ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλες, 11.3.2021
COM(2021) 114 final
2021/0059(NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την προς έκδοση απόφαση των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
1.Αντικείμενο της πρότασης
Η παρούσα πρόταση αφορά απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Επιτροπή στο πλαίσιο του Διακανονισμού για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (στο εξής: Διακανονισμός) όσον αφορά μια προς έκδοση απόφαση για την τροποποίηση των διατάξεων του Διακανονισμού για τις τοπικές δαπάνες. Αυτές καθορίζουν το μέγιστο ποσοστό της αξίας μιας σύμβασης εξαγωγής για την οποία παρέχεται στήριξη, η οποία μπορεί να αφορά προϊόντα και υπηρεσίες που προέρχονται από την τοπική αγορά, δηλαδή από τη χώρα προορισμού, σε αντίθεση με τη χώρα εξαγωγής ή μια τρίτη χώρα. Η προς έκδοση απόφαση θα αυξήσει αυτό το μέγιστο ποσοστό, παρέχοντας μεγαλύτερη ευελιξία, σύμφωνα με τις πραγματικές συνθήκες της αγοράς.
2.Πλαίσιο της πρότασης
2.1.Διακανονισμός για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης
Ο Διακανονισμός αποτελεί «συμφωνία κυρίων» μεταξύ της ΕΕ, των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ιαπωνίας, της Κορέας, της Νορβηγίας, της Ελβετίας, της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας και της Τουρκίας, η οποία έχει ως στόχο να παράσχει ένα πλαίσιο για την ορθή χρήση των εξαγωγικών πιστώσεων που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει την καθιέρωση ισότιμων όρων ανταγωνισμού (όπου ο ανταγωνισμός βασίζεται στην τιμή και στην ποιότητα των εξαγόμενων αγαθών και υπηρεσιών και όχι στους προβλεπόμενους χρηματοοικονομικούς όρους), παράλληλα με την προσπάθεια να καταργηθούν οι επιδοτήσεις και οι στρεβλώσεις του εμπορίου που συνδέονται με εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Ο Διακανονισμός άρχισε να ισχύει τον Απρίλιο του 1978, έχει αόριστη διάρκεια και, παρόλο που τυγχάνει της διοικητικής στήριξης της Γραμματείας του ΟΟΣΑ, δεν αποτελεί πράξη του ΟΟΣΑ 1 .
Ο Διακανονισμός υπόκειται σε τακτικές επικαιροποιήσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές και στις πολιτικές που επηρεάζουν την παροχή εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2 προβλέπει ότι οι κατευθυντήριες γραμμές που ορίζονται στον Διακανονισμό εφαρμόζονται στην Ένωση και, ως εκ τούτου, έχουν καταστεί νομικά δεσμευτικές στην ΕΕ 3 . Οι αναθεωρήσεις των όρων και των προϋποθέσεων του Διακανονισμού ενσωματώνονται στο δίκαιο της ΕΕ μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 2 αυτού του κανονισμού.
2.2.Οι Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκπροσωπεί την Ένωση στις συναντήσεις των συμμετεχόντων (στο εξής: Συμμετέχοντες) στον Διακανονισμό, καθώς και στις γραπτές διαδικασίες λήψης αποφάσεων από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό. Οι αποφάσεις για όλες τις τροποποιήσεις στον Διακανονισμό λαμβάνονται με συναίνεση. Η θέση της Ένωσης εγκρίνεται από το Συμβούλιο και συζητείται από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του Συμβουλίου για τις εξαγωγικές πιστώσεις 4 .
Το άρθρο 67 του Διακανονισμού προβλέπει ότι «Οι Συμμετέχοντες προβαίνουν σε τακτική ανασκόπηση της λειτουργίας του Διακανονισμού. Κατά την ανασκόπηση, οι Συμμετέχοντες εξετάζουν, μεταξύ άλλων, τις διαδικασίες γνωστοποίησης, την εφαρμογή και λειτουργία του συστήματος των διαφορικών προεξοφλητικών επιτοκίων, τους κανόνες και τις διαδικασίες της συνδεδεμένης βοήθειας, τα προβλήματα που αφορούν την ευθυγράμμιση, τις προηγούμενες αναλήψεις υποχρεώσεων και τις δυνατότητες ευρύτερης συμμετοχής στον παρόντα Διακανονισμό.».
2.3.Η προς έκδοση πράξη των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης
Κατά την 141η συνάντηση των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του Ιουνίου του 2019, οι Συμμετέχοντες συζήτησαν σχέδιο πρότασης της ΕΕ για αύξηση της δημόσιας στήριξης για τις τοπικές δαπάνες. Το σχέδιο πρότασης έτυχε θετικής υποδοχής με θετικές απαντήσεις από άλλους Συμμετέχοντες, ωστόσο μία αντιπροσωπεία επιφυλάχθηκε να λάβει θέση και ζήτησε από την ΕΕ να παράσχει περαιτέρω γενικές πληροφορίες και διευκρινίσεις.
Κατά την επόμενη συνάντηση των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2019, συζητήθηκε εκ νέου η αύξηση της δημόσιας στήριξης για τις τοπικές δαπάνες. Η συζήτηση αφορούσε πιθανές τροποποιήσεις του σχεδίου πρότασης, μεταξύ άλλων για την οριοθέτηση της κάλυψης των τοπικών δαπανών σε συγκεκριμένους τομείς ή χώρες. Ωστόσο, οι Συμμετέχοντες δεν κατέληξαν σε κάποια κοινή θέση και οι συζητήσεις αναβλήθηκαν για μελλοντικές συναντήσεις. Κατά την 144η συνάντηση των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του Ιουνίου του 2020, η αντιπροσωπεία που δεν υποστήριξε το σχέδιο πρότασης της ΕΕ υπέβαλε αντιπρόταση για τη στήριξη των τοπικών δαπανών. Η πρόταση αυτή δεν έλαβε τη στήριξη άλλων Συμμετεχόντων, αλλά προτάθηκαν και συζητήθηκαν συμβιβαστικές λύσεις και τροποποιήσεις για την επίλυση εκκρεμών ζητημάτων.
Η ΕΕ επανεξέτασε το σχέδιο πρότασής της, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις που εκφράστηκαν σε προηγούμενες συναντήσεις των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό και υπέβαλε σχέδιο συμβιβαστικής πρότασης κατά την 145η συνάντηση των Συμμετεχόντων που πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2020. Ορισμένοι Συμμετέχοντες πρότειναν ήσσονος σημασίας τροποποιήσεις στο σχέδιο συμβιβαστικής πρότασης. Μετά από συζήτηση, όλοι οι Συμμετέχοντες εξέφρασαν τη στήριξή τους για το σχέδιο συμβιβαστικής πρότασης σε συνδυασμό με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις. Οι Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό πρόκειται να εκδώσουν απόφαση σχετικά με το σχέδιο συμβιβαστικής πρότασης της Ένωσης με γραπτή διαδικασία.
3.Θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης
Οι βασικές αρχές για τη δημόσια στήριξη των τοπικών δαπανών ορίζονται στο άρθρο 10 του Διακανονισμού. Αυτό ορίζει ότι η δημόσια στήριξη για τις τοπικές δαπάνες δεν υπερβαίνει το 30 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής (εθνικό περιεχόμενο και παροχή σε τρίτες χώρες). Οι διατάξεις αυτές θεσπίστηκαν το 2006, όταν το μέγιστο επίπεδο δημόσιας στήριξης αυξήθηκε από 15 % σε 30 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι παγκόσμιες εμπορικές πρακτικές και τα πρότυπα παραγωγής έχουν εξελιχθεί σημαντικά. Η εμφάνιση παγκόσμιων αλυσίδων αξίας άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι εξαγωγείς προμηθεύονται εμπορεύματα: οι εταιρείες που συνήθιζαν να έχουν την κύρια παραγωγή τους σε μία χώρα βελτιστοποιούν πλέον τον εφοδιασμό τους με βάση την οικονομική αποδοτικότητα και τη γεωγραφική διαθεσιμότητα και ένα τελικό προϊόν είναι συχνά αποτέλεσμα γραμμών παραγωγής και συναρμολόγησης σε πολλές χώρες. Η εξαγωγική βιομηχανία της ΕΕ έχει ζητήσει εδώ και καιρό μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά τις τοπικές δαπάνες. Ο τρέχων περιορισμός της στήριξης για τις τοπικές δαπάνες δημιουργεί ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τους εξαγωγείς της ΕΕ σε σχέση με εξαγωγείς σε χώρες οι οποίες δεν δεσμεύονται από τον Διακανονισμό.
Η προς έκδοση απόφαση για την αύξηση της δημόσιας στήριξης για τις τοπικές δαπάνες θα έχει ως αποτέλεσμα το μέγιστο επίπεδο των τοπικών δαπανών να αυξηθεί στο 40 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής σε χώρες υψηλού εισοδήματος 5 (χώρες κατηγορίας Ι σύμφωνα με τον Διακανονισμό) και σε 50 % στις χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος (χώρες κατηγορίας ΙΙ σύμφωνα με τον Διακανονισμό). Οι διατάξεις για τις τοπικές δαπάνες στην τομεακή συμφωνία σχετικά με τις εξαγωγικές πιστώσεις για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτήν και τα υδρολογικά έργα θα ευθυγραμμιστούν με τις διατάξεις για τις τοπικές δαπάνες στο κύριο μέρος του Διακανονισμού. Επιπλέον, θα προστεθεί στον Διακανονισμό ρήτρα επανεξέτασης, η οποία θα προβλέπει επανεξέταση τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος των νέων διατάξεων για τις τοπικές δαπάνες.
Ως εκ τούτου, συνιστάται η Ένωση να λάβει τη θέση να εγκρίνει την προς έκδοση απόφαση των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό με γραπτή διαδικασία για την αύξηση της δημόσιας στήριξης για τις τοπικές δαπάνες.
4.Νομική βάση
4.1.Διαδικαστική νομική βάση
4.1.1.Αρχές
Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει την έκδοση αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας».
Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το εν λόγω όργανο. Περιλαμβάνει επίσης κείμενα που δεν έχουν μεν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης» 6 .
4.1.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
Η προς έκδοση πράξη επηρεάζει καθοριστικά το περιεχόμενο της νομοθεσίας της ΕΕ και, συγκεκριμένα, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και την κατάργηση των αποφάσεων 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το άρθρο 2 αυτού του κανονισμού ορίζει ότι «η Επιτροπή εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 3 για την τροποποίηση του παραρτήματος II, ως αποτέλεσμα τροποποιήσεων των κατευθυντήριων γραμμών που συμφωνήθηκαν από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό».
Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
4.2.Ουσιαστική νομική βάση
4.2.1.Αρχές
Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προς έκδοση πράξης σε σχέση με την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης. Εάν η προς έκδοση πράξη επιδιώκει διττό σκοπό ή έχει δύο συνιστώσες και εάν ένας από τους σκοπούς ή μία από τις συνιστώσες μπορεί να χαρακτηριστεί κύριος/-α, ενώ ο/η άλλος/-η έχει απλώς παρεπόμενο χαρακτήρα, η απόφαση δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνο ουσιαστική νομική βάση, ήτοι εκείνη που επιβάλλει ο κύριος ή πρωτεύων σκοπός ή συνιστώσα.
4.2.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
Ο κύριος στόχος και το περιεχόμενο της προς έκδοση πράξης αφορούν την κοινή εμπορική πολιτική. Επομένως, η ουσιαστική νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης είναι το άρθρο 207 της ΣΛΕΕ.
4.3.Συμπέρασμα
Η νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης θα πρέπει να είναι το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
5.Δημοσίευση της προς έκδοση πράξης
Δεδομένου ότι η προς έκδοση απόφαση των Συμμετεχόντων θα τροποποιήσει τον Διακανονισμό, ενδείκνυται να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την έκδοσή της.
2021/0059 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την προς έκδοση απόφαση των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)Ο Διακανονισμός για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (στο εξής: Διακανονισμός) είναι νομικά δεσμευτικός στην ΕΕ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και την κατάργηση των αποφάσεων 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου 7 .
(2)Οι συμμετέχοντες (στο εξής: Συμμετέχοντες) στον Διακανονισμό, κατά την 145η συνάντησή τους στις 17 Νοεμβρίου 2020, συμφώνησαν να εκδώσουν απόφαση με γραπτή διαδικασία για την τροποποίηση του Διακανονισμού με σκοπό την αύξηση της δημόσιας στήριξης για εξαγωγικές πιστώσεις με τη μορφή τοπικών δαπανών.
(3)Είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που θα ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης για την προς έκδοση απόφαση από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό με γραπτή διαδικασία, δεδομένου ότι η προβλεπόμενη απόφαση θα επηρεάσει καθοριστικά το περιεχόμενο της ενωσιακής νομοθεσίας, δυνάμει του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011.
(4)Η προς έκδοση απόφαση για την αύξηση της δημόσιας στήριξης για τις τοπικές δαπάνες αναμένεται να προσαρμόσει τις διατάξεις για τη στήριξη των τοπικών δαπανών στο πλαίσιο του Διακανονισμού σύμφωνα με τις εμπορικές πρακτικές και τα πρότυπα παραγωγής που επικρατούν σήμερα. Οι παγκόσμιες αλυσίδες αξίας άλλαξαν τις αποφάσεις εφοδιασμού των εξαγωγέων και οι περισσότεροι εξαγωγείς πλέον προμηθεύονται από πολλές χώρες και, σε αυξανόμενο βαθμό, από τον τόπο στον οποίο βρίσκεται ο αγοραστής. Προκειμένου να δοθεί μεγαλύτερη ευελιξία στους εξαγωγείς της ΕΕ και να καταστεί δυνατή η εφαρμογή βέλτιστων στρατηγικών εφοδιασμού, το ανώτατο όριο της δημόσιας στήριξης για τις τοπικές δαπάνες θα πρέπει να αυξηθεί από 30 % σε 40 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής στις χώρες υψηλού εισοδήματος και από 30 % σε 50 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής στις χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης, με γραπτή διαδικασία, από τους Συμμετέχοντες στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης όσον αφορά την προς έκδοση απόφαση αύξησης της δημόσιας στήριξης για την κάλυψη των τοπικών δαπανών καθορίζεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή.
Βρυξέλλες,
Για το Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλες, 11.3.2021
COM(2021) 114 final
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
της
πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την προς έκδοση απόφαση των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΠΡΟΤΑΣΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II: ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
11.ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ, ΜΕΓΙΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
δ)Οι Συμμετέχοντες μπορούν να παρέχουν δημόσια στήριξη για τις τοπικές δαπάνες υπό τους ακόλουθους όρους:
1)Το μέγιστο ποσό της δημόσιας στήριξης για τοπικές δαπάνες δεν υπερβαίνει:
–για τις χώρες της κατηγορίας Ι, το 40 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής·
–για τις χώρες της κατηγορίας ΙΙ, το 50 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής.
2)Δεν παρέχεται δημόσια στήριξη για τοπικές δαπάνες υπό ευνοϊκότερους ή λιγότερο περιοριστικούς όρους από αυτούς που έχουν συμφωνηθεί για τις σχετικές εξαγωγές.
3)Όταν η δημόσια στήριξη για τις τοπικές δαπάνες υπερβαίνει το 15 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής, η συγκεκριμένη δημόσια στήριξη υπόκειται σε προηγούμενη κοινοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 48, η οποία διευκρινίζει τη φύση των τοπικών δαπανών για τις οποίες παρέχεται στήριξη.
65.ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
Οι Συμμετέχοντες επανεξετάζουν τις διατάξεις για τη στήριξη των τοπικών δαπανών το αργότερο εντός 3 ετών από την επίσημη έγκριση.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV του Διακανονισμού
ΤΟΜΕΑΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΤΟΝ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΤΑ ΥΔΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΡΓΑ
7. ΤΟΠΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
α)Για εξαγωγικές πιστώσεις που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης σε σχέση με συμβάσεις αξίας τουλάχιστον 10 εκατομμυρίων ΕΤΔ, η δημόσια στήριξη που παρέχεται για τοπικές δαπάνες δεν υπερβαίνει το 30 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής.
β)Για εξαγωγικές πιστώσεις που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης σε σχέση με συμβάσεις αξίας μικρότερης των 10 εκατομμυρίων ΕΤΔ:
1)Για τους τομείς που αναγράφονται στο προσάρτημα I της παρούσας τομεακής συμφωνίας, η δημόσια στήριξη που παρέχεται για τοπικές δαπάνες δεν υπερβαίνει το 45 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής.
2)Για τους τομείς που αναγράφονται στο προσάρτημα II και για τα υδρολογικά έργα που ορίζονται στο άρθρο 4 της παρούσας τομεακής συμφωνίας, η δημόσια στήριξη που παρέχεται για τοπικές δαπάνες δεν υπερβαίνει το 30 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής.
γ)Όταν η δημόσια στήριξη για τοπικές δαπάνες υπερβαίνει το 15 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής, η συγκεκριμένη δημόσια στήριξη υπόκειται σε προηγούμενη κοινοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 8 της παρούσας τομεακής συμφωνίας, η οποία διευκρινίζει τη φύση των τοπικών δαπανών για τις οποίες παρέχεται στήριξη.