νόμιμης μετανάστευσης εργατικού δυναμικού 9 , εξέφρασε την ικανοποίησή του για την προγραμματισμένη αναθεώρηση της οδηγίας από την Επιτροπή, δηλώνοντας ότι αυτό «παρέχει μια ευκαιρία ενίσχυσης της κινητικότητας και απλούστευσης και εναρμόνισης των διαδικασιών». Στο ψήφισμά του της 25ης Νοεμβρίου 2021 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την πολιτική και τη νομοθεσία για τη νόμιμη μετανάστευση 10 , το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να τροποποιήσει την οδηγία ώστε να χορηγηθεί στους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες πραγματικό δικαίωμα στην κινητικότητα εντός της ΕΕ και να μειωθεί ο αριθμός των ετών διαμονής που απαιτούνται για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος από πέντε σε τρία έτη.

Από την έναρξη ισχύος της οδηγίας το 2003 η Επιτροπή έχει λάβει σημαντικό αριθμό καταγγελιών (ιδίως από αιτούντες ή κατόχους ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ ), ορισμένες από τις οποίες οδήγησαν σε διαδικασίες επί παραβάσει, ενώ πολλά ζητήματα αποτέλεσαν επίσης αντικείμενο αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής: ΔΕΕ). Η παρούσα αναδιατύπωση αποσκοπεί επίσης στην αντιμετώπιση των βασικών ελλείψεων που προέκυψαν από τις διαδικασίες επί παραβάσει και στην κωδικοποίηση της νομολογίας του ΔΕΕ.

•    Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

Η παρούσα πρόταση συνάδει με το νέο Σύμφωνο της Επιτροπής για τη Μετανάστευση και το Άσυλο 11 , που εκδόθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2020, στο οποίο υπογραμμίζεται η ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι κύριες ελλείψεις της πολιτικής της ΕΕ για τη νόμιμη μετανάστευση, ανταποκρινόμενο στον γενικό στόχο της προσέλκυσης των δεξιοτήτων και του ταλέντου που χρειάζεται η ΕΕ.

Η παρούσα πρόταση συμπληρώνει άλλες πράξεις της ΕΕ που έχουν εκδοθεί στον τομέα της νόμιμης μετανάστευσης και του ασύλου, και ιδίως τις οδηγίες εκείνες που ρυθμίζουν τα καθεστώτα διαμονής που μπορούν να οδηγήσουν σε επί μακρόν διαμονή: η οδηγία 2009/50/ΕΚ για την μπλε κάρτα της ΕΕ σχετικά με τους εργαζομένους υψηλής ειδίκευσης 12 , η οδηγία 2011/98/ΕΕ για την ενιαία άδεια 13 , η οδηγία (ΕΕ) 2016/801 σχετικά με τους σπουδαστές και τους ερευνητές 14 , η οδηγία 2003/86/ΕΚ σχετικά με την οικογενειακή επανένωση 15 (στο εξής: οδηγίες για τη νόμιμη μετανάστευση), η οδηγία 2008/115/ΕΚ για την επιστροφή 16 και η οδηγία 2011/95/ΕΕ σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας 17 .

Η παρούσα πρόταση συνάδει με το σχέδιο δράσης για την ενσωμάτωση και την ένταξη για την περίοδο 2021-2027 18 , παρέχοντας ένα κοινό πλαίσιο πολιτικής το οποίο θα βοηθήσει τα κράτη μέλη κατά την περαιτέρω ανάπτυξη και ενίσχυση των εθνικών τους πολιτικών ενσωμάτωσης για υπηκόους τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων.

•    Συνέπεια με άλλες πολιτικές της Ένωσης

Η παρούσα πρόταση συνάδει και υποστηρίζει τους στόχους της ανακοίνωσης της Επιτροπής, της 27ης Μαΐου 2020, με τίτλο «Η ώρα της Ευρώπης: ανασύνταξη και προετοιμασία για την επόμενη γενιά» 19 , η οποία χαράσσει την πορεία της Ένωσης προς μια πιο πράσινη, ψηφιακή και πιο ανθεκτική οικονομία και κοινωνία, όπου καθίσταται ακόμη πιο σημαντική η ανάγκη βελτίωσης και προσαρμογής των δεξιοτήτων, της γνώσης και των ικανοτήτων. Τα μέτρα για τη βελτίωση της ενσωμάτωσης και της κινητικότητας εντός της ΕΕ των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι επί μακρόν διαμένοντες πρέπει να εξεταστούν σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο.

Συνάδει επίσης με το ευρωπαϊκό θεματολόγιο δεξιοτήτων 20 , το οποίο ζήτησε μια πιο στρατηγική προσέγγιση της νόμιμης μετανάστευσης, προσανατολισμένη στην καλύτερη προσέλκυση και διατήρηση ταλέντων, και ειδικότερα στην ανάγκη για καλύτερη αντιστοίχιση, σαφείς διαδικασίες και αναγνώριση των ικανοτήτων των υπηκόων τρίτων χωρών στην αγορά εργασίας της ΕΕ.

2.    ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

•    Νομική βάση

Η νομική βάση της πρότασης είναι το άρθρο 79 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, το οποίο εξουσιοδοτεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να αποφασίζουν σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και να λαμβάνουν μέτρα σχετικά με: α) προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής, καθώς και κανόνες για τη χορήγηση από τα κράτη μέλη θεωρήσεων και αδειών διαμονής μακράς διάρκειας· και β) τον καθορισμό των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα σε κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των όρων που διέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή στα άλλα κράτη μέλη.

•    Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

Καθώς πρόκειται για τομέα συντρέχουσας αρμοδιότητας, εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας 21 . Η ανάγκη για ένα κοινό ενωσιακό πλαίσιο για τη νόμιμη μετανάστευση συνδέεται με την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα εντός της ΕΕ και τη δημιουργία του χώρου Σένγκεν. Στο πλαίσιο αυτό, οι μεταναστευτικές πολιτικές και αποφάσεις ενός κράτους μέλους επηρεάζουν άλλα κράτη μέλη και, ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαίο να υπάρχει ένα σύνολο κοινών κανόνων της ΕΕ σχετικά με τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη, καθώς και να καθοριστούν τα δικαιώματά τους μετά την εισδοχή 22 .

Από τον έλεγχο καταλληλότητας προέκυψε ότι οι οδηγίες για τη νόμιμη μετανάστευση, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας για τους επί μακρόν διαμένοντες, είχαν ορισμένα θετικά αποτελέσματα τα οποία δεν θα είχαν επιτευχθεί από τα κράτη μέλη αν ενεργούσαν μεμονωμένα, όπως π.χ. η ως έναν βαθμό εναρμόνιση των όρων, των διαδικασιών και των δικαιωμάτων, συμβάλλοντας στη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού σε όλα τα κράτη μέλη· η απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών· η βελτιωμένη ασφάλεια δικαίου και η προβλεψιμότητα για τους υπηκόους τρίτων χωρών, τους εργοδότες και τις διοικήσεις· η βελτιωμένη αναγνώριση των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών (δηλαδή του δικαιώματος ίσης μεταχείρισης με τους υπηκόους της χώρας υποδοχής σε ορισμένους σημαντικούς τομείς όπως οι συνθήκες εργασίας, η πρόσβαση στην εκπαίδευση και σε παροχές κοινωνικής ασφάλισης, και τα δικονομικά δικαιώματα)· η βελτιωμένη κινητικότητα εντός της ΕΕ.

Η αναδιατύπωση της οδηγίας για τους επί μακρόν διαμένοντες αποσκοπεί σε περαιτέρω εναρμόνιση και απλούστευση. Ειδικότερα, η βελτίωση των δικαιωμάτων θα ωφελήσει τους υπηκόους τρίτων χωρών και η διευκόλυνση της πρόσβασης στο ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος θα εξασφαλίσει ένα ασφαλές και σταθερό καθεστώς διαμονής για τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι διαφορετικά δεν θα πληρούσαν τις προϋποθέσεις για την απόκτηση καθεστώτος ιθαγένειας. Επιπλέον, αποτελεσματικοί κανόνες για την κινητικότητα εντός της ΕΕ μπορούν να θεσπιστούν μόνο σε επίπεδο ΕΕ, δεδομένου ότι καμία εθνική μεταναστευτική πολιτική δεν έχει παράσχει ποτέ διευκολύνσεις για την υποβολή αιτήσεων από υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος. Επίσης, το προνόμιο των κρατών μελών να καθορίζουν τον όγκο εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών που προέρχονται από τρίτες χώρες στο έδαφός τους με σκοπό την αναζήτηση εργασίας αφορά μόνο την έλευση υπηκόων τρίτων χωρών από χώρες εκτός της ΕΕ και δεν ισχύει για την κινητικότητά τους εντός της ΕΕ. Ως εκ τούτου, οι κανόνες της ΕΕ επηρεάζουν σημαντικά την αποδοτική κινητικότητα των υπηκόων τρίτων χωρών σε όλα τα κράτη μέλη.

•    Αναλογικότητα

Οι αλλαγές στην οδηγία για τους επί μακρόν διαμένοντες που εισάγονται με την παρούσα πρόταση είναι περιορισμένες και στοχευμένες, και έχουν ως στόχο την αποτελεσματική αντιμετώπιση των βασικών ελλείψεων που εντοπίστηκαν κατά την εφαρμογή και την αξιολόγηση της οδηγίας. Σύμφωνα με την εκτίμηση επιπτώσεων, οι προτεινόμενες αλλαγές περιορίζονται στις πτυχές εκείνες τις οποίες τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιτύχουν ικανοποιητικά από μόνα τους, και ο διοικητικός φόρτος για τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν θα είναι δυσανάλογος σε σχέση με τους προς επίτευξη στόχους, μεταξύ άλλων επειδή τα μέτρα αυτά απλώς θα επικαιροποιήσουν ή θα συμπληρώσουν τις ήδη υφιστάμενες διαδικασίες. Ειδικότερα, οι απαιτούμενες προσαρμογές των διοικητικών διαδικασιών από τα κράτη μέλη θεωρούνται αναλογικές ενόψει των αναμενόμενων βελτιώσεων στην κατάσταση των υπηκόων τρίτων χωρών, των αυξημένων ευκαιριών για τους εργοδότες και των απλουστεύσεων για τις εθνικές διοικήσεις.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των δεδηλωμένων στόχων.

•    Επιλογή της νομικής πράξης

Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι η πρόβλεψη στοχευμένων αλλαγών στην οδηγία, οι οποίες αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των κενών, των ασυνεπειών και των ελλείψεων που εντοπίστηκαν κατά την εφαρμογή και την αξιολόγηση της οδηγίας. Δεδομένου ότι η παρούσα πρόταση αναδιατυπώνει την οδηγία για τους επί μακρόν διαμένοντες, είναι καταλληλότερο να διατηρηθεί η ίδια νομική πράξη.

3.    ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

•    Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας της ισχύουσας νομοθεσίας

Η πρώτη έκθεση εφαρμογής του 2011 αξιολόγησε τη συμμόρφωση των εθνικών νομοθεσιών με τις διατάξεις της οδηγίας και αποκάλυψε γενική έλλειψη πληροφόρησης μεταξύ των υπηκόων τρίτων χωρών σχετικά με το ενωσιακό καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος και τα δικαιώματα που συνδέονται με αυτό, καθώς και πολλές ελλείψεις στη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Η δεύτερη έκθεση εφαρμογής του 2019 επισήμανε ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί, αλλά ότι ορισμένα εκκρεμή ζητήματα εξακολουθούν να υπονομεύουν την πλήρη επίτευξη των κύριων στόχων της οδηγίας.

Ο έλεγχος καταλληλότητας του 2019 για τη νόμιμη μετανάστευση παρουσιάζει εμπεριστατωμένη αξιολόγηση του συνολικού πλαισίου της ΕΕ για τη νόμιμη μετανάστευση, προκειμένου να αξιολογηθεί κατά πόσον εξακολουθεί να είναι κατάλληλο για τον επιδιωκόμενο σκοπό. Όσον αφορά ειδικότερα την οδηγία για τους επί μακρόν διαμένοντες, ο έλεγχος καταλληλότητας κατέδειξε ότι υπάρχουν ορισμένες ασυνέπειες με άλλες οδηγίες της ΕΕ για τη νόμιμη μετανάστευση που εκδόθηκαν αργότερα, ιδίως όσον αφορά τα δικαιώματα που χορηγούνται στους επί μακρόν διαμένοντες και τα μέλη των οικογενειών τους, συμπεριλαμβανομένης της κινητικότητας εντός της ΕΕ. Διαπιστώθηκε επίσης έλλειψη συντονισμού και συνοχής μεταξύ του ενωσιακού καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος και των παράλληλων εθνικών συστημάτων μόνιμης διαμονής, καθώς και συχνότερη χρήση των εθνικών συστημάτων σε σύγκριση με το ενωσιακό σύστημα.

Με βάση τις εκθέσεις εφαρμογής και τον έλεγχο καταλληλότητας, τα προβλήματα που εντοπίστηκαν στην πρόταση ομαδοποιήθηκαν σε έξι βασικούς τομείς: i) το ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ δεν αξιοποιείται επαρκώς· ii) οι προϋποθέσεις για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ είναι πολύ δύσκολο να πληρωθούν· iii) οι επί μακρόν διαμένοντες αντιμετωπίζουν πολυάριθμα εμπόδια όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων κινητικότητας εντός της ΕΕ· iv) υπάρχει έλλειψη σαφήνειας και συνέπειας όσον αφορά τα δικαιώματα των επί μακρόν διαμενόντων και των μελών των οικογενειών τους· v) οι ευκαιρίες κυκλικής μετανάστευσης για τους επί μακρόν διαμένοντες είναι περιορισμένες· vi) υπάρχει κίνδυνος καταχρηστικής απόκτησης του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ βάσει συστημάτων διαμονής για επενδυτές, σύμφωνα με τα οποία η έκδοση αδειών διαμονής δεν υπόκειται στην απαίτηση συνεχούς φυσικής παρουσίας στο κράτος μέλος ή υπόκειται απλώς στην απαίτηση παρουσίας του επενδυτή στο κράτος μέλος για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

•    Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Πραγματοποιήθηκε ευρεία διαβούλευση, συμπεριλαμβανομένης δημόσιας διαβούλευσης, στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας για τη νόμιμη μετανάστευση 23 . Από τις 23 Σεπτεμβρίου έως τις 30 Δεκεμβρίου 2020 μια ακόμα διαδικτυακή δημόσια διαβούλευση σχετικά με το μέλλον της νόμιμης μετανάστευσης πραγματοποιήθηκε μέσω της δικτυακής πύλης «Πείτε την άποψή σας» της Επιτροπής 24 . Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2021 πραγματοποιήθηκαν στοχευμένες διαβουλεύσεις, στις οποίες τέθηκαν πιο τεχνικές ερωτήσεις σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας. Ορισμένες από αυτές τις διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν από την Επιτροπή ανεξάρτητα και ορισμένες στο πλαίσιο μελέτης που ανατέθηκε σε εξωτερικό ανάδοχο. Στο πλαίσιο της παρούσας εκτίμησης επιπτώσεων τέθηκαν επίσης ειδικά ερωτήματα προς τα μέλη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Μετανάστευσης.

Οι απαντήσεις στις δύο προαναφερθείσες δημόσιες διαβουλεύσεις προήλθαν από πολίτες της ΕΕ, οργανώσεις και υπηκόους τρίτων χωρών (που διαμένουν εντός ή εκτός της ΕΕ), επιχειρηματικές ενώσεις και οργανώσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις, ακαδημαϊκά/ερευνητικά ιδρύματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις, υπουργεία και οντότητες του δημόσιου τομέα. Οι στοχευμένες διαβουλεύσεις περιλάμβαναν αρμόδιες αρχές στα κράτη μέλη, επιχειρηματικές ενώσεις και οργανώσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις, πανεπιστήμια, επαγγελματίες του νομικού κλάδου, ομάδες προβληματισμού και οντότητες του δημόσιου τομέα.

Η διαδικασία διαβούλευσης κατέδειξε, σε γενικές γραμμές, ότι οι μετανάστες που διαμένουν ήδη στην ΕΕ ή προτίθενται να μετακινηθούν στην ΕΕ επηρεάζονται αρνητικά από τις ελλείψεις της ισχύουσας οδηγίας, που οδηγούν σε διοικητικό φόρτο, μεγάλους χρόνους αναμονής, αβεβαιότητα και σύγχυση όσον αφορά τους εφαρμοστέους κανόνες και τα αποτελέσματα. Αυτό μπορεί να αποθαρρύνει τους μετανάστες από το να υποβάλουν αίτηση για ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ. Οι περιορισμοί στη δέσμη δικαιωμάτων που συνδέονται με το ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ, ιδίως όσον αφορά την οικογενειακή επανένωση και την κινητικότητα εντός της ΕΕ, ενδέχεται να παρεμποδίσουν την ελκυστικότητα της ΕΕ στα μάτια των υπηκόων τρίτων χωρών και να περιορίσουν την ενσωμάτωσή τους στις κοινωνίες υποδοχής. Επηρεάζουν επίσης έμμεσα τις χώρες καταγωγής, καθώς η ανεπαρκής ενσωμάτωση των υπηκόων τους στις χώρες υποδοχής μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερα επίπεδα μεταφορών εμβασμάτων.

Όλα τα κύρια προβλήματα που εντοπίστηκαν κατά τις διαβουλεύσεις ελήφθησαν υπόψη και αντιμετωπίστηκαν στην πρόταση.

•    Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

Η εκτίμηση επιπτώσεων σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας υποστηρίχθηκε από μελέτη εξωτερικού αναδόχου 25 . Επιπλέον, ζητήθηκε η γνώμη ορισμένων ομάδων εμπειρογνωμόνων σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας: της ομάδας εμπειρογνωμόνων για τις απόψεις των μεταναστών στον τομέα της μετανάστευσης, του ασύλου και της ένταξης στις 2 Μαρτίου 2021, του ευρωπαϊκού δικτύου δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης στις 10 Μαρτίου 2021, της άτυπης ομάδας εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής, αρμόδιας για θέματα οικονομικής μετανάστευσης στις 14 Απριλίου 2021 και του δικτύου επαγγελματιών νόμιμης μετανάστευσης της ΕΕ στις 29 Απριλίου 2021. Ζητήθηκε επίσης η γνώμη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Μετανάστευσης με ένα ειδικό ερώτημα 26 .

•    Εκτιμήσεις επιπτώσεων

Η εκτίμηση επιπτώσεων που διενεργήθηκε για την προετοιμασία της πρότασης αξιολόγησε τέσσερις επιλογές πολιτικής, παρουσιάζοντας μια σειρά ολοένα και πιο φιλόδοξων μέτρων πολιτικής:

Επιλογή 1: δράσεις με στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της οδηγίας. Αυτή η επιλογή πολιτικής περιλάμβανε μη νομοθετικές δράσεις που αποσκοπούσαν στην ενίσχυση της εφαρμογής της οδηγίας και στην προώθηση του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ, χωρίς νομοθετική αλλαγή.

Επιλογή 2: στοχευμένη αναθεώρηση της οδηγίας. Αυτή η επιλογή πολιτικής περιλάμβανε ορισμένες στοχευμένες τροποποιήσεις της οδηγίας, με στόχο τη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού, συνεκτικού και δίκαιου συστήματος για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ, ιδίως με τη διασφάλιση ίσων όρων με τα παράλληλα εθνικά καθεστώτα· και βελτίωση των δικαιωμάτων των επί μακρόν διαμενόντων και των μελών των οικογενειών τους, συμπεριλαμβανομένου του βελτιωμένου δικαιώματος στην κινητικότητα εντός της ΕΕ.

Επιλογή 3: ευρύτερη νομοθετική αναθεώρηση της οδηγίας. Αυτή η επιλογή πολιτικής περιλάμβανε τις στοχευμένες τροποποιήσεις της επιλογής 2, παρέχοντας παράλληλα διευκολύνσεις όσον αφορά τις προϋποθέσεις για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ. Ειδικότερα, με την επιλογή αυτή, τα κράτη μέλη θα έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν την απαιτούμενη περίοδο διαμονής για την υποβολή αίτησης για το ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ από πέντε σε τρία έτη (χωρίς να θέτουν τους πολίτες της Ένωσης —και τα μέλη των οικογενειών τους― που είναι δικαιούχοι δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο σε λιγότερο ευνοϊκή θέση από τους υπηκόους τρίτων χωρών), και να σωρεύουν τις περιόδους διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη. Επίσης, θα αποσαφηνιστούν οι όροι που σχετίζονται με τους οικονομικούς πόρους και την ενσωμάτωση.

Επιλογή 4: σημαντική νομοθετική αναθεώρηση της οδηγίας, με την οποία δημιουργείται ενιαίο ενωσιακό καθεστώς μόνιμης διαμονής. Η επιλογή αυτή προβλέπει ένα πλήρως εναρμονισμένο ενωσιακό καθεστώς μόνιμης διαμονής, με την κατάργηση των παράλληλων εθνικών συστημάτων, τη μείωση της περιόδου διαμονής που απαιτείται για την απόκτηση του καθεστώτος (που πρέπει να εφαρμόζεται από όλα τα κράτη μέλη), και το αυτόματο δικαίωμα κυκλοφορίας και διαμονής σε δεύτερο κράτος μέλος, με όρους παρόμοιους με εκείνους που ισχύουν για τους πολίτες της ΕΕ που ασκούν τα δικαιώματά τους ελεύθερης κυκλοφορίας.

Με βάση την αξιολόγηση των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας, η προτιμώμενη επιλογή πολιτικής είναι η επιλογή 3 — ευρύτερη νομοθετική αναθεώρηση της οδηγίας. Η προτιμώμενη επιλογή περιλαμβάνει ευρεία δέσμη μέτρων πολιτικής τα οποία θα αντιμετωπίσουν τις περισσότερες από τις ελλείψεις που εντοπίστηκαν στην οδηγία.

Η προτιμώμενη επιλογή αναμένεται να έχει ιδιαίτερα θετικό κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο. Ο οικονομικός αντίκτυπος βασίζεται στην προσδοκία ότι περισσότεροι υπήκοοι τρίτων χωρών θα έχουν πρόσβαση στο ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ με τα δικαιώματα που αυτό συνεπάγεται, και ένα αυξημένο ποσοστό υπηκόων τρίτων χωρών θα μετακινείται σε δεύτερο κράτος μέλος. Αυτό με τη σειρά του θα οδηγήσει σε συνολικά υψηλότερα φορολογικά έσοδα, σε αύξηση της παραγωγικότητας και της κατανάλωσης, και σε ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης. Επιπλέον, ως αποτέλεσμα της αύξησης των μισθών, τα εμβάσματα αναμένεται επίσης να αυξηθούν ως ποσοστό του εισοδήματος των επί μακρόν διαμενόντων.

Εκτός αυτού, η προτιμώμενη επιλογή πολιτικής θα συνάδει πλήρως με τους στόχους πολιτικής που καθορίζονται στο νέο Σύμφωνο της Επιτροπής για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Θα επιφέρει επίσης μεγαλύτερη συνοχή με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η προτιμώμενη επιλογή θεωρείται επίσης ότι επιτυγχάνει την καλύτερη δυνατή ισορροπία μεταξύ των ποικίλων προσδοκιών των ενδιαφερόμενων μερών και, ως εκ τούτου, είναι η πλέον εφικτή από πολιτική άποψη. Στο πλαίσιο αυτό, η εκτίμηση επιπτώσεων ανέδειξε διάσταση απόψεων σχετικά με την προστιθέμενη αξία της μείωσης της απαιτούμενης περιόδου διαμονής για την απόκτηση ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ από πέντε σε τρία έτη. Δεδομένου ότι στο παρόν στάδιο δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με βεβαιότητα ο βαθμός στον οποίο μια τέτοια μείωση θα συνέβαλλε αποτελεσματικά στην ενίσχυση της διαδικασίας ενσωμάτωσης των υπηκόων τρίτων χωρών που προτίθενται να εγκατασταθούν επί μακρό χρονικό διάστημα στην ΕΕ, η παρούσα πρόταση δεν μεταβάλλει την απαιτούμενη περίοδο διαμονής, η οποία παραμένει πενταετής.

Ειδικότερα, είναι σαφές ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν διαφορετικές προκλήσεις στα κράτη μέλη κατά τη διαδικασία ενσωμάτωσής τους, ανάλογα με τον τρόπο άφιξης, το επίπεδο δεξιοτήτων, τις γλωσσικές γνώσεις και το παρελθόν τους, αλλά και ανάλογα με το επίπεδο των μέτρων στήριξης που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη 27 . Για τον λόγο αυτόν, επί του παρόντος δεν υπάρχουν ίσοι όροι σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ όσον αφορά την ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών, γεγονός που απαιτεί εναρμονισμένη προσέγγιση για τη μείωση της απαιτούμενης περιόδου διαμονής για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ. Παρότι στην εκτίμηση επιπτώσεων εξετάστηκε η δυνατότητα των κρατών μελών να μειώσουν την περίοδο διαμονής σε τρία έτη βάσει προαιρετικής προσέγγισης, η Επιτροπή απέρριψε αυτήν την επιλογή για να αποφευχθεί ο κατακερματισμός στην εφαρμογή της οδηγίας που θα μπορούσε να εισαγάγει αυτή η δυνατότητα.

Με την υποστήριξη του πλαισίου που θεσπίστηκε σε επίπεδο ΕΕ με το σχέδιο δράσης για την ενσωμάτωση και την ένταξη για την περίοδο 2021-27, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της εφαρμόζουν πολυάριθμα μέτρα για τη διευκόλυνση και την επιτάχυνση της ενσωμάτωσης και της ένταξης υπηκόων τρίτων χωρών, και η Επιτροπή παρακολουθεί την πρόοδο που σημειώνεται στον τομέα αυτόν 28 . Με βάση την παρακολούθηση αυτή και τη διεξοδική αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο τα δικαιώματα που συνδέονται με τις άδειες διαμονής επηρεάζουν την ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών σε όλα τα κράτη μέλη, η Επιτροπή θα επανεξετάσει το ζήτημα της απαιτούμενης περιόδου διαμονής για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ, ώστε να τροφοδοτήσει περαιτέρω τον προβληματισμό σχετικά με πιθανή συντόμευση του ορίου των πέντε ετών. Η αξιολόγηση αυτή θα παρουσιαστεί στην πρώτη έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της αναδιατυπωμένης οδηγίας, η οποία θα εγκριθεί εντός δύο ετών από τη λήξη της περιόδου μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο.

Διατηρώντας την απαιτούμενη πενταετή περίοδο διαμονής ως γενικό κανόνα, η πρόταση εισάγει ωστόσο δύο σημαντικές αλλαγές που θα προσέφεραν ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία διευκολύνοντας σε μεγάλο βαθμό την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος ΕΜΔ σε καταστάσεις κινητικότητας μεταξύ κρατών μελών. Πρώτον, η Επιτροπή προτείνει να επιτραπεί η σώρευση περιόδων διαμονής σε διάφορα κράτη μέλη ώστε να επιτευχθεί το όριο των πέντε ετών. Δεύτερον, τα πρόσωπα που έχουν ήδη αποκτήσει ενωσιακό καθεστώς ΕΜΔ σε ένα κράτος μέλος θα πρέπει να χρειάζονται μόνον τρία έτη για να αποκτήσουν το καθεστώς σε δεύτερο κράτος μέλος.

Γνώμη της επιτροπής ρυθμιστικού ελέγχου

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2021 η εκτίμηση επιπτώσεων υποβλήθηκε στην επιτροπή ρυθμιστικού ελέγχου και πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση στις 20 Οκτωβρίου 2021. Η επιτροπή εξέδωσε θετική γνώμη με επιφυλάξεις στις 25 Οκτωβρίου 2021. Η επιτροπή επισήμανε μια σειρά στοιχείων της εκτίμησης επιπτώσεων που θα πρέπει να εξεταστούν. Συγκεκριμένα, η επιτροπή ζήτησε περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω πρωτοβουλίας και τον τρόπο με τον οποίο αυτή συνδέεται με την αναθεώρηση της οδηγίας για την ενιαία άδεια. Επιπλέον, η Επιτροπή ζήτησε να προσδιοριστούν καλύτερα οι βασικές διαφορές στις επιλογές πολιτικής μεταξύ των επιλογών και να αναλυθεί καλύτερα κατά πόσον είναι δυνατές εναλλακτικές προσεγγίσεις στα προτεινόμενα μέτρα. Η επιτροπή ζήτησε επίσης διευκρινίσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα προαιρετικά μέτρα για τα κράτη μέλη θα επηρεάσουν την αποτελεσματικότητα της οδηγίας. Τέλος, η επιτροπή αναζήτησε πρόσθετη ανάλυση και αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τις πιθανές επιπτώσεις της κατάργησης της εξέτασης της αγοράς εργασίας κατά τη μετάβαση σε δεύτερο κράτος μέλος.

Αυτές και άλλες λεπτομερέστερες παρατηρήσεις που υπέβαλε η επιτροπή εξετάστηκαν στην τελική έκδοση της εκτίμησης επιπτώσεων, η οποία, ειδικότερα, περιγράφει με σαφέστερο τρόπο τον ορισμό του προβλήματος και τους στόχους της πρωτοβουλίας, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι διάφορες επιλογές πολιτικής θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα και τους στόχους. Επιπλέον, οι παρατηρήσεις της επιτροπής λήφθηκαν υπόψη στην πρόταση οδηγίας.

•    Καταλληλότητα και απλούστευση του κανονιστικού πλαισίου

Η πρωτοβουλία αυτή συμπεριλήφθηκε στο παράρτημα II του προγράμματος εργασίας της Επιτροπής για το 2021 29 και, ως εκ τούτου, αποτελεί μέρος του προγράμματος βελτίωσης της καταλληλότητας του κανονιστικού πλαισίου (REFIT).

Τα ποσά που παρουσιάζονται είναι η μέση τιμή όλων των μέσων ετήσιων εξοικονομήσεων κόστους από όλα τα μέτρα που περιλαμβάνονται στην προτιμώμενη επιλογή

•    Θεμελιώδη δικαιώματα

Η παρούσα πρωτοβουλία συνάδει με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ενισχύει ορισμένα από τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται σε αυτόν. Συμβάλλει στην ενίσχυση συγκεκριμένων θεμελιωδών δικαιωμάτων, ιδίως: της απαγόρευσης των διακρίσεων (άρθρο 21), της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής (άρθρο 33) και της κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής αρωγής (άρθρο 34).

4.    ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Δεν υπάρχουν επιπτώσεις για τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

5.    ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

•    Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων

Η Επιτροπή θα ελέγξει την ορθή και αποτελεσματική μεταφορά της αναδιατυπωμένης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο όλων των συμμετεχόντων κρατών μελών. Κατά τη διάρκεια του σταδίου εφαρμογής, η Επιτροπή θα διοργανώνει τακτικές συσκέψεις της επιτροπής επαφών με όλα τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα υποβάλλει περιοδικά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση αξιολόγησης της εφαρμογής, της λειτουργίας και του αντικτύπου της οδηγίας για τους επί μακρόν διαμένοντες.

Η εφαρμογή της οδηγίας θα παρακολουθείται σε σχέση με τους κύριους επιχειρησιακούς στόχους, με τη χρήση σειράς συναφών και μετρήσιμων δεικτών που βασίζονται σε εύκολα διαθέσιμες, αποδεκτές και αξιόπιστες πηγές δεδομένων. Η κοινοποίηση περισσότερων τύπων πληροφοριών είναι υποχρεωτική στην αναθεωρημένη οδηγία, με σκοπό να βελτιωθεί η έγκαιρη παροχή και η αξιοπιστία τους. Οι επίσημες ευρωπαϊκές και εθνικές στατιστικές που δημοσιεύονται από την Eurostat και τις αρμόδιες εθνικές στατιστικές αρχές θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όσο το δυνατόν περισσότερο για την παρακολούθηση του αριθμού των ενωσιακών αδειών διαμονής επί μακρόν διαμένοντος που εκδίδονται (επίσης σε σχέση με τις εθνικές άδειες διαμονής μακράς διάρκειας) και, όπου είναι δυνατόν, για την παρακολούθηση του αριθμού των υπηκόων τρίτων χωρών που ασκούν κινητικότητα εντός της ΕΕ και κυκλική μετανάστευση. Επιπλέον, η Επιτροπή θα συνεχίσει να επιζητά τη στήριξη των υφιστάμενων οργανισμών και δικτύων της ΕΕ, όπως ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Μετανάστευσης. Η Επιτροπή θα συνεχίσει επίσης να χρησιμοποιεί τις υφιστάμενες ομάδες εμπειρογνωμόνων που συνέβαλαν στην εκτίμηση επιπτώσεων.

•    Επεξηγηματικά έγγραφα (για οδηγίες)

Δεδομένου ότι η πρόταση περιέχει μεγάλο αριθμό νομικών υποχρεώσεων σε σύγκριση με την υπάρχουσα οδηγία, θα απαιτηθούν επεξηγηματικά έγγραφα, καθώς και πίνακας αντιστοιχίας μεταξύ των εθνικών διατάξεων και των διατάξεων της οδηγίας, τα οποία θα συνοδεύουν την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, έτσι ώστε να προσδιορίζονται με σαφήνεια τα μέτρα μεταφοράς που έχουν προστεθεί από τα κράτη μέλη στην ισχύουσα νομοθεσία.

•    Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I — ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρα 1 έως 3

Το εν λόγω κεφάλαιο καθορίζει το αντικείμενο, τους ορισμούς και το πεδίο εφαρμογής της πρότασης. Η κύρια αλλαγή στην πρόταση αναδιατύπωσης αφορά το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, καθώς η εξαίρεση που αφορά τις «περιπτώσεις στις οποίες η άδεια διαμονής έχει επίσημα περιοριστεί» καταργείται, δεδομένου ότι η ερμηνεία της οδήγησε σε νομική αβεβαιότητα όσον αφορά τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και την εφαρμογή από τα κράτη μέλη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II    ― ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

Άρθρο 4

Το άρθρο αυτό καθορίζει τους κανόνες για τον υπολογισμό της περιόδου διαμονής που απαιτείται για την υποβολή αίτησης για το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος. Η πρόταση αναδιατύπωσης εισάγει μια σημαντική αλλαγή που αποσκοπεί να επιτρέψει στους υπηκόους τρίτων χωρών να σωρεύουν περιόδους διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν συμπληρώσει δύο έτη νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η νέα αυτή διάταξη θα προωθήσει την κινητικότητα εντός της ΕΕ των υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι θα μπορούν να βασίζονται στη διαμονή τους σε διαφορετικά κράτη μέλη και να αποκτούν το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε μικρότερο χρονικό διάστημα.

Η πρόταση καθιστά σαφές ότι κάθε περίοδος διαμονής που διανύει κάτοχος θεώρησης μακράς διάρκειας ή άδειας διαμονής που έχει εκδοθεί βάσει του ενωσιακού ή του εθνικού δικαίου θα πρέπει να προσμετράται πλήρως για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, συμπεριλαμβανομένων περιόδων διαμονής με ιδιότητα ή υπό καθεστώς που επί του παρόντος εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, όπως διαμονή για λόγους σπουδών ή επαγγελματικής κατάρτισης, διαμονή ως δικαιούχος εθνικής ή προσωρινής προστασίας ή διαμονή που βασίζεται αρχικά αποκλειστικά σε προσωρινούς λόγους. Η διάταξη αυτή προορίζεται να καλύψει τις περιπτώσεις στις οποίες υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος διέμενε προηγουμένως υπό ιδιότητα ή υπό καθεστώς που εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (π.χ. ως σπουδαστής), διαμένει στη συνέχεια υπό ιδιότητα ή υπό καθεστώς που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής (π.χ. ως εργαζόμενος). Στις περιπτώσεις αυτές, θα είναι δυνατόν να προσμετρώνται πλήρως οι περίοδοι διαμονής, π.χ. ως σπουδαστή, για την ολοκλήρωση της πενταετούς περιόδου, υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική διαμονή είναι νόμιμη και αδιάλειπτη.

Η διαμονή πρέπει απαραίτητα να είναι νόμιμη και αδιάλειπτη. Για να αποτραπεί ο κίνδυνος καταχρηστικής απόκτησης του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι η απαίτηση νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής παρακολουθείται δεόντως για όλες τις κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών. Ο κίνδυνος αυτός είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής που χορηγείται βάσει οποιουδήποτε είδους επένδυσης σε ένα κράτος μέλος, δεδομένου ότι η χορήγηση των εν λόγω αδειών διαμονής δεν εξαρτάται πάντοτε από την απαίτηση συνεχούς φυσικής παρουσίας στο κράτος μέλος ή υπόκειται απλώς στην απαίτηση παρουσίας των επενδυτών στο κράτος μέλος για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Για να αποτραπεί ο κίνδυνος αυτός, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν τους ελέγχους σχετικά με την απαίτηση διαμονής, ιδίως όσον αφορά τις αιτήσεις για τη χορήγηση ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος που υποβάλλονται από υπηκόους τρίτων χωρών που είναι και/ή ήταν κάτοχοι άδειας διαμονής χορηγηθείσας βάσει επένδυσης, σε περιπτώσεις όπου η έκδοση των εν λόγω αδειών δεν υπόκειται στην απαίτηση συνεχούς φυσικής παρουσίας στο οικείο κράτος μέλος ή υπόκειται στην απαίτηση της παρουσίας του επενδυτή στο οικείο κράτος μέλος για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Η πρόταση περιλαμβάνει επίσης διάταξη που δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη τις περιόδους διαμονής που διανύει κάποιος ως κάτοχος άδειας διαμονής που χορηγείται βάσει οποιουδήποτε είδους επένδυσης σε άλλο κράτος μέλος με σκοπό τη σώρευση περιόδων διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη. Η διάταξη αυτή εισάγεται με σκοπό να περιοριστεί η ελκυστικότητα των εν λόγω συστημάτων και να αντιμετωπιστεί το γεγονός ότι δεν έχουν ρυθμίσει όλα τα κράτη μέλη αυτή την κατηγορία αδειών διαμονής 30 .

Άρθρο 5

Το άρθρο αυτό καθορίζει τις προϋποθέσεις για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος. Οι αιτούντες πρέπει να αποδείξουν ότι διαθέτουν επαρκείς πόρους και ασφάλιση ασθενείας, ώστε να μην αποτελέσουν βάρος για το κράτος μέλος, και μπορεί να τους ζητηθεί να συμμορφωθούν με όρους ενσωμάτωσης. Η πρόταση εισάγει πρόσθετες διατάξεις που αποσκοπούν στην αποσαφήνισή τους και στον περιορισμό της διακριτικής ευχέρειας των κρατών μελών, κωδικοποιώντας τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όσον αφορά την προϋπόθεση για τους πόρους, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ (Chakroun, C-578/08, και X κατά Belgische Staat, C-302/18), τα κράτη μέλη μπορούν να αναφέρουν ένα ορισμένο ποσό ως ποσό αναφοράς, αλλά δεν μπορούν να επιβάλλουν ένα ελάχιστο επίπεδο εισοδήματος κάτω από το οποίο θα απορρίπτονται όλες οι αιτήσεις για τη χορήγηση ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, ανεξάρτητα από την πραγματική εξέταση της κατάστασης κάθε αιτούντος. Κατά την αξιολόγηση της ύπαρξης ή κατοχής σταθερών και τακτικών πόρων, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες, όπως είναι οι εισφορές στο συνταξιοδοτικό σύστημα και η εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων. Η έννοια των «πόρων» δεν αφορά αποκλειστικά τους «ίδιους πόρους» του αιτούντος το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, αλλά μπορεί επίσης να καλύπτει τους πόρους που τίθενται στη διάθεσή του από τρίτο πρόσωπο, υπό την προϋπόθεση ότι, λαμβανομένων υπόψη των ατομικών περιστάσεων του οικείου αιτούντος, οι πόροι αυτοί θεωρούνται σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν από τους αιτούντες το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος να συμμορφώνονται με τους όρους ενσωμάτωσης, για παράδειγμα απαιτώντας από αυτούς να επιτύχουν σε εξέταση κοινωνικής ενσωμάτωσης ή γλωσσική εξέταση. Ωστόσο, σύμφωνα με την νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ (P και S, C-579/13), τα μέσα για την εφαρμογή της απαίτησης αυτής δεν θα πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τον στόχο της προώθησης της ενσωμάτωσης των υπηκόων τρίτων χωρών, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το επίπεδο γνώσεων που απαιτείται για την επιτυχία σε εξετάσεις κοινωνικής ενσωμάτωσης, την πρόσβαση στα μαθήματα και το υλικό που απαιτούνται για την προετοιμασία της εξέτασης αυτής, το ύψος των τελών που επιβάλλονται στους υπηκόους τρίτων χωρών ως τέλη εγγραφής για να συμμετάσχουν σε αυτή την εξέταση, ή τις ειδικές ατομικές περιστάσεις, όπως η ηλικία, ο αναλφαβητισμός ή το επίπεδο εκπαίδευσης.

Άρθρο 6

Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος για λόγους δημόσιας τάξης και δημόσιας ασφάλειας, όπως προβλέπεται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ.

Άρθρο 7

Το άρθρο αυτό καθορίζει τις διοικητικές διαδικασίες για την απόκτηση του καθεστώτος, παρόμοιες με εκείνες που προβλέπονται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ. Η πρόταση αναδιατύπωσης εισάγει διάταξη που ρυθμίζει λεπτομερέστερα τις περιπτώσεις στις οποίες τα έγγραφα που υποβάλλονται ή οι πληροφορίες που παρέχονται προς υποστήριξη της αίτησης είναι ανεπαρκή ή ελλιπή, όπως προβλέπεται ήδη σε άλλες πιο πρόσφατες οδηγίες της ΕΕ για τη νόμιμη μετανάστευση.

Άρθρο 8

Το άρθρο αυτό καθορίζει τους κανόνες σχετικά με την έκδοση της άδειας διαμονής που πιστοποιεί το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος. Η πρόταση αναδιατύπωσης μετονομάζει την άδεια σε «ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος».

Άρθρο 9

Το άρθρο αυτό καθορίζει τους υποχρεωτικούς και προαιρετικούς λόγους ανάκλησης και απώλειας του καθεστώτος, όπως προβλέπεται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ. Η πρόταση αναδιατύπωσης επεκτείνει τη δυνατότητα των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων να απουσιάζουν από το έδαφος της Ένωσης χωρίς να χάνουν το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος από τους σημερινούς 12 μήνες σε 24 μήνες. Η παρούσα τροποποίηση αποσκοπεί στην προώθηση της κυκλικής μετανάστευσης για τους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες, ιδίως προκειμένου να τους δοθεί η δυνατότητα να επενδύουν στις χώρες καταγωγής τους και να μοιράζονται τις γνώσεις και τις δεξιότητες που έχουν αποκτηθεί στην Ένωση, καθώς και να επιστρέφουν προσωρινά στις χώρες τους λόγω προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων.

Σε περίπτωση απουσιών μεγαλύτερης διάρκειας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν μια απλουστευμένη διαδικασία για την επαναπόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος. Για να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και να προωθηθεί η κυκλική μετανάστευση, η πρόταση αναδιατύπωσης ρυθμίζει τις βασικές προϋποθέσεις της εν λόγω διαδικασίας, οι οποίες, σύμφωνα με την οδηγία 2003/109/ΕΚ, ρυθμίζονται από το εθνικό δίκαιο. Σύμφωνα με την πρόταση, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην απαιτήσουν την εκπλήρωση των προϋποθέσεων που αφορούν τη διάρκεια διαμονής, τους πόρους και την ασφάλιση ασθενείας. Σε κάθε περίπτωση, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να απαιτούν από τους υπηκόους τρίτων χωρών που υποβάλλουν αίτηση για την εκ νέου απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος να συμμορφώνονται με όρους ενσωμάτωσης.

Τέλος, η πρόταση τροποποιεί τη διατύπωση του εν λόγω άρθρου προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή με την οδηγία 2008/115/ΕΚ για την επιστροφή.

Άρθρο 10

Το άρθρο αυτό καθορίζει τις διαδικαστικές εγγυήσεις που σχετίζονται με την απόρριψη, την ανάκληση ή την απώλεια του καθεστώτος, όπως προβλέπεται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ.

Άρθρο 11

Το άρθρο αυτό εισάγει νέα διάταξη σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες οδηγίες της ΕΕ για τη νόμιμη μετανάστευση και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών, C-508/10), σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν τέλη για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων και ότι το ύψος των τελών αυτών δεν θα πρέπει να έχει ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα τη δημιουργία εμποδίου στην απόκτηση του καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος που παρέχει η οδηγία, υπονομεύοντας έτσι τον σκοπό και το πνεύμα της οδηγίας.

Άρθρο 12

Το άρθρο αυτό καθορίζει τα δικαιώματα ίσης μεταχείρισης για τους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες, τα οποία είναι παρόμοια με εκείνα που προβλέπονται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ. Η πρόταση αναδιατύπωσης εισάγει τρεις βασικές αλλαγές με στόχο την ενίσχυση των δικαιωμάτων και τη βελτίωση της διαδικασίας ενσωμάτωσης των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων.

Πρώτον, διευκρινίζεται ότι οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει να έχουν το ίδιο δικαίωμα με τους ημεδαπούς όσον αφορά την απόκτηση ιδιωτικής κατοικίας. Το δικαίωμα απόκτησης ιδιωτικής κατοικίας είναι ιδιαίτερα σημαντικό, λαμβανομένου υπόψη του κύριου στόχου της παρούσας οδηγίας, που είναι η ενσωμάτωση των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων στην κοινωνία υποδοχής. Η δυνατότητα κατοχής της δικής τους στέγης αποτελεί στοιχείο που μπορεί να συμβάλει στην ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών που έχουν επιλέξει να εγκατασταθούν σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ.

Δεύτερον, το άρθρο αυτό ευθυγραμμίζει τον ορισμό της κοινωνικής ασφάλισης και του δικαιώματος εξαγωγής συντάξεων και οικογενειακών παροχών με τις διατάξεις των πλέον πρόσφατων οδηγιών για τη νόμιμη μετανάστευση. Ειδικότερα, γίνεται αναφορά στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004 όσον αφορά τον ορισμό της κοινωνικής ασφάλισης [παράγραφος 1 στοιχείο δ)]· Οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες ή οι επιζώντες αυτών που μετακινούνται σε τρίτη χώρα θα πρέπει να λαμβάνουν νόμιμες συντάξεις υπό τους ίδιους όρους και με τους ίδιους συντελεστές με τους υπηκόους των οικείων κρατών μελών, όταν οι εν λόγω υπήκοοι μετακινούνται σε τρίτη χώρα, σύμφωνα με άλλες οδηγίες για τη νόμιμη μετανάστευση (παράγραφος 6).

Τέλος, η πρόταση επεκτείνει την ισότιμη πρόσβαση των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων στην κοινωνική προστασία και την κοινωνική αρωγή, καταργώντας τη δυνατότητα των κρατών μελών να περιορίζουν αυτήν την πρόσβαση στα «βασικά οφέλη».

Άρθρο 13

Το άρθρο αυτό θεσπίζει κανόνες που εγγυώνται ενισχυμένη προστασία έναντι αποφάσεων που τερματίζουν τη νόμιμη διαμονή των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων. Η διατύπωση του άρθρου πρέπει να τροποποιηθεί λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι, από την έκδοση της οδηγίας 2008/115, υπάρχουν στα κράτη μέλη κοινοί κανόνες σχετικά με τους κανόνες και τις διαδικασίες για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών. Η ενισχυμένη προστασία συνίσταται στον περιορισμό της δυνατότητας τερματισμού της νόμιμης διαμονής των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων μόνον όταν συνιστούν πραγματική και επαρκώς σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη ή τη δημόσια ασφάλεια. Επιπλέον, προβλέπεται ότι οι αποφάσεις για τον τερματισμό της νόμιμης διαμονής των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων δεν θα πρέπει να βασίζονται σε οικονομικά κριτήρια.

Άρθρο 14

Το άρθρο αυτό ορίζει ότι τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να εκδίδουν μόνιμες ή απεριόριστης ισχύος εθνικές άδειες διαμονής παράλληλα με την άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος της ΕΕ. Ωστόσο, η πρόταση αναδιατύπωσης εισάγει νέες διατάξεις που αποσκοπούν στη διασφάλιση ίσων όρων μεταξύ της ενωσιακής άδειας διαμονής επί μακρόν διαμένοντος και των εθνικών αδειών μόνιμης διαμονής, έτσι ώστε οι υπήκοοι τρίτων χωρών να έχουν πραγματική επιλογή μεταξύ των δύο αδειών. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι: οι απαιτήσεις ενσωμάτωσης και πόρων για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος δεν είναι αυστηρότερες από τις απαιτήσεις για την απόκτηση του εθνικού καθεστώτος (άρθρο 5 παράγραφος 3)· οι αιτούντες ενωσιακή άδεια καταβάλλουν τα ίδια τέλη για τη διεκπεραίωση της αίτησής τους με τους αιτούντες εθνικές άδειες (άρθρο 11)· οι κάτοχοι του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος δεν απολαύουν κατώτερου επιπέδου διαδικαστικών εγγυήσεων και δικαιωμάτων από ό,τι οι κάτοχοι μόνιμων ή απεριόριστης ισχύος εθνικών αδειών διαμονής (άρθρο 10 παράγραφος 3, άρθρο 12 παράγραφος 8, άρθρο 15 παράγραφος 6)· Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν το ίδιο επίπεδο δραστηριοτήτων ενημέρωσης, προώθησης και διαφήμισης όσον αφορά την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος με εκείνο που προβλέπεται για τις μόνιμες ή απεριόριστης ισχύος εθνικές άδειες διαμονής (άρθρο 27)· οι κάτοχοι μόνιμων ή απεριόριστης ισχύος εθνικών αδειών οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος επωφελούνται από απλουστευμένη διαδικασία (άρθρο 7 παράγραφος 4).

Άρθρο 15

Το άρθρο αυτό εισάγει νέες διατάξεις για τη διευκόλυνση της οικογενειακής επανένωσης των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων, κατά παρέκκλιση από τους γενικούς κανόνες της οδηγίας 2003/86/ΕΚ. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν όρους σχετικά με την ένταξη με σκοπό την οικογενειακή επανένωση, δεδομένου ότι οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες και οι οικογένειές τους θεωρείται ότι έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία υποδοχής, και δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν κανένα χρονικό όριο όσον αφορά την πρόσβαση των μελών της οικογένειας στην αγορά εργασίας.

Επιπλέον, το εν λόγω άρθρο θεσπίζει ειδικούς κανόνες για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος από παιδιά ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων που γεννήθηκαν ή υιοθετήθηκαν στο έδαφος του κράτους μέλους που εξέδωσε την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος, το οποίο επί του παρόντος δεν ρυθμίζεται από καμία νομική πράξη της ΕΕ. Δεδομένου ότι η οικογενειακή ζωή θα πρέπει να γίνεται σεβαστή και η προστασία της αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την ενσωμάτωση των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων, τα παιδιά τους που γεννήθηκαν ή υιοθετήθηκαν στο έδαφος του κράτους μέλους της ΕΕ το οποίο έχει χορηγήσει την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος θα πρέπει να αποκτούν αυτομάτως το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στο εν λόγω κράτος μέλος, χωρίς να υπόκεινται στην απαίτηση προηγούμενης διαμονής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III    ― ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

Άρθρα 16 έως 18

Τα άρθρα αυτά καθορίζουν τους βασικούς κανόνες και τις προϋποθέσεις για την άσκηση κινητικότητας εντός της ΕΕ από τους ενωσιακού επί μακρόν διαμένοντες και τα μέλη των οικογενειών τους. Η παρούσα πρόταση αναδιατύπωσης αποσκοπεί στη διευκόλυνση της κινητικότητας εντός της ΕΕ, μέσω της άρσης ορισμένων φραγμών που την εμποδίζουν μέχρι στιγμής. Ειδικότερα, το δεύτερο κράτος μέλος δεν θα πρέπει να έχει πλέον το δικαίωμα να διενεργεί έλεγχο της κατάστασης της αγοράς εργασίας κατά την εξέταση αιτήσεων που υποβάλλονται από ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες για την άσκηση μισθωτής ή ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας, και θα πρέπει να καταργηθούν τυχόν προϋπάρχουσες ποσοστώσεις για ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες που διαμένουν σε άλλα κράτη μέλη. Επιπλέον, οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση ενώ διαμένουν ακόμη στο πρώτο κράτος μέλος και να αρχίσουν να εργάζονται ή να σπουδάζουν το αργότερο 30 ημέρες μετά την υποβολή της αίτησής τους. Τέλος, όταν οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες υποβάλουν αίτηση για διαμονή σε δεύτερο κράτος μέλος προκειμένου να ασκήσουν νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, τα επαγγελματικά τους προσόντα θα πρέπει να αναγνωρίζονται κατά τον ίδιο τρόπο με εκείνα των πολιτών της Ένωσης που ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, σύμφωνα με την οδηγία 2005/36/ΕΚ και άλλο εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο.

Άρθρα 19 έως 20

Τα άρθρα αυτά προβλέπουν ότι το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να απορρίψει αιτήσεις διαμονής για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας, όπως προβλέπεται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ. Το άρθρο 20 ευθυγραμμίζει τον ορισμό της απειλής για τη δημόσια υγεία με τις διατάξεις των πλέον πρόσφατων οδηγιών για τη νόμιμη μετανάστευση, μέσω διασταυρούμενης αναφοράς στον κώδικα συνόρων του Σένγκεν.

Άρθρο 21

Το άρθρο αυτό καθορίζει τις διοικητικές διαδικασίες για την απόκτηση του δικαιώματος διαμονής σε δεύτερο κράτος μέλος, παρόμοιες με εκείνες που προβλέπονται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ. Η πρόταση αναδιατύπωσης εισάγει συντομότερη προθεσμία (90 ημέρες + 30 ημέρες σε εξαιρετικές περιπτώσεις), σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες οδηγίες για τη νόμιμη μετανάστευση, και επιτρέπει στα μέλη της οικογένειας να σωρεύουν περιόδους διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη για την απόκτηση αυτοτελούς άδειας διαμονής, κατά παρέκκλιση από την οδηγία 2003/86/ΕΚ.

Άρθρα 22 έως 23

Τα άρθρα αυτά καθορίζουν τους κανόνες σχετικά με τις τροποποιήσεις της ενωσιακής άδειας επί μακρόν διαμένοντος για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας, και σχετικά με τις διαδικαστικές εγγυήσεις που σχετίζονται με την κινητικότητα, όπως προβλέπεται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2011/51/ΕΕ.

Άρθρο 24

Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι, από τη στιγμή που οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες και τα μέλη των οικογενειών τους αποκτήσουν το δικαίωμα διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος, θα πρέπει να απολαύουν ίσης μεταχείρισης με τους υπηκόους των δεύτερων κρατών μελών στους ίδιους τομείς και υπό τους ίδιους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 12 της πρότασης. Κατά τον τρόπο αυτόν βελτιώνεται η πρόσβαση στην αγορά εργασίας του δεύτερου κράτους μέλους για τους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες και τα μέλη των οικογενειών τους που διαμένουν σε δεύτερο κράτος μέλος, με την κατάργηση της δυνατότητας των κρατών μελών να περιορίζουν την πρόσβαση αυτήν κατά τους πρώτους 12 μήνες. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι εξακολουθούν να πληρούνται τα κριτήρια διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος, θα πρέπει να επιτρέπεται στο δεύτερο κράτος μέλος να απαιτεί από τους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες και τα μέλη των οικογενειών τους να γνωστοποιούν στις αρμόδιες αρχές κάθε αλλαγή εργοδότη ή οικονομικής δραστηριότητας.

Άρθρο 25

Το άρθρο αυτό θεσπίζει τους κανόνες για την ανάκληση του καθεστώτος διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος και την υποχρέωση εκ νέου ανάληψης για το πρώτο κράτος μέλος, όπως προβλέπεται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ, με ορισμένες τροποποιήσεις που αποσκοπούν στη διασφάλιση της συνέπειας με την οδηγία 2008/115/ΕΚ για την επιστροφή, η οποία θεσπίζει κοινούς κανόνες και διαδικασίες που πρέπει να εφαρμόζονται στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών.

Άρθρο 26

Το άρθρο αυτό ορίζει ότι οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες που διαμένουν σε δεύτερο κράτος μέλος θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στο δεύτερο κράτος μέλος υπό τους ίδιους όρους με εκείνους που απαιτούνται για την απόκτησή του στο πρώτο κράτος μέλος. Για την επιτάχυνση της ενσωμάτωσης στο δεύτερο κράτος μέλος των προσώπων που έχουν ήδη ενσωματωθεί σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, η πρόταση αναδιατύπωσης προβλέπει ότι η απαιτούμενη περίοδος διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος θα πρέπει να είναι τρία έτη. Για τους σκοπούς της απόκτησης ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος σε δεύτερο κράτος μέλος δεν θα πρέπει να είναι δυνατή η σώρευση περιόδων διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη.

Ωστόσο, το δεύτερο κράτος μέλος θα πρέπει να έχει την ελευθερία να αποφασίσει αν θα χορηγήσει κοινωνική αρωγή ή σπουδαστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισης, αποτελούμενη από υποτροφίες σπουδών ή σπουδαστικά δάνεια, σε ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες, εκτός από εκείνους που είναι μισθωτοί ή αυτοαπασχολούμενοι ή τα μέλη των οικογενειών τους, πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στην επικράτειά του, λαμβάνοντας υπόψη ότι σε πολίτες της Ένωσης που έχουν ασκήσει δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας υπό ιδιότητα άλλη από εκείνη του μισθωτού ή του αυτοαπασχολούμενου σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ ή το άρθρο 21 της ΣΛΕΕ, ή στα μέλη των οικογενειών τους, το κράτος μέλος μπορεί επίσης να αρνηθεί να χορηγήσει τις παροχές αυτές πριν από την απόκτηση του δικαιώματος μόνιμης διαμονής μετά από πέντε έτη νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής.

Το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να χορηγήσει την εν λόγω συνδρομή σε ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής, υπό την προϋπόθεση ότι εξασφαλίζει την ίδια μεταχείριση στους πολίτες της Ένωσης που ασκούν δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ ή το άρθρο 21 της ΣΛΕΕ (εκτός από τους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς ή τα πρόσωπα που διατηρούν το καθεστώς αυτό), τα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και στους υπηκόους τρίτων χωρών που απολαύουν δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμου με εκείνο των πολιτών της Ένωσης βάσει συμφωνίας μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και τρίτων χωρών, αφετέρου, και των μελών των οικογενειών τους.

Τέλος, πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στο εν λόγω κράτος μέλος, όπου ο ενωσιακός επί μακρόν διαμένων έχει παύσει να ασκεί μισθωτή ή ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα και δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για τον εαυτό του και τα μέλη της οικογένειάς του, καθώς και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας ώστε να μην καταστεί υπέρμετρο βάρος για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του δεύτερου κράτους μέλους, η νόμιμη διαμονή του μπορεί να τερματιστεί για τον λόγο αυτόν, λαμβανομένου υπόψη ότι οι πολίτες της Ένωσης που έχουν ασκήσει δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας και τα μέλη της οικογένειάς τους μπορούν να απελαθούν σε μια τέτοια κατάσταση πριν από την απόκτηση του δικαιώματος μόνιμης διαμονής μετά από πέντε έτη νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ― ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 27

Το νέο αυτό άρθρο θεσπίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να διευκολύνουν την πρόσβαση των αιτούντων σε πληροφορίες σχετικά με την απόκτηση ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος και τα δικαιώματα που συνδέονται με αυτό, σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες οδηγίες για τη νόμιμη μετανάστευση.

Άρθρα 28 έως 33

Τα άρθρα αυτά καθορίζουν τους κανόνες για την υποβολή εκθέσεων, τα σημεία επαφής, τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο, την έναρξη ισχύος και τους αποδέκτες, όπως προβλέπονται ήδη στην οδηγία 2003/109/ΕΚ. Το άρθρο 31 προβλέπει ότι, μόλις παρέλθει η προθεσμία μεταφοράς της αναδιατυπωμένης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, η οδηγία 2003/109/ΕΚ καταργείται.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

2022/0134 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (αναδιατύπωση)

ΤΟ ⌦ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ⌫ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη ⌦ για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ⌫ για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο ⌦ 79 παράγραφος 2 ⌫, ⌦ στοιχεία α) και β), ⌫ 63 παράγραφοι 3 και 4

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

⇩ νέο

(1)H οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου 31 έχει τροποποιηθεί ουσιωδώς 32 . Καθώς η εν λόγω οδηγία πρόκειται να τροποποιηθεί εκ νέου, είναι σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωσή της.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 1 (προσαρμοσμένο)

Για την προοδευτική εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας προβλέπει, αφενός, τη θέσπιση μέτρων για την εξασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, σε συνδυασμό με συνοδευτικά μέτρα που αφορούν τον έλεγχο στα εξωτερικά σύνορα, το άσυλο και τη μετανάστευση και, αφετέρου, τη θέσπιση μέτρων στους τομείς του ασύλου, της μετανάστευσης και της διαφύλαξης των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 2 (προσαρμοσμένο)

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά την ειδική σύνοδό του στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, δήλωσε ότι θα πρέπει να υπάρξει προσέγγιση του νομικού καθεστώτος των υπηκόων τρίτων χωρών προς εκείνο των υπηκόων των κρατών μελών και ότι στα άτομα που έχουν διαμείνει νομίμως σε κράτος μέλος επί περίοδο που θα προσδιορισθεί και τα οποία διαθέτουν άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος, θα πρέπει να χορηγείται εντός του εν λόγω κράτους μέλους, σύνολο ενιαίων δικαιωμάτων κατά το δυνατόν παραπλήσιων προς τα δικαιώματα των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 3

(2)Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 4 (προσαρμοσμένο)

(3)Η ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι ⌦ ενωσιακοί ⌫ επί μακρόν διαμένοντες στα κράτη μέλη αποτελεί στοιχείο-κλειδί για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, θεμελιώδους στόχου της Κοινότητας ⌦ Ένωσης ⌫ ο οποίος ορίζεται στη συνθήκη.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 5

(4)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας χωρίς να προβαίνουν σε διακρίσεις λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών ή άλλων φρονημάτων, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηριών, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.

🡻 2011/51/EΕ αιτιολογικές σκέψεις 2 και 4 (προσαρμοσμένο)

(5)Η προοπτική προσκτήσεως του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος σε ένα κράτος μέλος ύστερα από ορισμένο χρόνο αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την πλήρη ένταξη ενσωμάτωση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος διαμονής. Συνεπώς, οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας θα πρέπει να μπορούν να αποκτήσουν το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο κράτος μέλος που τους έχει χορηγήσει διεθνή προστασία με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν και για άλλους υπηκόους τρίτων χωρών.

⇩ νέο

(6)Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που είναι δικαιούχοι δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στο ενωσιακό καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες όπως κάθε άλλος υπήκοος τρίτης χώρας που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Τα δικαιώματα που αποκτούν οι εν λόγω υπήκοοι τρίτων χωρών ως κάτοχοι του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος δεν θα πρέπει να θίγουν τα δικαιώματα που ενδέχεται να απολαύουν δυνάμει της οδηγίας 2004/38/ΕΚ 33 . Όλες οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας σχετικά με τους δικαιούχους του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας θα πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στους υπηκόους τρίτων χωρών που απολαύουν δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμων με εκείνα των πολιτών της Ένωσης δυνάμει συμφωνιών είτε μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών, αφενός, και τρίτων χωρών, αφετέρου, είτε μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 6 (προσαρμοσμένο)

(7)Το κύριο κριτήριο για την απόκτηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος θα πρέπει να είναι η διάρκεια διαμονής στην επικράτεια ενός κράτους μέλους. Αυτή η κατοίκηση διαμονή θα πρέπει να ήταν νόμιμη και αδιάλειπτη ώστε να δείχνει την εδραίωση του προσώπου στη χώρα. Θα πρέπει να προβλεφθεί κάποια ευελιξία ώστε να λαμβάνονται υπόψη περιστάσεις που μπορούν τυχόν να αναγκάζουν το πρόσωπο να αναχωρεί προσωρινά από την επικράτεια.

⇩ νέο

(8)Για να αποτραπεί ο κίνδυνος καταχρηστικής απόκτησης του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι η απαίτηση νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής παρακολουθείται δεόντως για όλες τις κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών. Ο κίνδυνος αυτός είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι άδειας διαμονής που χορηγείται βάσει οποιουδήποτε είδους επένδυσης σε ένα κράτος μέλος, δεδομένου ότι η χορήγηση των εν λόγω αδειών διαμονής δεν εξαρτάται πάντοτε από την απαίτηση συνεχούς φυσικής παρουσίας στο κράτος μέλος ή υπόκειται απλώς στην απαίτηση παρουσίας των επενδυτών στο κράτος μέλος για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Για την πρόληψη αυτού του κινδύνου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν τους ελέγχους σχετικά με την απαίτηση νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής, ιδίως όσον αφορά τις αιτήσεις για τη χορήγηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος που υποβάλλονται από υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν σε κράτος μέλος με αντάλλαγμα κάθε είδους επένδυση, όπως μεταβιβάσεις κεφαλαίου, αγορά ή μίσθωση ακινήτων, επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα, επενδύσεις σε εταιρικές οντότητες, δωρεά ή χρηματοδότηση δραστηριότητας που συμβάλλει στο δημόσιο συμφέρον, και συνεισφορές στον κρατικό προϋπολογισμό.

(9)Η απαιτούμενη περίοδος διαμονής για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος θα πρέπει να συμπληρώνεται στο ίδιο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Ωστόσο, προκειμένου να προωθηθεί η κινητικότητα εντός της ΕΕ των υπηκόων τρίτων χωρών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν στους υπηκόους τρίτων χωρών να σωρεύουν περιόδους διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη. Προκειμένου να περιοριστεί η ελκυστικότητα των συστημάτων διαμονής για επενδυτές, και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι δεν έχουν ρυθμίσει όλα τα κράτη μέλη αυτήν την κατηγορία αδειών διαμονής, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις περιόδους διαμονής που διάνυσε κάποιος ως κάτοχος άδειας διαμονής που χορηγείται βάσει οποιουδήποτε είδους επένδυσης σε άλλο κράτος μέλος για τους σκοπούς της σώρευσης περιόδων.

(10)Κάθε περίοδος διαμονής που διανύει κάτοχος θεώρησης μακράς διάρκειας ή άδειας διαμονής που έχει εκδοθεί βάσει του ενωσιακού ή του εθνικού δικαίου θα πρέπει να προσμετράται για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, συμπεριλαμβανομένων περιόδων διαμονής υπό καθεστώς ή με ιδιότητα που εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, όπως διαμονή για λόγους σπουδών ή επαγγελματικής κατάρτισης, διαμονή ως δικαιούχου εθνικής ή προσωρινής προστασίας ή διαμονή που βασίζεται αρχικά αποκλειστικά σε προσωρινούς λόγους. Όταν ο εν λόγω υπήκοος τρίτης χώρας έχει αποκτήσει τίτλο διαμονής που θα του επιτρέψει να του χορηγηθεί το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, οι περίοδοι αυτές θα πρέπει να λαμβάνονται πλήρως υπόψη κατά τον υπολογισμό της περιόδου που απαιτείται για την απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική διαμονή είναι νόμιμη και αδιάλειπτη.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 7 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(11)Προκειμένου να αποκτήσει το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, ο υπήκοος τρίτης χώρας θα πρέπει να αποδεικνύει ότι διαθέτει επαρκείς πόρους και ασφάλιση ασθενείας, για να μην αποτελέσει βάρος για το κράτος μέλος. ⇨ Τα κράτη μέλη μπορούν να αναφέρουν ένα ορισμένο ποσό ως ποσό αναφοράς, αλλά δεν μπορούν να επιβάλλουν ένα ελάχιστο επίπεδο εισοδήματος κάτω από το οποίο θα απορρίπτονται όλες οι αιτήσεις για τη χορήγηση ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, χωρίς να εξετάζεται συγκεκριμένα η κατάσταση του εκάστοτε αιτούντος. ⇦ Τα κράτη μέλη, κΚατά την αξιολόγηση της ύπαρξης ή κατοχής σταθερών και τακτικών πόρων, ⌦ τα κράτη μέλη ⌫ μπορούν να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες, όπως είναι οι εισφορές στο συνταξιοδοτικό σύστημα και η εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεων. ⇨Η έννοια των «πόρων» δεν θα πρέπει να αφορά αποκλειστικά τους «ίδιους πόρους» του αιτούντος το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, αλλά μπορεί επίσης να καλύπτει τους πόρους που τίθενται στη διάθεσή του από τρίτο πρόσωπο, υπό την προϋπόθεση ότι, λαμβανομένων υπόψη των ατομικών περιστάσεων του οικείου αιτούντος, οι πόροι αυτοί θεωρούνται σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς.⇦

⇩ νέο

(12)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν από τους αιτούντες το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος να συμμορφώνονται με όρους ενσωμάτωσης, για παράδειγμα απαιτώντας από αυτούς να επιτύχουν σε εξέταση κοινωνικής ενσωμάτωσης ή σε γλωσσική εξέταση. Ωστόσο, τα μέσα για την εφαρμογή της απαίτησης αυτής δεν θα πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τον στόχο της προώθησης της ενσωμάτωσης των υπηκόων τρίτων χωρών, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το επίπεδο γνώσεων που απαιτείται για την επιτυχία σε εξετάσεις κοινωνικής ενσωμάτωσης, την πρόσβαση στα μαθήματα και το υλικό που απαιτούνται για την προετοιμασία της εξέτασης αυτής, το ύψος των τελών που επιβάλλονται στους υπηκόους τρίτων χωρών ως τέλη εγγραφής για να συμμετάσχουν σε αυτήν την εξέταση, ή τις ειδικές ατομικές περιστάσεις, όπως η ηλικία, ο αναλφαβητισμός ή το επίπεδο εκπαίδευσης.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 8 (προσαρμοσμένο)

(13)Επιπλέον, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που επιθυμούν να αποκτήσουν και να διατηρήσουν ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος δεν θα πρέπει να συνιστούν απειλή για τη δημόσια τάξη ή τη δημόσια ασφάλεια. Η έννοια της δημόσιας τάξης μπορεί να καλύπτει καταδίκη για τη διάπραξη σοβαρού αδικήματος.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 9 (προσαρμοσμένο)

(14)Οι οικονομικές εκτιμήσεις δεν θα πρέπει να αποτελούν λόγο άρνησης χορήγησης του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος και δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως παρεμβολή στους σχετικούς όρους.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 10 (προσαρμοσμένο)

(15)Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα σύστημα κανόνων που να διέπει τις διαδικασίες για την εξέταση της αίτησης για τη χορήγηση ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος. Οι διαδικασίες αυτές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές και διαχειρίσιμες, λαμβανομένου υπόψη του συνήθους φόρτου εργασίας των διοικήσεων των κρατών μελών, καθώς και διαφανείς και δίκαιες, προκειμένου να προσφέρουν το κατάλληλο επίπεδο ασφάλειας δικαίου στους ενδιαφερομένους. Δεν θα πρέπει να αποτελούν μέσο παρεμπόδισης της άσκησης του δικαιώματος διαμονής.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 11 (προσαρμοσμένο)

(16)Η απόκτηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος θα πρέπει να πιστοποιείται με ⌦ ενωσιακές ⌫ άδειες διαμονής ⌦ επί μακρόν διαμένοντος ⌫ που να παρέχουν στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο τη δυνατότητα να αποδεικνύει εύκολα και αμέσως το νομικό καθεστώς του. Τέτοιες άδειες διαμονής θα πρέπει επίσης να ανταποκρίνονται σε τεχνικές προδιαγραφές υψηλού επιπέδου, κυρίως όσον αφορά την προστασία από την πλαστογράφηση και την παραποίηση, προκειμένου να αποφεύγονται καταχρήσεις στο κράτος μέλος στο οποίο έχει αποκτηθεί το καθεστώς, καθώς και στα κράτη μέλη στα οποία ασκείται το δικαίωμα διαμονής.

⇩ νέο

(17)Προκειμένου να προωθηθεί η κυκλική μετανάστευση των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων, ιδίως για να τους δοθεί η δυνατότητα να επενδύουν στις χώρες καταγωγής τους και να μοιράζονται τις γνώσεις και τις δεξιότητες που έχουν αποκτηθεί στην Ένωση, καθώς και να επιστρέφουν προσωρινά στις χώρες καταγωγής τους λόγω προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων, θα πρέπει να επιτρέπεται στους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες να απουσιάζουν από το έδαφος της Ένωσης για διάστημα έως 24 συναπτών μηνών χωρίς να χάνουν το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος. Σε περίπτωση απουσιών μεγαλύτερης διάρκειας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν μια απλουστευμένη διαδικασία για την επαναπόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 12 (προσαρμοσμένο)

(18)Προκειμένου να συσταθεί ένα πραγματικό μέσο για την ενσωμάτωση του ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος στην κοινωνία στην οποία έχει εγκατασταθεί, οι ⌦ ενωσιακοί ⌫ επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει να απολαύουν ίσης μεταχείρισης με τους πολίτες του κράτους μέλους σε ευρύ φάσμα οικονομικών και κοινωνικών τομέων, δυνάμει των σχετικών όρων που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.

🡻 2011/51/ΕΕ αιτιολογική σκέψη 7 (προσαρμοσμένο)

(19)H ίση μεταχείριση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος που τους χορήγησε την προστασία θα πρέπει να γίνεται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων και των ευεργετημάτων που εγγυάται η οδηγία 2011/95/ΕΕ ⌦ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ⌫  34 και η σύμβαση περί του καθεστώτος των Προσφύγων, της 28ης Ιουλίου 1951, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 (η «σύμβαση της Γενεύης»).

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 13 (προσαρμοσμένο)

Όσον αφορά την κοινωνική αρωγή, η δυνατότητα περιορισμού των ωφελημάτων των επί μακρόν διαμενόντων στα βασικά εξ αυτών πρέπει να γίνεται κατανοητή υπό την έννοια ότι καλύπτει τουλάχιστον την ελάχιστη στήριξη του εισοδήματος, την αρωγή σε περίπτωση ασθένειας, κύησης, γονικής μέριμνας και μακροχρόνιας μέριμνας. Οι διαδικασίες χορήγησης των ωφελημάτων αυτών θα πρέπει να καθορισθούν από το εθνικό δίκαιο.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 14 (προσαρμοσμένο)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παραμένουν υπόχρεα να παρέχουν πρόσβαση στους ανήλικους στο εκπαιδευτικό τους σύστημα υπό παρόμοιους όρους με εκείνους που καθορίζονται για τους δικούς του υπηκόους.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 15 (προσαρμοσμένο)

Η έννοια των υποτροφιών σπουδών στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης δεν καλύπτει μέτρα που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο συστημάτων κοινωνικής αρωγής. Επίσης, η πρόσβαση στις υποτροφίες σπουδών μπορεί να εξαρτάται από το γεγονός ότι ο αιτών για τέτοιες υποτροφίες πληροί ο ίδιος/η ίδια τους όρους για την απόκτηση του καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος. Σε ό,τι αφορά τη χορήγηση υποτροφιών σπουδών, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι οι πολίτες της Ένωσης μπορούν να τυγχάνουν του ιδίου πλεονεκτήματος στη χώρα καταγωγής.

⇩ νέο

(20)Τα επαγγελματικά προσόντα που αποκτώνται από υπήκοο τρίτης χώρας σε άλλο κράτος μέλος θα πρέπει να αναγνωρίζονται κατά τον ίδιο τρόπο όπως για τους πολίτες της Ένωσης. Τα προσόντα που αποκτώνται σε τρίτη χώρα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 35 . Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο για την άσκηση των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων.

(21)Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών που θεσπίστηκαν με την οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 36 .

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 16 (προσαρμοσμένο)

(22)Οι ⌦ ενωσιακοί ⌫ επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει να απολαύουν ενισχυμένης προστασίας από την απέλαση ⌦ αποφάσεις που τερματίζουν τη νόμιμη διαμονή τους ⌫. Η προστασία αυτή βασίζεται σε κριτήρια που καθόρισαν οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Προκειμένου να διασφαλισθεί η προστασία από την απέλαση, τΤα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν την ύπαρξη πραγματικής δυνατότητας για άσκηση προσφυγής ⌦ κατά τέτοιων αποφάσεων ⌫.

⇩ νέο

(23)Οι αποφάσεις για τον τερματισμό της νόμιμης διαμονής των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων δεν θα πρέπει να βασίζονται σε οικονομικά κριτήρια.

🡻 2011/51/EE αιτιολογική σκέψη 10 (προσαρμοσμένο)

(24)Όταν ένα κράτος μέλος προτίθεται να απελάσει ⌦ τερματίσει τη νόμιμη διαμονή ⌫, για ένανλόγο που προκύπτει από  προβλέπεται σ την ⌦ παρούσα ⌫ οδηγία, ένανδικαιούχου διεθνούς προστασίας που έχει αποκτήσει εκεί το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος ⌦ και να τον/την επαναπροωθήσει, ⌫ το πρόσωπο αυτό θα πρέπει να απολαύει της προστασίας από την επαναπροώθηση που διασφαλίζει η οδηγία 2011/95/ΕΕ και το άρθρο 33 της σύμβασης της Γενεύης. Για τον σκοπό αυτόν, αν το πρόσωπο απολαύει διεθνούς προστασίας σε κράτος μέλος άλλο από αυτό στο οποίο διαμένει επί του παρόντος με καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι μπορεί να απελαθεί ⌦ υποχρεωθεί να μεταβεί ⌫ μόνο προς το κράτος μέλος που του έχει χορηγήσει προστασία και ότι το κράτος αυτό υποχρεούται στην επανεισδοχή ⌦ εκ νέου ανάληψη ⌫ του εν λόγω προσώπου, εκτός εάν η επαναπροώθηση επιτρέπεται δυνάμει της οδηγίας 2011/95/ΕΕ. Οι ίδιες εγγυήσεις θα πρέπει να ισχύουν και για δικαιούχο διεθνούς προστασίας που διαμένει αλλά δεν έχει ακόμη αποκτήσει ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε ένα δεύτερο κράτος μέλος.

🡻 2011/51/EE αιτιολογική σκέψη 11 (προσαρμοσμένο)

(25)Όταν η απέλαση ⌦ επαναπροώθηση ⌫ δικαιούχου διεθνούς προστασίας εκτός της επικρατείας της Ένωσης επιτρέπεται σύμφωνα με την οδηγία 2011/95/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται όλες οι πληροφορίες από τις σχετικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων, όταν απαιτείται, των πληροφοριών από το κράτος μέλος που χορήγησε τη διεθνή προστασία, και ότι εξετάζονται προσεκτικά ώστε να διασφαλιστεί ότι η απόφαση περί απέλασης ⌦ επαναπροώθησης ⌫ του δικαιούχου είναι σύμφωνη με το άρθρο 4 και το άρθρο 19 παράγραφος 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

⇩ νέο

(26)Προκειμένου να προωθηθεί η καλύτερη ενσωμάτωση των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τους ευνοϊκούς όρους για την οικογενειακή επανένωση και την πρόσβαση στην εργασία για τους/τις συζύγους. Συνεπώς, θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικές παρεκκλίσεις από την οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου. Η οικογενειακή επανένωση δεν θα πρέπει να υπόκειται σε προϋποθέσεις σχετικές με την ενσωμάτωση, δεδομένου ότι οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες και οι οικογένειές τους θεωρείται ότι έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία υποδοχής.

(27)Δεδομένου ότι η οικογενειακή ζωή θα πρέπει να γίνεται σεβαστή και η προστασία της αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την ενσωμάτωση των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων, τα παιδιά των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων που γεννήθηκαν ή υιοθετήθηκαν στο έδαφος του κράτους μέλους της ΕΕ το οποίο έχει χορηγήσει σε αυτούς την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος θα πρέπει να αποκτούν αυτομάτως ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στο εν λόγω κράτος μέλος, ιδίως χωρίς να υπόκεινται στην απαίτηση προηγούμενης διαμονής.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 17 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(28)Η εναρμόνιση των προϋποθέσεων απόκτησης ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος ευνοεί την αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ κρατών μελών. ⇨ Ωστόσο, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να εκδίδουν μόνιμες ή απεριόριστης ισχύος άδειες διαμονής πέραν της ενωσιακής άδειας επί μακρόν διαμένοντος. ⇦ Ορισμένα κράτη μέλη χορηγούν άδειες διαμονής μόνιμου ή απεριόριστης διάρκειας ισχύος υπό όρους ευνοϊκότερους από αυτούς που καθορίζονται με την παρούσα οδηγία. Η δυνατότητα εφαρμογής ευνοϊκότερων εθνικών διατάξεων δεν αποκλείεται από τη συνθήκη. Ωστόσο, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι οι άδειες που χορηγούνται με ευνοϊκότερες προϋποθέσεις, δεν ⇨ Τέτοιες εθνικές άδειες διαμονής δεν θα πρέπει να ⇦ παρέχουν το δικαίωμα διαμονής σε άλλα κράτη μέλη.

⇩ νέο

(29) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ίσους όρους μεταξύ των ενωσιακών αδειών διαμονής επί μακρόν διαμένοντος και των μόνιμων ή απεριόριστης ισχύος εθνικών αδειών διαμονής, όσον αφορά τα διαδικαστικά δικαιώματα και τα δικαιώματα ίσης μεταχείρισης, τις διαδικασίες και την πρόσβαση σε πληροφορίες. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το επίπεδο των διαδικαστικών εγγυήσεων και των δικαιωμάτων που χορηγούνται στους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες και στα μέλη των οικογενειών τους δεν είναι χαμηλότερο από το επίπεδο των διαδικαστικών εγγυήσεων και των δικαιωμάτων των οποίων απολαύουν οι κάτοχοι μόνιμων ή απεριόριστης ισχύος εθνικών αδειών διαμονής. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ότι οι αιτούντες ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν υψηλότερα τέλη για τη διεκπεραίωση της αίτησής τους από ό,τι οι αιτούντες εθνικές άδειες διαμονής. Τέλος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διεξάγουν το ίδιο επίπεδο δραστηριοτήτων ενημέρωσης, προώθησης και διαφήμισης όσον αφορά την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος όπως και για τις μόνιμες ή απεριόριστης ισχύος εθνικές άδειες διαμονής , για παράδειγμα όσον αφορά τις πληροφορίες σε εθνικούς ιστοτόπους σχετικά με τη νόμιμη μετανάστευση και τις ενημερωτικές εκστρατείες, καθώς και τα προγράμματα κατάρτισης που παρέχονται στις αρμόδιες μεταναστευτικές αρχές.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 18

⇨ νέο

(30)⇨ Θα πρέπει να διευκολυνθεί η διαμονή σε άλλα κράτη μέλη των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων. ⇦ Ο καθορισμός των όρων στους οποίους υπόκειται το δικαίωμα διαμονής σε άλλο κράτος μέλος των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες, θα πρέπει να συμβάλλει στην πραγματική υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς ως χώρου στον οποίον εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα κινητικότητας, ιδίως στην αγορά εργασίας της Ένωσης. ⇨ Η επαγγελματική και γεωγραφική κινητικότητα των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι ήδη ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες σε ένα κράτος μέλος θα πρέπει να αναγνωριστεί ως σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στη βελτίωση της αποδοτικότητας της αγοράς εργασίας σε ολόκληρη την Ένωση, στην αντιμετώπιση των ελλείψεων δεξιοτήτων και στην αντιστάθμιση των περιφερειακών ανισορροπιών.⇦ 

🡻 2011/51/ΕΕ αιτιολογική σκέψη 5

(31)Επειδή οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας έχουν το δικαίωμα να διαμένουν σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που τους χορήγησε τη διεθνή προστασία, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη αυτά θα πληροφορούνται το ιστορικό σχετικά με τη διεθνή προστασία των ενδιαφερομένων ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους σχετικά με τον σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης.

🡻 2011/51/ΕΕ αιτιολογική σκέψη 9

(32)Η μεταφορά της ευθύνης για την προστασία των δικαιούχων διεθνούς προστασίας είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 19

(33) Είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι το δικαίωμα διαμονής σε άλλο κράτος μέλος μπορεί να ασκείται με σκοπό την εξαρτημένη ή ανεξάρτητη εργασία, ή με σκοπό τις σπουδές ή την εγκατάσταση χωρίς άσκηση οικονομικής δραστηριότητας.

⇩ νέο

(34)Προκειμένου να διευκολυνθεί η κινητικότητα εντός της ΕΕ των ενωσιακών επί μακρόν διαμενόντων για την άσκηση μισθωτής ή ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας, δεν θα πρέπει να διενεργείται έλεγχος της κατάστασης της αγοράς εργασίας κατά την εξέταση των αιτήσεων για διαμονή σε δεύτερο κράτος μέλος.

(35)Μόλις ένας ενωσιακός επί μακρόν διαμένων υποβάλει πλήρη αίτηση για διαμονή σε δεύτερο κράτος μέλος εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία, θα πρέπει να μπορεί το εν λόγω κράτος μέλος να επιτρέπει στον ενωσιακό επί μακρόν διαμένοντα να αρχίσει να εργάζεται ή να σπουδάζει. Οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να αρχίσουν να εργάζονται ή να σπουδάζουν το αργότερο 30 ημέρες μετά την υποβολή της αίτησης για διαμονή στο δεύτερο κράτος μέλος.

(36)Όταν οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες σκοπεύουν να υποβάλουν αίτηση για διαμονή σε δεύτερο κράτος μέλος προκειμένου να ασκήσουν νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, τα επαγγελματικά τους προσόντα θα πρέπει να αναγνωρίζονται κατά τον ίδιο τρόπο με εκείνα των πολιτών της Ένωσης που ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, σύμφωνα με την οδηγία 2005/36/ΕΚ και άλλο εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 20 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(37)Επίσης, τα μέλη της οικογένειας θα πρέπει να μπορούν να εγκαθίστανται σε ⇨ δεύτερο ⇦ άλλο κράτος μέλος μαζί με τον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα προκειμένου να διατηρείται η οικογενειακή ενότητα και να μην εμποδίζεται η άσκηση του δικαιώματος διαμονής του ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος. Όσον αφορά τα μέλη της οικογένειας στα οποία είναι δυνατόν να επιτραπεί να συνοδεύουν τον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα, ή να συνενωθούν μαζί του, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των μειονεκτούντων ενηλίκων τέκνων με αναπηρία και των ανιόντων πρώτου βαθμού σε ευθεία γραμμή εξ αίματος συγγενών που εξαρτώνται από αυτούς.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 21 (προσαρμοσμένο)

(38)Το κράτος μέλος στο οποίο ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων προτίθεται να ασκήσει το δικαίωμα διαμονής, θα πρέπει να μπορεί να εξακριβώνει ότι το οικείο πρόσωπο πληροί τους όρους που προβλέπονται για τη διαμονή στην επικράτειά του. Επίσης, θα πρέπει να μπορεί να εξακριβώνει ότι το οικείο πρόσωπο δεν αποτελεί απειλή κατά της δημόσιας τάξης, της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας υγείας.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 22 (προσαρμοσμένο)

(39)Προκειμένου να μην καθίσταται ανενεργό άνευ ισχύος το δικαίωμα διαμονής, ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων θα πρέπει να απολαύει, στο δεύτερο κράτος μέλος, της αυτής μεταχείρισης, υπό τις συνθήκες που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, με εκείνη που απολαύει στο κράτος μέλος στο οποίο απέκτησε το καθεστώς. Η χορήγηση ωφελημάτων στο πλαίσιο της κοινωνικής αρωγής δεν θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να ανακαλούν την άδεια διαμονής εάν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις που καθορίζονται από την παρούσα οδηγία.

⇩ νέο

(40)Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι εξακολουθούν να πληρούνται τα κριτήρια διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος, θα πρέπει να επιτρέπεται στο δεύτερο κράτος μέλος να απαιτεί από τους ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες και τα μέλη των οικογενειών τους να γνωστοποιούν στις αρμόδιες αρχές κάθε αλλαγή εργοδότη ή οικονομικής δραστηριότητας. Η διαδικασία γνωστοποίησης δεν θα πρέπει να αναστέλλει το δικαίωμα των ενδιαφερομένων να ασκούν μισθωτή ή ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα και δεν θα πρέπει να διενεργείται έλεγχος της κατάστασης της αγοράς εργασίας.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 23 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(41)Στους υπηκόους τρίτων χωρών θα πρέπει να χορηγείται η δυνατότητα να αποκτούν ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν μετακινηθεί και έχουν αποφασίσει να εγκατασταθούν υπό συγκρίσιμους ⇨ τους ίδιους ⇦ όρους με εκείνους που απαιτούνται για την χορήγηση του καθεστώτος αυτού στο πρώτο κράτος μέλος. ⇨ Ωστόσο, η απαιτούμενη περίοδος διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος θα πρέπει να είναι τρία έτη και δεν θα πρέπει να είναι δυνατή η σώρευση περιόδων διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να εναπόκειται στο δεύτερο κράτος μέλος να αποφασίσει αν θα χορηγήσει κοινωνική αρωγή ή σπουδαστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισης, σε ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες, εκτός από εκείνους που είναι μισθωτοί ή αυτοαπασχολούμενοι ή τα μέλη των οικογενειών τους, πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στην επικράτειά του, λαμβάνοντας υπόψη ότι σε πολίτες της Ένωσης που έχουν ασκήσει δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας υπό ιδιότητα άλλη από εκείνη του μισθωτού ή του αυτοαπασχολούμενου σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ ή το άρθρο 21 της ΣΛΕΕ, ή στα μέλη των οικογενειών τους, το κράτος μέλος μπορεί επίσης να αρνηθεί να χορηγήσει τις παροχές αυτές πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής. Το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να χορηγήσει την εν λόγω συνδρομή σε ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής, υπό την προϋπόθεση ότι εξασφαλίζει την ίδια μεταχείριση στους πολίτες της Ένωσης που ασκούν δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ ή το άρθρο 21 της ΣΛΕΕ, εκτός από τους μισθωτούς, τους ανεξάρτητα απασχολουμένους ή τα πρόσωπα που διατηρούν το καθεστώς αυτό, τα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και στους υπηκόους τρίτων χωρών που απολαύουν δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμου με εκείνο των πολιτών της Ένωσης βάσει συμφωνίας μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και τρίτων χωρών, αφετέρου, και των μελών των οικογενειών τους. Επιπλέον, πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στο εν λόγω κράτος μέλος, όταν ο ενωσιακός επί μακρόν διαμένων έχει παύσει να ασκεί μισθωτή ή ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα και δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για τον εαυτό του και τα μέλη της οικογένειάς του, καθώς και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας ώστε να μην καταστεί υπέρμετρο βάρος για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του δεύτερου κράτους μέλους, η νόμιμη διαμονή του μπορεί να τερματιστεί για τον λόγο αυτόν, λαμβανομένου υπόψη ότι οι πολίτες της Ένωσης που έχουν ασκήσει δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας και τα μέλη της οικογένειάς τους μπορούν να απελαθούν σε μια τέτοια κατάσταση. ⇦

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 24 (προσαρμοσμένο)

(42)Δεδομένου ότι οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης ⌦ παρούσας οδηγίας ⌫, δηλαδή ο καθορισμός των προϋποθέσεων χορήγησης και ανάκλησης του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος, καθώς και των συναφών δικαιωμάτων, και ο καθορισμός των προϋποθέσεων για την άσκηση του δικαιώματος διαμονής των ⌦ ενωσιακών ⌫ επί μακρόν διαμενόντων σε άλλα κράτη μέλη, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται, συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό ⌦ ενωσιακό ⌫ επίπεδο, η Κοινότητα ⌦ Ένωση ⌫ μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης ⌦ για την Ευρωπαϊκή Ένωση ⌫. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 25 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(43)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου ⌦ αριθ. 21 ⌫ για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας ⌦ όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης ⌫, που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση ⌦ (ΣΕΕ) ⌫ και στη Συνθήκη για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ⌦ (ΣΛΕΕ) ⌫ και με την επιφύλαξη του άρθρου ⇨ των άρθρων 3 και ⇦ 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, ⇨ η Ιρλανδία δεν συμμετέχει ⇦ τα κράτη μέλη αυτά δεν συμμετέχουν στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύονται δεσμεύεται  από αυτήν ούτε υπόκεινται υπόκειται στην εφαρμογή της.

[Ή]

Σύμφωνα με ⇨ το άρθρο 4α ⇦ τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου ⌦ αριθ. 21 ⌫ για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας ⌦ όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης ⌫, που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση ⌦ (ΣΕΕ) ⌫ και στη Συνθήκη για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ⌦ (ΣΛΕΕ) ⌫ και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, τα κράτη μέλη αυτά δεν συμμετέχουν στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύονται από αυτήν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή της ⇨ η Ιρλανδία γνωστοποίησε [, με την από … επιστολή της,] την επιθυμία της να συμμετάσχει στην έκδοση και εφαρμογή της οδηγίας. ⇦]

🡻 2003/109/EΚ αιτιολογική σκέψη 26 (προσαρμοσμένο)

(44)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου ⌦ αριθ. 22 ⌫ για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη ⌦ για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ⌫ για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,.

⇩ νέο

(45)Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που τροποποιούν ουσιωδώς την προϋπάρχουσα οδηγία. Η υποχρέωση μεταφοράς των μη τροποποιούμενων διατάξεων στο εθνικό δίκαιο απορρέει από την εν λόγω προϋπάρχουσα οδηγία.

(46)Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρος Β,

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

ΕΞΕΔΩΣΕ ⌦ ΕΞΕΔΩΣΑΝ ⌫ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I    

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία καθορίζει:

α)τις προϋποθέσεις χορήγησης και ανάκλησης του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος από ένα κράτος μέλος στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν νόμιμα ⇨ και αδιάλειπτα ⇦ στην επικράτειά του, καθώς και τα συναφή δικαιώματα, και

β)τις προϋποθέσεις ⇨ εισόδου και ⇦ διαμονής ⇨ , και τα δικαιώματα, υπηκόων τρίτων χωρών που προβλέπονται στο στοιχείο α), και εκείνα των μελών των οικογενειών τους, ⇦ σε κράτη μέλη άλλα από εκείνο που τους χορήγησε το καθεστώς αυτό ⇨ το κράτος μέλος που τους χορήγησε πρώτο το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος ⇦.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

α)«υπήκοος τρίτης χώρας»: κάθε πρόσωπο που δεν είναι πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 17 ⌦ 20 ⌫ παράγραφος 1 της Συνθήκης·

β)«⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων»: κάθε υπήκοος τρίτης χώρας που απολαύει του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος που προβλέπεται στα άρθρα 4 έως 7·

γ)«πρώτο κράτος μέλος»: το κράτος μέλος το οποίο για πρώτη φορά χορήγησε το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σε υπήκοο τρίτης χώρας·

δ)«δεύτερο κράτος μέλος»: κάθε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που χορήγησε για πρώτη φορά το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε υπήκοο τρίτης χώρας και στο οποίο ο εν λόγω επί μακρόν διαμένων ασκεί το δικαίωμα διαμονής του·

ε)«μέλη της οικογενείας»: οι υπήκοοι τρίτης χώρας που διαμένουν στο οικείο κράτος μέλος σύμφωνα με την οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης 37 ·

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 1

στ)«διεθνής προστασία»: διεθνής προστασία όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους 38 ·

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

ζ)«⌦ Ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ Άδεια παραμονής επί μακρόν διαμένοντος ΕΚ»: άδεια διαμονής που εκδίδεται από το οικείο κράτος μέλος κατά την απόκτηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος.

Άρθρο 3

Πεδίο εφαρμογής

1.    Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια κράτους μέλους.

2.    Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι:

α)διαμένουν προκειμένου να πραγματοποιήσουν σπουδές ή επαγγελματική κατάρτιση·

β)έχουν την άδεια να διαμένουν σε κράτος μέλος δυνάμει προσωρινής προστασίας ή ζήτησαν την άδεια να παραμείνουν για τον ίδιο λόγο και αναμένουν απόφαση σχετικά με το καθεστώς τους·

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 2 στοιχείο α)

γ)έχουν λάβει την άδεια να διαμένουν σε κράτος μέλος δυνάμει μορφών προστασίας εκτός της διεθνούς προστασίας ή έχουν υποβάλει αίτηση για άδεια να παραμείνουν για τον ίδιο λόγο και αναμένουν απόφαση σχετικά με το καθεστώς τους·

δ)έχουν υποβάλει αίτηση για διεθνή προστασία και η αίτησή τους δεν έχει ακόμα αποτελέσει αντικείμενο οριστικής απόφασης·

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

ε)διαμένουν αποκλειστικά για λόγους προσωρινού χαρακτήρα, όπως ως εσωτερικοί άμισθοι βοηθοί (au pair) ή εποχιακά εργαζόμενοι, ή ως μισθωτοί εργαζόμενοι απασχολούμενοι αποσπασμένοι από φορέα παροχής υπηρεσιών στο πλαίσιο διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών, ή ως φορείς παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών, ή σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η άδεια διαμονής τους έχει επίσημα περιορισθεί·

στ)απολαύουν νομικού καθεστώτος υποκείμενου στη σύμβαση της Βιέννης του 1961 περί των διπλωματικών σχέσεων, στη σύμβαση της Βιέννης του 1963 περί των προξενικών σχέσεων, στη σύμβαση του 1969 για τις ειδικές αποστολές, ή στη σύμβαση της Βιέννης του 1975 περί των αντιπροσωπειών των κρατών στις σχέσεις τους με τους διεθνείς οργανισμούς που έχουν οικουμενικό χαρακτήρα.

3.    Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη ευνοϊκότερων διατάξεων:

α)των διμερών και πολυμερών συμφωνιών μεταξύ της Κοινότητας ⌦ Ένωσης ⌫ ή της Κοινότητας ⌦ Ένωσης ⌫ και των κρατών μελών της, αφενός, και τρίτων χωρών, αφετέρου·

β)των διμερών συμφωνιών που έχουν ήδη συναφθεί μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας, πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας·

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 2 στοιχείο β)

γ)της Ευρωπαϊκής σύμβασης περί εγκαταστάσεως της 13ης Δεκεμβρίου 1955, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη της 18ης Οκτωβρίου 1961, του τροποποιημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη της 3ης Μαΐου 1987, της Ευρωπαϊκής σύμβασης για το Νομικό Καθεστώς των Διακινούμενων Εργαζομένων της 24ης Νοεμβρίου 1977, και της παραγράφου 11 του παραρτήματος της σύμβασης για τους Πρόσφυγες της 28ης Ιουλίου 1951, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967, και της Ευρωπαϊκής συμφωνίας για τη Μεταφορά της Ευθύνης για τους Πρόσφυγες της 16ης Οκτωβρίου 1980.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II    

ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

Άρθρο 4

Διάρκεια παραμονήςδιαμονής

1.    ⇨ Παρά την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, ⇦ Ττα κράτη μέλη παρέχουν το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν στην επικράτειά τους νόμιμα και αδιάλειπτα κατά τα πέντε τελευταία έτη αμέσως πριν από την υποβολή της σχετικής αίτησης.

⇩ νέο

2.    Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κατάλληλους μηχανισμούς ελέγχου για να εξασφαλίζουν ότι η απαίτηση νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής παρακολουθείται δεόντως, ιδίως όσον αφορά τις αιτήσεις που υποβάλλονται από υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι είναι και/ή ήταν κάτοχοι άδειας διαμονής που χορηγείται βάσει επένδυσης κάθε είδους σε ένα κράτος μέλος.

3.    Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στους υπηκόους τρίτων χωρών να σωρεύουν περιόδους διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη προκειμένου να εκπληρώσουν την απαίτηση σχετικά με τη διάρκεια διαμονής, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν συμπληρώσει δύο έτη νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στην επικράτεια του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση για τη χορήγηση ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος αμέσως πριν από την υποβολή της αίτησης. Για τους σκοπούς της σώρευσης περιόδων διαμονής σε διαφορετικά κράτη μέλη, τα κράτη μέλη δεν λαμβάνουν υπόψη τις περιόδους διαμονής που διάνυσε κάποιος ως κάτοχος άδειας διαμονής που χορηγείται βάσει επένδυσης κάθε είδους σε άλλο κράτος μέλος.

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 3 στοιχείο α) (προσαρμοσμένο)

1α4.    Τα κράτη μέλη δεν χορηγούν το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος βάσει της διεθνούς προστασίας σε περίπτωση ανάκλησης ή τερματισμού της διεθνούς προστασίας ή άρνησης ανανέωσής της όπως ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 και στο άρθρο 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ2004/83/ΕΚ.

⇩ νέο

5. Κάθε περίοδος διαμονής που διανύθηκε από τον ενδιαφερόμενο ως κάτοχο θεώρησης μακράς διάρκειας ή άδειας διαμονής που έχει εκδοθεί βάσει του ενωσιακού ή του εθνικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που καλύπτονται από το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχεία α), β), γ) και ε), λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς του υπολογισμού της περιόδου που προβλέπεται στην παράγραφο 1, εφόσον ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας έχει αποκτήσει τίτλο διαμονής που θα καταστήσει δυνατό να του χορηγηθεί το ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος.

🡻 2003/109/ΕΚ

2.  Οι περίοδοι διαμονής για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχεία ε) και στ) δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Όσον αφορά τις περιπτώσεις που καλύπτονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο α), στην περίπτωση κατά την οποία ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας έχει αποκτήσει τίτλο παραμονής που του/της επιτρέπει να αποκτήσει καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, οι περίοδοι διαμονής για λόγους σπουδών ή επαγγελματικής κατάρτισης μπορούν να λαμβάνονται υπόψη μόνο κατά το ήμισυ για τον υπολογισμό της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 3 στοιχείο β)

Όσον αφορά τα πρόσωπα στα οποία έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία, στον υπολογισμό της περιόδου της παραγράφου 1 λαμβάνεται υπόψη τουλάχιστον το ήμισυ της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας βάσει της οποίας χορηγήθηκε η διεθνής προστασία και της ημερομηνίας έκδοσης της άδειας παραδιαμονής κατ’ άρθρο 24 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ2004/83/ΕΚ, ή ολόκληρη η περίοδος, εφόσον υπερβαίνει τους δεκαοκτώ μήνες.

🡻 2003/109/ΕΚ

36.    Οι περίοδοι απουσίας από την επικράτεια του οικείου κράτους μέλους δεν διακόπτουν την περίοδο που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 1 και λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό της, εφόσον είναι κατώτερες από έξι διαδοχικούς μήνες και δεν υπερβαίνουν συνολικά δέκα μήνες εντός της περιόδου που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 1.

Σε περιπτώσεις συγκεκριμένων ή έκτακτων λόγων προσωρινού χαρακτήρα και σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο, τα κράτη μέλη μπορούν να δεχθούν ότι μία περίοδος απουσίας μεγαλύτερη από την αναφερόμενη προβλεπόμενη στο πρώτο εδάφιο δεν διακόπτει την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο της παραγράφου 1. Στις περιπτώσεις αυτές, τα κράτη μέλη δεν λαμβάνουν υπόψη τη σχετική περίοδο απουσίας στον υπολογισμό της περιόδου που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 1.

Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη στον υπολογισμό της συνολικής περιόδου που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 1, τις περιόδους απουσίας που σχετίζονται με απόσπαση για λόγους απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 5

Προϋποθέσεις απόκτησης ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος

1.    Τα κράτη μέλη απαιτούν από τον υπήκοο τρίτης χώρας να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία ότι διαθέτει για τον ίδιο και για τα εξαρτώμενα από αυτόν μέλη της οικογένειάς του:

α)σταθερούς και τακτικούς πόρους, ⇨ έστω κι αν έχουν διατεθεί από τρίτον, ⇦ επαρκείς για τη συντήρηση του ιδίου/της ιδίας και των μελών της οικογενείας του/της, χωρίς να απαιτείται προσφυγή στο σύστημα κοινωνικής αρωγής του οικείου κράτους μέλους. Τα κράτη μέλη αξιολογούν τους πόρους αυτούς σύμφωνα με τη φύση και τον τακτικό χαρακτήρα τους και μπορούν να λαμβάνουν υπόψη το επίπεδο των κατωτάτων μισθών και συντάξεων πριν από την αίτηση για τη χορήγηση του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος·

β)ασφάλιση ασθένειας, που να καλύπτει το σύνολο των κινδύνων, οι οποίοι συνήθως καλύπτονται για τους ημεδαπούς στο οικείο κράτος μέλος.

⇩ νέο

2.Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη αξιολογούν τους σταθερούς και τακτικούς πόρους σύμφωνα με τη φύση και τον τακτικό χαρακτήρα τους και μπορούν να λαμβάνουν υπόψη το επίπεδο των κατώτατων μισθών και συντάξεων πριν από την αίτηση για τη χορήγηση του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναφέρουν ένα ορισμένο ποσό ως ποσό αναφοράς, αλλά δεν μπορούν να επιβάλλουν ένα ελάχιστο επίπεδο εισοδήματος κάτω από το οποίο θα απορρίπτονται όλες οι αιτήσεις για τη χορήγηση ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, χωρίς να εξετάζεται πραγματικά η κατάσταση του εκάστοτε αιτούντος.

🡻 2003/109/ΕΚ

32.    Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτήσουν από τους υπηκόους τρίτων χωρών να συμμορφωθούν με όρους ενσωμάτωσης, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

⇩ νέο

4.    Όταν τα κράτη μέλη εκδίδουν εθνικές άδειες διαμονής σύμφωνα με το άρθρο 14, δεν απαιτούν από τους αιτούντες ενωσιακή άδεια επί μακρόν διαμένοντος να συμμορφώνονται με αυστηρότερους πόρους και όρους ενσωμάτωσης από εκείνους που επιβάλλονται στους αιτούντες τέτοιου είδους εθνικές άδειες διαμονής.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 6

Δημόσια τάξη και δημόσια ασφάλεια

1.    Τα κράτη μέλη μπορούν να αρνούνται τη χορήγηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος για λόγους δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας.

Κατά τη λήψη της σχετικής απόφασης, το κράτος μέλος εξετάζει τη σοβαρότητα ή το είδος του αδικήματος κατά της δημόσιας τάξης ή της δημόσιας ασφάλειας, ή τον κίνδυνο που προέρχεται από το εν λόγω πρόσωπο, λαμβάνοντας παράλληλα δεόντως υπόψη τη διάρκεια της διαμονής και την ύπαρξη δεσμών με τη χώρα διαμονής.

2.    Η άρνηση που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν μπορεί να βασίζεται σε οικονομικούς λόγους.

Άρθρο 7

Απόκτηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος

1.    Προκειμένου να αποκτήσει το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, ο ενδιαφερόμενος υπήκοος της τρίτης χώρας υποβάλλει αίτηση στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει. Η αίτηση συνοδεύεται από τα επίσημα δικαιολογητικά που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο και αποδεικνύουν ότι πληροί τους απαριθμούμενους στα άρθρα 4 και 5 όρους και, εφόσον απαιτείται, από ένα έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο ή επικυρωμένο αντίγραφό του.

Τα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορούν να περιλαμβάνουν και τεκμηρίωση σχετικά με προσήκον κατάλυμα.

2.    Το ταχύτερο δυνατόν και πάντως το αργότερο έξι μήνες μετά την ημερομηνία υποβολής της ⌦ πλήρους ⌫ αίτησης, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους κοινοποιούν εγγράφως στον αιτούντα την απόφασή τους. Η σχετική απόφαση κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας σύμφωνα με τις διαδικασίες κοινοποίησης που προβλέπονται στη σχετική εθνική νομοθεσία.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που συνδέονται με τον σύνθετο χαρακτήρα της εξέτασης της αίτησης, η προθεσμία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο μπορεί να παρατείνεται.

⇩ νέο

Εάν τα έγγραφα που υποβάλλονται ή οι πληροφορίες που παρέχονται με την αίτηση είναι ανεπαρκή ή ελλιπή, οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τον αιτούντα για τα απαιτούμενα συμπληρωματικά έγγραφα ή πληροφορίες και καθορίζουν εύλογη προθεσμία για την υποβολή ή παροχή τους. Η προθεσμία που τάσσεται στο πρώτο εδάφιο αναστέλλεται μέχρις ότου οι αρχές λάβουν τα συμπληρωματικά έγγραφα ή τις απαιτούμενες πληροφορίες. Εάν τα συμπληρωματικά έγγραφα ή οι απαιτούμενες πληροφορίες δεν προσκομιστούν εντός της εν λόγω προθεσμίας, η αίτηση δύναται να απορριφθεί.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

Επιπλέον,τΤο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ενημερώνεται σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

Ενδεχόμενες συνέπειες από το γεγονός ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση έως το τέλος της περιόδου που προβλέπεται από τη λήξη της προθεσμίας που τάσσεται στην παρούσα διάταξη, καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους.

3.    Αν πληρούνται οι προβλεπόμενοι στα άρθρα 4 και 5 όροι και αν το πρόσωπο δεν συνιστά απειλή κατά την έννοια του άρθρου 6, το οικείο κράτος μέλος χορηγεί το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στον εν λόγω υπήκοο της τρίτης χώρας.

⇩ νέο

4.    Όταν η αίτηση για ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος αφορά υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος είναι κάτοχος εθνικής άδειας διαμονής που έχει εκδοθεί από το ίδιο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 14, το εν λόγω κράτος μέλος δεν απαιτεί από τον αιτούντα να αποδείξει τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, εάν η συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις αυτές έχει ήδη ελεγχθεί στο πλαίσιο της αίτησης για τη χορήγηση εθνικής άδειας διαμονής.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 8

Άδεια παραμονής επί μακρόν διαμένοντος ΕΚ ⌦ Ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫

1.    Το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος είναι μόνιμο, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 9.

2.    Τα κράτη μέλη χορηγούν στον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα άδεια παραμονής επί μακρόν διαμένοντος ΕΚ ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος⌫. Αυτή η άδεια έχει διάρκεια ισχύος τουλάχιστον πέντε ετών· κατά τη λήξη της, ανανεώνεται αυτοδικαίως κατόπιν αιτήσεως, εφόσον απαιτείται.

3.    Η ⌦ ενωσιακή ⌫ άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ΕΚ μπορεί να εκδίδεται με τη μορφή αυτοκόλλητης ετικέτας ή χωριστού εγγράφου.Εεκδίδεται σύμφωνα με τους κανόνες και το ενιαίο έντυπο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καθιέρωση αδειών διαμονής ενιαίου τύπου για τους υπηκόους τρίτων χωρών 39 . Στο σημείο «τύπος άδειας», τα κράτη μέλη αναγράφουν «⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων — ΕΚ».

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 4 (προσαρμοσμένο)

4.    Όταν κράτος μέλος εκδίδει άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ  ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ σε υπήκοο τρίτης χώρας στον οποίο χορήγησε διεθνή προστασία, αναγράφεται στην άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που του έχει χορηγηθεί η ακόλουθη παρατήρηση υπό τον τίτλο «Παρατηρήσεις»: «Έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία από [ονομασία του κράτους μέλους] στις [ημερομηνία]».

5.    Όταν η άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ εκδίδεται από δεύτερο κράτος μέλος σε υπήκοο τρίτης χώρας που έχει ήδη άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ εκδοθείσα από άλλο κράτος μέλος, η οποία περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 4, το δεύτερο κράτος μέλος αναγράφει την ίδια αυτήν παρατήρηση στην άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ ⌦ που εκδίδει ⌫.

Πριν το δεύτερο κράτος μέλος αναγράψει την παρατήρηση που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 4, ζητεί από το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση να παράσχει πληροφορίες σχετικά με το εάν ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων απολαύει ακόμα διεθνούς προστασίας. Το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση απαντά εντός μηνός από την παραλαβή της αίτησης παροχής πληροφοριών. Αν η διεθνής προστασία έχει αρθεί με οριστική απόφαση, το δεύτερο κράτος μέλος δεν αναγράφει την παρατήρηση αυτή.

6.    Όταν, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή νομοθετήματα ή την εθνική νομοθεσία, η ευθύνη για τη διεθνή προστασία του ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος μεταφέρεται στο δεύτερο κράτος μέλος μετά την έκδοση της άδειας διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ ⌦ ενωσιακής άδειας διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ κατά την παράγραφο 5, το δεύτερο κράτος μέλος τροποποιεί αναλόγως, εντός τριών μηνών από τη μεταφορά της ευθύνης, την παρατήρηση που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 4.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 9

Ανάκληση ή απώλεια του καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος

1.    Οι ⌦ ενωσιακοί ⌫ επί μακρόν διαμένοντες δεν δικαιούνται πλέον να διατηρούν το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)διαπίστωση δόλιας απόκτησης του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος·

β)θέσπιση μέτρου απέλασης ⌦ έκδοση απόφασης για τον τερματισμό της νόμιμης διαμονής ⌫ υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 1312·

γ)απουσία επί διάστημα δώδεκα⇨ 24⇦ διαδοχικών μηνών από το έδαφος της Κοινότητας⌦ Ένωσης ⌫.

2.    Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο γ), τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι απουσίες που υπερβαίνουν τους δώδεκα ⇨ 24 ⇦ διαδοχικούς μήνες ή που ⌦ και ⌫ οφείλονται σε ειδικούς ή εξαιρετικούς λόγους δεν συνεπάγονται την ανάκληση ή την απώλεια του καθεστώτος.

3.    Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων δεν δικαιούται πλέον να διατηρεί το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος , σε περίπτωση που συνιστά απειλή για τη δημόσια τάξη, λαμβανομένης υπόψη της σοβαρότητας των αδικημάτων που έχει διαπράξει, αλλά η απειλή αυτή δεν αποτελεί λόγο απέλασης ⌦ τερματισμού της νόμιμης διαμονής του ⌫ κατά την έννοια του άρθρου 1312.

43α.    Τα κράτη μέλη μπορούν να άρουν το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας σε περίπτωση ανάκλησης, τερματισμού ή άρνησης ανανέωσης της διεθνούς προστασίας όπως ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ2011/95/ΕΕ εάν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος έχει αποκτηθεί βάσει διεθνούς προστασίας.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

54.    Ο επί μακρόν διαμένων ο οποίος έχει διαμείνει σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ, δεν δικαιούται πλέον να διατηρεί το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος το οποίο αποκτήθηκε στο πρώτο κράτος μέλος, όταν το καθεστώς αυτό του/της έχει χορηγηθεί σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 2623.

Εν πάση περιπτώσει, μετά από εξαετή απουσία από το έδαφος του κράτους μέλους το οποίο του χορήγησε το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, το εν λόγω πρόσωπο δεν δικαιούται πλέον να διατηρεί το ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στο προαναφερθέν κράτος μέλος.

Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να προβλέψει ότι, για ειδικούς λόγους, ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων διατηρεί το καθεστώς του/της στο εν λόγω κράτος μέλος σε περίπτωση απουσιών για περίοδο υπερβαίνουσα την εξαετία.

⇩ νέο

Τα οικεία κράτη μέλη μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες με σκοπό την επαλήθευση της απώλειας ή της ανάκλησης του καθεστώτος σύμφωνα με τις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παρούσα παράγραφο.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

65.    Όσον αφορά τις περιπτώσεις που αναφέρονται προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) και στην παράγραφο 4, τα κράτη μέλη που έχουν χορηγήσει το καθεστώς προβλέπουν απλουστευμένη διαδικασία για την επανάκτηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος.

Η εν λόγω διαδικασία ισχύει ιδίως στις περιπτώσεις προσώπων που έχουν διαμείνει σε δεύτερο κράτος μέλος για λόγους σπουδών.

Οι όροι και η διαδικασία επανάκτησης του καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο.

⇩ νέο

Στις περιπτώσεις αυτές, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην απαιτήσουν την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 4 παράγραφος 1 και του άρθρου 5 παράγραφος 1.

Τα κράτη μέλη δεν απαιτούν από τους υπηκόους τρίτων χωρών που υποβάλλουν αίτηση για την εκ νέου απόκτηση του ενωσιακού καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος να συμμορφώνονται με όρους ενσωμάτωσης.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

76.    Η λήξη της ⌦ ενωσιακής ⌫ άδειας παραμονής επί μακρόν διαμένοντος ΕΚ δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επιφέρει την ανάκληση ή την απώλεια του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος.

87.    Όταν η ανάκληση ή η απώλεια του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος δεν δικαιολογεί απομάκρυνση ⌦ τον τερματισμό της νόμιμης διαμονής ⌫, το κράτος μέλος επιτρέπει στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο να παραμείνει στο έδαφός του, εφόσον το πρόσωπο αυτό πληροί τους όρους που προβλέπονται στην εθνική του νομοθεσία και/ή εάν δεν συνιστά απειλή για τη δημόσια τάξη ή τη δημόσια ασφάλεια.

Άρθρο 10

Διαδικαστικές εγγυήσεις

1.    Κάθε απόφαση απόρριψης αιτήσεως για τη χορήγηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος ή την ανάκληση του καθεστώτος αυτού, πρέπει να είναι αιτιολογημένη. Η σχετική απόφαση κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας σύμφωνα με τις διαδικασίες κοινοποίησης που προβλέπονται στη σχετική εθνική νομοθεσία. Η κοινοποίηση αναφέρει τα δικαιώματα προσφυγής τα οποία έχει ο ενδιαφερόμενος καθώς και την προθεσμία άσκησής τους.

2.    Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης για την χορήγηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος, ανάκλησης ή απώλειας του καθεστώτος αυτού ή μη ανανέωσης της άδειας διαμονής, ο ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα άσκησης προσφυγής στο οικείο κράτος μέλος.

⇩ νέο

3.    Όταν τα κράτη μέλη εκδίδουν εθνικές άδειες διαμονής σύμφωνα με το άρθρο 14, παρέχουν στους κατόχους ενωσιακών αδειών επί μακρόν διαμένοντος και στους αιτούντες τις ίδιες διαδικαστικές εγγυήσεις με εκείνες που προβλέπονται από τα εθνικά τους συστήματα, όταν οι διαδικαστικές εγγυήσεις στο πλαίσιο των εν λόγω εθνικών συστημάτων είναι ευνοϊκότερες από εκείνες που προβλέπονται στο παρόν άρθρο, στις παραγράφους 1 και 2, και στο άρθρο 7 παράγραφος 2.

Άρθρο 11

Τέλη

Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν την καταβολή τελών για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Το ύψος των τελών που επιβάλλονται από ένα κράτος μέλος για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων δεν πρέπει να είναι δυσανάλογο ή υπερβολικό.

Όταν τα κράτη μέλη εκδίδουν εθνικές άδειες διαμονής σύμφωνα με το άρθρο 14 δεν απαιτούν από τους αιτούντες ενωσιακή άδεια επί μακρόν διαμένοντος να καταβάλλουν υψηλότερα τέλη από εκείνα που επιβάλλονται στους αιτούντες εθνικές άδειες διαμονής.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 1211

Ίση μεταχείριση

1.    Ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων απολαύει ίσης μεταχείρισης με τους ημεδαπούς όσον αφορά:

α)την πρόσβαση σε μισθωτή απασχόληση και σε ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα, εφόσον οι δραστηριότητες αυτές δεν αφορούν, ούτε καν ευκαιριακά, την άσκηση δημόσιας εξουσίας, καθώς και τους όρους απασχόλησης και εργασίας, περιλαμβανομένων και των όρων απόλυσης και αμοιβής·

β)την εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση, περιλαμβανομένων και υποτροφιών σπουδών, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο·

γ)την αναγνώριση των επαγγελματικών διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων, σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διαδικασίες·

δ)⇨ τους κλάδους ⇦ την κοινωνικής ασφάλισης, ⇨ που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 40 , και ⇦ την κοινωνικής αρωγής και την κοινωνικής προστασίας, όπως ορίζονται από το εθνικό δίκαιο;

ε)τα φορολογικά πλεονεκτήματα·

στ)την πρόσβαση στα αγαθά και τις υπηρεσίες και την παροχή αγαθών και υπηρεσιών που βρίσκονται στη διάθεση του κοινού, ⇨ συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στον τομέα της ιδιωτικής κατοικίας, ⇦ καθώς και στις διαδικασίες απόκτησης ⇨ δημόσιας ⇦ στέγης·

ζ)την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και της εγγραφής και συμμετοχής σε οργάνωση εργαζομένων ή εργοδοτών ή σε οποιαδήποτε οργάνωση της οποίας τα μέλη ασκούν συγκεκριμένη δραστηριότητα, περιλαμβανομένων και των πλεονεκτημάτων που παρέχονται από τέτοιες οργανώσεις, με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων περί δημόσιας τάξης και δημόσιας ασφάλειας·

η)την ελεύθερη πρόσβαση στο σύνολο της επικράτειας του οικείου κράτους μέλους, εντός των ορίων που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία για λόγους ασφάλειας.

2.    Όσον αφορά τις διατάξεις της παραγράφου 1 στοιχεία β), δ), ε), στ) και ζ), το οικείο κράτος μέλος μπορεί να περιορίζει την ίση μεταχείριση σε περιπτώσεις στις οποίες ο καταχωρημένος ή συνήθης τόπος διαμονής του ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος , ή των μελών της οικογένειας για τα οποία αυτός ζητά την παροχή ωφελημάτων ευρίσκεται εντός του εδάφους του συγκεκριμένου κράτους μέλους.

3.    Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν την ίση μεταχείριση με τους ημεδαπούς στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν περιορισμούς στην πρόσβαση σε μισθωτή απασχόληση ή σε ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα σε περιπτώσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική ή κοινοτική ⌦ ενωσιακή ⌫ νομοθεσία, οι δραστηριότητες αυτές μπορούν να ασκούνται αποκλειστικά από τους ημεδαπούς, τους πολίτες της ΕΕ ή του ΕΟΧ·

β)τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν απόδειξη της κατάλληλης γλωσσικής επάρκειας για την πρόσβαση στην εκπαίδευση και την κατάρτιση. Η πρόσβαση στο πανεπιστήμιο μπορεί να υπόκειται στην εκπλήρωση συγκεκριμένων εκπαιδευτικών προϋποθέσεων.

4.  Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν την ίση μεταχείριση ως προς την κοινωνική αρωγή και την κοινωνική προστασία στα βασικά πλεονεκτήματα.

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 6

44α.    Όσον αφορά το κράτος μέλος που χορήγησε διεθνή προστασία, οι παράγραφοι 3 και 4 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της οδηγίας 2004/83/ΕΚ2011/95/ΕΕ.

⇩ νέο

5.    Οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες που μετακινούνται προς τρίτη χώρα ή οι επιζώντες αυτών που διαμένουν σε τρίτη χώρα και έλκουν δικαιώματα από ενωσιακό επί μακρόν διαμένοντα, λαμβάνουν τις νόμιμες συντάξεις γήρατος, αναπηρίας και λόγω θανάτου, βάσει της προηγούμενης απασχόλησης του ενωσιακού επί μακρόν διαμένοντα, που αποκτήθηκαν σύμφωνα με τη νομοθεσία που προβλέπεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις και τους ίδιους συντελεστές όπως όταν οι πολίτες των οικείων κρατών μελών μετακινούνται σε τρίτη χώρα.

🡻 2003/109/ΕΚ

56.    Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν την παροχή πρόσβασης σε πρόσθετα ωφελήματα στους τομείς που αναφέρονται προβλέπονται στην παράγραφο 1.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν επίσης την παροχή ίσης μεταχείρισης όσον αφορά τομείς που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1.

⇩ νέο

7.    Όταν τα κράτη μέλη εκδίδουν εθνικές άδειες διαμονής σύμφωνα με το άρθρο 14, παρέχουν στους κατόχους ενωσιακής άδειας διαμονής επί μακρόν διαμένοντος τα ίδια δικαιώματα ίσης μεταχείρισης με εκείνα που παρέχονται στους κατόχους εθνικών αδειών διαμονής, εφόσον αυτά τα δικαιώματα ίσης μεταχείρισης είναι ευνοϊκότερα από εκείνα που προβλέπονται στον παρόν άρθρο.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 1312

Προστασία από την απέλαση⌦ αποφάσεις τερματισμού της νόμιμης διαμονής ⌫ 

1.    Τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν απόφαση να απελάσουν ⌦ τερματίσουν τη νόμιμη διαμονή ⌫ ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος αποκλειστικά όταν αυτός συνιστά ενεστώσα και επαρκώς σοβαρή απειλή κατά της δημόσιας τάξης ή της δημόσιας ασφάλειας.

2.    Η αναφερόμενη στην παράγραφο 1 απόφαση δεν μπορεί να βασίζεται σε οικονομικούς λόγους.

3.    Πριν να λάβουν απόφαση να απελάσουν ⌦ τερματίσουν τη νόμιμη διαμονή ⌫ ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τους ακόλουθους παράγοντες:

α)τη διάρκεια της διαμονής στην επικράτειά τους·

β)την ηλικία του ενδιαφερομένου προσώπου·

γ)τις επιπτώσεις για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και τα μέλη της οικογένειάς του·

δ)τους δεσμούς με τη χώρα διαμονής ή την απουσία δεσμών με τη χώρα καταγωγής του.

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 7 στοιχείο α) (προσαρμοσμένο)

3α4.    Στην περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει την απέλαση ⌦ τον τερματισμό της νόμιμης διαμονής ⌫ ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος, του οποίου η ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4, ζητεί από το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση να επιβεβαιώσει εάν το εν λόγω άτομο εξακολουθεί να δικαιούται διεθνούς προστασίας στο εν λόγω κράτος μέλος. Το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση απαντά εντός μηνός από την παραλαβή της αίτησης παροχής πληροφοριών.

3β5.    Εάν ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων εξακολουθεί να δικαιούται διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση, απελαύνεται ⌦ υποχρεούται να μεταβεί, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, ⌫ στο εν λόγω κράτος μέλος, το οποίο, με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων ενωσιακών ή εθνικών νομοθεσιών και της αρχής της ενότητας της οικογένειας, επιτρέπει άμεσα την επανεισδοχή ⌦ εκ νέου ανάληψη ⌫ του δικαιούχου και των μελών της οικογενείας του χωρίς διατυπώσεις.

3γ6.    Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3β5, το κράτος μέλος που έχει αποφασίσει να απελάσει κάτοικο μακράς διαρκείας ⌦ τερματίσει τη νόμιμη διαμονή επί μακρόν διαμένοντος ⌫, διατηρεί το δικαίωμα, σύμφωνα με τις διεθνείς του υποχρεώσεις, να απομακρύνει τον επί μακρόν διαμένοντα ⌦ τον επαναπροωθήσει ⌫ σε χώρα διαφορετική από το κράτος μέλος που χορήγησε διεθνή προστασία, εφόσον ο τελευταίος πληροί τους όρους του άρθρου 21 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ2011/95/ΕΕ.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

47.    Όταν λαμβάνεται απόφαση απέλασης ⌦ τερματισμού της νόμιμης διαμονής ενωσιακού επί μακρόν διαμένοντος ⌫, ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων έχει πρόσβαση σε ένδικο μέσο στο οικείο κράτος μέλος.

58.    Το ευεργέτημα της πενίας χορηγείται στους ⌦ ενωσιακούς ⌫ επί μακρόν διαμένοντες που δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, υπό τους ίδιους όρους που ισχύουν για τους υπηκόους του κράτους στο οποίο διαμένουν.

 🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 7 στοιχείο β)

69.    Το παρόν άρθρο ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ2011/95/ΕΕ.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 1413

Ευνοϊκότερες εθνικές διατάξεις ⌦ Εθνικές μόνιμες ή απεριόριστης ισχύος άδειες διαμονής ⌫

⇨ Η παρούσα οδηγία ισχύει με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών ⇦ Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν μόνιμες ή απεριόριστης ισχύος άδειες διαμονής⇨ , άλλες από την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος που εκδίδεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ⇦  με ευνοϊκότερους όρους από αυτούς που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία. Τέτοιες άδειες διαμονής δεν παρέχουν δικαίωμα διαμονής στα άλλα κράτη μέλη, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ της παρούσας οδηγίας.

⇩ νέο

Άρθρο 15 
Τα μέλη της οικογένειας 

1.    Τα παιδιά ενωσιακού επί μακρόν διαμένοντος που γεννήθηκαν ή υιοθετήθηκαν στο έδαφος του κράτους μέλους που του εξέδωσε την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος αποκτούν αυτομάτως το ενωσιακό καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος, χωρίς να υπόκεινται στις προϋποθέσεις που τίθενται στα άρθρα 4 και 5. Ο ενωσιακός επί μακρόν διαμένων υποβάλλει αίτηση στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει για να λάβει ενωσιακή άδεια επί μακρόν διαμένοντος για το παιδί του.

2.    Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο και το άρθρο 7 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2003/86/ΕΚ, οι όροι και τα μέτρα ενσωμάτωσης που προβλέπονται σε αυτά μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά μόνον εφόσον έχει επιτραπεί η οικογενειακή επανένωση των ενδιαφερομένων.

3.    Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 5 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2003/86/ΕΚ, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις για οικογενειακή επανένωση, η απόφαση εκδίδεται και κοινοποιείται το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός 90 ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης οικογενειακής επανένωσης. Το άρθρο 7 παράγραφος 2 και το άρθρο 10 της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται αναλόγως.

4.    Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ, τα κράτη μέλη δεν εξετάζουν την κατάσταση της αγοράς εργασίας τους.

5.    Όταν τα κράτη μέλη εκδίδουν εθνικές άδειες διαμονής σύμφωνα με το άρθρο 14, χορηγούν στα μέλη της οικογένειας του ενωσιακού επί μακρόν διαμένοντος τα ίδια δικαιώματα με εκείνα που χορηγούνται στα μέλη της οικογένειας των κατόχων των εν λόγω εθνικών αδειών διαμονής, εφόσον τα δικαιώματα αυτά είναι ευνοϊκότερα από εκείνα που προβλέπονται στις παραγράφους 1 έως 4 του παρόντος άρθρου.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III    

ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

Άρθρο 1614

Αρχή

1.    Οι ⌦ ενωσιακοί ⌫ επί μακρόν διαμένοντες αποκτούν το δικαίωμα να διαμένουν στο έδαφος ⇨ δεύτερου κράτους μέλους ⇦ κρατών μελών άλλων από εκείνο που τους χορήγησε το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, για περίοδο που υπερβαίνει τους τρεις μήνες, εφόσον πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.

2.    Οι ⌦ ενωσιακοί ⌫ επί μακρόν διαμένοντες μπορούν να διαμένουν σε δεύτερο κράτος μέλος για τους ακόλουθους λόγους:

α)άσκηση οικονομικής δραστηριότητας στο πλαίσιο μισθωτής ή ανεξάρτητης απασχόλησης ή

β)παρακολούθηση σπουδών ή επαγγελματική κατάρτιση·

γ)άλλοι σκοποί.

3.    Σε περιπτώσεις οικονομικής δραστηριότητας, στο πλαίσιο μισθωτής ή ανεξάρτητης επαγγελματικής απασχόλησης αναφερομένης στην παράγραφο 2 στοιχείο α), τα κράτη μέλη μπορούν να εξετάζουν την κατάσταση της αγοράς εργασίας τους και να εφαρμόζουν τις εθνικές τους διαδικασίες όσον αφορά τις απαιτήσεις για, αντιστοίχως, την πλήρωση κενής θέσης ή την άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων.

Για λόγους πολιτικής όσον αφορά την αγορά εργασίας, τα κράτη μέλη μπορούν να δίνουν προτίμηση στους πολίτες της Ένωσης, στους υπηκόους τρίτων χωρών, όταν προβλέπεται από την κοινοτική νομοθεσία, καθώς και στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν νομίμως και λαμβάνουν επιδόματα ανεργίας στο οικείο κράτος μέλος.

4.    Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τον συνολικό αριθμό των προσώπων που δικαιούνται να αποκτήσουν δικαίωμα διαμονής, εφόσον τέτοιου είδους περιορισμοί προβλέπονται ήδη για την εισδοχή υπηκόων τρίτων χωρών στην υφιστάμενη νομοθεσία κατά τη στιγμή της υιοθέτησης της παρούσας οδηγίας.

53.    Το παρόν κεφάλαιο δεν αφορά τη διαμονή επί μακρόν διαμένοντος στο έδαφος των κρατών μελών:

α)με την ιδιότητα του μισθωτού εργαζομένου, που απασχολείται αποσπάται από φορέα παροχής υπηρεσιών στα πλαίσιο διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών·

β)με την ιδιότητα φορέα παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, τους όρους υπό τους οποίους οι επί μακρόν διαμένοντες που επιθυμούν να μετακινηθούν σε δεύτερο κράτος μέλος με σκοπό την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας ως εποχιακοί εργαζόμενοι, μπορούν να διαμείνουν στο εν λόγω κράτος μέλος. Οι διασυνοριακοί εργαζόμενοι μπορεί επίσης να υπόκεινται σε ειδικές διατάξεις του εθνικού δικαίου.

64.    Το παρόν κεφάλαιο ισχύει υπό την επιφύλαξη της σχετικής κοινοτικής ⌦ ενωσιακής ⌫ νομοθεσίας περί κοινωνικής ασφάλισης ως προς τους υπηκόους τρίτων χωρών.

Άρθρο 1715

Όροι διαμονήςΔιαμονή σε δεύτερο κράτος μέλος

1.    Το ταχύτερο δυνατό και όχι αργότερα από τρεις μήνες από την είσοδό του στο έδαφος του δεύτερου κράτους μέλους, ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων υποβάλλει αίτηση για άδεια διαμονής στις αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Τα κράτη μέλη μπορούν να δέχονται ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων να υποβάλει την αίτηση άδειας διαμονής στις αρμόδιες αρχές του δεύτερου κράτους μέλους ενόσω εξακολουθεί να διαμένει στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους.

2.    Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων ότι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα διαθέτουν:

α)σταθερούς και τακτικούς πόρους, ⇨ έστω κι αν έχουν διατεθεί από τρίτον, ⇦ επαρκείς για τη συντήρηση των ιδίων και των μελών της οικογενείας τους, χωρίς να απαιτείται προσφυγή στο σύστημα κοινωνικής αρωγής του οικείου κράτους μέλους. Για καθεμία από τις κατηγορίες του άρθρου 1416 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη αξιολογούν αυτούς τους πόρους με βάση τη φύση και τον τακτικό χαρακτήρα τους και μπορούν να λαμβάνουν υπόψη το επίπεδο των κατώτατων μισθών και συντάξεων·

β)ασφάλιση ασθένειας, που να καλύπτει το σύνολο των κινδύνων στο δεύτερο κράτος μέλος, οι οποίοι συνήθως καλύπτονται για τους ημεδαπούς στο οικείο κράτος μέλους.

3.    Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτήσουν από τους υπηκόους τρίτων χωρών να συμμορφωθούν με μέτρα ενσωμάτωσης, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

Ο όρος αυτός δεν ισχύει όταν οι εν λόγω υπήκοοι τρίτων χωρών έχουν υποχρεωθεί να συμμορφωθούν με όρους ενσωμάτωσης προκειμένου να τους χορηγηθεί το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 2.

Υπό την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου, οι ενδιαφερόμενοι μπορεί να υποχρεωθούν να παρακολουθήσουν μαθήματα γλώσσας.

4.    Η αίτηση συνοδεύεται από τα τεκμηριωμένα αποδεικτικά στοιχεία που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο και αποδεικνύουν ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο πληροί τις σχετικές προϋποθέσεις, καθώς και από την άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος και από έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο ή τα επικυρωμένα τους αντίγραφα.

Τα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορούν να περιλαμβάνουν και τεκμηρίωση σχετικά με προσήκον κατάλυμα.

Ειδικότερα:

α)σε περιπτώσεις άσκησης οικονομικής δραστηριότητας, το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να απαιτήσει από τα οικεία πρόσωπα να προσκομίζουν αποδεικτικά στοιχεία:

i)εάν απασχολούνται ως μισθωτοί, ότι διαθέτουν σύμβαση εργασίας, δήλωση του εργοδότη ότι έχουν προσληφθεί ή πρόταση σύμβασης εργασίας υπό τους όρους που προβλέπει η εθνική νομοθεσία. Τα κράτη μέλη καθορίζουν ποιο από τα προαναφερθέντα αποδεικτικά στοιχεία απαιτείται,

ii)εάν ασκούν ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα, ότι διαθέτουν τους κατάλληλους πόρους που απαιτούνται, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας, υπ' αυτήν την ιδιότητα, υποβάλλοντας τα απαραίτητα έγγραφα και άδειες·

β)σε περίπτωση σπουδών ή επαγγελματικής κατάρτισης, το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να απαιτήσει από τους ενδιαφερόμενους να προσκομίσουν την απόδειξη της εγγραφής τους σε εγκεκριμένο ίδρυμα με σκοπό την παρακολούθηση σπουδών ή επαγγελματικής κατάρτισης.

⇩ νέο

Όσον αφορά την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, για τους σκοπούς της υποβολής αίτησης για άδεια διαμονής σε δεύτερο κράτος μέλος, οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες απολαύουν ίσης μεταχείρισης με τους πολίτες της Ένωσης όσον αφορά την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο.

5.    Ο ενωσιακός επί μακρόν διαμένων επιτρέπεται να αρχίσει να εργάζεται ή να σπουδάζει στο δεύτερο κράτος μέλος όχι αργότερα από 30 ημέρες από την ημερομηνία υποβολής της πλήρους αίτησης.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 1816

⌦ Διαμονή των μελών της οικογένειας στο δεύτερο κράτος μέλος ⌫ Τα μέλη της οικογένειας

1.    Όταν ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων ασκεί το δικαίωμα διαμονής του/της σε δεύτερο κράτος μέλος και όταν η οικογένεια είχε ήδη συσταθεί στο πρώτο κράτος μέλος, τα μέλη της οικογένειας του/της , τα οποία πληρούν τους όρους του άρθρου που απαριθμούνται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ επιτρέπεται να συνοδεύσουν ή να συνενωθούν με τον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα.

2.    Όταν ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων ασκεί το δικαίωμα διαμονής του/της σε δεύτερο κράτος μέλος και όταν η οικογένεια είχε ήδη συσταθεί στο πρώτο κράτος μέλος, μπορεί να επιτραπεί στα μέλη της οικογένειας του/της, πέραν των απαριθμούμενων στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ, να συνοδεύσουν ή να συνενωθούν με τον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα.

3.    Όσον αφορά την υποβολή αίτησης για άδεια διαμονής, ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 1517 παράγραφος 1.

4.    Το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να απαιτήσει από τα μέλη της οικογένειας του επί μακρόν διαμένοντος να προσκομίσουν, μαζί με την αίτηση για άδεια διαμονής:

α)την ⌦ ενωσιακή ⌫ άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ΕΚ που διαθέτουν ή την άδεια διαμονής, καθώς και ισχύον ταξιδιωτικό έγγραφο, ή επικυρωμένα αντίγραφά τους·

β)αποδεικτικά στοιχεία ότι έχουν διαμείνει με την ιδιότητα του μέλους της οικογενείας ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος στο πρώτο κράτος μέλος·

γ)αποδεικτικά στοιχεία ότι έχουν σταθερούς και τακτικούς πόρους, ⇨  έστω κι αν έχουν διατεθεί από τρίτον, ⇦ επαρκείς για τη συντήρησή τους, χωρίς να απαιτείται προσφυγή στο σύστημα κοινωνικής αρωγής του οικείου κράτους μέλους, ή ότι ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων διαθέτει τέτοιους πόρους και ασφάλιση γι' αυτούς, καθώς και ασφάλιση ασθενείας που να καλύπτει όλους τους κινδύνους στο δεύτερο κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη αξιολογούν τους εν λόγω πόρους σύμφωνα με τη φύση και τον τακτικό χαρακτήρα τους και μπορούν να λαμβάνουν υπόψη το επίπεδο των κατώτατων μισθών και συντάξεων.

5.    Όταν η οικογένεια δεν είχε ήδη συσταθεί στο πρώτο κράτος μέλος, εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 2003/86/ΕΚ.

Άρθρο 1917

Δημόσια τάξη και δημόσια ασφάλεια

1.    Τα κράτη μέλη μπορούν να απορρίπτουν αιτήσεις για διαμονή ⌦ ενωσιακών ⌫ επί μακρόν διαμενόντων ή μελών της οικογένειάς τους, όταν ο ενδιαφερόμενος συνιστά απειλή κατά της δημόσιας τάξης ή της δημόσιας ασφάλειας.

Κατά τη λήψη της σχετικής απόφασης, το κράτος μέλος εξετάζει τη σοβαρότητα ή το είδος του αδικήματος που διέπραξε ο επί μακρόν διαμένων ή μέλη της οικογένειάς του/της κατά της δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας, ή τον κίνδυνο που προέρχεται από το πρόσωπο αυτό.

2.    Η απόφαση που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν μπορεί να βασίζεται σε οικονομικούς λόγους.

Άρθρο 2018

Δημόσια υγεία

1.    Τα κράτη μέλη μπορούν να απορρίπτουν αιτήσεις για διαμονή ⌦ ενωσιακών ⌫ επί μακρόν διαμενόντων ή μελών της οικογένειάς τους, όταν ο ενδιαφερόμενος συνιστά απειλή για τη δημόσια υγεία ⇨ , όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 21 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/399 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 41  ⇦.

2.    Οι μόνες ασθένειες που μπορούν να δικαιολογήσουν την άρνηση εισόδου ή του δικαιώματος διαμονής στο έδαφος του δεύτερου κράτους μέλους, είναι οι ασθένειες που ορίζονται από τις σχετικές ισχύουσες ρυθμίσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, καθώς και άλλες λοιμώδεις ή μεταδοτικές παρασιτικές ασθένειες εφόσον αποτελούν, στη χώρα υποδοχής, αντικείμενο προστατευτικών διατάξεων υπέρ των ημεδαπών. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να καθιερώνουν νέες αυστηρότερες διατάξεις ή πρακτικές.

3.    Η προσβολή από ασθένειες μετά τη χορήγηση της πρώτης άδειας διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος δεν μπορεί να δικαιολογήσει την άρνηση ανανέωσης της άδειας ή την απομάκρυνση από την επικράτεια.

4.    Ένα κράτος μέλος μπορεί να επιβάλει ιατρική εξέταση, σε πρόσωπα στα οποία εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία, προκειμένου να πιστοποιηθεί ότι δεν πάσχουν από καμία από τις ασθένειες που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Αυτές οι ιατρικές εξετάσεις, οι οποίες μπορεί να γίνονται δωρεάν, δεν έχουν συστηματικό χαρακτήρα.

Άρθρο 2119

Εξέταση της αίτησης και χορήγηση της άδειας διαμονής

1.    Οι αρμόδιες εθνικές αρχές ⇨  αποφασίζουν σχετικά με την αίτηση και ενημερώνουν τον αιτούντα γραπτώς το συντομότερο δυνατόν, αλλά το αργότερο 90 ημέρες ⇦ διεκπεραιώνουν τις αιτήσεις εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κατάθεσης τους ⌦ της αίτησης ⌫.

Εάν η αίτηση δεν συνοδεύεται από τα δικαιολογητικά που απαριθμούνται στα άρθρα 15 17 και 1618, ή σε εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες έχουν σχέση με τον σύνθετο χαρακτήρα της εξέτασης της αίτησης, η προβλεπόμενη στο πρώτο εδάφιο προθεσμία μπορεί να παρατείνεται για περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες ⇨ τις 30 ημέρες ⇦. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι αρμόδιες εθνικές αρχές ενημερώνουν σχετικά τον αιτούντα.

2.    Εφόσον πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στα άρθρα 1416, 15 17 και 16 18, και με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 17 19 και 1820 που αφορούν τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια και τη δημόσια υγεία, το δεύτερο κράτος μέλος χορηγεί στον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα ανανεώσιμη άδεια διαμονής. Η άδεια αυτή ανανεώνεται, κατόπιν αιτήσεως, εφόσον απαιτείται, κατά τη λήξη της. Το δεύτερο κράτος μέλος ενημερώνει για την απόφασή του το πρώτο κράτος μέλος.

3.    Το δεύτερο κράτος μέλος χορηγεί στα μέλη της οικογένειας του ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος ανανεώσιμες άδειες διαμονής ίσης διαρκείας με αυτήν που χορήγησε στον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα.

⇩ νέο

4.    Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ, για τον υπολογισμό της διάρκειας της διαμονής που απαιτείται για την απόκτηση αυτόνομης άδειας διαμονής, η διαμονή σε διαφορετικά κράτη μέλη μπορεί να σωρεύεται. Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν δύο έτη νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής εντός της επικράτειας του κράτους μέλους όπου υποβάλλεται η αίτηση για αυτόνομη άδεια διαμονής, αμέσως πριν από την υποβολή της αίτησης για αυτόνομη άδεια διαμονής.

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 8 (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 2219a

Τροποποιήσεις αδειών διαμονής μακράς διάρκειας επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ ⌦ ενωσιακών αδειών διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫

1.    Αν η άδεια διαμονής μακράς διάρκειας επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ  ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4, και εφόσον, σύμφωνα με τη σχετική διεθνή ή εθνική νομοθεσία, η ευθύνη για τη διεθνή προστασία του ⌦ ενωσιακού ⌫ επί μακρόν διαμένοντος έχει μεταφερθεί σε δεύτερο κράτος μέλος προτού το κράτος μέλος αυτό εκδώσει την άδεια διαμονής μακράς διαρκείας επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ που αναφέρεται προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5, το δεύτερο κράτος μέλος ζητεί από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την ⌦ ενωσιακή ⌫ άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ να τροποποιήσει αναλόγως την παρατήρηση.

2.    Αν χορηγείται διεθνής προστασία στον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα στο δεύτερο κράτος μέλος πριν το κράτος μέλος αυτό εκδώσει άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ ⌦ την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος⌫ που αναφέρεται προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5, το κράτος μέλος αυτό ζητεί από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την ⌦ ενωσιακή ⌫ άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ να την τροποποιήσει ούτως ώστε να περιληφθεί και η παρατήρηση που αναφέρεται προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4.

3.    Μετά την αίτηση που αναφέρεται προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2, το κράτος μέλος που έχει εκδώσει την ⌦ ενωσιακή ⌫ άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος στην ΕΕ εκδίδει την τροποποιημένη άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ ⌦ ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος ⌫ εντός τριών μηνών από την παραλαβή της αίτησης από το δεύτερο κράτος μέλος.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 2320

Διαδικαστικές εγγυήσεις

1.    Κάθε απόφαση απόρριψης αιτήσεως για άδεια διαμονής πρέπει να είναι αιτιολογημένη. Η σχετική απόφαση κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας σύμφωνα με τις διαδικασίες κοινοποίησης που προβλέπονται στη σχετική εθνική νομοθεσία. Η κοινοποίηση αναφέρει τα πιθανά δικαιώματα προσφυγής τα οποία έχει ο ενδιαφερόμενος, καθώς και την προθεσμία άσκησής τους.

Ενδεχόμενες συνέπειες από το γεγονός ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση έως το τέλος της περιόδου που αναφέρεται τη λήξη της προθεσμίας που τάσσεται στο άρθρο 1921 παράγραφος 1 καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους.

2.    Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης για άδεια διαμονής ή μη ανανέωσης ή ανάκλησης, ο ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα άσκησης προσφυγής στο οικείο κράτος μέλος.

Άρθρο 2421

Μεταχείριση που επιφυλάσσεται στο δεύτερο κράτος μέλος

1.    Μόλις αποκτήσει την προβλεπόμενη στο άρθρο 19 21 άδεια διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος, ο ⌦ ενωσιακός ⌫ επί μακρόν διαμένων ⇨ και τα μέλη της οικογένειάς του ⇦ απολαύει, σε αυτό το κράτος μέλος, ίσης μεταχείρισης στους τομείς και υπό τους όρους που αναφέρονται προβλέπονται στο άρθρο 1112.

2.    Οι ⌦ ενωσιακοί ⌫ επί μακρόν διαμένοντες ⇨ και τα μέλη των οικογενειών τους ⇦έχουν πρόσβαση στην αγορά εργασίας σύμφωνα με  την παράγραφο τις διατάξεις της παραγράφου 1.

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο α) έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε μισθωτές δραστηριότητες διαφορετικές από εκείνες για τις οποίες τους χορηγήθηκε η άδεια διαμονής τους, υπό τους όρους που θέτει η εθνική νομοθεσία για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες.

⇩ νέο

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι ενωσιακοί επί μακρόν διαμένοντες και τα μέλη της οικογένειάς τους που ασκούν οικονομική δραστηριότητα ως μισθωτοί ή αυτοαπασχολούμενοι κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές κάθε αλλαγή εργοδότη ή οικονομικής δραστηριότητας. Η απαίτηση αυτή δεν θίγει το δικαίωμα των ενδιαφερομένων να αναλάβουν και να ασκήσουν τη νέα δραστηριότητα.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο τους όρους υπό τους οποίους τα πρόσωπα που αναφέρονται προβλέπονται στο άρθρο 1416 παράγραφος 2 στοιχείο β) ή γ), ⇨ και τα μέλη των οικογενειών τους ⇦ μπορούν να έχουν πρόσβαση σε μισθωτή ή σε ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα.

3.    Μόλις αποκτήσουν την προβλεπόμενη στο άρθρο 19 άδεια διαμονής στο δεύτερο κράτος μέλος, τα μέλη της οικογένειας του επί μακρόν διαμένοντος απολαύουν, σε αυτό το κράτος μέλος, των δικαιωμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 14 της οδηγίας 2003/86/ΕΚ.

Άρθρο 2522

Ανάκληση της άδειας διαμονής και υποχρέωση επανεισδοχής ⌦ εκ νέου ανάληψης ⌫

1.    Έως ότου ο υπήκοος τρίτης χώρας αποκτήσει ⌦ ενωσιακό ⌫ καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να αρνηθεί να ανανεώσει ή να ανακαλέσει την άδεια διαμονής και να υποχρεώσει τον ενδιαφερόμενο και τα μέλη της οικογένειάς του/της να εγκαταλείψουν το έδαφός του, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες από το εθνικό δίκαιο διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών απομάκρυνσης, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

   α)    για λόγους δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας, όπως ορίζονται ⌦ προβλέπονται ⌫ στο άρθρο 1719·

   β)    όταν οι όροι που προβλέπονται στα άρθρα 1416, 1517 και 1618 δεν πληρούνται πλέον.

γ)όταν ο υπήκοος τρίτης χώρας δεν διαμένει νομίμως στο εν λόγω κράτος μέλος.

2.    Εάν το δεύτερο κράτος μέλος λάβει ένα από τα μέτρα που αναφέρονται προβλέπονται στην παράγραφο 1, ⇨απαιτεί από τον ενδιαφερόμενο και τα μέλη της οικογένειάς του να μεταβούν στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ.⇦ τΤο πρώτο κράτος μέλος πρέπει να επανεισδέχεται ⌦ αναλαμβάνει εκ νέου ⌫ αμέσως και χωρίς διατυπώσεις τον ⌦ ενωσιακό ⌫ επί μακρόν διαμένοντα και τα μέλη της οικογένειάς του/της. Το δεύτερο κράτος μέλος κοινοποιεί ⌦ ενημερώνει ⌫ την απόφασή του στο το πρώτο κράτος μέλος σχετικά με ⇨ την εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ ⇦.

3.    Μέχρις ότου αποκτήσει καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος ο υπήκοος τρίτης χώρας και με την επιφύλαξη της υποχρέωσης επανεισδοχής που προβλέπεται στην παράγραφο 2, το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να λάβει την απόφαση να απομακρύνει τον υπήκοο τρίτης χώρας από το έδαφος της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 12 και δυνάμει των εγγυήσεων του εν λόγω άρθρου, για σοβαρούς λόγους δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας.

Στις περιπτώσεις αυτές, όταν το δεύτερο κράτος μέλος λαμβάνει την εν λόγω απόφαση, προβαίνει σε διαβουλεύσεις με το πρώτο κράτος μέλος.

Όταν το δεύτερο κράτος μέλος λαμβάνει απόφαση απομάκρυνσης του ενδιαφερόμενου υπηκόου τρίτης χώρας, λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την αποτελεσματική εφαρμογή της. Στις περιπτώσεις αυτές, το δεύτερο κράτος μέλος παρέχει στο πρώτο κράτος μέλος τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της απόφασης απομάκρυνσης.

🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 9

⇨ νέο

33α.    Εκτός εάν εν τω μεταξύ έχει αρθεί η διεθνής προστασία ή εάν το πρόσωπο για το οποίο πρόκειται εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο άρθρο 21 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ2011/95/ΕΕ,, η παράγραφος 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζεται σε ⇨ το δεύτερο κράτος μέλος δεν επαναπροωθεί ⇦υπηκόους τρίτων χωρών των οποίων η ενωσιακή άδεια διαμονής μακράς διαρκείας στην ΕΕ που εκδίδεται από το πρώτο κράτος μέλος περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του παρόντος άρθρου.

Η παρούσα παράγραφος ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 22004/83/ΕΚ2011/95/ΕΕ.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

4.    Οι αποφάσεις απομάκρυνσης δεν μπορούν να συνοδεύονται από μόνιμη απαγόρευση διαμονής στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία β) και γ).

45.    H υποχρέωση επανεισδοχής ⌦ εκ νέου ανάληψης ⌫ που αναφέρεται προβλέπεται στην παράγραφο 2 δεν θίγει τη δυνατότητα των ⌦ ενωσιακών ⌫ επί μακρόν διαμενόντων και των μελών της οικογένειάς τους να μετακινηθούν προς ένα τρίτο κράτος μέλος.

Άρθρο 2623

Απόκτηση ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος στο δεύτερο κράτος μέλος

1.    Το δεύτερο κράτος μέλος χορηγεί, κατόπιν αιτήσεως, στους ⌦ ενωσιακούς ⌫ επί μακρόν διαμένοντες, το προβλεπόμενο στο άρθρο 7 καθεστώς, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 3, 4, 5 και 6. Το δεύτερο κράτος μέλος κοινοποιεί την απόφασή του στο πρώτο κράτος μέλος.

⇩ νέο

2.    Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 3, το δεύτερο κράτος μέλος χορηγεί ενωσιακό καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι, αφού απέκτησαν το δικαίωμα διαμονής σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο, έχουν διαμείνει νομίμως και αδιάλειπτα στην επικράτειά του επί τρία έτη αμέσως πριν από την υποβολή της σχετικής αίτησης.

3.    Το δεύτερο κράτος μέλος δεν υποχρεούται να χορηγεί δικαίωμα σε κοινωνική αρωγή ή σπουδαστικό βοήθημα, συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής κατάρτισης, το οποίο συνίσταται σε σπουδαστικές υποτροφίες ή σπουδαστικά δάνεια σε ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες, εκτός από μισθωτούς, μη μισθωτούς και τα μέλη των οικογενειών τους, πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στο έδαφός του.

Το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να χορηγήσει δικαίωμα στην εν λόγω συνδρομή σε ενωσιακούς επί μακρόν διαμένοντες πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής, υπό την προϋπόθεση ότι εξασφαλίζει την ίδια μεταχείριση στους πολίτες της Ένωσης που ασκούν δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ ή το άρθρο 21 της ΣΛΕΕ, εκτός από τους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς ή τα πρόσωπα που διατηρούν το καθεστώς αυτό, τα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και στους υπηκόους τρίτων χωρών που απολαύουν δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμου με εκείνο των πολιτών της Ένωσης εκτός από τους εργαζομένους, τους αυτοαπασχολουμένους ή τα πρόσωπα που διατηρούν το καθεστώς αυτό βάσει συμφωνίας μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και τρίτων χωρών, αφετέρου, και των μελών των οικογενειών τους.

4.    Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 13 παράγραφος 2, και μόνο πριν από τη συμπλήρωση πέντε ετών νόμιμης και αδιάλειπτης διαμονής στο έδαφός του, το δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να λάβει απόφαση για τον τερματισμό της νόμιμης διαμονής ενωσιακού επί μακρόν διαμένοντος ο οποίος έχει παύσει να ασκεί μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα, εφόσον δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για τον εαυτό του και τα μέλη της οικογένειάς του, καθώς και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας, ώστε να μην αποτελέσει υπέρμετρο βάρος για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιάς του.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

25.    Για την υποβολή και την εξέταση των αιτήσεων για τη χορήγηση του ⌦ ενωσιακού ⌫ καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος στο δεύτερο κράτος μέλος, εφαρμόζεται η διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 7. Το άρθρο 8 εφαρμόζεται για την έκδοση της άδειας διαμονής. Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης, εφαρμόζονται οι διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 10.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV    

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

⇩ νέο

Άρθρο 27 
Πρόσβαση σε πληροφορίες 

1.    Τα κράτη μέλη διαθέτουν στους αιτούντες ενωσιακή άδεια επί μακρόν διαμένοντος εύκολα προσβάσιμες πληροφορίες

(a)σχετικά με τα αποδεικτικά έγγραφα που απαιτούνται για την υποβολή αίτησης·

(b)σχετικά με τους όρους απόκτησης του καθεστώτος και διαμονής που ισχύουν για τους υπηκόους τρίτων χωρών και τα μέλη των οικογενειών τους, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών τους, και των διαδικαστικών εγγυήσεων.

2.    Όταν τα κράτη μέλη εκδίδουν εθνικές άδειες διαμονής σύμφωνα με το άρθρο 14, εξασφαλίζουν την ίδια πρόσβαση στις πληροφορίες σχετικά με την ενωσιακή άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος με εκείνη που παρέχεται για τις αντίστοιχες εθνικές άδειες διαμονής.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 2824

Έκθεση και ρήτρα «συνάντησης»

Περιοδικά, και για πρώτη φορά όχι αργότερα από τις 23 Ιανουαρίου 2011 ⌦ [δύο έτη μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο] ⌫ , η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στα κράτη μέλη και προτείνει τις ⌦ τυχόν ⌫ , ενδεχομένως, απαραίτητες τροποποιήσεις ⌦ που θεωρεί απαραίτητες ⌫. Οι εν λόγω προτάσεις τροποποιήσεων ⌦ , όπου αρμόζει, ⌫ αφορούν κατά προτεραιότητα τα άρθρα 4, 5, 9, 11 12 και το κεφάλαιο III.

⇩ νέο

Στην προαναφερθείσα έκθεση, η Επιτροπή αξιολογεί ειδικά τις επιπτώσεις της απαιτούμενης περιόδου διαμονής που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στην ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των πιθανών οφελών από τη μείωση της εν λόγω περιόδου, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τους διάφορους παράγοντες που έχουν σημασία για την ενσωμάτωση υπηκόων τρίτων χωρών σε όλα τα κράτη μέλη.

 🡻 2011/51/ΕΕ άρθρο 1 σημείο 10

⇨ νέο

Άρθρο 2925

Σημεία επαφής

Τα κράτη μέλη ορίζουν σημεία επαφής αρμόδια για την παραλαβή και διαβίβαση των πληροφοριών και εγγράφων που αναφέρονταιπροβλέπονται στα άρθρα 8, ⇨ 9, ⇦ 1213, 1921, 19α22, 22 25 και 2326.

🡻 2003/109/ΕΚ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Τα κράτη μέλη παρέχουν την κατάλληλη συνεργασία κατά την ανταλλαγή των πληροφοριών και της τεκμηρίωσης που αναφέρονται προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

Άρθρο 3026

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1.    Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθούν με ⌦ το άρθρο 1 στοιχείο β), το άρθρο 4 παράγραφοι 1 έως 3 και 5, το άρθρο 5 παράγραφοι 2 και 4, το άρθρο 7 παράγραφοι 1, 2 και 4, το άρθρο 8 παράγραφος 3, το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο γ), το άρθρο 9 παράγραφοι 2, 5 και 6, το άρθρο 10 παράγραφος 3, το άρθρο 11, το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχεία δ) και στ), το άρθρο 12 παράγραφοι 2, 5 και 7, το άρθρο 13, το άρθρο 14, το άρθρο 15, το άρθρο 16 παράγραφος 1, το άρθρο 17 παράγραφοι 1, 2, 4 και 5, το άρθρο 18 παράγραφος 1, το άρθρο 20, το άρθρο 21 παράγραφοι 1 και 4, το άρθρο 24, το άρθρο 25 παράγραφοι 1, 2 και 3, το άρθρο 26 παράγραφοι 2 έως 4, το άρθρο 27, το άρθρο 28 και το άρθρο 29 ⌫ την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 23 Ιανουαρίου 2006 ⇨ […] ⇦. ⌦ Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων ⌫ Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. ⌦ Οι εν λόγω διατάξεις περιλαμβάνουν επίσης δήλωση που διευκρινίζει ότι οι αναφορές παραπομπές των ισχυουσών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων στην οδηγία που καταργείται με την παρούσα οδηγία νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία. ⌫  Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη. ⌦ Ο τρόπος πραγματοποίησης αυτής της αναφοράς και η διατύπωση αυτής της δήλωσης καθορίζονται από τα κράτη μέλη. ⌫

⌦ 2.    Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. ⌫

⌦ Άρθρο 31 ⌫

⌦ Κατάργηση ⌫

⌦ Η οδηγία 2003/109/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία που παρατίθεται στο παράρτημα I μέρος Α, καταργείται από [την επομένη της ημερομηνίας που ορίζεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο της παρούσας οδηγίας], με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών, όπως προβλέπεται στο παράρτημα I μέρος Β. ⌫

⌦ Οι παραπομπές στην καταργούμενη οδηγία νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος II. ⌫

Άρθρο 3227

Έναρξη ισχύος ⌦ και εφαρμογή ⌫

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ⌦ εικοστή ⌫ ημέρα ⌦ από ⌫ τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

⌦ Το άρθρο 1 στοιχείο α), το άρθρο 3, το άρθρο 4 παράγραφοι 4 και 6, το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 6, το άρθρο 7 παράγραφος 3, το άρθρο 8 παράγραφοι 2 και 4 έως 6, το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β),το άρθρο 9 παράγραφοι 2 έως 4, 7 και 8, το άρθρο 10 παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως γ) και ε) έως η), το άρθρο 12 παράγραφοι 3, 5 και 7, το άρθρο 13 παράγραφοι 1 και 3 έως 9, το άρθρο 16 παράγραφοι 2 έως 4, το άρθρο 17 παράγραφοι 2 και 3, το άρθρο 18 παράγραφοι 2 έως 5, το άρθρο 19, το άρθρο 20, το άρθρο 21 παράγραφοι 2 και 3, το άρθρο 22, το άρθρο 23, το άρθρο 25 παράγραφοι 3 και 4, το άρθρο 26 παράγραφοι 1 και 3 εφαρμόζονται από [την επομένη της ημερομηνίας που αναφέρεται προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο….]. ⌫

Άρθρο 3328

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με ⌦ τις Συνθήκες ⌫ τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Βρυξέλλες,

(1)     COM/2020/609 final

(2)    COM/2022/655.

(3)    COM/2022/657.

(4)     https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Migration_and_migrant_population_statistics#Migrant_population:_23_million_non-EU_citizens_living_in_the_EU_on_1_January_2020  

(5)     http://appsso.eurostat.ec.europa.eu/nui/show.do?dataset=migr_reslong&lang=en  

(6)    Οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (ΕΕ L 16 της 23.1.2004, σ. 44).

(7)     https://ec.europa.eu/home-affairs/what-we-do/policies/legal-migration/fitness-check_el#:~:text =

(8)     COM(2011)585 , πρώτη έκθεση εφαρμογής· και COM(2019)161 , δεύτερη έκθεση εφαρμογής.

(9)    Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Μαΐου 2021 σχετικά με νέες δυνατότητες νόμιμης μετανάστευσης εργατικού δυναμικού (2020/2010(INI))

(10)    Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2021 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την πολιτική και τη νομοθεσία για τη νόμιμη μετανάστευση (2020/2255(INL) .

(11)     COM/2020/609 final

(12)    Οδηγία 2009/50/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2009, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την απασχόληση υψηλής ειδίκευσης (ΕΕ L 155 της 18.6.2009, σ. 17), όπως αναθεωρήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2021/1883, της 20ής Οκτωβρίου 2021, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την απασχόληση υψηλής ειδίκευσης, και την κατάργηση της οδηγίας 2009/50/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 382 της 28.10.2021, σ. 1).

(13)    Οδηγία 2011/98/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης για τη χορήγηση στους υπηκόους τρίτων χωρών ενιαίας άδειας διαμονής και εργασίας στην επικράτεια κράτους μέλους και σχετικά με κοινό σύνολο δικαιωμάτων για τους εργαζομένους από τρίτες χώρες που διαμένουν νομίμως σε κράτος μέλος (ΕΕ L 343 της 23.12.2011, σ. 1)· Η αναδιατύπωση της οδηγίας για την ενιαία άδεια αποτελεί επίσης μέρος της δέσμης μέτρων για τις δεξιότητες και τα ταλέντα.

(14)    Οδηγία (ΕΕ) 2016/801 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την έρευνα, τις σπουδές, την πρακτική άσκηση, την εθελοντική υπηρεσία, τις ανταλλαγές μαθητών ή τα εκπαιδευτικά προγράμματα και την απασχόληση των εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair) (ΕΕ L 132 της 21.5.2016, σ. 21).

(15)    Οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (ΕΕ L 251 της 3.10.2003, σ. 12).

(16)    Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348 της 24.12.2008, σ. 98).

(17)    Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ. 9).

(18)    COM(2020) 758 final.

(19)    COM(2020) 456 final.

(20)    COM(2020) 274 final.

(21)    Ωστόσο, κάθε μέτρο που προτείνεται στον τομέα της νόμιμης μετανάστευσης «δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να καθορίζουν τον όγκο των εισερχομένων υπηκόων τρίτων χωρών, προερχομένων από τρίτες χώρες, στο έδαφός τους με σκοπό την αναζήτηση μισθωτής ή μη μισθωτής εργασίας» (άρθρο 79, παράγραφος 5 της ΣΛΕΕ).

(22)    Βλ. έλεγχο καταλληλότητας, σελίδα 3.

(23)     https://ec.europa.eu/home-affairs/system/files/2019-03/201903_legal-migration-check-annex-3aii-icf_201806.pdf  

(24)     https://ec.europa.eu/home-affairs/content/public-consultation-future-eu-legal-migration_en  

(25)    ICF, Study in support of the Impact assessments on the revision of Directive 2003/109/EC and Directive 2011/98/EU (Μελέτη προς υποστήριξη των εκτιμήσεων επιπτώσεων σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας 2003/109/ΕΚ και της οδηγίας 2011/98/ΕΕ).

(26)    EMN (2021) Ad Hoc Query 2021.36 to support an impact assessment study on the revision of the Single Permit Directive (Ειδικό ερώτημα 2021.36 για την υποστήριξη μελέτης εκτίμησης επιπτώσεων σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας για την ενιαία άδεια).

(27)    Βλ. το σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενσωμάτωση και την ένταξη για την περίοδο 2021-2027.

(28)    Ενδιάμεση επανεξέταση του σχεδίου δράσης της Επιτροπής θα διενεργηθεί στο τέλος του 2024.

(29)     https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/2021_commission_work_programme_annexes_en.pdf  

(30)    Έκθεση της Επιτροπής σχετικά με τα προγράμματα χορήγησης ιθαγένειας και άδειας διαμονής σε επενδυτές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, COM(2019) 12 final.

(31)    Οδηγία 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (ΕΕ L 16 της 23.1.2004, σ. 44).

(32)    Βλέπε παράρτημα I, μέρος A.

(33)    Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 77).

(34)    Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ. 9).

(35)    Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255 της 30.9.2005, σ. 22).

(36)    Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348 της 24.12.2008, σ. 98).

(37)    Οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης (ΕΕ L 251 της 3.10.2003, σ. 12).

(38)    Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ. 9).

(39)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καθιέρωση αδειών διαμονής ενιαίου τύπου για τους υπηκόους τρίτων χωρών (ΕΕ L 157 της 15.6.2002, σ. 1).

(40)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1).

(41)    Κανονισμός (ΕΕ) 2016/399 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2016, περί κώδικα της Ένωσης σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (EE L 77 της 23.3.2016, σ. 1).

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Βρυξέλλες, 27.4.2022

COM(2022) 650 final

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

της

πρότασης
ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες (αναδιατύπωση)

{SEC(2022) 200 final} - {SWD(2022) 650 final} - {SWD(2022) 651 final}

🡹 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Μέρος Α

Καταργούμενη οδηγία με κατάλογο των τροποποιήσεων 
(προβλέπεται στο άρθρο 31)

Μέρος Β

Προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο 
(προβλέπονται στο άρθρο 31)

_____________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Πίνακας αντιστοιχίας

_________