ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Βρυξέλλες, 14.7.2021

COM(2021) 558 final

2021/0203(COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την ενεργειακή απόδοση (αναδιατύπωση)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

{SEC(2021) 558 final} - {SWD(2021) 623 final} - {SWD(2021) 624 final} - {SWD(2021) 625 final} - {SWD(2021) 626 final} - {SWD(2021) 627 final}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με την ευκαιρία αυτή, η Επιτροπή ανακοίνωσε επίσης ότι θα υποβάλει ένα σχέδιο για την ενίσχυση του στόχου της Ένωσης όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (GHG) για το 2030 με υπεύθυνο τρόπο, το οποίο θα συνοδεύεται από εκτίμηση αντικτύπου, και δεσμεύτηκε «να επανεξετάσει και να προτείνει την αναθεώρηση, όπου χρειάζεται, της σχετικής ενεργειακής νομοθεσίας έως τον Ιούνιο του 2021» 2 .

Η βιομηχανία είναι ένας από τους τομείς που έχει επιτύχει σημαντική βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης κατά την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχει οικονομικά αποδοτικό δυναμικό εξοικονόμησης 14 . Η θέρμανση και η ψύξη καταναλώνουν το ήμισυ της FEC της Ένωσης, γεγονός που τον καθιστά τον μεγαλύτερο τομέα τελικής χρήσης ενέργειας. Εξακολουθούν να υπάρχει μεγάλο δυναμικό μείωσης της χρήσης ενέργειας σε αυτόν τον τομέα, με παράλληλη επίτευξη των απαιτούμενων θερμοκρασιών 15 . Ως εκ τούτου, η θέρμανση και η ψύξη διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη φιλοδοξία της Ένωσης για μετάβαση σε μια καθαρή οικονομία με ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα έως το 2050. Μεγάλο μέρος της προσπάθειας πρέπει να καταβληθεί στον τομέα της καλύτερης μόνωσης των κτιρίων, αλλά υπάρχουν επίσης δυνατότητες για αποδοτικότερη παροχή της απαιτούμενης θερμότητας ή του απαιτούμενου ψύχους 16 . Οι απώλειες ενέργειας κατά τη μετατροπή, τη μεταφορά και τη διανομή ενέργειας μπορεί να είναι σημαντικές 17 . Η απουσία κοινών μεθοδολογιών και εκθέσεων δυσχεραίνει τη σύγκριση των δικτύων ή των φορέων εκμετάλλευσης/διαχειριστών ή τη συγκριτική αξιολόγηση των επιδόσεων. Πράγματι, δεν υπάρχει ενιαίος ορισμός των απωλειών ενέργειας εντός της Ένωσης, γεγονός που οδηγεί σε υποβέλτιστη ποιότητα των δεδομένων, γεγονός το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Ο τομέας των νοικοκυριών αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής τελικής κατανάλωσης ενέργειας στην Ένωση. Η συμπεριφορά των καταναλωτών και των πολιτών έχει σημαντικό αντίκτυπο στην εν λόγω κατανάλωση ενέργειας και η ΟΕΑ περιέχει διάφορες διατάξεις που στηρίζουν την ενδυνάμωση των πολιτών και των καταναλωτών. Η έλλειψη ισχυρής έμφασης στη συμπεριφορά και την ενδυνάμωση των καταναλωτών όσον αφορά την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης, ιδίως σε πιο τοπικό επίπεδο, έχει ως αποτέλεσμα να παρέχονται ανεπαρκή κίνητρα στους καταναλωτές ώστε να επιτύχουν βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης και να αντιμετωπίσουν το υψηλό αρχικό κόστος και το πρόβλημα του διχασμού των κινήτρων 18 .

Ενώ η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση παρέχει ήδη κίνητρα στα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, η κρίση της Covid19 ανέδειξε τον επείγοντα χαρακτήρα της αντιμετώπισης της ενεργειακής φτώχειας, προκειμένου η Ένωση να δημιουργήσει μια κοινωνική Ευρώπη, όπως συμφωνήθηκε στο πλαίσιο της κοινής κοινωνικής δέσμευσης του Πόρτο 19 , μια Ευρώπη η οποία να καλύπτει τις ανάγκες όλων των πολιτών της, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην πράσινη μετάβαση, μετριάζοντας παράλληλα τις δυσμενείς επιπτώσεις και χωρίς να μένει κανένας στο περιθώριο. Τα επίπεδα ενεργειακής φτώχειας στα κράτη μέλη θα γίνουν πιο αισθητά, καθώς περισσότεροι Ευρωπαίοι ενδέχεται να δυσκολευτούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος πρόσβασης σε βασικές ενεργειακές υπηρεσίες, ιδίως λόγω της αύξησης του κόστους της ενέργειας και της ανεργίας. Επίσης, τα νοικοκυριά μεσαίου εισοδήματος ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αντιμετωπίσουν ενεργειακή φτώχεια στο εγγύς μέλλον, καθώς ήδη σήμερα η πλειονότητα των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια είναι νοικοκυριά (χαμηλού) μεσαίου εισοδήματος. Η ενεργειακή απόδοση έχει προσδιοριστεί ως η πλέον αποτελεσματική λύση για την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας και την αντιμετώπιση ορισμένων από τις πιθανές αρνητικές διανεμητικές επιπτώσεις των μέτρων τιμολόγησης 20 . Όπως απαιτείται από την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση μαζί με τις άλλες πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της δέσμης «Fit for 55», ιδίως το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα, θα αντιμετωπίσει τη διττή πρόκληση και θα μετατρέψει τόσο τις κλιματικές όσο και τις κοινωνικές ανάγκες σε ευκαιρίες.

Στο πλαίσιο αυτό, οι τροποποιήσεις θα συμβάλουν στην ενίσχυση της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση για την καλύτερη αντιμετώπιση των εναπομενόντων φραγμών και αδυναμιών της αγοράς, εξετάζοντας ευρύτερους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, η οποία έχει ως στόχο να μην μείνει κανείς στο περιθώριο και να επιτευχθεί μια βιώσιμη οικονομία. Ως εκ τούτου, η πρόταση θα ενισχύσει τις διάφορες διατάξεις της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση, ώστε να εξασφαλιστεί ότι συμβάλλει με τον βέλτιστο τρόπο στον υψηλότερο κλιματικό στόχο, που είναι η φιλοδοξία μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 55 % έως το 2030, όπως ορίζεται στο σχέδιο στόχου για το κλίμα.

Οι αλλαγές στην αρχιτεκτονική της πολιτικής της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση αλληλεπιδρούν με υφιστάμενες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα, συμπεριλαμβανομένων τιμολογιακών κι μη τιμολογιακών μηχανισμών και μέτρων. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, η οποία αντιμετωπίζει τους υφιστάμενους φραγμούς της αγοράς που εμποδίζουν την ενεργειακή απόδοση, λειτουργεί παράλληλα με την εισαγωγή της εμπορίας εκπομπών για τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται στα κτίρια, η οποία θα συντομεύσει τον χρόνο απόσβεσης των επενδύσεων στην ενεργειακή απόδοση και θα ενισχύσει την επιχειρηματική σκοπιμότητα των μέτρων ενεργειακής απόδοσης σε ολόκληρη την Ένωση. Το σχέδιο κλιματικών στόχων κατέδειξε ότι, για να επιτευχθεί η πλέον οικονομικά αποδοτική πορεία προς την επίτευξη του στόχου μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 55 %, απαιτείται συνδυασμός ρυθμιστικής παρέμβασης και τιμολόγησης των ανθρακούχων εκπομπών. Η εύρεση ισορροπίας μεταξύ της τιμολόγησης των ανθρακούχων εκπομπών και των ρυθμιστικών πολιτικών είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη του αναβαθμισμένου κλιματικού στόχου με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, με παράλληλο μετριασμό τυχόν επιπτώσεων από τη μετακύλιση του κόστους των ανθρακούχων εκπομπών, ιδίως στους ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες. Ταυτόχρονα, η εμπορία εκπομπών θα δημιουργήσει πρόσθετα έσοδα από τους πλειστηριασμούς δικαιωμάτων εκπομπής, τα οποία μπορούν να ανακατανεμηθούν μεταξύ των κρατών μελών και εντός των κρατών μελών, προκειμένου να υποστηριχθούν οι ευάλωτοι και ενεργειακά φτωχοί τελικοί χρήστες στην πληρωμή των λογαριασμών τους και την πραγματοποίηση ανακαίνισης κτιρίων.

Η δέσμη «Fit for 55» συγκεντρώνει τα σχετικά μέσα πολιτικής που μπορούν να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 55 % και έχει ως στόχο να το πράξει με συνεκτικό και αναλογικό τρόπο, μεταξύ άλλων σχετικών κανονισμών και οδηγιών. Αυτό ισχύει ιδίως για την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, την οδηγία για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (REDII), το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής της ΕΕ (ΣΕΔΕ), τον κανονισμό επιμερισμού των προσπαθειών (ESR), τη χρήση γης, την αλλαγή στη χρήση της γης και τις δασοκομικές δραστηριότητες (LULUCF), τη φορολογία της ενέργειας και τα πρότυπα εκπομπών CO2 για τα οχήματα. Η συνοχή μεταξύ των διαφόρων πρωτοβουλιών που εντάσσονται στη δέσμη «Fit for 55» αναγνωρίστηκε ως καίριας σημασίας προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα διάφορα μέσα πολιτικής της δέσμης, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση, συμβάλλουν στην επίτευξη του υψηλότερου κλιματικού στόχου του 55 % με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Οι εν λόγω πολιτικές της ΕΕ συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση, ιδίως όσον αφορά τον στόχο ενεργειακής απόδοσης. Οι στόχοι και τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα εξασφαλίσουν αποτελεσματικότερες διασυνδέσεις και συνέργειες με τις άλλες πολιτικές της Ένωσης 28 .

Η ΟΕΑ έχει σημαντικές διασυνδέσεις με την οδηγία για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ιδίως όσον αφορά τη θέρμανση και την ψύξη, καθώς αμφότερες συμβάλλουν επίσης στην επίτευξη του στόχου της στρατηγικής για την ενοποίηση του ενεργειακού τομέα. Η ΟΕΑ παρέχει ενισχυμένο πλαίσιο σχεδιασμού όσον αφορά τον προσδιορισμό του δυναμικού ενεργειακής απόδοσης και χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, και απαιτεί από τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν πολιτικές και μέτρα για την αξιοποίηση αυτού του δυναμικού. Οι εν λόγω πολιτικές και τα εν λόγω μέτρα στηρίζουν άμεσα την επίτευξη του στόχου για την ανανεώσιμη ενέργεια στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης που καθορίζεται στο άρθρο 23 της οδηγίας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αντιστρόφως, οι στόχοι αυτοί συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων ενεργειακής απόδοσης που καθορίζονται στο άρθρο 23 της ΟΕΑ και στο σύνολο της ΟΕΑ.

Το ΣΕΔΕ της ΕΕ θεσπίζει ανώτατο όριο για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, το οποίο μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Ο ESR θεσπίζει δεσμευτικούς ετήσιους στόχους εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου για τα κράτη μέλη στοχεύοντας στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τομείς που δεν καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των κτιρίων, των μεταφορών και της γεωργίας. Ο ESR προωθεί τη συμμόρφωση με την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, ιδίως με την υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας. Η απαίτηση προσθετικότητας στο πλαίσιο της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας παρέχει κίνητρα στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν εθνικές πολιτικές και μέτρα που υπερβαίνουν τα ελάχιστα επίπεδα απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης που καθορίζονται σε επίπεδο Ένωσης (π.χ. αυστηρότεροι εθνικοί οικοδομικοί κώδικες και προγράμματα προώθησης υψηλότερων τάξεων συσκευών). Μέτρα τιμολόγησης όπως το ΣΕΔΕ της ΕΕ 29 και η οδηγία για τη φορολογία της ενέργειας 30 καθιστούν τις επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση πιο ελκυστικές από οικονομική άποψη, αλλά δεν αίρουν τους φραγμούς της αγοράς που οδηγούν σε υποβέλτιστο επίπεδο επενδύσεων. Ως εκ τούτου, συμπληρώνουν τη νομοθεσία για την ενεργειακή απόδοση, αλλά δεν την υποκαθιστούν.

Για να τεθούν πλήρως σε εφαρμογή όλα τα μέτρα και οι στόχοι που προτείνονται στο πλαίσιο της δέσμης «Fit for 55» και για να απαλλαγούν οι Ευρωπαίοι πολίτες από τις εξαρτήσεις από τα ορυκτά καύσιμα και την αύξηση του ενεργειακού κόστους, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου ορισμένες δράσεις μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά διανεμητικά αποτελέσματα. Η επέκταση του ΣΕΔΕ της ΕΕ στους τομείς των κτιρίων και των μεταφορών αναμένεται να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών της ενέργειας, καθώς οι προμηθευτές καυσίμων είναι πιθανό να μετακυλίσουν το κόστος των ανθρακούχων εκπομπών στους καταναλωτές και, ως εκ τούτου, ενδέχεται να πλήξουν ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες που εξαρτώνται από ορυκτά καύσιμα ή άτομα που βρίσκονται σε κίνδυνο ενεργειακής φτώχειας. Στοχοθετημένα μέτρα για τη διευκόλυνση της μετάβασης τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Η δέσμη «Fit for 55» προτείνει συγκεκριμένα μέτρα στο πλαίσιο της ΟΕΑ και ένα νέο χρηματοδοτικό μέσο βασισμένο στα έσοδα από το νέο ΣΕΔΕ για τον μετριασμό των επιπτώσεων του υψηλότερου κόστους για τους καταναλωτές ως αποτέλεσμα της εισαγωγής τιμής ανθρακούχων εκπομπών στους τομείς των οδικών μεταφορών και των κτιρίων. Είναι καίριας σημασίας να διασφαλιστεί ότι οι επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση πραγματοποιούνται μεταξύ των πλέον ευάλωτων μελών των κοινωνιών μας. Τα μέτρα στήριξης για την ενίσχυση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας και για την ενδυνάμωση και προστασία των ευάλωτων πελατών, των νοικοκυριών που πλήττονται ή κινδυνεύουν από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, μπορούν να συμβάλουν στον μετριασμό αυτών των επιπτώσεων. Το συνδυαστικό αποτέλεσμα των προτεινόμενων μέτρων στο πλαίσιο της ΟΕΑ και του νέου χρηματοδοτικού εργαλείου που βασίζεται στα έσοδα από την εμπορία εκπομπών στους νέους τομείς θα συμβάλει στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των πιθανών αρνητικών κοινωνικών επιπτώσεων με αποτελεσματικό τρόπο και με πνεύμα αλληλεγγύης. Τα έσοδα από το ΣΕΔΕ της ΕΕ, μεταξύ άλλων από την εμπορία εκπομπών στους νέους τομείς, θα παραμείνουν επίσης στη διάθεση των κρατών μελών για να χρηματοδοτήσουν μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, των συστημάτων τηλεθέρμανσης και της μόνωσης, ή για την παροχή χρηματοδοτικής στήριξης σε νοικοκυριά χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Για την αντιμετώπιση των κοινωνικών επιπτώσεων που προκύπτουν από την εμπορία εκπομπών στους δύο νέους τομείς, των κτιρίων και των οδικών μεταφορών, δημιουργείται ένα Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα («το Ταμείο»). Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο προϋπολογισμός της Ένωσης μπορεί να καλύψει τις πρόσθετες δαπάνες για το Ταμείο, η Επιτροπή υποβάλλει, παράλληλα με τον παρόντα κανονισμό για το Ταμείο, προτάσεις για την τροποποίηση τόσο του κανονισμού για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για τα έτη από το 2021 έως το 2027 όσο και της απόφασης (ΕΕ, Ευρατόμ) 2020/2053 του Συμβουλίου («απόφαση για τους ιδίους πόρους»). Ειδικότερα, μέρος των εσόδων από την εμπορία εκπομπών για τις οδικές μεταφορές και τα κτίρια θα περιέλθει στον προϋπολογισμό της Ένωσης. Το Ταμείο θα πρέπει να παρέχει χρηματοδότηση στα κράτη μέλη για τη στήριξη των μέτρων και των επενδύσεων που αποσκοπούν στην αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, την ανακαίνιση των κτιρίων και την απανθρακοποίηση της θέρμανσης και ψύξης των κτιρίων, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τη χρηματοδότηση της κινητικότητας μηδενικών και χαμηλών εκπομπών. Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο προσωρινής άμεσης στήριξης ευάλωτων νοικοκυριών, παράλληλα με επενδύσεις που επιταχύνουν περαιτέρω διαρθρωτικές αλλαγές.

Επιπλέον, σύμφωνα με τη στρατηγική «Κύμα ανακαινίσεων», η χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης για επενδύσεις ενεργειακής απόδοσης και ανακαίνισης κτιρίων που θα συμβάλουν στην αντιμετώπιση ή την πρόληψη της ενεργειακής φτώχειας υπάρχει σε μια σειρά νέων και υφιστάμενων προγραμμάτων του ΠΔΠ και του προγράμματος Next Generation EU.

Μια άλλη βασική πηγή χρηματοδότησης των επενδύσεων ενεργειακής απόδοσης παρέχεται μέσω του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ο οποίος θα διαθέσει στα κράτη μέλη συνολικό ποσό 672,5 δισ. EUR σε επιχορηγήσεις και δάνεια. Στο πλαίσιο του συνολικού στόχου να διατεθεί το 37 % των κονδυλίων του μηχανισμού ανάκαμψης και ανθεκτικότητας σε δράσεις για το κλίμα, τα κράτη μέλη σχεδιάζουν να δαπανήσουν σημαντικά ποσά σε επενδύσεις ανακαίνισης κτιρίων, σύμφωνα με την καθοδήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στοχεύοντας ειδικά τα κτίρια με τις χειρότερες επιδόσεις και σε νοικοκυριά σε καθεστώς ενεργειακής φτώχειας.

Τα κονδύλια της πολιτικής συνοχής, στο πλαίσιο του συνολικού κλιματικού στόχου του 30 % και μέσω της θεματικής συγκέντρωσης στον στόχο πολιτικής 2, θα συνεχίσουν να διαθέτουν σημαντικό μερίδιο του προϋπολογισμού της Ένωσης σε επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση και την ανακαίνιση κτιρίων, ενώ το InvestEU, μέσω των ειδικών χρηματοδοτικών μέσων και της τεχνικής βοήθειας, ιδίως του μηχανισμού ELENA, θα κινητοποιήσει σε μεγάλη κλίμακα ιδιωτικές και δημόσιες επενδύσεις στα κράτη μέλη.

Το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, με συνολικό προϋπολογισμό ύψους 17,5 δισ. EUR, θα έχει ως στόχο την ελάφρυνση του κοινωνικού και οικονομικού κόστους που προκύπτει από τη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία, μεταξύ άλλων μέσω επενδύσεων στην ενεργειακή απόδοση και στην ανακαίνιση κτιρίων που θα έχουν το διττό όφελος της δημιουργίας τοπικών θέσεων εργασίας και της αντιμετώπισης της ενεργειακής φτώχειας με βιώσιμο τρόπο.

Τέλος, τα υπό κεντρική διαχείριση προγράμματα, όπως το LIFE ή το πρόγραμμα «Ορίζων Ευρώπη», θα έχουν προτεραιότητες χρηματοδότησης που θα στηρίζουν τη δίκαιη και πράσινη μετάβαση, σύμφωνα με τους στόχους και τον χαρακτήρα των ειδικών προγραμμάτων, δηλαδή στοχεύοντας στην τεχνολογική καινοτομία και στην καινοτομία στην αγορά και την ανάπτυξη βέλτιστων πρακτικών στην εφαρμογή της πολιτικής για την ενεργειακή απόδοση. Βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για τις εκπομπές CO2 από τα οδικά οχήματα οι κατασκευαστές οφείλουν να μειώσουν τις μέσες εκπομπές CO2 του στόλου των νέων οχημάτων από το μείγμα οχημάτων που πωλούν. Έχουν θεσπιστεί κανονισμοί για τα βαρέα επαγγελματικά οχήματα και για τα επιβατικά αυτοκίνητα και τα ελαφρά επαγγελματικά οχήματα 31 . Οι κανονισμοί αυτοί σημαίνουν ότι οι κατασκευαστές πρέπει είτε να αναπτύξουν τεχνολογία για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των οχημάτων (για παράδειγμα μειώνοντας την αεροδυναμική αντίσταση ή την αντίσταση κύλισης ή την απόδοση του συστήματος μετάδοσης) είτε να χρησιμοποιήσουν πηγή ενέργειας με μειωμένες εκπομπές CO2 κατά τη χρήση. Η μετάβαση σε πλήρως ηλεκτρικά συστήματα μετάδοσης αποφεύγει τις απώλειες ενέργειας των κινητήρων εσωτερικής καύσης και οδηγεί σε κλάσμα της χρήσης τελικής ενέργειας ανά km. Η μείωση της χρήσης ενέργειας στον τομέα των μεταφορών ως αποτέλεσμα της νομοθεσίας για τις εκπομπές CO2 των οχημάτων αντικατοπτρίζεται στον ποσοτικό προσδιορισμό του συνολικού στόχου ενεργειακής απόδοσης της ΕΕ. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα δημιουργήσει συνέργειες με τα μέτρα της στρατηγικής για την αειφόρο και έξυπνη κινητικότητα. Ενώ αφήνει πλήρη ευελιξία και διακριτική ευχέρεια στα κράτη μέλη όσον αφορά την επιλογή των μέτρων για την επίτευξη της μείωσης της χρήσης ενέργειας στις μεταφορές, η οδηγία θα παρέχει κίνητρα για την υιοθέτηση μέτρων ενεργειακής απόδοσης στον τομέα των μεταφορών. Το σχέδιο δράσης για την κυκλική οικονομία είναι επίσης συμπληρωματικά προς την ΟΕΑ. Ο σχεδιασμός προϊόντων και υποδομών με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής ή η επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση πρώτων υλών, οδηγεί σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής των προϊόντων και των υποδομών. Το επίκεντρο της στρατηγικής «Κύμα ανακαινίσεων» είναι η διασφάλιση ότι τα κτίρια της Ευρώπης είναι ενεργειακά αποδοτικότερα, λιγότερο υψηλής έντασης ανθρακούχων εκπομπών καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους και πιο βιώσιμα. Οι αρχές της κυκλικής οικονομίας μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της ρύπανσης και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που σχετίζονται με τα υλικά κατά την ανακαίνιση κτιρίων.

Η αρχή της επικουρικότητας εφαρμόζεται στην παρούσα πρόταση, καθώς η ενεργειακή πολιτική δεν αποτελεί τομέα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης. Η πρόταση βασίζεται στην αυξανόµενη σπουδαιότητα της ενέργειας ως πολιτικής και οικονοµικής πρόκλησης και τη στενή διασύνδεσή της με τους τοµείς πολιτικής της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασµού, της κλιµατικής αλλαγής, της εσωτερικής αγοράς και της οικονοµικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

Η ανάγκη για δράση σε επίπεδο ΕΕ

Συνεπώς, η δράση σε επίπεδο ΕΕ δικαιολογείται από λόγους επικουρικότητας σύμφωνα με το άρθρο 191 της ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι ο συντονισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια και τα περιβαλλοντικά και κλιματικά οφέλη. Τα υποκείμενα προβλήματα που προκαλούν έλλειμμα στην εξοικονόμηση ενέργειας (σε σύγκριση με το βέλτιστο επίπεδο από την άποψη της κοινωνίας) είναι τα ίδια σε ολόκληρη την ΕΕ και είναι παρόντα παντού 32 .

Απαιτείται η ανάληψη δράσης σε επίπεδο Ένωσης για να διασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη συνεισφέρουν στον δεσμευτικό σε επίπεδο ΕΕ στόχο ενεργειακής απόδοσης και ότι ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται συλλογικά και με οικονομικά αποδοτικό τρόπο. Τα κράτη μέλη οφείλουν να καθορίζουν τα δικά τους επίπεδα φιλοδοξίας, συμπεριλαμβανομένων των πορειών που αντιστοιχούν στις εθνικές τους συνθήκες και το εθνικό τους πλαίσιο. Η φύση του μέσου και το γεγονός ότι ο στόχος της ενεργειακής απόδοσης δεν είναι δεσμευτικός σε εθνικό επίπεδο τηρεί την αρχή της επικουρικότητας. Λαμβάνοντας υπόψη το εθνικό πλαίσιο και τις εθνικές ιδιαιτερότητες, τα κράτη μέλη θα διατηρήσουν το ίδιο επίπεδο ευελιξίας όσον αφορά την επιλογή του μείγματος πολιτικής, των τομέων και της προσέγγισης για την επίτευξη της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας έως το 2030.

Δεδομένου του υψηλότερου στόχου για το κλίμα, η δράση σε επίπεδο Ένωσης θα συμπληρώσει και θα ενισχύσει την εθνική και τοπική δράση για την αύξηση των προσπαθειών στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης. Ο κανονισμός για τη διακυβέρνηση προβλέπει ήδη την υποχρέωση της Επιτροπής να ενεργεί σε περίπτωση έλλειψης φιλοδοξίας από τα κράτη μέλη για την επίτευξη των στόχων της Ένωσης, αναγνωρίζοντας έτσι de facto επισήμως τον ουσιαστικό ρόλο της δράσης σε επίπεδο Ένωσης στο πλαίσιο αυτό, και, ως εκ τούτου, η δράση της ΕΕ δικαιολογείται για λόγους επικουρικότητας σύμφωνα με το άρθρο 191 της ΣΛΕΕ.

Τα υποκείμενα προβλήματα που προκαλούν έλλειμμα στην εξοικονόμηση ενέργειας (σε σύγκριση με το βέλτιστο επίπεδο από την άποψη της κοινωνίας) είναι τα ίδια σε ολόκληρη την Ένωσης και είναι παρόντα παντού. Λόγω του εξωτερικού κόστους της κατανάλωσης ενέργειας (π.χ. εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων, ενεργειακή ασφάλεια), οι δράσεις για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης και τη μείωση της χρήσης ενέργειας είναι πιθανό να αποφέρουν οφέλη πέραν των εθνικών συνόρων. Κατά την αντιμετώπιση διασυνοριακών προβλημάτων, η δράση σε επίπεδο κρατών μελών είναι απίθανο να οδηγήσει σε βέλτιστα αποτελέσματα. Παρουσία υψηλότερου κλιματικού στόχου, ο οποίος απαιτεί υψηλότερο στόχο ενεργειακής απόδοσης, η δράση σε επίπεδο Ένωσης πρέπει να συμπληρώνει και να ενισχύει την εθνική και τοπική δράση.

Επιπλέον, Η φύση του μέσου και το γεγονός ότι ο στόχος της ενεργειακής απόδοσης δεν είναι δεσμευτικός σε εθνικό επίπεδο τηρεί την αρχή της επικουρικότητας. Τα κράτη μέλη θα διατηρήσουν το ίδιο επίπεδο ευελιξίας όσον αφορά την επιλογή του μείγματος πολιτικής, των τομέων και της προσέγγισης για την επίτευξη της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας έως το 2030, λαμβάνοντας υπόψη το εθνικό πλαίσιο και τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Ωστόσο, η ενέργεια αποτελεί τομέα πολιτικής με υψηλές επενδυτικές ανάγκες.

Μια συντονισμένη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης μπορεί να δημιουργήσει εμπιστοσύνη, αξιοπιστία και συνέχεια, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα επένδυσης και συμμετοχής από διάφορους παράγοντες. Οι πολιτικές σε επίπεδο Ένωσης μπορούν επίσης να δημιουργήσουν μια δίκαιη και ισότιμη μετάβαση για χώρες και περιφέρειες των οποίων οι οικονομίες ενδέχεται να επηρεαστούν σημαντικά από τις αλλαγές στη διάρθρωση της βιομηχανίας ή την απασχόληση ως αποτέλεσμα της ενεργειακής μετάβασης προς την απανθρακοποίηση.

Επιπλέον, η συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ένωσης επιτρέπει να λαμβάνονται καλύτερα υπόψη οι διαφορετικές ικανότητες δράσης των κρατών μελών. Εξωτερικό κόστος προκύπτει όταν η παραγωγή ή η κατανάλωση ενός αγαθού ή μιας υπηρεσίας συνεπάγεται κόστος (αρνητικό αντίκτυπο) σε τρίτο μέρος.

Ενωσιακή προστιθέμενη αξία

Οι πολιτικές ενεργειακής απόδοσης αποτελούν σημαντικό μηχανισμό για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και συμβάλλουν στην επίτευξη περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών οφελών, όπως η βελτίωση της ποιότητας του αέρα, η μείωση των λογαριασμών ενέργειας και η βελτίωση της υγείας. Οι ενεργειακοί και κλιματικοί στόχοι της Ένωσης για το 2030 είναι συλλογικοί στόχοι. Στο πλαίσιο αυτό, οι συντονισμένες ενωσιακές πολιτικές έχουν περισσότερες πιθανότητες να μετατρέψουν την Ένωση σε μια κλιματικά ουδέτερη ήπειρο έως το 2050. Μια κοινή προσέγγιση είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να εξασφαλιστεί η εκπλήρωση των διεθνών δεσμεύσεων.

Πρέπει να αναληφθούν συγκεκριμένες δράσεις για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε επίπεδο κρατών μελών. Ωστόσο, απαιτείται ένα αποτελεσματικό πλαίσιο για τις εν λόγω δράσεις σε επίπεδο Ένωσης. Μια συντονισμένη και εναρμονισμένη προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης θα καταστήσει δυνατή και θα ενισχύσει τις δράσεις των κρατών μελών και θα διασφαλίσει τις τέσσερις ελευθερίες. Μια κοινή ενωσιακή προσέγγιση θα συμβάλει, για παράδειγμα, στη δημιουργία μεγαλύτερων αγορών για τους Ευρωπαίους προμηθευτές, εργαζομένους και τα ευρωπαϊκά αγαθά και θα διασφαλίσει ότι ισχύουν οι ίδιες υποχρεώσεις και κανόνες. Με τον τρόπο αυτό θα προστατευθεί και θα τονωθεί ο ανταγωνισμός. Μια κοινή προσέγγιση σε επίπεδο Ένωσης θα επιτρέψει στους καταναλωτές να απολαμβάνουν τα ίδια βασικά δικαιώματα και να λαμβάνουν συγκρίσιμες και αναγνωρίσιμες πληροφορίες σε ολόκληρη την Ένωση. Μια κοινή ενωσιακή προσέγγιση όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση θα επιτρέψει την αντιμετώπιση ειδικών κοινών προκλήσεων, όπως η ανάγκη άμβλυνσης της ενεργειακής φτώχειας.

Η πείρα από την εφαρμογή της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση έδειξε ότι ένα κοινό ενωσιακό πλαίσιο είναι κοινωνικά δίκαιο, μειώνει το κόστος, αυξάνει τα οφέλη από την εσωτερική αγορά και επιτρέπει στους εθνικούς φορείς χάραξης πολιτικής να διδάσκονται ο ένας από τον άλλο. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση συμπληρώνει αποτελεσματικά άλλα εθνικά και ενωσιακά μέτρα και δρα ως καταλύτης για αυτά. Οι πολιτικές που εγκρίνονται σε ενωσιακό επίπεδο αντικατοπτρίζουν τη στενή διασύνδεση των τομέων πολιτικής της κλιματικής αλλαγής, της ασφάλειας του εφοδιασμού, της βιωσιμότητας, του περιβάλλοντος, της εσωτερικής αγοράς, της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης. Συνεπώς, κατά τη χάραξη και την εφαρμογή πολιτικών και μέτρων μπορούν να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις στην ενιαία αγορά όσον αφορά την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Αυτό υποστηρίχθηκε από την ειδική ομάδα για την κινητοποίηση των προσπαθειών των κρατών μελών ώστε να επιτύχουν τους στόχους ενεργειακής απόδοσης για το 2020, η οποία ζήτησε ένα ισχυρό, στοχοθετημένο και κοινό πλαίσιο πολιτικής για την ενεργειακή απόδοση με σκοπό την προσέλκυση των αναγκαίων επενδύσεων και τη διασφάλιση ότι η εξοικονόμηση ενέργειας επιτυγχάνεται με δίκαιο και ισότιμο τρόπο.

Επιπλέον, η ενιαία αγορά της Ένωσης λειτουργεί ως ισχυρή κινητήρια δύναμη για την οικονομική αποδοτικότητα όσον αφορά την επίτευξη μειώσεων των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Μια κοινή δράση σε επίπεδο Ένωσης θα εξασφαλίσει ότι οι στόχοι της πολιτικής επιτυγχάνονται συλλογικά με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Ως εκ τούτου, για τη συλλογική επίτευξη των συνολικών στόχων, η συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ένωσης μπορεί να επιτρέψει και να ενισχύσει τις προσπάθειες σε εθνικό επίπεδο, εξασφαλίζοντας μια πιο εναρμονισμένη προσέγγιση, συμβάλλοντας στη δημιουργία αγορών κλίμακας για τους Ευρωπαίους προμηθευτές και διασφαλίζοντας ότι αυτοί υπόκεινται στις ίδιες υποχρεώσεις και στους ίδιους κανόνες.

Ένα πλαίσιο σε επίπεδο Ένωσης θα παρέχει επίσης μεγαλύτερη επενδυτική ασφάλεια. Θα δώσει μια γενική ώθηση σε ολόκληρη την ενιαία αγορά για επενδύσεις σε ενεργειακά αποδοτικότερα προϊόντα όλων των τύπων. Ο καθορισμός ενωσιακών και εθνικών στόχων παρέχει σαφή ένδειξη του ύψους των προσπαθειών που αναμένονται στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης και συμβάλλει στον προσδιορισμό του μεγέθους της αγοράς για ενεργειακά αποδοτικά προϊόντα και υπηρεσίες. Αυτό θα στείλει ένα μήνυμα στους προμηθευτές και τους κατασκευαστές να καταβάλουν περισσότερες προσπάθειες για την ανάπτυξη προϊόντων στον τομέα αυτό.

Η επίτευξη ενεργειακής απόδοσης με παράλληλη ενδυνάμωση των καταναλωτών απαιτεί ουσιαστικές, ακριβείς και κατανοητές πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της ενέργειας, το σχετικά κόστη και την εύκολη πρόσβαση σε μια ανταγωνιστική αγορά οικοδομικών υλικών (παράθυρα, μόνωση κ.λπ.), λύσεων θέρμανσης και ψύξης και άλλων προϊόντων που συμβάλλουν στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης.

Ειδικά τομεακά μέτρα, που αφορούν, για παράδειγμα, τον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, για να εξασφαλιστεί η δέουσα προσοχή σε τομείς στους οποίους πρέπει να επιτευχθεί η μεγαλύτερη μείωση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Ο εναρμονισμένος σχεδιασμός εξασφαλίζει ικανοποιητική ποιότητα των εθνικών πολιτικών και μέτρων. Διασφαλίζει επίσης τη διαθεσιμότητα δομημένων πληροφοριών σχετικά με τους τομεακούς στόχους και τα σχέδια στα κράτη μέλη, βοηθώντας έτσι τα κράτη μέλη και τους συμμετέχοντες στην αγορά να προγραμματίσουν τις δραστηριότητές τους. Στην περίπτωση της θέρμανσης και της ψύξης, συμβάλλει στη διασφάλιση επαρκούς αγοράς με κοινά πρότυπα ώστε οι προμηθευτές εξοπλισμού υψηλής απόδοσης τηλεθέρμανσης και συμπαραγωγής να μειώσουν το κόστος και να τους παρακινήσουν να καινοτομήσουν και να βελτιώσουν την προσφορά τους.

Με την ανάληψη δράσης σε επίπεδο Ένωσης, μπορούν να αντιμετωπιστούν διάφοροι φραγμοί στις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, με την αντιμετώπιση της έλλειψης συντονισμού μεταξύ των διαφόρων φορέων έγκρισης σε εθνικό επίπεδο και την τόνωση της διοικητικής ικανότητας για την υλοποίηση διασυνοριακών έργων και καθεστώτων στήριξης.

Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θέτει κατ' ουσίαν τον γενικό στόχο της ενεργειακής απόδοσης, αλλά αφήνει την πλειονότητα των δράσεων που πρέπει να αναληφθούν για την επίτευξη του στόχου αυτού στα κράτη μέλη. Η εφαρμογή της αρχής της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση» αφήνει ευελιξία στα κράτη μέλη. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θέτει δεσμευτικούς στόχους ενεργειακής απόδοσης σε επίπεδο Ένωσης, αλλά δεν θα θεσπίσει δεσμευτικούς στόχους σε εθνικό επίπεδο με ορίζοντα το 2020 και το 2030. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν τη συνεισφορά τους στη συλλογική επίτευξη του στόχου ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο που περιλαμβάνεται στην οδηγία για την ενεργειακή απόδοση. Η υποχρέωση επίτευξης ετήσιας μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας στον δημόσιο τομέα θα εξασφαλίσει ότι ο δημόσιος τομέας εκπληρώνει τον υποδειγματικό του ρόλο, ενώ τα κράτη μέλη διατηρούν πλήρη ευελιξία όσον αφορά την επιλογή των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης για την επίτευξη της απαιτούμενης μείωσης της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Επιπλέον, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα συνεχίσει να προβλέπει ετήσιο ποσοστό ανακαινίσεων που απαιτούνται σε σχέση με την επιφάνεια δαπέδου των κτιρίων. Το πεδίο εφαρμογής της υποχρέωσης αυτής επεκτείνεται σε κτίρια που ανήκουν σε όλους τους δημόσιους φορείς στην επικράτεια ενός κράτους μέλους. Το μέτρο αυτό διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη εξακολουθούν να δίνουν το καλό παράδειγμα αναβαθμίζοντας την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων στους τομείς τους, διατηρώντας παράλληλα την ευελιξία όσον αφορά την επιλογή των μέτρων. Επιπλέον, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα παράσχει το αναγκαίο πλαίσιο για τη διασφάλιση υψηλών επιδόσεων ενεργειακής απόδοσης προϊόντων, υπηρεσιών, έργων και κτιρίων που αγοράζονται από δημόσιους φορείς, καθώς και για την εξέταση, κατά περίπτωση, ευρύτερων πτυχών που σχετίζονται με τη βιωσιμότητα, την κοινωνία, το περιβάλλον και την κυκλική οικονομία. Μια εναρμονισμένη προσέγγιση, που θα συμπεριλαμβάνει την εξέταση πτυχών ενεργειακής απόδοσης στις διαδικασίες υποβολής προσφορών, θα διατηρήσει τον ανταγωνισμό, θα εξασφαλίσει μακροπρόθεσμη και οικονομικά αποδοτική εξοικονόμηση ενέργειας και θα επιτρέψει τη συνέχιση των αγορών κλίμακας. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα επεκτείνει την εξοικονόμηση ενέργειας, αυξάνοντας το ποσοστό εξοικονόμησης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση ενέργειας από μέτρα πολιτικής σε όλους τους τομείς. Δεδομένου ότι η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας αποτελεί αποτελεσματικό μέτρο για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης σε διάφορους τομείς, συνιστά επίσης αποτελεσματικό εργαλείο για τη στήριξη των κρατών μελών στην άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. Ως εκ τούτου, βάσει της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας, τα κράτη μέλη θα οφείλουν να επιτύχουν ένα ατομικά υπολογιζόμενο μερίδιο της συνολικής ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας από ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες, άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Μια εναρμονισμένη προσέγγιση μπορεί να συμβάλει σε μια δίκαιη ενεργειακή μετάβαση για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες. Η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας αφήνει πλήρη ευελιξία στα κράτη μέλη όσον αφορά τα είδη των μέτρων πολιτικής, το μέγεθός τους, το πεδίο εφαρμογής τους και το περιεχόμενό τους. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα εξασφαλίσει το ίδιο επίπεδο βασικών συμβατικών δικαιωμάτων για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες όσον αφορά τη θέρμανση, την ψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης. Ενώ η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα απαιτήσει την εφαρμογή ορισμένων βασικών συμβατικών δικαιωμάτων των πελατών, οι εθνικές αρμοδιότητες δεν θα περιοριστούν. Απαιτούνται επίσης ισότιμοι όροι ανταγωνισμού σε ολόκληρη την ΕΕ όσον αφορά την ενημέρωση των καταναλωτών και τις δραστηριότητες ευαισθητοποίησης. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, ενώ ο συγκεκριμένος σχεδιασμός των εν λόγω δράσεων παραμένει στη διακριτική τους ευχέρεια. Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και της κρίσης στον τομέα της υγείας σε επίπεδο Ένωσης καταδεικνύουν ότι απαιτείται επίσης εναρμονισμένη προσέγγιση για την ενδυνάμωση και την προστασία των ευάλωτων πελατών και τελικών χρηστών, καθώς και εκείνων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια.

Για να εξασφαλιστεί το ίδιο επίπεδο προστασίας και ενδυνάμωσης, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση απαιτεί την εφαρμογή και τη χρηματοδότηση μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης κατά προτεραιότητα μεταξύ των ατόμων αυτών, τα οποία μέτρα θα στηρίξουν επίσης τα κράτη μέλη στην άμβλυνση των διανεμητικών επιπτώσεων. Ένα δίκτυο εμπειρογνωμόνων θα διευκολύνει τις σχετικές ενέργειες των κρατών μελών και θα πρέπει να συσταθεί σε όλα τα κράτη μέλη. Ενώ απαιτούνται υποχρεωτικοί ενεργειακοί έλεγχοι για τις μεγάλες επιχειρήσεις, δεδομένου ότι η εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να είναι σημαντική, τα κράτη μέλη θα διατηρήσουν την ευελιξία να αναπτύξουν προγράμματα για την ενθάρρυνση των ΜΜΕ να υποβάλλονται σε ενεργειακούς ελέγχους. Όσον αφορά τον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, τα κράτη μέλη διατηρούν τις αρμοδιότητές τους να διενεργούν περιεκτική αξιολόγηση του δυναμικού συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης και αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, και μπορούν να χορηγούν εξαιρέσεις στον τομέα της ανάκτησης απορριπτόμενης θερμότητας μέσω συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης ή με την παροχή δικτύου τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν μέτρα και διαδικασίες για την προώθηση εγκαταστάσεων συμπαραγωγής. Για να συμβάλουν στη δημιουργία ενιαίας αγοράς, όλα τα κράτη μέλη, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και διανομής θα πρέπει να εφαρμόζουν την αρχή της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση» και να άρουν όλους τους ρυθμιστικούς, τεχνικούς και μη ρυθμιστικούς φραγμούς για βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης στη λειτουργία των ενεργειακών δικτύων. Η ανάπτυξη αγοράς ενεργειακών υπηρεσιών για τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας τόσο της ζήτησης όσο και της παροχής ενεργειακών υπηρεσιών θα εξακολουθήσει να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα διατηρήσει την ευελιξία των κρατών μελών να λαμβάνουν μέτρα για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση των κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών στις βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης. Τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες θα ενθαρρυνθούν να αξιοποιήσουν πλήρως τα διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία και άλλους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς για να δρομολογήσουν επενδύσεις σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, να μετριάσουν την ενεργειακή φτώχεια και να αμβλύνουν τυχόν διανεμητικές επιπτώσεις σε ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες, σε άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και σε άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες.

Συνεπώς, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.

Με βάση τη συνοδευτική εκτίμηση επιπτώσεων 33 και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, συνολικά οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δεν υπερβαίνουν τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων για υψηλότερη φιλοδοξία ενεργειακής απόδοσης ενόψει του αναβαθμισμένου κλιματικού στόχου για το 2030. Όσον αφορά τους στόχους ενεργειακής απόδοσης, οι τροποποιήσεις είναι αναλογικές προς την απαιτούμενη φιλοδοξία της Ένωσης σύμφωνα με τον αναβαθμισμένο στόχο για το κλίμα για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 55 %, όπως προτείνεται στο σχέδιο κλιματικών στόχων. Αρκετές τροπολογίες θέτουν συγκεκριμένους στόχους και υποχρεώσεις για τις δημόσιες διοικήσεις όσον αφορά την επίτευξη εξοικονόμησης ενέργειας σε ορισμένους τομείς — δημόσιο τομέα και ενεργειακή φτώχεια, οι οποίες θα είναι συνολικά αναλογικές. Όσον αφορά την υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας για τον δημόσιο τομέα, οι δημόσιοι φορείς ορίζονται στην οδηγία 2014/24/ΕΕ για τις δημόσιες συμβάσεις (αναθέτουσες αρχές). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν βάση δεδομένων με δημόσιους φορείς, συμπεριλαμβάνοντας την ετήσια κατανάλωσης ενέργειας. Η προτεινόμενη υποχρέωση μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας αφήνει σημαντική ευελιξία στα κράτη μέλη ως προς το πού και με ποιον τρόπο θα μπορούσε να επιτευχθεί εξοικονόμηση ενέργειας. Δεδομένων των οικονομικών οφελών που θα προκύψουν από την εφαρμογή μέτρων εξοικονόμησης, η προσπάθεια αυτή θεωρείται αποτελεσματική και όχι υπερβολική. Η πρόταση αποσκοπεί επίσης στην αντιμετώπιση των διανεμητικών επιπτώσεων από την επέκταση της εμπορίας εκπομπών στα κτίρια και τις μεταφορές. Η διατύπωση ορισμών και ο καθορισμός υποχρεώσεων, ιδίως σε σχέση με τη θέρμανση και την ψύξη, θα ήταν ανάλογος προς την πρόσθετη εξοικονόμηση ενέργειας και τις συνέργειες με τα άλλα μέσα που θα μπορούσαν να επιτευχθούν στον τομέα αυτό. Η αναλογικότητα των πρόσθετων απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ του αυξημένου κόστους και της εξοικονόμησης που επιτυγχάνεται χάρη στην καλύτερη κατανόηση του αντικτύπου των σχετικών μέτρων.

Το ύψος του περιορισμού που επιβάλλεται είναι επομένως ανάλογο του στόχου.

Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση εξακολουθεί να είναι σημαντική για την επίτευξη αυξημένης ενεργειακής απόδοσης στην Ένωση και τη συμβολή στην επίτευξη του αυξημένου κλιματικού στόχου του 55 %. Αντλεί επίσης και άλλα οφέλη, όπως μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές ενέργειας και τόνωση της καινοτομίας και της ανταγωνιστικότητας. Η αξιολόγηση έδειξε ότι εναπόκειται στην οδηγία για την ενεργειακή απόδοση να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν επαρκώς δράσεις σε συγκεκριμένους τομείς κατανάλωσης ενέργειας. Διάφορες μελέτες που διεξήγαγε η Επιτροπή, καθώς και στοιχεία από τα ενδιαφερόμενα μέρη 36 , δείχνουν ότι, ακόμη και με τις υφιστάμενες τεχνολογίες, υπάρχουν ακόμη σημαντικά περιθώρια για επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση και σε οικονομικά αποδοτική εξοικονόμηση στους οικονομικούς τομείς των κρατών μελών και στην κοινωνία γενικότερα.

Ωστόσο, στο πλαίσιο της υφιστάμενης κατάστασης, και ακόμη περισσότερο εξαιτίας των δυσμενών κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων και των απωλειών εισοδήματος λόγω της κρίσης της Covid-19, μεγάλο μέρος αυτού του δυναμικού ενεργειακής απόδοσης και εξοικονόμησης ενέργειας θα παρέμενε αναξιοποίητο, μεταξύ άλλων λόγω αδυναμιών της αγοράς και κανονιστικών αδυναμιών, οι οποίες εμποδίζουν την πραγματοποίηση οικονομικά αποδοτικών επενδύσεων και δράσεων στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης. Δεδομένου του σημαντικού δυναμικού εξοικονόμησης ενέργειας, είναι αναγκαία η περαιτέρω προώθηση δράσεων ενεργειακής απόδοσης και η άρση των υφιστάμενων φραγμών στην ενεργειακά αποδοτική συμπεριφορά, μεταξύ άλλων και για επενδύσεις.

Η αξιολόγηση δείχνει ότι φαίνεται να υπάρχει απροθυμία στους δημόσιους τομείς να περιλαμβάνουν συστηματικά απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης στις δημόσιες συμβάσεις, κυρίως λόγω της τιμής αγοράς. Ως εκ τούτου, υπάρχει περιθώριο για την ενίσχυση και τον εξορθολογισμό της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση, ώστε να συμβάλει στην επίτευξη του υψηλότερου κλιματικού στόχου και των στόχων της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας. Επιπλέον, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει καλύτερα τις κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις, όπως η προστασία και η ενδυνάμωση των ευάλωτων πελατών και τελικών χρηστών και η άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. Όσον αφορά τις βιομηχανίες, η αξιολόγηση δείχνει ότι ένας βασικός φραγμός ενδέχεται να είναι ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν διαθέτουν την εμπειρογνωμοσύνη για να γνωρίζουν ποιες τεχνικές ευκαιρίες εξοικονόμησης ενέργειας είναι διαθέσιμες ή ποια είναι τα οικονομικά τους οφέλη για την επιχείρηση.

Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση οδήγησε σε βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης σε ολόκληρη την Ένωση χάρη στους στόχους της (ιδίως το άρθρο 3 και το άρθρο 5) και τα δεσμευτικά μέτρα (ιδίως το άρθρο 7 σχετικά με τις υποχρεώσεις εξοικονόμησης ενέργειας), μολονότι η πρόοδος όσον αφορά την επίτευξη των στόχων ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2020 δεν ήταν επαρκής. Η επίτευξη του αναγκαίου επιπέδου βελτιώσεων της ενεργειακής απόδοσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη φιλοδοξία των κρατών μελών κατά τον καθορισμό των στόχων, καθώς και από τις προσπάθειές τους κατά την ανάπτυξη και την εφαρμογή μέτρων ενεργειακής απόδοσης σε εθνικό επίπεδο. Μολονότι η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θέτει όρια κατανάλωσης τελικής και πρωτογενούς ενέργειας για την Ένωση συνολικά και ο κανονισμός για τη διακυβέρνηση προβλέπει περαιτέρω ενωσιακά μέτρα σε περίπτωση μη επίτευξης των στόχων, ο ενδεικτικός χαρακτήρας του στόχου δεν στηρίζει την επίτευξή του. Το άρθρο 7 παραμένει αποτελεσματικό μέτρο για την εξοικονόμηση ενέργειας, κυρίως στον τομέα των κτιρίων. Οι υποχρεώσεις για τον δημόσιο τομέα (άρθρα 5 και 6) αποδείχθηκαν καίριας σημασίας για να καταδειχθεί ο υποδειγματικός ρόλος των κεντρικών κυβερνήσεων στην προώθηση της ενεργειακής απόδοσης, μέσω των ανακαινίσεων και των δημόσιων συμβάσεων. Ωστόσο, τα μέτρα εφαρμόστηκαν σε περιορισμένη κλίμακα και μια σειρά περιορισμών εμποδίζουν την αξιοποίηση του δυναμικού εξοικονόμησης ενέργειας στον δημόσιο τομέα. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση ήταν επίσης καίριας σημασίας για την προώθηση της χρήσης ενεργειακών ελέγχων σε ολόκληρη την Ένωση (άρθρο 8). Ωστόσο, εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικοί περιορισμοί, όπως η παρακολούθηση των ελέγχων και οι προκλήσεις που σχετίζονται με την εφαρμογή του ορισμού των ΜΜΕ, η έλλειψη απαιτήσεων και κινήτρων για την εφαρμογή συστημάτων ενεργειακής διαχείρισης. Οι απαιτήσεις του άρθρου 14 για τη θέρμανση και την ψύξη, ιδίως η απαίτηση για τη διενέργεια περιεκτικών αξιολογήσεων, συνέβαλαν στην αύξηση της συνολικής σημασίας και ευαισθητοποίησης όσον αφορά τη θέρμανση και την ψύξη σε όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο, η ανάλυση έδειξε ότι ο συνολικός αντίκτυπος ήταν μάλλον χαμηλός, ιδίως λόγω της έλλειψης συνέχειας που δόθηκε στα πορίσματα των περιεκτικών αξιολογήσεων που διενεργήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 14 και της ευρείας χρήσης των επιτρεπόμενων εξαιρέσεων. Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη αγορών ενεργειακών υπηρεσιών και συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης (άρθρο 18). Ωστόσο, απομένουν ακόμη να αντιμετωπιστούν σημαντικοί φραγμοί.

Όσον αφορά την απόδοση, συνολικά, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση έχει συμβάλει στην επίτευξη εξοικονόμησης ενέργειας στην Ένωση με οικονομικά αποδοτικό τρόπο. Διάφορες διατάξεις που υπόκεινται σε «προϋποθέσεις» (π.χ. στα άρθρα 5, 6, 9-11, 14) απαιτούν την ανάληψη δράσης, εφόσον αυτό είναι οικονομικά αποδοτικό/εφικτό από οικονομική ή τεχνική άποψη. Η οδηγία έδωσε σημαντική ευελιξία στα κράτη μέλη να επιλέγουν μέτρα. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δεν απέδειξαν πάντοτε τον τρόπο με τον οποίο καθορίστηκε η σκοπιμότητα. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για σημαντικές διαφορές στο κόστος μεταξύ των κρατών μελών για τις περισσότερες διατάξεις της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση, εκτός από το άρθρο 7 (το κόστος εξαρτάται από τον σχεδιασμό και το πεδίο εφαρμογής του μέτρου).

Όσον αφορά τη συνοχή, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση είναι συνολικά συνεπής με τις ευρύτερες πολιτικές για την ενέργεια και το κλίμα, ωστόσο, οι αυξανόμενες διασυνδέσεις με την ανανεώσιμη ενέργεια και το ΣΕΔΕ της ΕΕ απαιτούν κατάλληλη εναρμόνιση και προσεκτικότερη εξέταση της μείωσης του διοικητικού φόρτου. Επιπλέον, οι διατάξεις της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να στηρίξουν τους στόχους απανθρακοποίησης και μηδενικής ρύπανσης στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών που εμπίπτουν στην Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία.

Όσον αφορά την ενωσιακή προστιθέμενη αξία, η παρέμβαση της Ένωσης ήταν καίριας σημασίας για την επίτευξη βελτιώσεων της ενεργειακής απόδοσης σε ολόκληρη την Ένωση. Είναι σαφές ότι χωρίς τον στόχο σε επίπεδο ΕΕ και τα δεσμευτικά μέτρα δεν θα είχαν επιτευχθεί στην κλίμακα που παρατηρήθηκε. Ωστόσο, υπάρχουν περιθώρια για την ενίσχυση και τον εξορθολογισμό ορισμένων διατάξεων προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα επιτύχει τις απαιτούμενες προσπάθειες ενόψει του υψηλότερου στόχου της Ένωσης για το κλίμα, ύψους τουλάχιστον 55 % για το 2030.

Ο οδικός χάρτης αξιολόγησης/αρχική εκτίμηση επιπτώσεων δημοσιεύθηκε στις 3 Αυγούστου 2020 και ήταν διαθέσιμος έως τις 21 Σεπτεμβρίου 2020.

Η Επιτροπή έλαβε 189 απαντήσεις και 99 ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν συμπληρωματικές δηλώσεις και πληροφορίες σχετικά με τις απαντήσεις τους. Ο μεγαλύτερος αριθμός απαντήσεων ελήφθη από επιχειρηματικές ενώσεις (80 απαντήσεις), και κατόπιν από εταιρείες (36 απαντήσεις) και ΜΚΟ (26 απαντήσεις). Επιπλέον, κατά την περίοδο από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 2020 διοργανώθηκαν εννέα ειδικές συναντήσεις με ενδιαφερόμενα μέρη με στοχευμένες ομάδες ενδιαφερομένων για συγκεκριμένα θέματα, ενώ στις 10 Νοεμβρίου 2020 πραγματοποιήθηκε ειδική συνεδρίαση της ομάδας εμπειρογνωμόνων για την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση. Η Επιτροπή δρομολόγησε επίσης τη διαδικτυακή δημόσια διαβούλευση από τις 17 Νοεμβρίου 2020 έως τις 9 Φεβρουαρίου 2021, σύμφωνα με τους κανόνες της Επιτροπής για τη βελτίωση της νομοθεσίας. Η έρευνα περιλάμβανε πολλαπλές επιλογές και ανοικτές ερωτήσεις που κάλυπταν ευρύ φάσμα πτυχών σχετικά με την εκ των υστέρων αξιολόγηση και επιλογές για την αναθεώρηση της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση. Συνολικά ελήφθησαν 344 απαντήσεις. Η μεγαλύτερη ομάδα απαντησάντων ήταν επιχειρηματικές ενώσεις (132 απαντήσεις), μεμονωμένες επιχειρήσεις και εταιρείες (92 απαντήσεις), ακολουθούμενες από ΜΚΟ (34 απαντήσεις). 21 απαντήσαντες υπέβαλαν απαντήσεις ως μεμονωμένοι πολίτες. Απάντησαν 24 δημόσιες αρχές, συμπεριλαμβανομένων εθνικών αρχών από 9 κράτη μέλη (Κύπρος, Τσεχία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Λιθουανία, Κάτω Χώρες, Ισπανία και Σουηδία). 

Η σαφής πλειονότητα των ενδιαφερόμενων μερών (86 % όσων απάντησαν) εξέφρασε την άποψη ότι η ενεργειακή απόδοση θα πρέπει να διαδραματίσει καίριο ρόλο στην υποστήριξη πιο φιλόδοξων κλιματικών στόχων για το 2030 και ενόψει της επίτευξης της ουδετερότητας της Ένωσης ως προς τις ανθρακούχες εκπομπές έως το 2050. Εν προκειμένω, τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν σε μεγάλο βαθμό την ενίσχυση της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση από την άποψη αυτή. Η πλειονότητα των ενδιαφερόμενων μερών (53 %) τάχθηκε υπέρ δεσμευτικών στόχων ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ άλλων και σε εθνικό επίπεδο (47 %). Τα ενδιαφερόμενα μέρη έκριναν ότι απαιτούνται πρόσθετες προσπάθειες ενεργειακής απόδοσης στα κτίρια (76 %) και στις μεταφορές (62 %), ακολουθούμενες από τη βιομηχανία (52 %) και τις ΤΠΕ (40 %).

Οι απόψεις των ενδιαφερόμενων μερών, όπως εκφράστηκαν στη δημόσια διαβούλευση και κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων, ελήφθησαν υπόψη κατά την εκπόνηση των διαφόρων επιλογών πολιτικής για τους αντίστοιχους τομείς πολιτικής στην εκτίμηση επιπτώσεων.

Τον Ιούνιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διοργάνωσε ακρόαση με τους ευρωπαίους κοινωνικούς εταίρους με θέμα «Δέσμη προσαρμογής στον στόχο του 55%». Ζητήθηκε από τους ευρωπαίους κοινωνικούς εταίρους να μοιραστούν τις αρχικές τους αντιδράσεις σχετικά με αυτή τη δέσμη μέτρων και να εκφράσουν την άποψή τους σχετικά με τα συνοδευτικά μέτρα και τους μηχανισμούς που θα μπορούσαν να τεθούν σε εφαρμογή προκειμένου να διασφαλιστεί ότι κανείς δεν θα μείνει στο περιθώριο. Τονίστηκε η ανάγκη για ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων και της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και εξηγήθηκε ότι οι στόχοι και των δύο διαστάσεων θα πρέπει να είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Η αναθεώρηση αποτελεί αναδιατύπωση της οδηγίας. Στην εκτίμηση επιπτώσεων 38 προσδιορίστηκαν δυνατότητες απλούστευσης της ισχύουσας νομοθεσίας και μείωσης του κανονιστικού κόστους, με παράλληλη στόχευση στην αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων τροποποιήσεων. Η κατάργηση της εναλλακτικής προσέγγισης για την ανακαίνιση των κτιρίων των δημόσιων φορέων θα απλουστεύσει τις διατάξεις, καθώς θα επικεντρωθεί μόνο σε ανακαινίσεις. Ειδικές τεχνικές πτυχές σε σχέση με τα δημόσια κτίρια και ορισμένες εξαιρέσεις διαγράφονται δεδομένου ότι ρυθμίζονται από την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Η άρση των προϋποθέσεων οικονομικής αποδοτικότητας, της τεχνικής ή οικονομικής σκοπιμότητας όσον αφορά τις απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης στις δημόσιες συμβάσεις θα απλουστεύσει την εφαρμογή των απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης, δεδομένου ότι θα ισχύουν εξίσου για όλες τις δημόσιες αρχές. Οι επιλογές ανάπτυξης και σύναψης συμβάσεων ΤΠ θα υπόκεινται σε προηγούμενη έγκριση από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Τεχνολογία των Πληροφοριών και την Κυβερνοασφάλεια.

Η διασφάλιση της εστίασης των προσπαθειών ενεργειακού ελέγχου σε μεγαλύτερους χρήστες ενέργειας θα οδηγήσει σε αναλογικά μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας, γεγονός που θα οδηγήσει σε σημαντική μείωση του φόρτου για τις επιχειρήσεις με χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας, καθώς και στην απλούστευση του φόρτου για τις δημόσιες διοικήσεις, δεδομένου ότι θα έχουν ένα απλούστερο κριτήριο για να αξιολογούν την ανάγκη διενέργειας ελέγχων, καθώς και μικρότερου αριθμού επιχειρήσεων προς επαλήθευση. Το αυξημένο κόστος συμμόρφωσης για τις επιχειρήσεις εκείνες που εξακολουθούν να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της διάταξης αναμένεται να επιστραφεί μέσω της αυξημένης υιοθέτησης οικονομικά αποδοτικών βελτιωτικών μέτρων.

Οι τροποποιήσεις θα ενισχύσουν τις υφιστάμενες απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, ιδίως όσον αφορά μέτρα που στοχεύουν στην ενεργειακή φτώχεια βάσει της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας (άρθρο 8) και στις ανακαινίσεις κτιρίων για τον δημόσιο τομέα, τα οποία θα εξασφαλίσουν πιο αποτελεσματικά αποτελέσματα, αλλά θα οδηγήσουν επίσης σε μεγαλύτερο διοικητικό φόρτο για τις δημόσιες αρχές. Η επιβολή πρόσθετων απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τις δημόσιες συμβάσεις και τις συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης θα βελτιώσει περαιτέρω την αποτελεσματικότητα των εν λόγω διατάξεων, αλλά ενδέχεται να αυξήσει σε κάποιο βαθμό τον διοικητικό φόρτο για τις επιχειρήσεις και τις δημόσιες αρχές.

Η παροχή περαιτέρω καθοδήγησης και στήριξης ενόψει των δράσεων των κρατών μελών, π.χ. όσον αφορά την ευαισθητοποίηση, θα οδηγήσει σε βραχυπρόθεσμη αύξηση του διοικητικού φόρτου, καθώς τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν τις δικές τους ενημερωτικές εκστρατείες, ανταλλαγές γνώσεων ή τα δικά τους καθεστώτα στήριξης, αλλά αυτό αναμένεται να είναι οικονομικά αποδοτικό μεσοπρόθεσμα λόγω της αυξημένης εξοικονόμησης ενέργειας.

Οι πρόσθετες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης δεν θα δημιουργήσουν νέα συστήματα υποβολής εκθέσεων, αλλά θα υπόκεινται στο υφιστάμενο πλαίσιο παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων του κανονισμού για τη διακυβέρνηση (EU/2018/1999).

–Κατάρτιση πίνακα αντιστοιχίας που χρησιμεύει ως κατάλογος ελέγχου της μεταφοράς τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για την Επιτροπή.

–Διοργάνωση συνεδριάσεων με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών που είναι αρμόδιοι για τη μεταφορά των διαφόρων μερών της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, προκειμένου να συζητηθεί ο τρόπος μεταφοράς τους στο εθνικό δίκαιο και να επιλυθούν οι αμφιβολίες, είτε στο πλαίσιο της συντονισμένης δράση για την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση (CA-EED) είτε υπό μορφή επιτροπής.

–Διαθεσιμότητα για διμερείς συναντήσεις και προσκλήσεις με τα κράτη μέλη σε περίπτωση ειδικού ερωτήματος σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο.

–Μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς, η Επιτροπή θα προβεί σε περιεκτική αξιολόγηση του κατά πόσον τα κράτη μέλη έχουν μεταφέρει πλήρως και ορθά την οδηγία στο εθνικό τους δίκαιο.

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα θέσπισε ενοποιημένο πλαίσιο σχεδιασμού, παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για την ενέργεια και το κλίμα, προκειμένου να παρακολουθείται η πρόοδος προς την επίτευξη των κλιματικών και ενεργειακών στόχων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις διαφάνειας της συμφωνίας του Παρισιού. Τα κράτη μέλη έπρεπε να υποβάλουν στην Επιτροπή τα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα έως τα τέλη του 2019, τα οποία καλύπτουν τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης για την περίοδο 2021-2030. Τα κράτη μέλη πρέπει ανά διετία να υποβάλλουν έκθεση σχετικά με την πρόοδο που σημειώνεται στην εφαρμογή των σχεδίων και, επιπλέον, έως τις 30 Ιουνίου 2023, πρέπει να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή τα προσχέδια των επικαιροποιήσεων των σχεδίων, ενώ οι τελικές επικαιροποιήσεις πρέπει να υποβληθούν στις 30 Ιουνίου 2024. Η επικαιροποίηση αυτή θα καλύπτει τυχόν νέους στόχους που θα συμφωνηθούν κατά την αναθεώρηση της ΟΕΑ. Το εν λόγω σύστημα υποβολής εκθέσεων στο πλαίσιο του κανονισμού για τη διακυβέρνηση θεωρείται ότι υπήρξε αποτελεσματικό όσον αφορά την παρακολούθηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά τις συνεισφορές στην ενεργειακή απόδοση σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο.

Οι βασικές διατάξεις που μεταβάλλουν ουσιωδώς την οδηγία 2012/27/ΕΕ ή προσθέτουν νέα στοιχεία είναι οι ακόλουθες:

Τα άρθρα 1 και 4 καθορίζουν έναν αυξημένο δεσμευτικό ενωσιακό στόχο ενεργειακής απόδοσης για την τελική και την πρωτογενή κατανάλωση, καθώς και ενδεικτικές εθνικές συνεισφορές ενεργειακής απόδοσης, και παρέχουν έναν τύπο στα κράτη μέλη για τον υπολογισμό των συνεισφορών τους. Οι στόχοι της Ένωσης καθορίζονται ως προς το επίπεδο κατανάλωσης τελικής και πρωτογενούς ενέργειας που πρέπει να επιτευχθεί το 2030 και το επίπεδο φιλοδοξίας εκφράζεται συγκρίνοντας τα επίπεδα αυτά με τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2020 για το 2030. Το επίπεδο φιλοδοξίας που εκφράζεται με τον τρόπο αυτό αντικατοπτρίζει πρόσθετες προσπάθειες σε σύγκριση με τις προσπάθειες που καταβάλλονται ή αναφέρονται στα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα. Οι συγκρίσεις με την προηγούμενη βάση αναφοράς, δηλαδή τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2007 για το 2030 και τις ιστορικές τιμές του 2005, διατηρούνται στις αιτιολογικές σκέψεις.

Οι εθνικές συνεισφορές παραμένουν ενδεικτικές, δεδομένης της έντονης αντίθεσης της πλειονότητας των κρατών μελών στη θέσπιση δεσμευτικών εθνικών στόχων, όπως εκφράστηκε στη δημόσια διαβούλευση και σε άλλα φόρουμ. Ωστόσο, προτείνονται επίπεδα αναφοράς και νέοι μηχανισμοί αναπλήρωσης ελλείματος, οι οποίοι συμπληρώνουν εκείνους που προτάθηκαν στον κανονισμό για τη διακυβέρνηση.

Το άρθρο 3 εισάγει νέα διάταξη σχετικά με την αρχή της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση», η οποία παρέχει τη νομική βάση για την εφαρμογή της αρχής, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τον διοικητικό φόρτο. Περιλαμβάνει την υποχρέωση να εξετάζονται λύσεις ενεργειακής απόδοσης στις πολιτικές και επενδυτικές αποφάσεις σε ενεργειακά συστήματα και μη ενεργειακούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής κατοικίας.

Το άρθρο 5 θεσπίζει την υποχρέωση του δημόσιου τομέα να μειώσει την ενεργειακή του κατανάλωση για τις δημόσιες υπηρεσίες και τις εγκαταστάσεις των δημόσιων φορέων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί σε οποιονδήποτε υποτομέα του δημόσιου τομέα, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών, των δημόσιων κτιρίων, του χωροταξικού σχεδιασμού και της διαχείρισης των υδάτων και των αποβλήτων, μεταξύ άλλων.

Το άρθρο 6 διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της υποχρέωσης ανακαινίσεων. Η υποχρέωση θα ισχύει πλέον για όλους τους δημόσιους φορείς σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης και σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων των δημόσιων φορέων, συμπεριλαμβανομένης της υγειονομικής περίθαλψης, της εκπαίδευσης και της δημόσιας στέγασης, όπου τα κτίρια ανήκουν σε δημόσιους φορείς. Αυτό θα φέρει τα οφέλη της ανακαίνισης δημόσιων κτιρίων πιο κοντά σε όλους τους ανθρώπους σε όλα τα κράτη μέλη και θα πολλαπλασιάσει τις ανακαινίσεις στον δημόσιο τομέα. Το άρθρο 6 στοχεύει σε ανακαινίσεις που πληρούν το πρότυπο των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας (ΚΣΜΚΕ), το οποίο είναι ένα αναβαθμισμένο οικονομικά αποδοτικό πρότυπο για ανακαινίσεις. Το ποσοστό ανακαινίσεων παραμένει τουλάχιστον 3 %, που αποτελεί τον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή για ένα ελάχιστο ποσοστό ανακαινίσεων, ενώ αναγνωρίζεται ότι ορισμένα κράτη μέλη και ορισμένες περιφέρειες και πόλεις έχουν ήδη υιοθετήσει υψηλότερες απαιτήσεις και πρότυπα ανακαίνισης στον δημόσιο τομέα. Τέλος, διαγράφονται οι εναλλακτικές λύσεις που επέτρεψαν στα κράτη μέλη να επιτύχουν παρόμοια εξοικονόμηση ενέργειας μέσω άλλων μέτρων αντί για ανακαινίσεις. Τα μέτρα αυτά μπορούν να συνεχίσουν να υπολογίζονται για τις υποχρεώσεις εξοικονόμησης ενέργειας βάσει του άρθρου 8 και να συμβάλλουν στην επίτευξη της υποχρέωσης βάσει του άρθρου 8. Το άρθρο 6 αποσκοπεί σε ανακαινίσεις σύμφωνα με τη στρατηγική «Κύμα ανακαινίσεων».

Το άρθρο 7 ενισχύει τις διατάξεις για τις δημόσιες συμβάσεις επεκτείνοντας την υποχρέωση να λαμβάνονται υπόψη οι απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης και καταργώντας τις προϋποθέσεις όσον αφορά την οικονομική αποδοτικότητα, την τεχνική και οικονομική σκοπιμότητα. Οι τροποποιήσεις θα περιλαμβάνουν διάταξη σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τους δημόσιους φορείς να λαμβάνουν υπόψη, κατά περίπτωση, πτυχές κυκλικής οικονομίας και κριτήρια πράσινων δημόσιων συμβάσεων στις πρακτικές σύναψης δημόσιων συμβάσεων. Τα κράτη μέλη θα κληθούν να στηρίξουν τους δημόσιους φορείς παρέχοντας κατευθυντήριες γραμμές και μεθοδολογίες για την εκτίμηση του κόστους σε όλον τον κύκλο ζωής, δημιουργώντας κέντρα υποστήριξης ικανοτήτων και ενθαρρύνοντας τη χρήση συγκεντρωτικών δημόσιων συμβάσεων και ψηφιακών δημόσιων συμβάσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημοσιεύουν πληροφορίες σχετικά με τις επιλεγείσες προσφορές (σύμφωνα με τα όρια που καθορίζονται στις οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις).

Στο πλαίσιο του υποδειγματικού ρόλου του δημόσιου τομέα, το άρθρο 7 περιλαμβάνει επίσης διάταξη σύμφωνα με την οποία οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να απαιτούν οι προσφορές να δημοσιοποιούν δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη των νέων κτιρίων (αριθμητικός δείκτης σε kgCO2e/m² (του ωφέλιμου εσωτερικού εμβαδού δαπέδου) για κάθε στάδιο κύκλου ζωής υπολογιζόμενο κατά μέσο όρο για ένα έτος περιόδου μελέτης αναφοράς 50 ετών), ιδίως για νέα κτίρια άνω των 2000 τετραγωνικών μέτρων. Συνδέεται με διάταξη που αποσκοπεί στην αύξηση της ευαισθητοποίησης σχετικά με την κυκλική οικονομία και τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής στις πρακτικές σύναψης δημόσιων συμβάσεων.

Οι τροποποιήσεις του άρθρου 8 αυξάνουν την υποχρέωση ετήσιας εξοικονόμησης ενέργειας σε 1,5 % για όλα τα κράτη μέλη (συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου και της Μάλτας) και περιλαμβάνουν ειδικές απαιτήσεις για την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. Απαιτεί την εφαρμογή μέτρων πολιτικής κατά προτεραιότητα σε ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες, άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, καθώς και την καλύτερη δυνατή χρήση της δημόσιας χρηματοδότησης και, κατά περίπτωση, την εξέταση της χρήσης των εσόδων από τα δικαιώματα ΣΕΔΕ. Το άρθρο 8 απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι το μείγμα εθνικών πολιτικών δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στους ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες, στα άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, στα άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες και ότι οι πολιτικές αυτές μετριάζουν αποτελεσματικά και μειώνουν την ενεργειακή φτώχεια. Βάσει του άρθρου 8, τα κράτη μέλη πρέπει να πετύχουν ένα μερίδιο της συνολικής ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση από ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες, άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Το άρθρο 8 θεσπίζει μηχανισμό αναπλήρωσης ελλείματος όσον αφορά την απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας που πρέπει να επιτευχθεί σε μια δεδομένη περίοδο επιβολής της υποχρέωσης. Η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας δεν προβλέπει την εφαρμογή των δυνατοτήτων ευελιξίας για τον εναλλακτικό υπολογισμό της απαιτούμενης ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας εναλλακτικά από την 1η Ιανουαρίου 2024 (άρθρο 8 παράγραφοι 6 έως 9). Το άρθρο 9 περιλαμβάνει τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς ως δυνητικά υπόχρεα μέρη και επιτρέπει στα κράτη μέλη να απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να επιτυγχάνουν εξοικονόμηση ενέργειας για ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες, άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Το παράρτημα V εξαιρεί τη λογοδοσία για την εξοικονόμηση ενέργειας από μέτρα πολιτικής σχετικά με τη χρήση τεχνολογιών άμεσης καύσης ορυκτών καυσίμων και διευκρινίζει ότι η μείωση της χρήσης ενέργειας μέσω μέτρων που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της οδηγίας για το ΣΕΔΕ δεν μπορεί να συνυπολογίζεται για την εκπλήρωση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας, και ενισχύει την απαίτηση προσθετικότητας όσον αφορά τα φορολογικά μέτρα.

Το άρθρο 11 μετατοπίζει το κριτήριο για τους ενεργειακούς ελέγχους και τα συστήματα ενεργειακής διαχείρισης από το είδος των επιχειρήσεων στα επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας και απαιτεί επιβεβαίωση των συστάσεων του ελέγχου από τη διοίκηση της εταιρείας. Απαιτεί επίσης συστήματα ενεργειακής διαχείρισης για τις μεγαλύτερες εταιρείες που χρησιμοποιούν ενέργεια, τα οποία είναι πιθανόν πιο αποτελεσματικά για να διασφαλίσουν ότι θα πραγματοποιηθούν επενδύσεις εξοικονόμησης ενέργειας με μεγαλύτερη εξοικονόμηση κόστους, ενώ πιθανότατα θα επιβαρύνουν συνολικά λιγότερο την εταιρεία. Τέλος, το άρθρο εισάγει υποχρέωση παρακολούθησης της ενεργειακής απόδοσης των κέντρων δεδομένων με στόχο τη μεταγενέστερη καθιέρωση ενός συνόλου «δεικτών βιωσιμότητας των κέντρων δεδομένων».

Το άρθρο 20 ενισχύει την προστασία των καταναλωτών θεσπίζοντας βασικά συμβατικά δικαιώματα για την τηλεθέρμανση, την τηλεψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης, σύμφωνα με τα δικαιώματα που εισήγαγε η οδηγία (ΕΕ) 2019/944 για την ηλεκτρική ενέργεια.

Το άρθρο 21 ενισχύει τις υποχρεώσεις έναντι των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά τη διαθεσιμότητα και την παροχή πληροφοριών, τα μέτρα ευαισθητοποίησης και τις παρεχόμενες τεχνικές και οικονομικές συμβουλές ή βοήθεια. Η δημιουργία υπηρεσιών μίας στάσης, κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης και εξωδικαστικών μηχανισμών επίλυσης διαφορών είναι δομές που θα συμβάλουν σημαντικά στην ενδυνάμωση των πελατών και των τελικών χρηστών. Τέλος, το άρθρο περιλαμβάνει υποχρεώσεις εντοπισμού και άρσης των φραγμών που σχετίζονται με τον διχασμό των κινήτρων μεταξύ ενοικιαστών και ιδιοκτητών ή μεταξύ ιδιοκτητών.

Το άρθρο 22 αναφέρεται στην έννοια των ευάλωτων πελατών, την οποία τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν σύμφωνα με τα άρθρα 28 και 29 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 και το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/73/ΕΚ. Το άρθρο 22 απαιτεί από τα κράτη μέλη να καθιερώσουν την έννοια αυτή λαμβάνοντας επίσης υπόψη τους τελικούς χρήστες, οι οποίοι δεν έχουν άμεση ή ατομική σύμβαση με τους προμηθευτές ενέργειας.

Το άρθρο 22 θεσπίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να εφαρμόζουν μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης κατά προτεραιότητα μεταξύ των ευάλωτων πελατών, των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, με σκοπό την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. Τα κράτη μέλη απαιτείται να εφαρμόσουν μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης για να μετριάσουν τις διανεμητικές επιπτώσεις άλλων πολιτικών και μέτρων, όπως τα φορολογικά μέτρα που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 9 της παρούσας οδηγίας, ή τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του συστήματος εμπορίας εκπομπών στο πλαίσιο της οδηγίας για το ΣΕΔΕ της ΕΕ, και να προωθήσουν την ανάπτυξη βοηθητικών χρηματοδοτικών και χρηματοοικονομικών εργαλείων. Το άρθρο 22 ενισχύει τον ρόλο των δικτύων εμπειρογνωμόνων.

Τα άρθρα 23 και 24 προβλέπουν αυστηρότερο σχεδιασμό και παρακολούθηση των περιεκτικών αξιολογήσεων για τη θέρμανση και την ψύξη, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης του τοπικού και περιφερειακού επιπέδου. Τα άρθρα θεσπίζουν ελάχιστες απαιτήσεις για αποδοτικά συστήματα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, ευρύτερες απαιτήσεις κόστους-οφέλους και υποχρεώσεις επαναχρησιμοποίησης της απορριπτόμενης θερμότητας. Οι ελάχιστες απαιτήσεις για την αποδοτική τηλεθέρμανση θα αυξηθούν σταδιακά με σκοπό να διασφαλιστεί η πλήρως απανθρακοποιημένη παροχή θερμότητας ή ψύξης σε αποδοτικά συστήματα τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης έως το 2050. Οι απαιτήσεις για τη συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης θα συμπληρωθούν με ένα κριτήριο για τις άμεσες εκπομπές CO2 από συμπαραγωγή, όταν αυτή δεν τροφοδοτείται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή απόβλητα.

Το άρθρο 25 αποσαφηνίζει και ενισχύει τον ρόλο των εθνικών ρυθμιστικών αρχών στην εφαρμογή της αρχής της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση» κατά τον σχεδιασμό και τη λειτουργία των ενεργειακών δικτύων. Αξιοποιεί επίσης τις γνώσεις του ENTSO-E, του ENTSOG και του φορέα ΔΣΔ της ΕΕ όσον αφορά την παρακολούθηση της προόδου. Λόγω του πολύ μεγάλου αριθμού διαχειριστών συστημάτων, είναι προτιμότερη μια έμμεση προσέγγιση.

Το άρθρο 26 αποσαφηνίζει και ενισχύει τις διατάξεις σχετικά με την ύπαρξη των καθεστώτων επαγγελματικών προσόντων, διαπίστευσης και πιστοποίησης για τους διάφορους παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών, τους ενεργειακούς ελεγκτές, τους διαχειριστές ενέργειας και τους εγκαταστάτες. Νέες διατάξεις θα απαιτούν από τα κράτη μέλη να αξιολογούν τα καθεστώτα ανά τετραετία, αρχής γενομένης από τον Δεκέμβριο του 2024.

Το άρθρο 27 εισάγει πρόσθετες απαιτήσεις για την αύξηση της χρήσης συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης.

Το άρθρο 28 θεσπίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με τις επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης που συνάπτονται (στο πλαίσιο του κανονισμού για τη διακυβέρνηση). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν μηχανισμούς βοήθειας για την ανάπτυξη έργων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο για την προώθηση επενδύσεων στην ενεργειακή απόδοση που θα συμβάλουν στην επίτευξη των υψηλότερων στόχων ενεργειακής απόδοσης.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

2021/0203 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την ενεργειακή απόδοση, την τροποποίηση των οδηγιών 2009/125/ΕΚ και 2010/30/ΕΕ και την κατάργηση των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ (αναδιατύπωση)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 194 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 39 ,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών 40 ,

Αποφασίζοντας με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

⇩ νέο

(1)Η οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 41 έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς 42 . Καθώς η εν λόγω οδηγία πρόκειται να τροποποιηθεί εκ νέου, είναι σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωσή της.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 1 (προσαρμοσμένο)

Η Ένωση αντιμετωπίζει πρωτόγνωρες προκλήσεις που απορρέουν από την αυξημένη εξάρτηση από τις εισαγωγές ενέργειας και τους ανεπαρκείς ενεργειακούς πόρους, καθώς και την ανάγκη περιορισμού της αλλαγής του κλίματος και αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Η ενεργειακή απόδοση αποτελεί πολύτιμο μέσο για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Βελτιώνει την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης μειώνοντας την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας και περιορίζοντας τις εισαγωγές ενέργειας. Συμβάλλει στη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου με οικονομικώς αποδοτικό τρόπο και, ως εκ τούτου, στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Η μετάβαση σε μια ενεργειακώς αποδοτικότερη οικονομία αναμένεται επίσης να επιταχύνει την εξάπλωση καινοτόμων τεχνολογικών λύσεων και να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας στην Ένωση, δίνοντας ώθηση στην οικονομική ανάπτυξη και δημιουργώντας θέσεις εργασίας υψηλής ποιότητας σε διάφορους τομείς που σχετίζονται με την ενεργειακή απόδοση.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 2 (προσαρμοσμένο)

Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 8ης και 9ης Μαρτίου 2007 τονίζεται η ανάγκη αύξησης της ενεργειακής απόδοσης στην Ένωση με σκοπό την επίτευξη του στόχου εξοικονόμησης της κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας στην Ένωση κατά 20 % έως το 2020 σε σύγκριση με τις προβλέψεις. Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 4ης Φεβρουαρίου 2011 τονίζεται ότι ο στόχος του 20 % που έχει τεθεί για την ενεργειακή απόδοση ως το 2020, όπως συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2010, αν και στο παρόν στάδιο είναι εκτός τροχιάς υλοποίησης, πρέπει να υλοποιηθεί. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του 2007, η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας το 2020 αναμένεται να ανέλθει σε 1842 εκατομμύρια ΤΙΠ. Μια μείωση κατά 20 % συνεπάγεται 1474 εκατομμύρια ΤΙΠ το 2020, δηλαδή μείωση κατά 368 εκατομμύρια ΤΙΠ σε σύγκριση με τις προβλέψεις.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 3 (προσαρμοσμένο)

Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2010 επιβεβαιώνεται ότι ο στόχος της ενεργειακής απόδοσης είναι ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της νέας στρατηγικής της Ένωσης για την απασχόληση και την έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη ("στρατηγική "Ευρώπη 2020""). Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας και για την υλοποίηση του εν λόγω στόχου σε εθνικό επίπεδο, τα κράτη μέλη οφείλουν να καθορίσουν εθνικούς στόχους σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή και να αναφέρουν, στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων, το πώς σκοπεύουν να τους επιτύχουν.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 4 (προσαρμοσμένο)

Η ανακοίνωση της Επιτροπής για την ενέργεια της 10ης Νοεμβρίου 2010 θέτει την ενεργειακή απόδοση στον πυρήνα της ενεργειακής στρατηγικής της Ένωσης για το 2020 και περιγράφει την ανάγκη μιας νέας στρατηγικής για την ενεργειακή απόδοση που θα επιτρέπει σε όλα τα κράτη μέλη να αποσυνδέσουν τη χρήση ενέργειας και την οικονομική ανάπτυξη.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 5 (προσαρμοσμένο)

Στο ψήφισμά του της 15ης Δεκεμβρίου 2010 για την αναθεώρηση του σχεδίου δράσης για την ενεργειακή απόδοση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να συμπεριλάβει στο αναθεωρημένο της σχέδιο δράσης για την ενεργειακή απόδοση μέτρα για τη γεφύρωση του χάσματος ώστε να επιτευχθεί ο συνολικός στόχος ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης το 2020.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 6 (προσαρμοσμένο)

Μια από τις πρωτοβουλίες της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" είναι η εμβληματική πρωτοβουλία για μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τους πόρους που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 26 Ιανουαρίου 2011. Αυτή αναγνωρίζει την ενεργειακή απόδοση ως ένα κύριο στοιχείο εξασφάλισης της αειφόρου χρήσης των ενεργειακών πόρων.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 7 (προσαρμοσμένο)

Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 4ης Φεβρουαρίου 2011 αναγνωρίζεται ότι ο στόχος ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης δεν βρίσκεται στον σωστό δρόμο και ότι απαιτείται αποφασιστική δράση για την αξιοποίηση του σημαντικού δυναμικού για μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια, στις μεταφορές, σε προϊόντα και διεργασίες. Στα εν λόγω συμπεράσματα προβλέπεται επίσης ότι η υλοποίηση του στόχου ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης θα επανεξετασθεί έως το 2013 και, αν κριθεί αναγκαίο, θα μελετηθούν περαιτέρω μέτρα.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 8 (προσαρμοσμένο)

Στις 8 Μαρτίου 2011 η Επιτροπή ενέκρινε την ανακοίνωσή της σχετικά με σχέδιο για την ενεργειακή απόδοση 2011. Η ανακοίνωση επιβεβαίωσε ότι η πορεία της Ένωσης δεν οδηγεί στην επίτευξη του στόχου ενεργειακής απόδοσης. Τούτο παρά την πρόοδο στις εθνικές πολιτικές ενεργειακής απόδοσης που περιγράφονται στο πρώτο εθνικό σχέδιο δράσης ενεργειακής απόδοσης το οποίο υπέβαλαν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 2006/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις ενεργειακές υπηρεσίες 43 . Η αρχική ανάλυση του δεύτερου σχεδίου δράσης επιβεβαιώνει ότι η Ένωση δεν βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, το σχέδιο ενεργειακής απόδοσης 2011 καθόρισε μια δέσμη πολιτικών και μέτρων ενεργειακής απόδοσης που καλύπτουν ολόκληρη την αλυσίδα ενέργειας, όπου συμπεριλαμβάνονται η παραγωγή ενέργειας, η μεταφορά και διανομή, ο ηγετικός ρόλος του δημόσιου τομέα στην ενεργειακή απόδοση, τα κτίρια και οι συσκευές, βιομηχανία· καθώς και η ανάγκη να αποκτήσουν οι τελικοί καταναλωτές τη δύναμη να διαχειρίζονται την ενεργειακή τους κατανάλωση. Η ενεργειακή απόδοση στον τομέα των μεταφορών εξετάστηκε παράλληλα στη Λευκή Βίβλο για τις μεταφορές που εγκρίθηκε στις 28 Μαρτίου 2011. Ειδικότερα, η 26η πρωτοβουλία της Λευκής Βίβλου απαιτεί τη θέσπιση κατάλληλων προτύπων για τις εκπομπές CO2 των οχημάτων σε όλους τους τρόπους μεταφοράς, τα οποία ενδεχομένως θα συμπληρώνονται από απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης προκειμένου να καλυφθούν όλοι οι τύποι συστημάτων πρόωσης.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 9 (προσαρμοσμένο)

Στις 8 Μαρτίου 2011 η Επιτροπή ενέκρινε επίσης ένα χάρτη πορείας για τη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών επιπέδων ανθρακούχων εκπομπών το 2050, εντοπίζοντας την ανάγκη, υπό το πρίσμα αυτό, να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην ενεργειακή απόδοση.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 10 (προσαρμοσμένο)

Στο πλαίσιο αυτό, είναι ανάγκη να επικαιροποιηθεί το νομικό πλαίσιο της Ένωσης για την ενεργειακή απόδοση με μια οδηγία που θα επιδιώκει τον γενικό στόχο της ενεργειακής απόδοσης για εξοικονόμηση 20 % της κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας της Ένωσης έως το 2020, καθώς και περαιτέρω βελτιώσεις στην ενεργειακή απόδοση μετά το 2020. Για τον σκοπό αυτό, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καθιερώσει ένα κοινό πλαίσιο προώθησης της ενεργειακής απόδοσης στην Ένωση, να θεσπίσει ειδικές δράσεις για την υλοποίηση ορισμένων από τις προτάσεις που περιλαμβάνονται στο σχέδιο ενεργειακής απόδοσης 2011 που ενέκρινε το Συμβούλιο και να αξιοποιήσει τις αξιόλογες ανεκμετάλλευτες δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας που εντοπίζει.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 11 (προσαρμοσμένο)

Με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου μέχρι το έτος 2020 44 , απαιτείται από την Επιτροπή να αξιολογήσει και να υποβάλει έκθεση έως το 2012 για την πρόοδο της Ένωσης και των κρατών μελών της προς την επίτευξη του στόχου μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας κατά 20 % έως το 2020 σε σύγκριση με τις προβλέψεις. Στην απόφαση αναφέρεται επίσης ότι, για να μπορέσουν τα κράτη μέλη να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, η Επιτροπή θα πρέπει να προτείνει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012, ενισχυμένα ή νέα μέτρα επίσπευσης των βελτιώσεων ενεργειακής απόδοσης. Η παρούσα οδηγία ανταποκρίνεται σε αυτή την απαίτηση. Συμβάλλει επίσης στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στον "χάρτη πορείας για τη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα το 2050", ιδίως με τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τον ενεργειακό τομέα, καθώς και στην επίτευξη ηλεκτροπαραγωγής με μηδενικές εκπομπές έως το 2050. 

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 12 (προσαρμοσμένο)

Απαιτείται να υιοθετηθεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αξιοποίηση ολόκληρου του υφιστάμενου δυναμικού εξοικονόμησης ενέργειας, η οποία θα περιλαμβάνει εξοικονόμηση στον ενεργειακό εφοδιασμό και στους τομείς τελικής χρήσης. Συγχρόνως, θα πρέπει να ενισχυθούν οι διατάξεις της οδηγίας 2004/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για την προώθηση της συμπαραγωγής ενέργειας βάσει της ζήτησης για χρήσιμη θερμότητα στην εσωτερική αγορά ενέργειας 45 και της οδηγίας 2006/32/ΕΚ.

⇩ νέο

(2)Με το σχέδιο κλιματικών στόχων 46 , η Επιτροπή πρότεινε να ενισχυθεί η φιλοδοξία της Ένωσης με την αύξηση του στόχου για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου (GHG) κατά τουλάχιστον 55 % σε σχέση με τα επίπεδα του 1990 έως το 2030. Πρόκειται για σημαντική αύξηση σε σύγκριση με τον υφιστάμενο στόχο του 40 %. Η πρόταση ανταποκρίνεται στη δέσμευση που αναλήφθηκε στην ανακοίνωση σχετικά με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία 47 για την υποβολή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αύξηση του στόχου της Ένωσης για το 2030 στο 55 % με υπεύθυνο τρόπο. Συνάδει επίσης με τους στόχους της 21ης διάσκεψης των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («συμφωνία του Παρισιού») για τη συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη αρκετά κάτω από τους 2°C και τη συνέχιση των προσπαθειών για τη συγκράτησή της στον 1,5°C.

(3)Τον Δεκέμβριο του 2020, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε δεσμευτικό στόχο της Ένωσης για καθαρή εγχώρια μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 55 % έως το 2030 σε σύγκριση με το 1990 48 . Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φιλοδοξία για το κλίμα πρέπει να ενισχυθεί κατά τρόπο που μπορεί να ενθαρρύνει τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να αποφέρει οφέλη για την υγεία και το περιβάλλον στους πολίτες της Ένωσης και να συμβάλει στη μακροπρόθεσμη παγκόσμια ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της Ένωσης μέσω της προώθησης της καινοτομίας στις πράσινες τεχνολογίες.

(4)Για την υλοποίηση αυτών των στόχων, στο πρόγραμμα εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2021 49 εξαγγέλθηκε η «δέσμη προσαρμογής στον στόχο του 55%» για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 55 % έως το 2030 και την επίτευξη μιας κλιματικά ουδέτερης Ευρωπαϊκής Ένωσης έως το 2050. Η δέσμη αυτή καλύπτει ευρύ φάσμα τομέων πολιτικής, όπως η ενεργειακή απόδοση, η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η χρήση γης, η αλλαγή στη χρήση γης και οι δασοκομικές δραστηριότητες, η φορολογία της ενέργειας, ο επιμερισμός των προσπαθειών και η εμπορία εκπομπών.

(5)Οι προβολές δείχνουν ότι, με την πλήρη εφαρμογή των πολιτικών που ισχύουν σήμερα, οι μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2030 θα αντιστοιχούν περίπου στο 45 % των αντίστοιχων επιπέδων του 1990, εξαιρουμένων των εκπομπών και απορροφήσεων από τη χρήση γης, και περίπου 47 % εάν συμπεριληφθούν αυτές. Ως εκ τούτου, το σχέδιο κλιματικών στόχων για το 2030 προβλέπει ένα σύνολο δράσεων που απαιτούνται σε όλους τους τομείς της οικονομίας και αναθεωρήσεις βασικών νομοθετικών μέσων για την επίτευξη αυτής της ενισχυμένης φιλοδοξίας.

(6)Η ενεργειακή απόδοση αποτελεί βασικό τομέα δράσης, χωρίς τον οποίο δεν μπορεί να επιτευχθεί η πλήρης απανθρακοποίηση της οικονομίας της Ένωσης 50 . Η ανάγκη αξιοποίησης των οικονομικά αποδοτικών ευκαιριών εξοικονόμησης ενέργειας οδήγησε στην τρέχουσα πολιτική της Ένωσης για την ενεργειακή απόδοση. Τον Δεκέμβριο του 2018, ένας νέος πρωταρχικός στόχος ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030 ύψους τουλάχιστον 32,5 % (σε σύγκριση με την βάσει προβολών υπολογιζόμενη χρήση ενέργειας το 2030) συμπεριλήφθηκε στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων «Καθαρή ενέργεια για όλους τους Ευρωπαίους».

(7)Για να επιτευχθεί η αυξημένη κλιματική φιλοδοξία, η εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει το σχέδιο κλιματικών στόχων έδειξε ότι οι βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης θα πρέπει να αυξηθούν σημαντικά σε σχέση με το τρέχον επίπεδο φιλοδοξίας του 32,5 %.

(8)Το άθροισμα των εθνικών συνεισφορών που κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα (ΕΣΕΚ) υπολείπεται του επιπέδου φιλοδοξίας 32,5 % της Ένωσης. Οι συνεισφορές θα οδηγήσουν συνολικά σε μείωση κατά 29,4 % για την τελική κατανάλωση ενέργειας και κατά 29,7 % για την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας σε σύγκριση με τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2007 για το 2030. Αυτό θα συνεπαγόταν συλλογικό έλλειμα 2,8 ποσοστιαίων μονάδων για την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας και 3,1 ποσοστιαίων μονάδων για την τελική κατανάλωση ενέργειας στην ΕΕ των 27.

(9)Ενώ το δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας παραμένει μεγάλο σε όλους τους τομείς, υπάρχει μια ιδιαίτερη πρόκληση που αφορά τις μεταφορές, καθώς είναι υπεύθυνες για άνω το 30 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας, και τα κτίρια, δεδομένου ότι το 75 % του κτιριακού αποθέματος της Ένωσης έχει χαμηλές ενεργειακές επιδόσεις. Ένας τομέας που αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία είναι ο τομέας των τεχνολογιών της πληροφορίας και των επικοινωνιών (ΤΠΕ), ο οποίος ευθύνεται για το 5-9 % της συνολικής χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας παγκοσμίως και για πάνω από το 2 % του συνόλου των εκπομπών. Το 2018, τα κέντρα δεδομένων αντιπροσώπευαν το 2,7 % της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας στην ΕΕ των 28. Ενεργειακά αποδοτικές τεχνολογίες υπολογιστικού νέφους και πολιτικές για μια φιλική προς το περιβάλλον αγορά υπολογιστικού νέφους. Στο πλαίσιο αυτό, η ψηφιακή στρατηγική της Ένωσης 51 έχει ήδη αναδείξει την ανάγκη για υψηλής ενεργειακής απόδοσης και βιώσιμα κέντρα δεδομένων και μέτρα διαφάνειας για τους τηλεπικοινωνιακούς φορείς όσον αφορά το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα. Επιπλέον, θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η ενδεχόμενη αύξηση της ζήτησης ενέργειας που μπορεί να προκύψει από την απανθρακοποίηση της βιομηχανίας, ιδίως για ενεργοβόρες διαδικασίες.

(10)Το υψηλότερο επίπεδο φιλοδοξίας απαιτεί ισχυρότερη προώθηση οικονομικά αποδοτικών μέτρων ενεργειακής απόδοσης σε όλους τους τομείς του ενεργειακού συστήματος και σε όλους τους σχετικούς κλάδους όπου η δραστηριότητα επηρεάζει τη ζήτηση για ενέργεια, όπως οι κλάδοι των μεταφορών, των υδάτων και της γεωργίας. Με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης σε ολόκληρη την ενεργειακή αλυσίδα, συμπεριλαμβανομένων της παραγωγής, της μεταφοράς, της διανομής και της τελικής χρήσης της ενέργειας, θα ωφεληθεί το περιβάλλον, θα βελτιωθούν η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και η δημόσια υγεία, θα μειωθούν οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, θα βελτιωθεί η ενεργειακή ασφάλεια, θα περικοπεί το ενεργειακό κόστος για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, θα αμβλυνθεί η ενεργειακή φτώχεια και θα προκαλέσει αύξηση της ανταγωνιστικότητας, θα δημιουργήσει περισσότερες θέσεις εργασίας και αυξημένη οικονομική δραστηριότητα σε όλους τους κλάδους της οικονομίας, με αποτέλεσμα την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Αυτό συνάδει με τις δεσμεύσεις της Ένωσης που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο της Ενεργειακής Ένωσης και του παγκόσμιου προγράμματος δράσης για το κλίμα που θεσπίστηκε με τη συμφωνία του Παρισιού του 2015.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 1

Η συγκράτηση της ενεργειακής ζήτησης συνιστά μια εκ των πέντε διαστάσεων της στρατηγικής για την Ενεργειακή Ένωση που καθορίστηκε με την ανακοίνωση της Επιτροπής της 25ης Φεβρουαρίου 2015 με τίτλο «Στρατηγική πλαίσιο για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την κλιματική αλλαγή». Με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης σε ολόκληρη την ενεργειακή αλυσίδα, συμπεριλαμβανομένων της παραγωγής, της μεταφοράς, της διανομής και της τελικής χρήσης της ενέργειας, θα ωφεληθεί το περιβάλλον, θα βελτιωθούν η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και η δημόσια υγεία, θα μειωθούν οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, θα βελτιωθεί η ενεργειακή ασφάλεια με τη μείωση της εξάρτησης από την εισαγόμενη ενέργεια από χώρες εκτός της Ένωσης, θα περικοπεί το ενεργειακό κόστος για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, θα μετριασθεί η ενεργειακή ένδεια και θα επέλθει αύξηση της ανταγωνιστικότητας, περισσότερες θέσεις εργασίας και αυξημένη οικονομική δραστηριότητα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, με αποτέλεσμα την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Αυτό συνάδει με τις δεσμεύσεις της Ένωσης στο πλαίσιο της Ενεργειακής Ένωσης και του παγκόσμιου θεματολογίου για το κλίμα που καθορίστηκε με τη συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την αλλαγή του κλίματος κατόπιν της 21ης διάσκεψη των μερών της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή 52 («συμφωνία του Παρισιού»), και καθορίζει ότι η αύξηση της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας θα πρέπει να διατηρηθεί σαφώς χαμηλότερα από τους 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, να συνεχισθούν δε οι προσπάθειες για περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 2 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(11)Η ⌦ παρούσα ⌫ οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 53 αποτελεί ένα ⇨ βήμα ⇦ στοιχείο προόδου προς την επίτευξη της Ενεργειακής Ένωσης ⇨ κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050 ⇦, στο πλαίσιο της οποίας η ενεργειακή απόδοση οφείλεται να αντιμετωπίζεται ως αυτοτελής πηγή ενέργειας. Η αρχή για την προτεραιότητα στην ενεργειακή απόδοση ⇨ είναι μια ανώτατη αρχή η οποία ⇦ θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ⇨ σε όλους τους τομείς, ακόμα και πέραν του ενεργειακού συστήματος, σε όλα τα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένου του χρηματοπιστωτικού τομέα. Οι λύσεις ενεργειακής απόδοσης θα πρέπει να εξετάζονται ως πρώτη επιλογή στις αποφάσεις πολιτικής, σχεδιασμού και επενδύσεων, ⇦ κατά τον καθορισμό νέων κανόνων για την πλευρά της προσφοράς και για άλλους τομείς πολιτικής. ⇨ Ενώ η αρχή της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση» θα πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς να θίγει άλλες νομικές υποχρεώσεις, στόχους και αρχές, οι τελευταίες θα πρέπει επίσης να μην εμποδίζουν την εφαρμογή της ούτε να εισάγουν εξαιρέσεις από την εφαρμογή της αρχής. ⇦ Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσει ότι η ενεργειακή απόδοση και η ανταπόκριση στη ζήτηση μπορούν να ανταγωνίζονται επί ίσοις όροις με τη δυναμικότητα παραγωγής. Η ενεργειακή απόδοση είναι ανάγκη να εξετάζεται όποτε λαμβάνονται αποφάσεις σχετικές με τον προγραμματισμό του ενεργειακού συστήματος ή αποφάσεις χρηματοδότησης. Είναι ανάγκη να πραγματοποιούνται βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης όποτε είναι οικονομικά αποδοτικότερες από ισοδύναμες λύσεις στο σκέλος της προσφοράς. Αυτό ⌦ θα πρέπει ⌫ αναμένεται να βοηθήσει στην αξιοποίηση πολλών οφελών της ενεργειακής απόδοσης για την Ένωση, ιδίως για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. ⇨ Η εφαρμογή μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης θα πρέπει να αποτελεί επίσης προτεραιότητα για την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. ⇦

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 3

⇨ νέο

(12)Η ενεργειακή απόδοση θα πρέπει να αναγνωρισθεί ως καίριο στοιχείο και προτεραιότητα των μελλοντικών αποφάσεων για επενδύσεις στις ενεργειακές υποδομές της Ένωσης. ⇨ Η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση θα πρέπει να εφαρμόζεται λαμβάνοντας πρωτίστως υπόψη την προσέγγιση της απόδοσης του συστήματος και τις προοπτικές για την κοινωνία. Κατά συνέπεια, αναμένεται να συμβάλει στην αύξηση της απόδοσης των επιμέρους τομέων τελικής χρήσης και ολόκληρου του ενεργειακού συστήματος. Η εφαρμογή της αρχής θα πρέπει επίσης να στηρίζει επενδύσεις σε ενεργειακά αποδοτικές λύσεις που συμβάλλουν στην επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων που απαριθμούνται στον κανονισμό (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 54 . ⇦

⇩ νέο

(13)Η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση ορίστηκε στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 55 και βρίσκεται στο επίκεντρο της στρατηγικής για την ενοποίηση του ενεργειακού συστήματος 56 . Ενώ η αρχή βασίζεται στη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, η εφαρμογή της έχει ευρύτερες επιπτώσεις, οι οποίες μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με τις περιστάσεις. Η Επιτροπή εκπόνησε ειδικές κατευθυντήριες γραμμές για τη λειτουργία και την εφαρμογή της αρχής, προτείνοντας συγκεκριμένα εργαλεία και παραδείγματα εφαρμογής σε διάφορους τομείς. Η Επιτροπή εξέδωσε επίσης σύσταση προς τα κράτη μέλη, η οποία βασίζεται στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και ζητεί τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων σε σχέση με την εφαρμογή της αρχής.

(14)Για να έχει αντίκτυπο, η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση πρέπει να εφαρμόζεται με συνέπεια από τους φορείς λήψης αποφάσεων σε όλες τις σχετικές αποφάσεις πολιτικής, σχεδιασμού και μεγάλων επενδύσεων –δηλαδή επενδύσεων μεγάλης κλίμακας, με αξία άνω των 50 εκατ. ευρώ έκαστη ή 75 εκατ. EUR για έργα υποδομής μεταφορών– που επηρεάζουν την κατανάλωση ενέργειας ή τον εφοδιασμό με ενέργεια. Η ορθή εφαρμογή της αρχής απαιτεί τη χρήση της σωστής μεθοδολογίας ανάλυσης κόστους-οφέλους, τον καθορισμό ευνοϊκών συνθηκών για τη χρήση ενεργειακά αποδοτικών λύσεων και την κατάλληλη παρακολούθηση. Η ευελιξία από την πλευρά της ζήτησης μπορεί να αποφέρει σημαντικά οφέλη για τους καταναλωτές και την κοινωνία γενικότερα, και μπορεί να αυξήσει την απόδοση του ενεργειακού συστήματος και να μειώσει το ενεργειακό κόστος, για παράδειγμα με τη μείωση του κόστους λειτουργίας του συστήματος, που οδηγεί σε χαμηλότερα τιμολόγια για όλους τους καταναλωτές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα δυνητικά οφέλη από την ευελιξία από την πλευρά της ζήτησης κατά την εφαρμογή της αρχής της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση και, κατά περίπτωση, να εξετάζουν την απόκριση της ζήτησης, την αποθήκευση ενέργειας και τις έξυπνες λύσεις στο πλαίσιο των προσπαθειών τους για αύξηση της απόδοσης του ενοποιημένου ενεργειακού συστήματος.

(15)Η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση θα πρέπει πάντα να εφαρμόζεται αναλογικά και οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας δεν θα πρέπει να συνεπάγονται αλληλεπικαλυπτόμενες ή αντικρουόμενες υποχρεώσεις για τα κράτη μέλη, όταν η εφαρμογή της αρχής διασφαλίζεται άμεσα από άλλη νομοθεσία. Αυτό μπορεί να ισχύει για τα έργα κοινού ενδιαφέροντος που περιλαμβάνονται στον ενωσιακό κατάλογο σύμφωνα με [το άρθρο 3 του αναθεωρημένου κανονισμού ΔΕΔ-Ε], το οποίο εισάγει τις απαιτήσεις να λαμβάνεται υπόψη η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση κατά την ανάπτυξη και την αξιολόγηση τέτοιων έργων.

(16)Η δίκαιη μετάβαση προς μια κλιματικά ουδέτερη Ένωση έως το 2050 είναι κεντρικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Η ενεργειακή φτώχεια αποτελεί βασική έννοια που εδραιώνεται στη δέσμη νομοθετικών μέτρων με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για όλους τους Ευρωπαίους» που σχεδιάστηκε για να διευκολύνει τη δίκαιη ενεργειακή μετάβαση. Δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 και της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 57 , η Επιτροπή παρείχε ενδεικτική καθοδήγηση σχετικά με τους κατάλληλους δείκτες για τη μέτρηση της ενεργειακής φτώχειας και του «σημαντικ[ού] αριθμ[ού] νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια» 58 . Η οδηγία (ΕΕ) 2019/944 και η οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 59 απαιτούν από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, όπου αυτή εντοπίζεται, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την αντιμετώπιση του ευρύτερου πλαισίου της ενεργειακής φτώχειας.

(17)Τα νοικοκυριά χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, οι ευάλωτοι πελάτες, συμπεριλαμβανομένων των τελικών χρηστών, τα άτομα που αντιμετωπίζουν ή κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν ενεργειακή φτώχεια και τα άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες θα πρέπει να επωφελούνται από την εφαρμογή της αρχής της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση. Τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης θα πρέπει να εφαρμοστούν κατά προτεραιότητα για τη βελτίωση της κατάστασης των εν λόγω ατόμων και νοικοκυριών ή για την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. Για την υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης στη χάραξη πολιτικής και στην εφαρμογή πολιτικών και μέτρων τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι άλλες πολιτικές και μέτρα δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στα εν λόγω άτομα και νοικοκυριά.

(18)Η παρούσα οδηγία αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου πλαισίου πολιτικής για τις πολιτικές ενεργειακής απόδοσης που αξιοποιούν το δυναμικό ενεργειακής απόδοσης σε συγκεκριμένους τομείς πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των κτιρίων (οδηγία 2010/31/ΕΚ 60 , των προϊόντων (οδηγία 2009/125/ΕΚ, κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 και κανονισμός (ΕΕ) 2020/740 61 ) και του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 για τη διακυβέρνηση. Οι πολιτικές αυτές διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην επίτευξη εξοικονόμησης ενέργειας κατά την αντικατάσταση προϊόντων ή την κατασκευή ή ανακαίνιση κτιρίων 62 .

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 4 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(19)Για την επίτευξη ενός φιλόδοξου στόχου ενεργειακής απόδοσης, απαιτείται η άρση των φραγμών, προκειμένου να διευκολυνθεί η επένδυση σε μέτρα ενεργειακής απόδοσης. ⇨ Το υποπρόγραμμα LIFE για τη μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας θα κατευθύνει χρηματοδότηση για να στηριχθεί η ανάπτυξη της ευρωπαϊκής βέλτιστης πρακτικής στην εφαρμογή της πολιτικής για την ενεργειακή απόδοση, η οποία θα αντιμετωπίζει τους συμπεριφορικούς, τους αγοραίους και τους κανονιστικούς φραγμούς στην ενεργειακή απόδοση. ⇦ Ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η διευκρίνιση της Eurostat της 19ης Σεπτεμβρίου 2017 σχετικά με το πώς πρέπει να καταγράφονται οι συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης στους εθνικούς λογαριασμούς, η οποία απομακρύνει τις αβεβαιότητες και διευκολύνει τη χρήση τέτοιων συμβάσεων.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 5 (προσαρμοσμένο)

(20)Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014 υποστήριξε στόχο ενεργειακής απόδοσης 27 % για το 2030 σε επίπεδο Ένωσης, ο οποίος θα επανεξετασθεί έως το 2020 με γνώμονα στόχο 30 % σε ενωσιακό επίπεδο. Στο ψήφισμά του της 15ης Δεκεμβρίου 2015 με τίτλο «Η πορεία προς μια Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Ένωση», το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να αξιολογήσει, επιπροσθέτως, τη βιωσιμότητα του στόχου του 40 % για την ενεργειακή απόδοση για το ίδιο χρονικό διάστημα. Επομένως, κρίνεται σκόπιμο να τροποποιηθεί η οδηγία 2012/27/ΕΕ, ώστε να προσαρμοσθεί στην προοπτική του 2030.

⇩ νέο

(21)Βάσει των προβολών υπολογίζεται ότι ο στόχος ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης του 32,5 % για το 2030 και τα άλλα μέσα πολιτικής του υφιστάμενου πλαισίου θα οδηγήσουν σε μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά περίπου 45 % έως το 2030 63 . Για την ενίσχυση της φιλοδοξίας για το κλίμα όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 55 % έως το 2030, στην εκτίμηση επιπτώσεων του σχεδίου κλιματικών στόχων για το 2030 αξιολογήθηκε ποιο επίπεδο προσπαθειών θα απαιτούνταν στους διάφορους τομείς πολιτικής. Η εκτίμηση επιπτώσεων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, σε σχέση με τη βάση αναφοράς, η επίτευξη του στόχου για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου με βέλτιστο από πλευράς κόστους τρόπο συνεπάγεται ότι η τελική κατανάλωση ενέργειας και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας πρέπει να μειωθούν τουλάχιστον κατά 36-37 % και κατά 39-41 %, αντιστοίχως.

(22)Ο στόχος ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης καθορίστηκε αρχικά και υπολογίστηκε με βάση αναφοράς τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2007 για το 2030. Λόγω της αλλαγής στη μεθοδολογία της Eurostat για τον υπολογισμό του ενεργειακού ισοζυγίου και των βελτιώσεων στις μεταγενέστερες προβολές των μοντέλων απαιτείται αλλαγή της βάσης αναφοράς. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιώντας την ίδια προσέγγιση για τον καθορισμό του στόχου, δηλαδή συγκρίνοντάς τον με τις μελλοντικές προβολές της βάσης αναφοράς, η φιλοδοξία του στόχου ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030 καθορίζεται σε σύγκριση με τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2020 για το 2030, οι οποίες αντικατοπτρίζουν τις εθνικές συνεισφορές από τα ΕΣΕΚ. Σύμφωνα με την εν λόγω επικαιροποιημένη βάση αναφοράς, η Ένωση θα πρέπει να ενισχύσει περαιτέρω τη φιλοδοξία της όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση κατά τουλάχιστον 9 % το 2030 σε σύγκριση με το επίπεδο των προσπαθειών στο πλαίσιο του σεναρίου αναφοράς του 2020. Ο νέος τρόπος διατύπωσης του επιπέδου φιλοδοξίας των στόχων της Ένωσης δεν επηρεάζει το πραγματικό επίπεδο των απαιτούμενων προσπαθειών και αντιστοιχεί σε μείωση κατά 36 % για την τελική κατανάλωση ενέργειας και κατά 39 % για την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2007 για το 2030.

(23)Η μεθοδολογία για τον υπολογισμό της τελικής κατανάλωσης ενέργειας και της κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας ευθυγραμμίζεται με τη νέα μεθοδολογία της Eurostat, αλλά οι δείκτες που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας έχουν διαφορετικό πεδίο εφαρμογής – δηλαδή αποκλείουν τη θερμότητα περιβάλλοντος και περιλαμβάνουν την κατανάλωση ενέργειας στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές για τον στόχο της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Η χρήση νέων δεικτών συνεπάγεται επίσης ότι τυχόν αλλαγές στην κατανάλωση ενέργειας των υψικαμίνων αντικατοπτρίζονται πλέον μόνο στην κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 6 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(24)Η ανάγκη να υλοποιήσει ⇨ να βελτιώσει ⇦ η Ένωση τους στόχους ενεργειακής απόδοσής την ενεργειακή απόδοσή της σε επίπεδο Ένωσης, εκπεφρασμένους ⇨ θα πρέπει να εκφράζεται με όρους ⇦ κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας πρωτογενής και/ή τελικής κατανάλωσης τελική κατανάλωση ενέργειας, θα πρέπει να καθορισθεί με σαφήνεια υπό μορφή στόχου τουλάχιστον 32,5 % για το 2030. Οι προβολές που έγιναν το 2007 έδειξαν πρωτογενή κατανάλωση ενέργειας το 2030 1887 εκατομμυρίων ΤΙΠ και τελική κατανάλωση ενέργειας 1416 εκατομμυρίων ΤΙΠ. Η μείωση 32,5 % έχει ως αποτέλεσμα 1273 εκατομμύρια ΤΙΠ και 956 εκατομμύρια ΤΙΠ το 2030 αντίστοιχα. Ο εν λόγω στόχος, που είναι της ίδιας φύσης με τον ενωσιακό στόχο για το 2020, θα πρέπει να αξιολογηθεί από την Επιτροπή με στόχο την αναθεώρησή του προς τα πάνω έως το 2023, σε περίπτωση σημαντικής μείωσης του κόστους ή, όπου απαιτείται, για την τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης σχετικά με την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές. ⇨ που θα πρέπει να έχουν επιτευχθεί το 2030, επισημαίνοντας το πρόσθετο επίπεδο των προσπαθειών που απαιτούνται σε σύγκριση με τα μέτρα που εφαρμόζονται ή σχεδιάζονται στα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα. Οι προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2020 είναι 864 εκατ. ΤΙΠ τελικής κατανάλωσης ενέργειας και 1 124 εκατ. ΤΙΠ κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας που πρέπει να επιτευχθούν το 2030 (εξαιρουμένης της θερμότητας περιβάλλοντος και συμπεριλαμβανομένων των διεθνών αεροπορικών μεταφορών). Μια πρόσθετη μείωση 9 % ισοδυναμεί με 787 εκατ. ΤΙΠ και 1023 εκατ. ΤΙΠ το 2030, αντιστοίχως. Σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005, αυτό σημαίνει ότι η τελική κατανάλωση ενέργειας στην Ένωση θα πρέπει να μειωθεί κατά 23% και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας θα πρέπει να μειωθεί κατά 32%. ⇦ Σε επίπεδο κρατών μελών δεν υφίστανται δεσμευτικοί στόχοι με ορίζοντα το 2020 και το 2030 αντίστοιχα και ⇨ τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν τις δικές τους συνεισφορές για την επίτευξη του στόχου ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο που παρέχεται στην παρούσα οδηγία. ⇦ η ελευθερία των Τα κράτη μέλη κρατών μελών να καθορίζουν τους εθνικούς τις εθνικές συνεισφορές  ⇨ στόχους ⇦ τους με βάση είτε την κατανάλωση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας ή την εξοικονόμηση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας, είτε την ενεργειακή ένταση, θα πρέπει να εξακολουθήσει να μην περιορίζεται. ⇨ Η παρούσα οδηγία τροποποιεί τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκφράζουν τις εθνικές συνεισφορές τους στον στόχο της Ένωσης. Οι συνεισφορές των κρατών μελών στον στόχο της Ένωσης θα πρέπει να εκφράζονται ως τελική κατανάλωση ενέργειας και ως κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας, ώστε να διασφαλίζεται η συνέπεια και η παρακολούθηση της προόδου.⇦ Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν τις ενδεικτικές εθνικές συνεισφορές τους στην ενεργειακή απόδοση λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2030 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1273 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και/ή τα 956 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας στην Ένωση θα πρέπει να μειωθεί κατά 26 % και η τελική κατανάλωση ενέργειας κατά 20 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005. Η τακτική αξιολόγηση της προόδου προς την επίτευξη των στόχων της Ένωσης για το 2030 είναι αναγκαία και προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 13

⇨ νέο

(25)Είναι προτιμότερο ο στόχος της ενεργειακής απόδοσης 20 % να επιτευχθεί ως αποτέλεσμα σωρευτικής εφαρμογής ειδικών εθνικών και ευρωπαϊκών μέτρων προώθησης της ενεργειακής απόδοσης σε διάφορα πεδία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεωθούν να θεσπίσουν ενδεικτικούς εθνικούς εθνικές στόχους, καθεστώτα και προγράμματα ⇨ πολιτικές και μέτρα ⇦ ενεργειακής απόδοσης. Οι εν λόγω ⇨ πολιτικές και μέτρα ⇦ στόχοι και οι μεμονωμένες προσπάθειες κάθε κράτους μέλους θα πρέπει να αξιολογηθούν από την Επιτροπή, μαζί με δεδομένα για την πρόοδο που σημειώθηκε, προκειμένου να εκτιμηθεί η πιθανότητα επίτευξης του συνολικού στόχου της Ένωσης και ο βαθμός στον οποίο οι επιμέρους προσπάθειες είναι επαρκείς για την εκπλήρωση της κοινής επιδίωξης. Η Επιτροπή θα πρέπει επομένως να παρακολουθεί στενά την εφαρμογή των εθνικών προγραμμάτων ενεργειακής απόδοσης μέσω του αναθεωρημένου νομοθετικού πλαισίου της και στο πλαίσιο της στρατηγικής "Ευρώπη 2020". Κατά τον καθορισμό των ενδεικτικών εθνικών στόχων ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές συνθήκες που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας, όπως οι οικονομικώς αποδοτικές δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας, οι αλλαγές στις εισαγωγές και τις εξαγωγές ενέργειας, η ανάπτυξη όλων των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η πυρηνική ενέργεια, η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα και η έγκαιρη δράση. Όταν πραγματοποιούνται ασκήσεις σε μοντέλα, η Επιτροπή θα πρέπει να διαβουλεύεται με τα κράτη μέλη σχετικά με τις υποθέσεις στις οποίες βασίζονται τα μοντέλα και τα προσωρινά τους αποτελέσματα, με τρόπο έγκαιρο και διαφανή. Απαιτείται βελτίωση της κατάρτισης μοντέλων των επιπτώσεων των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, καθώς και του αποθέματος και των επιδόσεων των απαιτούμενων τεχνολογιών.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 14 (προσαρμοσμένο)

Η οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές 64 ορίζει ότι η Κύπρος και η Μάλτα, δεδομένου του νησιωτικού και περιφερειακού χαρακτήρα τους, βασίζονται στην αεροπορία ως τρόπο μεταφοράς η οποία έχει ζωτική σημασία για τους πολίτες και την οικονομία τους. Ως αποτέλεσμα, η ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας της Κύπρου και της Μάλτας για την αεροπορία είναι δυσανάλογα υψηλή: υπερέβη τρεις φορές τον μέσο όρο της Κοινότητας το 2005, με αποτέλεσμα να θίγονται δυσανάλογα από τους τρέχοντες τεχνολογικούς και κανονιστικούς περιορισμούς.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 15

⇨ νέο

(26)Ο συνολικός όγκος των δημόσιων δαπανών ισοδυναμεί με το 19 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Ένωσης. ⇨ Ο δημόσιος τομέας είναι υπεύθυνος για περίπου το 5 έως 10 % της συνολικής τελικής κατανάλωσης ενέργειας της Ένωσης. Οι δημόσιες αρχές δαπανούν περίπου 1,8 τρισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 14% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Ένωσης. ⇦ Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο δημόσιος τομέας αποτελεί σημαντική κινητήρια δύναμη για την προώθηση της στροφής της αγοράς προς αποδοτικότερα προϊόντα, κτίρια και υπηρεσίες, καθώς και για την πρόκληση αλλαγών συμπεριφοράς στην κατανάλωση ενέργειας από πολίτες και επιχειρήσεις. Επιπλέον, η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας με μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης μπορεί να απελευθερώσει δημόσιους πόρους για άλλους σκοπούς. Οι δημόσιοι φορείς σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο οφείλουν να διαδραματίσουν υποδειγματικό ρόλο όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 16 (προσαρμοσμένο)

Λαμβάνοντας υπόψη ότι στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 10ης Ιουνίου 2011 σχετικά με το σχέδιο για την ενεργειακή απόδοση 2011, τονίζεται ότι τα κτίρια αντιστοιχούν στο 40 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας της Ένωσης και προκειμένου να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες για ανάπτυξη και απασχόληση σε ειδικευμένα επαγγέλματα και στον κατασκευαστικό τομέα, στον τομέα της παραγωγής οικοδομικών υλικών και σε επαγγελματικές δραστηριότητες όπως η αρχιτεκτονική, η συμβουλευτική και η μηχανολογία, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν μακροπρόθεσμη στρατηγική πέραν του 2020 προκειμένου να κινητοποιούνται επενδύσεις για την ανακαίνιση κατοικιών και εμπορικών κτιρίων με σκοπό τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης του κτιριακού αποθέματος. Η στρατηγική αυτή θα πρέπει να εξετάζει οικονομικώς αποδοτικές ριζικές ανακαινίσεις που θα μειώνουν τόσο την παρεχόμενη ενέργεια όσο και την τελική κατανάλωση ενέργειας ενός κτιρίου σε σημαντικό ποσοστό σε σύγκριση με τα προ της ανακαίνισης επίπεδα και θα έχουν ως αποτέλεσμα πολύ υψηλή ενεργειακή απόδοση. Ριζικές ανακαινίσεις αυτού του τύπου, θα μπορούσαν επίσης να πραγματοποιούνται σε φάσεις.

⇩ νέο

(27)Για να δώσει το καλό παράδειγμα, ο δημόσιος τομέας θα πρέπει να θέσει τους δικούς του στόχους απανθρακοποίησης και ενεργειακής απόδοσης. Οι βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης στον δημόσιο τομέα θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις προσπάθειες που απαιτούνται σε επίπεδο Ένωσης. Προκειμένου να συμμορφωθεί με τον στόχο της τελικής κατανάλωσης ενέργειας, η Ένωση θα πρέπει να μειώσει την τελική της κατανάλωση ενέργειας κατά 19 % έως το 2030 σε σύγκριση με τη μέση κατανάλωση ενέργειας κατά τα έτη 2017, 2018 και 2019. Η υποχρέωση επίτευξης ετήσιας μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας στον δημόσιο τομέα κατά τουλάχιστον 1,7 % αναμένεται να διασφαλίσει ότι ο δημόσιος τομέας εκπληρώνει τον υποδειγματικό του ρόλο. Τα κράτη μέλη διατηρούν πλήρη ευελιξία όσον αφορά την επιλογή των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης για την επίτευξη μείωσης της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Η απαίτηση ετήσιας μείωσης της τελικής κατανάλωσης ενέργειας συνεπάγεται μικρότερο διοικητικό φόρτο από ό,τι η καθιέρωση μεθόδων μέτρησης της εξοικονόμησης ενέργειας.

(28)Για την εκπλήρωση της υποχρέωσής τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να στοχεύουν στην τελική κατανάλωση ενέργειας όλων των δημόσιων υπηρεσιών και εγκαταστάσεων των δημόσιων φορέων. Για τον καθορισμό του πεδίου των αποδεκτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόσουν τον ορισμό των αναθετουσών αρχών που προβλέπεται στην οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 65 . Η υποχρέωση μπορεί να εκπληρωθεί με τη μείωση της τελικής κατανάλωσης ενέργειας σε οποιοδήποτε κλάδο του δημόσιου τομέα, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών, των δημόσιων κτιρίων, της υγειονομικής περίθαλψης, του χωροταξικού σχεδιασμού, της διαχείρισης των υδάτων και της επεξεργασίας λυμάτων, του καθαρισμού λυμάτων και υδάτων, της διαχείρισης αποβλήτων, της τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, της διανομής, της παροχής και της αποθήκευσης ενέργειας, του δημόσιου φωτισμού, του σχεδιασμού υποδομών. Για να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για τους δημόσιους φορείς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν ψηφιακές πλατφόρμες ή εργαλεία για τη συλλογή των συγκεντρωτικών δεδομένων κατανάλωσης των δημόσιων φορέων, να τα δημοσιοποιήσουν και να αναφέρουν τα δεδομένα στην Επιτροπή.

(29)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαδραματίζουν υποδειγματικό ρόλο διασφαλίζοντας ότι όλες οι συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης και τα συστήματα ενεργειακής διαχείρισης στον δημόσιο τομέα είναι σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα, ή ότι χρησιμοποιούνται ενεργειακοί έλεγχοι σε μεγάλο βαθμό στους ενεργοβόρους κλάδους του δημόσιου τομέα.

(30)Οι δημόσιες αρχές ενθαρρύνονται να λαμβάνουν στήριξη από φορείς όπως οι οργανισμοί βιώσιμης ενέργειας, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι, κατά περίπτωση, σε περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Η διάρθρωση των εν λόγω οργανισμών αντικατοπτρίζει συνήθως τις επιμέρους ανάγκες των δημόσιων αρχών που βρίσκονται σε μια συγκεκριμένη περιφέρεια ή που δραστηριοποιούνται σε έναν συγκεκριμένο κλάδο του δημόσιου τομέα. Οι κεντρικοί οργανισμοί μπορούν να εξυπηρετούν καλύτερα τις ανάγκες και να λειτουργούν αποτελεσματικότερα από άλλες απόψεις, για παράδειγμα σε μικρότερα κράτη μέλη ή κράτη μέλη με πιο συγκεντρωτική δομή ή όσον αφορά πολύπλοκες ή διαπεριφερειακές πτυχές, όπως η τηλεθέρμανση και η τηλεψύξη. Οι οργανισμοί βιώσιμης ενέργειας μπορούν να λειτουργούν ως υπηρεσίες μίας στάσης σύμφωνα με το άρθρο 21. Οι εν λόγω οργανισμοί είναι συχνά υπεύθυνοι για την ανάπτυξη τοπικών ή περιφερειακών σχεδίων απανθρακοποίησης, τα οποία μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν και άλλα μέτρα απανθρακοποίησης, όπως η ανταλλαγή λεβήτων ορυκτών καυσίμων, και για τη στήριξη των δημόσιων αρχών στην εφαρμογή των πολιτικών που σχετίζονται με την ενέργεια. Οι οργανισμοί βιώσιμης ενέργειας ή άλλες οντότητες που συνδράμουν τις περιφερειακές και τοπικές αρχές μπορεί να έχουν σαφείς αρμοδιότητες, στόχους και πόρους στον τομέα της βιώσιμης ενέργειας. Οι οργανισμοί βιώσιμης ενέργειας θα μπορούσαν να ενθαρρυνθούν να εξετάσουν πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του Συμφώνου των Δημάρχων, στο οποίο συμμετέχουν τοπικές κυβερνήσεις που έχουν δεσμευτεί οικειοθελώς να υλοποιήσουν τους στόχους της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια, καθώς και άλλες υφιστάμενες πρωτοβουλίες για τον σκοπό αυτό. Τα σχέδια απανθρακοποίησης θα πρέπει να συνδέονται με τα σχέδια εδαφικής ανάπτυξης και να λαμβάνουν υπόψη την περιεκτική αξιολόγηση που θα πρέπει να διενεργούν τα κράτη μέλη.

(31)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να στηρίξουν τους δημόσιους φορείς στον σχεδιασμό και την υιοθέτηση μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ άλλων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, παρέχοντας κατευθυντήριες γραμμές για την προώθηση της ανάπτυξης ικανοτήτων και ευκαιριών κατάρτισης και ενθαρρύνοντας τη συνεργασία μεταξύ δημόσιων φορέων, μεταξύ άλλων και μεταξύ οργανισμών. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να δημιουργήσουν εθνικά κέντρα ικανοτήτων για σύνθετα ζητήματα, όπως η παροχή συμβουλών σε τοπικούς ή περιφερειακούς οργανισμούς ενέργειας σχετικά με την τηλεθέρμανση ή την τηλεψύξη.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 17 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(32)Απαιτείται να αυξηθεί το ποσοστό ανακαινιζόμενων κτιρίων, δεδομένου ότι το υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα αποτελεί τον μοναδικό τομέα με τις περισσότερες δυνατότητες για εξοικονόμηση ενέργειας. ⇨ Τα κτίρια και οι μεταφορές, μαζί με τη βιομηχανία, είναι οι κύριοι χρήστες ενέργειας και η κύρια πηγή εκπομπών 66 . Τα κτίρια ευθύνονται για περίπου το 40 % της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας της Ένωσης και για το 36% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από την ενέργεια 67 . Η ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Κύμα ανακαινίσεων» 68 αντιμετωπίζει τη διττή πρόκληση της αποδοτικής χρήσης και της οικονομικής προσιτότητας της ενέργειας και των πόρων στον κτιριακό τομέα και αποσκοπεί στον διπλασιασμό του ρυθμού του ποσοστού των ανακαινίσεων. Επικεντρώνεται στα κτίρια με τις χειρότερες επιδόσεις, στην ενεργειακή φτώχεια και στα δημόσια κτίρια. ⇦ Επιπλέον, τα κτίρια έχουν ζωτική σημασία για την επίτευξη του στόχου της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 80-95 % ⇨ την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας ⇦ έως το 2050 σε σύγκριση με το 1990. Τα κτίρια που ανήκουν σε δημόσιους φορείς αντιπροσωπεύουν σημαντικό μερίδιο του κτιριακού αποθέματος και τυγχάνουν μεγάλης προβολής στη δημόσια ζωή. Επομένως, είναι σκόπιμο να καθορισθεί ένα ετήσιο ποσοστό ανακαίνισης κτιρίων που είναι ιδιόκτητα και καταλαμβανόμενα από την κεντρική δημόσια διοίκηση ⇨ ανήκουν σε δημόσιους φορείς ⇦ στο έδαφος κράτους μέλους, με σκοπό την αναβάθμιση της ενεργειακής απόδοσής τους. ⇨ Τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν υψηλότερο ποσοστό ανακαινίσεων, όπου αυτό είναι οικονομικά αποδοτικό στο πλαίσιο της ανακαίνισης του κτιριακού τους αποθέματος σύμφωνα με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης ή τα εθνικά προγράμματα ανακαίνισης. ⇦ Το εν λόγω ποσοστό ανακαίνισης δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις όσον αφορά τα κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας ⌦ (ΚΣΜΚΕ) ⌫ που προβλέπονται στην οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων 69 . ⇨ Κατά την επόμενη επανεξέταση της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει την πρόοδο που έχουν σημειώσει τα κράτη μέλη όσον αφορά την ανακαίνιση των κτιρίων των δημοσίων φορέων. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο υποβολής νομοθετικής πρότασης για την αναθεώρηση του ποσοστού ανακαινίσεων, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την πρόοδο που θα έχει επιτευχθεί από τα κράτη μέλη, τις ουσιαστικές οικονομικές ή τεχνικές εξελίξεις ή, όπου απαιτείται, τις δεσμεύσεις της Ένωσης για απανθρακοποίηση και μηδενική ρύπανση. ⇦ Η υποχρέωση ανακαίνισης κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης ⇨ δημοσίων φορέων ⇦ στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας συμπληρώνει την ανωτέρω οδηγία, η οποία απαιτεί από τα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε, όταν τα υπάρχοντα κτίρια υποβάλλονται σε μείζονα ανακαίνιση, η ενεργειακή τους απόδοση να αναβαθμίζεται ούτως ώστε τα κτίρια να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης ⇨ για τα ΚΣΜΚΕ ⇦. Θα πρέπει τα κράτη μέλη να μπορούν να λαμβάνουν εναλλακτικά οικονομικώς αποδοτικά μέτρα ώστε να επιτυγχάνουν ισοδύναμη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων που ανήκουν στα περιουσιακά στοιχεία της κεντρικής δημόσιας διοίκησής τους. Η υποχρέωση ανακαίνισης του εμβαδού δαπέδου των κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης θα πρέπει να ισχύει για τις διοικητικές υπηρεσίες των οποίων η αρμοδιότητα εκτείνεται σε ολόκληρη την επικράτεια του κράτους μέλους. Όταν σε συγκεκριμένο κράτος μέλος και για συγκεκριμένη αρμοδιότητα δεν υπάρχει παρόμοια σχετική διοικητική υπηρεσία η οποία να καλύπτει όλη την επικράτεια, η υποχρέωση θα πρέπει να ισχύει για τις διοικητικές υπηρεσίες των οποίων οι αρμοδιότητες καλύπτουν συλλογικά όλη την επικράτεια του κράτους μέλους.

⇩ νέο

(33)Για να καθοριστεί το ποσοστό των ανακαινίσεων, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν μια γενική εικόνα των κτιρίων που επιτυγχάνουν επίπεδο ΚΣΜΚΕ. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημοσιεύουν και να επικαιροποιούν κατάλογο των δημόσιων κτιρίων ως μέρος μιας συνολικής βάσης δεδομένων για τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης. Ο εν λόγω κατάλογος θα πρέπει επίσης να δίνει τη δυνατότητα σε ιδιωτικούς φορείς, συμπεριλαμβανομένων εταιρειών ενεργειακών υπηρεσιών, να προτείνουν λύσεις ανακαίνισης και μπορούν να συγκεντρώνονται από το Παρατηρητήριο Κτιριακού Δυναμικού της Ένωσης.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 18

⇨ νέο

(34)⇨ Το 2020, πάνω από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικές περιοχές. Το ποσοστό αυτό αναμένεται να φθάσει το 68 % έως το 2050 70 . Επιπλέον, οι μισές από τις αστικές υποδομές που θα είναι διαθέσιμες έως το 2050 δεν έχουν ακόμη κατασκευαστεί 71 . Οι πόλεις και οι μητροπολιτικές περιοχές είναι κέντρα οικονομικής δραστηριότητας, παραγωγής γνώσης, καινοτομίας και νέων τεχνολογιών. Οι πόλεις επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών που ζουν ή εργάζονται σε αυτές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να στηρίξουν τους δήμους σε τεχνικό και οικονομικό επίπεδο. ⇦ Ορισμένοι δήμοι και άλλοι δημόσιοι φορείς στα κράτη μέλη έχουν ήδη θέσει σε εφαρμογή ολοκληρωμένες προσεγγίσεις για την εξοικονόμηση ενέργειας και τον ενεργειακό εφοδιασμό, παραδείγματος χάριν μέσω σχεδίων δράσης για βιώσιμη ενέργεια, όπως τα σχέδια που εκπονούνται στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας για το Σύμφωνο των Δημάρχων, καθώς και ολοκληρωμένες πολεοδομικές προσεγγίσεις που υπερβαίνουν τις μεμονωμένες παρεμβάσεις στα κτίρια ή στους τρόπους μεταφοράς.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 19

⇨ νέο

(35)Όσον αφορά την αγορά ορισμένων προϊόντων και υπηρεσιών και την αγορά και ενοικίαση κτιρίων, οι κεντρικές δημόσιες διοικήσεις ⇨ αναθέτουσες αρχές και οι αναθέτοντες φορείς ⇦ που συνάπτουν συμβάσεις δημοσίων έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών θα πρέπει να δίνουν το παράδειγμα και να λαμβάνουν αποφάσεις αγοράς με γνώμονα την ενεργειακή απόδοση ⇨ και να εφαρμόζουν την αρχή της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση», μεταξύ άλλων και για τις δημόσιες συμβάσεις και συμβάσεις παραχώρησης για τις οποίες δεν προβλέπονται ειδικές απαιτήσεις στο παράρτημα IV ⇦. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει στις διοικητικές υπηρεσίες των οποίων οι αρμοδιότητες εκτείνονται σε ολόκληρη την επικράτεια κράτους μέλους. Όταν σε συγκεκριμένο κράτος μέλος και για συγκεκριμένη αρμοδιότητα δεν υπάρχει παρόμοια σχετική διοικητική υπηρεσία η οποία να καλύπτει όλη την επικράτεια, η υποχρέωση θα πρέπει να ισχύει για τις διοικητικές υπηρεσίες των οποίων οι αρμοδιότητες καλύπτουν συλλογικά όλη την επικράτεια του κράτους μέλους. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να θίγονται οι διατάξεις των οδηγιών της Ένωσης για τις δημόσιες συμβάσεις. ⇨ Τα κράτη μέλη θα πρέπει να άρουν τους φραγμούς στις από κοινού δημόσιες συμβάσεις εντός ενός κράτους μέλους ή διασυνοριακά, εάν έτσι μπορεί να μειωθεί το κόστος, να ενισχυθούν τα οφέλη της εσωτερικής αγοράς δημιουργώντας επιχειρηματικές ευκαιρίες για τους προμηθευτές και τους παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών. ⇦

⇩ νέο

(36)Όλοι οι δημόσιοι φορείς που επενδύουν δημόσιους πόρους μέσω συμβάσεων θα πρέπει να δίνουν το καλό παράδειγμα κατά την ανάθεση συμβάσεων και συμβάσεων παραχώρησης επιλέγοντας προϊόντα, υπηρεσίες, έργα και κτίρια με την υψηλότερη ενεργειακή απόδοση, μεταξύ άλλων και σε σχέση με τις συμβάσεις που δεν υπόκεινται σε ειδικές απαιτήσεις δυνάμει της οδηγίας 2009/30/ΕΚ. Στο πλαίσιο αυτό, όλες οι διαδικασίες ανάθεσης δημόσιων συμβάσεων και συμβάσεων παραχώρησης αξίας άνω των ορίων που καθορίζονται στα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 2014/23/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 72 , στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 73 και στα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2014/25/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις επιδόσεις ενεργειακής απόδοσης των προϊόντων, των κτιρίων και των υπηρεσιών που καθορίζονται από το ενωσιακό ή το εθνικό δίκαιο, λαμβάνοντας υπόψη κατά προτεραιότητα την αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση στις διαδικασίες σύναψης συμβάσεων,

(37)Είναι επίσης σημαντικό τα κράτη μέλη να παρακολουθούν τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη οι απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης από τις αναθέτουσες αρχές και τους αναθέτοντες φορείς κατά την προμήθεια προϊόντων, κτιρίων, έργων και υπηρεσιών, διασφαλίζοντας ότι οι δημοσιοποιούνται πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο στην ενεργειακή απόδοση εκείνων των επιλεχθεισών προσφορών που υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια που αναφέρονται στις οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις. Αυτό επιτρέπει στα ενδιαφερόμενα μέρη και στους πολίτες να αξιολογούν τον ρόλο του δημόσιου τομέα στη διασφάλιση της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση στις δημόσιες συμβάσεις με διαφανή τρόπο.

(38)Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία αναγνωρίζει τον ρόλο που έχει η κυκλική οικονομία στην επίτευξη των συνολικών στόχων απανθρακοποίησης της Ένωσης . Ο δημόσιος τομέας μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη αυτών των στόχων χρησιμοποιώντας την αγοραστική του δύναμη, κατά περίπτωση, ώστε να επιλέγει φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα, κτίρια, υπηρεσίες και έργα μέσω των διαθέσιμων εργαλείων για πράσινες δημόσιες συμβάσεις, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

(39)Είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να παρέχουν την αναγκαία στήριξη στους δημόσιους φορείς για την υιοθέτηση απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης στις δημόσιες συμβάσεις και, κατά περίπτωση, για τη χρήση πράσινων δημόσιων συμβάσεων, παρέχοντας τις αναγκαίες κατευθυντήριες γραμμές και μεθοδολογίες για τη διενέργεια της εκτίμησης του κόστους κύκλου ζωής και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και κόστους. Τα καλά σχεδιασμένα εργαλεία, ιδίως τα ψηφιακά εργαλεία, αναμένεται να διευκολύνουν τις διαδικασίες σύναψης συμβάσεων και να μειώσουν το διοικητικό κόστος, ιδίως σε μικρότερα κράτη μέλη, τα οποία ενδέχεται να μην διαθέτουν επαρκή ικανότητα για την προετοιμασία των διαγωνισμών. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν ενεργά τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και τη συνεργασία μεταξύ των αναθετουσών αρχών, μεταξύ άλλων και σε διασυνοριακό επίπεδο, με σκοπό την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών.

(40)Δεδομένου ότι τα κτίρια είναι υπεύθυνα για εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου πριν και μετά τον λειτουργικό κύκλο ζωής τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη ολόκληρο τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα των κτιρίων σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής τους. Αυτό πραγματοποιείται στο πλαίσιο των προσπαθειών για την αύξηση της προσοχής στις επιδόσεις σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής, στις πτυχές της κυκλικής οικονομίας και στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, στο πλαίσιο του υποδειγματικού ρόλου του δημόσιου τομέα. Ως εκ τούτου, οι δημόσιες συμβάσεις μπορούν να αποτελέσουν ευκαιρία για την αντιμετώπιση των ενσωματωμένων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα των κτιρίων σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής τους. Στο πλαίσιο αυτό, οι αναθέτουσες αρχές είναι σημαντικοί παράγοντες που μπορούν να αναλάβουν δράση στο πλαίσιο των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων, αγοράζοντας νέα κτίρια που αντιμετωπίζουν σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής τους το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη.

(41)Το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής μετρά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που συνδέονται με το κτίριο σε διάφορα στάδια κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του κτιρίου. Επομένως, μετρά τη συνολική συμβολή του κτιρίου στις εκπομπές που ευθύνονται για την κλιματική αλλαγή. Αποκαλείται κάποιες φορές και εκτίμηση αποτυπώματος άνθρακα ή μέτρηση ανθρακούχων εκπομπών κύκλου ζωής. Συνδυάζει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που ενσωματώνονται στα οικοδομικά υλικά με τις άμεσες και τις έμμεσες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από το στάδιο της χρήσης. Τα κτίρια αποτελούν σημαντική τράπεζα υλικών, καθώς είναι αποθετήρια πόρων υψηλής έντασης άνθρακα επί πολλές δεκαετίες και, ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να διερευνηθούν σχέδια που θα διευκολύνουν τη μελλοντική επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση στο τέλος της περιόδου λειτουργίας.

(42)Το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη εκφράζεται ως αριθμητικός δείκτης σε kgCO2e/m² (ωφέλιμου εσωτερικού εμβαδού δαπέδου) για κάθε στάδιο του κύκλου ζωής υπολογιζόμενο ως μέσος όρος για ένα έτος μιας περιόδου αναφοράς 50 ετών. Η επιλογή δεδομένων, ο ορισμός σεναρίων και οι υπολογισμοί πραγματοποιούνται σύμφωνα με το πρότυπο EN 15978. Το πεδίο εφαρμογής των δομικών στοιχείων και του τεχνικού εξοπλισμού καθορίζεται στον δείκτη 1,2 του/των επιπέδου/-ων του κοινού ενωσιακού πλαισίου. Όταν υπάρχει εθνικό εργαλείο υπολογισμού, ή όταν απαιτείται για τη δημοσιοποίηση ή την απόκτηση οικοδομικών αδειών, θα πρέπει να είναι δυνατή η χρήση του εν λόγω εθνικού εργαλείου για την παροχή των απαιτούμενων πληροφοριών. Θα πρέπει να είναι δυνατή η χρήση άλλων εργαλείων υπολογισμού, εφόσον πληρούν τα ελάχιστα κριτήρια που καθορίζονται στο/στα επίπεδο/-α του κοινού ενωσιακού πλαισίου.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 20 (προσαρμοσμένο)

Η εκτίμηση της δυνατότητας καθιέρωσης ενός καθεστώτος "λευκών πιστοποιητικών" σε επίπεδο Ένωσης κατέδειξε ότι, στην παρούσα κατάσταση, ένα τέτοιο καθεστώς θα δημιουργούσε υπερβολικό διοικητικό κόστος και ότι υπάρχει κίνδυνος η εξοικονόμηση ενέργειας να συγκεντρωθεί σε ορισμένα κράτη μέλη και να μην καθιερωθεί σε ολόκληρη την Ένωση. Ο στόχος ενός τέτοιου συστήματος εξοικονόμησης ενέργειας σε επίπεδο Ένωσης είναι δυνατόν να επιτευχθεί καλύτερα, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, μέσω εθνικών καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας του ενεργειακού τομέα ή μέσω άλλων εναλλακτικών μέτρων πολιτικής που επιτυγχάνουν την ίδια ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας. Είναι σκόπιμο οι φιλόδοξοι στόχοι των εν λόγω καθεστώτων να τεθούν σε ένα κοινό πλαίσιο σε επίπεδο Ένωσης, ενώ παράλληλα θα παρέχεται σημαντική ευελιξία στα κράτη μέλη να λαμβάνουν πλήρως υπόψη την εθνική οργάνωση των παραγόντων της αγοράς, το συγκεκριμένο πλαίσιο του ενεργειακού τομέα και τις συνήθειες των τελικών καταναλωτών. Το κοινό πλαίσιο θα πρέπει να παρέχει στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας του ενεργειακού τομέα τη δυνατότητα να παρέχουν ενεργειακές υπηρεσίες σε όλους τους τελικούς καταναλωτές, και όχι μόνο σε εκείνους στους οποίους πωλούν ενέργεια. Έτσι αυξάνεται ο ανταγωνισμός στην αγορά ενέργειας, διότι οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας του ενεργειακού τομέα μπορούν να διαφοροποιούν το προϊόν τους παρέχοντας συμπληρωματικές ενεργειακές υπηρεσίες. Το κοινό πλαίσιο θα πρέπει να επιτρέπει στα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν στο εθνικό τους καθεστώς απαιτήσεις που επιδιώκουν κοινωνικούς σκοπούς, κυρίως προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ευάλωτοι πελάτες έχουν πρόσβαση στα οφέλη της μεγαλύτερης ενεργειακής απόδοσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν, βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, ποιοι διανομείς ενέργειας ή εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας θα πρέπει να υποχρεωθούν να επιτύχουν τον στόχο εξοικονόμησης ενέργειας κατά την τελική χρήση που θέτει η παρούσα οδηγία.

Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να μην επιβάλλουν αυτή την υποχρέωση σε μικρούς διανομείς ενέργειας, σε μικρές εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας και σε μικρούς ενεργειακούς τομείς προς αποφυγήν δυσανάλογης διοικητικής επιβάρυνσης. Η ανακοίνωση της Επιτροπής "Small Business Act" της 25ης Ιουνίου 2008 καθορίζει αρχές τις οποίες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να απέχουν από την υλοποίηση αυτής της δυνατότητας. Ένας τρόπος για να υποστηριχθούν οι εθνικές πρωτοβουλίες ενεργειακής απόδοσης είναι τα υπόχρεα μέρη τα οποία υπάγονται σε εθνικά καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους συμβάλλοντας ετησίως σε εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης με ποσό ισοδύναμο προς τις επενδύσεις που απαιτούνται βάσει του καθεστώτος.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 21 (προσαρμοσμένο)

Δεδομένης της επιτακτικής ανάγκης να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και της δημοσιονομικής εξυγίανσης, κατά την υλοποίηση επιμέρους μέτρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να δοθεί η δέουσα προσοχή στην αποδοτικότητα του κόστους, σε επίπεδο κρατών μελών, της εφαρμογής μέτρων ενεργειακής απόδοσης με βάση ενδεδειγμένο επίπεδο ανάλυσης και αξιολόγησης.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 22 (προσαρμοσμένο)

Η απαίτηση για εξοικονόμηση στις ετήσιες πωλήσεις ενέργειας σε τελικούς καταναλωτές σε σχέση με τις πωλήσεις που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, δεν συνιστά όριο στις πωλήσεις ή στην κατανάλωση ενέργειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εξαιρούν το σύνολο ή μέρος των πωλήσεων ενέργειας, κατ’ όγκον, που χρησιμοποιείται σε βιομηχανικές δραστηριότητες απαριθμούμενες στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας 74 για τον υπολογισμό των πωλήσεων ενέργειας σε τελικούς καταναλωτές, καθώς αναγνωρίζεται ότι ορισμένοι τομείς ή υποτομείς των δραστηριοτήτων αυτών ενδέχεται να εκτεθούν σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να γνωρίζουν το κόστος των καθεστώτων προκειμένου να μπορούν με ακρίβεια να αξιολογήσουν το κόστος των μέτρων.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 23 (προσαρμοσμένο)

Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων του άρθρου 7 και με σκοπό τη μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης, κάθε κράτος μέλος μπορεί να συγκεντρώνει όλα τα επιμέρους μέτρα πολιτικής για την εφαρμογή του άρθρου 7 σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό πρόγραμμα ενεργειακής απόδοσης.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 7

⇨ νέο

(43)⇨ Η οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 75 διέπει τις εγκαταστάσεις που συμβάλλουν στην παραγωγή ενέργειας ή χρησιμοποιούν ενέργεια για παραγωγικούς σκοπούς, και οι πληροφορίες σχετικά με την ενέργεια που χρησιμοποιείται ή παράγεται από την εγκατάσταση πρέπει να περιλαμβάνονται στις αιτήσεις για ολοκληρωμένες άδειες (άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β)). Επιπλέον, η εν λόγω οδηγία ορίζει στο άρθρο 11 ότι η αποδοτική χρήση της ενέργειας είναι μία από τις γενικές αρχές που διέπουν τις βασικές υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης και ένα από τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών σύμφωνα με το παράρτημα III της οδηγίας 2010/75/ΕΕ. ⇦ Η λειτουργική απόδοση των ενεργειακών συστημάτων σε οποιαδήποτε δεδομένη χρονική στιγμή εξαρτάται από την ικανότητα απρόσκοπτης και ευέλικτης τροφοδότησης του δικτύου με ενέργεια από διάφορες πηγές – με διαφορετικούς χρόνους αδράνειας και εκκίνησης. Η βελτίωση της απόδοσης θα καταστήσει δυνατή την καλύτερη χρήση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 8

(44)Η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της οικονομικής απόδοσης. Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να επιδιώκουν τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας ανεξάρτητα από τα επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 10 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο*

(45)Ενόψει του πλαισίου για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030, Η η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας που έχει καθορίσει η ⌦ παρούσα ⌫ οδηγία 2012/27/ΕΕ θα πρέπει ⇨ να ενισχυθεί και ⇦ να επεκταθεί χρονικά πέραν του ⌦ να ισχύσει και μετά το ⌫ 2020 ⇨ 2030 ⇦. Η επέκταση αυτή θα δημιουργήσει μεγαλύτερη ⌦ Αυτό θα εξασφαλίσει ⌫ σταθερότητα για τους επενδυτές και, συνεπώς, θα ενθαρρύνει τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις και τα μακροπρόθεσμα μέτρα ενεργειακής απόδοσης, όπως η ριζική ανακαίνιση κτιρίων με μακροπρόθεσμο στόχο τη διευκόλυνση της οικονομικά αποδοτικής μετατροπής των υφιστάμενων κτιρίων σε κτίρια ΚΣΜΚΕ. Η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας έχει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ανάπτυξης και θέσεων εργασίας σε τοπικό επίπεδο ⇨ , την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. ⇦ και Θθα πρέπει να συνεχιστεί ώστε να διασφαλιστεί ότι η Ένωση μπορεί να επιτύχει τους στόχους της για την ενέργεια και το κλίμα δημιουργώντας περαιτέρω ευκαιρίες και να κόψει τον δεσμό μεταξύ κατανάλωσης ενέργειας και οικονομικής ανάπτυξης. Η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα είναι σημαντική προκειμένου να αξιολογηθεί υπό ποιες προϋποθέσεις μπορούν να αποδεσμευτούν οι ιδιωτικές επενδύσεις για έργα ενεργειακής απόδοσης και να αναπτυχθούν νέα μοντέλα εσόδων για την καινοτομία στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 11

(46)Τα μέτρα βελτιώσεως ενεργειακής απόδοσης έχουν επίσης θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα του αέρα, καθώς τα κτίρια υψηλότερης ενεργειακής απόδοσης συμβάλλουν στη μείωση της ζήτησης καυσίμων θέρμανσης, συμπεριλαμβανομένων των στερεών καυσίμων θέρμανσης. Επομένως, τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα εσωτερικών χώρων και του εξωτερικού αέρα και βοηθούν να επιτευχθούν με οικονομικά αποδοτικό τρόπο οι στόχοι της πολιτικής της Ένωσης για την ποιότητα του αέρα, όπως καθορίζονται ιδίως στην οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 76 .

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 12 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(47)Τα κράτη μέλη απαιτείται να επιτύχουν σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση για όλη την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης, από το 2021 έως το 2030, που θα ισοδυναμεί με νέα ετήσια εξοικονόμηση ύψους τουλάχιστον 0,8 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας ⇨ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 και τουλάχιστον [xx] % έως την 1η Ιανουαρίου 2024 ⇦. Η εν λόγω υποχρέωση θα μπορούσε να τηρηθεί με νέα μέτρα πολιτικής που θα ληφθούν κατά τη διάρκεια της νέας περιόδου επιβολής της υποχρέωσης από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 ή με επιμέρους νέες δράσεις που θα προκύψουν από τη λήψη μέτρων πολιτικής κατά τη διάρκεια της προηγούμενης περιόδου ή πριν από αυτήν, με την προϋπόθεση ότι οι επιμέρους δράσεις που επιφέρουν εξοικονόμηση ενέργειας αναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια της ⌦ επόμενης ⌫νέας περιόδου. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δύνανται να χρησιμοποιήσουν καθεστώς επιβολής υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ή εναλλακτικά μέτρα πολιτικής ή και τα δύο. Επιπλέον, θα πρέπει να υφίστανται διάφορες επιλογές, όπως το αν η ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές περιλαμβάνεται πλήρως ή εν μέρει στο βασικό σενάριο υπολογισμού, ώστε να παρέχεται στα κράτη μέλη ευελιξία ως προς τον τρόπο υπολογισμού της ποσότητας της οικείας εξοικονόμησης ενέργειας, διασφαλίζοντας παράλληλα την επίτευξη της απαιτούμενης σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση ισοδύναμης με νέα ετήσια εξοικονόμηση ύψους τουλάχιστον 0,8 %.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 13 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(48)Θα ήταν ωστόσο δυσανάλογο να επιβληθεί η απαίτηση αυτή στην Κύπρο και τη Μάλτα. Η αγορά ενέργειας αυτών των μικρών νησιωτικών κρατών μελών παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία περιορίζουν σημαντικά το διαθέσιμο φάσμα μέτρων για την εκπλήρωση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας, όπως η ύπαρξη ενός μόνο προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας, η απουσία συστημάτων φυσικού αερίου και δικτύων τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, καθώς και το μικρό μέγεθος των εταιρειών διανομής πετρελαίου. Αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά έχουν ακόμη μεγαλύτερο αρνητικό αντίκτυπο λόγω του μικρού μεγέθους της αγοράς ενέργειας των εν λόγω κρατών μελών. Ως εκ τούτου, ⇨ Για την περίοδο από το 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023, ⇦ η Κύπρος και η Μάλτα θα πρέπει να υποχρεούνται μόνο να επιτυγχάνουν σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση ισοδύναμη με νέα ετήσια εξοικονόμηση ύψους 0,24 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας ⌦ μόνο ⌫ για την περίοδο 2021-2030. ⇨ Αυτό το ατομικό ποσοστό εξοικονόμησης θα πρέπει να πάψει να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2024. ⇦

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 14 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(49)Όταν χρησιμοποιούν ⌦ χρησιμοποιείται ⌫ καθεστώς επιβολής υποχρέωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίζουν υπόχρεα μέρη μεταξύ ⇨των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς,⇦ των διανομέων ενέργειας, των εταιρειών λιανικής πώλησης ενέργειας και των διανομέων καυσίμων κίνησης ή των εταιρειών λιανικής πώλησης καυσίμων κίνησης με βάση αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια. Ο ορισμός ή η εξαίρεση από τον ορισμό ορισμένων κατηγοριών των εν λόγω διανομέων ή εταιρειών λιανικής πώλησης δεν θα πρέπει να θεωρούνται ασύμβατα με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Τα κράτη μέλη δύνανται ως εκ τούτου να επιλέγουν κατά πόσον οι εν λόγω ⇨διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς,⇦ διανομείς ή εταιρείες λιανικής πώλησης ή μόνο συγκεκριμένες κατηγορίες αυτών ορίζονται ως υπόχρεα μέρη. ⇨ Για την ενδυνάμωση και την προστασία των ευάλωτων πελατών, των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, καθώς και για την εφαρμογή μέτρων πολιτικής κατά προτεραιότητα μεταξύ των ατόμων αυτών, τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να επιτύχουν εξοικονόμηση ενέργειας στους ευάλωτους πελάτες, στα άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και στα άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να καθορίσουν στόχους μείωσης του ενεργειακού κόστους. Τα υπόχρεα μέρη θα μπορούσαν να επιτύχουν αυτούς τους στόχους προωθώντας την εφαρμογή μέτρων που οδηγούν σε εξοικονόμηση ενέργειας και οικονομική εξοικονόμηση στους λογαριασμούς ενέργειας, όπως η εφαρμογή μέτρων μόνωσης και θέρμανσης. ⇦

⇩ νέο

(50)Κατά τον σχεδιασμό μέτρων πολιτικής για την εκπλήρωση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να τηρούν τα κλιματικά και περιβαλλοντικά πρότυπα και τις προτεραιότητες της Ένωσης και να συμμορφώνονται με την αρχή της μη πρόκλησης σημαντικής ζημίας κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 77 . Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να προωθούν δραστηριότητες που δεν είναι περιβαλλοντικά βιώσιμες, όπως η χρήση στερεών ορυκτών καυσίμων. Η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας αποσκοπεί στην ενίσχυση της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής μέσω της παροχής κινήτρων στα κράτη μέλη για την εφαρμογή ενός βιώσιμου και καθαρού μείγματος πολιτικής, το οποίο είναι ανθεκτικό και μετριάζει την κλιματική αλλαγή. Ως εκ τούτου, η εξοικονόμηση ενέργειας από μέτρα πολιτικής σχετικά με τη χρήση άμεσης καύσης ορυκτών καυσίμων δεν θα είναι επιλέξιμη εξοικονόμηση ενέργειας στο πλαίσιο της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας από τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Θα επιτρέψει την ευθυγράμμιση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας με τους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, του σχεδίου κλιματικών στόχων, της στρατηγικής «Κύμα ανακαινίσεων», και θα αντικατοπτρίζει την ανάγκη για δράση που προσδιορίστηκε από τον ΔΟΕ στην έκθεσή του για το καθαρό μηδενικό ισοζύγιο 78 . Στόχος του περιορισμού είναι να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να δαπανούν δημόσιους πόρους μόνο σε βιώσιμες τεχνολογίες ανθεκτικές στις μελλοντικές εξελίξεις. Είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να παρέχουν σαφές πλαίσιο πολιτικής και επενδυτική ασφάλεια στους παράγοντες της αγοράς. Η εφαρμογή της μεθοδολογίας υπολογισμού στο πλαίσιο της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας αναμένεται να επιτρέψει σε όλους τους παράγοντες της αγοράς να προσαρμόσουν τις τεχνολογίες τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Στις περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη υποστηρίζουν την υιοθέτηση αποδοτικών τεχνολογιών ορυκτών καυσίμων ή την πρώιμη αντικατάσταση της εν λόγω τεχνολογίας, για παράδειγμα μέσω καθεστώτων επιδοτήσεων ή καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, η εξοικονόμηση ενέργειας ενδέχεται να μην είναι πλέον επιλέξιμη στο πλαίσιο της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας. Ενώ η εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει, για παράδειγμα, από την προώθηση της συμπαραγωγής με βάση το φυσικό αέριο δεν θα είναι επιλέξιμη, ο περιορισμός δεν θα ισχύει για την έμμεση χρήση ορυκτών καυσίμων, για παράδειγμα για τις περιπτώσεις στις οποίες η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας περιλαμβάνει την παραγωγή ορυκτών καυσίμων. Τα μέτρα πολιτικής που στοχεύουν σε αλλαγές συμπεριφοράς για τη μείωση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων, για παράδειγμα μέσω ενημερωτικών εκστρατειών, οικολογικής οδήγησης, θα πρέπει να παραμείνουν επιλέξιμα. Η εξοικονόμηση ενέργειας από μέτρα πολιτικής που στοχεύουν τις ανακαινίσεις κτιρίων μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα όπως η αντικατάσταση των συστημάτων θέρμανσης με ορυκτά καύσιμα μαζί με βελτιώσεις του κελύφους των κτιρίων, οι οποίες θα πρέπει να περιορίζονται στις τεχνολογίες εκείνες που επιτρέπουν την επίτευξη της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας σύμφωνα με τους εθνικούς οικοδομικούς κανονισμούς που έχουν θεσπιστεί σε ένα κράτος μέλος. Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν την αναβάθμιση των συστημάτων θέρμανσης στο πλαίσιο ριζικών ανακαινίσεων σύμφωνα με τον μακροπρόθεσμο στόχο του ουδέτερου ισοζυγίου διοξειδίου του άνθρακα, δηλαδή τη μείωση της ζήτησης για θέρμανση και την κάλυψη της εναπομένουσας ζήτησης για θέρμανση με πηγή ενέργειας χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 15 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(51)Τα μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης στις μεταφορές των κρατών μελών είναι επιλέξιμα να ληφθούν υπόψη για την επίτευξη της υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση. Τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν πολιτικές που προορίζονται, μεταξύ άλλων, να προωθούν πιο αποδοτικά οχήματα, τη στροφή των μεταφορών προς την ποδηλασία, την πεζοπορία και τις ομαδικές μεταφορές ή σχεδιασμό για την κινητικότητα και πολεοδομικό σχεδιασμό που μειώνουν τη ζήτηση για μεταφορές. Επιπλέον, τα συστήματα που επιταχύνουν τη χρήση νέων, αποδοτικότερων οχημάτων ή οι πολιτικές που προάγουν τη μετάβαση σε καύσιμα καλύτερων επιδόσεων ⇨ με μειωμένα επίπεδα εκπομπών, εκτός από μέτρα πολιτικής που αφορούν τη χρήση άμεσης καύσης ορυκτών καυσίμων, ⇦ τα οποία μειώνουν τη χρήση ενέργειας ανά χιλιόμετρο μπορούν επίσης να είναι επιλέξιμα, υπό την προϋπόθεση της συμμόρφωσης προς τους κανόνες περί σημαντικότητας και προσθετικότητας που καθορίζονται στο παράρτημα V της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσας οδηγίας. ⇨ Τα μέτρα πολιτικής για την προώθηση της υιοθέτησης νέων οχημάτων ορυκτών καυσίμων δεν θα πρέπει να είναι επιλέξιμα μέτρα στο πλαίσιο της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας. ⇦ Τα μέτρα αυτά θα πρέπει, ενδεχομένως, να συνάδουν με τα εθνικά πλαίσια πολιτικής των κρατών μελών που θεσπίστηκαν βάσει της οδηγίας 2014/94/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 79 .

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 16 (προσαρμοσμένο)

(52)Τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 80 και τα οποία συντελούν σε βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης που μπορούν να επαληθευτούν, καθώς και να μετρηθούν ή να εκτιμηθούν, μπορούν να θεωρηθούν ένας αποδοτικός τρόπος για την τήρηση από τα κράτη μέλη της υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας βάσει της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσας οδηγίας

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 17 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(53)Ως εναλλακτική ως προς την απαίτηση για τα υπόχρεα μέρη να επιτύχουν την ποσότητα σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που ορίζει το άρθρο 87 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να δύνανται τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσής τους, να επιτρέπουν ή να επιβάλλουν στα υπόχρεα μέρη να συνεισφέρουν σε εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης ⇨ , που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εφαρμογή μέτρων πολιτικής κατά προτεραιότητα σε ευάλωτους πελάτες, άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια ή άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. ⇦

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 18 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(54)Με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφοι 4 και 5 όπως εισήχθησαν από την παρούσα οδηγία,Τα τα κράτη μέλη και τα υπόχρεα μέρη θα πρέπει να κάνουν χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων και τεχνολογιών ⇨ , εκτός από αυτές που αφορούν τη χρήση τεχνολογιών άμεσης καύσης ορυκτών καυσίμων, ⇦ για την επίτευξη της σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που απαιτείται, μεταξύ άλλων προωθώντας βιώσιμες τεχνολογίες σε αποδοτικά συστήματα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, σε υποδομές αποδοτικής θέρμανσης και ψύξης και σε ενεργειακούς ελέγχους ή ισοδύναμα συστήματα διαχείρισης, υπό την προϋπόθεση ότι η δηλούμενη εξοικονόμηση ενέργειας συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 και του παραρτήματος V της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν μεγάλο βαθμό ευελιξίας κατά τον σχεδιασμό και την εφαρμογή εναλλακτικών μέτρων πολιτικής. ⇨ Τα κράτη μέλη θα πρέπει:να ενθαρρύνουν τις δράσεις που οδηγούν σε εξοικονόμηση ενέργειας μακροπρόθεσμα. ⇦

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 19

(55)Τα μακροπρόθεσμα μέτρα ενεργειακής απόδοσης θα εξακολουθήσουν να παρέχουν εξοικονόμηση ενέργειας μετά το 2020· ωστόσο, για να συμβάλουν στον στόχο ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να αποφέρουν νέα εξοικονόμηση μετά το 2020. Από την άλλη πλευρά, η εξοικονόμηση ενέργειας που θα επιτευχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020 δεν θα πρέπει να συνυπολογιστεί στην απαιτούμενη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 20

⇨ νέο

(56)Η νέα εξοικονόμηση θα πρέπει να είναι επιπρόσθετη της συνήθους, ώστε η εξοικονόμηση που θα επιτυγχανόταν ούτως ή άλλως να μη συνυπολογίζεται στην επίτευξη των απαιτήσεων εξοικονόμησης ενέργειας. Προκειμένου να υπολογίζονται οι επιπτώσεις των μέτρων που θεσπίζονται, θα πρέπει να συνυπολογίζεται μόνο η καθαρή εξοικονόμηση, μετρούμενη ως η μεταβολή της κατανάλωσης ενέργειας που αποδίδεται απευθείας στα συγκεκριμένα μέτρα ενεργειακής απόδοσης ⇨ που εφαρμόζονται για τον σκοπό του άρθρου 8 της παρούσας οδηγίας ⇦. Για να υπολογίζουν την καθαρή εξοικονόμηση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθορίσουν ένα βασικό σενάριο σχετικά με το πώς θα εξελισσόταν η κατάσταση εάν δεν είχε ληφθεί το συγκεκριμένο μέτρο. Το εν λόγω μέτρο πολιτικής θα πρέπει να αξιολογείται με βάση αυτό το βασικό σενάριο. Τα κράτη μέλη ⇨ θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ελάχιστες απαιτήσεις που προβλέπονται στο σχετικό νομοθετικό πλαίσιο σε ενωσιακό επίπεδο, και ⇦ θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι ενδέχεται να υλοποιηθούν άλλα μέτρα πολιτικής κατά το ίδιο χρονικό πλαίσιο, τα οποία επίσης ενδέχεται να έχουν επίπτωση στην ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας, ώστε να μην είναι δυνατόν να αποδοθούν αποκλειστικά και μόνο στο συγκεκριμένο μέτρο πολιτικής όλες οι παρατηρούμενες αλλαγές από την άσκηση συγκεκριμένου αξιολογούμενου μέτρου πολιτικής. Οι δράσεις του υπόχρεου, του συμμετέχοντος ή του εξουσιοδοτηθέντος θα πρέπει να συμβάλουν στην επίτευξη της δηλούμενης εξοικονόμησης ενέργειας, ώστε να διασφαλίζεται η εκπλήρωση της υποχρέωσης της σημαντικότητας.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 21

⇨ νέο

(57)Είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη, κατά περίπτωση, όλα τα στάδια στην ενεργειακή αλυσίδα στον υπολογισμό της εξοικονόμησης ενέργειας προκειμένου να αυξηθούν οι δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας κατά τη μεταφορά και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας. ⇨ Οι μελέτες που διενεργήθηκαν και οι διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη ανέδειξαν σημαντικές δυνατότητες. Ωστόσο, οι φυσικές και οικονομικές συνθήκες διαφέρουν αρκετά μεταξύ των κρατών μελών και, συχνά, στο εσωτερικό πολλών κρατών μελών, ενώ υπάρχει μεγάλος αριθμός διαχειριστών συστημάτων. Οι περιστάσεις αυτές συνηγορούν υπέρ μιας αποκεντρωμένης προσέγγισης, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διαθέτουν τις απαιτούμενες γνώσεις, τη νομική αρμοδιότητα και τη διοικητική ικανότητα για να προωθήσουν την ανάπτυξη ενός ενεργειακά αποδοτικού δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας. Φορείς όπως το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΔΔΣΜ ηλεκτρικής ενέργειας) και ο Ευρωπαϊκός Φορέας Διαχειριστών Συστημάτων Διανομής (ο φορέας ΔΣΔ της ΕΕ) μπορούν επίσης να παρέχουν χρήσιμες συμβολές και αναμένεται να στηρίξουν τα μέλη τους στην υιοθέτηση μέτρων ενεργειακής απόδοσης. ⇦

⇩ νέο

(58)Παρόμοιες εκτιμήσεις ισχύουν και για τον πολύ μεγάλο αριθμό διαχειριστών συστημάτων φυσικού αερίου. Ο ρόλος του φυσικού αερίου και ο ρυθμός εφοδιασμού και κάλυψης της επικράτειας ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών. Στις περιπτώσεις αυτές, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές είναι οι πλέον κατάλληλες για να παρακολουθούν και να κατευθύνουν την εξέλιξη του συστήματος προς την κατεύθυνση της αυξημένης απόδοσης, και φορείς όπως το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Αερίου (ENTSOG) μπορούν να παρέχουν χρήσιμες συμβολές και αναμένεται να στηρίξουν τα μέλη τους στην υιοθέτηση μέτρων ενεργειακής απόδοσης.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 22

⇨ νέο

(59)Η αποτελεσματική διαχείριση των υδάτων μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην εξοικονόμηση ενέργειας. Οι τομείς υδάτων και λυμάτων αντιπροσωπεύουν το 3,5 % της χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Ένωση και το εν λόγω ποσοστό αναμένεται να αυξηθεί. Ταυτόχρονα, οι διαρροές ύδατος αντιπροσωπεύουν το 24 % των συνολικών υδάτων που καταναλώνονται στην Ένωση, ο δε ενεργειακός τομέας έχει τη μεγαλύτερη κατανάλωση ύδατος, δεδομένου ότι του αναλογεί το 44 % της κατανάλωσης. Οι δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας μέσω της χρήσης έξυπνων τεχνολογιών και διεργασιών θα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως ⇨ και να εφαρμοστούν όπου αυτό είναι οικονομικά αποδοτικό και θα πρέπει να λαμβάνεται η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση. Επιπλέον, οι προηγμένες τεχνολογίες άρδευσης θα μπορούσαν να μειώσουν σημαντικά την κατανάλωση νερού στη γεωργία και την ενέργεια που χρησιμοποιείται για την επεξεργασία και τη μεταφορά του ⇦.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(60)Σύμφωνα με το άρθρο 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πολιτικές ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης θα πρέπει να ευνοούν την ένταξη και, συνεπώς, θα πρέπει να διασφαλίζουν ⇨ ισότιμη ⇦ τη δυνατότητα πρόσβασης ⌦ όλων ⌫ των καταναλωτών στα μέτρα ενεργειακής απόδοσης. Οι βελτιώσεις της  ⌦ στην ⌫ ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων θα πρέπει ιδίως να ωφελούν ⇨ να εφαρμόζονται κατά προτεραιότητα για ⇦ τα ους ευάλωταους νοικοκυριά ⇨ πελάτες και τελικούς χρήστες ⇦, συμπεριλαμβανομένων όσων ⇨ άτομα που ⇦ πλήττονται από ενεργειακή ένδειαφτώχεια και, κατά περίπτωση, ⇨ νοικοκυριά μεσαίου εισοδήματος και ⇦ όσους επωφελούνται κοινωνικής στέγασης άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες,  ⇨ ηλικιωμένους και κατοίκους αγροτικών και απομακρυσμένων περιοχών. ⇦ ⇨ Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε συγκεκριμένες ομάδες που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πληγούν από ενεργειακή φτώχεια ή είναι πιο ευάλωτες στις δυσμενείς επιπτώσεις της ενεργειακής φτώχειας, όπως γυναίκες, άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, παιδιά και άτομα με μειονοτικό φυλετικό ή εθνοτικό υπόβαθρο. ⇦ Τα κράτη μέλη μπορούν ήδη να απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να συμπεριλαμβάνουν κοινωνικούς στόχους στα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας, σε σχέση με την ενεργειακή ένδεια, και αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να ⌦ είχε ήδη ⌫ επεκταθεί και στα εναλλακτικά μέτρα πολιτικής και τα ⌦ ευρωπαϊκά ⌫ εθνικά ταμεία ενεργειακής απόδοσης. και ⌦ Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει ⌫ να μετατραπεί σε υποχρέωση ⇨ για την προστασία και ενδυνάμωση των ευάλωτων πελατών και τελικών χρηστών και την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας ⇦, επιτρέποντας παράλληλα στα κράτη μέλη να διατηρήσουν πλήρη ευελιξία σε ό,τι αφορά ⇨ το είδος των μέτρων πολιτικής, ⇦ το μέγεθος, το πεδίο εφαρμογής και το περιεχόμενό τους. Εάν ένα καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης δεν επιτρέπει μέτρα που αφορούν μεμονωμένους καταναλωτές ενέργειας, το κράτος μέλος δύναται να λάβει μέτρα για τον μετριασμό της ενεργειακής ένδειας μέσω εναλλακτικών μέτρων πολιτικής αποκλειστικά. ⇨ Στο πλαίσιο του μείγματος πολιτικών τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι άλλα μέτρα πολιτικής δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στους ευάλωτους πελάτες, τελικούς χρήστες, στα άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, στα άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις δημόσιες επενδύσεις σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης και των χρηματοδοτικών διευκολύνσεων που θεσπίζονται σε επίπεδο Ένωσης. ⇦

⇩ νέο

(61)Η παρούσα οδηγία αναφέρεται στην έννοια των ευάλωτων πελατών, την οποία τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2019/944. Επιπλέον, σύμφωνα με την οδηγία 2012/27/ΕΕ, η έννοια των «τελικών χρηστών» παράλληλα με την έννοια του «τελικού πελάτη» αποσαφηνίζει ότι τα δικαιώματα τιμολόγησης και πληροφόρησης για την κατανάλωση ισχύουν και για καταναλωτές χωρίς ατομικές ή άμεσες συμβάσεις με τον προμηθευτή ενέργειας που χρησιμοποιείται για συλλογικά συστήματα θέρμανσης, ψύξης ή παραγωγής ζεστού νερού οικιακής χρήσης σε κτίρια πολλαπλών ενοίκων. Η έννοια των ευάλωτων πελατών δεν διασφαλίζει απαραίτητα τη στόχευση των τελικών χρηστών. Ως εκ τούτου, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία περιλαμβάνουν όλα τα άτομα και τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, τα κράτη μέλη, κατά τον ορισμού των ευάλωτων πελατών, θα πρέπει να περιλαμβάνουν όχι μόνο τους πελάτες, υπό τη στενή έννοια του όρου, αλλά και τους τελικούς χρήστες,

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 24 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(62)Περίπου 50 ⇨ 34 ⇦ εκατομμύρια νοικοκυριά στην Ένωση πλήττονται από ενεργειακή ένδεια ⇨ αδυνατούσαν να θερμάνουν επαρκώς το σπίτι τους το 2019 81 . ⇦ ενεργειακά αποδοτικότερα, λιγότερο υψηλής έντασης ανθρακούχων εκπομπών καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου. ⇨ Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία δίνει προτεραιότητα στην κοινωνική διάσταση της μετάβασης, εμμένοντας στην αρχή ότι «κανείς δεν μένει στο περιθώριο». Η πράσινη μετάβαση, συμπεριλαμβανομένης της μετάβασης σε καθαρές μορφές ενέργειας, επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο τις γυναίκες και τους άνδρες και ενδέχεται να έχει ιδιαίτερο αντίκτυπο σε ορισμένες μειονεκτούσες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με αναπηρία. ⇦ Ως εκ τούτου, τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης πρέπει να κατέχουν κεντρική θέση σε κάθε οικονομικά αποδοτική στρατηγική για την αντιμετώπιση της ενεργειακής ένδειας ⌦ φτώχειας ⌫ και της ευάλωτης θέσης των καταναλωτών και να είναι συμπληρωματικά στις πολιτικές κοινωνικής ασφάλειας σε επίπεδο κρατών μελών. Για να διασφαλιστεί ότι τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης μειώνουν την ενεργειακή ένδεια των ενοικιαστών κατά τρόπο βιώσιμο, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας των μέτρων αυτών, καθώς και η οικονομική προσιτότητά τους για τους ιδιοκτήτες και τους ενοικιαστές, και να εξασφαλίζεται επαρκής οικονομική ⇨ και τεχνική ⇦ υποστήριξη για τα εν λόγω μέτρα σε επίπεδο κράτους μέλους. ⇨ Τα κράτη μέλη θα πρέπει να στηρίξουν το τοπικό και περιφερειακό επίπεδο για τον εντοπισμό και την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας. ⇦ Το κτιριακό απόθεμα της Ένωσης είναι ανάγκη, μακροπρόθεσμα, να μετατρέπεται σε ΚΣΜΚΕ, σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού. Οι τρέχοντες ρυθμοί ανακαίνισης κτιρίων είναι ανεπαρκείς και τα κτίρια που κατοικούνται από πολίτες χαμηλού εισοδήματος οι οποίοι πλήττονται από ενεργειακή ένδεια παρουσιάζουν και τη μεγαλύτερη δυσκολία προσέγγισης. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία σε σχέση με τις υποχρεώσεις εξοικονόμησης ενέργειας, τα καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και τα εναλλακτικά μέτρα πολιτικής έχουν ως εκ τούτου ιδιαίτερη σημασία.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 24

⇨ νέο

(63)Για να αξιοποιήσουν το δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας σε ορισμένα τμήματα της αγοράς όπου οι ενεργειακοί έλεγχοι δεν προσφέρονται γενικά στο εμπόριο [όπως στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ)], τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν προγράμματα προκειμένου να ενθαρρύνουν τις ΜΜΕ να υποβάλλονται σε ενεργειακούς ελέγχους. Οι ενεργειακοί έλεγχοι θα πρέπει να είναι υποχρεωτικοί και τακτικοί για τις μεγάλες επιχειρήσεις, διότι η εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να είναι σημαντική. Οι ενεργειακοί έλεγχοι θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη σχετικά ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα, όπως το EN ISO 50001 (συστήματα ενεργειακής διαχείρισης), ή το pr EN 16247-1 (ενεργειακοί έλεγχοι) ή, εάν περιλαμβάνουν ενεργειακό έλεγχο, το EN ISO 14000 (συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης) και να ευθυγραμμίζονται, κατ’ αυτόν τον τρόπο, και με τις διατάξεις του παραρτήματος VI της παρούσας οδηγίας, δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτές δεν υπερβαίνουν τις απαιτήσεις των σχετικών αυτών προτύπων. ⇨ Κατά την τρέχουσα περίοδο, είναι υπό ανάπτυξη συγκεκριμένο ευρωπαϊκό πρότυπο για τους ενεργειακούς ελέγχους. Οι ενεργειακοί έλεγχοι μπορούν να διενεργούνται σε αυτόνομη βάση ή να αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης ή σύμβασης ενεργειακής απόδοσης. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, τα συστήματα αυτά θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις ελάχιστες απαιτήσεις του παραρτήματος VI. Επιπλέον, ειδικοί μηχανισμοί και συστήματα που έχουν θεσπιστεί για την παρακολούθηση των εκπομπών και της κατανάλωσης καυσίμων από ορισμένους μεταφορείς, για παράδειγμα στο πλαίσιο του δικαίου της ΕΕ, το ΣΕΔΕ της ΕΕ, μπορούν να θεωρηθούν συμβατά με τους ενεργειακούς ελέγχους, μεταξύ άλλων στα συστήματα ενεργειακής διαχείρισης, εφόσον συμμορφώνονται με τις ελάχιστες απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα VI. ⇦ 

⇩ νέο

(64)Η μέση κατανάλωση της επιχείρησης θα πρέπει να αποτελεί το κριτήριο για τον καθορισμό της εφαρμογής συστημάτων ενεργειακής διαχείρισης και της πραγματοποίησης ενεργειακών ελέγχων, προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθησία των εν λόγω μηχανισμών όσον αφορά τον προσδιορισμό των σχετικών ευκαιριών για οικονομικά αποδοτική εξοικονόμηση ενέργειας. Οι επιχειρήσεις που βρίσκονται κάτω από τα όρια κατανάλωσης που ορίζονται για τα συστήματα ενεργειακής διαχείρισης και τους ενεργειακούς ελέγχους θα πρέπει να ενθαρρύνονται να υποβάλλονται σε ενεργειακούς ελέγχους και να εφαρμόζουν τις συστάσεις που προκύπτουν από τους εν λόγω ελέγχους.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 25

(65)Εάν οι ενεργειακοί έλεγχοι διενεργούνται από εσωτερικούς εμπειρογνώμονες, η απαραίτητη ανεξαρτησία τους θα απαιτούσε να μην εμπλέκονται οι εμπειρογνώμονες αυτοί άμεσα στην ελεγχόμενη δραστηριότητα.

⇩ νέο

(66)Ο τομέας των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ) ένας άλλος σημαντικός τομέας που λαμβάνει όλο και μεγαλύτερη προσοχή. Το 2018, η κατανάλωση ενέργειας των κέντρων δεδομένων στην ΕΕ ήταν 76,8 TWh. Η τιμή αυτό αναμένεται να αυξηθεί σε 98,5 TWh έως το 2030, δηλαδή να αυξηθεί κατά 28 %. Αυτή η αύξηση σε απόλυτους όρους μπορεί επίσης να εξεταστεί σε σχετικούς όρους: εντός της ΕΕ, στα κέντρα δεδομένων αναλογούσε το 2,7 % της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας το 2018 και η τιμή αυτή θα αγγίξει το 3,21 % έως το 2030, εάν συνεχιστεί η ανάπτυξη σύμφωνα με την τρέχουσα πορεία 82 . Η ψηφιακή στρατηγική της Ευρώπης έχει ήδη τονίσει την ανάγκη για υψηλής ενεργειακής απόδοσης και βιώσιμα κέντρα δεδομένων και απαιτούνται μέτρα διαφάνειας για τους τηλεπικοινωνιακούς φορείς όσον αφορά το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα. Για την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης του τομέα των ΤΠΕ, ιδίως των κέντρων δεδομένων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν και να δημοσιεύουν δεδομένα, τα οποία είναι σημαντικά για την ενεργειακή απόδοση και το υδατικό αποτύπωμα των κέντρων δεδομένων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν και να δημοσιεύουν δεδομένα μόνο για τα κέντρα δεδομένων με σημαντικό αποτύπωμα, για τα οποία η πραγματοποίηση κατάλληλων παρεμβάσεων σχεδιασμού ή απόδοσης, για νέες ή υφιστάμενες εγκαταστάσεις, αντίστοιχα, μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και νερού ή στην επαναχρησιμοποίηση της απορριπτόμενης θερμότητας σε κοντινές εγκαταστάσεις και δίκτυα θέρμανσης. Μπορεί να καθοριστεί δείκτης βιωσιμότητας του κέντρου δεδομένων με βάση τα εν λόγω δεδομένα που συλλέγονται

(67)Οι δείκτες βιωσιμότητας των κέντρων δεδομένων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση τεσσάρων βασικών διαστάσεων ενός βιώσιμου κέντρου δεδομένων: του βαθμού απόδοσης χρήσης της ενέργειας, του ποσοστού της ενέργειας αυτής που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές, της επαναχρησιμοποίησης τυχόν απορριπτόμενης θερμότητας που παράγει και της χρήσης γλυκού νερού. Οι δείκτες βιωσιμότητας των κέντρων δεδομένων θα πρέπει να ευαισθητοποιούν τους ιδιοκτήτες και τους φορείς εκμετάλλευσης των κέντρων δεδομένων, τους κατασκευαστές εξοπλισμού, τους προγραμματιστές λογισμικού και υπηρεσιών, τους χρήστες υπηρεσιών κέντρων δεδομένων σε όλα τα επίπεδα, καθώς και τις οντότητες και τους οργανισμούς που αναπτύσσουν, χρησιμοποιούν ή προμηθεύουν υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους και κέντρων δεδομένων. Θα πρέπει επίσης να εμπνέουν εμπιστοσύνη στις πραγματικές βελτιώσεις μετά τις προσπάθειες και τα μέτρα για την αύξηση της βιωσιμότητας σε νέα ή υφιστάμενα κέντρα δεδομένων. Τέλος, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως βάση για διαφανή και τεκμηριωμένο σχεδιασμό και λήψη αποφάσεων. Η χρήση του δείκτη βιωσιμότητας του κέντρου δεδομένων θα πρέπει να είναι προαιρετική για τα κράτη μέλη. Η χρήση του δείκτη βιωσιμότητας του κέντρου δεδομένων θα πρέπει να είναι προαιρετική για τα κράτη μέλη.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 25

(68)Οι χαμηλότερες δαπάνες των καταναλωτών για την ενέργεια θα πρέπει να επιτυγχάνονται βοηθώντας τους καταναλωτές να μειώσουν την οικεία κατανάλωση ενέργειας μέσω της μείωσης των ενεργειακών αναγκών των κτιρίων και των βελτιώσεων στην απόδοση των συσκευών, που θα πρέπει να συνδυάζονται με τη διαθεσιμότητα ενσωματωμένων στις δημόσιες μεταφορές τρόπων μεταφοράς χαμηλής ενέργειας και τη χρήση ποδηλάτου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο να βελτιώσουν τη συνδεσιμότητα σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 26

(69)Έχει ζωτική σημασία να ενισχυθεί η ευαισθητοποίηση όλων των πολιτών της Ένωσης για τα οφέλη της αυξημένης ενεργειακής απόδοσης και να τους δοθούν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους επίτευξής της. Στην ενεργειακή μετάβαση θα πρέπει επίσης να συμμετέχουν πολίτες όλων των ηλικιών μέσω του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για το Κλίμα και της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης. Η αυξημένη ενεργειακή απόδοση είναι, επίσης, άκρως σημαντική για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης μέσω της μείωσης της εξάρτησής της από την εισαγωγή καυσίμων από τρίτες χώρες.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 27

(70)Το κόστος και τα οφέλη όλων των μέτρων ενεργειακής απόδοσης που λαμβάνονται, συμπεριλαμβανομένων των περιόδων απόσβεσης, θα πρέπει να καθίστανται απολύτως διαφανή προς τους καταναλωτές.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 28 (προσαρμοσμένο)

(71)Κατά την εφαρμογή της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσας οδηγίας και τη λήψη άλλων μέτρων στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στις συνέργειες μεταξύ των μέτρων ενεργειακής απόδοσης και της αποδοτικής χρήσης των φυσικών πόρων, σύμφωνα με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 29

(72)Αξιοποιώντας νέα επιχειρηματικά μοντέλα και τεχνολογίες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσπαθήσουν να προωθούν και να διευκολύνουν τη λήψη μέτρων ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ άλλων μέσω καινοτόμων υπηρεσιών ενέργειας για μεγάλους και μικρούς πελάτες.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 30 (προσαρμοσμένο)

(73)Μεταξύ των μέτρων που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 15ης Ιουλίου 2015 με τίτλο «Νέα Συμφωνία για τους Καταναλωτές Ενέργειας», στο πλαίσιο της Ενεργειακής Ένωσης και της στρατηγικής για τη θέρμανση και την ψύξη, είναι αναγκαίο να ενισχυθούν τα στοιχειώδη δικαιώματα των καταναλωτών για επακριβή, αξιόπιστη, σαφή και έγκαιρη πληροφόρηση σχετικά με την ενέργεια που καταναλώνουν. Τα άρθρα 9 έως 11 και το παράρτημα VII της οδηγίας 2012/27/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθούν ώστε ⌦ Είναι απαραίτητο ⌫ να προβλεφθεί συχνή και αυξημένη ανταπόκριση όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας, όπου είναι τεχνικά εφικτό και οικονομικά αποδοτικό με βάση τις υπάρχουσες συσκευές μέτρησης. Η παρούσα οδηγία διευκρινίζει ότι το αν η τοπική μέτρηση είναι οικονομικά αποδοτική ή όχι εξαρτάται από το αν το σχετικό κόστος είναι ανάλογο με την πιθανή εξοικονόμηση ενέργειας. Η εκτίμηση του κατά πόσο η τοπική μέτρηση είναι οικονομικά αποδοτική μπορεί να λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις άλλων συγκεκριμένων και προγραμματισμένων μέτρων σε δεδομένο κτίριο, όπως τυχόν επικείμενη ανακαίνιση.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 31 (προσαρμοσμένο)

(74)Η παρούσα οδηγία διευκρινίζει επίσης ότι τα δικαιώματα που σχετίζονται με την τιμολόγηση και τις πληροφορίες τιμολόγησης ή κατανάλωσης θα πρέπει να ισχύουν για τους καταναλωτές θέρμανσης, ψύξης ή ζεστού νερού οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή, ακόμα και όταν δεν υφίσταται άμεση και ατομική συμβατική σχέση με προμηθευτή ενέργειας. Ο ορισμός του όρου «τελικός καταναλωτής» μπορεί να νοείται ότι αναφέρεται μόνο σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αγοράζουν ενέργεια με βάση άμεση, ατομική σύμβαση με προμηθευτή ενέργειας. Για τους σκοπούς των σχετικών διατάξεων, θα πρέπει να εισαχθεί, ως εκ τούτου, ο όρος «τελικός χρήστης», για να καλύπτεται ευρύτερη ομάδα καταναλωτών και θα πρέπει, εκτός από τους τελικούς καταναλωτές που αγοράζουν θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης για ιδία τελική χρήση, να καλύπτει επίσης τους ενοίκους μεμονωμένων κτιρίων ή μεμονωμένων μονάδων πολυκατοικιών ή κτιρίων πολλαπλών χρήσεων όπου οι εν λόγω μονάδες τροφοδοτούνται από κεντρική πηγή και όπου οι ένοικοι δεν έχουν άμεση ή ατομική σύμβαση με τον προμηθευτή ενέργειας. Ο όρος «τοπική μέτρηση» θα πρέπει να παραπέμπει στη μέτρηση κατανάλωσης σε μεμονωμένες μονάδες των εν λόγω κτιρίων.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 32

(75)Για να επιτευχθεί η διαφάνεια του καταμερισμού της ατομικής κατανάλωσης θερμικής ενέργειας και, με αυτόν τον τρόπο, να διευκολυνθεί η εφαρμογή της τοπικής μέτρησης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι έχουν θεσπισθεί διαφανείς, δημοσίως διαθέσιμοι εθνικοί κανόνες σχετικά με την κατανομή του κόστους της κατανάλωσης θέρμανσης, ψύξης και ζεστού νερού οικιακής χρήσης σε πολυκατοικίες και κτίρια πολλαπλών χρήσεων. Επιπλέον της διαφάνειας, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εξετάσουν τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στην παροχή υπηρεσιών τοπικής μέτρησης και να διασφαλίσουν, με τον τρόπο αυτόν, ότι τυχόν δαπάνες, με τις οποίες επιβαρύνονται οι τελικοί χρήστες, είναι εύλογες.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 33 (προσαρμοσμένο)

(76)Έως τις 25 Οκτωβρίου 2020, Οοι νεοεγκατεστημένοι μετρητές θερμότητας και οι κατανεμητές κόστους θέρμανσης θα πρέπει να είναι αναγνώσιμοι εξ αποστάσεως, ώστε να διασφαλίζουν οικονομικά αποδοτική και συχνή παροχή πληροφοριών κατανάλωσης. Οι ⌦ διατάξεις της ⌫ τροποποιήσεις στην οδηγία 2012/27/ΕΕ που εισάγονται με την παρούσας οδηγίας σχετικά με τη μέτρηση για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης, με την τοπική μέτρηση και τον επιμερισμό του κόστους για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης, με την απαίτηση εξ αποστάσεως ανάγνωσης, με τις πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης, με το κόστος πρόσβασης στη μέτρηση και στις πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για τη θέρμανση, την ψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης και με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την πληροφόρηση τιμολόγησης και κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης πρόκειται να εφαρμόζονται μόνο για τη θέρμανση, την ψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίσουν εάν οι τεχνολογίες μέτρησης με συσκευές τις οποίες φέρουν οχήματα ή πεζοί (walk-by ή drive-by) πρόκειται να θεωρούνται αναγνώσιμες εξ αποστάσεως ή όχι. Οι συσκευές με δυνατότητα εξ αποστάσεως ανάγνωσης δεν απαιτούν την πρόσβαση σε μεμονωμένα διαμερίσματα ή μονάδες για την ανάγνωσή τους.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 34

(77)Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι η επιτυχής εφαρμογή νέων τεχνολογιών για τη μέτρηση της κατανάλωσης ενέργειας απαιτεί ενισχυμένη επένδυση στην εκπαίδευση και τις δεξιότητες τόσο για τους χρήστες όσο και για τους προμηθευτές ενέργειας.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 35

(78)Οι πληροφορίες που αφορούν την τιμολόγηση και οι ετήσιοι λογαριασμοί συνιστούν ένα σημαντικό μέσο πληροφόρησης των πελατών για την ενεργειακή τους κατανάλωση. Τα δεδομένα σχετικά με την κατανάλωση και το κόστος μπορούν, επίσης, να μεταφέρουν άλλες πληροφορίες που βοηθούν τους καταναλωτές να συγκρίνουν το τρέχον πρόγραμμά τους με άλλες προσφορές και να κάνουν χρήση της διαχείρισης παραπόνων και εναλλακτικών μηχανισμών επίλυσης διαφορών. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διαφωνίες σχετικά με τους λογαριασμούς αποτελούν συχνή αιτία παραπόνων των καταναλωτών και παράγοντας που συντελεί σε συστηματικά χαμηλά επίπεδα ικανοποίησης και συμμετοχής των καταναλωτών με τους ενεργειακούς τους παρόχους, είναι αναγκαίο να καταστούν οι λογαριασμοί απλούστεροι, σαφέστεροι και ευκολότερα κατανοητοί και παράλληλα να υπάρξει μέριμνα για την παροχή των αναγκαίων πληροφοριών με χωριστά μέσα, όπως οι πληροφορίες τιμολόγησης, τα εργαλεία πληροφόρησης και οι ετήσιοι λογαριασμοί, προκειμένου οι καταναλωτές να μπορούν να ρυθμίζουν την ενεργειακή τους κατανάλωση, να συγκρίνουν προσφορές και να αλλάζουν προμηθευτή.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 26

Κατά τον σχεδιασμό των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα οφέλη απόδοσης και η εξοικονόμηση που επιτυγχάνεται με την ευρεία εφαρμογή οικονομικώς αποδοτικών τεχνολογικών καινοτομιών όπως οι έξυπνοι μετρητές. Στις περιπτώσεις που έχουν εγκατασταθεί έξυπνοι μετρητές, δεν θα χρησιμοποιούνται από εταιρείες για αδικαιολόγητη χρέωση ανεξόφλητων τιμολογίων.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 27 (προσαρμοσμένο)

Όσον αφορά τον ηλεκτρισμό, και σύμφωνα με την οδηγία 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας 83 , στην οποία η ανάπτυξη έξυπνων μετρητών αξιολογείται θετικά, τουλάχιστον το 80 % των καταναλωτών θα πρέπει να εξοπλιστούν με έξυπνα συστήματα μέτρησης έως το 2020. Όσον αφορά το αέριο, και σύμφωνα και με την οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου 84 , στην οποία η ανάπτυξη ευφυών συστημάτων μέτρησης αξιολογείται θετικά, τα κράτη μέλη ή οποιαδήποτε αρμόδια αρχή ορίσουν, θα πρέπει να καταρτίσουν χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή ευφυών συστημάτων μέτρησης.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 28 (προσαρμοσμένο)

Η χρήση ατομικών μετρητών ή κατανεμητών δαπανών θέρμανσης για τη μέτρηση της ατομικής κατανάλωσης θέρμανσης σε πολυκατοικίες που προέρχεται από τηλεθέρμανση ή κοινή κεντρική θέρμανση είναι επωφελής όταν οι τελικοί καταναλωτές διαθέτουν μέσα για να ελέγχουν την ιδιωτική τους κατανάλωση. Η χρήση τους έχει συνεπώς νόημα μόνο σε κτίρια στα οποία τα θερμαντικά σώματα είναι εξοπλισμένα με θερμοστατικές βαλβίδες.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 29 (προσαρμοσμένο)

Σε ορισμένες πολυκατοικίες με τηλεθέρμανση ή κοινή κεντρική θέρμανση, η χρήση ατομικών μετρητών ακριβείας μπορεί να είναι τεχνικά περίπλοκη και δαπανηρή εξαιτίας του γεγονότος ότι το ζεστό νερό που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση εισέρχεται και εξέρχεται από τα διαμερίσματα από διάφορα σημεία. Εκτιμάται ότι η ατομική μέτρηση της κατανάλωσης για θέρμανση σε πολυκατοικίες είναι εντούτοις τεχνικά εφικτή όταν η εγκατάσταση ατομικών μετρητών δεν απαιτεί την αλλαγή των σωληνώσεων του κτιρίου για το ζεστό νερό. Σε τέτοια κτίρια, οι μετρήσεις της ατομικής κατανάλωσης για θέρμανση μπορούν να γίνονται με ατομικούς κατανεμητές κόστους θερμότητας εγκατεστημένους σε κάθε θερμαντικό σώμα.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 30 (προσαρμοσμένο)

Η οδηγία 2006/32/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι διατίθενται στους τελικούς καταναλωτές ατομικοί μετρητές που αντικατοπτρίζουν επακριβώς την πραγματική τους ενεργειακή κατανάλωση και παρέχουν πληροφορίες όσον αφορά τον πραγματικό χρόνο χρήσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απαίτηση αυτή υπόκειται στους όρους ότι θα πρέπει να είναι τεχνικώς εφικτή, οικονομικώς εύλογη και ανάλογη προς τη δυνητική εξοικονόμηση ενέργειας. Όταν όμως γίνεται σύνδεση σε καινούριο κτίριο ή ένα κτίριο υποβάλλεται σε ανακαινίσεις μεγάλης κλίμακας κατά τα οριζόμενα στην οδηγία 2010/31/ΕΕ, οι ατομικοί αυτοί μετρητές θα πρέπει πάντως να τοποθετούνται. Η οδηγία 2006/32/ΕΚ απαιτεί επίσης να διατίθεται με αρκετά μεγάλη συχνότητα σαφής τιμολόγηση με βάση την πραγματική κατανάλωση, ώστε να μπορούν οι καταναλωτές να προσαρμόζουν την κατανάλωσή τους.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 31 (προσαρμοσμένο)

Οι οδηγίες 2009/72/ΕΚ και 2009/73/ΕΚ απαιτούν από τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν την εισαγωγή ευφυών συστημάτων μέτρησης ώστε να βοηθηθεί η ενεργός συμμετοχή των καταναλωτών στις αγορές προμήθειας ηλεκτρισμού και αερίου. Όσον αφορά την ηλεκτρική ενέργεια, στις περιπτώσεις που η ανάπτυξη έξυπνων μετρητών αποδειχθεί οικονομικώς αποδοτική, τουλάχιστον το 80 % των καταναλωτών πρέπει να εξοπλιστούν με έξυπνα συστήματα μέτρησης έως το 2020. Για το φυσικό αέριο δεν έχει δοθεί χρονοδιάγραμμα, όμως η απαιτείται η εκπόνηση χρονοδιαγράμματος. Στις οδηγίες αυτές αναφέρεται επίσης ότι οι τελικοί καταναλωτές πρέπει να ενημερώνονται σωστά για την τρέχουσα κατανάλωση και το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας/αερίου αρκετά συχνά ώστε να μπορούν να ρυθμίζουν αναλόγως την κατανάλωσή τους.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 32 (προσαρμοσμένο)

Ο αντίκτυπος των διατάξεων σχετικά με τις μετρήσεις και την τιμολόγηση στις οδηγίες 2006/32/ΕΚ, 2009/72/ΕΚ και 2009/73/ΕΚ για την εξοικονόμηση ενέργειας έχει περιορισθεί. Σε πολλά μέρη της Ένωσης, οι διατάξεις αυτές δεν βοήθησαν ώστε οι πελάτες να λαμβάνουν επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την ενεργειακή τους κατανάλωση, ούτε τιμολόγηση βάσει της πραγματικής κατανάλωσης με τη συχνότητα που οι μελέτες αναφέρουν ότι απαιτείται προκειμένου οι πελάτες να μπορούν να ρυθμίζουν τη χρήση τους της ενέργειας. Στους τομείς της θέρμανσης χώρων και του ζεστού νερού σε πολυκατοικίες, οι ασάφειες αυτών των διατάξεων οδήγησαν επίσης τους πολίτες συχνά σε διαμαρτυρίες.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 33 (προσαρμοσμένο)

Προκειμένου να αυξηθεί η δυνατότητα των τελικών καταναλωτών να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες από τις μετρήσεις και την τιμολόγηση της ατομικής τους κατανάλωσης ενέργειας, λαμβάνοντας υπόψη τις ευκαιρίες που συνδέονται με τη διαδικασία της εφαρμογής ευφυών συστημάτων μέτρησης και της ανάπτυξης έξυπνων μετρητών στα κράτη μέλη, είναι σημαντικό να βελτιωθεί η σαφήνεια των απαιτήσεων της νομοθεσίας της Ένωσης σε αυτόν τον τομέα. Αυτό αναμένεται να συμβάλλει στη μείωση του κόστους της εφαρμογής ευφυών συστημάτων μέτρησης που θα διαθέτουν λειτουργίες οι οποίες θα ενισχύουν την εξοικονόμηση ενέργειας και θα υποστηρίζουν την ανάπτυξη αγορών για ενεργειακές υπηρεσίες και διαχείριση της ζήτησης. Η εφαρμογή ευφυών συστημάτων μέτρησης καθιστά δυνατή τη συχνή τιμολόγηση με βάση την πραγματική κατανάλωση. Υπάρχει ωστόσο επίσης η ανάγκη να διασαφηνιστούν οι απαιτήσεις για την πρόσβαση στις πληροφορίες και τη δίκαιη και επακριβή τιμολόγηση βάσει της πραγματικής κατανάλωσης σε περίπτωση που οι έξυπνοι μετρητές δεν θα είναι διαθέσιμοι το 2020, καθώς και σε ό,τι αφορά τη μέτρηση και την τιμολόγηση της ατομικής κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό που παρέχεται σε πολυκατοικίες μέσω τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης ή μέσω κοινόχρηστων συστημάτων θέρμανσης, εγκατεστημένων σε αυτά τα κτίρια.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 34 (προσαρμοσμένο)

(79)Κατά τον σχεδιασμό των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ανάγκη διασφάλισης της ορθής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και της συνεκτικής εφαρμογής του κεκτημένου, σύμφωνα με τη ⌦ ΣΛΕΕ ⌫ Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 35 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(80)Η συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης και η ⌦ αποδοτική ⌫ τηλεθέρμανση και τηλεψύξη έχουν σημαντικό δυναμικό εξοικονόμησης πρωτογενούς ενέργειας το οποίο παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτο στην Ένωση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβούν σε ολοκληρωμένη αξιολόγηση των δυνατοτήτων συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης, και ⌦ αποδοτικής ⌫ τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης. Οι αξιολογήσεις αυτές θα πρέπει να επικαιροποιούνται κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής ώστε να παρέχουν στους επενδυτές πληροφορίες που αφορούν τα εθνικά σχέδια ανάπτυξης και να συμβάλουν σε ένα σταθερό και ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον ⇨ να συνάδουν με τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης ⇦. Οι νέες εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής και οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις οι οποίες έχουν ουσιαστικά ανακαινιστεί ή των οποίων η έγκριση ή η άδεια έχει επικαιροποιηθεί θα πρέπει, αφού υποβληθούν σε ανάλυση κόστους-οφέλους από την οποία θα προκύπτει ωφέλεια, να είναι εξοπλισμένες με μονάδες συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης για την ανάκτηση της απορριπτόμενης θερμότητας που προκύπτει από την ηλεκτροπαραγωγή. ⇨ Ομοίως, άλλες εγκαταστάσεις με σημαντική μέση ετήσια εισροή ενέργειας θα πρέπει να είναι εξοπλισμένες με τεχνικές λύσεις για την αξιοποίηση της απορριπτόμενης θερμότητας από την εγκατάσταση, όταν η ανάλυση κόστους-οφέλους δείχνει πλεόνασμα κόστους-οφέλους. ⇦ Αυτή η απορριπτόμενη θερμότητα μπορεί στη συνέχεια να μεταφερθεί εκεί όπου χρειάζεται μέσω δικτύων τηλεθέρμανσης. Τα γεγονότα που ενεργοποιούν απαίτηση εφαρμογής των κριτηρίων αδειοδότησης θα είναι συνήθως γεγονότα που ενεργοποιούν επίσης απαιτήσεις για εγκρίσεις δυνάμει της οδηγίας 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, περί βιομηχανικών εκπομπών 85 και για άδειες δυνάμει της οδηγίας 2009/72/ΕΚ οδηγίας (ΕΕ) 2019/944.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 36

(81)Ενδέχεται εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας ή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προοριζόμενες να κάνουν χρήση της γεωλογικής αποθήκευσης που επιτρέπεται δυνάμει της οδηγίας 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικούς σχηματισμούς 86 , να τοποθετούνται σε τοποθεσίες στις οποίες η ανάκτηση της απορριπτόμενης θερμότητας μέσω μονάδας συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης ή η παροχή δικτύου τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης δεν είναι οικονομικώς αποδοτική. Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να εξαιρούν αυτές τις εγκαταστάσεις από την υποχρέωση διενέργειας ανάλυσης κόστους-οφέλους και να παρέχεται στην εγκατάσταση εξοπλισμός που θα καθιστά δυνατή την ανάκτηση της απορριπτόμενης θερμότητας μέσω μονάδας συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης. Θα πρέπει επίσης να είναι δυνατή η εξαίρεση εγκαταστάσεων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για την κάλυψη ζήτησης σε περιόδους αιχμής και παραγωγής εφεδρικής ενέργειας που προορίζονται να λειτουργούν λιγότερο από 1500 ώρες ετησίως κατά μέσο όρο για περίοδο πέντε ετών από την απαίτηση να παράγουν επίσης και θερμότητα.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 37

⇨ νέο

(82)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παροτρύνουν την εισαγωγή μέτρων και διαδικασιών που θα προωθούν τις εγκαταστάσεις συμπαραγωγής με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη των 20 ⇨ 5 ⇦ MW προκειμένου να ενθαρρυνθεί η αποκεντρωμένη παραγωγή ενέργειας.

⇩ νέο

(83)Για την εφαρμογή εθνικών περιεκτικών αξιολογήσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν την αξιολόγηση του δυναμικού συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης και αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν μέτρα για να προωθήσουν και να διευκολύνουν την αξιοποίηση του προσδιορισμένου οικονομικά αποδοτικού δυναμικού συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης και αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης.

(84)Οι απαιτήσεις για αποδοτική τηλεθέρμανση και τηλεψύξη θα πρέπει να συνάδουν με τους μακροπρόθεσμους στόχους πολιτικής για το κλίμα, με τα κλιματικά και περιβαλλοντικά πρότυπα και τις προτεραιότητες της Ένωσης και θα πρέπει να συμμορφώνονται με την αρχή της μη πρόκλησης σημαντικής ζημίας κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) 2020/85. Όλα τα συστήματα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης θα πρέπει να αποσκοπούν στη βελτίωση της ικανότητας αλληλεπίδρασης με άλλα μέρη του ενεργειακού συστήματος, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η χρήση της ενέργειας και να αποτραπεί η σπατάλη ενέργειας με την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού των κτιρίων για την αποθήκευση θερμότητας ή ψύξης, συμπεριλαμβανομένης της πλεονάζουσας θερμότητας από τις εγκαταστάσεις των υπηρεσιών και από τα γειτονικά κέντρα δεδομένων. Για τον λόγο αυτό, η αποδοτική τηλεθέρμανση και τηλεψύξη θα πρέπει να διασφαλίζει την αύξηση της απόδοσης πρωτογενούς ενέργειας και τη σταδιακή ενσωμάτωση της ανανεώσιμης ενέργειας και της απορριπτόμενης θερμότητας ή ψύξης. Ως εκ τούτου, οι αυστηρότερες απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας για την παροχή θέρμανσης και ψύξης θα πρέπει να εισαχθούν σταδιακά και θα πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων καθορισμένων χρονικών περιόδων και να εφαρμοστούν σε μόνιμη βάση από την 1η Ιανουαρίου 2050 και μετά.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 38 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(85)Η συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης θα πρέπει να ⌦ έχει ⌫ οριστεί με βάση την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται με τη συνδυασμένη παραγωγή αντί της μεμονωμένης παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας. ⇨ Οι απαιτήσεις για συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης θα πρέπει να συνάδουν με τους μακροπρόθεσμους στόχους της πολιτικής για το κλίμα. ⇦ Οι ορισμοί της έννοιας της συμπαραγωγής και της συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης που χρησιμοποιούνται στη νομοθεσία της Ένωσης δεν θα πρέπει να προδικάζουν τη χρήση διαφορετικών ορισμών στην εθνική νομοθεσία για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους της εν λόγω νομοθεσίας της Ένωσης. Για τη μεγιστοποίηση της εξοικονόμησης ενέργειας και για να μη χαθούν ευκαιρίες εξοικονόμησης ενέργειας, θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις συνθήκες λειτουργίας των μονάδων συμπαραγωγής.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 39 (προσαρμοσμένο)

(86)Προκειμένου να αυξηθεί ⌦ εξασφαλιστεί ⌫ η διαφάνεια ώστε ⌦ και να μπορεί ⌫ ο τελικός καταναλωτής ⌦ πελάτης ⌫ να είναι σε θέση να επιλέξει μεταξύ ηλεκτρικής ενέργειας από συμπαραγωγή και ηλεκτρικής ενέργειας παραγόμενης με άλλες τεχνικές, η προέλευση της συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης θα πρέπει να διασφαλίζεται με βάση εναρμονισμένες τιμές απόδοσης αναφοράς. Η εγγύηση των καθεστώτων προέλευσης δεν συνεπάγεται δικαίωμα υπαγωγής στους εθνικούς μηχανισμούς στήριξης. Είναι σημαντικό να μπορούν να καλύπτονται από εγγύηση προέλευσης όλες οι μορφές ηλεκτρικής ενέργειας που παράγονται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης. Οι εγγυήσεις προέλευσης θα πρέπει να διακρίνονται από τα ανταλλάξιμα πιστοποιητικά.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 40

(87)Η συγκεκριμένη διάρθρωση της συμπαραγωγής και οι τομείς τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης που περιλαμβάνουν πολλούς παραγωγούς μικρού και μεσαίου μεγέθους θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ειδικά κατά την επανεξέταση των διοικητικών διαδικασιών για την απόκτηση άδειας κατασκευής εγκαταστάσεων συμπαραγωγής ή συνδεδεμένων δικτύων, κατ’ εφαρμογή της αρχής "σκέψου πρώτα σε μικρή κλίμακα".

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 41

(88)Οι περισσότερες επιχειρήσεις της Ένωσης είναι ΜΜΕ. Αντιπροσωπεύουν ένα τεράστιο δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας για την Ένωση. Για να βοηθηθούν να υιοθετήσουν μέτρα ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιερώσουν ένα ευνοϊκό πλαίσιο με στόχο να παράσχουν στις ΜΜΕ τεχνική βοήθεια και στοχευμένες πληροφορίες.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 42 (προσαρμοσμένο)

Η οδηγία 2010/75/ΕΕ περιλαμβάνει την ενεργειακή απόδοση μεταξύ των κριτηρίων για τον καθορισμό των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών οι οποίες αναμένεται να χρησιμεύσουν ως σημείο αναφοράς για τον καθορισμό των προϋποθέσεων έκδοσης άδειας για εγκαταστάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων καύσης με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 50 MW και άνω. Ωστόσο, η εν λόγω οδηγία παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να μην επιβάλουν απαιτήσεις για την ενεργειακή απόδοση σε μονάδες καύσης ή σε άλλες μονάδες που εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακα επιτοπίως, για τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πληροφορίες για τα επίπεδα ενεργειακής απόδοσης στις εκθέσεις που υποβάλλουν δυνάμει της οδηγίας 2010/75/ΕΕ.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 43

(89)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν, με βάση αντικειμενικά, διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια, κανόνες που διέπουν την ανάληψη και τον επιμερισμό του κόστους των συνδέσεων με το διασυνδεδεμένο ηλεκτρικό δίκτυο και των ενισχύσεων του δικτύου αυτού, και για τις τεχνικές προσαρμογές που απαιτούνται για την ένταξη νέων παραγωγών ηλεκτρισμού που προέρχεται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης, λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές και τους κώδικες που καταρτίστηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 714/2009  (ΕΕ) 2019/943 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 87 , της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας 88 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου 89 . Θα πρέπει να επιτρέπεται στους παραγωγούς ηλεκτρισμού που προέρχεται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης να δημοσιεύουν προκήρυξη υποβολής προσφορών για τις εργασίες σύνδεσης. Θα πρέπει να διευκολύνεται η πρόσβαση στο διασυνδεδεμένο ηλεκτρικό σύστημα της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης, ειδικά για μονάδες συμπαραγωγής μικρής και πολύ μικρής κλίμακας. Σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 2 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/9442009/72/ΕΚ και το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας, μεταξύ άλλων και σχετικά με την ενεργειακή απόδοση, σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς της ηλεκτρικής ενέργειας και του αερίου.

⇩ νέο

(90)Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν διατάξεις σχετικά με την τιμολόγηση, το ενιαίο σημείο επαφής, την εξωδικαστική επίλυση διαφορών, την ενεργειακή φτώχεια και τα βασικά συμβατικά δικαιώματα, με στόχο την ευθυγράμμισή τους, κατά περίπτωση, με τις σχετικές διατάξεις σχετικά με την ηλεκτρική ενέργεια σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2019/944, προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των καταναλωτών και να δοθεί η δυνατότητα στους τελικούς πελάτες να λαμβάνουν συχνότερες, σαφείς και επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την οικεία κατανάλωση θέρμανσης, ψύξης ή ζεστού νερού οικιακής χρήσης και να ρυθμίζουν τη χρήση της ενέργειάς τους.

(91)Εγγύηση για μεγαλύτερη προστασία των καταναλωτών θα πρέπει να αποτελεί η διαθεσιμότητα αποτελεσματικών ανεξάρτητων εξωδικαστικών μηχανισμών διακανονισμού διενέξεων για όλους τους καταναλωτές, όπως διαμεσολαβητής ενέργειας, φορέας καταναλωτών ή ρυθμιστική αρχή. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, συνεπώς, να θεσπίσουν διαδικασίες για τον ταχύ και αποτελεσματικό διακανονισμό των καταγγελιών.

⇩ νέο

(92)Θα πρέπει να αναγνωριστεί η συμβολή των κοινοτήτων ανανεώσιμης ενέργειας, σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 90 , και των ενεργειακών κοινοτήτων πολιτών, σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2019/944, για την επίτευξη των στόχων της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και του σχεδίου κλιματικών στόχων για το 2030. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν και να προωθήσουν τον ρόλο των κοινοτήτων ανανεώσιμης ενέργειας και των ενεργειακών κοινοτήτων πολιτών. Οι κοινότητες αυτές μπορούν να βοηθήσουν τα κράτη μέλη να επιτύχουν τους στόχους της παρούσας οδηγίας, προωθώντας την ενεργειακή απόδοση σε τοπικό επίπεδο ή σε επίπεδο νοικοκυριών. Μπορούν να ενδυναμώσουν και να κινητοποιήσουν τους καταναλωτές και να δώσουν τη δυνατότητα σε ορισμένες ομάδες οικιακών πελατών, μεταξύ άλλων σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές, να συμμετάσχουν σε έργα και παρεμβάσεις ενεργειακής απόδοσης. Οι ενεργειακές κοινότητες μπορούν να συμβάλουν στην καταπολέμηση της ενεργειακής φτώχειας μέσω της διευκόλυνσης έργων ενεργειακής απόδοσης, της μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας και της μείωσης των τιμολογίων προμήθειας.

(93)Θα πρέπει να αναγνωριστεί η συμβολή των υπηρεσιών μίας στάσης ή παρόμοιων δομών ως μηχανισμών που μπορούν να δώσουν τη δυνατότητα σε πολλές στοχευόμενες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των πολιτών, των ΜΜΕ και των δημόσιων αρχών, να σχεδιάζουν και να υλοποιούν έργα και μέτρα που σχετίζονται με τη μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας. Η συνεισφορά αυτή μπορεί να περιλαμβάνει την παροχή τεχνικών, διοικητικών και χρηματοοικονομικών συμβουλών και βοήθειας, τη διευκόλυνση των αναγκαίων διοικητικών διαδικασιών ή της πρόσβασης στις χρηματοπιστωτικές αγορές, ή την παροχή καθοδήγησης όσον αφορά το εθνικό και ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων και των κριτηρίων για τις δημόσιες συμβάσεις, και την ταξινομία της ΕΕ.

(94)Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει τον αντίκτυπο των μέτρων της προς υποστήριξη της ανάπτυξης πλατφορμών ή φόρουμ με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, των ευρωπαϊκών φορέων κοινωνικού διαλόγου στην προώθηση προγραμμάτων κατάρτισης για την ενεργειακή απόδοση και, κατά περίπτωση, υποβάλλει περαιτέρω μέτρα. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνει τους ευρωπαίους κοινωνικούς εταίρους στις συζητήσεις τους σχετικά με την ενεργειακή απόδοση, ιδίως για τους ευάλωτους πελάτες και τελικούς χρήστες, συμπεριλαμβανομένων όσων πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια.

(95)Η δίκαιη μετάβαση προς μια κλιματικά ουδέτερη Ένωση έως το 2050 είναι κεντρικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων, που διακηρύχθηκε από κοινού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή στις 17 Νοεμβρίου 2017, περιλαμβάνει την ενέργεια μεταξύ των βασικών υπηρεσιών στις οποίες όλοι έχουν δικαίωμα πρόσβασης. Πρέπει να παρέχεται στήριξη στα άτομα σε κατάσταση ανάγκης για την πρόσβαση στις εν λόγω υπηρεσίες 91 .

(96)Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι τα άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, οι ευάλωτοι πελάτες και, κατά περίπτωση, τα άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες προστατεύονται και, για τον σκοπό αυτό, έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στις παρεμβάσεις βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, στα μέτρα και στα συναφή μέτρα προστασίας των καταναλωτών ή ενημέρωσης που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη.

(97)Η δημόσια χρηματοδότηση που διατίθεται σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο θα πρέπει να επενδύεται στρατηγικά σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, ιδίως προς όφελος των ευάλωτων καταναλωτών, των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και όσων ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επωφελούνται από κάθε χρηματοδοτική συνεισφορά που ενδεχομένως λαμβάνουν από το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα [κανονισμός για το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα], καθώς και από έσοδα από δικαιώματα από το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ. Τα έσοδα αυτά θα στηρίξουν τα κράτη μέλη στην εκπλήρωση της υποχρέωσής τους να εφαρμόσουν μέτρα ενεργειακής απόδοσης και μέτρα πολιτικής στο πλαίσιο της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας κατά προτεραιότητα μεταξύ των ευάλωτων πελατών και των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζουν σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.

(98)Τα εθνικά συστήματα χρηματοδότησης θα πρέπει να συμπληρώνονται από κατάλληλα συστήματα καλύτερης ενημέρωσης, τεχνικής και διοικητικής συνδρομής, από ευκολότερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση που θα επιτρέπει την καλύτερη δυνατή χρήση των διαθέσιμων πόρων, ιδίως από άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, ευάλωτους πελάτες και, κατά περίπτωση, άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες.

(99)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενδυναμώνουν και να προστατεύουν όλους τους ανθρώπους ισότιμα, ανεξαρτήτως βιολογικού ή κοινωνικού φύλου, ηλικίας, αναπηρίας, φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεων, και να διασφαλίζουν ότι προστατεύονται επαρκώς τα άτομα που πλήττονται περισσότερο ή διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πληγούν από ενεργειακή φτώχεια, ή είναι περισσότερο εκτεθειμένα στις δυσμενείς επιπτώσεις της ενεργειακής φτώχειας. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης δεν επιτείνουν τυχόν υφιστάμενες ανισότητες, ιδίως όσον αφορά την ενεργειακή φτώχεια.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 44 (προσαρμοσμένο)

Η ανταπόκριση στη ζήτηση είναι σημαντικό μέσον για βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, καθώς αυξάνει σημαντικά τις ευκαιρίες των καταναλωτών ή τρίτων, τους οποίους έχουν ορίσει οι ίδιοι, να αναλαμβάνουν δράση με βάση τα στοιχεία κατανάλωσης και τιμολόγησης και, ως εκ τούτου, προσφέρει ένα μηχανισμό για τη μείωση ή τη μετατροπή της κατανάλωσης με αποτέλεσμα εξοικονόμηση ενέργειας τόσο όσον αφορά την τελική κατανάλωση όσο και, μέσω της βέλτιστης δυνατής χρήσης των δικτύων και των μονάδων παραγωγής, όσον αφορά την παραγωγή, μεταφορά και διανομή ενέργειας.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 45

⇨ νέο

(100)Η ανταπόκριση στη ζήτηση μπορεί να βασίζεται στις αντιδράσεις των τελικών καταναλωτών στα μηνύματα που εκπέμπουν οι τιμές ή στους κτιριακούς αυτοματισμούς. Οι προϋποθέσεις ανταπόκρισης στη ζήτηση και η πρόσβαση σε αυτήν θα πρέπει επομένως να βελτιωθούν, μεταξύ άλλων και για τους μικρούς τελικούς καταναλωτές. Ως εκ τούτου, και λαμβάνοντας υπόψη την συνεχιζόμενη εγκατάσταση ευφυών δικτύων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας να δύνανται να εξασφαλίζουν ότι τα τιμολόγια και οι κανονιστικές ρυθμίσεις δικτύου παρέχουν κίνητρα για βελτιώσεις στην ενεργειακή απόδοση και υποστηρίζουν τη δυναμική τιμολόγηση στο πλαίσιο μέτρων ανταπόκρισης στη ζήτηση από τους τελικούς καταναλωτές. Εκ παραλλήλου με την παραγωγή, θα πρέπει να επιδιωχθούν η ολοκλήρωση της αγοράς και ίσες ευκαιρίες εισόδου στην αγορά για πόρους της πλευράς της ζήτησης (φορτία παροχής και καταναλωτών). Επιπλέον, Ττα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας θα υιοθετήσουν ολοκληρωμένη προσέγγιση η οποία θα περιλαμβάνει ενδεχομένως εξοικονόμηση στους τομείς του ενεργειακού εφοδιασμού και της τελικής χρήσης. ⇨ Με την επιφύλαξη της ασφάλειας του εφοδιασμού, της ενοποίησης της αγοράς και των προληπτικών επενδύσεων σε υπεράκτια δίκτυα που είναι αναγκαία για την ανάπτυξη υπεράκτιων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι στις διαδικασίες σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων εφαρμόζεται η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση και ότι τα τιμολόγια δικτύου και οι κανονισμοί παρέχουν κίνητρα για βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ότι οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και διανομής λαμβάνουν υπόψη την αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση. Αυτό θα βοηθήσει τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και διανομής να εξετάζουν καλύτερες λύσεις ενεργειακής απόδοσης και οριακές δαπάνες που προκύπτουν για την προμήθεια πόρων από την πλευρά της ζήτησης, καθώς και τις περιβαλλοντικές και κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις των διαφόρων επενδύσεων σε δίκτυα και σχέδια λειτουργίας. Μια τέτοια προσέγγιση απαιτεί τη μετάβαση από τη στενή προοπτική της οικονομικής αποδοτικότητας στη μεγιστοποίηση της κοινωνικής ευημερίας. Η αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση θα πρέπει ιδίως να εφαρμόζεται στο πλαίσιο ενός σεναρίου επέκτασης των ενεργειακών υποδομών στο οποίο οι λύσεις από την πλευρά της ζήτησης θα πρέπει να εξετάζονται ως βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις και να αξιολογούνται δεόντως, και θα πρέπει να αποτελέσει αναπόσπαστο μέρος της αξιολόγησης των έργων σχεδιασμού δικτύου. Η εφαρμογή της θα πρέπει να ελέγχεται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές. ⇦

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 46

⇨ νέο

(101)Θα πρέπει να είναι διαθέσιμος επαρκής αριθμός αξιόπιστων επαγγελματιών με ειδίκευση στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης προκειμένου να διασφαλισθεί η αποτελεσματική και έγκαιρη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, παραδείγματος χάριν όσον αφορά τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις σχετικά με τους ενεργειακούς ελέγχους και την εφαρμογή των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, συνεπώς, να θεσπίσουν καθεστώτα πιστοποίησης ⇨ και/ή ισοδύναμων επαγγελματικών προσόντων και κατάλληλης κατάρτισης ⇦ για τους παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών, ενεργειακούς ελέγχους και άλλα μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης ⇨ σε στενή συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, τους παρόχους κατάρτισης και άλλους σχετικούς ενδιαφερόμενους. Τα καθεστώτα θα πρέπει να αξιολογούνται κάθε τέσσερα έτη αρχής γενομένης από τον Δεκέμβριο του 2024 και, εάν χρειάζεται, να επικαιροποιούνται ώστε να διασφαλίζεται το αναγκαίο επίπεδο ικανοτήτων των παρόχων ενεργειακών υπηρεσιών, των ενεργειακών ελεγκτών, των διαχειριστές ενέργειας και των εγκαταστατών κτιριακών δομικών στοιχείων. ⇦

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 47 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(102)Είναι απαραίτητο να συνεχισθεί η ανάπτυξη της αγοράς ενεργειακών υπηρεσιών προκειμένου να διασφαλισθεί η διαθεσιμότητα αφενός της ζήτησης και, αφετέρου, της προσφοράς ενεργειακών υπηρεσιών. Η διαφάνεια, παραδείγματος χάριν, μέσω των καταλόγων ⇨ πιστοποιημένων ⇦ παρόχων ενεργειακών υπηρεσιών, μπορεί να συμβάλει σε αυτό. ⇨ και των διαθέσιμων ⇦ Τα υποδείγματα συμβάσεων υποδειγμάτων συμβάσεων, η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και οι κατευθυντήριες γραμμές, ιδίως για τις  ⇨ συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην υιοθέτηση ενεργειακών υπηρεσιών και οι ⇦ συμβάσειςων ενεργειακής απόδοσης, ⌦ και ⌫ μπορούν επίσης να συμβάλλουν στην τόνωση της ζήτησης ⇨ και στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης στους παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών ⇦. Όπως και σε άλλες μορφές χρηματοδοτικών διευθετήσεων με τρίτους, Σστη σύμβαση ενεργειακής απόδοσης ο δικαιούχος της ενεργειακής υπηρεσίας αποφεύγει το επενδυτικό κόστος χρησιμοποιώντας μέρος της οικονομικής αξίας της εξοικονομούμενης ενέργειας για αποπληρωμή της επένδυσης που πραγματοποιήθηκε πλήρως ή εν μέρει από τρίτο μέρος. ⇨ Αυτό μπορεί να συμβάλει στην προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων που είναι καίριας σημασίας για την αύξηση των ποσοστών ανακαίνισης κτιρίων στην Ένωση, την εισαγωγή εμπειρογνωσίας στην αγορά και τη δημιουργία καινοτόμων επιχειρηματικών μοντέλων. Ως εκ τούτου, τα μη οικιστικά κτίρια με ωφέλιμη επιφάνεια δαπέδου άνω των 1 000 m² θα πρέπει να απαιτείται να αξιολογούν τη σκοπιμότητα της χρήσης συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης για την ανακαίνιση. Αυτό είναι ένα βήμα μπροστά για την αύξηση της εμπιστοσύνης στις εταιρείες ενεργειακών υπηρεσιών και την προετοιμασία του εδάφους για την αύξηση τέτοιων έργων στο μέλλον. ⇦

⇩ νέο

(103)Δεδομένων των φιλόδοξων στόχων ανακαίνισης κατά την επόμενη δεκαετία στο πλαίσιο της ανακοίνωσης της Επιτροπής με τίτλο «Κύμα ανακαινίσεων», είναι αναγκαίο να ενισχυθεί ο ρόλος των ανεξάρτητων μεσαζόντων της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών μίας στάσης ή παρόμοιων μηχανισμών στήριξης, προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη της αγοράς από την πλευρά της ζήτησης και από την πλευρά της προσφοράς και να προωθηθούν οι συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης για την ανακαίνιση τόσο ιδιωτικών όσο και δημόσιων κτιρίων. Οι τοπικοί οργανισμοί ενέργειας θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κομβικό ρόλο στο πλαίσιο αυτό και να εντοπίσουν και να υποστηρίξουν τη δημιουργία δυνητικών διαμεσολαβητών ή υπηρεσιών μίας στάσης.

(104)Οι συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικούς φραγμούς σε αρκετά κράτη μέλη λόγω των εναπομενόντων κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να αντιμετωπιστούν οι ασάφειες των εθνικών νομοθετικών πλαισίων, η έλλειψη εμπειρογνωσίας, ιδίως όσον αφορά τις διαδικασίες υποβολής προσφορών, και ο αλληλοαποκλεισμός δανείων και επιχορηγήσεων.

(105)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να στηρίζουν τον δημόσιο τομέα στην υιοθέτηση συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης με την παροχή υποδειγμάτων συμβάσεων που λαμβάνουν υπόψη τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα, τις κατευθυντήριες γραμμές για την υποβολή προσφορών και τον οδηγό για τη στατιστική επεξεργασία των συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης 92 που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2018 από τη Eurostat και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων σχετικά με τη μεταχείριση των συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης σε δημόσιους λογαριασμούς, που έχουν παράσχει ευκαιρίες για την αντιμετώπιση των κανονιστικών φραγμών που απομένουν στις εν λόγω συμβάσεις στα κράτη μέλη.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 48 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(106)⇨ Τα κράτη μέλη έχουν λάβει μέτρα για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση των κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών. Ωστόσο,⇦ Υυπάρχει ανάγκη εντοπισμού και ⇨ ενίσχυσης της προσπάθειας για την ⇦ άρσης των ρυθμιστικών και μη ρυθμιστικών φραγμών στη χρήση συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης και άλλων χρηματοδοτικών διευθετήσεων με τρίτους με σκοπό την ⇨ που συμβάλλουν στην ⇦ εξοικονόμηση ενέργειας. Στους φραγμούς αυτούς περιλαμβάνονται οι λογιστικοί κανόνες και πρακτικές που δεν επιτρέπουν στις κεφαλαιουχικές επενδύσεις και στην ετήσια εξοικονόμηση χρημάτων που απορρέει από τα μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης να αντανακλώνται ικανοποιητικά στους λογαριασμούς καθ’ όλο τον κύκλο ζωής της επένδυσης. Θα πρέπει επίσης να αντιμετωπισθούν, σε εθνικό επίπεδο, τα εμπόδια στην ανακαίνιση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος με βάση κατανομή κινήτρων μεταξύ των διαφορετικών εμπλεκόμενων μερών.

⇩ νέο

(107)Τα κράτη μέλη χρησιμοποίησαν τα εθνικά σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση (ΕΣΔΕΑ) του 2014 και του 2017 για να αναφέρουν την πρόοδο όσον αφορά την άρση των κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών στην ενεργειακή απόδοση, τον διχασμό των κινήτρων μεταξύ ιδιοκτητών και ενοικιαστών ή μεταξύ ιδιοκτητών κτιρίων ή κτιριακών μονάδων. Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση και να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες ενεργειακής απόδοσης στο πλαίσιο των στατιστικών στοιχείων της Eurostat για το 2016, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα Ευρωπαίους ζουν σε διαμερίσματα και περισσότεροι από τρεις στους δέκα Ευρωπαίους είναι μισθωτές.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 49 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(108)Τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να αξιοποιούν πλήρως ⇨ τα ευρωπαϊκά κονδύλια που είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο του ΠΔΠ και του Next Generation EU, συμπεριλαμβανομένου του μηχανισμού ανάκαμψης και ανθεκτικότητας, ⇦ τα διαρθρωτικά ταμεία και τοων  Ταμείοων ⌦ της Πολιτικής Συνοχής ⌫ ⇨ , του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης, καθώς και τα χρηματοδοτικά μέσα και την τεχνική συνδρομή που είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο του InvestEU, ⇦για την πραγματοποίηση ⇨ ιδιωτικών και δημόσιων ⇦ επενδύσεων σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης. Οι επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση έχουν την ικανότητα να συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη, στην απασχόληση, στην καινοτομία και στη μείωση της ένδειας καυσίμων ⇨ ενεργειακής φτώχειας ⇦ στα νοικοκυριά, και, επομένως, συμβάλλουν θετικά στην οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή ⇨ και στην πράσινη ανάπτυξη ⇦. Στους δυνάμενους να χρηματοδοτηθούν τομείς συγκαταλέγονται τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης στα δημόσια κτίρια και στις κατοικίες, και η δημιουργία νέων δεξιοτήτων για την προώθηση της απασχόλησης στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης. ⇨ Η Επιτροπή θα εξασφαλίσει συνέργειες μεταξύ των διαφόρων χρηματοδοτικών μέσων, ιδίως των ταμείων στο πλαίσιο της επιμερισμένης διαχείρισης και της άμεσης διαχείρισης (όπως τα προγράμματα υπό κεντρική διαχείριση: «Ορίζων Ευρώπη» ή LIFE), καθώς και μεταξύ επιχορηγήσεων, δανείων και τεχνικής βοήθειας για τη μεγιστοποίηση της μόχλευσης στην ιδιωτική χρηματοδότηση και του αντικτύπου τους στην επίτευξη των στόχων της πολιτικής για την ενεργειακή απόδοση. ⇦

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 50 (προσαρμοσμένο)

(109)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τη χρήση χρηματοδοτικών διευκολύνσεων για την προώθηση των στόχων της παρούσας οδηγίας. Αυτές οι χρηματοδοτικές διευκολύνσεις θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν οικονομικές συνεισφορές και πρόστιμα για τη μη τήρηση διατάξεων της παρούσας οδηγίας· πόρους που διατίθενται για την ενεργειακή απόδοση σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 93 · πόρους που διατίθενται για την ενεργειακή απόδοση ⌦ στα Ευρωπαϊκά ταμεία και προγράμματα, ⌫ στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, ιδίως το ταμείο συνοχής και τα διαρθρωτικά ταμεία και τα ταμεία αγροτικής ανάπτυξης, και εξειδικευμένα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά μέσα, όπως το ευρωπαϊκό ταμείο ενεργειακής απόδοσης.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 51

(110)Οι χρηματοδοτικές διευκολύνσεις θα μπορούσαν να βασίζονται, κατά περίπτωση, σε πόρους που διατίθενται για την ενεργειακή απόδοση από ομόλογα έργων της Ένωσης· πόρους που διατίθενται για την ενεργειακή απόδοση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και άλλα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, συγκεκριμένα την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και την Τράπεζα Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης· πόρους που αντλούνται στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μέσω μόχλευσης· εθνικούς πόρους, μέσω της δημιουργίας και κανονιστικών και φορολογικών πλαισίων, με ενθάρρυνση της εφαρμογής εθνικών πρωτοβουλιών και προγραμμάτων ενεργειακής απόδοσης· έσοδα από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 94 .

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 52

(111)Οι χρηματοδοτικές διευκολύνσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν ιδίως τις συνεισφορές αυτές και τα έσοδα αυτά για να καθιστούν δυνατή και να ενθαρρύνουν την επένδυση ιδιωτικού κεφαλαίου, ιδίως αντλώντας από θεσμικούς επενδυτές, χρησιμοποιώντας κριτήρια που διασφαλίζουν την επίτευξη τόσο περιβαλλοντικών όσο και κοινωνικών στόχων για τη χορήγηση κονδυλίων· να χρησιμοποιούν καινοτόμους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς (π.χ. εγγυήσεις δανείων για ιδιωτικά κεφάλαια, εγγυήσεις δανείων για να τονωθούν οι συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης, επιχορηγήσεις, επιδοτούμενα δάνεια και εξειδικευμένες πιστώσεις, συστήματα χρηματοδότησης τρίτου μέρους) που μειώνουν τους κινδύνους των έργων ενεργειακής απόδοσης και παρέχουν δυνατότητα οικονομικώς αποδοτικών καινοτομιών, ακόμη και μεταξύ των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων νοικοκυριών· να συνδέονται με προγράμματα ή εταιρείες που θα συγκεντρώνουν και θα αξιολογούν την ποιότητα των έργων εξοικονόμησης ενέργειας, θα παρέχουν τεχνική συνδρομή, θα υποστηρίζουν την αγορά ενεργειακών υπηρεσιών και θα συμβάλλουν στη δημιουργία καταναλωτικής ζήτησης για τις ενεργειακές υπηρεσίες.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 53

(112)Οι χρηματοδοτικές διευκολύνσεις θα μπορούσαν επίσης να παρέχουν επαρκείς πόρους για την υποστήριξη των προγραμμάτων εκπαίδευσης και πιστοποίησης που βελτιώνουν και πιστοποιούν δεξιότητες στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης· να παρέχουν πόρους για έρευνα και επίδειξη και επιτάχυνση της υιοθέτησης μικρής κλίμακας τεχνολογιών και μικροτεχνολογιών για την παραγωγή ενέργειας και τη βελτιστοποίηση των συνδέσεων των γεννητριών αυτών στο δίκτυο· να συνδέονται με προγράμματα που αναλαμβάνουν δράση για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης σε κάθε κατοικία, προκειμένου να αποτραπεί η ενεργειακή φτώχεια και να παρακινηθούν οι ιδιοκτήτες που εκμισθώνουν κατοικίες να καταστήσουν τις ιδιοκτησίες τους όσο το δυνατόν αποδοτικότερες ενεργειακά· να εξασφαλίζουν κατάλληλους πόρους για την υποστήριξη του κοινωνικού διαλόγου και τη θέσπιση ρυθμίσεων που στοχεύουν στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και που διασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και υγεία και ασφάλεια στην εργασία.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 54

⇨ νέο

(113)Θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα διαθέσιμα ⇨ χρηματοδοτικά προγράμματα, ⇦ χρηματοδοτικά μέσα και οι καινοτόμοι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί της Ένωσης ώστε να λάβει υπόσταση ο στόχος για βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων των δημοσίων φορέων. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τα έσοδά τους από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής δυνάμει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ για την ανάπτυξη αυτών των μηχανισμών σε εθελούσια βάση και λαμβάνοντας υπόψη τους εθνικούς δημοσιονομικούς κανόνες.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 55 (προσαρμοσμένο)

(114)Κατά την υλοποίηση του στόχου βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης κατά 20 %, η Επιτροπή θα πρέπει ⌦ οφείλει ⌫ να παρακολουθεί τον αντίκτυπο των νέων ⌦ σχετικών ⌫ μέτρων στην οδηγία 2003/87/ΕΚ περί θεσπίσεως συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης (ΣΕΔΕ), προκειμένου να διατηρηθούν τα κίνητρα στο σύστημα εμπορίας εκπομπών ανταμείβοντας τις επενδύσεις μείωσης του διοξειδίου του άνθρακα και προετοιμάζοντας τους τομείς ΣΕΔΕ για τις καινοτομίες που θα χρειαστούν μελλοντικά. Θα χρειαστεί να παρακολουθεί τον αντίκτυπο στους τομείς εκείνους της βιομηχανίας που είναι εκτεθειμένοι σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα κατά τα οριζόμενα στην απόφαση 2014/746/ΕΕ της Επιτροπής 95  απόφαση 2010/2/ΕΕ της Επιτροπής, της 24ης Δεκεμβρίου 2009, που προσδιορίζει, σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, κατάλογο τομέων και κλάδων οι οποίοι θεωρείται ότι εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα 96 με σκοπό να διασφαλίζεται ότι η παρούσα οδηγία προάγει και δεν δυσχεραίνει την ανάπτυξη των τομέων αυτών.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 56 (προσαρμοσμένο)

Η οδηγία 2006/32/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να εγκρίνουν και να προσπαθήσουν να επιτύχουν τον συνολικό εθνικό ενδεικτικό στόχο εξοικονόμησης ενέργειας 9 % έως το 2016, που θα επιτευχθεί με την ανάπτυξη ενεργειακών υπηρεσιών και άλλων μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης. Η εν λόγω οδηγία ορίζει ότι το δεύτερο σχέδιο ενεργειακής απόδοσης που εγκρίθηκε από τα κράτη μέλη πρέπει να συνοδεύεται, κατά περίπτωση και εφόσον απαιτείται, από προτάσεις της Επιτροπής για πρόσθετα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της παράτασης της περιόδου υλοποίησης των στόχων. Εάν μια έκθεση καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σημειώθηκε ελάχιστη πρόοδος προς την επίτευξη των ενδεικτικών εθνικών στόχων που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία, οι προτάσεις αυτές πρέπει να επανεξετάσουν το επίπεδο και τη φύση των στόχων. Η εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα οδηγία διαπιστώνει ότι τα κράτη μέλη βρίσκονται στον σωστό δρόμο για την επίτευξη του στόχου του 9 %, ο οποίος είναι σαφώς λιγότερο φιλόδοξος από τον μεταγενέστερα εγκριθέντα στόχο της εξοικονόμησης ενέργειας κατά 20 % έως το 2020 και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ανάγκη επανεξέτασης του επιπέδου των στόχων.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 57 (προσαρμοσμένο)

Το πρόγραμμα "Ευφυής Ενέργεια για την Ευρώπη" που θεσπίσθηκε με την απόφαση αριθ. 1639/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, σχετικά με τη θέσπιση προγράμματος-πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (2007-2013) 97 είχε καθοριστική σημασία για τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για την ορθή εφαρμογή των βιώσιμων ενεργειακών πολιτικών της Ένωσης, με την άρση εμποδίων στην αγορά όπως η ανεπάρκεια στην ενημέρωση και στις δυνατότητες των παραγόντων και των οργάνων της αγοράς, εθνικά τεχνικά ή διοικητικά εμπόδια στην ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ενέργειας ή οι αγορές εργασίας που δεν είναι αναπτυγμένες κατά τρόπον ώστε να ανταποκριθούν στην πρόκληση της οικονομίας χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Πολλά από τα εμπόδια αυτά εξακολουθούν να υφίστανται.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 58 (προσαρμοσμένο)

Προκειμένου να αξιοποιηθούν οι σημαντικές δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας σε προϊόντα που συνδέονται με την ενέργεια, θα πρέπει να επιταχυνθεί και να διευρυνθεί η εφαρμογή της οδηγίας 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα 98 και της οδηγίας 2010/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας και λοιπών πόρων από τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα μέσω της επισήμανσης και της παροχής ομοιόμορφων πληροφοριών σχετικά με αυτά 99 . Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε προϊόντα που παρέχουν τις σημαντικότερες δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας σύμφωνα με τα ευρήματα του σχεδίου εργασίας για τον οικοσχεδιασμό και, όπου απαιτείται, στην αναθεώρηση υπαρχόντων μέτρων.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 59 (προσαρμοσμένο)

Προκειμένου να αποσαφηνισθούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν απαιτήσεις στον τομέα της ενεργειακής επίδοσης βάσει της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, σεβόμενα την οδηγία 2009/125/ΕΚ και τα εκτελεστικά της μέτρα, η οδηγία 2009/125/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 36 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(115)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποστηρίζονται από καλά σχεδιασμένα και αποτελεσματικά χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης ⌦ στο πλαίσιο του ⌫ , όπως τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων προγράμματος InvestEU και με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ), τα οποία θα πρέπει να υποστηρίζουν επενδύσεις στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης σε όλα τα στάδια της ενεργειακής αλυσίδας και να χρησιμοποιούν πλήρη ανάλυση κόστους-οφέλους με βάση μοντέλο διαφοροποιημένων προεξοφλητικών επιτοκίων. Η χρηματοδοτική υποστήριξη θα πρέπει να εστιάζεται σε οικονομικά αποδοτικές μεθόδους για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, που να οδηγούν σε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Η ΕΤΕπ και η ΕΤΑΑ θα πρέπει, από κοινού με εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες, να σχεδιάζουν, να παράγουν και να χρηματοδοτούν προγράμματα και έργα προσαρμοσμένα στον τομέα της απόδοσης, μεταξύ άλλων για τα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν ενεργειακή φτώχεια.

⇩ νέο

(116)Η διατομεακή νομοθεσία παρέχει ισχυρή βάση για την προστασία των καταναλωτών για ευρύ φάσμα υφιστάμενων ενεργειακών υπηρεσιών, και ενδέχεται να αναπτυχθεί. Ωστόσο, θα πρέπει να καθοριστούν με σαφήνεια ορισμένα βασικά συμβατικά δικαιώματα των πελατών. Οι καταναλωτές θα πρέπει να διαθέτουν σαφείς και μη διφορούμενες πληροφορίες όσον αφορά τα δικαιώματά τους σε σχέση με τον ενεργειακό τομέα.

(117)Εγγύηση για μεγαλύτερη προστασία των καταναλωτών αποτελεί η διαθεσιμότητα αποτελεσματικών ανεξάρτητων εξωδικαστικών μηχανισμών διακανονισμού διενέξεων για όλους τους καταναλωτές, όπως διαμεσολαβητής ενέργειας, φορέας των καταναλωτών ή ρυθμιστική αρχή. Τα κράτη μέλη θα πρέπει συνεπώς να θεσπίσουν διαδικασίες για τον ταχύ και αποτελεσματικό διακανονισμό των παραπόνων.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 38 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(118)Για να καταστεί δυνατή η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της οδηγίας 2012/27/ΕΕ όπως τροποποιείται από την παρούσα ς οδηγίας, θα πρέπει να εισαχθεί ⌦ θεσπιστεί ⌫ απαίτηση για διενέργεια γενικής επανεξέτασης της εν λόγω ⌦ παρούσας ⌫ οδηγίας και υποβολής έκθεσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο το αργότερο έως τις 28 Φεβρουαρίου ⇨ 2027 ⇦ 2024. Η εν λόγω επανεξέταση θα πρέπει να είναι μεταγενέστερη του παγκόσμιου απολογισμού της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή το 2023, προκειμένου να καταστούν καθιστά δυνατές οι τις αναγκαίες ευθυγραμμίσεις στην εν λόγω εισακτέα διαδικασία, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις εξελίξεις στην οικονομία και την καινοτομία.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 39 (προσαρμοσμένο)

(119)Θα πρέπει να δοθεί πρωταγωνιστικός ρόλος στις τοπικές και περιφερειακές αρχές όσον αφορά την ανάπτυξη, τον σχεδιασμό, την εκτέλεση και την αξιολόγηση των μέτρων που προβλέπονται στην ⌦ παρούσα ⌫ οδηγία 2012/27/ΕΕ, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν κατάλληλα στις κλιματικές, πολιτισμικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητές τους.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 40 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(120)Αντανακλώντας την τεχνολογική πρόοδο και την αυξανόμενη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, ο προκαθορισμένος συντελεστής για την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας σε kWh θα πρέπει να επανεξεταστεί ώστε να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στον συντελεστή πρωτογενούς ενέργειας (PEF) για την ηλεκτρική ενέργεια ⇨ και άλλους φορείς ενέργειας ⇦ . Ο υπολογισμός του PEF για την ηλεκτρική ενέργεια αντικατοπτρίζει το ενεργειακό μείγμα και βασίζεται στις ετήσιες μέσες τιμές. Για την ηλεκτροπαραγωγή από πυρηνικούς σταθμούς και την παραγωγή θερμότητας χρησιμοποιείται η μέθοδος υπολογισμού του «φυσικού ενεργειακού περιεχομένου» και για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας από ορυκτά καύσιμα και βιομάζα χρησιμοποιείται η μέθοδος της «τεχνικής απόδοσης της μετατροπής». Όσον αφορά την άκαυστη ανανεώσιμη ενέργεια, χρησιμοποιείται η μέθοδος του άμεσου ισοδυνάμου με βάση την προσέγγιση της «συνολικής πρωτογενούς ενέργειας». Για τον υπολογισμό του ποσοστού πρωτογενούς ενέργειας για την ηλεκτρική ενέργεια στη συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας, εφαρμόζεται η μέθοδος που καθορίζεται στο παράρτημα II της ⌦ παρούσας ⌫ οδηγίας 2012/27/ΕΕ. Χρησιμοποιείται η μέση θέση στην αγορά, αντί της οριακής. Οι αποδόσεις μετατροπής θεωρείται ότι ανέρχονται στο 100 % για άκαυστη ανανεώσιμη ενέργεια, στο 10 % για γεωθερμικές μονάδες και στο 33 % για πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Ο υπολογισμός της συνολικής απόδοσης για συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας υπολογίζεται βάσει των πλέον πρόσφατων στοιχείων της Eurostat. Όσον αφορά τα όρια του συστήματος, ο PEF είναι 1 για όλες τις πηγές ενέργειας. Η τιμή του PEF αναφέρεται στο 2018 και βασίζεται σε δεδομένα που παρεμβάλλονται από την πιο πρόσφατη έκδοση του σεναρίου αναφοράς PRIMES για το 2015 και το 2020 και προσαρμόζονται με δεδομένα της Eurostat έως το 2016. Η ανάλυση καλύπτει τα κράτη μέλη και τη Νορβηγία. Το σύνολο δεδομένων για τη Νορβηγία βασίζεται σε δεδομένα του Ευρωπαϊκού δικτύου διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας ⌦ ENTSO-E ⌫.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 41

(121)Η εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου δεν θα πρέπει να δηλώνεται, εκτός εάν προκύπτει από μέτρο που υπερβαίνει τα ελάχιστα απαιτούμενα από την οικεία ενωσιακή νομική πράξη, είτε με καθορισμό πιο φιλόδοξων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης σε επίπεδο κράτους μέλους είτε με αύξηση της εφαρμογής του μέτρου. Τα κτίρια προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες για περαιτέρω αύξηση της ενεργειακής απόδοσης και η ανακαίνιση των κτιρίων αποτελεί ουσιαστικό και μακροπρόθεσμο στοιχείο με οικονομίες κλίμακας για την αύξηση της εξοικονόμησης ενέργειας. Χρειάζεται επομένως να διευκρινιστεί ότι είναι δυνατόν να δηλώνεται όλη η εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα προώθησης της ανακαίνισης υφιστάμενων κτιρίων, εφόσον υπερβαίνει την εξοικονόμηση που θα επερχόταν χωρίς το μέτρο πολιτικής και εφόσον το κράτος μέλος αποδείξει ότι τα υπόχρεα, τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη έχουν συμβάλει όντως στην επίτευξη της εξοικονόμησης ενέργειας που δηλώνεται.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 42 (προσαρμοσμένο)

(122)Σύμφωνα με τη στρατηγική της Ενεργειακής Ένωσης και τις αρχές βελτίωσης του νομοθετικού μέτρου, θα πρέπει να δίνεται μεγαλύτερη σημασία στους κανόνες παρακολούθησης και επαλήθευσης για την εφαρμογή των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, μεταξύ άλλων στην απαίτηση ελέγχου ενός στατιστικά αντιπροσωπευτικού δείγματος μέτρων. Στην οδηγία 2012/27/ΕΕ, όπως τροποποιείται από την παρούσα οδηγία, «στατιστικά σημαντικό ποσοστό και αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέτρων βελτίωσης εξοικονόμησης απόδοσης» θα πρέπει να νοείται ότι απαιτεί τον καθορισμό ενός υποσυνόλου στατιστικού πληθυσμού των εν λόγω μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας, με τρόπο που να αντιπροσωπεύει με ακρίβεια το σύνολο του πληθυσμού όλων των μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας, και, συνεπώς, να επιτρέπει ευλόγως αξιόπιστα συμπεράσματα όσον αφορά την εμπιστοσύνη στο σύνολο των μέτρων.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 43

⇨ νέο

(123)Ενέργεια που παράγεται επί ή εντός κτιρίων με τεχνολογίες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μειώνει την ποσότητα της ενέργειας που παρέχεται από ορυκτά καύσιμα. Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και η χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στον κτιριακό τομέα συνιστούν σημαντικά μέτρα μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης της Ένωσης και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ιδίως ενόψει των φιλόδοξων στόχων για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030, καθώς και της συνολικής δέσμευσης που διατυπώθηκε στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού. Για τους σκοπούς της σωρευτικής υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη, κατά περίπτωση, την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από ⇨ μέτρα πολιτικής που προωθούν τις ⇦ την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές επί ή εντός κτιρίων για ιδία χρήση  ⇨ τεχνολογίες, ⇦ προκειμένου να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους για εξοικονόμηση ενέργειας ⇨ σύμφωνα με τη μεθοδολογία υπολογισμού που παρέχει η παρούσα οδηγία ⇦. ⇨ Η εξοικονόμηση ενέργειας από μέτρα πολιτικής σχετικά με τη χρήση άμεσης καύσης ορυκτών καυσίμων δεν θα πρέπει να συνυπολογίζεται. ⇦

⇩ νέο

(124)Ορισμένες από τις αλλαγές που εισάγονται με την παρούσα οδηγία ενδέχεται να απαιτήσουν μεταγενέστερη τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των δύο νομικών πράξεων. Οι νέες διατάξεις, που αφορούν κυρίως τον καθορισμό των εθνικών συνεισφορών, τους μηχανισμούς αναπλήρωσης ελλειμάτων και τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων, θα πρέπει να εξορθολογιστούν και να μεταφερθούν στον εν λόγω κανονισμό, μόλις τροποποιηθεί. Ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ενδέχεται επίσης να χρειαστεί να επανεξεταστούν ενόψει των αλλαγών που προτείνονται στην παρούσα οδηγία. Οι πρόσθετες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης δεν θα πρέπει να δημιουργήσουν νέα παράλληλα συστήματα υποβολής εκθέσεων, αλλά θα υπόκεινται στο υφιστάμενο πλαίσιο παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

(125)Για την προώθηση της πρακτικής εφαρμογής της παρούσας οδηγίας σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να στηρίζει την ανταλλαγή εμπειριών σχετικά με πρακτικές, συγκριτική αξιολόγηση, δραστηριότητες δικτύωσης, καθώς και καινοτόμες πρακτικές μέσω μιας επιγραμμικής πλατφόρμας.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 60 (προσαρμοσμένο)

Επειδή ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η επίτευξη του στόχου ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης κατά 20 % έως το 2020 και η προετοιμασία του εδάφους για περαιτέρω μέτρα για την ενεργειακή απόδοση πέραν του 2020, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων ενεργειακής απόδοσης και μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 45 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(126)Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ήτοι η επίτευξη τωνου στόχων ⌦ ου ⌫ ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης κατά 20 % έως το 2020 και τουλάχιστον κατά 32,5 % έως το 2030 και η προετοιμασία του εδάφους για περαιτέρω μέτρα για την ενεργειακή απόδοση πέραν των εν λόγω ημερομηνιών, ⇨ και προς την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας ⇦ δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως εξαιτίας της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 61 (προσαρμοσμένο)

(127)Προκειμένου να καταστεί δυνατή η προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο και στις αλλαγές στην κατανομή των ενεργειακών πηγών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της ⌦ ΣΛΕΕ ⌫ Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την επανεξέταση των εναρμονισμένων τιμών απόδοσης αναφοράς που ορίζονται βάσει της ⌦ παρούσας ⌫ οδηγίας 2004/8/ΕΚ και όσον αφορά τις τιμές, τις μεθόδους υπολογισμού, τον προκαθορισμένο συντελεστή πρωτογενούς ενέργειας και τις απαιτήσεις στα παραρτήματα της οδηγίας αυτής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

🡻 2018/2002 αιτιολογική σκέψη 37 (προσαρμοσμένο)

(128)Για να καταστεί δυνατό να επικαιροποιηθούν τα παραρτήματα της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και οι εναρμονισμένες τιμές αναφοράς απόδοσης, είναι αναγκαίο να παραταθεί η ανάθεση αρμοδιοτήτων στην Επιτροπή. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου 100 . Πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να εξασφαλιστεί ή ίση συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα κατά τον ίδιο χρόνο με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και οι εμπειρογνώμονές τους έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής οι οποίες αφορούν την προετοιμασία κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 62

(129)Προκειμένου να εξασφαλισθούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή 101 .

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 63 (προσαρμοσμένο)

Όλες οι ουσιαστικές διατάξεις των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ θα πρέπει να καταργηθούν, εκτός του άρθρου 4 παράγραφοι 1 έως 4, και των παραρτημάτων Ι, ΙΙΙ και IV της οδηγίας 2006/32/ΕΚ. Οι τελευταίες αυτές διατάξεις θα πρέπει να συνεχίσουν να εφαρμόζονται μέχρι την καταληκτική ημερομηνία που έχει τεθεί για την επίτευξη του στόχου του 9 %. Θα πρέπει να διαγραφεί το άρθρο 9 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2010/30/ΕΕ, το οποίο προβλέπει την υποχρέωση των κρατών μελών να προσπαθούν μόνο να προμηθεύονται προϊόντα της υψηλότερης κατηγορίας ενεργειακής απόδοσης. 

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 64 (προσαρμοσμένο)

Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιορισθεί στις διατάξεις που συνιστούν ουσιαστική αλλαγή σε σύγκριση με τις οδηγίες 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που παραμένουν αμετάβλητες απορρέει από τις εν λόγω οδηγίες.

⇩ νέο

(130)Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που συνιστούν τροποποιήσεις ουσίας της προϋπάρχουσας οδηγίας. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που δεν τροποποιούνται απορρέει από την εν λόγω προϋπάρχουσα οδηγία.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 65 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

(131)Η παρούσα οδηγία δεν θίγει ⇨ δεν επηρεάζει ⇦ τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής ⌦ των οδηγιών που απαριθμούνται στο παράρτημα XV, μέρος B ⌫ της οδηγίας 2004/8/ΕΚ και της οδηγίας 2006/32/ΕΚ.

🡻 2012/27/EE αιτιολογική σκέψη 66 (προσαρμοσμένο)

Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, στις περιπτώσεις όπου αιτιολογείται, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα, στα οποία θα επεξηγείται η σχέση ανάμεσα στα συστατικά στοιχεία μιας οδηγίας και στα αντίστοιχα μέρη των νομικών πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι δικαιολογημένη,

🡻 2012/27/ΕΕ

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 1 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κοινό πλαίσιο μέτρων για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης εντός της Ένωσης προκειμένου να διασφαλισθεί η επίτευξη τωντου πρωταρχικών στόχωνου της Ένωσης για το 2020 για 20 % στην ενεργειακή απόδοση και των πρωταρχικών στόχων της για το 2030 για τουλάχιστον 32,5 % στην ενεργειακή απόδοση και προετοιμάζει το έδαφος για  ⌦ καθιστά δυνατές ⌫ περαιτέρω βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης μετά τις εν λόγω χρονολογίες.

Η παρούσα οδηγία καθορίζει κανόνες με σκοπό ⇨ την υλοποίηση της ενεργειακής απόδοσης κατά προτεραιότητα σε όλους τους τομείς, ⇦ την άρση των φραγμών στην αγορά ενέργειας και την εξάλειψη των αδυναμιών της αγοράς που παρεμποδίζουν την απόδοση στον εφοδιασμό και τη χρήση ενέργειας. και Ππροβλέπει ⌦ επίσης ⌫ τον καθορισμό ενδεικτικών εθνικών στόχων ενεργειακής απόδοσης και συνεισφορών για το 2020 και το 2030.

Η παρούσα οδηγία συμβάλλει στην εφαρμογή της αρχής της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση, ⇨ συμβάλλοντας έτσι στη δημιουργία μιας Ένωσης που θα είναι μια συμπεριληπτική, δίκαιη και ευημερούσα κοινωνία με μια σύγχρονη, αποδοτική ως προς τη χρήση των πόρων και ανταγωνιστική οικονομία ⇦.

🡻 2012/27/ΕΕ

2. Οι απαιτήσεις που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία συνιστούν ελάχιστες απαιτήσεις και δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να διατηρούν ή να λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης. Εάν η εθνική νομοθεσία προβλέπει αυστηρότερα μέτρα, το κράτος μέλος γνωστοποιεί το εν λόγω νομοθέτημα στην Επιτροπή.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1)«ενέργεια»: όλες οι μορφές ενεργειακών προϊόντων, τα καύσιμα, η θερμότητα, η ανανεώσιμη ενέργεια, ο ηλεκτρισμός ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ενέργειας, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για τις στατιστικές ενέργειας 102 ·

⇩ νέο

2)«προτεραιότητα στην ενεργειακή απόδοση»: «προτεραιότητα στην ενεργειακή απόδοση» όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 18) του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999,

3)«ενεργειακό σύστημα»: σύστημα που έχει σχεδιαστεί κυρίως για την παροχή ενεργειακών υπηρεσιών για την κάλυψη της ζήτησης για ενέργεια στους τομείς τελικής χρήσης υπό τη μορφή θερμότητας, καυσίμων και ηλεκτρικής ενέργειας.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

42)«κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας»: η ακαθάριστη ⇨ διαθέσιμη ενέργεια ⇦ εσωτερική κατανάλωση, εξαιρουμένων των ⇨ καυσίμων της διεθνούς ναυτιλίας, της τελικής⇦ μη ενεργειακώνής ⇨ κατανάλωσης ⇦ χρήσεων ⇨ και της θερμότητας περιβάλλοντος ⇦·

53)«τελική κατανάλωση ενέργειας»: όλη η ενέργεια που παρέχεται στη βιομηχανία, τις μεταφορές ⇨ (συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής κατανάλωσης στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές) ⇦, τα νοικοκυριά, τις ⇨ δημόσιες και ιδιωτικές ⇦ υπηρεσίες,  καιτη γεωργία ⇨ , τις δασοκομικές δραστηριότητες και την αλιεία και άλλους τελικούς χρήστες (τελικούς καταναλωτές ενέργειας). Εξαιρεί την ενεργειακή κατανάλωση στα καύσιμα της διεθνούς ναυτιλίας, την θερμότητα περιβάλλοντος, τις παραδόσεις στον τομέα της μετατροπής, τον τομέα της ενέργειας και τις απώλειες λόγω μεταφοράς και διανομής (ισχύουν οι ορισμοί του παραρτήματος A του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008) ⇦ Εξαιρούνται οι παραδόσεις στον τομέα της μετατροπής της ενέργειας και οι ίδιες οι βιομηχανίες ενεργειακών δραστηριοτήτων·

64)«ενεργειακή απόδοση»: ο λόγος της εκροής επιδόσεων, υπηρεσιών, αγαθών ή ενέργειας προς την εισροή ενέργειας·

75)«εξοικονόμηση ενέργειας»: ποσότητα εξοικονομούμενης ενέργειας, η οποία προσδιορίζεται με τη μέτρηση ή/και τον κατ’ εκτίμηση υπολογισμό της κατανάλωσης πριν και μετά την υλοποίηση ενός μέτρου βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, με ταυτόχρονη εξασφάλιση της σταθερότητας των εξωτερικών συνθηκών που επηρεάζουν την ενεργειακή κατανάλωση·

86)«βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης»: αύξηση της ενεργειακής απόδοσης λόγω τεχνολογικών, συμπεριφορικών ή/και οικονομικών αλλαγών·

97)«ενεργειακή υπηρεσία»: το φυσικό όφελος, η χρησιμότητα ή το πλεονέκτημα που προκύπτουν από συνδυασμό ενέργειας με ενεργειακά αποδοτική τεχνολογία ή με δράση η οποία μπορεί να περιλαμβάνει τις εργασίες, τη συντήρηση και τον έλεγχο που απαιτούνται για την παροχή της υπηρεσίας, που παρέχεται βάσει σύμβασης και υπό κανονικές συνθήκες έχει αποδείξει ότι οδηγεί σε επαληθεύσιμη και μετρήσιμη ή εκτιμώμενη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης ή σε εξοικονόμηση πρωτογενούς ενέργειας·

108)«δημόσιοι φορείς»: οι «αναθέτουσες αρχές» της οδηγίας 2014/24/ΕΕ2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 103  , της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών 104 ·

9)«κεντρική δημόσια διοίκηση»: όλες οι διοικητικές υπηρεσίες των οποίων η αρμοδιότητα εκτείνεται σε ολόκληρη την επικράτεια κράτους μέλους·

1110)«συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου»: το εμβαδόν των δαπέδων κτιρίου ή μέρους κτιρίου στο οποίο χρησιμοποιείται ενέργεια για τη ρύθμιση των κλιματικών συνθηκών στο εσωτερικό του·

⇩ νέο

12) «αναθέτουσες αρχές»: οι αναθέτουσες αρχές όπως ορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και στο άρθρο 3 παράγραφος 1 των οδηγιών 2014/23/ΕΕ, 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ, αντιστοίχως·

13) «αναθέτοντες φορείς»: οι αναθέτοντες φορείς όπως ορίζονται στις οδηγίες 2014/23/ΕΕ, 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ, αντιστοίχως·

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

1411)«σύστημα ενεργειακής διαχείρισης»: το σύνολο των αλληλένδετων ή αλληλεπιδρώντων στοιχείων ενός σχεδίου που θέτει στόχο ενεργειακής απόδοσης και χαράσσει τη στρατηγική επίτευξης του εν λόγω στόχου ⇨ , στα οποία περιλαμβάνονται η παρακολούθηση της πραγματικής κατανάλωσης ενέργειας, οι δράσεις που αναλαμβάνονται για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης και η μέτρηση της προόδου ⇦·

1512)«ευρωπαϊκό πρότυπο»: πρότυπο που εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης ή το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τυποποίησης στον τομέα των Τηλεπικοινωνιών και διατίθεται προς δημόσια χρήση·

1613)«διεθνές πρότυπο»: πρότυπο το οποίο έχει εκδοθεί από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης και διατίθεται στο κοινό·

1714)«υπόχρεο μέρος»: διανομέας ενέργειας ή η εταιρεία λιανικής πώλησης ενέργειας ⇨ ή διαχειριστής συστήματος μεταφοράς ⇦ που δεσμεύεται από τα εθνικά καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης που αναφέρονται στο άρθρο 87·

1815)«εξουσιοδοτηθέν μέρος»: νομικό πρόσωπο στο οποίο έχει ανατεθεί από κυβέρνηση ή από άλλο δημόσιο φορέα εξουσία ανάπτυξης, διαχείρισης ή λειτουργίας ενός χρηματοδοτικού προγράμματος εξ ονόματος της κυβέρνησης ή του άλλου δημόσιου φορέα·

1916)«συμμετέχον μέρος»: επιχείρηση ή δημόσιος φορέας που δεσμεύεται να επιτύχει ορισμένους στόχους βάσει εθελοντικής συμφωνίας, ή καλύπτεται από εθνικό κανονιστικό μέσο πολιτικής·

2017)«δημόσια αρχή επιβολής»: φορέας ο οποίος διέπεται από το δημόσιο δίκαιο και είναι υπεύθυνος για την επιβολή ή την παρακολούθηση της φορολογίας της ενέργειας ή του άνθρακα, των χρηματοδοτικών καθεστώτων και μέσων, των φορολογικών κινήτρων, προτύπων και κανόνων, των καθεστώτων ενεργειακής επισήμανσης, της εκπαίδευσης ή της κατάρτισης·

2118)«μέτρο πολιτικής»: κανονιστικό, χρηματοδοτικό, δημοσιονομικό, εθελοντικό ή ενημερωτικό μέσο το οποίο έχει καθιερωθεί και εφαρμόζεται επισήμως σε ένα κράτος μέλος προκειμένου να δημιουργήσει ένα υποστηρικτικό πλαίσιο, απαίτηση ή κίνητρο για τους παράγοντες της αγοράς ώστε να παρέχουν και να αγοράζουν ενεργειακές υπηρεσίες και να αναλαμβάνουν άλλα μέτρα για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης·

2219)«επιμέρους δράση»: δράση η οποία οδηγεί σε βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης που μπορούν να επαληθευτούν και να μετρηθούν ή να εκτιμηθούν και η οποία πραγματοποιείται ως αποτέλεσμα μέτρου πολιτικής·

2320)«διανομέας ενέργειας»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένου του διαχειριστή συστήματος διανομής, που είναι υπεύθυνο για τη μεταφορά ενέργειας, με σκοπό να την παραδώσει στους τελικούς καταναλωτές ή σε σταθμούς διανομής που πωλούν ενέργεια στους τελικούς καταναλωτές·

2421)«διαχειριστής συστήματος διανομής»: ο «διαχειριστής συστήματος διανομής» όπως ορίζεται ⌦ άρθρο 2 παράγραφος 29 ⌫ της οδηγίας στην οδηγία (ΕΕ) 2019/944 2009/72/ΕΚ ⇨ όσον αφορά την ηλεκτρική ενέργεια ⇦ και ⌦ στο άρθρο 2 παράγραφος 6 ⌫ της οδηγίας στην οδηγία 2009/73/ΕΚ ⇨ , όσον αφορά το φυσικό αέριο ⇦ αντίστοιχα·

2522)«εταιρεία λιανικής πώλησης ενέργειας»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που πωλεί ενέργεια σε τελικούς καταναλωτές·

2623)«τελικός καταναλωτής»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αγοράζει ενέργεια για δική του τελική χρήση·

2724)«πάροχος ενεργειακής υπηρεσίας»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παρέχει ενεργειακές υπηρεσίες ή άλλα μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης σε εγκαταστάσεις ή οίκημα τελικού καταναλωτή·

2825)«ενεργειακός έλεγχος»: η συστηματική διαδικασία με σκοπό την απόκτηση επαρκούς γνώσης του υφιστάμενου συνόλου χαρακτηριστικών ενεργειακής κατανάλωσης ενός κτιρίου ή μιας ομάδας κτιρίων, μιας βιομηχανικής ή εμπορικής δραστηριότητας ή εγκατάστασης, ιδιωτικής ή δημόσιας υπηρεσίας, με την οποία εντοπίζονται και προσδιορίζονται ποσοτικά οι οικονομικώς αποδοτικές δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας, ⇨ με τον προσδιορισμό των δυνατοτήτων οικονομικά αποδοτικής χρήσης ή παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας ⇦ και μετά την οποία συντάσσεται έκθεση αποτελεσμάτων·

26)"μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις" ή "ΜΜΕ": επιχειρήσεις όπως ορίζονται στον τίτλο Ι του παραρτήματος της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων 105 η κατηγορία των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων αποτελείται από επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 250 εργαζομένους και των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 50 εκατομμύρια EUR ή το σύνολο του ετήσιου ισολογισμού δεν υπερβαίνει τα 43 εκατομμύρια EUR·

2927)«σύμβαση ενεργειακής απόδοσης»: συμβατική συμφωνία μεταξύ του δικαιούχου και του παρόχου μέτρου βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, η οποία επαληθεύεται και παρακολουθείται καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιούνται πληρωμές για επενδύσεις (έργο, προμήθεια ή υπηρεσία) για το μέτρο αυτό, οι οποίες συνδέονται με ένα συμβατικώς συμφωνηθέν επίπεδο βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης ή με άλλο συμφωνηθέν κριτήριο ενεργειακής απόδοσης, όπως η εξοικονόμηση χρημάτων·

3028)«έξυπνο σύστημα μέτρησης» ή «ευφυές σύστημα μέτρησης»: ηλεκτρονικό σύστημα το οποίο μπορεί να μετρά την κατανάλωση ενέργειας, παρέχοντας περισσότερες πληροφορίες απ’ ό,τι ένας συμβατικός μετρητής και μπορεί να μεταδίδει και να λαμβάνει δεδομένα χρησιμοποιώντας μια μορφή ηλεκτρονικών επικοινωνιών ⇨ «έξυπνο σύστημα μέτρησης» όπως ορίζεται στην οδηγία (ΕΕ) 2019/944 ⇦·

3129)«διαχειριστής συστήματος μεταφοράς»: ο «διαχειριστής συστήματος μεταφοράς» όπως ορίζεται ⌦ στο άρθρο 2 παράγραφος 35 ⌫ της οδηγίας στην οδηγία (ΕΕ) 2019/9442009/72/ΕΚ και στην οδηγία 2009/73/ΕΚ, ⇨ , για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο, ⇦ αντίστοιχα·

3230)«συμπαραγωγή»: η ταυτόχρονη παραγωγή θερμικής και ηλεκτρικής ή μηχανικής ενέργειας στο πλαίσιο μίας μόνο διαδικασίας·

3331)«οικονομικά δικαιολογημένη ζήτηση»: η ζήτηση που δεν υπερβαίνει τις ανάγκες θέρμανσης ή ψύξης και η οποία διαφορετικά θα ικανοποιούνταν, σύμφωνα με τις συνθήκες της αγοράς, με διαδικασίες παραγωγής ενέργειας διαφορετικές από την συμπαραγωγή·

3432)«ωφέλιμη θερμότητα»: η θερμότητα που παράγεται στο πλαίσιο διαδικασίας συμπαραγωγής προκειμένου να ικανοποιήσει μια οικονομικά δικαιολογημένη ζήτηση για θέρμανση ή ψύξη·

3533)«ηλεκτρική ενέργεια από συμπαραγωγή»: η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται στο πλαίσιο μιας διαδικασίας συνδεόμενης με την παραγωγή ωφέλιμης θερμότητας και υπολογίζεται σύμφωνα με τη μεθοδολογία που καθορίζεται στο παράρτημα III·

3634)«συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης»: η συμπαραγωγή που πληροί τα κριτήρια του παραρτήματος IIIII·

3735)«συνολική απόδοση»: ο λόγος της ετήσιας ποσότητας παραγόμενης ηλεκτρικής και μηχανικής ενέργειας και παραγόμενης ωφέλιμης θερμότητας προς τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή θερμότητας στο πλαίσιο διαδικασίας συμπαραγωγής, καθώς και για την ακαθάριστη παραγωγή ηλεκτρικής και μηχανικής ενέργειας·

3836)«λόγος ηλεκτρικής ενέργειας/θερμότητας»: ο λόγος της ηλεκτρικής ενέργειας από συμπαραγωγή προς την ωφέλιμη θερμότητα, υπό πλήρη κατάσταση λειτουργίας συμπαραγωγής, με χρήση των λειτουργικών δεδομένων της συγκεκριμένης μονάδας·

3937)«μονάδα συμπαραγωγής»: μονάδα δυναμένη να λειτουργεί ως μονάδα συμπαραγωγής·

4038)«μονάδα συμπαραγωγής μικρής κλίμακας»: μονάδα συμπαραγωγής με εγκατεστημένη ισχύ μικρότερη από 1 MWe·

4139)«μονάδα συμπαραγωγής πολύ μικρής κλίμακας»: μονάδα συμπαραγωγής με μέγιστη ισχύ μικρότερη από 50 kWe·

40)«συντελεστής δόμησης»: ο λόγος του εμβαδού του δαπέδου ενός κτιρίου προς το εμβαδόν οικοπέδου σε ένα συγκεκριμένο έδαφος·

4241)«αποδοτικό σύστημα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης»: σύστημα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης που χρησιμοποιεί τουλάχιστον 50 % ανανεώσιμη ενέργεια, 50 % απορριπτόμενη θερμότητα, 75 % συμπαραγόμενη θερμότητα ή 50 % συνδυασμού αυτής της ενέργειας και της θερμότητας ⇨ που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 24 ⇦·

4342)«αποδοτική θέρμανση και ψύξη»: επιλογή θέρμανσης και ψύξης η οποία, συγκρινόμενη με ένα βασικό σενάριο συνήθους δραστηριότητας, μειώνει κατά τρόπο μετρήσιμο τη χρήση πρωτογενούς ενέργειας που απαιτείται για την παραγωγή μίας μονάδας παρεχόμενης ενέργειας εντός των ορίων συστήματος κατά τρόπο οικονομικώς αποδοτικό, σύμφωνα με την αξιολόγηση της ανάλυσης κόστους-οφέλους που αναφέρεται στην παρούσα οδηγία, λαμβάνοντας υπόψη την ενέργεια που χρειάζεται για την εξόρυξη, τη μετατροπή, τη μεταφορά και τη διανομή·

4443)«αποδοτική ατομική θέρμανση και ψύξη»: επιλογή ατομικής θέρμανσης και ψύξης η οποία, συγκρινόμενη με την αποδοτική τηλεθέρμανση και τηλεψύξη, μειώνει κατά τρόπο μετρήσιμο τη χρήση πρωτογενούς μη ανανεώσιμης ενέργειας που απαιτείται για την παραγωγή μίας μονάδας παρεχόμενης ενέργειας εντός των ορίων συστήματος ή απαιτεί τη χρήση ίδιας πρωτογενούς μη ανανεώσιμης ενέργειας αλλά με μικρότερο κόστος, λαμβάνοντας υπόψη την ενέργεια που χρειάζεται για την εξόρυξη, τη μετατροπή, τη μεταφορά και τη διανομή·

⇩ νέο

45)«κέντρο δεδομένων»: δομή ή ομάδα δομών με σκοπό την κεντρική στέγαση, διασύνδεση και λειτουργία εξοπλισμού τεχνολογίας πληροφοριών και τηλεπικοινωνιών δικτύου που παρέχει υπηρεσίες αποθήκευσης, επεξεργασίας και μεταφοράς δεδομένων μαζί με όλες τις εγκαταστάσεις και υποδομές διανομής ηλεκτρικής ενέργειας και περιβαλλοντικού ελέγχου και του αναγκαίου επιπέδου ανθεκτικότητας και ασφάλειας που απαιτούνται για την παροχή της επιθυμητής διαθεσιμότητας υπηρεσιών·

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

4644)«ουσιαστική ανακαίνιση»: ανακαίνιση της οποίας το κόστος υπερβαίνει το 50 % του κόστους επένδυσης για νέα συγκρίσιμη μονάδα·

4745)«φορέας συγκέντρωσης»: πάροχος υπηρεσιών στον τομέα της ζήτησης ο οποίος συνδυάζει πολλαπλά βραχείας διάρκειας φορτία καταναλωτών προς πώληση ή εκπλειστηριασμό σε οργανωμένες αγορές ενέργειας ⇨ έχει το νόημα που αποδίδεται στον «ανεξάρτητο φορέα σωρευτικής εκπροσώπησης» όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 19 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 ⇦·

⇩ νέο

49)«ενεργειακή φτώχεια»: η έλλειψη πρόσβασης ενός νοικοκυριού σε απαραίτητες ενεργειακές υπηρεσίες που στηρίζουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης και υγείας, συμπεριλαμβανομένης της κατάλληλης θέρμανσης, ψύξης, φωτισμού και ενέργειας τροφοδοσίας ηλεκτρικών συσκευών, στο σχετικό εθνικό πλαίσιο, την υφιστάμενη κοινωνική πολιτική και άλλες συναφείς πολιτικές·

50)«τελικός χρήστης»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αγοράζει θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης για δική του τελική χρήση, ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που καταλαμβάνει μεμονωμένο κτίριο ή μονάδα σε πολυκατοικία ή κτίριο πολλαπλών χρήσεων που τροφοδοτείται με θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή, το οποίο δεν έχει άμεση ή ατομική σύμβαση με τον προμηθευτή ενέργειας·

52)«διχασμός κινήτρων»: η έλλειψη δίκαιης και εύλογης κατανομής των οικονομικών υποχρεώσεων και ωφελημάτων που σχετίζονται με επενδύσεις ενεργειακής απόδοσης μεταξύ των ενδιαφερόμενων υποκειμένων, για παράδειγμα των ιδιοκτητών και των ενοικιαστών ή των διαφορετικών ιδιοκτητών κτιριακών μονάδων, ή των ιδιοκτητών και των ενοικιαστών ή διαφορετικών ιδιοκτητών πολυκατοικιών ή κτιρίων πολλαπλών χρήσεων.

Άρθρο 3

Αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση

1. Σύμφωνα με την αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι λύσεις ενεργειακής απόδοσης λαμβάνονται υπόψη στις σημαντικές αποφάσεις σχεδιασμού, πολιτικής και επενδύσεων που αφορούν τους ακόλουθους τομείς:

α)ενεργειακά συστήματα, και

β)μη ενεργειακοί τομείς, όταν οι εν λόγω τομείς έχουν αντίκτυπο στην κατανάλωση ενέργειας και στην ενεργειακή απόδοση.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η εφαρμογή της αρχής της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση επαληθεύεται από τις σχετικές οντότητες όταν οι αποφάσεις πολιτικής, σχεδιασμού και επενδύσεων υπόκεινται σε απαιτήσεις έγκρισης και παρακολούθησης.

3. Κατά την εφαρμογή της αρχής της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση, τα κράτη μέλη:

α)προάγουν και, όπου απαιτούνται αναλύσεις κόστους-οφέλους, διασφαλίζουν την εφαρμογή μεθοδολογιών κόστους-οφέλους που επιτρέπουν την ορθή αξιολόγηση των ευρύτερων οφελών των λύσεων ενεργειακής απόδοσης από κοινωνική σκοπιά·

β)προσδιορίζουν μια οντότητα ως υπεύθυνη για την παρακολούθηση της εφαρμογής της αρχής της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση και των επιπτώσεων των αποφάσεων σχεδιασμού, πολιτικής και επενδύσεων στην κατανάλωση ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση·

γ)υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή, στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ελήφθη υπόψη η αρχή κατά τον εθνικό και περιφερειακό σχεδιασμό, τις πολιτικές και τις σημαντικές επενδυτικές αποφάσεις που αφορούν τα εθνικά και περιφερειακά ενεργειακά συστήματα.

🡻 2012/27/ΕΕ

Άρθρο 43

Στόχοι ενεργειακής απόδοσης

⇩ νέο

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν συλλογικά μείωση της κατανάλωσης ενέργειας κατά τουλάχιστον 9 % έως το 2030 σε σύγκριση με τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2020, έτσι ώστε η τελική κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης να μην υπερβαίνει τα 787 εκατομμύρια ΤΙΠ και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας της Ένωσης να μην υπερβαίνει τα 1 023 εκατομμύρια ΤΙΠ το 2030 106 .

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

21. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει ενδεικτικό εθνικόές στόχο ⇨ συνεισφορές ⇦ενεργειακής απόδοσης, βασιζόμενο είτε σ για την πρωτογενή ή στην τελική κατανάλωση ενέργειας, είτε στην εξοικονόμηση πρωτογενούς ή ⌦ και ⌫ τελικής ενέργειας, είτε στην ενεργειακή ένταση ⇨ για τη συλλογική επίτευξη του δεσμευτικού στόχου της Ένωσης που καθορίζεται στην παράγραφο 1 ⇦. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τους στόχους αυτούς στην Επιτροπή ⇨ τις συνεισφορές αυτές, μαζί με ενδεικτική πορεία για αυτές τις συνεισφορές ⇦ σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 και το παράρτημα XIV μέρος 1 ⇨ στο πλαίσιο των επικαιροποιήσεων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, και στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια κι το κλίμα, όπως αναφέρεται και σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 3 και στα άρθρα 7 έως 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ⇦. Κατά την κοινοποίηση αυτή, ⌦ τα κράτη μέλη ⌫ εκφράζουν επίσης τους στόχους αυτούς ως απόλυτο επίπεδο κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και τελικής κατανάλωσης ενέργειας το 2020 και ⇨ χρησιμοποιούν τον τύπο που καθορίζεται στο παράρτημα I της παρούσας οδηγίας και ⇦ εξηγούν με ποιον τρόπο και βάσει ποιων στοιχείων έγινε ο υπολογισμός ⇨ υπολογίστηκαν οι συνεισφορές ⇦.

⇩ νέο

Στις εθνικές συνεισφορές τους στην ενεργειακή απόδοση τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης τα μερίδια κατανάλωσης ενέργειας των τομέων τελικής χρήσης ενέργειας, όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 για τις στατιστικές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων της βιομηχανίας, των κατοικιών, των υπηρεσιών και των μεταφορών. Αναφέρονται επίσης οι προβολές για την κατανάλωση ενέργειας στις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ).

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

⌦ Για ⌫ Κατά τον καθορισμό των εν λόγω στόχων ⇨ συνεισφορών ⇦, τα κράτη μέλη συνεκτιμούν:

🡻 2013/12/ΕΕ άρθρο 1 και παράρτημα α

⇨ νέο

α)ότι η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το ⇨ 2030 ⇦ 2020 δεν θα υπερβαίνει τα 1 483 ⇨ 787 εκατ. ΤΙΠ τελικής κατανάλωσης ενέργειας ή τα 1 023 ⇦ εκατ. ΤΙΠ ⇨ κατανάλωσης ⇦ πρωτογενούς ενέργειας ή τα 1 086 εκατ. ΤΙΠ τελικής ενέργειας·

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

β)τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία·

γ)τα μέτρα που ελήφθησαν για την επίτευξη των εθνικών στόχων εξοικονόμησης ενέργειας και εγκρίθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/32/ΕΚ, και

(γδ)άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης στα κράτη μέλη και σε επίπεδο Ένωσης,.

Κατά τον καθορισμό των στόχων αυτών, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν επίσης υπόψη εθνικές συνθήκες που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας, όπως:

⇩ νέο

δ)κάθε σχετικό παράγοντα που επηρεάζει τις προσπάθειες βελτίωσης της απόδοσης, όπως:

i.το συλλογικό επίπεδο φιλοδοξίας που απαιτείται για την επίτευξη των κλιματικών στόχων,

ii.την ισότιμη κατανομή των προσπαθειών σε ολόκληρη την Ένωση,

iii.την ενεργειακή ένταση της οικονομίας,

🡻 2012/27/ΕΕ

ivα)το οικονομικώς αποδοτικό δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας,

⇩ νέο

ε)άλλες εθνικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση ενέργειας, ιδίως:

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

iβ)την εξέλιξη και πρόβλεψη του ΑΕΠ,

iiγ)αλλαγές στις εισαγωγές και τις εξαγωγές ενέργειας ⇨ , εξελίξεις στο ενεργειακό μίγμα και ανάπτυξη νέων βιώσιμων καυσίμων ⇦,

iiiδ)την ανάπτυξη όλων των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την πυρηνική ενέργεια, τη δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα,

⇨ iv)την απανθρακοποίηση των ενεργοβόρων βιομηχανιών. ⇦

ε)την έγκαιρη δράση.

🡻 2013/12/ΕΕ άρθρο 1 και παράρτημα β (προσαρμοσμένο)

2.    Έως τις 30 Ιουνίου 2014, η Επιτροπή εκτιμά την επιτευχθείσα πρόοδο και κατά πόσον η Ένωση έχει πιθανότητες να επιτύχει κατανάλωση ενέργειας που δεν θα υπερβαίνει τα 1483 εκατ. ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και/ή τα 1086 εκατ. ΤΙΠ τελικής ενέργειας το 2020.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

3.    Κατά τη διενέργεια της εκτίμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2, η Επιτροπή:

α)αθροίζει τους εθνικούς ενδεικτικούς στόχους ενεργειακής απόδοσης που έχουν κοινοποιήσει τα κράτη μέλη,

β)εκτιμά κατά πόσον το άθροισμα αυτών των στόχων μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη ένδειξη για το κατά πόσον η Ένωση ως σύνολο βρίσκεται στον σωστό δρόμο λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση της πρώτης ετήσιας έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 και την αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων δράσης για την ενεργειακή απόδοση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2,

γ)λαμβάνει υπόψη συμπληρωματική ανάλυση προερχόμενη από:

i)εκτίμηση της προόδου όσον αφορά την ενεργειακή κατανάλωση σε απόλυτα μεγέθη αλλά και σε σχέση με την οικονομική δραστηριότητα σε επίπεδο Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της προόδου όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του εφοδιασμού ενέργειας στα κράτη μέλη τα οποία έχουν βασίσει τους εθνικούς ενδεικτικούς στόχους τους στην τελική κατανάλωση ενέργειας ή στην εξοικονόμηση τελικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της προόδου που οφείλεται στη συμμόρφωση των κρατών μελών προς το κεφάλαιο ΙΙΙ της παρούσας οδηγίας,

ii)τα αποτελέσματα ασκήσεων σε μοντέλα σχετικά με τις μελλοντικές τάσεις της κατανάλωσης ενέργειας σε επίπεδο Ένωσης,

🡻 2013/12/ΕΕ άρθρο 1 και παράρτημα γ (προσαρμοσμένο)

δ)συγκρίνει τα αποτελέσματα των στοιχείων α) έως γ) με την ποσότητα κατανάλωσης ενέργειας που θα χρειαζόταν προκειμένου να επιτευχθεί κατανάλωση ενέργειας, η οποία δεν θα υπερβαίνει τα 1483 εκατ. ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και/ή τα 1086 εκατ. ΤΙΠ τελικής ενέργειας το 2020.

🡻 2019/504 άρθρο 1

5.    Κάθε κράτος μέλος καθορίζει ενδεικτικές εθνικές συνεισφορές ενεργειακής απόδοσης στους στόχους της Ένωσης για το 2030 όπως αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 107 . Κατά τον καθορισμό των εν λόγω συνεισφορών, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη ότι η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2030 πρέπει να μην υπερβαίνει τους 1 128 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και/ή τους 846 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω συνεισφορές στην Επιτροπή στο πλαίσιο των οικείων ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 και στα άρθρα 7 έως 12 του κανονισμού (EΕ) 2018/1999 και σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα αυτά.

⇩ νέο

3. Σε περίπτωση που η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση την αξιολόγησή της σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, ότι έχει σημειωθεί ανεπαρκής πρόοδος όσον αφορά την επίτευξη των συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη που υπερβαίνουν τις ενδεικτικές πορείες τους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου εξασφαλίζουν την εφαρμογή πρόσθετων μέτρων εντός ενός έτους από την ημερομηνία παραλαβής της αξιολόγησης της Επιτροπής, προκειμένου να επαναφέρουν σε ορθή τροχιά τις οικείες συνεισφορές ενεργειακής απόδοσης. Τα εν λόγω πρόσθετα μέτρα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα μέτρα:

α.εθνικά μέτρα για την επίτευξη πρόσθετης εξοικονόμησης ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης ισχυρότερης παροχής βοήθειας κατά την ανάπτυξη έργων για την εφαρμογή μέτρων επένδυσης στην ενεργειακή απόδοση·

β.ενίσχυση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας που ορίζεται στο άρθρο 8·

γ.προσαρμογή της υποχρέωσης για τον δημόσιο τομέα·

δ.εθελοντική χρηματοδοτική συνεισφορά στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Απόδοσης που αναφέρεται στο άρθρο 25 ή σε άλλο χρηματοδοτικό μέσο αφιερωμένο στην ενεργειακή απόδοση, όπου οι ετήσιες χρηματοδοτικές συνεισφορές ισούνται με τις επενδύσεις που απαιτούνται για την επίτευξη της ενδεικτικής πορείας.

Όταν ένα κράτος μέλος βρίσκεται πάνω από την ενδεικτική πορεία του που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβάνει στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο θα καλύψει το έλλειμα ώστε να εξασφαλιστεί η επίτευξη των εθνικών συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης.

Η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσον τα εθνικά μέτρα που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο επαρκούν για την επίτευξη των ενωσιακών στόχων ενεργειακής απόδοσης. Σε περίπτωση που τα εθνικά μέτρα κριθούν ανεπαρκή, η Επιτροπή προτείνει, κατά περίπτωση, μέτρα και ασκεί την εξουσία της σε ενωσιακό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλίσει ιδίως την επίτευξη του στόχου της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση.

4. Η Επιτροπή αξιολογεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026 τυχόν μεθοδολογικές αλλαγές στα δεδομένα που υποβάλλονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 για τις στατιστικές ενέργειας, στη μεθοδολογία υπολογισμού του ενεργειακού ισοζυγίου και στα ενεργειακά μοντέλα για την ευρωπαϊκή χρήση ενέργειας και, εάν είναι αναγκαίο, προτείνει τεχνικές προσαρμογές του υπολογισμού στους στόχους της Ένωσης για το 2030 με σκοπό τη διατήρηση του επιπέδου φιλοδοξίας που καθορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 2

6.    Η Επιτροπή αξιολογεί τους πρωταρχικούς στόχους ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030 που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1, με σκοπό την υποβολή νομοθετικής πρότασης έως το 2023 για την αναθεώρηση των εν λόγω στόχων προς τα πάνω σε περίπτωση σημαντικής μείωσης του κόστους οφειλόμενης στις οικονομικές ή τεχνολογικές εξελίξεις ή, όπου απαιτείται, για την τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης σχετικά με την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ⌦ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ⌫

⇩ νέο

Άρθρο 5

Πρωτοπορία του δημόσιου τομέα στην ενεργειακή απόδοση

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η συνολική τελική κατανάλωση ενέργειας όλων των δημόσιων φορέων μειώνεται κατά τουλάχιστον 1,7 % ετησίως, σε σύγκριση με το έτος X-2 (με το X ως έτος έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας).

Κατά τον υπολογισμό της τελικής κατανάλωσης ενέργειας των δημόσιων φορέων τους, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τις κλιματικές διακυμάνσεις εντός του κράτους μέλους.

2. Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και στις επικαιροποιήσεις τους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999 κατάλογο των δημόσιων φορέων που θα συμβάλλουν στην εκπλήρωση της υποχρέωσης που καθορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, την ποσότητα της μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας που πρέπει να επιτευχθεί από καθένα από αυτούς και τα μέτρα που σχεδιάζουν για την επίτευξή της. Στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τη μείωση της τελικής κατανάλωσης ενέργειας που επιτεύχθηκε σε ετήσιο επίπεδο.

3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι περιφερειακές και οι τοπικές αρχές θεσπίζουν ειδικά μέτρα ενεργειακής απόδοσης στα οικεία σχέδια απανθρακοποίησης, κατόπιν διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη και το κοινό, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών ομάδων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο ενεργειακής φτώχειας ή είναι περισσότερο ευάλωτες στις επιπτώσεις της, όπως οι γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία, οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και τα άτομα με μειονοτικές φυλετικές ή εθνοτικές καταβολές.

4. Τα κράτη μέλη στηρίζουν τους δημόσιους φορείς στην υιοθέτηση μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ άλλων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, παρέχοντας κατευθυντήριες γραμμές, προωθώντας ευκαιρίες ανάπτυξης ικανοτήτων και κατάρτισης και ενθαρρύνοντας τη συνεργασία μεταξύ δημόσιων φορέων.

5. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους δημόσιους φορείς να λαμβάνουν υπόψη τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής των επενδυτικών δραστηριοτήτων και των δραστηριοτήτων πολιτικής των δημόσιων φορέων τους.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 65

Υποδειγματικός ρόλος κτιρίων που ανήκουν σε δημόσιους φορείς

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 7 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 108 , κάθε κράτος μέλος μεριμνά ώστε από την 1η Ιανουαρίου 2014 το 3 % ⇨ τουλάχιστον ⇦ του συνολικού εμβαδού δαπέδου θερμαινόμενων ή/και ψυχόμενων κτιρίων που είναι ιδιόκτητα και καταλαμβανόμενα από την κεντρική δημόσια διοίκησή τους ⇨ δημόσιους φορείς ⇦ , ανακαινίζεται κάθε χρόνο προκειμένου να εκπληρωθούν τουλάχιστον οι ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης ⇨ μετατραπούν σε κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας ⇦ που έχουν τεθεί κατ’ εφαρμογή ⌦ σύμφωνα με το ⌫ του άρθρου 4 ⇨ 9 ⇦ της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.

Όταν δημόσιοι φορείς καταλαμβάνουν κτίριο που δεν βρίσκεται στην κυριότητά τους, ασκούν τα συμβατικά δικαιώματά τους στο μέτρο του δυνατού και ενθαρρύνουν τον ιδιοκτήτη του κτιρίου να ανακαινίσει το κτίριο σε κτίριο μετατρέποντάς το σε κτίριο με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ. Κατά τη σύναψη νέας σύμβασης για την κατάληψη κτιρίου που δεν βρίσκεται στην κυριότητά τους, οι δημόσιοι φορείς επιδιώκουν το εν λόγω κτίριο να εμπίπτει στις δύο κορυφαίες τάξεις ενεργειακής απόδοσης του πιστοποιητικού ενεργειακής απόδοσης.

Το ποσοστό του 3 % υπολογίζεται επί του συνολικού εμβαδού δαπέδου των κτιρίων με συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου πάνω από 500 m2 που είναι ιδιόκτητα και καταλαμβανόμενα από την κεντρική δημόσια διοίκηση του οικείου κράτους μέλους, τα οποία την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους δεν πληρούν τις εθνικές απαιτήσεις ελάχιστης ενεργειακής απόδοσης που τέθηκαν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 4 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ. Το όριο αυτό μειώνεται σε 250 m2 από τις 9 Ιουλίου 2015.

Όταν κράτος μέλος απαιτεί να εκτείνεται η υποχρέωση της κατ’ έτος ανακαίνισης του 3 % του συνολικού εμβαδού δαπέδου στο εμβαδόν δαπέδου που είναι ιδιόκτητο και καταλαμβανόμενο από τις διοικητικές υπηρεσίες σε επίπεδο κατώτερο της κεντρικής δημόσιας διοίκησης, το ποσοστό του 3 % ⇨ Το ποσοστό τουλάχιστον 3% ⇦ υπολογίζεται επί του συνολικού εμβαδού δαπέδου των κτιρίων ⌦ που έχουν ⌫ με συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου άνω των 500 m2 και, από τις 9 Ιουλίου 2015, άνω του 250 m2, που είναι ιδιόκτητα και καταλαμβανόμενα από την κεντρική δημόσια διοίκηση και από τις εν λόγω διοικητικές υπηρεσίες ⇨ από δημόσιους φορείς ⇦ του οικείου κράτους μέλους και τα οποία, από 1ης Ιανουαρίου κάθε έτους, δεν πληρούν τις εθνικές ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης που τέθηκαν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 4 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ ⇨ 2024 δεν είναι κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας ⇦.

Όταν εφαρμόζουν μέτρα για τη συνολική ανακαίνιση των κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να θεωρήσουν το κτίριο ως σύνολο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται το κέλυφος, ο εξοπλισμός, η λειτουργία και η συντήρηση των κτιρίων.

Τα κράτη μέλη απαιτούν τα κτίρια της κεντρικής δημόσιας διοίκησης με την χαμηλότερη ενεργειακή απόδοση να αποτελούν προτεραιότητα στα μέτρα ενεργειακής απόδοσης, όπου αυτά είναι οικονομικώς αποδοτικά και τεχνικά εφικτά.

2.    Τα κράτη μέλη δύνανται να μην καθορίσουν ή να μην εφαρμόσουν τις απαιτήσεις της παραγράφου 1 για τις εξής κατηγορίες κτιρίων:

α)κτίρια επισήμως προστατευόμενα ως μέρος συγκεκριμένου περιβάλλοντος, ή λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ή ιστορικής τους αξίας, στον βαθμό που η συμμόρφωση προς ορισμένες ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης θα αλλοίωνε απαράδεκτα το χαρακτήρα ή την εμφάνισή τους,

β)κτίρια που ανήκουν στις ένοπλες δυνάμεις ή στην κεντρική δημόσια διοίκηση και εξυπηρετούν σκοπούς εθνικής άμυνας, εκτός από τους ενιαίους χώρους διαβίωσης ή κτίρια με γραφεία που προορίζονται για τις ένοπλες δυνάμεις και το λοιπό προσωπικό των αρχών εθνικής άμυνας,

γ)κτίρια που χρησιμοποιούνται ως χώροι λατρείας ή για θρησκευτικές δραστηριότητες.

3.    Εάν ένα κράτος μέλος ανακαινίζει περισσότερο από το 3 % του συνολικού εμβαδού δαπέδου των κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης σε ένα δεδομένο έτος, δύναται να συνυπολογίζει το πλεονάζον στο ετήσιο ποσοστό ανακαίνισης οποιουδήποτε από τα τρία προηγούμενα ή επόμενα έτη.

24. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να συνυπολογίζουν στο ετήσιο ποσοστό ανακαίνισης των κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης τα νέα κτίρια που καταλαμβάνονται και είναι ιδιόκτητα ως αντικατάσταση συγκεκριμένων κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης ⇨ δημοσίων φορέων ⇦ που κατεδαφίσθηκαν κατά τη διάρκεια των δύο προηγουμένων ετών ή τα κτίρια που έχουν πωληθεί, κατεδαφισθεί ή τεθεί εκτός λειτουργίας κατά τη διάρκεια των δύο προηγουμένων ετών λόγω της εντατικότερης χρήσης άλλων κτιρίων. Οι εξαιρέσεις αυτές εφαρμόζονται μόνο στις περιπτώσεις που θα ήταν οικονομικά αποδοτικότερες και πιο βιώσιμες όσον αφορά τις εκπομπές CO2 από την ενέργεια και τον κύκλο ζωής σε σύγκριση με τις ανακαινίσεις των εν λόγω κτιρίων. Τα γενικά κριτήρια, οι μέθοδοι και οι διαδικασίες προσδιορισμού τέτοιων εξαιρετικών περιπτώσεων καθορίζονται με σαφήνεια και δημοσιεύονται από κάθε κράτος μέλος.

35. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και δημοσιοποιούν κατάλογο των θερμαινόμενων ή/και ψυχόμενων κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης ⇨ δημοσίων φορέων ⇦ με συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου πάνω από 500 m2 και από τις 9 Ιουλίου 2015 πάνω από 250 m2, εξαιρουμένων των κτιρίων που εμπίπτουν στις εξαιρέσεις της παραγράφου 2. ⇨ Ο κατάλογος αυτός επικαιροποιείται τουλάχιστον μία φορά το έτος. ⇦ Ο κατάλογος περιλαμβάνει ⇨τουλάχιστον⇦ τα ακόλουθα στοιχεία:

α)την επιφάνεια δαπέδου σε m2· και

β)την ⇨ το πιστοποιητικό ⇦ ενεργειακής απόδοσης κάθε κτιρίου ή σχετικά ενεργειακά δεδομένα ⇨ που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 12 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ ⇦.

6.    Με την επιφύλαξη του άρθρου 7 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, τα κράτη μέλη δύνανται να επιλέξουν εναλλακτική προσέγγιση σε σχέση με τα μέτρα που προβλέπουν οι παράγραφοι 1 έως 5 του παρόντος άρθρου, λαμβάνοντας άλλα, οικονομικώς αποδοτικά, μέτρα που θα περιλαμβάνουν τις ριζικές ανακαινίσεις, καθώς και μέτρα για την αλλαγή της συμπεριφοράς των χρηστών, προκειμένου να επιτευχθεί έως το 2020 ποσότητα εξοικονόμησης καταναλισκόμενης ενέργειας σε επιλεγμένα κτίρια ιδιόκτητα και καταλαμβανόμενα από την κεντρική δημόσια διοίκησή τους, τουλάχιστον ισοδύναμη με την απαιτούμενη στην παράγραφο 1, ενώ σχετική έκθεση θα συντάσσεται σε ετήσια βάση.

Για τους σκοπούς της εναλλακτικής προσέγγισης, τα κράτη μέλη μπορούν να εκτιμούν την εξοικονόμηση ενέργειας την οποία θα παρήγαν οι παράγραφοι 1 έως 4 χρησιμοποιώντας ενδεδειγμένες συνήθεις τιμές για την κατανάλωση ενέργειας των κτιρίων αναφοράς της κεντρικής δημόσιας διοίκησης πριν και μετά την ανακαίνιση και σύμφωνα με εκτιμήσεις της επιφάνειας του αποθέματός τους. Οι κατηγορίες των κτιρίων αναφοράς της κεντρικής δημόσιας διοίκησης θα είναι αντιπροσωπευτικές του συνόλου των κτιρίων αυτών.

Τα κράτη μέλη που επιλέγουν εναλλακτική προσέγγιση κοινοποιούν στην Επιτροπή, το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, τα εναλλακτικά μέτρα που σκοπεύουν να εγκρίνουν και καταδεικνύουν με ποιον τρόπο θα επιτύχουν ισοδύναμη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων που ανήκουν στα περιουσιακά στοιχεία της κεντρικής δημόσιας διοίκησης.

7.    Τα κράτη μέλη παροτρύνουν τους δημόσιους φορείς, μεταξύ άλλων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, και τους οργανισμούς κατοικιών κοινωνικής πρόνοιας δημοσίου δικαίου, αφού λάβουν δεόντως υπόψη τις εκατέρωθεν αρμοδιότητες και τη διοικητική διάρθρωση, να:

α)εγκρίνουν σχέδιο ενεργειακής απόδοσης, μεμονωμένο ή ως μέρος ενός ευρύτερου κλιματικού ή περιβαλλοντικού σχεδίου, το οποίο να περιέχει συγκεκριμένους στόχους και δράσεις ενεργειακής εξοικονόμησης και απόδοσης, με σκοπό τη συνέχιση του υποδειγματικού ρόλου των κτιρίων της κεντρικής δημόσιας διοίκησης που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 5 και 6,

β)καθιερώσουν σύστημα ενεργειακής διαχείρισης, το οποίο θα περιλαμβάνει ενεργειακούς ελέγχους, στο πλαίσιο της υλοποίησης του σχεδίου τους,

γ)χρησιμοποιούν, ενδεχομένως, εταιρείες παροχής ενεργειακών υπηρεσιών και συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης για να χρηματοδοτούν ανακαινίσεις και να εφαρμόζουν σχέδια για τη διατήρηση ή τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης μακροπρόθεσμα.

Άρθρο 76

⌦ Δημόσιες συμβάσεις ⌫ Αγορά από δημόσιους φορείς

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι κεντρικές δημόσιες διοικήσεις ⇨ οι αναθέτουσες αρχές και οι αναθέτοντες φορείς, όταν συνάπτουν δημόσιες συμβάσεις και συμβάσεις παραχώρησης αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2014/23/ΕΕ, στο άρθρο 4 της οδηγίας 2014/24/ΕΕ και στο άρθρο 15 της οδηγίας 2014/25/EU, ⇦ αγοράζουν μόνο προϊόντα, υπηρεσίες, και κτίρια και έργα υψηλής ενεργειακής απόδοσης, εφόσον αυτό συνάδει προς την οικονομική αποδοτικότητα, την οικονομική σκοπιμότητα, τη γενικότερη βιωσιμότητα, την τεχνική καταλληλότητα, καθώς και τον επαρκή ανταγωνισμό, όπως αναφέρεται ⌦ σύμφωνα με τις απαιτήσεις που αναφέρονται ⌫ στο παράρτημα IV ⌦ της παρούσας οδηγίας ⌫

Η υποχρέωση του πρώτου εδαφίου ισχύει για τις συμβάσεις αγοράς προϊόντων, υπηρεσιών και κτιρίων από δημόσιους φορείς, εφόσον η αξία των συμβάσεων αυτών ισούται με τα όρια που ορίζονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, ή τα υπερβαίνει.

⇩ νέο

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν επίσης ότι κατά τη σύναψη δημόσιων συμβάσεων και συμβάσεων παραχώρησης αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των ορίων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, οι αναθέτουσες αρχές και οι αναθέτοντες φορείς εφαρμόζουν την αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση που αναφέρεται στο άρθρο 3 της παρούσας οδηγίας, μεταξύ άλλων και για τις δημόσιες συμβάσεις και τις συμβάσεων παραχώρησης για τις οποίες δεν προβλέπονται ειδικές απαιτήσεις στο παράρτημα IV.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

2. Η υποχρέωση της παραγράφου 1 εφαρμόζεται στις συμβάσεις των ενόπλων δυνάμεων, μόνον στον βαθμό που η εφαρμογή της δεν συγκρούεται με τον χαρακτήρα και την πρωταρχική επιδίωξη των δραστηριοτήτων των ενόπλων δυνάμεων. Η υποχρέωση δεν εφαρμόζεται στις συμβάσεις προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού όπως ορίζεται στην οδηγία 2009/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13 Ιουλίου 2009, σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας 109 .

3. Τα κράτη μέλη παροτρύνουν τους δημόσιους φορείς, μεταξύ άλλων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, αφού λάβουν δεόντως υπόψη τις εκατέρωθεν αρμοδιότητες και τη διοικητική διάρθρωση και ακολουθώντας τον υποδειγματικό ρόλο των κεντρικών τους δημόσιων διοικήσεων, να αγοράζουν μόνο προϊόντα, υπηρεσίες και κτίρια υψηλής ενεργειακής απόδοσης. ⇨ Με την επιφύλαξη του άρθρου 24 παράγραφος 4 της παρούσας οδηγίας, ⇦ τΤα κράτη μέλη παροτρύνουν τους δημόσιους φορείς ⇨ διασφαλίζουν ότι οι αναθέτουσες αρχές και οι αναθέτοντες φορείς ⇦, κατά τη διαδικασία σύναψης συμβάσεων παροχής υπηρεσιών με σημαντικό ενεργειακό περιεχόμενο, να εκτιμούν κατά πόσον υπάρχει δυνατότητα ⇨ αξιολογούν τη σκοπιμότητα της ⇦ σύναψης μακροχρόνιων συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης, οι οποίες επιφέρουν μακροπρόθεσμη εξοικονόμηση ενέργειας ⇨ κατά τη σύναψη συμβάσεων υπηρεσιών με σημαντικό ενεργειακό περιεχόμενο. ⇦

4. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, κατά την αγορά δέσμης προϊόντων η οποία καλύπτεται ⌦ πλήρως ⌫ στο σύνολό της από κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εκδοθείσα δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 110  της οδηγίας 2010/30/ΕΕ, τα κράτη μέλη μπορούν να διατυπώνουν την απαίτηση ώστε η συγκεντρωτική ενεργειακή απόδοση να έχει προτεραιότητα έναντι της ενεργειακής απόδοσης επιμέρους προϊόντων στο πλαίσιο της ίδιας δέσμης, αγοράζοντας τη δέσμη προϊόντων που πληροί το κριτήριο της ανώτερης κατηγορίας ενεργειακής απόδοσης.

⇩ νέο

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τις αναθέτουσες αρχές και τους αναθέτοντες φορείς να λαμβάνουν υπόψη, κατά περίπτωση, ευρύτερες πτυχές βιωσιμότητας, κοινωνικές πτυχές , περιβαλλοντικές πτυχές και πτυχές κυκλικής οικονομίας στις πρακτικές δημοσίων συμβάσεων με σκοπό την επίτευξη των στόχων απανθρακοποίησης και μηδενικής ρύπανσης της Ένωσης. Κατά περίπτωση, και σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα IV, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις αναθέτουσες αρχές και τους αναθέτοντες φορείς να λαμβάνουν υπόψη τα κριτήρια της Ένωσης για τις πράσινες δημόσιες συμβάσεις.

Για να διασφαλιστεί η διαφάνεια κατά την εφαρμογή των απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης στη διαδικασία σύναψης συμβάσεων, τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο στην ενεργειακή απόδοση των συμβάσεων αξίας ίσης ή μεγαλύτερης των ορίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι αναθέτουσες αρχές δύνανται να αποφασίσουν να απαιτήσουν από τους προσφέροντες να δημοσιοποιούν πληροφορίες σχετικά με το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη ενός νέου κτιρίου καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του και να δημοσιοποιούν τις πληροφορίες αυτές για τις συμβάσεις, ιδίως για νέα κτίρια με εμβαδόν δαπέδου μεγαλύτερο των 2000 τετραγωνικών μέτρων.

Τα κράτη μέλη στηρίζουν τις αναθέτουσες αρχές και τους αναθέτοντες φορείς στην υιοθέτηση των απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ άλλων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, παρέχοντας σαφείς κανόνες και κατευθυντήριες γραμμές, συμπεριλαμβανομένων μεθοδολογιών για την εκτίμηση του κόστους κύκλου ζωής και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και κόστους, δημιουργούν κέντρα υποστήριξης ικανοτήτων, ενθαρρύνοντας τη συνεργασία μεταξύ των αναθετουσών αρχών, μεταξύ άλλων σε διασυνοριακό επίπεδο, και χρησιμοποιώντας συγκεντρωτικές δημόσιες συμβάσεις και ψηφιακές δημόσιες συμβάσεις, όπου είναι δυνατόν.

6. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν νομικές και κανονιστικές διατάξεις και διοικητικές πρακτικές, όσον αφορά τις κρατικές προμήθειες και τον ετήσιο προϋπολογισμό και λογιστική, που είναι απαραίτητες για να διασφαλιστεί ότι οι μεμονωμένες αναθέτουσες αρχές δεν αποτρέπονται από την πραγματοποίηση επενδύσεων για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και από τη χρησιμοποίηση συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης και χρηματοδοτικών μηχανισμών τρίτων μερών σε μακροπρόθεσμη συμβατική βάση.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

7.β) ⇨ Τα κράτη μέλη θα άρουν κάθε κανονιστικό ή μη κανονιστικό φραγμό στην ενεργειακή απόδοση, ιδίως όσον αφορά ⇦ τις νομικές και κανονιστικές διατάξεις και τις διοικητικές πρακτικές, όσον αφορά τις κρατικές προμήθειες και τον ετήσιο προϋπολογισμό και λογιστική, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι οι μεμονωμένοι δημόσιοι φορείς δεν αποτρέπονται από την πραγματοποίηση επενδύσεων για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και την ελαχιστοποίηση του κόστους του αναμενόμενου κύκλου ζωής και από τη χρησιμοποίηση συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης και άλλων χρηματοδοτικών μηχανισμών τρίτων μερών σε μακροπρόθεσμη συμβατική βάση.

⇩ νέο

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έλαβαν για την αντιμετώπιση των φραγμών στην υιοθέτηση βελτιώσεων ενεργειακής απόδοσης στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 3 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

⌦ ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ⌫

Άρθρο 87

Υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας

1. Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν σωρευτικό στόχο εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση, ο οποίος ισοδυναμεί τουλάχιστον με:

α)νέα εξοικονόμηση κάθε έτος από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020, ίση με το 1,5 % των κατ' όγκον ετήσιων πωλήσεων ενέργειας σε τελικούς καταναλωτές, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2013. Οι κατ' όγκον πωλήσεις ενέργειας που χρησιμοποιείται στις μεταφορές μπορούν να εξαιρούνται εν όλω ή εν μέρει από αυτόν τον υπολογισμό,

β)νέα εξοικονόμηση κάθε έτος από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ⇨ 2023 ⇦ ίση με το 0,8 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019. Κατά παρέκκλιση από την εν λόγω υποχρέωση, η Κύπρος και η Μάλτα επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ⇨ 2023 ⇦ ισοδύναμη με το 0,24 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας, κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019.

⇩ νέο

γ)νέα εξοικονόμηση κάθε έτος από την 1η Ιανουαρίου 2024 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ίση με το 1,5 % της ετήσιας τελικής κατανάλωσης ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2020.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 3 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τον τρόπο σταδιακής εισαγωγής της υπολογισθείσας ποσότητας νέας εξοικονόμησης σε κάθε περίοδο όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α), και β) ⇨ και γ) ⇦, υπό τον όρο ότι η απαιτούμενη συνολική σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση έχει επιτευχθεί έως τη λήξη κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης.

Τα κράτη μέλη εξακολουθούν να επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση σύμφωνα με το ⇨ ποσοστό εξοικονόμησης που αναφέρεται στο στοιχείο γ) του ⇦ πρώτου εδάφιοαφίου στοιχείο β) για δεκαετείς περιόδους μετά το 2030, εκτός εάν από τις επανεξετάσεις της Επιτροπής έως το 2028 και κάθε δέκα έτη εφεξής συνάγεται το συμπέρασμα ότι δεν είναι απαραίτητη η επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια για το 2050.

2. Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν την απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου είτε με την καθιέρωση καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 97α είτε με τη λήψη εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 107β. Τα κράτη μέλη δύνανται να συνδυάζουν το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης με εναλλακτικά μέτρα πολιτικής. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η εξοικονόμηση που απορρέει από τα μέτρα πολιτικής που αναφέρονται στα άρθρα 97α και 107β και το άρθρο 28 παράγραφος 1120 παράγραφος 6 να υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V.

⇩ νέο

3. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, εναλλακτικά μέτρα πολιτικής, ή συνδυασμό των δύο, ή προγράμματα ή μέτρα που χρηματοδοτούνται από εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης, κατά προτεραιότητα μεταξύ ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέτρα πολιτικής που εφαρμόζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου να μην έχουν αρνητικές επιπτώσεις στα πρόσωπα αυτά. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη κάνουν την καλύτερη δυνατή χρήση της χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας χρηματοδότησης, των χρηματοδοτικών διευκολύνσεων που θεσπίζονται σε επίπεδο Ένωσης, και των εσόδων από δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3 στοιχείο β), με σκοπό την εξάλειψη των δυσμενών επιπτώσεων και τη διασφάλιση δίκαιης και συμπεριπτικής ενεργειακής μετάβασης.

Κατά τον σχεδιασμό τέτοιων μέτρων πολιτικής, τα κράτη μέλη εξετάζουν και προωθούν τον ρόλο που έχουν οι κοινότητες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και οι ενεργειακές κοινότητες πολιτών στην εφαρμογή των εν λόγω μέτρων πολιτικής.

Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν μερίδιο της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση μεταξύ ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Το μερίδιο αυτό ισούται τουλάχιστον με το ποσοστό των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, όπως εκτιμάται στο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού 2018/1999 για τη διακυβέρνηση. Εάν ένα κράτος μέλος δεν είχε κοινοποιήσει το μερίδιο των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, όπως εκτιμάται στο οικείο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, το μερίδιο της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση μεταξύ ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες ισούται τουλάχιστον με τον αριθμητικό μέσο όρο του μεριδίου των ακόλουθων δεικτών για το έτος 2019 ή, εάν κάποιος δεν είναι διαθέσιμος για το 2019, για την γραμμική παρέκταση των τιμών τους από τα τρία τελευταία έτη για τα οποία ήταν διαθέσιμος:

α)Αδυναμία επαρκούς θέρμανσης της κατοικίας (Eurostat, SILC [ilc_mdes01])·

β)Ληξιπρόθεσμες οφειλές λογαριασμών υπηρεσιών κοινής ωφελείας (Eurostat, SILC, [ilc_mdes07])· και

γ)Διάρθρωση της καταναλωτικής δαπάνης ανά πεμπτημόριο εισοδήματος και σκοπό κατανάλωσης COICOP (Eurostat, HBS, [hbs_str_t223], στοιχεία για [CP045] Ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο και άλλα καύσιμα).

4. Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τους εφαρμοζόμενους δείκτες, τον αριθμητικό μέσο όρο του μεριδίου και με το αποτέλεσμα των μέτρων πολιτικής που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου στις επικαιροποιήσεις των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, στα επακόλουθα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 7 έως 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, καθώς και στις αντίστοιχες εκθέσεις προόδου σύμφωνα με το άρθρο 17 του εν λόγω κανονισμού.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 3 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνυπολογίζουν την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα πολιτικής τα οποία θεσπίστηκαν έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 ή μετά την εν λόγω ημερομηνία, εφόσον τα μέτρα αυτά συντελούν σε νέες επιμέρους δράσεις που διεξάγονται μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020. ⇨ Η εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται σε οποιαδήποτε περίοδο επιβολής της υποχρέωσης δεν συνυπολογίζεται στην ποσότητα της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας για τις προηγούμενες περιόδους επιβολής της υποχρέωσης που ορίζονται στην παράγραφο 1. ⇦ 

62. Με την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν τουλάχιστον την οικεία υποχρέωση σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), μπορούν να υπολογίζουν την απαιτούμενη ποσότητα εξοικονομούμενης ενέργειας ⇨ που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο σημείο β) ⇦ μέσω ενός ή περισσότερων από τους ακόλουθους τρόπους:

α)εφαρμόζοντας ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης στις πωλήσεις ενέργειας σε τελικούς καταναλωτές ή στην τελική κατανάλωση ενέργειας, υπολογιζόμενη κατά μέσο όρο κατά την πλέον πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019,

β)εξαιρώντας, εν όλω ή εν μέρει, την ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές από το βασικό σενάριο υπολογισμού,

γ)χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε από τις επιλογές που ορίζονται στην παράγραφο 4.

73. Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν ⌦ κάποια από ⌫ τις δυνατότητες που προβλέπονται στην παράγραφο 6 στοιχείο α), β) ή γ) ⇨ σχετικά με την απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) ⇦, καθορίζουν:

α)το δικό τους ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης που θα ισχύει για τον υπολογισμό της σωρευτικής τους εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση, η οποία διασφαλίζει ότι η τελική ποσότητα της καθαρής εξοικονόμησης ενέργειάς τους δεν είναι κατώτερη από την απαιτούμενη βάσει της παραγράφου 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), και

β)το δικό τους βασικό σενάριο υπολογισμού, από το οποίο μπορεί να εξαιρείται, εν όλω ή εν μέρει, η ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές.

84. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 9, κάθε κράτος μέλος μπορεί:

α)να πραγματοποιεί τον υπολογισμό που απαιτείται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) χρησιμοποιώντας τις τιμές 1 % το 2014 και το 2015, 1,25 % το 2016 και το 2017 και 1,5 % το 2018, το 2019 και το 2020,

β)να εξαιρεί από τον υπολογισμό το σύνολο ή μέρος των κατ' όγκον πωλήσεων ενέργειας που χρησιμοποιείται, για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), ή τελικής ενέργειας που καταναλώνεται, για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στο στοιχείο β) του εν λόγω εδαφίου, στις βιομηχανικές δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ,

γ)να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας ⇨ σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) ⇦ την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται στους τομείς μετατροπής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των απαιτήσεων του άρθρου 2414 παράγραφος 4 και του άρθρου 251 παράγραφοι 1 έως 10. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα πολιτικής που πρόκειται να λάβουν βάσει του παρόντος στοιχείου για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα. Ο αντίκτυπος των εν λόγω μέτρων υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V και περιλαμβάνεται στα εν λόγω σχέδια,

δ)να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας την εξοικονόμηση ενέργειας η οποία προκύπτει από επιμέρους δράσεις οι οποίες εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά από τις 31 Δεκεμβρίου 2008 και έπειτα και εξακολουθούν να έχουν αντίκτυπο το 2020 όσον αφορά την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και μετά το 2020 όσον αφορά την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) και η οποία είναι δυνατό να μετρηθεί και να επαληθευθεί,

ε)να προσμετρά στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας την εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από μέτρα πολιτικής, εφόσον μπορεί να τεκμηριωθεί ότι τα εν λόγω μέτρα οδηγούν σε επιμέρους δράσεις που διεξάγονται από την 1η Ιανουαρίου 2018 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 και επιφέρουν εξοικονόμηση μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020,

στ)να εξαιρεί από τον υπολογισμό της ποσότητας απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας ⇨ σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) το ⇦ , 30 % της επαληθεύσιμης ποσότητας ενέργειας που παράγεται επί ή εντός κτιρίων προς ιδίαν χρήση συνεπεία μέτρων πολιτικής που προάγουν τη νέα εγκατάσταση τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας,

ζ)να προσμετρά, στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας ⇨ σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) ⇦, την εξοικονόμηση ενέργειας που υπερβαίνει την εξοικονόμηση ενέργειας που απαιτείται για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης από 1 Ιανουαρίου 2014 έως 31 Δεκεμβρίου 2020, υπό τον όρο ότι η εξοικονόμηση αυτή προκύπτει από επιμέρους δράσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο των μέτρων πολιτικής που αναφέρονται στα άρθρα 97α και 107β, που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη στα εθνικά σχέδια δράσης τους για την ενεργειακή απόδοση και που αναφέρονται στις εκθέσεις προόδου τους σύμφωνα με το άρθρο 24.

95. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν και υπολογίζουν τις επιπτώσεις των προτιμώμενων επιλογών δυνάμει της παραγράφου 84 ξεχωριστά για την περίοδο τις περιόδους που αναφέρεταιονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β):

α)για τον υπολογισμό της απαιτούμενης ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παράγραφο 84 στοιχεία α) έως δ). Ο συνδυασμός όλων των προτιμώμενων επιλογών δυνάμει της παραγράφου 4 δεν υπερβαίνει το 25 % της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α),

β)για τον υπολογισμό της απαιτούμενης ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παράγραφο 84 στοιχεία β) έως ζ), με την προϋπόθεση ότι οι επιμέρους δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο δ) εξακολουθούν να έχουν αντίκτυπο που μπορεί να επαληθευθεί και να μετρηθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Ο συνδυασμός όλων των προτιμώμενων επιλογών βάσει της παραγράφου 84 δεν οδηγεί σε μείωση άνω του 35 % της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που υπολογίζεται με βάση τις παραγράφους 62 και 73.

Ανεξάρτητα από το αν τα κράτη μέλη εξαιρούν εν όλω ή εν μέρει την ενέργεια που χρησιμοποιείται στις μεταφορές από το βασικό σενάριο υπολογισμού τους ή χρησιμοποιούν οποιαδήποτε από τις επιλογές που παρατίθενται στην παράγραφο 84, διασφαλίζουν ότι η υπολογισθείσα καθαρή ποσότητα νέας εξοικονόμησης που πρόκειται να επιτευχθεί ως προς την τελική κατανάλωση ενέργειας κατά την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης ⇨ που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) ⇦ από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 ⇨ 2023 ⇦ δεν είναι κατώτερη της ποσότητας που προκύπτει από την εφαρμογή του ποσοστού ετήσιας εξοικονόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β).

106.    Τα κράτη μέλη περιγράφουν σταις ⇨ επικαιροποιήσεις ⇦ των ενοποιημένων ολοκληρωμένα εθνικάών σχέδιά σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα ⇨ σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, στα μεταγενέστερα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 7 έως 12 και ⇦ σύμφωνα με το παράρτημα III του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ⇨ και στις αντίστοιχες εκθέσεις προόδου ⇦ τον υπολογισμό της ποσότητας εξοικονόμησης ενέργειας που πρόκειται να επιτευχθεί καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 που αναφέρεται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και, ενδεχομένως, εξηγούν πώς καθορίστηκαν το ποσοστό ετήσιας εξοικονόμησης και το βασικό σενάριο υπολογισμού, καθώς και πώς και σε ποιο βαθμό εφαρμόστηκαν οι επιλογές που αναφέρονται στην παράγραφο 84 του παρόντος άρθρου.

⇩ νέο

11.    Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την ποσότητα της απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) και στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, περιγραφή των μέτρων πολιτικής που πρέπει να εφαρμοστούν για την επίτευξη της απαιτούμενης συνολικής ποσότητας της σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση και τις μεθοδολογίες υπολογισμού τους σύμφωνα με το παράρτημα V της παρούσας οδηγίας, ως μέρος των επικαιροποιήσεων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, και στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα, όπως αναφέρεται και σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 3 και 7 έως 12β του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το υπόδειγμα υποβολής εκθέσεων που παρέχεται στα κράτη μέλη από την Επιτροπή.

12.    Όταν, βάσει της αξιολόγησης των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ή βάσει του προσχεδίου ή της τελικής επικαιροποίησης του τελευταίου κοινοποιηθέντος ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 ή βάσει της αξιολόγησης των επακόλουθων προσχεδίων και τελικών ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα πολιτικής δεν διασφαλίζουν την επίτευξη της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση κατά το τέλος της περιόδου επιβολής της υποχρέωσης, η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 προς τα κράτη μέλη τα μέτρα πολιτικής των οποίων κρίνει ότι είναι ανεπαρκή για να εξασφαλίσουν την τήρηση των υποχρεώσεων εξοικονόμησης ενέργειας.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 3

7.    Η εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020 δεν συνυπολογίζεται στην ποσότητα απαιτούμενης εξοικονόμησης ενέργειας για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.

⇩ νέο

13. Όταν ένα κράτος μέλος δεν έχει επιτύχει την απαιτούμενη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση έως το τέλος κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης που ορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, επιτυγχάνει την απομένουσα εξοικονόμηση ενέργειας επιπλέον της σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που απαιτείται έως το τέλος της επόμενης περιόδου επιβολής της υποχρέωσης.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 3

⇨ νέο

8.    Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη που επιτρέπουν στα υπόχρεα μέρη να χρησιμοποιούν την επιλογή που αναφέρεται στο άρθρο 7α παράγραφος 6 στοιχείο β) μπορούν, για τους σκοπούς του στοιχείου α) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να προσμετρούν την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται σε οποιοδήποτε έτος μετά το 2010 και πριν από την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης που αναφέρεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου σαν η εν λόγω εξοικονόμηση ενέργειας να είχε επιτευχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2013 και πριν από την 1η Ιανουαρίου 2021, υπό τον όρο ότι συντρέχουν όλες οι ακόλουθες περιστάσεις:

α)το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης βρισκόταν σε ισχύ σε οποιαδήποτε στιγμή μεταξύ της 31ης Δεκεμβρίου 2009 και της 31ης Δεκεμβρίου 2014 και περιλαμβανόταν στο πρώτο εθνικό σχέδιο δράσης για την ενεργειακή απόδοση του κράτους μέλους που υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 24 παράγραφος 2,

β)η εξοικονόμηση προέκυψε στο πλαίσιο του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης,

γ)η εξοικονόμηση υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V,

δ)τα έτη για τα οποία οι εξοικονομήσεις υπολογίζονται ως επιτευχθείσες έχουν αναφερθεί στα εθνικά σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2.

9.    Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η εξοικονόμηση που απορρέει από τα μέτρα πολιτικής που αναφέρονται στα άρθρα 7α και 7β και το άρθρο 20 παράγραφος 6 να υπολογίζεται σύμφωνα με το παράρτημα V.

10.    Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν την απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου είτε με την καθιέρωση καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 7α είτε με τη λήψη εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 7β. Τα κράτη μέλη δύνανται να συνδυάζουν το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης με εναλλακτικά μέτρα πολιτικής.

11.    Κατά τον σχεδιασμό μέτρων για την τήρηση των υποχρεώσεών τους για την επίτευξη εξοικονόμησης ενέργειας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη μετριασμού της ενεργειακής ένδειας, σύμφωνα με κριτήρια που έχουν καθοριστεί από αυτά, συνεκτιμώντας τις διαθέσιμες πρακτικές τους σε αυτόν τον τομέα, απαιτώντας, στον βαθμό που κρίνεται σκόπιμο, ένα ποσοστό μέτρων ενεργειακής απόδοσης στο πλαίσιο των εθνικών καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, εναλλακτικών μέτρων πολιτικής ή προγραμμάτων ή μέτρων χρηματοδοτούμενων στο πλαίσιο εθνικού ταμείου ενεργειακής απόδοσης να εφαρμόζεται κατά προτεραιότητα σε ευάλωτα νοικοκυριά, συμπεριλαμβανομένων όσων πλήττονται από ενεργειακή ένδεια, και, κατά περίπτωση, στην κοινωνική στέγαση.

Τα κράτη μέλη παρέχουν πληροφόρηση σχετικά με τα αποτελέσματα των μέτρων μετριασμού της ενεργειακής ένδειας στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας στις ενοποιημένες εθνικές τους εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999.

1412. ⇨ Στο πλαίσιο των επικαιροποιήσεων των εθνικών τους σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και των αντίστοιχων εκθέσεων προόδου, καθώς και των μεταγενέστερων ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα που κοινοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999 ⇦ τα Τα κράτη μέλη αποδεικνύουν ⇨ συμπεριλαμβάνοντας, κατά περίπτωση, αποδεικτικά στοιχεία και υπολογισμούς: ⇦

α)    πως, όταν υπάρχει επικάλυψη του αντικτύπου των μέτρων πολιτικής ή των επιμέρους δράσεων, δεν μετράται διπλά η εξοικονόμηση ενέργειας,.

⇩ νέο

β)    τον τρόπο με τον οποίο η εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία β) και γ) συμβάλλει στην επίτευξη της εθνικής συνεισφοράς τους σύμφωνα με το άρθρο 4.

γ)    ότι θεσπίζονται μέτρα πολιτικής για την εκπλήρωση της υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας, σχεδιασμένα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου και ότι τα εν λόγω μέτρα πολιτικής είναι επιλέξιμα και κατάλληλα να διασφαλίσουν την επίτευξη της απαιτούμενης ποσότητας σωρευτικής εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση έως το τέλος κάθε περιόδου επιβολής της υποχρέωσης.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 4

⇨ νέο

Άρθρο 97a

Καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης

1. Εφόσον τα κράτη μέλη αποφασίσουν να τηρήσουν την υποχρέωση επίτευξης της απαιτούμενης εξοικονόμησης δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 1 με την καθιέρωση καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, μεριμνούν ώστε τα υπόχρεα μέρη που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και δραστηριοποιούνται στην επικράτεια του εκάστοτε κράτους μέλους να επιτυγχάνουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 87 παράγραφοι 94 και 105, την οικεία απαιτούμενη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας στην τελική χρήση που καθορίζεται στο άρθρο 87 παράγραφος 1.

Εφόσον συντρέχει περίπτωση, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι τα υπόχρεα μέρη οφείλουν να πραγματοποιήσουν την εν λόγω εξοικονόμηση, εν όλω ή εν μέρει, με τη μορφή συνεισφοράς στο εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 1120 παράγραφος 6.

2. Τα κράτη μέλη ορίζουν, με βάση αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, υπόχρεα μέρη μεταξύ ⇨ των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς, ⇦ των διανομέων ενέργειας, των εταιρειών λιανικής πώλησης ενέργειας και των διανομέων καυσίμων κίνησης ή των εταιρειών λιανικής πώλησης καυσίμων κίνησης που δραστηριοποιούνται στην επικράτειά τους. Η απαραίτητη εξοικονόμηση ενέργειας για την εκπλήρωση της υποχρέωσης επιτυγχάνεται από τα υπόχρεα μέρη μεταξύ των τελικών καταναλωτών, που ορίζονται από το κράτος μέλος, ανεξάρτητα από τον υπολογισμό βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 1 ή, εάν τα κράτη μέλη λάβουν σχετική απόφαση, με πιστοποιημένη εξοικονόμηση που προκύπτει από άλλα μέρη σύμφωνα με το στοιχείο α) της παραγράφου 106 του παρόντος άρθρου.

3. Όταν εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας ορίζονται ως υπόχρεα μέρη δυνάμει της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά την εκπλήρωση της υποχρέωσής τους, οι εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας δεν δημιουργούν εμπόδια στους καταναλωτές σε σχέση με την αλλαγή προμηθευτή.

⇩ νέο

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να επιτύχουν μερίδιο της υποχρέωσής τους για εξοικονόμηση ενέργειας μεταξύ των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, των ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να επιτύχουν τους στόχους μείωσης του ενεργειακού κόστους και να επιτύχουν εξοικονόμηση ενέργειας με την προώθηση μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, συμπεριλαμβανομένων μέτρων χρηματοδοτικής στήριξης που μετριάζουν τις επιπτώσεις των τιμών των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στις ΜΜΕ και τις πολύ μικρές ΜΜΕ.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να συνεργάζονται με τις τοπικές αρχές ή τους δήμους για την προώθηση μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης μεταξύ των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, των ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες. Αυτό περιλαμβάνει τον προσδιορισμό και την αντιμετώπιση των ειδικών αναγκών συγκεκριμένων ομάδων που βρίσκονται σε κίνδυνο ενεργειακής φτώχειας ή είναι περισσότερο ευάλωτες στις επιπτώσεις της. Για την προστασία των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, των ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τα υπόχρεα μέρη να υλοποιήσουν δράσεις όπως η ανακαίνιση κτιρίων, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής κατοικίας, η αντικατάσταση συσκευών, η χρηματοδοτική στήριξη και παροχή κινήτρων για μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης σύμφωνα με τα εθνικά καθεστώτα χρηματοδότησης και στήριξης ή οι ενεργειακοί έλεγχοι.

6. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα υπόχρεα μέρη να υποβάλλουν έκθεση σε ετήσια βάση σχετικά με την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτεύχθηκε από τα υπόχρεα μέρη από δράσεις που προωθούνται μεταξύ των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, των ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, και απαιτούν συγκεντρωτικές στατιστικές πληροφορίες σχετικά με τους τελικούς πελάτες τους (όπου θα προσδιορίζονται οι αλλαγές στην εξοικονόμηση ενέργειας σε σύγκριση με πληροφορίες που είχαν υποβληθεί παλαιότερα) και σχετικά με την παρεχόμενη τεχνική και χρηματοδοτική στήριξη.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 4 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

74. Τα κράτη μέλη εκφράζουν την ποσότητα της εξοικονομούμενης ενέργειας που απαιτείται από κάθε υπόχρεο μέρος ως κατανάλωση είτε τελικής είτε πρωτογενούς ενέργειας. Η μέθοδος που επιλέγεται για να εκφραστεί η απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας χρησιμοποιείται επίσης για τον υπολογισμό της εξοικονόμησης που δηλώνουν τα υπόχρεα μέρη. ⇨ Κατά τη μετατροπή του ποσού της εξοικονόμησης ενέργειας, ⇦ εΕφαρμόζονται οι συντελεστές μετατροπής ⇨ οι τιμές τις κατώτερης θερμογόνου δύναμης ⇦ που αναφέρονται ⇨ στο παράρτημα VI του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/2066 της Επιτροπής 111 και ο συντελεστής πρωτογενούς ενέργειας σύμφωνα με το άρθρο 29 ⇦ στο παράρτημα IV ⇨ εκτός αν μπορεί να δικαιολογηθεί η χρήση άλλων συντελεστών μετατροπής ⇦.

85. Τα κράτη μέλη ⌦ καθιερώνουν ⌫ θέτουν σε εφαρμογή συστήματα μέτρησης, ελέγχου και επαλήθευσης με βάση τα οποία διενεργείται για τη ⌦ διενέργεια ⌫ τεκμηριωμένης επαλήθευσης σε τουλάχιστον ένα στατιστικά σημαντικό ποσοστό και αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης που εφαρμόζουν τα υπόχρεα μέρη. Η μέτρηση, ο έλεγχος και η επαλήθευση πραγματοποιούνται ανεξάρτητα από τα υπόχρεα μέρη. ⇨ Όταν μια οντότητα είναι υπόχρεο μέρος στο πλαίσιο εθνικού καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης δυνάμει του άρθρου 9 και στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής της ΕΕ για κτίρια και οδικές μεταφορές [παραπομπή στην πρόταση], το σύστημα παρακολούθησης και επαλήθευσης διασφαλίζει ότι η τιμή των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που μετακυλίεται κατά τη διάθεση καυσίμου για κατανάλωση [σύμφωνα με το άρθρο XX της οδηγίας XX] λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό και στην υποβολή εκθέσεων σχετικά με την εξοικονόμηση ενέργειας των μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας της οντότητας. ⇦

⇩ νέο

9) Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή, στο πλαίσιο των εκθέσεων προόδου των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, σχετικά με τα συστήματα μέτρησης, ελέγχου και επαλήθευσης που έχουν τεθεί σε εφαρμογή, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν, των προβλημάτων που εντοπίστηκαν και του τρόπου αντιμετώπισής τους.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 4 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

106. Στο πλαίσιο του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης, τα κράτη μέλη μπορούν να ⌦ εξουσιοδοτούν υπόχρεα μέρη να διενεργούν ⌫ πράττουν ένα ή και τα δύο από τα ακόλουθα:

α)να επιτρέπουν στα υπόχρεα μέρη να προσμετρούν, στο πλαίσιο της υποχρέωσής τους, την πιστοποιημένη εξοικονόμηση ενέργειας που επέτυχαν οι πάροχοι ενεργειακών υπηρεσιών ή άλλα τρίτα μέρη, ακόμη και όταν τα υπόχρεα μέρη προωθούν μέτρα μέσω άλλων εγκεκριμένων από το κράτος φορέων ή μέσω δημόσιων αρχών, ανεξαρτήτως εάν σε αυτές συμμετέχουν επίσημες συμπράξεις και σε συνδυασμό ενδεχομένως με άλλες πηγές χρηματοδότησης. Όταν τα κράτη μέλη το επιτρέπουν, μεριμνούν ώστε η πιστοποίηση της εξοικονόμησης ενέργειας να ακολουθεί θεσμοθετημένη στα κράτη μέλη διαδικασία έγκρισης, η οποία είναι σαφής, διαφανής και ανοικτή προς όλους τους συμμετέχοντες και η οποία αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση του κόστους πιστοποίησης,

β)να επιτρέπουν στα υπόχρεα μέρη να προσμετρούν την εξοικονόμηση που επιτεύχθηκε σε ένα συγκεκριμένο έτος σαν να είχε επιτευχθεί σε ένα από τα τέσσερα προηγούμενα ή τρία επόμενα έτη, εφόσον η σχετική ημερομηνία δεν υπερβαίνει τη λήξη των περιόδων επιβολής της υποχρέωσης που καθορίζονται στο άρθρο 87 παράγραφος 1.

Τα κράτη μέλη αξιολογούν και, εφόσον απαιτείται, λαμβάνουν μέτρα για την ελαχιστοποίηση του αντικτύπου των άμεσων και έμμεσων δαπανών των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης στην ανταγωνιστικότητα των ενεργοβόρων βιομηχανιών που εκτίθενται στον διεθνή ανταγωνισμό.

117. Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν, σε ετήσια βάση, την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται από κάθε υπόχρεο μέρος ή κάθε υποκατηγορία υπόχρεου μέρους, καθώς και συνολικά στο πλαίσιο του καθεστώτος.

Άρθρο 107β

Εναλλακτικά μέτρα πολιτικής

1. Εφόσον τα κράτη μέλη αποφασίσουν να τηρήσουν την υποχρέωση επίτευξης της απαιτούμενης εξοικονόμησης δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 1 με τη λήψη εναλλακτικών μέτρων πολιτικής, μεριμνούν, με την επιφύλαξη του άρθρου 87 παράγραφοι 94 και 105, ώστε η απαιτούμενη εξοικονόμηση ενέργειας δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 1 να επιτυγχάνεται στους τελικούς καταναλωτές.

2. Για όλα τα μέτρα πλην των φορολογικών, τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή συστήματα μέτρησης, ελέγχου και επαλήθευσης, με βάση τα οποία διενεργείται τεκμηριωμένη επαλήθευση σε τουλάχιστον ένα στατιστικά σημαντικό ποσοστό και αντιπροσωπευτικό δείγμα των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης που εφαρμόζουν τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη. Η μέτρηση, ο έλεγχος και η επαλήθευση πραγματοποιούνται ανεξάρτητα από τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα μέρη.

⇩ νέο

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή, στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, σχετικά με τα συστήματα μέτρησης, ελέγχου και επαλήθευσης που έχουν τεθεί σε εφαρμογή, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν, των προβλημάτων που εντοπίστηκαν και του τρόπου αντιμετώπισής τους.

4. Κατά την αναφορά ενός φορολογικού μέτρου, τα κράτη μέλη αποδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο έχει διασφαλιστεί, στον σχεδιασμό του φορολογικού μέτρου, η αποτελεσματικότητα και η ορατότητα με την πάροδο του χρόνου που έχει το μήνυμα της τιμής, όπως ο φορολογικός συντελεστής. Σε περίπτωση μείωσης του φορολογικού συντελεστή, τα κράτη μέλη αιτιολογούν τον τρόπο με τον οποίο τα φορολογικά μέτρα εξακολουθούν να οδηγούν σε νέα εξοικονόμηση ενέργειας.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 118

Ενεργειακοί έλεγχοι και Σσυστήματα ενεργειακής διαχείρισης ⌦ και ενεργειακοί έλεγχοι ⌫

⇩ νέο

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι επιχειρήσεις με μέση ετήσια κατανάλωση ενέργειας υψηλότερη από 100 TJ κατά την προηγούμενη τριετία για όλους τους φορείς ενέργειας εφαρμόζουν σύστημα ενεργειακής διαχείρισης. Το σύστημα ενεργειακής διαχείρισης πιστοποιείται από ανεξάρτητο φορέα σύμφωνα με τα σχετικά ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι επιχειρήσεις με μέση ετήσια κατανάλωση ενέργειας υψηλότερη από 10 TJ κατά την προηγούμενη τριετία για όλους τους φορείς ενέργειας που δεν εφαρμόζουν σύστημα ενεργειακής διαχείρισης υπόκεινται σε ενεργειακό έλεγχο. Οι ενεργειακοί έλεγχοι διενεργούνται με ανεξάρτητο και οικονομικά αποδοτικό τρόπο από ειδικευμένους ή διαπιστευμένους εμπειρογνώμονες σύμφωνα με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 26 ή εφαρμόζονται και εποπτεύονται από ανεξάρτητες αρχές δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας. Οι ενεργειακοί έλεγχοι διενεργούνται τουλάχιστον ανά τετραετία μετά την ημερομηνία του προηγούμενου ενεργειακού ελέγχου.

Τα αποτελέσματα των ενεργειακών ελέγχων, συμπεριλαμβανομένων των συστάσεων αυτών, διαβιβάζονται στη διοίκηση της επιχείρησης. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα αποτελέσματα και οι συστάσεις που εφαρμόστηκαν δημοσιεύονται στην ετήσια έκθεση της επιχείρησης, κατά περίπτωση.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

31. Τα κράτη μέλη προωθούν τη δυνατότητα διάθεσης, σε όλους τους τελικούς καταναλωτές ⌦ πελάτες ⌫ , ενεργειακών ελέγχων υψηλής ποιότητας οι οποίοι είναι οικονομικώς αποδοτικοί, και:

α)διενεργούνται ανεξάρτητα από ειδικευμένους ή/και διαπιστευμένους εμπειρογνώμονες σύμφωνα με κριτήρια πιστοποίησης ⌦ επαγγελματικών προσόντων ⌫ ή

β)την εφαρμογή και επίβλεψη των οποίων αναλαμβάνουν ανεξάρτητες αρχές στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας.

Οι ενεργειακοί έλεγχοι που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, μπορούν να πραγματοποιούνται από εσωτερικούς εμπειρογνώμονες ή από ενεργειακούς ελεγκτές υπό τον όρο ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος έχει θεσπίσει πρόγραμμα για τη διασφάλιση και τον έλεγχο της ποιότητάς τους, και ότι περιλαμβάνει, εάν κρίνεται σκόπιμο, ετήσια τυχαία επιλογή τουλάχιστον ενός στατιστικά σημαντικού ποσοστού όλων των ενεργειακών ελέγχων που πραγματοποιούν.

Προκειμένου να παρέχονται εχέγγυα για την υψηλή ποιότητα των ενεργειακών ελέγχων και των συστημάτων ενεργειακής διαχείρισης, τα κράτη μέλη θεσπίζουν διαφανή και αμερόληπτα ελάχιστα κριτήρια για τους ενεργειακούς ελέγχους που ορίζονται στο παράρτημα VΙ. ⇨ Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι διενεργούνται έλεγχοι ποιότητας προκειμένου να διασφαλίζεται η εγκυρότητα και η ακρίβεια των ενεργειακών ελέγχων. ⇦

Οι ενεργειακοί έλεγχοι δεν περιλαμβάνουν ρήτρες που θα εμποδίζουν τη διαβίβαση των ευρημάτων του ελέγχου σε ειδικευμένο/διαπιστευμένο πάροχο ενεργειακών υπηρεσιών, υπό τον όρο ότι ο πελάτης δεν φέρει αντίρρηση.

42. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν προγράμματα που θα ενθαρρύνουν τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ⇨ που δεν υπόκεινται στην παράγραφο 1 ή 2 ⇦ να υποβάλλονται σε ενεργειακούς ελέγχους και, συνακολούθως, να υλοποιούν τις συστάσεις των ελέγχων αυτών.

Με βάση διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια και με την επιφύλαξη του δικαίου της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν καθεστώτα στήριξης των ΜΜΕ, ακόμη και αν έχουν συνάψει προαιρετικές συμφωνίες, ώστε να καλύπτουν το κόστος του ενεργειακού ελέγχου και της υλοποίησης συστάσεών του που εξασφαλίζουν υψηλή οικονομική απόδοση, εφόσον τα προτεινόμενα μέτρα υλοποιηθούν.

Τα κράτη μέλη φέρουν εις γνώση των ΜΜΕ, μεταξύ άλλων και μέσω των οικείων ενδιάμεσων αντιπροσωπευτικών τους οργανώσεων, συγκεκριμένα παραδείγματα για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να βοηθήσουν τα συστήματα ενεργειακής διαχείρισης στις επιχειρήσεις τους. Η Επιτροπή βοηθά τα κράτη μέλη υποστηρίζοντας την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών στον τομέα αυτόν.

3.    Τα κράτη μέλη επεξεργάζονται επίσης προγράμματα για την ευαισθητοποίηση των νοικοκυριών, μέσω κατάλληλων συμβουλευτικών υπηρεσιών, ως προς τα πλεονεκτήματα των ελέγχων αυτών.

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν εκπαιδευτικά προγράμματα για την επιμόρφωση των ενεργειακών ελεγκτών προκειμένου να διευκολύνεται η αριθμητική επάρκεια των εμπειρογνωμόνων.

4.    Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι επιχειρήσεις που δεν είναι ΜΜΕ να υποβάλλονται σε ενεργειακό έλεγχο διεξαγόμενο με ανεξάρτητο και οικονομικώς αποδοτικό τρόπο από ειδικευμένους ή/και διαπιστευμένους εμπειρογνώμονες ή που την εφαρμογή και επίβλεψή τους αναλαμβάνουν ανεξάρτητες αρχές στο πλαίσιο της εθνικής νομοθεσίας έως τις 5 Δεκεμβρίου 2015 και τουλάχιστον ανά τετραετία από την ημερομηνία διεξαγωγής του προηγούμενου ενεργειακού ελέγχου.

⇩ νέο

5. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν προγράμματα που θα ενθαρρύνουν τις μη μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που δεν υπόκεινται στην παράγραφο 1 ή 2, να υποβάλλονται σε ενεργειακούς ελέγχους και, συνακολούθως, να υλοποιούν τις συστάσεις των ελέγχων αυτών.

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

65. Οι ενεργειακοί έλεγχοι θεωρείται ότι πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 4 ⇨ 2 ⇦ όταν διεξάγονται με ανεξάρτητο τρόπο, βάσει ελάχιστων κριτηρίων που ορίζονται στο παράρτημα VΙ και υλοποιούνται στο πλαίσιο προαιρετικών συμφωνιών που συνάπτονται μεταξύ οργανώσεων εμπλεκόμενων παραγόντων και ενός διορισμένου φορέα, ή άλλων φορέων στους οποίους οι αρμόδιες αρχές έχουν εκχωρήσει τη σχετική ευθύνη, και υπό την εποπτεία του οικείου κράτους μέλους ή της Επιτροπής.

Η πρόσβαση στους συμμετέχοντες στην αγορά που παρέχουν ενεργειακές υπηρεσίες βασίζεται σε διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια.

⇩ νέο

7. Οι επιχειρήσεις που εφαρμόζουν σύμβαση ενεργειακής απόδοσης εξαιρούνται από τις απαιτήσεις των παραγράφων 1 και 2, υπό την προϋπόθεση ότι η σύμβαση ενεργειακής απόδοσης συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παραρτήματος XIV.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

86. Οι επιχειρήσεις που δεν είναι ΜΜΕ και εφαρμόζουν σύστημα ενεργειακής ή περιβαλλοντικής διαχείρισης - πιστοποιημένο από ανεξάρτητο φορέα, σύμφωνα με τα σχετικά ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα - θα εξαιρούνται από τις απαιτήσεις της παραγράφου 4 ⇨ των παραγράφων 1 και 2 ⇦, υπό τον όρο ότι τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το εν λόγω σύστημα ⌦ περιβαλλοντικής ⌫ διαχείρισης περιλαμβάνει ενεργειακό έλεγχο βάσει ελάχιστων κριτηρίων που ορίζονται στο παράρτημα VΙ.

97. Οι ενεργειακοί έλεγχοι μπορούν να είναι μεμονωμένοι ή να αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου περιβαλλοντικού ελέγχου. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν η αξιολόγηση του τεχνικώς και οικονομικώς εφικτού της σύνδεσης ενός υφιστάμενου ή σχεδιαζόμενου δικτύου τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης να αποτελεί μέρος του ενεργειακού ελέγχου.

Με την επιφύλαξη του δικαίου της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν καθεστώτα στήριξης και παροχής κινήτρων για την υλοποίηση των συστάσεων από ενεργειακούς ελέγχους και συναφή μέτρα.

⇩ νέο

10. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 έως 9, τα κράτη μέλη απαιτούν από τους ιδιοκτήτες και τους φορείς εκμετάλλευσης κάθε κέντρου δεδομένων στην επικράτειά τους με σημαντική κατανάλωση ενέργειας να δημοσιοποιούν, έως τις 15 Μαρτίου 2024 και στη συνέχεια ανά έτος, τις πληροφορίες που ορίζονται στο σημείο 2 του παραρτήματος VI, τις οποίες τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη συνέχεια στην Επιτροπή.

🡻 2012/27/ΕΕ

Άρθρο 129

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 1 στοιχείο α)

Μέτρηση φυσικού αερίου

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 1 στοιχείο β)

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, εφόσον είναι τεχνικώς εφικτό, οικονομικώς εύλογο και ανάλογο προς τη δυνητική εξοικονόμηση ενέργειας, παρέχονται σε ανταγωνιστική τιμή στους τελικούς καταναλωτές φυσικού αερίου ατομικοί μετρητές που να αντικατοπτρίζουν επακριβώς την πραγματική ενεργειακή κατανάλωση του τελικού καταναλωτή και να παρέχουν πληροφορίες όσον αφορά τον πραγματικό χρόνο χρήσης.

🡻 2012/27/ΕΕ

Παρόμοιος ατομικός μετρητής σε ανταγωνιστική τιμή παρέχεται πάντα όταν:

α)αντικαθίσταται υπάρχων μετρητής, εκτός αν τούτο είναι τεχνικώς αδύνατο ή δεν είναι οικονομικώς αποδοτικό σε σχέση με τις εκτιμώμενες δυνατότητες μακροπρόθεσμης εξοικονόμησης ενέργειας,

β)πραγματοποιείται νέα σύνδεση σε νέο κτίριο, ή σε κτίριο που υποβάλλεται σε ανακαινίσεις μεγάλης κλίμακας, σύμφωνα με την οδηγία 2010/31/ΕΕ.

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 1 στοιχείο γ)

2. Εφόσον και στον βαθμό που τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν ευφυή συστήματα μέτρησης και διοργανώνουν την ανάπτυξη έξυπνων μετρητών φυσικού αερίου σύμφωνα με την οδηγία 2009/73/ΕΚ.

🡻 2012/27/ΕΕ

α)μεριμνούν ώστε τα συστήματα μέτρησης να παρέχουν στους τελικούς καταναλωτές πληροφορίες για τον πραγματικό χρόνο χρήσης και ώστε οι στόχοι της ενεργειακής απόδοσης και τα οφέλη των τελικών καταναλωτών να λαμβάνονται πλήρως υπόψη στον καθορισμό των ελάχιστων λειτουργιών των μετρητών και των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στους συμμετέχοντες στην αγορά,

β)διασφαλίζουν την ασφάλεια των έξυπνων μετρητών και των ανταλλαγών δεδομένων, καθώς και την ιδιωτικότητα των τελικών καταναλωτών, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης για την προστασία των δεδομένων και της ιδιωτικότητας,

γε)απαιτούν την παροχή κατάλληλων συμβουλών και πληροφοριών στους καταναλωτές κατά το χρόνο εγκατάστασης έξυπνων μετρητών, κυρίως σχετικά με το σύνολο των δυνατοτήτων τους όσον αφορά τη χρήση των ενδείξεων του μετρητή και την παρακολούθηση της κατανάλωσης ενέργειας.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 6 (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 139a

Μέτρηση για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχονται σε ανταγωνιστική τιμή, στους τελικούς καταναλωτές τηλεθέρμανσης, τηλεψύξης και ζεστού νερού οικιακής χρήσης, μετρητές που αναγράφουν επακριβώς την πραγματική ενεργειακή κατανάλωσή τους.

2. Εφόσον σε ένα κτίριο παρέχεται θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή που εξυπηρετεί πολλά κτίρια ή από σύστημα τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης, εγκαθίσταται μετρητής στον εναλλάκτη θερμότητας ή στο σημείο διανομής.

Άρθρο 149β

Τοπική μέτρηση και επιμερισμός του κόστους για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1. Σε πολυκατοικίες και σε κτίρια πολλαπλών χρήσεων όπου η θέρμανση ή η ψύξη παρέχεται από κεντρική πηγή ή από σύστημα τηλεθέρμανσης ή τηλεψύξης, εγκαθίστανται ατομικοί μετρητές για τη μέτρηση της κατανάλωσης για θέρμανση ή ψύξη ή για ζεστό νερό οικιακής χρήσης σε κάθε κτιριακή μονάδα, όπου αυτό είναι τεχνικά εφικτό και οικονομικά αποδοτικό με κριτήριο την αναλογικότητα προς τη δυνητική εξοικονόμηση ενέργειας.

Σε περίπτωση που η χρήση ατομικών μετρητών δεν είναι τεχνικά εφικτή ή οικονομικώς αποδοτική για τη μέτρηση της κατανάλωσης θέρμανσης σε κάθε κτιριακή μονάδα, χρησιμοποιούνται ατομικοί κατανεμητές κόστους θέρμανσης για τη μέτρηση της κατανάλωσης θέρμανσης σε κάθε θερμαντικό σώμα., εκτός εάν το συγκεκριμένο κράτος μέλος αποδείξει ότι η εγκατάσταση των εν λόγω κατανεμητών κόστους θέρμανσης δεν θα ήταν οικονομικώς αποδοτική. Στις περιπτώσεις αυτές, είναι δυνατόν να εξετάζονται εναλλακτικές και οικονομικώς αποδοτικές μέθοδοι μέτρησης της κατανάλωσης θέρμανσης. Τα γενικά κριτήρια, οι μέθοδοι και/ή οι διαδικασίες καθορισμού της αδυναμίας τεχνικής εφαρμογής και της έλλειψης οικονομικής αποδοτικότητας προσδιορίζονται σαφώς και δημοσιεύονται από κάθε κράτος μέλος.

2. Σε νέες πολυκατοικίες και σε κατοικήσιμα τμήματα νέων κτιρίων πολλαπλών χρήσεων, που διαθέτουν κεντρική πηγή θέρμανσης για ζεστό νερό οικιακής χρήσης ή τροφοδοτούνται από συστήματα τηλεθέρμανσης, τοποθετούνται ατομικοί μετρητές για ζεστό νερό οικιακής χρήσης, παρά τα οριζόμενα στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο.

3. Σε πολυκατοικίες ή κτίρια πολλαπλών χρήσεων που διαθέτουν τηλεθέρμανση ή τηλεψύξη ή εφόσον σε τέτοια κτίρια είναι διαδεδομένα τα κοινόχρηστα συστήματα ψύξης ή θέρμανσης, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να έχουν θεσπισθεί διαφανείς, δημοσίως διαθέσιμοι εθνικοί κανόνες περί κατανομής του κόστους της κατανάλωσης θέρμανσης, ψύξης ή ζεστού νερού οικιακής χρήσης στα κτίρια αυτά, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η ακρίβεια του καταμερισμού της ατομικής κατανάλωσης. Όπου ενδείκνυται, οι κανόνες αυτοί περιλαμβάνουν κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο κατανομής του κόστους της ενέργειας με τις ακόλουθες χρήσεις:

α)ζεστό νερό οικιακής χρήσης,

β)θερμότητα που εκλύεται από την κεντρική εγκατάσταση του κτιρίου για θέρμανση των κοινόχρηστων χώρων, εφόσον τα κλιμακοστάσια και οι διάδρομοι είναι εξοπλισμένοι με θερμαντικά σώματα,

γ)για τον σκοπό της θέρμανσης ή της ψύξης διαμερισμάτων.

Άρθρο 159γ

Απαίτηση εξ αποστάσεως ανάγνωσης

1. Για τους σκοπούς των άρθρων 139α και 149β, οι ⌦ νεοεγκατεστημένοι ⌫ μετρητές και οι ατομικοί κατανεμητές κόστους θέρμανσης που έχουν εγκατασταθεί μετά τις 25 Οκτωβρίου 2020 είναι συσκευές με δυνατότητα εξ αποστάσεως ανάγνωσης. Οι προϋποθέσεις τεχνικής εφικτότητας και οικονομικής αποδοτικότητας που καθορίζονται στο άρθρο 149β παράγραφος 1 εξακολουθούν να ισχύουν.

2. Μετρητές και κατανεμητές κόστους θέρμανσης που δεν παρέχουν τη δυνατότητα ανάγνωσης εξ αποστάσεως αλλά έχουν ήδη εγκατασταθεί εξοπλίζονται με τη δυνατότητα ανάγνωσης εξ αποστάσεως ή αντικαθίστανται με συσκευές που παρέχουν τη δυνατότητα εξ αποστάσεως ανάγνωσης το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2027, εκτός εάν το οικείο κράτος μέλος αποδείξει ότι αυτό δεν είναι οικονομικά αποδοτικό.

🡻 2012/27/ΕΕ

Άρθρο 1610

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 3 στοιχείο α)

Πληροφορίες τιμολόγησης για το φυσικό αέριο

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 2 στοιχείο β) (προσαρμοσμένο)

1. Όπου οι τελικοί πελάτες δεν διαθέτουν τους έξυπνους μετρητές που αναφέρονται στην οδηγία 2009/73/ΕΚ, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, ότι οι πληροφορίες τιμολόγησης για το φυσικό αέριο είναι αξιόπιστες, ακριβείς και βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση, σύμφωνα με το παράρτημα VΙΙ σημείο 1.1, εφόσον αυτό είναι τεχνικά δυνατόν και οικονομικά αιτιολογημένο.

🡻 2012/27/ΕΕ

Η υποχρέωση αυτή μπορεί να εκπληρώνεται από σύστημα τακτικής ανάγνωσης της κατανάλωσης στον μετρητή από τους τελικούς καταναλωτές, την οποία θα κοινοποιούν στον προμηθευτή της ενέργειας. Μόνο εάν ο τελικός καταναλωτής δεν έχει γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα αυτής της μέτρησης για δεδομένη περίοδο, η τιμολόγηση θα βασίζεται σε τεκμαρτή ή σε κατ’ αποκοπήν κατανάλωση.

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 2 στοιχείο γ)

2. Οι μετρητές που εγκαθίστανται σύμφωνα με την οδηγία 2009/73/ΕΚ παρέχουν τη δυνατότητα ακριβούς τιμολόγησης, με βάση την πραγματική κατανάλωση. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τελικοί πελάτες έχουν τη δυνατότητα εύκολης πρόσβασης σε συμπληρωματικές πληροφορίες που τους επιτρέπουν να ελέγχουν οι ίδιοι λεπτομερώς το ιστορικό της κατανάλωσής τους.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

Οι συμπληρωματικές πληροφορίες για το ιστορικό της κατανάλωσης περιλαμβάνουν:

α)σωρευτικά στοιχεία τουλάχιστον για τα τρία προηγούμενα έτη ή για την περίοδο από την έναρξη της σύμβασης προμήθειας εάν αυτή είναι μικρότερη. Τα στοιχεία αντιστοιχούν στις χρονικές περιόδους για τις οποίες υπάρχουν συχνά τιμολογιακές πληροφορίες· και

β)λεπτομερή στοιχεία για τον χρόνο χρήσης για οιαδήποτε ημέρα, εβδομάδα, μήνα και έτος. Τα στοιχεία αυτά κοινοποιούνται στον τελικό καταναλωτή μέσω του διαδικτύου ή της διεπαφής του μετρητή τουλάχιστον για το διάστημα των τελευταίων 24 μηνών ή για την περίοδο από την έναρξη της σύμβασης προμήθειας εάν αυτή είναι μικρότερη.

3. Ανεξάρτητα του εάν έχουν εγκατασταθεί έξυπνοι μετρητές ή όχι, τα κράτη μέλη:

α)απαιτούν, στον βαθμό που είναι διαθέσιμα στοιχεία που αφορούν την ενεργειακή τιμολόγηση και το ιστορικό της κατανάλωσης των τελικών καταναλωτών, να διατίθενται κατόπιν αιτήματος του τελικού καταναλωτή, σε πάροχο ενεργειακών υπηρεσιών οριζόμενο από τον τελικό καταναλωτή,

β)διασφαλίζουν ότι στους τελικούς καταναλωτές προσφέρεται η επιλογή ηλεκτρονικών τιμολογιακών πληροφοριών και τιμολόγησης και ότι, εάν οι πελάτες το ζητήσουν, λαμβάνουν σαφείς και κατανοητές εξηγήσεις για τον τρόπο με τον οποίο προέκυψε ο λογαριασμός τους, ιδίως στην περίπτωση που οι λογαριασμοί δεν βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση,

γ)διασφαλίζουν ότι στον λογαριασμό παρέχονται κατάλληλα πληροφοριακά στοιχεία ώστε οι τελικοί καταναλωτές να έχουν πλήρη εικόνα του τρέχοντος ενεργειακού κόστους, σύμφωνα με το παράρτημα VΙΙ,

δ)μπορούν να προβλέπουν ότι, κατόπιν αιτήματος του τελικού καταναλωτή, οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτά τα τιμολόγια δεν θα θεωρούνται αίτημα προς πληρωμή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι προμηθευτές ενεργειακών πόρων προσφέρουν ευέλικτες ρυθμίσεις για τις πληρωμές,

ε)μπορούν να απαιτούν οι πληροφορίες και οι εκτιμήσεις του ενεργειακού κόστους να παρέχονται στους καταναλωτές εφόσον τις ζητούν, εγκαίρως και σε κατανοητή μορφή ώστε να μπορούν να συγκρίνουν παρόμοιες προσφορές.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 8 (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 1710a

Πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για θέρμανση, ψύξη και ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1. Όπου έχουν εγκατασταθεί μετρητές και κατανεμητές κόστους θέρμανσης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης είναι αξιόπιστες και ακριβείς και βασίζονται στην πραγματική κατανάλωση ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης, σύμφωνα με το παράρτημα VIIIVIΙα σημεία 1 και 2 για όλους τους τελικούς καταναλωτές, δηλαδή τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αγοράζουν θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης για ιδία τελική χρήση ή τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που κατοικούν σε μονοκατοικία ή σε διαμέρισμα πολυκατοικίας ή κτιρίου πολλαπλών χρήσεων που τροφοδοτείται με θέρμανση, ψύξη ή ζεστό νερό οικιακής χρήσης από κεντρική πηγή που δεν έχει άμεση ή ατομική σύμβαση με τον προμηθευτή ενέργειας.

Η υποχρέωση αυτή, σε περίπτωση που αυτό προβλέπεται από το κράτος μέλος, με εξαίρεση την περίπτωση επιμερισμένης μέτρησης της κατανάλωσης βάσει κατανεμητών κόστους θέρμανσης δυνάμει του άρθρου 149β, μπορεί να εκπληρώνεται από σύστημα που επιτρέπει στον τελικό καταναλωτή ή τον τελικό χρήστη να ελέγχει τακτικά και να κοινοποιεί το αποτέλεσμα της μέτρησης που αναγράφεται στον μετρητή του. Μόνο όταν ο τελικός καταναλωτής ή ο τελικός χρήστης δεν έχει γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα αυτής της μέτρησης για δεδομένη περίοδο τιμολόγησης, η τιμολόγηση βασίζεται σε κατ' εκτίμηση ή σε κατ' αποκοπήν χρέωση.

2. Τα κράτη μέλη:

α)απαιτούν, αν υπάρχουν πληροφορίες που αφορούν την ενεργειακή τιμολόγηση και το ιστορικό της κατανάλωσης ή τις ενδείξεις του κατανεμητή κόστους θέρμανσης των τελικών χρηστών, να διατίθενται κατ' αίτηση του τελικού χρήστη σε πάροχο ενεργειακών υπηρεσιών τον οποίο ορίζει ο τελικός χρήστης,

β)διασφαλίζουν ότι στους τελικούς πελάτες καταναλωτές προσφέρεται η επιλογή παροχής των πληροφοριών τιμολόγησης και των λογαριασμών με ηλεκτρονικό τρόπο,

γ)διασφαλίζουν ότι στους λογαριασμούς παρέχονται σε όλους τους τελικούς χρήστες σαφείς και κατανοητές πληροφορίες σύμφωνα με το παράρτημα VIIIVIΙα σημείο 3 και και

δ)προάγουν την κυβερνοασφάλεια και διασφαλίζουν την προστασία της ιδιωτικότητας και των δεδομένων των τελικών χρηστών σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο.

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι, κατόπιν αιτήματος του τελικού καταναλωτή, η παροχή πληροφοριών τιμολόγησης δεν θεωρείται ότι συνιστά αίτημα προς πληρωμή. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι προσφέρονται ευέλικτες ρυθμίσεις για τις πληρωμές.

3. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν ποιος θα επιφορτισθεί με την ευθύνη παροχής των πληροφοριών των παραγράφων 1 και 2 σε τελικούς χρήστες χωρίς άμεση ή ατομική σύμβαση με προμηθευτή ενέργειας.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 9

Άρθρο 1811

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 3

Κόστος πρόσβασης στις πληροφορίες μέτρησης και τιμολόγησης για το φυσικό αέριο

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 9

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι τελικοί καταναλωτές λαμβάνουν ατελώς όλους τους λογαριασμούς τους και τα στοιχεία για την κατανάλωση ενέργειας και ότι οι τελικοί καταναλωτές έχουν κατάλληλη και δωρεάν πρόσβαση στα στοιχεία της κατανάλωσή τους.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 10

Άρθρο 1911 a

Κόστος πρόσβασης στη μέτρηση και στις πληροφορίες τιμολόγησης και κατανάλωσης για τη θέρμανση, την ψύξη και το ζεστό νερό οικιακής χρήσης

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι τελικοί χρήστες λαμβάνουν δωρεάν όλους τους λογαριασμούς τους και τις πληροφορίες τιμολόγησης της κατανάλωσης ενέργειας και ότι οι τελικοί χρήστες έχουν κατάλληλη και δωρεάν πρόσβαση στα στοιχεία της κατανάλωσής τους.

2. Παρά τα οριζόμενα στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η κατανομή του κόστους των πληροφοριών τιμολόγησης για την ατομική κατανάλωση θέρμανσης, ψύξης και ζεστού νερού οικιακής χρήσης σε πολυκατοικίες και κτίρια πολλαπλών χρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 149β γίνεται σε μη κερδοσκοπική βάση. Οι δαπάνες που προκύπτουν από την ανάθεση αυτού του καθήκοντος σε τρίτο μέρος, όπως σε πάροχο υπηρεσιών ή σε τοπικό προμηθευτή ενέργειας, οι οποίες καλύπτουν τη μέτρηση, την κατανομή και τον υπολογισμό της πραγματικής ατομικής κατανάλωσης σε κτίρια αυτού του είδους, μπορούν να μετακυλίονται στους τελικούς χρήστες, υπό τον όρο ότι οι δαπάνες αυτές είναι εύλογες.

3. Προκειμένου να διασφαλιστεί ο εύλογος χαρακτήρας των δαπανών για υπηρεσίες τοπικής μέτρησης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη μπορούν να τονώσουν τον ανταγωνισμό στον εν λόγω τομέα παροχής υπηρεσιών με τη λήψη κατάλληλων μέτρων, όπως η σύσταση ή η κατ' άλλον τρόπο προώθηση της χρήσης των διαγωνισμών ή της χρήσης διαλειτουργικών συσκευών και συστημάτων για τη διευκόλυνση της εναλλαγής μεταξύ παρόχων υπηρεσιών.

⇩ νέο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ

Άρθρο 20

Βασικά συμβατικά δικαιώματα θέρμανσης, ψύξης και ζεστού νερού οικιακής χρήσης

1. Με την επιφύλαξη των ενωσιακών κανόνων σχετικά με την προστασία των καταναλωτών, ιδίως της οδηγίας 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 112 και της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου 113 , τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι τελικοί πελάτες και, όπου γίνεται ρητή αναφορά σε αυτούς, οι τελικοί χρήστες έχουν τα δικαιώματα που προβλέπονται στις παραγράφους 2 έως 8 του παρόντος άρθρου.

2. Οι τελικοί πελάτες έχουν το δικαίωμα να συνάπτουν σύμβαση με τον προμηθευτή τους, στην οποία καθορίζονται:

α)τα στοιχεία και η διεύθυνση του παρόχου,

β)οι παρεχόμενες υπηρεσίες και τα προσφερόμενα επίπεδα της ποιότητας των υπηρεσιών,

γ)τα είδη των προσφερόμενων υπηρεσιών συντήρησης,

δ)    οι τρόποι με τους οποίους είναι δυνατόν να λαμβάνονται οι εκάστοτε επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με όλα τα εφαρμοζόμενα τιμολόγια και τα τέλη συντήρησης και δεσμοποιημένα προϊόντα ή υπηρεσίες,

ε)    η διάρκεια της σύμβασης, οι όροι ανανέωσης και λήξης της σύμβασης και παροχής υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων προϊόντων ή υπηρεσιών που σχετίζονται με τις ανωτέρω υπηρεσίες, και κατά πόσον επιτρέπεται ο τερματισμός της σύμβασης χωρίς χρέωση,

στ)    οι αποζημιώσεις και οι διακανονισμοί επιστροφών που εφαρμόζονται σε περίπτωση αθέτησης της σύμβασης όσον αφορά το επίπεδο ποιότητας της υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένης της εσφαλμένης ή καθυστερημένης χρέωσης,

ζ)    η μέθοδος για την κίνηση της δικαστικής και εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών σύμφωνα με το άρθρο 21,

η)    πληροφορίες για τα δικαιώματα των καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για το χειρισμό των καταγγελιών, καθώς και κάθε πληροφορία που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο, οι οποίες γνωστοποιούνται σαφώς στα έντυπα των λογαριασμών ή στους ιστοτόπους της επιχείρησης.

Οι όροι πρέπει να είναι δίκαιοι και γνωστοί εκ των προτέρων. Οπωσδήποτε, οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να παρέχονται πριν από τη σύναψη ή επιβεβαίωση της σύμβασης. Όταν οι συμβάσεις συνάπτονται με την παρεμβολή κάποιου μεσάζοντα, οι πληροφορίες σχετικά με τα ζητήματα που εκτίθενται στην παρούσα παράγραφο παρέχονται επίσης πριν από τη σύναψη της σύμβασης.

Στους τελικούς πελάτες και στους τελικούς χρήστες παρέχεται περίληψη των βασικών όρων της σύμβασης με κατανοητό τρόπο και με συνοπτική και απλή διατύπωση.

3. Οι τελικοί πελάτες ενημερώνονται δεόντως για κάθε πρόθεση τροποποίησης των όρων της σύμβασης. Οι προμηθευτές ειδοποιούν τους τελικούς πελάτες τους με διαφανή και κατανοητό τρόπο απευθείας για οποιαδήποτε προσαρμογή της τιμής προμήθειας και για τους λόγους και τις προϋποθέσεις της προσαρμογής, καθώς και για το πεδίο εφαρμογής της προσαρμογής, την κατάλληλη χρονική στιγμή και το αργότερο δύο εβδομάδες, και όταν πρόκειται για οικιακούς καταναλωτές, έναν μήνα, πριν από τη χρονική στιγμή κατά την οποία η προσαρμογή τίθεται σε ισχύ.

4. Οι προμηθευτές παρέχον στους τελικούς πελάτες ευρεία επιλογή μεθόδων πληρωμής. Με αυτές τις μεθόδους πληρωμής δεν πραγματοποιούνται αδικαιολόγητες διακρίσεις μεταξύ πελατών. Τυχόν διαφορά στις χρεώσεις σε σχέση με τις μεθόδους πληρωμής ή τις μεθόδους προπληρωμής είναι αντικειμενική, χωρίς διακρίσεις και αναλογική και δεν υπερβαίνει τα άμεσα έξοδα που βαρύνουν τον δικαιούχο της πληρωμής για τη χρήση της συγκεκριμένης μεθόδου πληρωμής ή μεθόδου προπληρωμής σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2015/2366 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 114 .

5. Σύμφωνα με την παράγραφο 6, οι οικιακοί πελάτες, οι οποίοι έχουν πρόσβαση σε συστήματα προπληρωμής, δεν περιέρχονται σε μειονεκτική θέση από τα συστήματα προπληρωμής.

6. Οι προμηθευτές παρέχουν στους τελικούς πελάτες και στους τελικούς χρήστες δίκαιους και διαφανείς γενικούς όρους και προϋποθέσεις οι οποίοι πρέπει να διατυπώνονται σε σαφή και κατανοητή γλώσσα και δεν πρέπει να περιλαμβάνουν μη συμβατικούς φραγμούς στην άσκηση των δικαιωμάτων των πελατών, για παράδειγμα μέσω υπέρμετρης συμβατικής τεκμηρίωσης. Οι πελάτες πρέπει να προστατεύονται από τις αθέμιτες και παραπλανητικές μεθόδους πώλησης. Στους τελικούς χρήστες παρέχεται πρόσβαση στους παρόντες γενικούς όρους και προϋποθέσεις κατόπιν αιτήματος. Οι τελικοί πελάτες και οι τελικοί χρήστες πρέπει να προστατεύονται από τις αθέμιτες και παραπλανητικές μεθόδους πώλησης. Στους τελικούς πελάτες με αναπηρία θα πρέπει να παρέχονται όλες οι σχετικές πληροφορίες σχετικά με τη σύμβασή τους με τον προμηθευτή τους σε προσβάσιμη μορφή.

7. Οι τελικοί πελάτες και οι τελικοί χρήστες δικαιούνται καλό επίπεδο υπηρεσιών και χειρισμό καταγγελιών εκ μέρους των προμηθευτών τους. Οι προμηθευτές χειρίζονται τις καταγγελίες με απλό, δίκαιο και έγκαιρο τρόπο.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 2112

Ενημέρωση του καταναλωτή και πρόγραμμα ενθάρρυνσης ⌦ ευαισθητοποίηση ⌫

⇩ νέο

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα μέτρα, τις μεμονωμένες δράσεις και τα οικονομικά και νομικά πλαίσια βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης είναι διαφανείς και διαδίδονται ευρέως σε όλους τους σχετικούς παράγοντες της αγοράς, όπως οι τελικοί πελάτες, οι τελικοί χρήστες, οι οργανώσεις καταναλωτών, οι εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, οι κοινότητες ανανεώσιμης ενέργειας, οι ενεργειακές κοινότητες πολιτών, οι τοπικές και περιφερειακές αρχές, οι οργανισμοί ενέργειας, οι πάροχοι κοινωνικών υπηρεσιών, οι κατασκευαστές, οι αρχιτέκτονες, οι μηχανικοί, οι περιβαλλοντικοί και ενεργειακοί ελεγκτές, καθώς και οι εγκαταστάτες δομικών στοιχείων, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 9 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

21. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν ενδεδειγμένα μέτρα για να προαγάγουν και να διευκολύνουν την αποδοτική χρήση της ενέργειας από μικρούς καταναλωτές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των νοικοκυριών ⇨ τελικούς πελάτες και τελικούς χρήστες ⇦. Τα μέτρα αυτά μπορούν να αποτελούν μέρος εθνικής στρατηγικής ⇨ όπως το ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999, ή η μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης όπως ορίζεται στην οδηγία 2010/31/ΕΕ ⇦.

2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 ⇨ του παρόντος άρθρου ⇦, τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα σημεία που απαριθμούνται στα στοιχεία α) ή β):

α)ένα φάσμα μέσων και πολιτικών για να υποστηρίξουν την αλλαγή συμπεριφορών, τα οποία είναι δυνατό να περιλαμβάνουν ⌦ όπως ⌫:

i)φορολογικά κίνητρα,

ii)πρόσβαση σε χρηματοδότηση, ⇨ κουπόνια, ⇦, δάνεια ή επιδοτήσεις,

iii)παροχή πληροφοριών ⇨ σε μορφή προσβάσιμη από άτομα με αναπηρία ⇦,

iv)υποδειγματικά έργα,

v)δραστηριότητες στον χώρο εργασίας,

⇩ νέο

vi)δραστηριότητες κατάρτισης·

vii)ψηφιακά εργαλεία.

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

⇨ Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται στους ακόλουθους ⇦ τρόποιυς και μέσα προκειμένου να συμμετάσχουν οι καταναλωτές και οι οργανώσεις καταναλωτών στην ενδεχόμενη ανάπτυξη έξυπνων μετρητών, μέσω της ⇨ παράγοντες της αγοράς όπως αυτοί που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ⇦:

⇩ νέο

i)δημιουργία υπηρεσιών μίας στάσης ή παρόμοιων μηχανισμών για την παροχή τεχνικών, διοικητικών και χρηματοδοτικών συμβουλών και βοήθειας σχετικά με την ενεργειακή απόδοση, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών ανακαινίσεων κτιρίων και της χρήσης ανανεώσιμης ενέργειας για τα κτίρια σε τελικούς πελάτες και τελικούς χρήστες, ιδίως σε οικιακούς και μικρούς μη οικιακούς πελάτες και χρήστες,

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

ii)γνωστοποίηση ς :

θ)οικονομικώς αποδοτικών αλλαγών εύκολης εφαρμογής στη χρήση της ενέργειας,

iiiii)⇨ διάδοση ⇦ πληροφοριών για τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης ⇨ και χρηματοδοτικά μέσα ⇦,.

⇩ νέο

iv)παροχή υπηρεσιών μίας στάσης, ώστε να παρέχονται στους τελικούς πελάτες και τους τελικούς χρήστες όλες οι απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματά τους, το εφαρμοστέο δίκαιο και τους μηχανισμούς επίλυσης διαφορών που έχουν στη διάθεσή τους σε περίπτωση διαφοράς. Αυτές οι υπηρεσίες μίας στάσης μπορεί να αποτελούν τμήμα γενικών σημείων πληροφόρησης των καταναλωτών.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

32. Τα κράτη μέλη δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες για τους παράγοντες της αγοράς ώστε να παρέχουν επαρκή και στοχοθετημένη ενημέρωση και συμβουλές στους ⌦ τελικούς ⌫ καταναλωτές ενέργειας ⇨ , συμπεριλαμβανομένων των ευάλωτων πελατών, των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, ⇦ σχετικά με την ενεργειακή απόδοση.

⇩ νέο

4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τελικοί πελάτες, οι τελικοί χρήστες, οι ευάλωτοι πελάτες, τα άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, τα άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες έχουν πρόσβαση σε απλούς, δίκαιους, διαφανείς, ανεξάρτητους, αποτελεσματικούς και αποδοτικούς μηχανισμούς εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών για τον διακανονισμό διαφορών που αφορούν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που θεσπίζονται βάσει της παρούσας οδηγίας μέσω ενός ανεξάρτητου μηχανισμού όπως ένας διαμεσολαβητής ενέργειας ή ένας φορέας καταναλωτών ή μέσω ρυθμιστικής αρχής. Όταν ο τελικός πελάτης είναι καταναλωτής, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2013/11/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 115 , οι εν λόγω εξωδικαστικοί μηχανισμοί επίλυσης διαφορών συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στην εν λόγω οδηγία.

Εφόσον απαιτείται, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εναλλακτικής επίλυσης διαφορών συνεργάζονται για την παροχή μηχανισμών απλής, δίκαιης, διαφανούς, ανεξάρτητης, αποτελεσματικής και αποδοτικής εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών για οποιαδήποτε διαφορά προκύπτει από προϊόντα ή υπηρεσίες που συνδέονται ή είναι δεσμοποιημένα με οποιοδήποτε προϊόν ή υπηρεσία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Η συμμετοχή των επιχειρήσεων σε εξωδικαστικούς μηχανισμούς επίλυσης διαφορών για οικιακούς πελάτες είναι υποχρεωτική, εκτός εάν το κράτος μέλος αποδείξει στην Επιτροπή ότι άλλοι μηχανισμοί είναι εξίσου αποτελεσματικοί.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 19

Άλλα μέτρα προώθησης της ενεργειακής απόδοσης

51. ⇨ Χωρίς να θίγονται οι βασικές αρχές του οικείου δικαίου για την ιδιοκτησία και τις μισθώσεις, ⇦ Τ τα κράτη μέλη αξιολογούν και, εάν απαιτείται, λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα ⇨ που είναι απαραίτητα ⇦ για την άρση των ρυθμιστικών και μη ρυθμιστικών φραγμών στην ενεργειακή απόδοση χωρίς να θίγονται οι βασικές αρχές του δικαίου των κρατών μελών για την ιδιοκτησία και τις μισθώσεις, κυρίως όσον αφορά: 

α) την κατανομή ⌦ τον διχασμό ⌫ κινήτρων μεταξύ ιδιοκτήτη ⌦ ιδιοκτητών ⌫ και ενοικιαστή ⌦ ενοικιαστών ⌫ κτηρίου ή μεταξύ ιδιοκτητών ⌦ κτιρίου ή κτιριακής μονάδας ⌫, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι τα συγκεκριμένα μέρη δεν αποτρέπονται από την πραγματοποίηση επενδύσεων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, τις οποίες θα είχαν ειδάλλως πραγματοποιήσει, από το γεγονός ότι ατομικά δεν αποκομίζουν όλα τα οφέλη ή λόγω έλλειψης κανόνων επιμερισμού του κόστους και των οφελών μεταξύ τους, συμπεριλαμβανομένων εθνικών κανόνων και μέτρων για τη διευθέτηση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων για την πολυϊδιοκτησία,

Τα εν λόγω μέτρα άρσης ⌦ τέτοιων ⌫ των φραγμών μπορεί να περιλαμβάνουν παροχή κινήτρων, κατάργηση ή τροποποίηση νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων, ή έγκριση κατευθυντήριων γραμμών και ερμηνευτικών ανακοινώσεων ή απλοποίηση διοικητικών διαδικασιών ⇨ , συμπεριλαμβανομένων εθνικών κανόνων και μέτρων που ρυθμίζουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων σε πολυϊδιοκτησίες⇦. Τα μέτρα αυτά μπορούν να συνδυαστούν με την παροχή εκπαίδευσης, επιμόρφωσης και ειδικών πληροφοριών και τεχνικής βοήθειας για την ενεργειακή απόδοση ⌦ σε παράγοντες της αγοράς, όπως εκείνοι που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ⌫.

2.    Η εκτίμηση των φραγμών και των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κοινοποιείται στην Επιτροπή, στο πρώτο εθνικό σχέδιο δράσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2. Σε αυτή τη συνάρτηση, η Επιτροπή ενθαρρύνει την ανταλλαγή εθνικών βέλτιστων πρακτικών.

⇩ νέο

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για τη στήριξη του πολυμερούς διαλόγου με τη συμμετοχή των σχετικών δημόσιων και κοινωνικών εταίρων, όπως οι οργανώσεις ιδιοκτητών και ενοικιαστών, οι οργανώσεις καταναλωτών, οι κοινότητες ανανεώσιμης ενέργειας, οι ενεργειακές κοινότητες πολιτών, οι τοπικές και περιφερειακές δημόσιες αρχές, οι αρμόδιες δημόσιες αρχές και οργανισμοί και του στόχου να διατυπωθούν προτάσεις για από κοινού αποδεκτά μέτρα, κίνητρα και κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τον διχασμό των κινήτρων μεταξύ ιδιοκτητών και ενοικιαστών ή μεταξύ ιδιοκτητών κτιρίου ή κτιριακής μονάδας.

Κάθε κράτος μέλος αναφέρει τους εν λόγω φραγμούς και τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο της μακροπρόθεσμης στρατηγικής ανακαίνισής του σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ και με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999.

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

65. Η Επιτροπή ενθαρρύνει την παροχή και την ευρεία ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις βέλτιστες ⇨ καλές ⇦ πρακτικές ενεργειακής απόδοσης ⇨ και τις μεθόδους για την άμβλυνση του διχασμού των κινήτρων ⇦ στα κράτη μέλη.

⇩ νέο

Άρθρο 22

Ενδυνάμωση και προστασία των ευάλωτων πελατών και μετριασμός της ενεργειακής φτώχειας

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την ενδυνάμωση και την προστασία των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, των ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες.

Κατά τον καθορισμό της έννοιας των ευάλωτων πελατών σύμφωνα με τα άρθρα 28 παράγραφος 1 και 29 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 και με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τους τελικούς χρήστες.

2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης και συναφή μέτρα προστασίας ή ενημέρωσης των καταναλωτών, ιδίως εκείνα που ορίζονται στο άρθρο 21 και στο άρθρο 8 παράγραφος 3, κατά προτεραιότητα μεταξύ των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, των ευάλωτων πελατών και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες για την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας.

3. Για τη στήριξη ευάλωτων πελατών, ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, τα κράτη μέλη:

α)εφαρμόζουν μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης για τον μετριασμό των διανεμητικών επιπτώσεων άλλων πολιτικών και μέτρων, όπως τα φορολογικά μέτρα που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 9 της παρούσας οδηγίας, ή η εφαρμογή της εμπορίας εκπομπών στον τομέα των κτιρίων και των μεταφορών σύμφωνα με την οδηγία για το ΣΕΔΕ [παραπομπή στην πρόταση]·

β)αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη δημόσια χρηματοδότηση που διατίθεται σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της χρηματοδοτικής συνεισφοράς που λαμβάνει το κράτος μέλος από το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα σύμφωνα με το [άρθρο 9 και το άρθρο 14 του κανονισμού για το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα], και τα έσοδα από πλειστηριασμούς δικαιωμάτων από την εμπορία δικαιωμάτων εκπομπής δυνάμει του ΣΕΔΕ της ΕΕ, για επενδύσεις σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης ως δράσεις προτεραιότητας,

γ)κατά περίπτωση, πραγματοποιούν έγκαιρες, μελλοντοστραφείς επενδύσεις σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης πριν επιδράσει ο διανεμητικός αντίκτυπος άλλων πολιτικών και μέτρων

δ)προωθούν την τεχνική βοήθεια και την ανάπτυξη μέσων χρηματοδοτικών και χρηματοπιστωτικών μέσων διευκόλυνσης, όπως τα συστήματα βάσει λογαριασμών, τα τοπικά αποθεματικά δανείων, τα ταμεία εγγυήσεων, τα κεφάλαια που στοχεύουν τις ριζικές ανακαινίσεις και τις ανακαινίσεις που πρέπει να εξασφαλίζουν κάποια ελάχιστα ενεργειακά οφέλη·

ε)ενισχύουν την τεχνική βοήθεια προς κοινωνικούς φορείς για την προώθηση της ενεργού συμμετοχής των ευάλωτων πελατών στην αγορά ενέργειας και των θετικών αλλαγών στη συμπεριφορά τους όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας.

στ)διασφαλίζουν την πρόσβαση σε χρηματοδότηση, επιχορηγήσεις ή επιδοτήσεις που συνδέονται με τα ελάχιστα ενεργειακά οφέλη·

4. Τα κράτη μέλη συγκροτούν δίκτυο εμπειρογνωμόνων από διάφορους τομείς, όπως ο τομέας της υγείας, ο οικοδομικός τομέας και κοινωνικοί τομείς, με σκοπό την ανάπτυξη στρατηγικών για τη στήριξη των τοπικών και εθνικών φορέων λήψης αποφάσεων στην εφαρμογή μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης για την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας, μέτρων για την παραγωγή ισχυρών μακροπρόθεσμων λύσεων για την άμβλυνση της ενεργειακής φτώχειας και την ανάπτυξη κατάλληλων τεχνικών και χρηματοδοτικών εργαλείων. Τα κράτη μέλη προσπαθούν να εξασφαλίσουν ότι η σύνθεση του δικτύου εμπειρογνωμόνων θα διασφαλίζει την ισόρροπη εκπροσώπηση των φύλων και θα αντικατοπτρίζει τις οπτικές γωνίων ανθρώπων σε όλη τους την πολυμορφία.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέσουν στο ίδιο δίκτυο εμπειρογνωμόνων:

α)να καταρτίσουν εθνικούς ορισμούς, δείκτες και κριτήρια για την ενεργειακή φτώχεια, τους ενεργειακά φτωχούς και τις έννοιες των ευάλωτων πελατών, συμπεριλαμβανομένων των τελικών χρηστών·

β)να αναπτύξουν ή να βελτιώσουν σχετικούς δείκτες και σύνολα δεδομένων, σχετικών με το ζήτημα της ενεργειακής φτώχειας, που θα πρέπει να χρησιμοποιούνται και να αναφέρονται στις εκθέσεις·

γ)να θεσπίσουν μεθόδους και μέτρα για τη διασφάλιση της οικονομικής προσιτότητας, την προώθηση της ουδετερότητας του κόστους στέγασης, ή τρόπους για να διασφαλιστεί ότι η δημόσια χρηματοδότηση που επενδύεται σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης είναι προς όφελος τόσο των ιδιοκτητών όσο και των ενοικιαστών, των κτιρίων και των κτιριακών μονάδων, ιδίως όσον αφορά τους ευάλωτους πελάτες, τα άτομα που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, τα άτομα που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες·

δ)να αξιολογεί και, κατά περίπτωση, να προτείνεί μέτρα για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση καταστάσεων στις οποίες συγκεκριμένες ομάδες πλήττονται περισσότερο ή διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πληγούν από ενεργειακή φτώχεια ή είναι πιο ευάλωτες στις δυσμενείς επιπτώσεις της ενεργειακής φτώχειας, όπως οι γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία, οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και τα άτομα με μειονοτικό φυλετικό ή εθνοτικό υπόβαθρο.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

3.    Η Επιτροπή επανεξετάζει τον αντίκτυπο των μέτρων της προς υποστήριξη της ανάπτυξης πλατφορμών με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, των ευρωπαϊκών φορέων κοινωνικού διαλόγου στην προώθηση προγραμμάτων κατάρτισης για την ενεργειακή απόδοση και, εφόσον απαιτείται, υποβάλλει περαιτέρω μέτρα. Η Επιτροπή ενθαρρύνει τις συζητήσεις των Ευρωπαίων κοινωνικών εταίρων για την ενεργειακή απόδοση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟ

Άρθρο 2314

Προώθηση της απόδοσης στη ⌦ Αξιολόγηση και σχεδιασμός  ⌫ της θέρμανσης και της ψύξης

⇩ νέο

1. Στο πλαίσιο του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, του επακόλουθου ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα και των αντίστοιχων εκθέσεων προόδου που κοινοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999, κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή περιεκτική αξιολόγηση της θέρμανσης και της ψύξης. Η εν λόγω περιεκτική αξιολόγηση περιέχει τις πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα IX και συνοδεύεται από την αξιολόγηση που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 7 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

1. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, τα κράτη μέλη πραγματοποιούν και κοινοποιούν στην Επιτροπή περιεκτική αξιολόγηση του δυναμικού υλοποίησης της συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης και της αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, το οποίο περιλαμβάνει τα πληροφοριακά στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙΙ. Εάν έχουν ήδη πραγματοποιήσει ανάλογη αξιολόγηση, την κοινοποιούν στην Επιτροπή.

Η περιεκτική αξιολόγηση λαμβάνει πλήρως υπόψη την ανάλυση του εθνικού δυναμικού συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης που διενεργείται βάσει της οδηγίας 2004/8/ΕΚ.

Κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, η αξιολόγηση επικαιροποιείται και κοινοποιείται στην Επιτροπή ανά πενταετία. Η Επιτροπή υποβάλλει παρόμοιο αίτημα τουλάχιστον ένα έτος πριν από τη λήξη της προθεσμίας.

2.    Τα κράτη μέλη υιοθετούν πολιτικές που θα συντελούν ώστε να λαμβάνονται δεόντως υπόψη σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο οι δυνατότητες επαρκών συστημάτων θέρμανσης και ψύξης, ιδίως δε εκείνων που χρησιμοποιούν συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης. Λαμβάνονται υπόψη οι δυνατότητες ανάπτυξης τοπικών και περιφερειακών αγορών θερμότητας.

⇩ νέο

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχεται στο κοινό η ευκαιρία να συμμετάσχει στην κατάρτιση των σχεδίων θέρμανσης και ψύξης, στην περιεκτική αξιολόγηση και στις πολιτικές και τα μέτρα.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

3. Για τους σκοπούς της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διενεργούν ανάλυση κόστους-οφέλους η οποία καλύπτει την επικράτειά τους και βασίζεται στις κλιματολογικές συνθήκες, στην οικονομική σκοπιμότητα και στην τεχνική καταλληλότητα σύμφωνα με το Μέρος 1 του παραρτήματος ΙΧ. Η ανάλυση κόστους-οφέλους δύναται να διευκολύνει τον εντοπισμό των πιο αποδοτικών λύσεων από άποψη πόρων και κόστους για την εκπλήρωση των απαιτήσεων θέρμανσης και ψύξης. Αυτή η ανάλυση κόστους-οφέλους μπορεί να αποτελεί τμήμα εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων 116 .

⌦ Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τη διενέργεια των αναλύσεων κόστους-οφέλους, παρέχουν τις λεπτομερείς μεθοδολογίες και παραδοχές σύμφωνα με το παράρτημα X και καθορίζουν και δημοσιοποιούν τις διαδικασίες για την οικονομική ανάλυση. ⌫

4. Εάν η αξιολόγηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και η ανάλυση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 εντοπίσουν δυνατότητες υλοποίησης της συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης ή/και της αποδοτικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης τα οφέλη των οποίων υπερβαίνουν τα κόστη, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την ανάπτυξη αποδοτικών υποδομών τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης ή/και για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης και τη χρήση θέρμανσης και ψύξης από απορριπτόμενη θερμότητα και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 5 και 7 ⇨ την παράγαφο 1 και το άρθρο 24 παράγραφοι 4 και 6 ⇦.

Εάν η αξιολόγηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και η ανάλυση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 δεν εντοπίσουν δυνατότητες τα οφέλη των οποίων υπερβαίνουν τα κόστη, περιλαμβανομένου του διοικητικού κόστους για τη διεξαγωγή της ανάλυσης κόστους-οφέλους που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 4 στην παράγραφο 5, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν τις εγκαταστάσεις από τις απαιτήσεις αυτής της παραγράφου.

⇩ νέο

5. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν πολιτικές και μέτρα που διασφαλίζουν ότι αξιοποιούνται οι δυνατότητες που προσδιορίζονται στις περιεκτικές αξιολογήσεις που διενεργούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Οι εν λόγω πολιτικές και τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα στοιχεία που καθορίζονται στο παράρτημα IX. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί τις εν λόγω πολιτικές και τα εν λόγω μέτρα στο πλαίσιο της επικαιροποίησης του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου του για την ενέργεια και το κλίμα, του επακόλουθου ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα και των αντίστοιχων εκθέσεων προόδου που κοινοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999.

6. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τις περιφερειακές και τοπικές αρχές να καταρτίσουν τοπικά σχέδια θέρμανσης και ψύξης τουλάχιστον σε κοινότητες με συνολικό πληθυσμό άνω των 50 000 κατοίκων. Τα σχέδια αυτά θα πρέπει τουλάχιστον:

α)να βασίζονται στις πληροφορίες και τα δεδομένα που παρέχονται στις περιεκτικές αξιολογήσεις οι οποίες διενεργούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και να παρέχουν εκτίμηση και χαρτογράφηση των δυνατοτήτων αύξησης της ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ άλλων μέσω της ανάκτησης απορριπτόμενης θερμότητας, και της αξιοποίησης των δυνατοτήτων χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη θέρμανση και ψύξη στη συγκεκριμένη περιοχή·

β)να περιλαμβάνουν στρατηγική για τη χρήση των εντοπισθέντων δυνατοτήτων σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχείο α)·

γ)να εκπονούνται με τη συμμετοχή όλων των σχετικών περιφερειακών ή τοπικών ενδιαφερόμενων φορέων και να διασφαλίζουν τη συμμετοχή του ευρέος κοινού·

δ)να εξετάζουν τις κοινές ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων και των πολλαπλών τοπικών ή περιφερειακών διοικητικών μονάδων ή περιφερειών·

ε)να περιλαμβάνουν την παρακολούθηση της προόδου της εφαρμογής των πολιτικών και των μέτρων που έχουν προσδιοριστεί.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχεται στο κοινό η ευκαιρία να συμμετάσχει στην κατάρτιση των σχεδίων θέρμανσης και ψύξης, στην περιεκτική αξιολόγηση και στις πολιτικές και τα μέτρα.

Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη καταρτίζουν συστάσεις για την υποστήριξη των περιφερειακών και τοπικών αρχών στην εφαρμογή πολιτικών και μέτρων στον τομέα της ενεργειακά αποδοτικής και της βασισμένης σε ανανεώσιμη ενέργεια θέρμανσης και ψύξης σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, αξιοποιώντας τις προσδιορισθείσες δυνατότητες. Τα κράτη μέλη στηρίζουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις περιφερειακές και τοπικές αρχές με κάθε μέσο, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδοτικής στήριξης και των προγραμμάτων τεχνικής υποστήριξης.

Άρθρο 24

Παροχή θέρμανσης και ψύξης

1. Για την αύξηση της απόδοσης πρωτογενούς ενέργειας και του μεριδίου της ανανεώσιμης ενέργειας στην παροχή θέρμανσης και ψύξης, ένα αποδοτικό σύστημα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης είναι ένα σύστημα που πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:

α.έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, σύστημα που χρησιμοποιεί τουλάχιστον 50 % ανανεώσιμη ενέργεια, 50 % απορριπτόμενη θερμότητα, 75 % συμπαραγόμενη θερμότητα ή 50 % συνδυασμού αυτής της ενέργειας και της θερμότητας·

β.από την 1η Ιανουαρίου 2026, σύστημα που χρησιμοποιεί τουλάχιστον 50 % ανανεώσιμη ενέργεια, 50 % απορριπτόμενη θερμότητα, 80 % συμπαραγόμενη θερμότητα υψηλής απόδοσης ή τουλάχιστον συνδυασμό αυτής της θερμικής ενέργειας που διοχετεύεται στο δίκτυο όπου το μερίδιο της ανανεώσιμης ενέργειας είναι τουλάχιστον 5 % και το συνολικό μερίδιο της ανανεώσιμης ενέργειας, της απορριπτόμενης θερμότητας ή της συμπαραγόμενης θερμότητας υψηλής απόδοσης είναι τουλάχιστον 50 %·

γ.από την 1η Ιανουαρίου 2035, σύστημα που χρησιμοποιεί τουλάχιστον 50 % ανανεώσιμη ενέργεια και απορριπτόμενη θερμότητα, όπου το μερίδιο της ανανεώσιμης ενέργειας είναι τουλάχιστον 20 %·

δ.από την 1η Ιανουαρίου 2045, σύστημα που χρησιμοποιεί τουλάχιστον 75 % ανανεώσιμη ενέργεια και απορριπτόμενη θερμότητα, όπου το μερίδιο της ανανεώσιμης ενέργειας είναι τουλάχιστον 40 %·

ε.από την 1η Ιανουαρίου 2050, ένα σύστημα που χρησιμοποιεί μόνο ανανεώσιμη ενέργεια και απορριπτόμενη θερμότητα, όπου το μερίδιο της ανανεώσιμης ενέργειας είναι τουλάχιστον 60 %.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν ένα σύστημα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης κατασκευάζεται ή ανακαινίζεται ουσιαστικά, πληροί τα κριτήρια της παραγράφου 1 που ισχύουν κατά τον χρόνο έναρξης ή συνέχισης της λειτουργίας του μετά την ανακαίνιση. Επιπλέον, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν κατασκευάζεται ή ανακαινίζεται ουσιαστικά ένα σύστημα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, δεν σημειώνεται αύξηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων πλην του φυσικού αερίου σε υφιστάμενες πηγές θερμότητας σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ετήσιας κατανάλωσης κατά τα προηγούμενα τρία ημερολογιακά έτη πλήρους λειτουργίας πριν από την ανακαίνιση, και ότι τυχόν νέες πηγές θερμότητας στο εν λόγω σύστημα δεν χρησιμοποιούν άλλα ορυκτά καύσιμα πλην του φυσικού αερίου.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι από την 1η Ιανουαρίου 2025, και στη συνέχεια ανά πενταετία, οι διαχειριστές όλων των υφιστάμενων συστημάτων τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης με συνολική παραγωγή ενέργειας άνω των 5 MW, οι οποίοι δεν πληρούν τα κριτήρια της παραγράφου 1 στοιχεία β) έως ε), καταρτίζουν σχέδιο για την αύξηση της απόδοσης πρωτογενούς ενέργειας και της ανανεώσιμης ενέργειας. Το σχέδιο περιλαμβάνει μέτρα για την εκπλήρωση των κριτηρίων που ορίζονται στην παράγραφο 1 στοιχεία β) έως ε) και εγκρίνεται από την αρμόδια αρχή.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

45. ⇨ Για να αξιολογήσουν την οικονομική σκοπιμότητα της αύξησης της ενεργειακής απόδοσης της παροχής θέρμανσης και ψύξης, ⇦ τΤα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διεξάγεται ανάλυση κόστους-οφέλους ⇨ σε επίπεδο εγκατάστασης ⇦ σύμφωνα με το παράρτημα XΙΧ μέρος 2 όταν, μετά τις 5 Ιουνίου 2014 ⇨ σχεδιάζονται εξαρχής ή ανακαινίζονται ουσιαστικά οι ακόλουθες εγκαταστάσεις ⇦:

α)σχεδιάζεται μια νέα θερμική εγκατάσταση ηλεκτροπαραγωγής με συνολική ⇨ μέση ετήσια ⇦ ονομαστική θερμική ισχύ ⇨ εισροή ενέργειας ⇦ άνω των 20 ⇨ 5 ⇦ MW, προκειμένου να αξιολογήσει το κόστος και τα οφέλη από τη λειτουργία της εγκατάστασης ως εγκατάστασης συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης,

β)μια υφιστάμενη θερμική εγκατάσταση ηλεκτροπαραγωγής με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 20 MW ανακαινίζεται ουσιαστικά, προκειμένου να αξιολογήσει το κόστος και τα οφέλη από τη μετατροπή της σε συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης,

γ)σχεδιάζεται ή ανακαινίζεται ουσιαστικά βιομηχανική εγκατάσταση με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 20 MW που παράγει απορριπτόμενη θερμότητα σε χρήσιμα επίπεδα θερμοκρασίας, προκειμένου να αξιολογήσει το κόστος και τα οφέλη από τη χρησιμοποίηση της απορριπτόμενης θερμότητας για να καλύψει οικονομικά αιτιολογημένη ζήτηση, μεταξύ άλλων μέσω συμπαραγωγής και από τη σύνδεση αυτής της εγκατάστασης σε δίκτυο τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης,

δ)σχεδιάζεται ένα νέο δίκτυο τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης ή όταν σε υφιστάμενο δίκτυο προβλέπεται νέα εγκατάσταση παραγωγής ενέργειας με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ άνω των 20 MW, ή όταν υφιστάμενη εγκατάσταση αυτών των χαρακτηριστικών πρόκειται να ανακαινιστεί ουσιαστικά, προκειμένου να αξιολογήσει το κόστος και τα οφέλη από τη χρησιμοποίηση της απορριπτόμενης θερμότητας από κοντινές βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

⇩ νέο

β)βιομηχανική εγκατάσταση με μέση ετήσια συνολική εισροή ενέργειας άνω των 5 MW για την αξιολόγηση της χρήσης της απορριπτόμενης θερμότητας εντός και εκτός των εγκαταστάσεων·

γ)εγκατάσταση εξυπηρέτησης με μέση ετήσια συνολική εισροή ενέργειας άνω των 5 MW, όπως εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων και εγκαταστάσεις ΥΦΑ για την αξιολόγηση της χρήσης της απορριπτόμενης θερμότητας εντός και εκτός των εγκαταστάσεων,

δ)κέντρο δεδομένων με συνολική ονομαστική εισροή ενέργειας άνω του 1 MW, για την εκτίμηση του κόστους και των οφελών της χρήσης απορριπτόμενης θερμότητας για την ικανοποίηση της οικονομικά δικαιολογημένης ζήτησης, καθώς και της σύνδεσης της εν λόγω εγκατάστασης με δίκτυο τηλεθέρμανσης ή με αποδοτικό σύστημα τηλεψύξης με βάση ΑΠΕ. Η ανάλυση εξετάζει λύσεις συστημάτων ψύξης που επιτρέπουν την αφαίρεση ή τη δέσμευση της απορριπτόμενης θερμότητας σε χρήσιμο επίπεδο θερμοκρασίας με ελάχιστες βοηθητικές εισροές ενέργειας.

Για τους σκοπούς της επιτόπιας αξιολόγησης της απορριπτόμενης θερμότητας για τους σκοπούς των στοιχείων β) έως δ), μπορούν να διενεργούνται ενεργειακοί έλεγχοι σύμφωνα με το παράρτημα VI αντί της ανάλυσης κόστους-οφέλους που ορίζεται στην παρούσα παράγραφο.

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

Η τοποθέτηση εξοπλισμού για τη δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα που παράγεται σε εγκαταστάσεις καύσης με σκοπό την αποθήκευσή του σε γεωλογικούς σχηματισμούς σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην οδηγία 2009/31/ΕΚ δεν θεωρείται ανακαίνιση για τους σκοπούς των στοιχείων β), γ) και δ) ⇨ β) και γ) ⇦της παρούσας παραγράφου.

Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν η ανάλυση κόστους-οφέλους που αναφέρεται στα στοιχεία γ) και δ) να διεξάγεται σε συνεργασία με τις εταιρείες που είναι υπεύθυνες για τη λειτουργία των δικτύων τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης ⇨ της εγκατάστασης ⇦.

56. Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από την παράγραφο 45:

α)τις εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής για την κάλυψη της ζήτησης σε περιόδους αιχμής ή την παραγωγή εφεδρικής ενέργειας που προορίζονται να λειτουργούν λιγότερο από 1500 ώρες ετησίως κατά μέσο όρο για περίοδο πέντε ετών, με βάση διαδικασία επαλήθευσης την οποία καθορίζουν τα κράτη μέλη διασφαλίζοντας ότι πληρούται αυτό το κριτήριο εξαίρεσης,

β)τις εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας,

(βγ)τις εγκαταστάσεις που πρέπει να βρίσκονται κοντά σε χώρο αποθήκευσης σε γεωλογικούς σχηματισμούς που έχουν εγκριθεί δυνάμει της οδηγίας 2009/31/ΕΚ,.

⇩ νέο

γ)κέντρα δεδομένων των οποίων η απορριπτόμενη θερμότητα χρησιμοποιείται ή πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σε δίκτυο τηλεθέρμανσης ή απευθείας για θέρμανση χώρων, παρασκευή ζεστού νερού οικιακής χρήσης ή άλλες χρήσεις στο κτίριο ή στην ομάδα κτιρίων όπου βρίσκεται.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να καθορίζουν κατώτατα όρια, εκπεφρασμένα ως ποσά της διαθέσιμης χρήσιμης απορριπτόμενης θερμότητας, ως ζήτηση για θερμότητα ή ως αποστάσεις μεταξύ των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και των δικτύων τηλεθέρμανσης, για την εξαίρεση μεμονωμένων εγκαταστάσεων από τις διατάξεις των στοιχείων γ) και δ) ⇨ γ) και δ) ⇦ της παραγράφου 5.

Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν τις εξαιρέσεις που εγκρίνονται δυνάμει της παρούσας παραγράφου στην Επιτροπή έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, καθώς και τυχόν μεταγενέστερες αλλαγές που επέρχονται σε αυτές.

67. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κριτήρια αδειοδότησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 87 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/9442009/72/EΚ, ή ισοδύναμα κριτήρια άδειας, προκειμένου:

α)να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα των περιεκτικών αξιολογήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 13,

β)να διασφαλίζεται ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της παραγράφου 45, και

γ)να λαμβάνεται υπόψη το αποτέλεσμα της ανάλυσης κόστους-οφέλους που αναφέρεται στην παράγραφο 45.

78. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν μεμονωμένες εγκαταστάσεις από την απαίτηση, βάσει των κριτηρίων αδειοδότησης που αναφέρονται στην παράγραφο 67, να θέτουν σε εφαρμογή επιλογές των οποίων τα οφέλη υπερβαίνουν το κόστος, εάν συντρέχουν επιτακτικοί νομικοί, ιδιοκτησιακοί ή οικονομικοί λόγοι να το πράττουν. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το σχετικό κράτος μέλος υποβάλει στην Επιτροπή αιτιολογημένη κοινοποίηση της απόφασής του εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της λήψης της. ⇨ Η Επιτροπή δύναται να εκδώσει γνώμη επί της κοινοποίησης εντός τριών μηνών από την παραλαβή της. ⇦

89. Οι παράγραφοι 45, 56, 67 και 78 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται σε εγκαταστάσεις οι οποίες καλύπτονται από την οδηγία 2010/75/ΕΕ περί βιομηχανικών εκπομπών, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων αυτής της οδηγίας.

⇩ νέο

9. Τα κράτη μέλη συλλέγουν πληροφορίες σχετικά με τις αναλύσεις κόστους-οφέλους που διενεργούνται σύμφωνα με την παράγραφο 4 στοιχεία α), β), γ) και δ) του παρόντος άρθρου. Οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα δεδομένα σχετικά με τις διαθέσιμες ποσότητες παροχής θερμότητας και τις παραμέτρους θερμότητας, τον αριθμό των προγραμματισμένων ωρών λειτουργίας ετησίως και τη γεωγραφική θέση των εγκαταστάσεων. Τα εν λόγω δεδομένα δημοσιεύονται με τον δέοντα σεβασμό της δυνητικής ευαισθησίας τους.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

10. Βάσει των εναρμονισμένων τιμών απόδοσης αναφοράς που αναφέρονται στο στοιχείο στ) του παραρτήματος IIIII, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να παρέχεται εγγύηση για την προέλευση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης σύμφωνα με αντικειμενικά, διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια που καθορίζονται από κάθε κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η εν λόγω εγγύηση προέλευσης είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις και περιλαμβάνει τουλάχιστον τα πληροφοριακά στοιχεία που προσδιορίζονται στο παράρτημα XIX. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν αμοιβαία τις οικείες εγγυήσεις προέλευσης, αποκλειστικά ως απόδειξη των πληροφοριακών στοιχείων που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο. Τυχόν άρνηση αναγνώρισης της εγγύησης προέλευσης ως τέτοιας απόδειξης, ιδίως για λόγους που σχετίζονται με την πρόληψη της απάτης, πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά, διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε άρνηση και την αιτιολόγησή της. Σε περίπτωση άρνησης αναγνώρισης μιας εγγύησης προέλευσης, η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει απόφαση με την οποία υποχρεώνει την πλευρά που αρνείται να αναγνωρίσει την εγγύηση, ιδίως με γνώμονα τα αντικειμενικά, διαφανή και αμερόληπτα κριτήρια στα οποία βασίζεται η αναγνώριση.

Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να επανεξετάζει, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 2923, τις εναρμονισμένες τιμές απόδοσης αναφοράς που καθορίζονται στην εκτελεστική απόφαση 2011/877/ΕΕ της Επιτροπής 117  στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2015/2402 της Επιτροπής 118  βάσει της οδηγίας 2004/8/ΕΚ έως την 31η Δεκεμβρίου 2014.

11. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κάθε διαθέσιμη στήριξη της συμπαραγωγής υπόκειται στον όρο ότι η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης και η απορριπτόμενη θερμότητα χρησιμοποιείται αποτελεσματικά για να επιτευχθεί εξοικονόμηση πρωτογενούς ενέργειας. Η δημόσια στήριξη της συμπαραγωγής, και της παραγωγής και των δικτύων τηλεθέρμανσης υπάγεται στους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, κατά περίπτωση.

Άρθρο 2515

Μετατροπή, μεταφορά και διανομή ενέργειας

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι Oοι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας, κατά την άσκηση των κανονιστικών καθηκόντων που προβλέπονται στις οδηγίες (EE) 2019/9442009/72/EK και 2009/73/ΕΚ, λαμβάνουν δεόντως υπόψη ⇨ εφαρμόζουν σύμφωνα με το άρθρο 3 της παρούσας οδηγίας αρχή της προτεραιότητας στην ⇦ ενεργειακή απόδοση στις αποφάσεις τους για τη λειτουργία των υποδομών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας ⇨ , συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεών τους για τα τιμολόγια του δικτύου ⇦.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ιδίως ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας, μέσω της ανάπτυξης των τιμολογίων και των κανονιστικών ρυθμίσεων δικτύου, εντός του πλαισίου της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και λαμβάνοντας υπόψη το κόστος και τα οφέλη κάθε μέτρου, προβλέπουν κίνητρα για τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύου ώστε να διαθέτουν υπηρεσίες συστήματος στους χρήστες δικτύου επιτρέποντάς τους να εφαρμόζουν μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης ανάπτυξης ευφυών δικτύων.

Οι εν λόγω υπηρεσίες συστήματος μπορούν να καθορίζονται από τον διαχειριστή συστήματος και δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια του συστήματος.

⇩ νέο

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και διανομής φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας εφαρμόζουν στις αποφάσεις τους για τον προγραμματισμό του δικτύου, στην ανάπτυξη δικτύων και στις επενδύσεις την αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση σύμφωνα με το άρθρο 3 της παρούσας οδηγίας. Λαμβάνοντας υπόψη την ασφάλεια του εφοδιασμού και την ενοποίηση της αγοράς, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και οι διαχειριστές συστημάτων διανομής δεν επενδύουν σε μη αξιοποιήσιμα στοιχεία ενεργητικού για να συμβάλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές παρέχουν μεθοδολογίες και καθοδήγηση σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης εναλλακτικών επιλογών στην ανάλυση κόστους-οφέλους, λαμβάνοντας υπόψη τα ευρύτερα οφέλη, και να επαληθεύουν την εφαρμογή της αρχής της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση εκ μέρους των διαχειριστών των συστημάτων μεταφοράς ή των διαχειριστές των συστημάτων διανομής κατά την έγκριση, την επαλήθευση ή την παρακολούθηση έργων που υποβάλλονται από τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς ή τους διαχειριστές συστημάτων διανομής.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και διανομής να χαρτογραφούν τις απώλειες δικτύου και να λαμβάνουν οικονομικά αποδοτικά μέτρα για τη μείωση των απωλειών δικτύου. Οι διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και διανομής αναφέρουν στην εθνική ρυθμιστική αρχή ενέργειας τα εν λόγω μέτρα και την εξοικονόμηση ενέργειας που προσδοκάται μέσω της μείωσης των απωλειών δικτύου. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας περιορίζουν τη δυνατότητα των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς και διανομής να ανακτούν τις αποφευκτέες απώλειες δικτύου από τιμολόγια που καταβάλλουν οι καταναλωτές. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς και διανομής αξιολογούν τα μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης όσον αφορά τα υφιστάμενα συστήματά τους μεταφοράς ή διανομής φυσικού αερίου ή ηλεκτρικής ενέργειας και βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση κατά τον σχεδιασμό και τη λειτουργία των υποδομών. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και διανομής να αναπτύσσουν καινοτόμες λύσεις για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των υφιστάμενων συστημάτων μέσω κανονισμών που βασίζονται σε κίνητρα.

4. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας περιλαμβάνουν ειδικό τμήμα για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης όσον αφορά τη λειτουργία των υποδομών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας στην ετήσια έκθεση που συντάσσεται σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 1 της οδηγίας (ΕΕ) 2019/944 και σύμφωνα με το άρθρο 41 της οδηγίας (ΕΕ) 2009/73/ΕΚ. Στις εκθέσεις αυτές, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενέργειας παρέχουν εκτίμηση των απωλειών δικτύου κατά τη λειτουργία των υποδομών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας, τα μέτρα που εφαρμόζουν οι διαχειριστές των συστημάτων μεταφοράς και διανομής και, κατά περίπτωση, διατυπώνουν συστάσεις για βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

5. Για τον ηλεκτρισμό, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι κανονιστικές ρυθμίσεις δικτύου και τα τιμολόγια δικτύου, πληρούν τα κριτήρια του παραρτήματος XIIXI, λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές και τους κώδικες που εκπονήθηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/943(ΕΚ) αριθ. 714/2009.

2.    Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν έως τις 30 Ιουνίου 2015 ότι:

α)διενεργείται εκτίμηση του δυναμικού ενεργειακής απόδοσης των οικείων υποδομών αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας, ιδίως όσον αφορά τη μετάδοση, τη διανομή, τη διαχείριση φορτίου και τη διαλειτουργικότητα, καθώς και τη σύνδεση με τις εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των δυνατοτήτων πρόσβασης σε εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας πολύ μικρής κλίμακας,

β)προσδιορίζονται συγκεκριμένα μέτρα και επενδύσεις για την επίτευξη οικονομικώς αποδοτικών βελτιώσεων της ενεργειακής απόδοσης στην υποδομή δικτύου, με χρονοδιάγραμμα για την εισαγωγή τους.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 11

2α.    Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή εκπονεί, κατόπιν διαβούλευσης με τους σχετικούς συμφεροντούχους, κοινή μεθοδολογία προκειμένου να ενθαρρύνει τους διαχειριστές δικτύων να περιορίσουν τις απώλειες, να εφαρμόσουν πρόγραμμα επενδύσεων σε οικονομικά και ενεργειακά αποδοτικές υποδομές, και να λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ενεργειακή απόδοση και την ευελιξία του δικτύου.

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

63. Τα κράτη μέλη μπορούν να εγκρίνουν στοιχεία συστημάτων και τιμολογιακών δομών που εξυπηρετούν κοινωνικούς σκοπούς για τη μεταφορά και διανομή ενέργειας μέσω δικτύου, με την προϋπόθεση ότι οι ενδεχόμενες διαταραχές στο σύστημα μεταφοράς και διανομής είναι οι ελάχιστες δυνατές και δεν είναι δυσανάλογες προς τους κοινωνικούς σκοπούς.

74. Τα κράτη μέλη ⇨ Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ⇦ διασφαλίζουν την κατάργηση εκείνων των κινήτρων στα τιμολόγια μεταφοράς και διανομής που αποβαίνουν σε βάρος της συνολικής απόδοσης (συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής απόδοσης) της παραγωγής, της μεταφοράς, της διανομής και του εφοδιασμού ηλεκτρικής ενέργειας ⇨ και αερίου ⇦ , ή εκείνων που ενδέχεται να παρεμποδίζουν τη συμμετοχή της ανταπόκρισης στη ζήτηση, στις αγορές εξισορρόπησης και στην παροχή παρεπόμενων υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχονται κίνητρα στους διαχειριστές δικτύου προκειμένου να βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα του σχεδιασμού και της λειτουργίας των υποδομών και, στο πλαίσιο της οδηγίας 2009/72/ΕΚ, ότι τα τιμολόγια παρέχουν στους προμηθευτές τη δυνατότητα να βελτιώνουν τη συμμετοχή των καταναλωτών στην αποδοτικότητα του συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της ανταπόκρισης στη ζήτηση ανάλογα με τις εθνικές συνθήκες.

🡻 2019/944 άρθρο 70 παράγραφος 5 στοιχείο α)

85. Οι φορείς εκμετάλλευσης του συστήματος μεταφοράς και οι φορείς εκμετάλλευσης του συστήματος διανομής συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παραρτήματος XIIXII.

🡻 2012/27/ΕΕ

⇨ νέο

Τα κράτη μέλη μπορούν ειδικότερα να διευκολύνουν τη σύνδεση με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης σε μονάδες συμπαραγωγής μικρής και πολύ μικρής κλίμακας. Όπου ενδείκνυται, τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα που σκοπό έχουν να ενθαρρύνουν τους διαχειριστές δικτύου να εφαρμόζουν «διαδικασία εγκατάστασης και ενημέρωσης» με απλή κοινοποίηση για την εγκατάσταση μονάδων συμπαραγωγής πολύ μικρής κλίμακας, ούτως ώστε να απλοποιηθούν και να συντομευθούν οι διαδικασίες έγκρισης για μεμονωμένους πολίτες και υπεύθυνους εγκατάστασης.

6.    Υπό τον όρο τήρησης των απαιτήσεων διατήρησης της αξιοπιστίας και της ασφάλειας του δικτύου, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες εξισορρόπησης και άλλες λειτουργικές υπηρεσίες σε επίπεδο διαχειριστών συστήματος μεταφοράς ή διαχειριστών συστήματος διανομής, όπου αυτό είναι τεχνικά και οικονομικά εφικτό με τον τρόπο λειτουργίας της εγκατάστασης συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης. Οι διαχειριστές συστήματος μεταφοράς και οι διαχειριστές συστήματος διανομής εξασφαλίζουν ότι οι εν λόγω υπηρεσίες αποτελούν μέρος μιας διαδικασίας υποβολής προσφορών για παροχή υπηρεσιών που είναι διαφανής, αμερόληπτη και ανοικτή σε εις βάθος έλεγχο.

9. Όπου κρίνεται σκόπιμο, τα κράτη μέλη ⇨ οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ⇦ μπορούν να απαιτούν από τους διαχειριστές συστήματος μεταφοράς και τους διαχειριστές συστήματος διανομής να ενθαρρύνουν να εγκαθίστανται οι μονάδες συμπαραγωγής υψηλής απόδοσης πλησίον σημείων ζήτησης ⇨θερμότητας⇦ μειώνοντας τα τέλη σύνδεσης και τα τέλη χρήσης συστήματος.

107. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης, οι οποίοι επιθυμούν να συνδεθούν με το δίκτυο, να προκηρύσσουν πρόσκληση υποβολής προσφορών για τις εργασίες σύνδεσης.

119. Κατά την δυνάμει της οδηγίας 2010/75/ΕΕ υποβολή εκθέσεων και με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 2 αυτής της οδηγίας, τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα ενεργειακής απόδοσης των εγκαταστάσεων που πραγματοποιούν καύση καυσίμων με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ 50 MW και άνω, με βάση τις σχετικές βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί σύμφωνα με την οδηγία 2010/75/ΕΕ και την οδηγία 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης 119 .

Τα κράτη μέλη μπορούν να ενθαρρύνουν τους φορείς εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, να βελτιώσουν τα μέσα ετήσια καθαρά λειτουργικά τους ποσοστά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIIV

ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 2616

Συστήματα αναγνώρισης προσόντων, διαπίστευσης και πιστοποίησης

1.    Εφόσον ένα κράτος μέλος εκτιμά ότι το εθνικό επίπεδο τεχνικών ικανοτήτων, αντικειμενικότητας και αξιοπιστίας είναι ανεπαρκές, εξασφαλίζει ότι, έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, θεσπίζονται ή υπάρχουν καθεστώτα πιστοποίησης ή/και διαπίστευσης ή/και ισοδύναμα καθεστώτα επαγγελματικών προσόντων και, όπου απαιτείται, κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών, ενεργειακών ελέγχων, τους διαχειριστές ενέργειας και τους υπεύθυνους εγκατάστασης σχετικών με την ενέργεια δομικών στοιχείων, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 9 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.

2.    Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα καθεστώτα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παρέχουν διαφάνεια στους καταναλωτές, είναι αξιόπιστα και συμβάλλουν σε εθνικούς στόχους ενεργειακής απόδοσης.

⇩ νέο

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν το κατάλληλο επίπεδο ικανοτήτων για τα επαγγέλματα ενεργειακής απόδοσης, που αντιστοιχεί στις ανάγκες της αγοράς. Τα κράτη μέλη, σε στενή συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, διασφαλίζουν ότι τα καθεστώτα πιστοποίησης και/ή ισοδύναμων επαγγελματικών προσόντων, συμπεριλαμβανομένων, όπου απαιτείται, κατάλληλων προγραμμάτων κατάρτισης, είναι διαθέσιμα για τα επαγγέλματα ενεργειακής απόδοσης, συμπεριλαμβανομένων των παρόχων ενεργειακών υπηρεσιών, των παρόχων ενεργειακών ελέγχων, των διαχειριστών ενέργειας, των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων και των υπεύθυνων εγκατάστασης δομικών στοιχείων σύμφωνα με την οδηγία 2010/31/ΕΕ, και ότι είναι αξιόπιστα και συμβάλλουν στην επίτευξη των εθνικών στόχων ενεργειακής απόδοσης και των συνολικών στόχων της ΕΕ για την απανθρακοποίηση.

Οι πάροχοι καθεστώτων πιστοποίησης και/ή ισοδύναμων επαγγελματικών προσόντων, συμπεριλαμβανομένων, όπου απαιτείται, κατάλληλων προγραμμάτων κατάρτισης, λαμβάνουν διαπίστευση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008 120 .

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα εθνικά καθεστώτα πιστοποίησης ή ισοδύναμων επαγγελματικών προσόντων, συμπεριλαμβανομένων, όπου απαιτείται, των προγραμμάτων κατάρτισης, λαμβάνουν υπόψη τα υφιστάμενα ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τα καθεστώτα πιστοποίησης ή/και διαπίστευσης ή τα ισοδύναμα καθεστώτα επαγγελματικών προσόντων ⇨ ή τα κατάλληλα προγράμματα κατάρτισης ⇦που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και συνεργάζονται μεταξύ τους και με την Επιτροπή για συγκρίσεις μεταξύ των καθεστώτων και την αναγνώρισή τους.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να γνωρίζουν οι καταναλωτές την ύπαρξη ⌦ των ⌫ καθεστώτων πιστοποίησης ή/και διαπίστευσης σύμφωνα με το άρθρο 2718 παράγραφος 1.

⇩ νέο

4. Τα κράτη μέλη αξιολογούν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024 και στη συνέχεια ανά τετραετία κατά πόσον τα καθεστώτα διασφαλίζουν το αναγκαίο επίπεδο ικανοτήτων για τους παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών, τους ενεργειακούς ελεγκτές, τους διαχειριστές ενέργειας, τους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και τους εγκαταστάτες δομικών στοιχείων σύμφωνα με την οδηγία 2010/31/ΕΕ, και δημοσιοποιούν την αξιολόγηση και τις συστάσεις που βασίζονται σε αυτήν.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 17

Πληροφόρηση και κατάρτιση

1.    Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η ενημέρωση όσον αφορά τους διαθέσιμους μηχανισμούς ενεργειακής απόδοσης, καθώς και τα οικονομικά και νομικά πλαίσια, είναι διαφανής και διαδίδεται ευρέως σε όλους τους ενδιαφερόμενους συντελεστές της αγοράς, όπως οι καταναλωτές, οι οικοδόμοι, οι αρχιτέκτονες, οι μηχανικοί, οι περιβαλλοντικοί και ενεργειακοί ελεγκτές, καθώς και οι υπεύθυνοι εγκατάστασης δομικών στοιχείων, κατά τα οριζόμενα στην οδηγία 2010/31/ΕΕ.

4.    Τα κράτη μέλη, με τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών και περιφερειακών αρχών, προωθούν κατάλληλες πρωτοβουλίες ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και κατάρτισης ώστε να ενημερώνουν τους πολίτες για τα οφέλη και τις πρακτικές πτυχές που προκύπτουν από την υιοθέτηση μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης.

Άρθρο 2718

Ενεργειακές υπηρεσίες

1. Τα κράτη μέλη προωθούν την αγορά ενεργειακών υπηρεσιών και την πρόσβαση ⌦ σε αυτήν ⌫ των ΜΜΕ στην εν λόγω αγορά: 

   α)    διαδίδοντας σαφείς και εύκολα προσβάσιμες πληροφορίες σχετικά με:

(αi)τις διαθέσιμες συμβάσεις ενεργειακών υπηρεσιών και τις ρήτρες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις εν λόγω συμβάσεις προκειμένου να διασφαλίζονται η εξοικονόμηση ενέργειας και τα δικαιώματα των τελικών καταναλωτών,

(βii)τα χρηματοοικονομικά μέσα, τα κίνητρα, τις επιχορηγήσεις ⇨ , τα κεφάλαια κίνησης, τις εγγυήσεις, τα καθεστώτα ασφάλισης, ⇦και τα δάνεια για τη στήριξη έργων υπέρ της ενεργειακής απόδοσης,

⇩ νέο

γ)τους διαθέσιμους παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών που είναι πιστοποιημένοι και/ή διαπιστευμένοι και τα επαγγελματικά προσόντα και/ή τις πιστοποιήσεις τους σύμφωνα με το άρθρο 26,

δ)τις διαθέσιμες μεθοδολογίες παρακολούθησης και επαλήθευσης και τα διαθέσιμα συστήματα ποιοτικού ελέγχου.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

2.β) ενθαρρύνοντας  ⌦ Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν ⌫ την ανάπτυξη σημάτων ποιότητας, μεταξύ άλλων, από εμπορικές ενώσεις ⇨ , με βάση ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα, κατά περίπτωση ⇦,

3.γ) δημοσιοποιώντας και επικαιροποιώντας ⌦ Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν και επικαιροποιούν ⌫ τακτικά κατάλογο των διαθέσιμων παρόχων ενεργειακών υπηρεσιών οι οποίοι είναι ειδικευμένοι ή/και πιστοποιημένοι ⌦ και/ή διαπιστευμένοι ⌫ , καθώς και τα προσόντα ή/και τα πιστοποιητικά τους σύμφωνα με το άρθρο 2616, ή παρέχοντας ⌦ παρέχουν ⌫ διεπαφή στην οποία οι πάροχοι ενεργειακών υπηρεσιών μπορούν να παρέχουν πληροφορίες,

⇩ νέο

4. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους δημόσιους φορείς να χρησιμοποιούν συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης κατά την ανακαίνιση μεγάλων κτιρίων. Για ανακαινίσεις μεγάλων μη οικιστικών κτιρίων με ωφέλιμη επιφάνεια δαπέδου άνω των 1 000 m², τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δημόσιοι φορείς αξιολογούν τη σκοπιμότητα της χρήσης συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης.

Τα κράτη μέλη μπορούν να ενθαρρύνουν τους δημόσιους φορείς να συνδυάζουν συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης με διευρυμένες ενεργειακές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της απόκρισης της ζήτησης και της αποθήκευσης.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

5.δ) υποστηρίζοντας ⌦ Τα κράτη μέλη στηρίζουν ⌫ την ανάληψη, από τον δημόσιο τομέα, προσφορών ενεργειακών υπηρεσιών, κυρίως για ανακαινίσεις κτιρίων:

(αi)παρέχοντας υποδείγματα συμβάσεων για συνάψεις συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης τα οποία περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα στοιχεία που παρατίθενται στο παράρτημα XIIIXIII ⇨ και λαμβάνουν υπόψη τα υφιστάμενα ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα, τις διαθέσιμες κατευθυντήριες γραμμές για τις δημόσιες συμβάσεις και τον οδηγό της Eurostat για τη στατιστική καταγραφή των συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης στους λογαριασμούς της κυβέρνησης ⇦,

βii)παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με βέλτιστες πρακτικές για συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης, οι οποίες θα περιλαμβάνουν, εφόσον υπάρχει, ανάλυση κόστους-οφέλους χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση που θα βασίζεται στον κύκλο ζωής.

⇩ νέο

γ)διάθεση στο κοινό βάσης δεδομένων με υλοποιηθέντα και εν εξελίξει έργα συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης, η οποία να περιλαμβάνει την προβλεπόμενη και την επιτευχθείσα εξοικονόμηση ενέργειας.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

62. Τα κράτη μέλη υποστηρίζουν την ορθή λειτουργία της αγοράς ενεργειακών υπηρεσιών, όπου ενδείκνυται ⌦ λαμβάνοντας τα ακόλουθα μέτρα ⌫:

α)εντοπίζοντας και δημοσιοποιώντας σημεία επαφής στα οποία οι τελικοί καταναλωτές μπορούν να λαμβάνουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1,

β)λαμβάνοντας, εφόσον απαιτείται, μέτρα για την άρση ⌦ με την άρση ⌫ των κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών που παρεμποδίζουν τη σύναψη συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης και άλλα πρότυπα υπηρεσιών ενεργειακής αποδοτικότητας απόδοσης για τον εντοπισμό ή/και την εφαρμογή μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας,

γ)μελετώντας τη σύσταση ή την ανάθεση του ρόλου ανεξάρτητου μηχανισμού, όπως ο διαμεσολαβητής, για να εξασφαλίζει την αποτελεσματική διαχείριση καταγγελιών και την εξωδικαστική επίλυση διαφορών που ανακύπτουν από συμβάσεις ενεργειακών υπηρεσιών,

⇩ νέο

γ)συστήνοντας συμβουλευτικούς φορείς και ανεξάρτητους διαμεσολαβητές της αγοράς και προωθώντας τον ρόλο τους, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών μίας στάσης ή παρόμοιων μηχανισμών στήριξης για την τόνωση της ανάπτυξης της αγοράς από την πλευρά της ζήτησης και από την πλευρά της προσφοράς, και εξασφάλιση της δημοσιοποίησης και της πρόσβασης των παραγόντων της αγοράς σε πληροφορίες σχετικά με τους εν λόγω μηχανισμούς στήριξης.

7. Για τη στήριξη της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς ενεργειακών υπηρεσιών, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν ατομικό μηχανισμό ή να ορίσουν διαμεσολαβητή για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής διεκπεραίωσης των καταγγελιών και της εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών που προκύπτουν από συμβάσεις ενεργειακών υπηρεσιών και από συμβάσεις ενεργειακής απόδοσης.

🡻 2012/27/EE (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

δ)επιτρέποντας σε ανεξάρτητους μεσάζοντες στις αγορές να διαδραματίζουν ρόλο στην τόνωση της ανάπτυξης της αγοράς από την πλευρά τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς.

83. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διανομείς ενέργειας, οι διαχειριστές συστημάτων διανομής και οι εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας να απέχουν από οποιεσδήποτε δραστηριότητες που ενδέχεται να παρακωλύσουν τη ζήτηση και την προμήθεια ενεργειακών υπηρεσιών ή άλλων μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, ή να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη αγορών παρόμοιων υπηρεσιών ή μέτρων, μεταξύ άλλων με αποκλεισμό των ανταγωνιστών από την αγορά ή με κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης.

Άρθρο 2820

Εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης και χρηματοδοτικής και τεχνικής υποστήριξης

1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 της ⌦ ΣΛΕΕ ⌫ Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη διευκολύνουν τη δημιουργία ή τη χρήση υπαρχόντων μηχανισμών χρηματοδότησης για μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη από τη συγκέντρωση διαφόρων χρηματοδοτικών ροών ⇨ και από τον συνδυασμό επιχορηγήσεων, χρηματοδοτικών μέσων και τεχνικής βοήθειας ⇦.

2. Η Επιτροπή, κατά περίπτωση, βοηθά, άμεσα ή μέσω των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, τα κράτη μέλη στη δημιουργία μηχανισμών χρηματοδότησης και συστημάτων τεχνικής υποστήριξης ⇨ μηχανισμών συνδρομής για την ανάπτυξη έργων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο ⇦ με στόχο την αύξηση ⇨ των επενδύσεων στην ⇦ της ενεργειακής απόδοσης σε διάφορους τομείς ⇨ , και την προστασία και ενδυνάμωση των ευάλωτων πελατών, των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, μεταξύ άλλων με την ενσωμάτωση μιας προοπτικής ισότητας, προκειμένου κανείς να μην μείνει στο περιθώριο ⇦.

⇨ 3. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα που διασφαλίζουν ότι τα πιστοδοτικά προϊόντα ενεργειακής απόδοσης, όπως τα πράσινα ενυπόθηκα δάνεια και τα πράσινα δάνεια, εξασφαλισμένα και μη, είναι διαθέσιμα ευρέως και χωρίς διακρίσεις από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και είναι ορατά και προσβάσιμα στους καταναλωτές. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα για να διευκολύνουν την εφαρμογή των καθεστώτων χρηματοδότησης βάσει λογαριασμών και επί των φόρων. ⇦ Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν ώστε να παρέχονται πληροφορίες στις ⇨ εξασφαλίζουν ότι οι ⇦ τράπεζες και σε άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ⌦ λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με ευκαιρίες συμμετοχής σε μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης ⌫ για τις δυνατότητες συμμετοχής, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας συμπράξεων ιδιωτικού/δημοσίου τομέα, όσον αφορά τη χρηματοδότηση μέτρων για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης.

43. Η Επιτροπή διευκολύνει την ανταλλαγή της βέλτιστης πρακτικής μεταξύ των αρμόδιων εθνικών ή περιφερειακών αρχών ή οργάνων π.χ. μέσω ετήσιων συνεδριάσεων των ρυθμιστικών φορέων, δημοσίων βάσεων δεδομένων με πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων από το κράτος μέλος και τη σύγκριση της χώρας.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 12 (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

53α. Για την κινητοποίηση ιδιωτικής χρηματοδότησης υπέρ μέτρων ενεργειακής απόδοσης και ενεργειακών ανακαινίσεων, σύμφωνα με την οδηγία 2010/31/ΕΕ, η Επιτροπή διεξάγει διάλογο τόσο με τα δημόσια όσο και τα ιδιωτικά χρηματοοικονομικά ιδρύματα, προκειμένου να σχεδιάσει τις πιθανές δράσεις που μπορεί να αναλάβει.

63β. Σστις δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 43α περιλαμβάνονται οι ακόλουθες ⌦ τα ακόλουθα στοιχεία ⌫:

α)η κινητοποίηση κεφαλαιακών επενδύσεων στην ενεργειακή απόδοση με εξέταση των ευρύτερων επιπτώσεων της εξοικονόμησης ενέργειας έναντι της διαχείρισης του χρηματοοικονομικού κινδύνου,

β)η διασφάλιση καλύτερων δεδομένων για τις ενεργειακές και χρηματοδοτικές επιδόσεις μέσω:

i)της περαιτέρω εξέτασης του τρόπου με τον οποίο οι επενδύσεις ενεργειακής απόδοσης βελτιώνουν τις υποκείμενες αξίες ενεργητικού,

ii)της υποστήριξης μελετών για να εκτιμηθεί η αποτίμηση σε νόμισμα των μη ενεργειακών οφελών που αποφέρουν οι επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση.

73γ. για τους σκοπούς της κινητοποίησης ιδιωτικής χρηματοδότησης σε μέτρα ενεργειακής απόδοσης και ενεργειακής ανακαίνισης, τα κράτη μέλη, κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας:

α)εξετάζουν τρόπους για καλύτερη αξιοποίηση των ενεργειακών ελέγχων βάσει του άρθρου 118 προς επηρεασμό της διαδικασίας λήψης αποφάσεων,

β)αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο τις δυνατότητες και τα εργαλεία που ⇨ είναι διαθέσιμα στον προϋπολογισμό της Ένωσης, και ⇦ προτείνονται στην πρωτοβουλία «Έξυπνη χρηματοδότηση για έξυπνα κτίρια» ⇨ και στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Κύμα ανακαινίσεων». ⇦

83δ. Έως την 1η Ιανουαρίου 2020 ⇨ 31η Δεκεμβρίου 2024 ⇦ , η Επιτροπή παρέχει καθοδήγηση στα κράτη μέλη ⇨ και στους παράγοντες της αγοράς ⇦ σχετικά με τρόπους απελευθέρωσης των ιδιωτικών επενδύσεων.

⇩ νέο

Η καθοδήγηση έχει ως σκοπό να βοηθήσει τα κράτη μέλη και τους παράγοντες της αγοράς να αναπτύξουν και να υλοποιήσουν τις επενδύσεις τους στην ενεργειακή απόδοση στα διάφορα προγράμματα της Ένωσης, και θα προτείνει κατάλληλους μηχανισμούς και λύσεις χρηματοδότησης, με συνδυασμό επιχορηγήσεων, χρηματοδοτικών μέσων και βοήθειας για την ανάπτυξη έργων, για την κλιμάκωση των υφιστάμενων πρωτοβουλιών και τη χρήση της ενωσιακής χρηματοδότησης ως καταλύτη για τη μόχλευση και την ενεργοποίηση ιδιωτικής χρηματοδότησης.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

94. Τα κράτη μέλη μπορούν να συστήσουν Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Απόδοσης. Σκοπός του ταμείου αυτού θα είναι ⇨ να εφαρμόζει μέτρα ενεργειακής απόδοσης, συμπεριλαμβανομένων μέτρων δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 3 και του άρθρου 22 κατά προτεραιότητα μεταξύ ευάλωτων πελατών, ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, και να εφαρμόζει ⇦ να υποστηρίζει εθνικέςά πρωτοβουλίες ενεργειακής απόδοσης ⇨ μέτρα ενεργειακής απόδοσης για τη στήριξη των κρατών μελών σε ό,τι αφορά την επίτευξη των εθνικών συνεισφορών τους στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης και των ενδεικτικών πορειών τους που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2. Το Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Απόδοσης μπορεί να χρηματοδοτείται με έσοδα από πλειστηριασμούς δικαιωμάτων σύμφωνα με το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής της ΕΕ στους τομείς των κτιρίων και των μεταφορών. ⇦

105. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν οι ⇨ δημόσιοι φορείς να εκπληρώνουν τις ⇦ υποχρεώσεις που καθορίζονται στο άρθρο 65 παράγραφος 1 να υλοποιούνται με ετήσιες συμβολές στο εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης με ποσό ισοδύναμεςο προς ⌦ το ποσό ⌫ των τις επενδύσεωνις που απαιτούνται για την υλοποίηση των υποχρεώσεων αυτών.

116. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι τα υπόχρεα μέρη μπορούν να υλοποιούν τις υποχρεώσεις τους που αναφέρονται στο άρθρο 97 παράγραφος 1, συμβάλλοντας ετησίως στο εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης με ποσό ισοδύναμο προς τις επενδύσεις που απαιτούνται για την υλοποίηση των υποχρεώσεων αυτών.

127. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τα έσοδά τους από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής δυνάμει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ για την ανάπτυξη καινοτόμων χρηματοδοτικών μηχανισμών ώστε να λάβει υπόσταση ο στόχος στο άρθρο 65 για βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων ⇨ για βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης ⇦.

Άρθρο 2921

Συντελεστές μετατροπής⌦ και συντελεστές πρωτογενούς ενέργειας  ⌫

1. Για τους σκοπούς της σύγκρισης της εξοικονόμησης ενέργειας και της μετατροπής σε συγκρίσιμη μονάδα ισχύουν ⇨ οι τιμές της κατώτερης θερμογόνου δύναμης του παραρτήματος VI του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/2066 της Επιτροπής 121 και οι συντελεστές  πρωτογενούς ενέργειας ⇦ οι συντελεστές μετατροπής ⌦ της παραγράφου 2 ⌫ του παραρτήματος IV, εκτός εάν μπορεί να δικαιολογηθεί η χρήση άλλων ⇨ τιμών ή ⇦ συντελεστών μετατροπής.

⇩ νέο

2. Όταν η εξοικονόμηση ενέργειας υπολογίζεται σε όρους πρωτογενούς ενέργειας με χρήση προσέγγισης από κάτω προς τα πάνω με βάση την τελική κατανάλωση ενέργειας, εφαρμόζεται συντελεστής πρωτογενούς ενέργειας. 3. Για εξοικονόμηση σε kWh ηλεκτρικής ενέργειας, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν συντελεστή προκειμένου να υπολογίζεται επακριβώς η προκύπτουσα εξοικονόμηση κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν προκαθορισμένο συντελεστή 2,1, εκτός εάν κάνουν χρήση της διακριτικής τους ευχέρειας για να ορίσουν διαφορετικό συντελεστή βάσει αιτιολογημένων εθνικών περιστάσεων.

4. Για εξοικονόμηση σε kWh άλλων φορέων ενέργειας, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν συντελεστή προκειμένου να υπολογίζεται επακριβώς η προκύπτουσα εξοικονόμηση κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας. 5. Όταν τα κράτη μέλη καθορίζουν δικό τους συντελεστή σε προκαθορισμένη τιμή που παρέχεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη το καθορίζουν μέσω διαφανούς μεθοδολογίας με βάση τις εθνικές συνθήκες που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας. Οι συνθήκες είναι αιτιολογημένες και επαληθεύσιμες και βασίζονται σε αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια.

6. Όταν καθορίζουν δικό τους συντελεστή, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το ενεργειακό μείγμα που περιλαμβάνεται στην επικαιροποίηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα και το επόμενο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα που πρέπει να κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999. Εάν αποκλίνουν από την προκαθορισμένη τιμή, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον συντελεστή που χρησιμοποιούν μαζί με τη μεθοδολογία υπολογισμού και τα υποκείμενα δεδομένα στην επικαιροποίηση του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου τους για την ενέργεια και το κλίμα και στα επόμενα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999.

7. Έως τις 25 Δεκεμβρίου 2022 και εν συνεχεία ανά τετραετία, η Επιτροπή αναθεωρεί τον προκαθορισμένο συντελεστή με βάση παρατηρούμενα στοιχεία. Η εν λόγω αναθεώρηση πραγματοποιείται λαμβανομένων υπόψη των επιπτώσεών της σε άλλες νομοθετικές πράξεις της Ένωσης, όπως η οδηγία 2009/125/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIIV

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 3013

Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης προς τις εθνικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με στα άρθρα 7 έως 11α και με το άρθρο 18 παράγραφος 3 ⇨ την παρούσα οδηγία ⇦ , και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή ⇨ έως τις [ημερομηνία μεταφοράς] ⇦ έως τις 5 Ιουνίου 2014 και κοινοποιούν αμελλητί κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση που τις επηρεάζει.

Άρθρο 3122

Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις

1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 3223, για την επανεξέταση των εναρμονισμένων τιμών απόδοσης αναφοράς που αναφέρονται στο άρθρο 2414 παράγραφος 10 δεύτερο εδάφιο.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 13 (προσαρμοσμένο)

2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 3223, για την τροποποίηση ⌦ την τροποποίηση ή τη συμπλήρωση ⌫ της παρούσας οδηγίας μέσω της προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο των τιμών, των μεθόδων υπολογισμού, του ων προκαθορισμένουων συντελεστή ⌦ ων ⌫ πρωτογενούς ενέργειας και των απαιτήσεων ⌦ του άρθρου 29 και ⌫ των παραρτημάτων I έως V, των παραρτημάτων II, III, V, VII έως XI και XIII  VII έως Χ και του παραρτήματος XII.

⇩ νέο

3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 32 για να συμπληρώνει την παρούσα οδηγία θεσπίζοντας, κατόπιν διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη, κοινό ενωσιακό σύστημα αξιολόγησης της βιωσιμότητας των κέντρων δεδομένων που βρίσκονται στην επικράτειά της. Το σύστημα καθιερώνει τον ορισμό των δεικτών βιωσιμότητας των κέντρων δεδομένων και, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της παρούσας οδηγίας, καθορίζει τα ελάχιστα όρια για τη σημαντική κατανάλωση ενέργειας και καθορίζει τους βασικούς δείκτες και τη μεθοδολογία για τη μέτρησή τους.

🡻 2012/27/ΕΕ

Άρθρο 3223

Άσκηση της εξουσιοδότησης

1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 14 στοιχείο α)

⇨ νέο

2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που προβλέπεται στο άρθρο 3122 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 24 Δεκεμβρίου 2018 ⇨ [την ημερομηνία έκδοσης στην ΕΕ] ⇦. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την ανάθεση της εν λόγω αρμοδιότητας το αργότερο εννέα μήνες πριν από το τέλος της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εγείρουν αντιρρήσεις για την εν λόγω παράταση, το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.

🡻 2012/27/ΕΕ

3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 3122 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 14 στοιχείο β)

43α. Πριν εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες που ορίζονται από κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου 122 .

🡻 2012/27/ΕΕ

54. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

65. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3122 τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

Άρθρο 3324

Επισκόπηση και παρακολούθηση της εφαρμογής

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 15 στοιχείο α)

13α. Στο πλαίσιο της έκθεσης για την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τη λειτουργία της αγοράς άνθρακα, σύμφωνα με το άρθρο 35 παράγραφος 1 και το άρθρο 35 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

5.    Η Επιτροπή επανεξετάζει κατά πόσον εξακολουθεί να υπάρχει ανάγκη των εξαιρέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 14 παράγραφος 6 για πρώτη μεν φορά στην αξιολόγηση του πρώτου εθνικού σχεδίου δράσης για την ενεργειακή απόδοση, στη δε συνέχεια ανά τριετία. Όταν από την επανεξέταση καταδεικνύεται ότι υπάρχουν κριτήρια για τις εξαιρέσεις αυτές που δεν δικαιολογούνται πλέον λαμβάνοντας υπόψη τη διαθεσιμότητα θερμικού φορτίου και τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας των εγκαταστάσεων που έχουν λάβει εξαίρεση, η Επιτροπή προτείνει ενδεδειγμένα μέτρα.

⇩ νέο

2. Έως τις 31 Οκτωβρίου 2025 και κατόπιν ανά τετραετία, η Επιτροπή αξιολογεί τα υφιστάμενα μέτρα για την επίτευξη αύξησης της ενεργειακής απόδοσης και απανθρακοποίησης στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης. Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη:

α)Τις τάσεις όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση και τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, συμπεριλαμβανομένης της τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης·

β)Διασυνδέσεις μεταξύ των ληφθέντων μέτρων·

γ)Αλλαγές στην ενεργειακή απόδοση και τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στη θέρμανση και την ψύξη·

δ)Υφιστάμενες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα ενεργειακής απόδοσης και υφιστάμενες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο, και

ε)Μέτρα που υπέβαλαν τα κράτη μέλη στις περιεκτικές αξιολογήσεις τους σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 1 και κοινοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 17 στοιχείο β) (1) του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.

Η Επιτροπή μπορεί να προτείνει, κατά περίπτωση, μέτρα για τη διασφάλιση της επίτευξης των στόχων της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια.

🡻 2012/27/ΕΕ

36. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, πριν από τις 30 Απριλίου κάθε έτους, στατιστικά στοιχεία για την εθνική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας από συμπαραγωγή υψηλής και χαμηλής απόδοσης, σύμφωνα με τη μεθοδολογία που παρουσιάζεται στο παράρτημα IIΙ, σε σχέση με το συνολικό δυναμικό παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας. Υποβάλλουν επίσης ετήσιες στατιστικές για το δυναμικό συμπαραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας και για τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται στη συμπαραγωγή, καθώς και για την παραγωγή και το δυναμικό τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης σε σχέση με τη συνολική παραγωγή και το δυναμικό θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στατιστικές για την εξοικονόμηση πρωτογενούς ενέργειας που επιτυγχάνεται με την εφαρμογή συμπαραγωγής, σύμφωνα με τη μεθοδολογία που παρουσιάζεται στο παράρτημα IIIII.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

7.    Έως τις 30 Ιουνίου 2014, η Επιτροπή υποβάλλει την αξιολόγηση που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συνοδευόμενη, εφόσον κριθεί απαραίτητο, από προτάσεις για τη λήψη περαιτέρω μέτρων.

8.    Η Επιτροπή επανεξετάζει την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του άρθρου 6 έως τις 5 Δεκεμβρίου 2015, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις της οδηγίας 2004/18/ΕΚ και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Η εν λόγω έκθεση συνοδεύεται, ενδεχομένως, από προτάσεις για περαιτέρω μέτρα.

9.    Έως τις 30 Ιουνίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για την εφαρμογή του άρθρου 7. Η εν λόγω έκθεση συνοδεύεται, ενδεχομένως, από νομοθετική πρόταση για έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους σκοπούς:

α)την αλλαγή της τελικής ημερομηνίας που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1,

β)την επανεξέταση των απαιτήσεων που τίθενται στο άρθρο 7 παράγραφοι 1, 2 και 3,

γ)τη θέσπιση πρόσθετων κοινών απαιτήσεων, ιδίως όσον αφορά τα θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 7.

10.    Έως τις 30 Ιουνίου 2018, η Επιτροπή αξιολογεί την πρόοδο των κρατών μελών όσον αφορά την άρση των κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1. Την εν λόγω αξιολόγηση ακολουθούν, ενδεχομένως, προτάσεις για περαιτέρω μέτρα.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 15 στοιχείο β) (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

12.    Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019, η Επιτροπή αξιολογεί την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του ορισμού των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων για τους σκοπούς του άρθρου 8 παράγραφος 4 και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Το συντομότερο δυνατόν μετά την υποβολή της εν λόγω έκθεσης, η Επιτροπή εγκρίνει, ενδεχομένως, νομοθετικές προτάσεις.

413. Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, η Επιτροπή διενεργεί εκτίμηση των δυνατοτήτων ενεργειακής απόδοσης κατά τη μετατροπή, τον μετασχηματισμό, τη μετάδοση, τη μεταφορά και την αποθήκευση ενέργειας και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Η εν λόγω έκθεση συνοδεύεται, ενδεχομένως, από νομοθετικές προτάσεις.

514. ⌦ Με την επιφύλαξη τυχόν αλλαγών στις διατάξεις περί λιανικής αγοράς της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, ⌫ έΈως τις 31 Δεκεμβρίου 2021, η Επιτροπή, εκτός αν έχουν εν τω μεταξύ προταθεί αλλαγές στις διατάξεις που αφορούν την αγορά λιανικής στην οδηγία 2009/73/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου, διενεργεί αξιολόγηση και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τις διατάξεις που αφορούν τη μέτρηση, την τιμολόγηση και την πληροφόρηση του καταναλωτή για το φυσικό αέριο, με στόχο την ενδεχόμενη ευθυγράμμισή τους προς τις σχετικές διατάξεις για την ηλεκτρική ενέργεια στην οδηγία (ΕΕ) 2019/9442009/72/ΕΚ, προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των καταναλωτών και να δοθεί η δυνατότητα στους τελικούς καταναλωτές να λαμβάνουν συχνότερα σαφείς και επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατανάλωσή τους φυσικού αερίου και να ρυθμίζουν την οικεία χρήση ενέργειας. Το συντομότερο δυνατόν μετά την υποβολή της εν λόγω έκθεσης, η Επιτροπή εγκρίνει, ⌦ όπου ενδείκνυται ⌫ ενδεχομένως, νομοθετικές προτάσεις.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 2 (προσαρμοσμένο)

64. Έως τις 31 Οκτωβρίου 2022, η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσον η Ένωση έχει επιτύχει τονυς πρωταρχικόούς της στόχους ενεργειακής απόδοσης για το 2020.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 15 στοιχείο β)

⇨ νέο

715. Έως τις 28 Φεβρουαρίου 2024 ⇨ 2027 ⇦ και μετέπειτα ανά πενταετία, η Επιτροπή αξιολογεί την παρούσα οδηγία και υποβάλλει σχετική έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Η εν λόγω αξιολόγηση περιλαμβάνει:

α)εξέταση του αν είναι σκόπιμο να προσαρμοσθούν, μετά το 2030, οι απαιτήσεις και η εναλλακτική προσέγγιση που προβλέπεται στο άρθρο 5,

αβ)εκτίμηση της γενικής αποτελεσματικότητας της παρούσας οδηγίας και της ανάγκης να προσαρμοσθεί περαιτέρω η πολιτική ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού του 2015 για την κλιματική αλλαγή κατά την 21η διάσκεψη των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή 123 και υπό το πρίσμα των εξελίξεων στην οικονομία και την καινοτομία.

⇩ νέο

β)τους πρωταρχικούς στόχους ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030 που καθορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, με σκοπό την αναθεώρηση των εν λόγω στόχων προς τα πάνω σε περίπτωση σημαντικής μείωσης του κόστους, οφειλόμενης στις οικονομικές ή τεχνολογικές εξελίξεις ή, όπου απαιτείται, για την τήρηση των στόχων της Ένωσης για το 2040 ή το 2050 ή των διεθνών δεσμεύσεών της σχετικά με την απανθρακοποίηση.

γ)εάν τα κράτη μέλη εξακολουθούν να επιτυγχάνουν νέα ετήσια εξοικονόμηση σύμφωνα με το άρθρο 8 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) για τις δεκαετείς περιόδους μετά το 2030·

δ)εάν τα κράτη μέλη εξακολουθούν να διασφαλίζουν ότι τουλάχιστον το 3 % του συνολικού εμβαδού δαπέδου των θερμαινόμενων και/ή ψυχόμενων κτιρίων που ανήκουν σε δημόσιους φορείς ανακαινίζεται κάθε έτος σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 με σκοπό την αναθεώρηση του ποσοστού ανακαίνισης στο εν λόγω άρθρο·

ε)εάν τα κράτη μέλη εξακολουθούν να επιτυγχάνουν μερίδιο εξοικονόμησης ενέργειας μεταξύ των ευάλωτων πελατών, των ατόμων που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και, κατά περίπτωση, των ατόμων που ζουν σε κοινωνικές κατοικίες, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3, για τις δεκαετείς περιόδους μετά το 2030·

στ)εάν τα κράτη μέλη συνεχίσουν να επιτυγχάνουν μείωση της τελικής κατανάλωσης ενέργειας σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1.

🡻 2018/2002 άρθρο 1 παράγραφος 15 στοιχείο β)

Η εν λόγω έκθεση συνοδεύεται, όπου ενδείκνυται, από προτάσεις για περαιτέρω μέτρα.

🡻 2012/27/ΕΕ (προσαρμοσμένο)

⇨ νέο

Άρθρο 25

Διαδικτυακή πλατφόρμα

Η Επιτροπή δημιουργεί μια επιγραμμική πλατφόρμα για την ενίσχυση της πρακτικής εφαρμογής της παρούσας οδηγίας σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Η πλατφόρμα αυτή υποστηρίζει την ανταλλαγή εμπειριών όσον αφορά πρακτικές, τη συγκριτική αξιολόγηση, δραστηριότητες δικτύωσης, καθώς και καινοτόμες πρακτικές.

Άρθρο 3426

Διαδικασία επιτροπής

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

Άρθρο 3528

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία ⌦ άρθρα […] και τα παραρτήματα […] [άρθρα και παραρτήματα που έχουν τροποποιηθεί ουσιωδώς σε σύγκριση με την καταργούμενη οδηγία] ⌫ το αργότερο έως ⇨ […] ⇦  τις 5 Ιουνίου 2014.

Παρά το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με το άρθρο 4, το άρθρο 5 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, το άρθρο 5 παράγραφος 5, το άρθρο 5 παράγραφος 6, το άρθρο 7 παράγραφος 9 τελευταίο εδάφιο, το άρθρο 14 παράγραφος 6, το άρθρο 19 παράγραφος 2, το άρθρο 24 παράγραφος 1 και το άρθρο 24 παράγραφος 2 και με το παράρτημα V σημείο 4, μέχρι τις ημερομηνίες που αναφέρονται σε αυτά.

Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων ⌦ μέτρων στην Επιτροπή ⌫.

⌦ Τα μέτρα αυτά ⌫ Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. ⌦ Οι εν λόγω διατάξεις πΠεριλαμβάνουν επίσης δήλωση που διευκρινίζει ότι οι παραπομπές των ισχυουσών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων στην οδηγία που καταργείται με την παρούσα οδηγία νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία. ⌫ Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις λεπτομέρειες της εν λόγω παραπομπής ⌦ και τον τρόπο διατύπωσης της παραπομπής ⌫.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3627

Τροποποιήσεις και καταργήσεις Κατάργηση 

1. Η οδηγία 2012/27/ΕΕ2006/32/ΕΚ ⌦ , όπως τροποποιήθηκε από τις πράξεις που αναφέρονται στο παράρτημα XV μέρος A, ⌫ καταργείται ⌦ ⌫ από τις ⇨ […] ⇦ [την ημέρα μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο] 5 Ιουνίου 2014, εκτός από το άρθρο 4 παράγραφοι 1 έως 4 και τα παραρτήματα Ι, ΙΙΙ και IV, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών σχετικά με την προθεσμία ⌦ τις προθεσμίες ⌫ μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο ⌦ των οδηγιών που αναφέρονται στο παράρτημα XV μέρος B ⌫ . Το άρθρο 4 παράγραφοι 1 έως 4 και τα παραρτήματα Ι, ΙΙΙ και IV της οδηγίας 2006/32/ΕΚ καταργούνται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2017. 

Η οδηγία 2004/8/ΕΚ καταργείται από τις 5 Ιουνίου 2014 με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών σχετικά με την προθεσμία μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο.

Οι παραπομπές στις στην ⌦ καταργηθείσα ⌫ οδηγίαες 2006/32/ΕΚ και 2004/8/ΕΚ θεωρούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος XVIXV.

2.    Το άρθρο 9 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2010/30/ΕΕ διαγράφεται από τις 5 Ιουνίου 2014.

3.    Η οδηγία 2009/125/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)Παρεμβάλλεται η ακόλουθη αιτιολογική σκέψη:

«(35α)Η οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων 124 απαιτεί από τα κράτη μέλη να καθορίζουν απαιτήσεις για την ενεργειακή απόδοση των δομικών στοιχείων που αποτελούν μέρος του κελύφους του κτιρίου και συστημικές απαιτήσεις όσον αφορά τη συνολική ενεργειακή απόδοση, την ορθή εγκατάσταση και τη σωστή διαστασιολόγηση, ρύθμιση και έλεγχο των τεχνικών συστημάτων κτιρίων που εγκαθίστανται σε υφιστάμενα κτίρια. Παρουσιάζει συνεκτικότητα προς τους στόχους της παρούσας οδηγίας το γεγονός ότι οι απαιτήσεις αυτές μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να περιορίζουν την εγκατάσταση προϊόντων σχετικών με την ενέργεια τα οποία συμμορφώνονται προς την εν λόγω οδηγία και τα εκτελεστικά της μέτρα, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω απαιτήσεις δεν αποτελούν αδικαιολόγητο φραγμό για το εμπόριο.»

2)Προστίθεται η ακόλουθη περίοδος στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 6:

«Τούτο ισχύει με την επιφύλαξη των απαιτήσεων για την ενεργειακή απόδοση και των συστημικών απαιτήσεων που καθορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 και το άρθρο 8 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.».

Άρθρο 3729

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

⌦ Τα άρθρα [... ] και τα παραρτήματα [ ... ] [άρθρα και παραρτήματα τα οποία παραμένουν αμετάβλητα σε σχέση με την καταργούμενη οδηγία] ισχύουν από [...] [την επομένη της ημερομηνίας που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 1]. ⌫

Άρθρο 3830

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

(1)    Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, COM(2019) 640 final).

(2)    Παράρτημα της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, σελ. 2.

(3)    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Ενίσχυση της κλιματικής φιλοδοξίας της Ευρώπης για το 2030 Επενδύουμε σε ένα κλιματικά ουδέτερο μέλλον προς όφελος των πολιτών μας, COM/2020/562 final.

(4)    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, COM/2019/640 final.

(5)    https://www.consilium.europa.eu/media/47296/1011-12-20-euco-conclusions-en.pdf.

(6)    COM(2020) 690 final

(7)    Ανακοίνωση: Καθαρός πλανήτης για όλους — Ένα ευρωπαϊκό, στρατηγικό, μακρόπνοο όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία (COM/2018/773 final), όπου αξιολογείται ο ρόλος της ενεργειακής απόδοσης ως προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για όλα τα σενάρια απανθρακοποίησης.

(8)    SWD(2021) 623.

(9)    COM(2020) 299 final.

(10)    https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/library/energy-efficient-cloud-computing-technologies-and-policies-eco-friendly-cloud-market.

(11)    Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών – Διαμόρφωση του ψηφιακού μέλλοντος της Ευρώπης (COM/2020/67 final).

(12)    SWD(2021) 623, ενότητα 2.2.2.

(13)    Αξιολόγηση των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση (2012/27/ΕΕ) (SWD(2016)403 final· https://ec.europa.eu/energy/sites/ener/files/documents/3_en_autre_document_travail_service_part1_v3.pdf ).

(14)    SWD(2021) 623, Παράρτημα Η.

(15)    SWD(2021) 623 , ενότητα 2.2.2.

(16)

   Στρατηγική της ΕΕ για τη θέρμανση και την ψύξη (COM/2016/051 final).

(17)

   Βλ. για παράδειγμα· 2nd CEER Report on Power Losses [2η Έκθεση του CEER για τις απώλειες Ενέργειας]· Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Ρυμιστικών Αρχών Ενέργειας· 2020.

(18)    SWD(2021) 623, ενότητα 2.2.2.

(19)    https://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2021/05/08/the-porto-declaration/

(20)    SWD(2021) 623 , ενότητα 2.2.2. και παράρτημα ΙΒ.

(21)    Οδηγία 2010/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

(22)    Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Οκτωβρίου 2009 για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα· Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό ενός πλαισίου για την ενεργειακή σήμανση και κανονισμός (ΕΕ) 2020/740 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2020, σχετικά με τη σήμανση των ελαστικών επισώτρων όσον αφορά την εξοικονόμηση καυσίμου και άλλες παραμέτρους, αντιστοίχως.

(23)    Επιπλέον, η εφαρμογή των ανασκοπήσεων προϊόντων στο πλαίσιο του προγράμματος εργασίας για τον οικολογικό σχεδιασμό 2020-2024 και του σχεδίου δράσης «Κύμα ανακαινίσεων», μαζί με την επανεξέταση της ΟΕΑΚ, θα συμβάλουν σημαντικά στην επίτευξη του στόχου ενεργειακής απόδοσης για το 2030.

(24)    Οδηγία (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, PE/48/2018/REV/1 (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 82).

(25)    SWD(2021) 623, Παράρτημα ΙΖ. 

(26)    ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1–77

(27)    SWD(2021) 623, Παράρτημα ΙΓ.

(28)    SWD(2021) 623, Παράρτημα ΙΓ.

(29)    Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, χετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου

(30)    Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283 της 31.10.2003, σ. 51).

(31)    Κανονισμός (ΕΕ) 2019/631 της 17ης Απριλίου 2019, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τα πρότυπα επιδόσεων για τις εκπομπές CO2 από τα καινούργια επιβατικά αυτοκίνητα και από τα καινούργια ελαφρά επαγγελματικά οχήματα

(32)    SWD(2021) 623, ενότητα 2.

(33)    SWD(2021) 623.

(34)    ΕΕ L 123 της 12ης Μαΐου 2016, σ. 1.

(35)    SWD(2021) 623.

(36)    See e.g. https://www.eiif.org/sites/default/files/2020-12/EiiF_White%20paper_2020_REV.15.pdf.

(37)    SWD(2021) 623.

(38)    SWD(2021) 623.

(39)    ΕΕ C […] της […], σ. […].

(40)    ΕΕ C […] της […], σ. […].

(41)    Οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την ενεργειακή απόδοση, την τροποποίηση των οδηγιών 2009/125/ΕΚ και 2010/30/ΕΕ και την κατάργηση των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ (ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 1).

(42)    Βλέπε παράρτημα XV, μέρος Α.

(43)    ΕΕ L 114 της 27.4.2006, σ. 64.

(44)    ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 136.

(45)    ΕΕ L 52 της 21.2.2004, σ. 50.

(46)    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Ενίσχυση της κλιματικής φιλοδοξίας της Ευρώπης για το 2030 Επενδύουμε σε ένα κλιματικά ουδέτερο μέλλον προς όφελος των πολιτών μας, COM/2020/562 final.

(47)    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, COM/2019/640 final.

(48)    https://www.consilium.europa.eu/media/47296/1011-12-20-euco-conclusions-en.pdf.

(49)    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2021 Μια Ένωση δύναμης σε έναν εύθραυστο κόσμο, COM/2020/690 final.

(50)    Ανακοίνωση «Καθαρός πλανήτης για όλους — Ένα ευρωπαϊκό, στρατηγικό, μακρόπνοο όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία» (COM/2018/773 final), όπου αξιολογείται ο ρόλος της ενεργειακής απόδοσης ως προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για όλα τα σενάρια απανθρακοποίησης.

(51)    Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών – Διαμόρφωση του ψηφιακού μέλλοντος της Ευρώπης (COM(2020) 67 final).

(52)    ΕΕ L 282 της 19.10.2016, σ. 4.

(53)    Οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την ενεργειακή απόδοση, την τροποποίηση των οδηγιών 2009/125/ΕΚ και 2010/30/ΕΕ και την κατάργηση των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ (ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 1).

(54)    ΕΕ L 198 της 22.6.2020, σ. 13.

(55)    Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, PE/55/2018/REV/1 (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).

(56)    Στρατηγική της ΕΕ για την ενοποίηση του ενεργειακού συστήματος COM(2020) 299 final.

(57)    Οδηγία (ΕΕ) 2019/944 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την τροποποίηση της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (ΕΕ L 158 της 14.6.2019, σ. 125).

(58)    Σύσταση της Επιτροπής σχετικά με την ενεργειακή φτώχεια, C(2020) 9600 final.

(59)    Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 94).

(60)    Οδηγία 2010/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

(61)    Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Οκτωβρίου 2009 για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα· Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό ενός πλαισίου για την ενεργειακή σήμανση και κανονισμός (ΕΕ) 2020/740 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2020, σχετικά με τη σήμανση των ελαστικών επισώτρων όσον αφορά την εξοικονόμηση καυσίμου και άλλες παραμέτρους, αντιστοίχως.

(62)    Επιπλέον, η εφαρμογή των ανασκοπήσεων προϊόντων στο πλαίσιο του προγράμματος εργασίας για τον οικολογικό σχεδιασμό 2020-2024 και του σχεδίου δράσης «Κύμα ανακαινίσεων», μαζί με την επανεξέταση της ΟΕΑΚ, θα συμβάλουν σημαντικά στην επίτευξη του στόχου εξοικονόμησης ενέργειας για το 2030.

(63)    Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, την Επιτροπή των Περιφερειών και της Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων – Καθαρός πλανήτης για όλους Ένα ευρωπαϊκό στρατηγικό μακροπρόθεσμο όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία (COM(2018) 773 final).

(64)    ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 16.

(65)    Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94 της 28.3.2014, σ. 65).

(66)    COM/2020/562 final.

(67)    Βλ. IRP, Resource Efficiency and Climate Change, 2020, και UN Environment Emissions Gap Report, 2019. Τα αριθμητικά αυτά στοιχεία αφορούν τη χρήση και τη λειτουργία των κτιρίων, συμπεριλαμβανομένων των έμμεσων εκπομπών στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και της θερμότητας, και όχι τον πλήρη κύκλο ζωής τους. Στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που είναι ενσωματωμένες στις κατασκευές εκτιμάται ότι αναλογεί περίπου το 10 % των συνολικών ετήσιων εκπομπών αερίων σε παγκόσμιο επίπεδο, βλ. IRP, Resource Efficiency and Climate Change, 2020, και UN Environment Emissions Gap Report 2019.

(68)    COM/2020/662 final.

(69)    Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13).

(70)    https://www.unfpa.org/world-population-trends

(71)    https://www.un.org/en/ecosoc/integration/pdf/fact_sheet.pdf

(72)    Οδηγία 2014/23/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης (ΕΕ L 94 της 28.3.2014, σ. 1).

(73)    Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94 της 28.3.2014, σ. 65).

(74)    ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32.

(75)    Οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, περί βιομηχανικών εκπομπών (ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης) (ΕΕ L 334 της 17.12.2010, σ. 17).

(76)    Οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2016, σχετικά με τη μείωση των εθνικών εκπομπών ορισμένων ατμοσφαιρικών ρύπων, την τροποποίηση της οδηγίας 2003/35/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2001/81/ΕΚ (ΕΕ L 344 της 17.12.2016, σ. 1).

(77)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2019/2088 (ΕΕ L 198 της 22.6.2020, σ. 13).

(78)    IEA (International Energy Agency) (2021), Net Zero by 2050 A Roadmap for the Global Energy Sector, https://www.iea.org/reports/net-zero-by-2050.

(79)    Οδηγία 2014/94/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2014, για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων (ΕΕ L 307 της 28.10.2014, σ. 1).

(80)    Κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, σχετικά με τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, στο πλαίσιο της συμβολής στη δράση για το κλίμα για την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 26).

(81)    ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 14.10.2020 για την ενεργειακή φτώχεια, C(2020) 9600 final.

(82)    https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/library/energy-efficient-cloud-computing-technologies-and-policies-eco-friendly-cloud-market

(83)    ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 55.

(84)    ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 94.

(85)    Οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, περί βιομηχανικών εκπομπών (ΕΕ L 334 της 17.12.2010, σ. 17).

(86)    Οδηγία 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικούς σχηματισμούς (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 114).

(87)    Κανονισμός (ΕΕ) 2019/943 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, σχετικά με την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 158 της 14.6.2019, σ. 54).

(88)    ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 15.

(89)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου (ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 36).

(90)    Οδηγία (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 82).

(91)    EPSR, Principle 20 “Access to essential services”: https://ec.europa.eu/commission/priorities/deeper-and-fairer-economic-and-monetary-union/european-pillar-social-rights/european-pillar-social-rights-20-principles_el

(92)     https://ec.europa.eu/eurostat/documents/1015035/8885635/guide_to_statistical_treatment_of_epcs_en.p df/f74b474b-8778-41a9-9978-8f4fe8548ab1

(93)    Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32).

(94)    Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 136).

(95)    Απόφαση 2014/746/ΕΕ της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2014, σχετικά με τον προσδιορισμό, σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, καταλόγου τομέων και κλάδων, οι οποίοι θεωρείται ότι εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα, για την περίοδο 2015 έως 2019 (ΕΕ L 308 της 29.10.2014, σ. 114).

(96)    ΕΕ L 1 της 5.1.2010, σ. 10.

(97)    ΕΕ L 310 της 9.11.2006, σ. 15.

(98)    ΕΕ L 285 της 31.10.2009, σ. 10.

(99)    ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 1.

(100)    ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.

(101)    Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).

(102)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου, για τις στατιστικές ενέργειας (ΕΕ L 304 της 14.11.2008, σ. 1)

(103)    Οδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94 της 28.3.2014, σ. 65).

(104)    ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 114.

(105)    ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 36.

(106)    Ο στόχος ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης καθορίστηκε αρχικά και υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας ως βάση αναφοράς τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2007 για το 2030. Λόγω της αλλαγής στη μεθοδολογία της Eurostat για τον υπολογισμό του ενεργειακού ισοζυγίου και των βελτιώσεων στις μεταγενέστερες προβολές των μοντέλων απαιτείται αλλαγή της βάσης αναφοράς. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιώντας την ίδια προσέγγιση για τον καθορισμό του στόχου, δηλαδή συγκρίνοντάς τον με τις μελλοντικές προβολές του σεναρίου αναφοράς, η φιλοδοξία του στόχου ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030 καθορίζεται συγκρινόμενη με τις προβολές του σεναρίου αναφοράς του 2020 για το 2030 οι οποίες λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές συνεισφορές των ΕΣΕΚ. Με την εν λόγω επικαιροποιημένη βάση αναφοράς, η Ένωση θα πρέπει να αυξήσει περαιτέρω τη φιλοδοξία της όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση κατά τουλάχιστον 9 % έως το 2030 σε σύγκριση με το επίπεδο των προσπαθειών στο πλαίσιο του σεναρίου αναφοράς του 2020. Ο νέος τρόπος έκφρασης του επιπέδου της φιλοδοξίας για τους στόχους της Ένωσης δεν επηρεάζει το πραγματικό επίπεδο των απαιτούμενων προσπαθειών.

(107)    Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).

(108)    Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13).

(109)    Οδηγία 2009/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας (ΕΕ L 216 της 20.8.2009, σ. 7).

(110)    Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό ενός πλαισίου για την ενεργειακή σήμανση και για την κατάργηση της οδηγίας 2010/30/ΕΕ (ΕΕ L 198 της 28.7.2017, σ. 1).

(111)    Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2018/2066 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2018, για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου κατ' εφαρμογή της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 601/2012 της Επιτροπής (OJ L 334, 31.12.2018, p. 1).

(112)    Οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 304 της 22.11.2011, σ. 64).

(113)    Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95 της 21.4.1993, σ. 29).

(114)    Οδηγία (ΕΕ) 2015/2366 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, σχετικά με υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά, την τροποποίηση των οδηγιών 2002/65/ΕΚ, 2009/110/ΕΚ, 2013/36/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και την κατάργηση της οδηγίας 2007/64/ΕΚ (ΕΕ L 337 της 23.12.2015, σ. 35).

(115)    Οδηγία 2013/11/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ) (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 63).

(116)    Οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (EE L 197 της 21.7.2001, σ. 30).

(117)    ΕΕ L 343 της 23.12.2011, σ. 91.

(118)    Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/2402 της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2015, με τον οποίο αναθεωρούνται οι εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας κατ' εφαρμογή της οδηγίας 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και καταργείται η εκτελεστική απόφαση 2011/877/ΕΕ της Επιτροπής (ΕΕ L 333 της 19.12.2015, σ. 54).

(119)    Οδηγία 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανση (ΕΕ L 24 της 29.1.2008, σ. 8).

(120)    Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 339/93.

(121)    Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2018/2066 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2018, για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου κατ' εφαρμογή της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 601/2012 της Επιτροπής (ΕΕ L 334 της 31.12.2018, σ. 1).

(122)    ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.

(123)    ΕΕ L 282 της 19.10.2016, σ. 4.

(124)    ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13.