1.   

Η προστασία των παιδιών στον αθλητισμό αποτελεί προϋπόθεση, προκειμένου τα παιδιά να απολαμβάνουν τον αθλητισμό ως χόμπι και να αναπτύσσονται ως αθλητές. Επιπλέον, είναι σημαντικό να υιοθετείται ένας δραστήριος τρόπος ζωής κατά την παιδική ηλικία. Η άθληση σε νεαρή ηλικία μπορεί να συντελεί μακροπρόθεσμα στην υγεία, στην ευημερία, στην ικανότητα εργασίας και στην κοινωνική ένταξη των πολιτών, καθώς και στην ανάπτυξη ικανοτήτων, δεξιοτήτων και γνώσεων, συμπεριλαμβανομένης της ενεργού συμμετοχής των πολιτών στα κοινά.

2.   

Το άρθρο 19 παράγραφος 1 της Διεθνούς σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού παρέχει τη βάση για το νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία των παιδιών (1). Επιπρόσθετα, ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ αναγνωρίζει ότι τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προστασία και τη φροντίδα που απαιτούνται για την καλή διαβίωσή τους. Σύμφωνα με το άρθρο 165 της ΣΛΕΕ, η προστασία της σωματικής και ηθικής ακεραιότητας των αθλητών, ιδίως των νεότερων, αποτελεί τρόπο ανάπτυξης της ευρωπαϊκής διάστασης του αθλητισμού και, συνεπώς, ειδικό στόχο της δράσης της Ένωσης στον τομέα του αθλητισμού.

3.   

Η προστασία των παιδιών στον αθλητισμό θα πρέπει να γίνεται ευρέως αντιληπτή ως προστασία από ψυχική και σωματική βλάβη, κακοποίηση, βία, εκμετάλλευση και παραμέληση. Η προστασία αυτή περιλαμβάνει ένα σύνολο δράσεων με τις οποίες διασφαλίζεται ότι τα παιδιά βιώνουν τον αθλητισμό ως θετική εμπειρία.

4.   

Τα κράτη μέλη έχουν αναγνωρίσει ότι ένα ασφαλές περιβάλλον αποτελεί προϋπόθεση για να ενισχυθεί η σωματική δραστηριότητα των παιδιών και τα τελευταία χρόνια έχουν λάβει διάφορα μέτρα προκειμένου να καταστούν ασφαλέστερες οι αθλητικές δραστηριότητες για τα παιδιά, όπως τη βελτίωση της νομοθεσίας και τη θέσπιση στοχοθετημένων έργων.

5.   

Σε επίπεδο ΕΕ, τα κράτη μέλη ανταλλάσσουν ορθές πρακτικές, ενώ διάφορα έργα έχουν χρηματοδοτηθεί μέσω των προγραμμάτων Erasmus+ και «Δικαιώματα, Ισότητα και Ιθαγένεια». Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να ενισχυθούν οι εργασίες και οι προσπάθειες στο πεδίο αυτό.

6.   

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να διαδραματίζουν βασικό ρόλο στη χάραξη στρατηγικής πολιτικής και να διασφαλίσουν ότι υπάρχει επαρκές πλαίσιο νομοθεσίας και πολιτικών για την προστασία των παιδιών, μεταξύ άλλων και στον τομέα του αθλητισμού.

7.   

Για την επίτευξη βιώσιμων αποτελεσμάτων στον τομέα αυτόν απαιτείται στενή συνεργασία με κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις σε όλα τα επίπεδα. Το πρόγραμμα Erasmus+ και άλλα χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ μπορούν να παράσχουν πρόσθετους πόρους για την προώθηση έργων και άλλων πρωτοβουλιών που αποσκοπούν στην προστασία των παιδιών στον αθλητισμό.

8.   

Η θέσπιση μέτρων για την προστασία των παιδιών στον αθλητισμό απαιτεί συνεργασία με διάφορους φορείς, όπως αυτούς της εκπαίδευσης, της υγείας, των κοινωνικών υπηρεσιών, της δικαιοσύνης, της επιβολής του νόμου και της νεολαίας. Απαιτεί επίσης τη συμμετοχή διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των σχολείων, των αθλητικών οργανώσεων και συλλόγων, των οικογενειών, των ιατρών, των προπονητών, των εκπαιδευτικών, των αθλητικών παραγόντων και των συνεργατών τους.

9.   

Οι κατευθυντήριες γραμμές πολιτικής που αναπτύχθηκαν από διεθνείς οργανισμούς για τον εντοπισμό, την πρόληψη και την αντιμετώπιση των προβλημάτων που σχετίζονται με την προστασία των παιδιών στον αθλητισμό θα πρέπει να διαδίδονται, να εφαρμόζονται και να παρακολουθούνται αποτελεσματικότερα (2).

10.   

Να διασφαλίσουν ότι υπάρχει επαρκές πλαίσιο νομοθεσίας και πολιτικών, συμπεριλαμβανομένων προληπτικών θετικών μέτρων και διαδικασιών επιβολής κυρώσεων, όπου απαιτείται, με το οποίο μπορούν να διαμορφωθούν ολιστικά πρακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση του ζητήματος της προστασίας των παιδιών στον αθλητισμό.

11.   

Να εξετάσουν το ενδεχόμενο θέσπισης και ενίσχυσης μέτρων για την ευαισθητοποίηση, καθώς και για την αρχική και συνεχή εκπαίδευση και κατάρτιση — όπως κατευθυντήριες γραμμές πολιτικής, εκπαιδευτικό υλικό, κώδικες δεοντολογίας, εκστρατείες και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και εμπειριών — που να απευθύνονται σε παιδιά, οικογένειες, αθλητικές οργανώσεις, εθελοντές, προπονητές, εκπαιδευτές, εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους στον τομέα της νεολαίας που έρχονται σε επαφή με παιδιά σε αθλητικές δραστηριότητες, με σκοπό την πρόληψη της σωματικής και συναισθηματικής βίας και κακοποίησης.

12.   

Να συνεργαστούν με αθλητικές οργανώσεις, για να αναπτύξουν μέτρα προστασίας των παιδιών στον αθλητισμό - όπως εκπαιδευτικά προγράμματα, κώδικες δεοντολογίας, μηχανισμούς παρακολούθησης - και κατευθυντήριες γραμμές και διαδικασίες για την πρόληψη της βίας και της κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των συστηματικών ελέγχων του ποινικού μητρώου (3) εργαζόμενων και εθελοντών στον χώρο του αθλητισμού, όπου απαιτείται, καθώς και για τη διαχείριση καταγγελιών, τη διεξαγωγή κατάλληλης παρακολούθησης και την παροχή της απαραίτητης στήριξης στα παιδιά.

13.   

Να επανεξετάσουν τις πιθανές δράσεις χορήγησης δημόσιας χρηματοδότησης βάσει της δέσμευσης που επιδεικνύουν οι οργανώσεις να εφαρμόσουν μέτρα για την προστασία των παιδιών στον αθλητισμό.

14.   

Να καλλιεργήσουν και να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση για την προστασία των παιδιών, και να βελτιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων διαύλων επικοινωνίας και των μηχανισμών υποβολής αναφορών που μπορούν να χρησιμοποιήσουν παιδιά θύματα βίας και/ή κακοποίησης ή άτομα που γίνονται μάρτυρες περιστατικών βίας και/ή κακοποίησης στον αθλητισμό. Αυτά τα εργαλεία μπορούν να περιλαμβάνουν τηλεφωνικές γραμμές παροχής βοήθειας, διαδικτυακούς χώρους συζητήσεων ή ιστότοπους.

15.   

Να συλλέξουν και να ανταλλάξουν δεδομένα σχετικά με τη βία κατά των παιδιών και την παιδική κακοποίηση, όπου αυτό είναι δυνατόν, σύμφωνα με την ενωσιακή και την εθνική νομοθεσία, και να προωθήσουν τη χρήση μέσων παρακολούθησης που αποσκοπούν στην εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης κάθε είδους δυνητικής απειλής για την προστασία των παιδιών στον αθλητισμό, καθώς και στην παρακολούθηση της αποτελεσματικής εφαρμογής των σχετικών πολιτικών και διαδικασιών.

16.   

Να στηρίξουν, να προωθήσουν και να διαδώσουν μελέτες και δημοσιεύσεις σχετικά με την προστασία των παιδιών στον αθλητισμό.

17.   

Να προωθήσουν την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, ιδίως από αθλητικές οργανώσεις και εθνικές αρχές, που αφορούν μέτρα προστασίας, συμπεριλαμβανομένων προληπτικών μέτρων για την προστασία από τη σεξουαλική βία και κακοποίηση, για την προώθηση της ανεκτικότητας και του σεβασμού στον χώρο του αθλητισμού και για την καταπολέμηση του εκφοβισμού.

18.   

Να ενισχύσουν τη συνεργασία με διεθνείς κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Unicef.

19.   

Να διασφαλίσει ότι τα παιδιά είναι και αισθάνονται ασφαλή στον αθλητισμό και ότι εισπράττουν προσοχή, δίκαιη μεταχείριση και σεβασμό, ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν υγιή αυτοεκτίμηση, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, όπου κρίνεται σκόπιμο.

20.   

Να διασφαλίσει, όπου κρίνεται σκόπιμο, τον σεβασμό προς τα στάδια ανάπτυξης των παιδιών και τη διαφοροποίηση βάσει του φύλου σε κάθε πλαίσιο ανταγωνισμού.

21.   

Να εφαρμόσει κατάλληλες διαδικασίες προστασίας για αποτροπή των κινδύνων πρόκλησης σωματικής και συναισθηματικής βλάβης στα παιδιά.

22.   

Να αναπτύξει προγράμματα κατάρτισης και σαφή πλέγματα κατευθυντήριων γραμμών και κανονισμών, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αθλητικές οργανώσεις αντιμετωπίζουν με αποτελεσματικότητα τις ανησυχίες που άπτονται της προστασίας των παιδιών και να λάβει μέτρα, διορίζοντας π.χ. έναν ανεξάρτητο διαμεσολαβητή, ο οποίος θα υπέχει υποχρέωση εμπιστευτικότητας, ως υπεύθυνο επικοινωνίας για τα παιδιά που βιώνουν βία και/ή κακοποίηση στον αθλητισμό.

23.   

Να διενεργεί ελέγχους ιστορικού εργαζόμενων και εθελοντών, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στον χώρο του αθλητισμού και έρχονται σε επαφή με παιδιά, μεταξύ άλλων σε περιπτώσεις διασυνοριακής κινητικότητας, σύμφωνα με τα σχετικά νομικά πλαίσια, όπου ενδείκνυται.

24.   

Να συνεργάζεται με τις αρχές επιβολής του νόμου, τους φορείς και τους οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για την προστασία των παιδιών, ιδίως για τη στήριξη παιδιών-θυμάτων.