ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλες, 27.7.2018
COM(2018) 350 final
2018/0214(NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
•Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης
Η συμφωνία της Λισαβόνας του 1958 σχετικά με την προστασία των ονομασιών προέλευσης και τη διεθνή καταχώρισή τους είναι μια συνθήκη τη διαχείριση της οποίας έχει αναλάβει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Διανοητικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΔΙ), ανοικτή στα συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης των Παρισίων για την Προστασία της Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας. Τα συμβαλλόμενα μέρη της υποχρεούνται να προστατεύουν στο έδαφός τους τις ονομασίες προέλευσης των προϊόντων των άλλων συμβαλλόμενων μερών, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί και προστατεύονται ως τέτοιες στη χώρα προέλευσης και έχουν καταχωριστεί στο Διεθνές Γραφείο του ΠΟΔΙ, εκτός αν δηλώσουν, εντός ενός έτους από το αίτημα καταχώρισης, ότι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν προστασία.
Επτά κράτη μέλη της Ένωσης είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας: η Βουλγαρία (από το 1975), η Τσεχική Δημοκρατία (από το 1993), η Σλοβακία (από το 1993), η Γαλλία (από το 1966), η Ουγγαρία (από το 1967), η Ιταλία (από το 1968) και η Πορτογαλία (από το 1966). Τρία κράτη μέλη της Ένωσης έχουν υπογράψει, αλλά δεν έχουν επικυρώσει τη συμφωνία (η Ελλάδα, η Ρουμανία και η Ισπανία). Η ίδια η Ένωση δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος, καθώς η Συμφωνία της Λισαβόνας προβλέπει τη συμμετοχή μόνο κρατών.
Η Συμφωνία της Λισαβόνας αποτέλεσε αντικείμενο αναθεώρησης, από το 2009 έως το 2015, με στόχο i) τη βελτίωση του ισχύοντος πλαισίου της, ii) την προσθήκη διατάξεων που ορίζουν ότι το σύστημα της Λισαβόνας ισχύει επίσης όσον αφορά τις γεωγραφικές ενδείξεις και iii) την προσθήκη της δυνατότητας προσχώρησης διακυβερνητικών οργανισμών, όπως η ΕΕ.
Στις 7 Μαΐου 2015 το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση με την οποία εξουσιοδοτούσε την Επιτροπή να συμμετάσχει στη Διπλωματική Διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη από τις 11 έως τις 21 Μαΐου 2015 και η οποία ενέκρινε την Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας σχετικά με τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις (εφεξής «η Πράξη της Γενεύης») στις 20 Μαΐου 2015. Κατ’ εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25ης Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση C-389/15, η εν λόγω απόφαση αντικαταστάθηκε από την απόφαση (ΕΕ) 2018/416 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2018, με την οποία εγκρίνεται η έναρξη διαπραγματεύσεων για μια αναθεωρημένη Συμφωνία της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις.
Η Πράξη της Γενεύης επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του συστήματος της Λισαβόνας πέρα από τις ονομασίες προέλευσης, σε όλες τις γεωγραφικές ενδείξεις. Είναι συμβατή με τη συμφωνία του ΠΟΕ για τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (TRIPS) και τη σχετική ενωσιακή νομοθεσία για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων και επιτρέπει σε διεθνείς οργανισμούς (όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση) να γίνουν συμβαλλόμενα μέρη.
Η αναθεωρημένη συμφωνία περιγράφει τους όρους, τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες βάσει των οποίων τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να ζητήσουν προστασία για καταχωρισμένες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις, επιτρέποντας κατάλληλες εγγυήσεις και μεταβατικές περιόδους για ορισμένες οντότητες.
Όσον αφορά τις διαδικασίες για τις αιτήσεις και τη διεθνή καταχώριση, τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να απαιτήσουν τη δήλωση της πρόθεσης χρήσης, αν χρειαστεί για λόγους προστασίας βάσει της εσωτερικής νομοθεσίας τους [άρθρο 5 παράγραφος 5 της Πράξης της Γενεύης και κανόνας 5 παράγραφος 4 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Λισαβόνας και της Πράξης της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας («κοινός εκτελεστικός κανονισμός»)]. Όσον αφορά τις πληροφορίες σχετικά με τη σχέση ανάμεσα στα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος και τη γεωγραφική του προέλευση, κάτι το οποίο είναι προαιρετικό βάσει της παλαιάς Συμφωνίας της Λισαβόνας, δεν θα υπάρχει προστασία μιας ονομασίας προέλευσης ή μιας γεωγραφικής ένδειξης σε ένα συμβαλλόμενο μέρος αν η παροχή των εν λόγω πληροφοριών είναι υποχρεωτική εκεί και η αίτηση δεν συμμορφώνεται με αυτή. Στις αιτήσεις αναφέρεται αν, εξ όσων γνωρίζει ο αιτών, δεν χορηγήθηκε προστασία για ορισμένα στοιχεία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης (κανόνας 5 παράγραφος 5).
Τα τέλη καταχώρισης αυξάνονται από 500 CHF σε 1 000 CHF και προβλέφθηκε μελλοντική ευελιξία ώστε να μπορούν τα μέλη να συνεισφέρουν περαιτέρω στον προϋπολογισμό εφόσον απαιτείται. Για κάθε γεωγραφική ένδειξη που μεταβαίνει από το παλαιό στο νέο σύστημα καταβάλλεται μεταβατικό τέλος 500 CHF. Τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να απαιτήσουν ατομικό τέλος για την κάλυψη του κόστους της κατ’ ουσίαν εξέτασης της διεθνούς καταχώρισης.
Το άρθρο 9 επιβάλλει σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος την υποχρέωση να προστατεύει τις καταχωρισμένες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις στο έδαφός του, στο πλαίσιο της εσωτερικής του έννομης τάξης και πρακτικής, αλλά σύμφωνα με τους όρους της παρούσας Πράξης, με την επιφύλαξη τυχόν άρνησης, παραίτησης, ακύρωσης ή διαγραφής που μπορεί να αρχίσει να παράγει αποτελέσματα όσον αφορά το έδαφός του.
Το άρθρο 11 προβλέπει το περιεχόμενο της προστασίας. Το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) επιβάλλει σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος να παρέχει μέσα έννομης προστασίας, με τα οποία θα αποτρέπεται η χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης όσον αφορά αγαθά ίδιου είδους αλλά διαφορετικής προέλευσης και όσον αφορά αγαθά που δεν είναι ίδιου είδους ή όσον αφορά υπηρεσίες, αν η εν λόγω χρήση υποδεικνύει ή υποδηλώνει κάποια σχέση μεταξύ των εν λόγω αγαθών ή των υπηρεσιών και των δικαιούχων, και αν υπάρχει κίνδυνος να βλάψει τα συμφέροντά τους, ή να επηρεάσει αρνητικά, να αποδυναμώσει, ή να εκμεταλλευτεί με αθέμιτο τρόπο τη φήμη της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης. Επιπλέον, το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β) καλύπτει κάθε άλλη πρακτική που ενδεχομένως παραπλανά τους καταναλωτές ως προς την πραγματική καταγωγή, προέλευση ή φύση των αγαθών. Το άρθρο 11 παράγραφος 2 βασικά επεκτείνει την εφαρμογή του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 23.1 της συμφωνίας TRIPS («ακόμα και αν αναφέρεται η πραγματική καταγωγή των προϊόντων, ή αν η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη χρησιμοποιείται σε μεταφρασμένη μορφή ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως “στυλ”, “είδος”, “τύπος”, “παρασκευή”, “απομίμηση”, “μέθοδος”, “όπως παράγεται στ...”, “σαν”, “παρόμοιο” ή άλλες ανάλογες») χωρίς ωστόσο να περιορίζει το πεδίο εφαρμογής της στους οίνους και τα αλκοολούχα ποτά.
Το άρθρο 12 διασφαλίζει με αποτελεσματικό τρόπο ότι οι προστατευόμενες ονομασίες δεν επιτρέπεται να καταστούν μετέπειτα κοινές.
Το άρθρο 13 παράγραφος 1 προβλέπει ρητώς τη συνύπαρξη ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων και προηγούμενων δικαιωμάτων εμπορικού σήματος, σύμφωνα με τα πορίσματα της επιτροπής ΠΟΕ στη διαμάχη μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ/Αυστραλίας (DS174/DS290) ότι η συνύπαρξη βασίζεται στο άρθρο 17 της συμφωνίας TRIP. Το άρθρο 13 επιτρέπει στα συμβαλλόμενα μέρη να προβλέπουν περιορισμένης έκτασης εξαιρέσεις από τα δικαιώματα που απορρέουν από ένα εμπορικό σήμα, έτσι ώστε το εν λόγω προηγούμενο εμπορικό σήμα σε ορισμένες περιστάσεις ενδέχεται να μην επιτρέπει στον δικαιούχο του να αποτρέψει τη χορήγηση προστασίας σε καταχωρισμένη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη ή τη χρήση αυτών στο συγκεκριμένο συμβαλλόμενο μέρος.
Κατά την κοινοποίηση άρνησης των αποτελεσμάτων διεθνούς καταχώρισης αναφέρονται οι λόγοι στους οποίους θεμελιώνεται η άρνηση (άρθρο 15). Υπάρχει δυνατότητα ανάκλησης της άρνησης σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στον κοινό εκτελεστικό κανονισμό (κανόνας 11). Παρόλο που στην Πράξη της Γενεύης δεν υπάρχει ρητή αναφορά στις διαπραγματεύσεις που στοχεύουν στην ανάκληση άρνησης για την προστασία ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, υπάρχει δυνατότητα διεξαγωγής διαπραγματεύσεων σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμα και απουσία ρητής αναφοράς.
Το άρθρο 17 (Μεταβατική περίοδος) προβλέπει τη δυνατότητα περιόδου σταδιακής κατάργησης για προηγούμενες χρήσεις.
Σχετικά με τους λόγους ακύρωσης καταχωρισμένης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, το άρθρο 19 δεν αναφέρεται σε λόγους ακύρωσης και επιτρέπει, κατά συνέπεια, σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος να επικαλεστεί τους εσωτερικούς του κανόνες, σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ, η οποία επίσης δεν διαθέτει αριθμητικό κατάλογο των λόγων ακύρωσης.
Η Πράξη της Γενεύης θα αρχίσει να ισχύει τρεις μήνες μετά την επικύρωσή της από πέντε συμβαλλόμενα μέρη (άρθρο 29 παράγραφος 2).
Η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για την Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας. Αυτό προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25ης Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση C-389/15, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, στην οποία διευκρινίζεται ότι το σχέδιο αναθεωρημένης Συμφωνίας της Λισαβόνας, δηλαδή η Πράξη της Γενεύης, έχει κυρίως ως σκοπό να διευκολύνει και να διέπει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ της Ένωσης και τρίτων κρατών και, αφετέρου, ότι δύναται να έχει ευθείες και άμεσες συνέπειες επί των συναλλαγών αυτών, οπότε η διαπραγμάτευσή του εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα που το άρθρο 3 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ απονέμει στην Ένωση στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής κατά το άρθρο 207 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα, η Ένωση έχει θεσπίσει ομοιόμορφα και αποκλειστικά καθεστώτα προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων για τους οίνους (1970), τα αλκοολούχα ποτά (1989), τους αρωματισμένους οίνους (1991) και άλλα γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα (1992). Λόγω του αποκλειστικού χαρακτήρα της ενωσιακής νομοθεσίας για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων γεωργικών προϊόντων, τα κράτη μέλη δεν προβλέπεται να έχουν δικά τους καθεστώτα προστασίας ούτε να προστατεύουν τα ίδια γεωργικές γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών μελών του συστήματος της Λισαβόνας. Ωστόσο, εφόσον η Ένωση δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Πράξης της Γενεύης, δεν μπορεί να υποβάλλει γεωργικές γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν καταχωριστεί σε ενωσιακό επίπεδο για προστασία με βάση το σύστημα της Λισαβόνας ούτε να προστατεύει γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών μελών με βάση το συγκεκριμένο σύστημα.
Προκειμένου να ασκήσει η Ένωση δεόντως την αποκλειστική της αρμοδιότητα για την Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας και τις αρμοδιότητές της στο πλαίσιο των αποκλειστικών καθεστώτων προστασίας της για τις γεωργικές γεωγραφικές ενδείξεις, η ΕΕ θα πρέπει να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος.
Για να καταστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση συμβαλλόμενο μέρος στην Πράξη της Γενεύης, πρέπει τουλάχιστον ένα από τα κράτη μέλη της να είναι συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης των Παρισίων και η Ένωση να δηλώσει ότι έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως, σύμφωνα με τις εσωτερικές διαδικασίες της, να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος της παρούσας Πράξης και ότι, σύμφωνα με την ιδρυτική της συνθήκη, εφαρμόζεται νομοθεσία βάσει της οποίας μπορούν να αποκτηθούν περιφερειακοί τίτλοι προστασίας όσον αφορά τις γεωγραφικές ενδείξεις. Όλα τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης των Παρισίων. Όσον αφορά τη νομοθεσία βάσει της οποίας μπορούν να αποκτηθούν περιφερειακοί τίτλοι προστασίας σχετικά με γεωγραφικές ενδείξεις, η Ένωση έχει θεσπίσει, σύμφωνα με τις ιδρυτικές της συνθήκες, ομοιόμορφα και αποκλειστικά καθεστώτα προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων για τους οίνους (1970), τα αλκοολούχα ποτά (1989), τους αρωματισμένους οίνους (1991) και άλλα γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα (1992).
Με την παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου, η Επιτροπή ζητά από το Συμβούλιο να εγκρίνει την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης.
•Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής
Όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα, η ΕΕ έχει θεσπίσει ομοιόμορφα και αποκλειστικά καθεστώτα προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων για τους οίνους (1970), τα αλκοολούχα ποτά (1989), τους αρωματισμένους οίνους (1991) και άλλα γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα (1992). Στο πλαίσιο των εν λόγω καθεστώτων, οι προστατευόμενες ονομασίες των καλυπτόμενων προϊόντων απολαύουν ευρύτατης προστασίας σε ολόκληρη την ΕΕ, βάσει διαδικασίας υποβολής μίας μόνο αίτησης. Οι βασικές διατάξεις περιλαμβάνονται επί του παρόντος στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, όσον αφορά τον οίνο, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 251/2014, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, όσον αφορά τους αρωματισμένους οίνους, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008, της 15ης Ιανουαρίου 2008, όσον αφορά τα αλκοολούχα ποτά, και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, της 21ης Νοεμβρίου 2012, όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα.
•Συνέπεια με άλλες πολιτικές της Ένωσης
Η προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας είναι σύμφωνη με τη γενική πολιτική της Ένωσης για την προώθηση και ενίσχυση της προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων μέσω διμερών, περιφερειακών και πολυμερών συμφωνιών.
2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
•Νομική βάση
Λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο της Συνθήκης, η απόφαση του Συμβουλίου θα πρέπει να βασιστεί στο άρθρο 207 και το άρθρο 218 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
•Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)
Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται στους τομείς που υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΕ.
•Αναλογικότητα
Χωρίς προσχώρηση, η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα εξακολουθούσαν να μην είναι σε θέση να επωφεληθούν από την Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας. Λόγω του αποκλειστικού χαρακτήρα της ενωσιακής εμπορικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών πτυχών της διανοητικής ιδιοκτησίας, τα κράτη μέλη δεν προβλέπεται να έχουν δικά τους καθεστώτα προστασίας γεωγραφικών ενδείξεων ούτε να προστατεύουν τα ίδια γεωργικές γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών μελών του συστήματος της Λισαβόνας. Η ίδια η Ένωση, εφόσον δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος, δεν μπορεί να υποβάλλει γεωργικές γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν καταχωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο για προστασία με βάση το σύστημα της Λισαβόνας ούτε να προστατεύει γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών μελών με βάση το συγκεκριμένο σύστημα. Προκειμένου η ΕΕ να ασκήσει επαρκώς την αποκλειστική της αρμοδιότητα για τις γεωργικές γεωγραφικές ενδείξεις στο σύστημα της Λισαβόνας, η ΕΕ θα πρέπει να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος.
•Επιλογή της νομικής πράξης
Έχοντας υπόψη το άρθρο 28 (Συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας Πράξης) της Πράξης της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας, η απόφαση του Συμβουλίου για την προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης αποτελεί την κατάλληλη νομική πράξη.
3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
•Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας της ισχύουσας νομοθεσίας
Άνευ αντικειμένου.
•Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη
Ο χάρτης πορείας για την προσχώρηση της ΕΕ στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις δημοσιεύτηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017 με προθεσμία για παρατηρήσεις από τα ενδιαφερόμενα μέρη έως τις 18 Ιανουαρίου 2018. Υποβλήθηκαν 8 παρατηρήσεις εντός της προθεσμίας. Όλες εκτός από μία ήταν βασικά θετικές σχετικά με την πρωτοβουλία και υποστήριξαν την προσχώρηση της ΕΕ. Τρεις παρατηρήσεις εξέφρασαν την άποψη ότι η ΕΕ πρέπει να προωθήσει τη συζήτηση για τη αναγνώριση και την προστασία μη γεωργικών γεωγραφικών ενδείξεων. Δύο παρατηρήσεις ήταν αντίθετες με την κατάρτιση καταλόγου προεπιλογής, καθώς όλες οι γεωγραφικές ενδείξεις της Ένωσης πρέπει να είναι επιλέξιμες για προστασία στο πλαίσιο της Πράξης της Γενεύης.
•Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας
Στη μελέτη που εκπονήθηκε τον Οκτώβριο 2012 από την AND International με τίτλο «Value of production of agricultural products and foodstuffs, wines, aromatised wines and spirits protected by a geographical indication (GI)» (Αξία της προστασίας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, των οίνων, των αρωματισμένων οίνων και των αλκοολούχων ποτών που προστατεύονται από γεωγραφική ένδειξη) (http://ec.europa.eu/agriculture/external-studies/value-gi_en)
προσδιορίστηκαν τα διάφορα οφέλη που αποφέρει η πολιτική της ΕΕ σχετικά με τις γεωγραφικές ενδείξεις για τους καταναλωτές (διασφάλιση ποιότητας), τους παραγωγούς (σύστημα ανοικτό που παρέχει τη δυνατότητα συμμετοχής σε όλους τους παραγωγούς που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις ποιότητας, ισότιμοι όροι ανταγωνισμού, υψηλότερες τιμές, αποτελεσματική προστασία), στην κοινωνία εν γένει (σύνδεση πολύτιμων προϊόντων με αγροτικές περιοχές, διατήρηση της παράδοσης, επανασύνδεση παραγωγών και καταναλωτών) και στο περιβάλλον (σύνδεση παραδοσιακών προϊόντων με τοπία και συστήματα γεωργικής παραγωγής). Αξιολογώντας τα οικονομικά δεδομένα για καθεμία από τις 2 768 γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν καταχωριστεί στην ΕΕ-27 από το 2005 έως το 2010, η μελέτη έδειξε συγκεκριμένα ότι, κατά μέσο όρο, η τιμή ενός προϊόντος με γεωγραφική ένδειξη είναι 2,23 φορές υψηλότερη από την τιμή ενός συγκρίσιμου προϊόντος χωρίς γεωγραφική ένδειξη. Η αξία των πωλήσεων των προϊόντων με γεωγραφική ένδειξη στην ΕΕ (όλοι οι τομείς) ήταν 54,3 δισ. EUR το 2010 (5,7 % του συνόλου του τομέα τροφίμων και ποτών στην ΕΕ), η εκτιμώμενη αξία των εξαγωγών των προϊόντων με γεωγραφική ένδειξη στην ΕΕ είναι 11,5 δισ. EUR (15 % των εξαγωγών του κλάδου τροφίμων και ποτών στην ΕΕ). .
•Εκτίμηση επιπτώσεων
Οι απαιτήσεις σχετικά με τη βελτίωση της νομοθεσίας όσον αφορά την πρωτοβουλία δεν περιλαμβάνουν την εκπόνηση εκτίμησης επιπτώσεων, την κατάρτιση σχεδίου εφαρμογής ή τη διεξαγωγή δημόσιας διαβούλευσης. Ο χάρτης πορείας για την προσχώρηση της ΕΕ στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις δημοσιεύτηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017 με προθεσμία για παρατηρήσεις από τα ενδιαφερόμενα μέρη έως τις 18 Ιανουαρίου 2018. Υποβλήθηκαν 8 παρατηρήσεις.
Στις κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της νομοθεσίας διευκρινίζεται ότι θα πρέπει να πραγματοποιείται εκτίμηση των επιπτώσεων μόνο όταν είναι χρήσιμη, στοιχείο που θα πρέπει να αξιολογείται κατά περίπτωση. Καταρχήν, δεν χρειάζεται εκτίμηση των επιπτώσεων, όταν οι επιλογές που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή είναι λίγες ή ανύπαρκτες. Αυτό ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, καθώς η προσχώρηση στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας κρίνεται απαραίτητη λαμβανομένης υπόψη της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης για τα ζητήματα που καλύπτει η Πράξη της Γενεύης, και διότι το εν λόγω βήμα θα αποτελούσε επίσης τη λογική κατάληξη της διαδικασίας αναθεώρησης του συστήματος της Λισαβόνας στην οποία συμμετέχει η ΕΕ.
Η προσχώρηση της ΕΕ παρουσιάζει ορισμένα πλεονεκτήματα. Με την προσχώρηση εξασφαλίζεται ότι οι τρέχουσες και μελλοντικές γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν καταχωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά δεν έχουν καταχωριστεί από τα 7 κράτη μέλη της ΕΕ στην Ένωση της Λισαβόνας, θα καταστούν επιλέξιμες για προστασία στο σύστημα της Λισαβόνας. Οι γεωγραφικές ενδείξεις της ΕΕ θα μπορούσαν, καταρχήν, να αποκτήσουν γρήγορη, απεριόριστη προστασία υψηλού επιπέδου σε όλα τα τρέχοντα και μελλοντικά συμβαλλόμενα μέρη της Πράξης της Γενεύης. Το πολυμερές μητρώο που έχει καταρτιστεί θα αυξήσει τη φήμη των ευρωπαϊκών γεωγραφικών ενδείξεων χάρη στην ευρείας γεωγραφικής έκτασης προστασία που παρέχει η Πράξη της Γενεύης. Η βελτιωμένη διεθνής προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων που θα προκύψει από την προσχώρηση της ΕΕ αναμένεται να εδραιώσει και ενδεχομένως να επεκτείνει τις θετικές επιπτώσεις της προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων στην ανάπτυξη και απασχόληση χωρίς αποκλεισμούς, στην υψηλή προστιθέμενη αξία της παραγωγής στον γεωργικό τομέα, στις εμπορικές και επενδυτικές ροές, στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και ιδίως των ΜΜΕ, καθώς και για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και του ανταγωνισμού και για την προστασία των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (ΔΔΙ). Τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας των γεωργών και των παραγωγών τροφίμων όσον αφορά τα προϊόντα τους με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη είναι ευάλωτα και μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο εκμετάλλευσης ή ακόμη και να χαθούν, ιδιαίτερα στις παγκόσμιες αγορές. Η προσχώρηση της ΕΕ στο σύστημα της Λισαβόνας θα βοηθούσε τα ενδιαφερόμενα μέρη του αγροτικού κόσμου να προστατεύσουν σε παγκόσμιο επίπεδο τα στοιχεία που είναι πολύτιμα σε τοπικό επίπεδο, αντισταθμίζοντας με το τρόπο αυτόν τη συνήθη τάση της παγκοσμιοποίησης για ομοιόμορφα πρότυπα στα εμπορεύματα και για συμπίεση των τιμών των γεωργικών προϊόντων. Σε μια περίοδο πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητες, η προσχώρηση αυτή θα αποτελέσει ορατή απόδειξη για την αγροτική κοινότητα ότι η ΕΕ ενεργεί με γνώμονα την υπεράσπιση και την προστασία των συμφερόντων τους σε ολόκληρο τον κόσμο. Καθώς η Πράξη της Γενεύης είναι σε μεγάλο βαθμό ισοδύναμη με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων, η προσχώρηση της ΕΕ δεν αναμένεται να απαιτήσει σημαντικές προσαρμογές στην ουσία της εν λόγω νομοθεσίας.
Από διοικητικής άποψης, η Πράξη της Γενεύης παρέχει, με ένα σύνολο κανόνων, προστασία σε όλα τα μέλη και, ως εκ τούτου, έναν απλούστερο και πιο αποτελεσματικό μηχανισμό σε σχέση με την τρέχουσα πρακτική της ΕΕ για τη διαχείριση διάφορων τοπικών διαδικασιών με διμερείς συμφωνίες. Από την άποψη της εμπορικής πολιτικής, θα καταδείξει τον υπεύθυνο ηγετικό ρόλο της ΕΕ στην προώθηση της πολυμερούς συνεργασίας. Η προσχώρηση της ΕΕ δεν αναμένεται να δημιουργήσει επιπρόσθετο κόστος ή επιβαρύνσεις στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ή τα κράτη μέλη της ΕΕ που επιθυμούν να προστατεύσουν τις γεωγραφικές ενδείξεις τους στο σύστημα της Λισαβόνας, σε σχέση με το σημερινό σύστημα. Αντίθετα, αναμένεται να οδηγήσει ακόμα και σε μείωση του επιπέδου του εν λόγω διοικητικού κόστους και των επιβαρύνσεων.
Όσον αφορά τις επιχειρήσεις, η προσχώρηση της ΕΕ δεν συνεπάγεται επιπρόσθετο κόστος προσαρμογής, συμμόρφωσης ή συναλλαγής ή διοικητικές επιβαρύνσεις πέραν των ενδεχόμενων ατομικών τελών εξέτασης τα οποία μπορούν να επιβάλλουν τα συμβαλλόμενα μέρη του συστήματος της Λισαβόνας, τα οποία όμως θα είναι μειωμένα χάρη στις οικονομίες που συνεπάγεται η διεθνής διαδικασία.
Η Πράξη της Γενεύης επιτρέπει την προσχώρηση της ΕΕ μαζί με τα κράτη μέλη της. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τον ομοιόμορφο και αποκλειστικό χαρακτήρα του ευρωπαϊκού συστήματος προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων, οποιεσδήποτε ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις υποβάλλονται για προστασία από τα επτά κράτη μέλη της ΕΕ που είναι συμβαλλόμενα μέρη στο σύστημα της Λισαβόνας (περίπου 800 επί του παρόντος) και είναι επιλέξιμες για προστασία βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας δεν θα πρέπει να προστατεύονται πλέον βάσει της εθνικής νομοθεσίας, αλλά αποκλειστικά μέσω της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Το ίδιο ισχύει και σχετικά με την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων που προέρχονται και υποβάλλονται για προστασία από τρίτες χώρες που είναι συμβαλλόμενα μέρη στο σύστημα της Λισαβόνας. Συνεπώς, η προσχώρηση της ΕΕ θα αποφέρει μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης που συνεπάγεται η συμμετοχή στο σύστημα της Λισαβόνας για τα κράτη μέλη της ΕΕ.
Ειδικότερα, μετά την προσχώρηση της ΕΕ, θα υπάρχει η δυνατότητα παραπομπής στο μητρώο του συστήματος της Λισαβόνας αντί της διεξαγωγής διεξοδικών διαπραγματεύσεων σχετικά με τη διμερή προστασία γεωγραφικών ενδείξεων. Αυτό συνάδει με την πρακτική σε άλλους τομείς των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (ΔΔΙ) όπου η ΕΕ απαιτεί από τους εταίρους της τη συμμετοχή και τη συμμόρφωσή τους με διεθνείς συμφωνίες για τα ΔΔΙ, όπως η σύμβαση της Βέρνης για την προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού και το πρωτόκολλο της Μαδρίτης για τα εμπορικά σήματα, και να τηρούν τις συμφωνίες αυτές, αντί να δημιουργεί ένα δίκτυο αποκλινουσών πρωτοβουλιών που μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση στα ενδιαφερόμενα μέρη.
Η προσχώρηση της ΕΕ θα αποτελέσει πιθανώς κίνητρο για τη συμμετοχή περισσότερων τρίτων χωρών στο σύστημα της Λισαβόνας, δεδομένου ότι με τον τρόπο αυτόν θα αποκτήσουν πρόσβαση σε προστασία σε ολόκληρη την Ένωση της Λισαβόνας και θα μπορούν να επωφεληθούν από μια αποτελεσματική διαδικασία εξέτασης μεμονωμένων γεωγραφικών ενδείξεων αν το σύστημά τους είναι ισοδύναμο με αυτό της ΕΕ.
Η προσχώρηση της ΕΕ ενδέχεται να έχει θετικές επιπτώσεις για τις αναπτυσσόμενες χώρες που προτίθενται να συμμετάσχουν στην Πράξη της Γενεύης, καθώς οι γεωγραφικές ενδείξεις τους θα τύχουν προστασίας στην ΕΕ μέσω του συστήματος της Λισαβόνας. Το ενδιαφέρον του 17μελούς Αφρικανικού Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (OAPI) να συμμετάσχει στο σύστημα της Λισαβόνας είναι ευνοϊκό και αποδεικνύει ότι οι γεωγραφικές ενδείξεις αποτελούν ελκυστικό μέσο για την προστασία των δικαιωμάτων των γεωργών και της παραδοσιακής αξίας των αναπτυσσόμενων χωρών.
Όσον αφορά τα ενδεχόμενα μειονεκτήματα, αυτά αφορούν την έως τώρα περιορισμένη συμμετοχή στο σύστημα της Λισαβόνας, την ανησυχία ότι η πρόοδος όσον αφορά τις γεωγραφικές ενδείξεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ ενδέχεται να καταστεί δυσκολότερη, τον σκεπτικισμό ορισμένων κρατών μελών της ΕΕ απέναντι στην προσχώρηση της ΕΕ και την αβεβαιότητα σχετικά με τις δημοσιονομικές επιπτώσεις. Ωστόσο, το εκσυγχρονισμένο σύστημα βάσει της Πράξης της Γενεύης αναμένεται να είναι πιο ελκυστικό για δυνητικά νέα μέλη. Η πρόοδος που σημειώνεται στο πλαίσιο του ΠΟΔΙ ενδέχεται να έχει θετικό αντίκτυπο στις συζητήσεις για τις γεωγραφικές ενδείξεις στον ΠΟΕ δημιουργώντας τις κατάλληλες συνέργειες και φέρνοντας την αναθεωρημένη Συμφωνία της Λισαβόνας πιο κοντά στη διαδικασία του ΠΟΕ. Τα κράτη μέλη της ΕΕ που διατηρούν επιφυλάξεις για το σύστημα της Λισαβόνας δεν θα είναι υποχρεωμένα να συμμετάσχουν σ’ αυτό και τα μέλη της Ένωσης της Λισαβόνας έχουν σημειώσει πρόοδο στην προσπάθειά τους να διασφαλίσουν τη χρηματοοικονομική βιωσιμότητα του συστήματος της Λισαβόνας.
Συνολικά, τα πλεονεκτήματα της προσχώρησης της ΕΕ στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας υπερτερούν των μειονεκτημάτων της. Προκειμένου να επιτευχθεί η προσχώρηση της ΕΕ στο σύστημα της Λισαβόνας, η Επιτροπή θα πρέπει να εκπονήσει πρόταση για τις νομικές πράξεις που απαιτούνται για την προσχώρηση της ΕΕ στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας και την εφαρμογή της.
•Καταλληλότητα και απλούστευση του κανονιστικού πλαισίου
Άνευ αντικειμένου.
•Θεμελιώδη δικαιώματα
Η προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας θα συμβάλει στην τήρηση του άρθρου 17 παράγραφος 2 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προβλέπει την προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας.
4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Βλ. συνημμένο δημοσιονομικό δελτίο.
5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
•Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων
Άνευ αντικειμένου.
•Επεξηγηματικά έγγραφα (για οδηγίες)
Άνευ αντικειμένου.
•Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης
Άνευ αντικειμένου
2018/0214 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)Η Συμφωνία της Λισαβόνας για την προστασία των ονομασιών προέλευσης και τη διεθνή καταχώρισή τους, της 31ης Οκτωβρίου 1958 1 , («η Συμφωνία της Λισαβόνας») δημιούργησε μια ειδική ένωση («η ειδική ένωση») στο πλαίσιο της Ένωσης για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, η οποία συγκροτήθηκε από τη σύμβαση για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 20 Μαρτίου 1883 («η Σύμβαση των Παρισίων»). Βάσει των όρων της Συμφωνίας της Λισαβόνας, τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν να προστατεύουν στο έδαφός τους τις ονομασίες προέλευσης των προϊόντων των άλλων χωρών της ειδικής ένωσης, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί και προστατεύονται ως τέτοιες στη χώρα προέλευσης και έχουν καταχωριστεί στο Διεθνές Γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας, εκτός αν δηλώσουν, εντός ενός έτους από το αίτημα καταχώρισης, ότι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την προστασία αυτή.
(2)Επτά κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας, ήτοι η Βουλγαρία (από το 1975), η Τσεχική Δημοκρατία (από το 1993), η Γαλλία (από το 1966), η Ιταλία (από το 1968), η Ουγγαρία (από το 1967), η Πορτογαλία (από το 1966) και η Σλοβακία (από το 1993). Άλλα τρία κράτη μέλη έχουν υπογράψει αλλά δεν έχουν επικυρώσει τη Συμφωνία της Λισαβόνας, ήτοι η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ρουμανία. Η ίδια η Ένωση δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συμφωνίας της Λισαβόνας, καθώς η συμφωνία προβλέπει ότι μόνο κράτη μπορούν να προσχωρήσουν σε αυτή.
(3)Στις 20 Μαΐου 2015 εγκρίθηκε η Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις 2 («η Πράξη της Γενεύης»), με την οποία αναθεωρήθηκε η Συμφωνία της Λισαβόνας. Συγκεκριμένα, η Πράξη της Γενεύης επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της ειδικής ένωσης προκειμένου να επεκταθεί η προστασία των ονομασιών προέλευσης των προϊόντων σε όλες τις γεωγραφικές ενδείξεις κατά την έννοια της συμφωνίας του ΠΟΕ για τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου. Η Πράξη της Γενεύης είναι συμβατή με τη συγκεκριμένη συμφωνία και με τη σχετική ενωσιακή νομοθεσία για την προστασία των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων των γεωργικών προϊόντων και επιτρέπει σε διεθνείς οργανισμούς να γίνουν συμβαλλόμενα μέρη.
(4)Η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα στους τομείς που καλύπτει η Πράξη της Γενεύης. Αυτό επιβεβαιώθηκε στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 25ης Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση C-389/15 3 η οποία διευκρίνισε ότι σκοπός του σχεδίου αναθεωρημένης Συμφωνίας της Λισαβόνας, που μετέπειτα εγκρίθηκε ως Πράξη της Γενεύης, είναι κυρίως να διευκολύνει και να διέπει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών και ότι έχει ευθείες και άμεσες συνέπειες επί των συναλλαγών αυτών. Ως εκ τούτου, η διαπραγμάτευση της Πράξης της Γενεύης εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα που έχει η Ένωση, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της κοινής εμπορικής πολιτικής που αναφέρεται στο άρθρο 207 παράγραφος 1 της εν λόγω συνθήκης, ιδίως όσον αφορά τις εμπορικές πτυχές της διανοητικής ιδιοκτησίας.
(5)Όσον αφορά ορισμένα γεωργικά προϊόντα, η Ένωση έχει θεσπίσει ομοιόμορφα και ολοκληρωμένα καθεστώτα προστασίας για τις γεωγραφικές ενδείξεις οίνων (1970), αλκοολούχων ποτών (1989), αρωματισμένων οίνων (1991) και άλλων γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (1992). Βάσει της αποκλειστικής αρμοδιότητας δυνάμει του άρθρου 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να έχουν εθνικά καθεστώτα προστασίας για την προστασία των γεωργικών ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων τρίτων χωρών μελών της ειδικής ένωσης. Ωστόσο, εφόσον η Ένωση δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Πράξης της Γενεύης, δεν μπορεί να υποβάλλει γεωργικές ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν καταχωριστεί σε ενωσιακό επίπεδο για προστασία στο πλαίσιο της ειδικής ένωσης ούτε να προστατεύει ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών μελών στο πλαίσιο καθεστώτων προστασίας που θεσπίζονται από την Ένωση.
(6)Για να μπορεί η Ένωση να ασκήσει επαρκώς την αποκλειστική της αρμοδιότητα όσον αφορά τους τομείς που καλύπτει η Πράξη της Γενεύης και τις λειτουργίες της στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων καθεστώτων της για την προστασία των γεωργικών ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων, η Ένωση θα πρέπει να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος της Πράξης της Γενεύης.
(7)Η προσχώρηση της Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης είναι σύμφωνη με το άρθρο 17 παράγραφος 2 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προβλέπει την προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας.
(8)Ως εκ τούτου, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να προσχωρήσει στην Πράξη της Γενεύης.
(9)Η Ένωση θα πρέπει να εκπροσωπείται στην ειδική ένωση από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Εγκρίνεται, εξ ονόματος της Ένωσης, η προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις («η Πράξη της Γενεύης») .
Το κείμενο της Πράξης της Γενεύης επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
Άρθρο 2
Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το πρόσωπο που είναι αρμόδιο να προβεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην κατάθεση του εγγράφου προσχώρησης που προβλέπεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 σημείο ii) της Πράξης της Γενεύης, προκειμένου να εκφραστεί η συναίνεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δεσμευθεί από την Πράξη της Γενεύης.
Άρθρο 3
Η Ένωση εκπροσωπείται στην ειδική ένωση από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Επιτροπή προβαίνει σε όλες τις κοινοποιήσεις που απαιτούνται σύμφωνα με την Πράξη της Γενεύης εξ ονόματος της Ένωσης.
Ειδικότερα, η Επιτροπή είναι η αρμόδια αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 3 της Πράξης της Γενεύης, υπεύθυνη για τη διαχείριση της Πράξης της Γενεύης στο έδαφος της Ένωσης και για την επικοινωνία με το Διεθνές Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας σύμφωνα με την Πράξη της Γενεύης και τους κοινούς κανονισμούς στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Λισαβόνας και της Πράξης της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας («κοινός εκτελεστικός κανονισμός») 4 .
Άρθρο 4
Σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 4 της Πράξης της Γενεύης, σε δήλωση που επισυνάπτεται στην πράξη προσχώρησης διευκρινίζεται ότι η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 της Πράξης της Γενεύης και οι περίοδοι που αναφέρονται στο άρθρο 17 της εν λόγω Πράξης παρατείνονται κατά ένα έτος, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στον κοινό εκτελεστικό κανονισμό.
Σύμφωνα με τον κανόνα 5 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κοινού εκτελεστικού κανονισμού, σε κοινοποίηση προς τον Γενικό Διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας που επισυνάπτεται στο έγγραφο προσχώρησης επισημαίνεται η απαίτηση, όσον αφορά την προστασία καταχωρισμένης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης στο έδαφος της Ένωσης, να περιλαμβάνει η αίτηση, επιπλέον του υποχρεωτικού περιεχομένου που προβλέπεται στον κανόνα 5 παράγραφος 2 του κοινού εκτελεστικού κανονισμού, στην περίπτωση ονομασίας προέλευσης, λεπτομερή στοιχεία σχετικά με την ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά του προϊόντος και τον υφιστάμενο δεσμό με το γεωγραφικό περιβάλλον της γεωγραφικής περιοχής παραγωγής και, στην περίπτωση γεωγραφικής ένδειξης, λεπτομερή στοιχεία σχετικά με την ποιότητα, τη φήμη ή άλλο χαρακτηριστικό του προϊόντος και τον υφιστάμενο δεσμό με τη γεωγραφική περιοχή προέλευσης.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις […].
Βρυξέλλες,
Για το Συμβούλιο
[Ο Πρόεδρος][Η Πρόεδρος]
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
|
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ |
FS/18/YG/mh XXX agri.ddg2..XXX |
|||||||
|
6.221.2018.1 |
||||||||
|
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5.3.2018 |
||||||||
|
1. |
ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: 05 06 01 |
ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ: 7,228 εκατ. EUR |
||||||
|
2. |
ΤΙΤΛΟΣ:
|
|||||||
|
3. |
ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Το άρθρο 207 και το άρθρο 218 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
|||||||
|
4. |
ΣΤΟΧΟΙ: Με την παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου, η Επιτροπή ζητά από το Συμβούλιο να εγκρίνει την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης |
|||||||
|
5. |
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ |
12-ΜΗΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
|
ΤΡΕΧΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2018 (σε εκατ. EUR) |
ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2019 (σε εκατ. EUR) |
||||
|
5.0 |
ΔΑΠΑΝΕΣ
-
ΠΟΥ ΒΑΡΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΕ
- ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ - ΑΛΛΕΣ |
- |
1,0 1,0 - - |
1,0 (εκτίμηση) |
||||
|
5.1 |
ΕΣΟΔΑ
-
ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΕ
- ΕΘΝΙΚΑ |
|||||||
|
2020 |
2021 |
2022 |
2023 |
|||||
|
5.0.1 |
ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΔΑΠΑΝΩΝ |
|||||||
|
5.1.1 |
ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΕΣΟΔΩΝ |
|||||||
|
5.2 |
ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: δεν έχει καθοριστεί σε αυτό το στάδιο |
|||||||
|
6.0 |
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΑΠΟ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ; |
ΝΑΙ ΟΧΙ |
||||||
|
6.1 |
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΕ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ; |
ΝΑΙ ΟΧΙ |
||||||
|
6.2 |
ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ; |
ΝΑΙ ΟΧΙ |
||||||
|
6.3 |
ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ ΕΓΓΡΑΦΗ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΣΕ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ; |
ΝΑΙ ΟΧΙ |
||||||
|
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Τα τέλη βαρύνουν το κράτος μέλος από το οποίο προέρχεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη. Ωστόσο, η Ένωση μπορεί να προβεί σε ειδική συνεισφορά σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 σημείο (v) της Πράξης της Γενεύης στο πλαίσιο των μέσων που διατίθενται για τον σκοπό αυτό στον ετήσιο προϋπολογισμό της Ένωσης. Το 2018, ποσό ύψους 1 εκατ. EUR έχει εγγραφεί στη γραμμή 05 06 01 του προϋπολογισμού για τον σκοπό αυτό. |
||||||||
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλες, 27.7.2018
COM(2018) 350 final
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
της
Πρότασης
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πράξη της Γενεύης της Συμφωνίας της Λισαβόνας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις
ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΥΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
Κατάλογος άρθρων
Κεφάλαιο I: Εισαγωγικές και γενικές διατάξεις
Άρθρο 1: Συντετμημένες εκφράσεις
Άρθρο 2: Αντικείμενο
Άρθρο 3: Αρμόδια αρχή
Άρθρο 4: Διεθνές Μητρώο
Κεφάλαιο II: Αίτηση και διεθνής καταχώριση
Άρθρο 5: Αίτηση
Άρθρο 6: Διεθνής καταχώριση
Άρθρο 7: Τέλη
Άρθρο 8: Περίοδος ισχύος των διεθνών καταχωρίσεων
Κεφάλαιο III: Προστασία
Άρθρο 9: Δέσμευση για την παροχή προστασίας
Άρθρο 10: Προστασία βάσει της νομοθεσίας των συμβαλλόμενων μερών και άλλων πράξεων
Άρθρο 11: Προστασία σχετικά με τις καταχωρισμένες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις
Άρθρο 12: Προστασία από το να καταστούν κοινές
Άρθρο 13: Εγγυήσεις σχετικά με άλλα δικαιώματα
Άρθρο 14: Διαδικασίες εκτέλεσης και μέσα έννομης προστασίας
Κεφάλαιο IV: Άρνηση και άλλες ενέργειες σχετικά με τη διεθνή καταχώριση
Άρθρο 15: Άρνηση
Άρθρο 16: Ανάκληση άρνησης
Άρθρο 17: Μεταβατική περίοδος
Άρθρο 18: Κοινοποίηση παροχής προστασίας
Άρθρο 19: Ακύρωση
Άρθρο 20: Τροποποιήσεις και άλλες εγγραφές στο Διεθνές Μητρώο
Κεφάλαιο V: Διοικητικές διατάξεις
Άρθρο 21: Συμμετοχή στην Ένωση της Λισαβόνας
Άρθρο 22: Συνέλευση της ειδικής ένωσης
Άρθρο 23: Διεθνές Γραφείο
Άρθρο 24: Δημοσιονομικές διατάξεις
Άρθρο 25: Εκτελεστικός κανονισμός
Κεφάλαιο VI: Αναθεώρηση και τροποποίηση
Άρθρο 26: Αναθεώρηση
Άρθρο 27: Τροποποίηση ορισμένων άρθρων από τη Συνέλευση
Κεφάλαιο VII: Τελικές διατάξεις
Άρθρο 28: Συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας Πράξης
Άρθρο 29: Ημερομηνία έναρξης ισχύος των επικυρώσεων και των προσχωρήσεων
Άρθρο 30: Απαγόρευση επιφυλάξεων
Άρθρο 31: Εφαρμογή της Συμφωνίας της Λισαβόνας και της Πράξης του 1967
Άρθρο 32: Καταγγελία
Άρθρο 33: Γλώσσες της παρούσας Πράξης και υπογραφή
Άρθρο 34: Θεματοφύλακας
Κεφάλαιο I
Εισαγωγικές και γενικές διατάξεις
Άρθρο 1
Συντετμημένες εκφράσεις
Για τους σκοπούς της παρούσας Πράξης, εκτός αν ρητά ορίζεται άλλως:
(I.)«Συμφωνία της Λισαβόνας»: η Συμφωνία της Λισαβόνας σχετικά με την προστασία των ονομασιών προέλευσης και τη διεθνή καταχώρισή τους, της 31ης Οκτωβρίου 1958·
(II.)«Πράξη του 1967»: η Συμφωνία της Λισαβόνας όπως αναθεωρήθηκε στη Στοκχόλμη στις 14 Ιουλίου 1967 και τροποποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1979·
(III.)«παρούσα Πράξη»: η Συμφωνία της Λισαβόνας σχετικά με τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις, όπως θεσπίζεται με την παρούσα Πράξη·
(IV.)«εκτελεστικός κανονισμός»: ο εκτελεστικός κανονισμός που αναφέρεται στο άρθρο 25·
(V.)«Σύμβαση των Παρισίων»: η σύμβαση των Παρισίων για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, της 20ής Μαρτίου 1883, όπως αναθεωρήθηκε και τροποποιήθηκε·
(VI.)«ονομασία προέλευσης»: ονομασία που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο i)·
(VII.)«γεωγραφική ένδειξη»: ένδειξη που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο ii)·
(VIII.)«Διεθνές Μητρώο»: το Διεθνές Μητρώο που τηρείται από το Διεθνές Γραφείο σύμφωνα με το άρθρο 4 ως η επίσημη συλλογή δεδομένων για τις διεθνείς καταχωρίσεις ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων, ανεξάρτητα από το μέσο τήρησής τους·
(IX.)«διεθνής καταχώριση»: διεθνής καταχώριση που καταγράφεται στο Διεθνές Μητρώο·
(X.)«αίτηση»: αίτηση για διεθνή καταχώριση·
(XI.)«καταχωρισμένη»: εγγεγραμμένη στο Διεθνές Μητρώο σύμφωνα με την παρούσα Πράξη·
(XII.)«γεωγραφική περιοχή προέλευσης»: γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2·
(XIII.)«διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή»: γεωγραφική περιοχή η οποία βρίσκεται σε, ή καλύπτει, συνορεύοντα συμβαλλόμενα μέρη·
(XIV.)«συμβαλλόμενο μέρος»: κάθε κράτος ή διακυβερνητική οργάνωση που είναι συμβαλλόμενο μέρος της παρούσας Πράξης·
(XV.)«συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης»: το συμβαλλόμενο μέρος στο οποίο βρίσκεται η γεωγραφική περιοχή προέλευσης ή τα συμβαλλόμενα μέρη στα οποία βρίσκεται η διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή προέλευσης·
(XVI.)«αρμόδια αρχή»: οντότητα η οποία ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3·
(XVII.)«δικαιούχοι»: τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που δικαιούνται βάσει της νομοθεσίας του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης να χρησιμοποιήσουν την ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη·
(XVIII.)«διακυβερνητική οργάνωση»: διακυβερνητική οργάνωση που επιτρέπεται να γίνει συμβαλλόμενο μέρος της παρούσας Πράξης σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 1 σημείο iii)·
(XIX.)«Οργανισμός»: ο Παγκόσμιος Οργανισμός Διανοητικής Ιδιοκτησίας·
(XX.)«Γενικός Διευθυντής»: ο Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού·
(XXI.)«Διεθνές Γραφείο»: το Διεθνές Γραφείο του Οργανισμού.
Άρθρο 2
Αντικείμενο
(1)[Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις] Η Παρούσα πράξη εφαρμόζεται όσον αφορά:
(I.)κάθε ονομασία η οποία προστατεύεται στο συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης και αποτελείται από την ονομασία γεωγραφικής περιοχής ή περιέχει την ονομασία αυτή, ή άλλη ονομασία που είναι γνωστό ότι αναφέρεται στην εν λόγω περιοχή, η οποία χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει ένα προϊόν ως προερχόμενο από την εν λόγω γεωγραφική περιοχή, στις περιπτώσεις στις οποίες η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά του προϊόντος οφείλονται αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο γεωγραφικό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών και ανθρώπινων παραγόντων, και η οποία έχει προσδώσει στο προϊόν τη φήμη του, καθώς και
(II.)κάθε ένδειξη η οποία προστατεύεται στο συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης και αποτελείται από την ονομασία γεωγραφικής περιοχής ή περιέχει την ονομασία αυτή, ή άλλη ένδειξη που είναι γνωστό ότι αναφέρεται στην εν λόγω περιοχή, η οποία χρησιμοποιείται για να δηλωθεί ένα προϊόν ως προερχόμενο από την εν λόγω γεωγραφική περιοχή, στις περιπτώσεις στις οποίες μια συγκεκριμένη ποιότητα, φήμη ή άλλο χαρακτηριστικό του προϊόντος αποδίδονται κατά κύριο λόγο στη γεωγραφική του προέλευση.
(2)[Γεωγραφικές περιοχές προέλευσης] Μια γεωγραφική περιοχή προέλευσης η οποία περιγράφεται στην παράγραφο 1 μπορεί να αποτελείται από το σύνολο του εδάφους του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης ή από μια περιοχή, τοποθεσία ή τόπο του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης. Τούτο δεν αποκλείει την εφαρμογή της παρούσας Πράξης σε μια γεωγραφική περιοχή προέλευσης, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 1, η οποία αποτελείται από μια διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή ή μέρος αυτής.
Άρθρο 3
Αρμόδια αρχή
Κάθε συμβαλλόμενο μέρος ορίζει την οντότητα που είναι υπεύθυνη για τη διοικητική διαχείριση της παρούσας Πράξης στο έδαφός του και για την επικοινωνία με το Διεθνές Γραφείο στο πλαίσιο της παρούσας Πράξης και του εκτελεστικού κανονισμού. Το συμβαλλόμενο μέρος κοινοποιεί το όνομα και τα στοιχεία επικοινωνίας της εν λόγω αρμόδιας αρχής στο Διεθνές Γραφείο, όπως ορίζεται στον εκτελεστικό κανονισμό.
Άρθρο 4
Διεθνές Μητρώο
Το Διεθνές Γραφείο τηρεί Διεθνές Μητρώο στο οποίο καταγράφονται οι διεθνείς καταχωρίσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με την παρούσα Πράξη, τη Συμφωνία της Λισαβόνας και την Πράξη του 1967, ή σύμφωνα και με τις δύο, καθώς και τα δεδομένα που αφορούν τις εν λόγω διεθνείς καταχωρίσεις.
Κεφάλαιο II
Αίτηση και διεθνής καταχώριση
Άρθρο 5
Αίτηση
(1)[Τόπος υποβολής] Οι αιτήσεις υποβάλλονται στο Διεθνές Γραφείο.
(2)[Υποβολή αίτησης από αρμόδια αρχή] Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, η αίτηση διεθνούς καταχώρισης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης υποβάλλεται από την αρμόδια αρχή εξ ονόματος:
(I.)των δικαιούχων· ή
(II.)ενός φυσικού ή νομικού προσώπου που νομιμοποιείται βάσει της νομοθεσίας του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης να διεκδικήσει τα δικαιώματα των δικαιούχων ή άλλα δικαιώματα στην ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη.
(3)[Υποβολή αίτησης απευθείας]
1)Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4, αν η νομοθεσία του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης το επιτρέπει, η αίτηση μπορεί να υποβληθεί από τους δικαιούχους ή από φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 σημείο ii).
2)Το στοιχείο α) εφαρμόζεται με την επιφύλαξη δήλωσης του συμβαλλόμενου μέρους ότι η νομοθεσία του το επιτρέπει. Η εν λόγω δήλωση μπορεί να υποβληθεί από το συμβαλλόμενο μέρος κατά την κατάθεση του εγγράφου επικύρωσης ή προσχώρησής του ή σε μεταγενέστερο χρόνο. Στις περιπτώσεις στις οποίες η δήλωση υποβάλλεται κατά την κατάθεση του εγγράφου επικύρωσης ή προσχώρησης, παράγει αποτελέσματα από την έναρξη ισχύος της παρούσας Πράξης για το συγκεκριμένο συμβαλλόμενο μέρος. Στις περιπτώσεις στις οποίες η δήλωση υποβάλλεται μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας Πράξης για το συγκεκριμένο συμβαλλόμενο μέρος, παράγει αποτελέσματα τρεις μήνες μετά την ημερομηνία λήψης της δήλωσης από τον Γενικό Διευθυντή.
(4)[Δυνατότητα υποβολής κοινής αίτησης στην περίπτωση διασυνοριακής γεωγραφικής περιοχής] Στην περίπτωση που η γεωγραφική περιοχή προέλευσης συνιστά διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, τα συνορεύοντα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται, βάσει της συμφωνίας τους, να υποβάλουν αίτηση από κοινού, μέσω αρμόδιας αρχής που έχουν ορίσει από κοινού.
(5)[Υποχρεωτικό περιεχόμενο] Ο εκτελεστικός κανονισμός ορίζει τα υποχρεωτικά στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνει η αίτηση, πέραν εκείνων που διευκρινίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3.
(6)[Προαιρετικό περιεχόμενο] Ο εκτελεστικός κανονισμός μπορεί να ορίζει τα προαιρετικά στοιχεία που μπορεί να περιλαμβάνει η αίτηση.
Άρθρο 6
Διεθνής καταχώριση
(1)[Επίσημη εξέταση από το Διεθνές Γραφείο] Μόλις λάβει την αίτηση διεθνούς καταχώρισης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης με την προσήκουσα μορφή, όπως ορίζεται στον εκτελεστικό κανονισμό, το Διεθνές Γραφείο καταχωρίζει την ονομασία προέλευσης, ή τη γεωγραφική ένδειξη, στο Διεθνές Μητρώο.
(2)[Ημερομηνία της διεθνούς καταχώρισης] Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, η ημερομηνία της διεθνούς καταχώρισης είναι η ημερομηνία κατά την οποία το Διεθνές Γραφείο έλαβε την αίτηση.
(3)[Ημερομηνία της διεθνούς καταχώρισης στην περίπτωση που τα στοιχεία είναι ελλιπή] Στις περιπτώσεις στις οποίες η αίτηση δεν περιέχει το σύνολο των ακόλουθων στοιχείων:
(I.)τα στοιχεία της αρμόδιας αρχής ή, στην περίπτωση του άρθρου 5 παράγραφος 3, του αιτούντος ή των αιτούντων·
(II.)τα στοιχεία των δικαιούχων και, κατά περίπτωση, του φυσικού ή νομικού προσώπου που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 σημείο ii)·
(III.)την ονομασία προέλευσης, ή τη γεωγραφική ένδειξη, για την οποία ζητείται διεθνής καταχώριση·
(IV.)το προϊόν ή τα προϊόντα τα οποία αφορά η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη·
ημερομηνία της διεθνούς καταχώρισης είναι η ημερομηνία κατά την οποία το Διεθνές Γραφείο έλαβε τα τελευταία στοιχεία που έλειπαν.
(4)[Δημοσίευση και κοινοποίηση των διεθνών καταχωρίσεων] Το Διεθνές Γραφείο δημοσιεύει κάθε διεθνή καταχώριση και την κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή κάθε συμβαλλόμενου μέρους χωρίς καθυστέρηση.
(5)[Ημερομηνία έναρξης ισχύος της διεθνούς καταχώρισης]
1)Με την επιφύλαξη του στοιχείου β), η καταχωρισμένη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη προστατεύεται, σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος που δεν αρνήθηκε προστασία σύμφωνα με το άρθρο 15, ή το οποίο απέστειλε στο Διεθνές Γραφείο κοινοποίηση χορήγησης προστασίας σύμφωνα με το άρθρο 18, από την ημερομηνία της διεθνούς καταχώρισης.
2)Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται, με δήλωσή του, να γνωστοποιήσει στον Γενικό Διευθυντή ότι, σύμφωνα με την εθνική ή περιφερειακή του νομοθεσία, μια καταχωρισμένη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη προστατεύεται από μια ημερομηνία που αναφέρεται στη δήλωση. Ωστόσο, η εν λόγω ημερομηνία δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας λήξης της προθεσμίας για την άρνηση που προβλέπεται στον εκτελεστικό κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α).
Άρθρο 7
Τέλη
(1)[Τέλος διεθνούς καταχώρισης] Η διεθνής καταχώριση κάθε ονομασίας προέλευσης, και κάθε γεωγραφικής ένδειξης, υπόκειται στην καταβολή του τέλους που ορίζεται στον εκτελεστικό κανονισμό.
(2)[Τέλη για άλλες εγγραφές στο Διεθνές Μητρώο] Ο εκτελεστικός κανονισμός ορίζει τα τέλη που πρέπει να καταβληθούν όσον αφορά άλλες εγγραφές στο Διεθνές Μητρώο και για την παροχή αποσπασμάτων, βεβαιώσεων ή άλλων πληροφοριών σχετικά με το περιεχόμενο της διεθνούς καταχώρισης.
(3)[Μειώσεις στα τέλη] Η Συνέλευση θεσπίζει μειωμένα τέλη όσον αφορά ορισμένες διεθνείς καταχωρίσεις ονομασιών προέλευσης και ορισμένες διεθνείς καταχωρίσεις γεωγραφικών ενδείξεων, και ιδίως εκείνες που αφορούν συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης το οποίο είναι αναπτυσσόμενη χώρα ή λιγότερο ανεπτυγμένη χώρα.
(4)[Ατομικό τέλος]
1)Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται, με δήλωσή του, να γνωστοποιήσει στον Γενικό Διευθυντή ότι η προστασία που συνεπάγεται η διεθνής καταχώριση επεκτείνεται σε αυτό μόνον εφόσον καταβληθεί τέλος για την κάλυψη του κόστους της επί της ουσίας εξέτασης της διεθνούς καταχώρισης. Το ποσό του εν λόγω ατομικού τέλους προσδιορίζεται στη δήλωση και μπορεί να τροποποιηθεί σε περαιτέρω δηλώσεις. Το εν λόγω ποσό δεν μπορεί να είναι υψηλότερο από το ισόποσο του ποσού που απαιτείται σύμφωνα με την εθνική ή περιφερειακή νομοθεσία του συμβαλλόμενου μέρους, το οποίο μειώνεται από τις οικονομίες που συνεπάγεται η διεθνής διαδικασία. Επιπρόσθετα, το συμβαλλόμενο μέρος δύναται, με δήλωσή του, να γνωστοποιήσει στον Γενικό Διευθυντή ότι απαιτεί διοικητικό τέλος σχετικά με τη χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης από τους δικαιούχους στο εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος.
2)Η μη καταβολή του ατομικού τέλους έχει ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον εκτελεστικό κανονισμό, την παραίτηση από την προστασία στο συμβαλλόμενο μέρος που απαιτεί την καταβολή του τέλους.
Άρθρο 8
Περίοδος ισχύος των διεθνών καταχωρίσεων
(1)[Εξάρτηση] Οι διεθνείς καταχωρίσεις έχουν απεριόριστη ισχύ, υπό την έννοια ότι η προστασία μιας καταχωρισμένης ονομασίας προέλευσης ή μιας γεωγραφικής ένδειξης δεν απαιτείται πλέον αν η ονομασία που αποτελεί την ονομασία προέλευσης, ή η ένδειξη που αποτελεί τη γεωγραφική ένδειξη, δεν προστατεύεται πλέον στο συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης.
(2)[Διαγραφή]
1)Η αρμόδια αρχή του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης ή, στην περίπτωση του άρθρου 5 παράγραφος 3, οι δικαιούχοι ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 σημείο ii) ή η αρμόδια αρχή του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης, δύνανται ανά πάσα στιγμή να ζητήσουν από το Διεθνές Γραφείο να διαγράψει την εν λόγω διεθνή καταχώριση.
2)Σε περίπτωση που η ονομασία που αποτελεί καταχωρισμένη ονομασία προέλευσης, ή η ένδειξη που αποτελεί καταχωρισμένη γεωγραφική ένδειξη, δεν προστατεύεται πλέον στο συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης, η αρμόδια αρχή του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης ζητά τη διαγραφή της διεθνούς καταχώρισης.
Κεφάλαιο III
Προστασία
Άρθρο 9
Δέσμευση για την παροχή προστασίας
Κάθε συμβαλλόμενο μέρος παρέχει προστασία στις καταχωρισμένες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις στο έδαφός του, στο πλαίσιο της εσωτερικής του έννομης τάξης και πρακτικής, αλλά σύμφωνα με τους όρους της παρούσας Πράξης, με την επιφύλαξη άρνησης, παραίτησης, ακύρωσης ή διαγραφής που μπορεί να αρχίσει να παράγει αποτελέσματα όσον αφορά το έδαφός του, και νοουμένου ότι τα συμβαλλόμενα μέρη στην εθνική ή περιφερειακή νομοθεσία των οποίων δεν γίνεται διάκριση μεταξύ ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων δεν είναι υποχρεωμένα να εισαγάγουν την εν λόγω διάκριση στην εθνική ή περιφερειακή τους νομοθεσία.
Άρθρο 10
Προστασία βάσει της νομοθεσίας των συμβαλλόμενων μερών ή άλλων πράξεων
(1)[Μορφή έννομης προστασίας] Κάθε συμβαλλόμενο μέρος είναι ελεύθερο να επιλέξει το είδος της νομοθεσίας βάσει της οποίας θεσπίζει την προστασία που προβλέπεται στην παρούσα Πράξη, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω νομοθεσία πληροί τις ουσιαστικές απαιτήσεις της παρούσας Πράξης.
(2)[Προστασία βάσει άλλων μέσων] Οι διατάξεις της παρούσας Πράξης δεν επηρεάζουν με κανέναν τρόπο οποιαδήποτε άλλη προστασία μπορεί να χορηγεί ένα συμβαλλόμενο μέρος όσον αφορά καταχωρισμένες ονομασίες προέλευσης ή καταχωρισμένες γεωγραφικές ενδείξεις βάσει της εθνικής ή περιφερειακής του νομοθεσίας ή βάσει άλλων διεθνών πράξεων.
(3)[Σχέση με άλλες πράξεις] Καμία διάταξη της παρούσας Πράξης δεν παρεκκλίνει από υποχρεώσεις που υπέχουν τα συμβαλλόμενα μέρη έναντι αλλήλων βάσει άλλων διεθνών πράξεων και δεν θίγει κανένα από τα δικαιώματα που έχει συμβαλλόμενο μέρος δυνάμει άλλων διεθνών πράξεων.
Άρθρο 11
Προστασία σχετικά με τις καταχωρισμένες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις
(1)[Περιεχόμενο προστασίας] Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρούσας Πράξης, όσον αφορά καταχωρισμένη ονομασία προέλευσης ή καταχωρισμένη γεωγραφική ένδειξη, κάθε συμβαλλόμενο μέρος παρέχει τα μέσα έννομης προστασίας για την αποτροπή:
1)της χρήσης της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης
(I.)όσον αφορά προϊόντα του ίδιου είδους με εκείνα τα οποία αφορά η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη, τα οποία δεν κατάγονται από τη γεωγραφική περιοχή προέλευσης ή δεν πληρούν όλες τις άλλες ισχύουσες απαιτήσεις σχετικά με τη χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης·
(II.)όσον αφορά προϊόντα που δεν είναι του ιδίου είδους με εκείνα για τα οποία ισχύει η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη ή όσον αφορά υπηρεσίες, αν η εν λόγω χρήση υποδεικνύει ή υποδηλώνει κάποια σχέση μεταξύ των εν λόγω προϊόντων ή υπηρεσιών και των δικαιούχων της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης, και υπάρχει κίνδυνος να βλάψει τα συμφέροντά τους ή, κατά περίπτωση, εάν λόγω της φήμης της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στο συγκεκριμένο συμβαλλόμενο μέρος, η εν λόγω χρήση είναι πιθανό να βλάψει, να αποδυναμώσει με αθέμιτο τρόπο, ή να εκμεταλλευτεί με αθέμιτο τρόπο τη φήμη αυτή·
2)κάθε άλλης πρακτικής που ενδεχομένως παραπλανά τους καταναλωτές ως προς την πραγματική καταγωγή, προέλευση ή φύση των προϊόντων.
(2)[Περιεχόμενο της προστασίας όσον αφορά ορισμένες χρήσεις] Η παράγραφος 1 στοιχείο α) ισχύει επίσης για τη χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης μέχρι του σημείου της απομίμησής της, ακόμα και αν αναφέρεται η πραγματική καταγωγή των προϊόντων, ή αν η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη χρησιμοποιείται σε μεταφρασμένη μορφή ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «στυλ», «είδος», «τύπος», «παρασκευή», «απομίμηση», «μέθοδος», «όπως παράγεται στ...», «σαν», «παρόμοιο» ή άλλες ανάλογες 1 .
(3)[Χρήση σε εμπορικό σήμα] Με την επιφύλαξη του άρθρου 13 παράγραφος 1, ένα συμβαλλόμενο μέρος αρνείται ή ακυρώνει αυτοδικαίως, αν η νομοθεσία του το επιτρέπει ή κατόπιν αιτήματος ενδιαφερόμενου μέρους, την καταχώριση μεταγενέστερου εμπορικού σήματος αν η χρήση του εμπορικού σήματος ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα μία από τις καταστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 12
Προστασία από το να καταστούν κοινές
Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρούσας Πράξης, οι καταχωρισμένες ονομασίες προέλευσης και οι καταχωρισμένες γεωγραφικές ενδείξεις δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν καταστεί κοινές 2 σε ένα συμβαλλόμενο μέρος.
Άρθρο 13
Εγγυήσεις σχετικά με άλλα δικαιώματα
(1)[Δικαιώματα από προηγούμενο εμπορικό σήμα] Οι διατάξεις της παρούσας Πράξης δεν θίγουν προηγούμενο εμπορικό σήμα για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ή το οποίο έχει καταχωριστεί καλή τη πίστει ή έχει αποκτηθεί μέσω χρήσης καλή τη πίστει σε ένα συμβαλλόμενο μέρος. Στις περιπτώσεις στις οποίες η νομοθεσία του συμβαλλόμενου μέρους προβλέπει περιορισμένης έκτασης εξαίρεση από τα δικαιώματα που απορρέουν από ένα εμπορικό σήμα έτσι ώστε το εν λόγω προηγούμενο εμπορικό σήμα σε ορισμένες περιστάσεις ενδέχεται να μην επιτρέπει στον δικαιούχο του να αποτρέψει τη χορήγηση προστασίας σε μια καταχωρισμένη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη ή τη χρήση αυτών στο συγκεκριμένο συμβαλλόμενο μέρος, η προστασία της καταχωρισμένης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης δεν περιορίζει με κανέναν άλλο τρόπο τα δικαιώματα που απορρέουν από το εν λόγω εμπορικό σήμα.
(2)[Χρήση προσωπικού ονόματος στην επιχείρηση] Οι διατάξεις της παρούσας Πράξης δεν θίγουν το δικαίωμα οποιουδήποτε προσώπου να χρησιμοποιεί, στο πλαίσιο της εμπορικής του δραστηριότητας, το όνομά του ή το όνομα του προκατόχου του στην επιχείρηση, εφόσον το όνομα αυτό χρησιμοποιείται κατά τρόπο που δεν παραπλανά το κοινό.
(3)[Δικαιώματα βάσει ονομασίας φυτικής ποικιλίας ή ζωικής φυλής] Οι διατάξεις της παρούσας Πράξης δεν θίγουν το δικαίωμα οποιουδήποτε προσώπου να χρησιμοποιεί μια ονομασία φυτικής ποικιλίας ή ζωικής φυλής στο πλαίσιο της εμπορικής του δραστηριότητας, με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου η εν λόγω ονομασία φυτικής ποικιλίας ή ζωικής φυλής χρησιμοποιείται κατά τρόπο που παραπλανά το κοινό.
(4)[Εγγυήσεις στην περίπτωση της κοινοποίησης ανάκλησης άρνησης ή χορήγησης προστασίας] Στις περιπτώσεις στις οποίες ένα συμβαλλόμενο μέρος που έχει αρνηθεί τα αποτελέσματα διεθνούς καταχώρισης βάσει του άρθρου 15 με το επιχείρημα της χρήσης βάσει προηγούμενου εμπορικού σήματος ή άλλου δικαιώματος, όπως αναφέρεται στο παρόν άρθρο, κοινοποιεί την ανάκληση της εν λόγω άρνησης βάσει του άρθρου 16 ή τη χορήγηση προστασίας βάσει του άρθρου 18, η απορρέουσα προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης δεν θίγει το συγκεκριμένο δικαίωμα ή τη χρήση του, εκτός αν η προστασία χορηγήθηκε μετά την κατάργηση, τη μη ανανέωση, την ανάκληση ή την ακύρωση του δικαιώματος.
Άρθρο 14
Διαδικασίες εκτέλεσης και μέσα έννομης προστασίας
Κάθε συμβαλλόμενο μέρος προβλέπει αποτελεσματικά μέσα έννομης προστασίας των καταχωρισμένων ονομασιών προέλευσης και των καταχωρισμένων γεωγραφικών ενδείξεων, καθώς και τη δυνατότητα μιας δημόσιας αρχής ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους, είτε πρόκειται για φυσικό ή νομικό πρόσωπο, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, να κινήσει νομικές διαδικασίες για τη διασφάλιση της προστασίας τους, ανάλογα με το νομικό του σύστημα και την πρακτική που ακολουθεί.
Κεφάλαιο IV
Άρνηση και άλλες ενέργειες σχετικά με τις διεθνείς καταχωρίσεις
Άρθρο 15
Άρνηση
(1)[Άρνηση των αποτελεσμάτων της διεθνούς καταχώρισης]
1)Η αρμόδια αρχή συμβαλλόμενου μέρους μπορεί να κοινοποιήσει στο Διεθνές Γραφείο την άρνηση των αποτελεσμάτων διεθνούς καταχώρισης στο έδαφός του εντός της προθεσμίας που ορίζεται στον εκτελεστικό κανονισμό. Η κοινοποίηση της άρνησης μπορεί να γίνει από την αρμόδια αρχή αυτοδικαίως, αν η νομοθεσία της το επιτρέπει, ή κατόπιν αιτήματος ενδιαφερόμενου μέρους.
2)Στην κοινοποίηση της άρνησης αναφέρονται οι λόγοι στους οποίους θεμελιώνεται η άρνηση.
(2)[Προστασία βάσει άλλων μέσων] Η κοινοποίηση άρνησης δεν θίγει οποιαδήποτε άλλη προστασία μπορεί να είναι διαθέσιμη, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2, για τη συγκεκριμένη ονομασία ή ένδειξη στο συμβαλλόμενο μέρος το οποίο αφορά η άρνηση.
(3)[Υποχρέωση παροχής δυνατότητας σε ενδιαφερόμενα μέρη] Κάθε συμβαλλόμενο μέρος παρέχει εύλογη δυνατότητα σε οποιονδήποτε του οποίου τα συμφέροντα αναμένεται ότι θα επηρεαστούν από μια διεθνή καταχώριση, να ζητήσει από την αρμόδια αρχή να κοινοποιήσει άρνηση όσον αφορά τη διεθνή καταχώριση.
(4)[Καταχώριση, δημοσίευση και κοινοποίηση αρνήσεων] Το Διεθνές Γραφείο καταγράφει την άρνηση και τους λόγους της άρνησης στο Διεθνές Μητρώο. Δημοσιεύει την άρνηση και τους λόγους της άρνησης και γνωστοποιεί την κοινοποίηση της άρνησης στην αρμόδια αρχή του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης ή, στις περιπτώσεις στις οποίες η αίτηση έχει υποβληθεί απευθείας σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3, στους δικαιούχους ή στο φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 σημείο ii), καθώς και στην αρμόδια αρχή του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης.
(5)[Εθνική μεταχείριση] Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θέτει στη διάθεση των ενδιαφερόμενων μερών που θίγονται από μία άρνηση τα ίδια μέσα δικαστικής και διοικητικής προσφυγής με εκείνα που θέτει στη διάθεση των υπηκόων του όσον αφορά την άρνηση προστασίας μιας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης.
Άρθρο 16
Ανάκληση άρνησης
Κάθε άρνηση μπορεί να ανακληθεί σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στον εκτελεστικό κανονισμό. Η ανάκληση καταγράφεται στο Διεθνές Μητρώο.
Άρθρο 17
Μεταβατική περίοδος
(1)[Δυνατότητα χορήγησης μεταβατικής περιόδου] Με την επιφύλαξη του άρθρου 13, στις περιπτώσεις στις οποίες ένα συμβαλλόμενο μέρος δεν έχει αρνηθεί τα αποτελέσματα διεθνούς καταχώρισης λόγω προηγούμενης χρήσης από τρίτο μέρος ή στις περιπτώσεις στις οποίες έχει ανακαλέσει τη σχετική άρνηση ή έχει κοινοποιήσει τη χορήγηση προστασίας, το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος δύναται, αν η νομοθεσία του το επιτρέπει, να χορηγήσει συγκεκριμένη προθεσμία, όπως ορίζεται στον εκτελεστικό κανονισμό, για τον τερματισμό της σχετικής χρήσης.
(2)[Κοινοποίηση μεταβατικής περιόδου] Το συμβαλλόμενο μέρος κοινοποιεί την εν λόγω περίοδο στο Διεθνές Γραφείο, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στον εκτελεστικό κανονισμό.
Άρθρο 18
Κοινοποίηση παροχής προστασίας
Η αρμόδια αρχή συμβαλλόμενου μέρους δύναται να κοινοποιήσει στο Διεθνές Γραφείο τη χορήγηση προστασίας σε καταχωρισμένη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη. Το Διεθνές Γραφείο καταγράφει κάθε σχετική κοινοποίηση στο Διεθνές Μητρώο και τη δημοσιεύει.
Άρθρο 19
Ακύρωση
(1)[Δυνατότητα υπεράσπισης δικαιωμάτων] Η μερική ή πλήρης ακύρωση των αποτελεσμάτων διεθνούς καταχώρισης στο έδαφος συμβαλλόμενου μέρους επιτρέπεται μόνον αφού έχει παρασχεθεί στους δικαιούχους η δυνατότητα υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους. Σχετική δυνατότητα παρέχεται επίσης στο φυσικό ή το νομικό πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 σημείο ii).
(2)[Κοινοποίηση, καταγραφή και δημοσίευση] Το συμβαλλόμενο μέρος κοινοποιεί την ακύρωση των αποτελεσμάτων της διεθνούς καταχώρισης στο Διεθνές Γραφείο, το οποίο καταγράφει την ακύρωση στο Διεθνές Μητρώο και τη δημοσιεύει.
(3)[Προστασία βάσει άλλων μέσων] Η ακύρωση δεν θίγει οποιαδήποτε άλλη προστασία που μπορεί να είναι διαθέσιμη, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2, για τη συγκεκριμένη ονομασία ή ένδειξη, στο συμβαλλόμενο μέρος που ακύρωσε τα αποτελέσματα της διεθνούς καταχώρισης.
Άρθρο 20
Τροποποιήσεις και άλλες εγγραφές στο Διεθνές Μητρώο
Οι διαδικασίες για την τροποποίηση διεθνών καταχωρίσεων και άλλων εγγραφών στο Διεθνές Μητρώο ορίζονται στον εκτελεστικό κανονισμό.
Κεφάλαιο V Διοικητικές διατάξεις
Άρθρο 21
Συμμετοχή στην Ένωση της Λισαβόνας
Τα συμβαλλόμενα μέρη είναι μέλη της ίδιας ειδικής ένωσης με τα κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967, είτε είναι συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967 είτε όχι.
Άρθρο 22
Συνέλευση της ειδικής ένωσης
(1)[Σύνθεση]
1)Τα συμβαλλόμενα μέρη είναι μέλη της ίδιας Συνέλευσης με τα κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Πράξης του 1967.
2)Κάθε συμβαλλόμενο μέρος εκπροσωπείται από έναν αντιπρόσωπο, ο οποίος μπορεί να επικουρείται από αναπληρωτές εκπροσώπους, συμβούλους και εμπειρογνώμονες.
3)Κάθε αντιπροσωπεία φέρει τα δικά της έξοδα.
(2)[Καθήκοντα]
1)Η Συνέλευση:
(I.)εξετάζει όλα τα θέματα που αφορούν τη διατήρηση και την ανάπτυξη της ειδικής ένωσης και την εφαρμογή της παρούσας Πράξης·
(II.)δίνει στον Γενικό Διευθυντή κατευθύνσεις σχετικά με την προετοιμασία των διασκέψεων αναθεώρησης που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1, ενώ λαμβάνονται δεόντως υπόψη οποιαδήποτε σχόλια υποβάλλονται από τα μέλη της ειδικής ένωσης που δεν έχουν επικυρώσει την παρούσα Πράξη ή δεν έχουν προσχωρήσει σε αυτή·
(III.)τροποποιεί τον εκτελεστικό κανονισμό·
(IV.)εξετάζει και εγκρίνει τις εκθέσεις και τις δραστηριότητες του Γενικού Διευθυντή σχετικά με την ειδική ένωση, και παρέχει σ’ αυτόν όλες τις απαραίτητες οδηγίες σχετικά με τα θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της ειδικής ένωσης·
(V.)καθορίζει το πρόγραμμα και εγκρίνει τον διετή προϋπολογισμό της ειδικής ένωσης και τους τελικούς λογαριασμούς της·
(VI.)εκδίδει τον δημοσιονομικό κανονισμό της ειδικής ένωσης·
(VII.)συγκροτεί τις επιτροπές και τις ομάδες εργασίας που κρίνει κατάλληλες για την επίτευξη των στόχων της ειδικής ένωσης·
(VIII.)καθορίζει τα κράτη, τις διακυβερνητικές και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που μπορούν να συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της ως παρατηρητές·
(IX.)εγκρίνει τροποποιήσεις των άρθρων 22 έως 24 και 27·
(X.)λαμβάνει κάθε άλλο κατάλληλο μέτρο για την προώθηση των στόχων της ειδικής ένωσης και εκτελεί κάθε άλλη ενδεδειγμένη λειτουργία στο πλαίσιο της παρούσας Πράξης.
2)Όσον αφορά τα θέματα που ενδιαφέρουν και άλλες Ενώσεις τις οποίες διαχειρίζεται ο Οργανισμός, η Συνέλευση λαμβάνει τις αποφάσεις της αφού προηγουμένως ακούσει τη γνώμη της συντονιστικής επιτροπής του Οργανισμού.
(3)[Απαρτία]
1)Το ήμισυ των μελών της Συνέλευσης που έχουν δικαίωμα ψήφου για ένα δεδομένο θέμα συγκροτούν απαρτία για τους σκοπούς της ψηφοφορίας για το εν λόγω θέμα.
2)Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του στοιχείου α), αν, σε οποιαδήποτε σύνοδο, ο αριθμός των μελών της Συνέλευσης που είναι κράτη, έχουν δικαίωμα ψήφου για ένα δεδομένο θέμα και εκπροσωπούνται είναι μικρότερος από το ήμισυ αλλά ίσος ή μεγαλύτερος από το ένα τρίτο των μελών της Συνέλευσης που είναι κράτη και έχουν δικαίωμα ψήφου για το εν λόγω θέμα, η Συνέλευση δύναται να λάβει αποφάσεις, αλλά, με εξαίρεση τις αποφάσεις που αφορούν την εσωτερική διαδικασία της, όλες αυτές οι αποφάσεις τίθενται σε ισχύ μόνον εφόσον πληρούνται οι όροι που εκτίθενται παρακάτω. Το Διεθνές Γραφείο διαβιβάζει τις εν λόγω αποφάσεις στα μέλη της Συνέλευσης που είναι κράτη, έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν για το εν λόγω θέμα και δεν εκπροσωπήθηκαν και τα καλεί να εκφράσουν εγγράφως την ψήφο ή την αποχή τους εντός προθεσμίας τριών μηνών από την ημερομηνία της διαβίβασης. Αν, κατά τη λήξη αυτής της προθεσμίας, ο αριθμός των μελών που έχουν εκφράσει την ψήφο ή την αποχή τους φτάσει τον αριθμό των μελών που έλειπαν για την επίτευξη της απαρτίας στην ίδια τη σύνοδο, οι αποφάσεις αυτές τίθενται σε ισχύ, υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται συγχρόνως η απαραίτητη πλειοψηφία.
(4)[Λήψη αποφάσεων στη Συνέλευση]
1)Η Συνέλευση προσπαθεί να λαμβάνει τις αποφάσεις της με συναίνεση.
2)Όταν μια απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί με συναίνεση, η απόφαση για το επίμαχο ζήτημα λαμβάνεται με ψηφοφορία. Σ’ αυτήν την περίπτωση,
(I.)κάθε συμβαλλόμενο μέρος που είναι κράτος έχει μία ψήφο και ψηφίζει μόνο για τον εαυτό του, και
(II.)κάθε συμβαλλόμενο μέρος που είναι διακυβερνητική οργάνωση μπορεί να ψηφίσει, αντί των κρατών μελών της, με αριθμό ψήφων ίσο με τον αριθμό των κρατών μελών της τα οποία είναι συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας Πράξης. Καμία διακυβερνητική οργάνωση δεν μπορεί να συμμετάσχει στην ψηφοφορία αν οποιοδήποτε από τα κράτη μέλη της ασκήσει το δικαίωμα ψήφου του και αντιστρόφως.
3)Για τα θέματα που αφορούν μόνο τα κράτη τα οποία δεσμεύονται από την Πράξη του 1967, τα συμβαλλόμενα μέρη που δεν δεσμεύονται από την εν λόγω Πράξη δεν έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν, ενώ, για τα θέματα που αφορούν μόνο τα συμβαλλόμενα μέρη, μόνο τα τελευταία έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν.
(5)[Πλειοψηφίες]
1)Με την επιφύλαξη των άρθρων 25 παράγραφος 2 και 27 παράγραφος 2, οι αποφάσεις της Συνέλευσης απαιτούν τα δύο τρίτα των ψηφισάντων.
2)Οι αποχές δεν θεωρούνται ψήφοι.
(6)[Σύνοδοι]
1)Η Συνέλευση συνεδριάζει κατόπιν συγκλήσεώς της από τον Γενικό Διευθυντή και, εάν δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις, κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου και στον ίδιο τόπο με τη γενική συνέλευση του Οργανισμού.
2)Η Συνέλευση συνέρχεται σε έκτακτη σύνοδο κατόπιν συγκλήσεώς της από τον Γενικό Διευθυντή, είτε έπειτα από αίτημα του ενός τετάρτου των μελών της είτε με πρωτοβουλία του Γενικού Διευθυντή.
3)Η ημερήσια διάταξη κάθε συνόδου καταρτίζεται από τον Γενικό Διευθυντή.
(7)[Εσωτερικός κανονισμός] Η Συνέλευση θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.
Άρθρο 23
Διεθνές Γραφείο
(1)[Διοικητικά καθήκοντα]
1)Η διεθνής καταχώριση και τα συναφή καθήκοντα, καθώς και όλα τα άλλα διοικητικά καθήκοντα σχετικά με την ειδική ένωση, εκτελούνται από το Διεθνές Γραφείο.
2)Ειδικότερα, το Διεθνές Γραφείο προετοιμάζει τις συνεδριάσεις και εξασφαλίζει τη γραμματειακή υποστήριξη της Συνέλευσης και των επιτροπών και ομάδων εργασίας που μπορεί να έχει συγκροτήσει η Συνέλευση.
3)Ο Γενικός Διευθυντής είναι το ανώτατο διοικητικό στέλεχος της ειδικής ένωσης, την οποία και εκπροσωπεί.
(2)[Ρόλος του Διεθνούς Γραφείου στη συνέλευση και σε άλλες συνεδριάσεις] Ο Γενικός Διευθυντής και κάθε μέλος του προσωπικού που ορίζεται απ’ αυτόν συμμετέχουν, χωρίς δικαίωμα ψήφου, σε όλες τις συνεδριάσεις της Συνέλευσης, των επιτροπών και των ομάδων εργασίας που συγκροτούνται από τη Συνέλευση. Ο Γενικός Διευθυντής, ή ένα μέλος του προσωπικού που ορίζεται απ’ αυτόν, είναι αυτοδικαίως Γραμματέας των ανωτέρω.
(3)[Διασκέψεις]
1)Το Διεθνές Γραφείο, σύμφωνα με τις οδηγίες της Συνέλευσης, προετοιμάζει τις τυχόν διασκέψεις αναθεώρησης.
2)Το Διεθνές Γραφείο μπορεί να διαβουλεύεται με διακυβερνητικούς φορείς και με διεθνείς και εθνικές μη κυβερνητικές οργανώσεις σχετικά με τις εν λόγω προετοιμασίες.
3)Ο Γενικός Διευθυντής και τα πρόσωπα που ορίζονται απ’ αυτόν συμμετέχουν, χωρίς δικαίωμα ψήφου, στις συζητήσεις κατά τις διασκέψεις αναθεώρησης.
(4)[Άλλα καθήκοντα] Το Διεθνές Γραφείο εκτελεί όποια άλλα καθήκοντα του ανατίθενται σε σχέση με την παρούσα Πράξη.
Άρθρο 24
Δημοσιονομικές διατάξεις
(1)[Προϋπολογισμός] Τα έσοδα και τα έξοδα της ειδικής ένωσης αποτυπώνονται στον προϋπολογισμό του Οργανισμού με νόμιμο και διαφανή τρόπο.
(2)[Πηγές χρηματοδότησης του προϋπολογισμού] Τα έσοδα της ειδικής ένωσης προέρχονται από τις ακόλουθες πηγές:
(I.)τέλη που εισπράττονται βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1 και 2·
(II.)έσοδα από την πώληση δημοσιεύσεων του Διεθνούς Γραφείου ή δικαιώματα επί των δημοσιεύσεων αυτών·
(III.)δωρεές, κληροδοτήματα και επιχορηγήσεις·
(IV.)μισθώματα, έσοδα από επενδύσεις και διάφορα άλλα έσοδα·
(V.)ειδικές συνεισφορές των συμβαλλόμενων μερών ή κάθε άλλη πηγή που προέρχεται από τα συμβαλλόμενα μέρη ή τους δικαιούχους, ή και από τους δύο, εάν και στον βαθμό που οι αποδείξεις από τις πηγές που αναφέρονται στα σημεία i) έως iv) δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων, με απόφαση της Συνέλευσης.
(3)[Καθορισμός των τελών και επίπεδο του προϋπολογισμού]
1)Τα ποσά των τελών που προβλέπονται στην παράγραφο 2 καθορίζονται από τη Συνέλευση κατόπιν προτάσεως του Γενικού Διευθυντή και καθορίζονται έτσι ώστε, μαζί με τα έσοδα που προέρχονται από άλλες πηγές βάσει της παραγράφου 2, τα έσοδα της ειδικής ένωσης να επαρκούν, υπό κανονικές συνθήκες, για την κάλυψη των εξόδων διατήρησης της υπηρεσίας διεθνούς καταχώρισης του Διεθνούς Γραφείου.
2)Σε περίπτωση που δεν εγκριθεί το πρόγραμμα και ο προϋπολογισμός του Οργανισμού πριν από την έναρξη της νέας δημοσιονομικής περιόδου, ο Γενικός Διευθυντής εξουσιοδοτείται να αναλαμβάνει υποχρεώσεις και να εκτελεί πληρωμές εντός του ορίου των υποχρεώσεων και πληρωμών της προηγούμενης δημοσιονομικής περιόδου.
(4)[Καθορισμός των ειδικών συνεισφορών που προβλέπονται στην παράγραφο 2 σημείο (v)] Για τον σκοπό του καθορισμού της συνεισφοράς του, κάθε συμβαλλόμενο μέρος ανήκει στην ίδια κατηγορία στην οποία ανήκει στο πλαίσιο της Σύμβασης των Παρισίων ή, αν δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης των Παρισίων, στην κατηγορία στην οποία θα ανήκε αν ήταν συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης των Παρισίων. Οι διακυβερνητικές οργανώσεις θεωρείται ότι ανήκουν στην κατηγορία συνεισφορών I (ένα), εκτός εάν άλλως αποφασίσει η Συνέλευση ομοφώνως. Η συνεισφορά σταθμίζεται εν μέρει με βάση τον αριθμό των καταχωρίσεων που προέρχονται από το συμβαλλόμενο μέρος, με απόφαση της Συνέλευσης.
(5)[Κεφάλαιο κίνησης] Η ειδική ένωση διαθέτει κεφάλαιο κίνησης που συγκροτείται από τις πληρωμές που καταβάλλονται ως προκαταβολή από κάθε μέλος της ειδικής ένωσης όταν η ειδική ένωση το αποφασίζει. Αν το κεφάλαιο καταστεί ανεπαρκές, η Συνέλευση μπορεί να αποφασίσει την αύξησή του. Το ποσοστό και οι όροι καταβολής καθορίζονται από τη Συνέλευση έπειτα από πρόταση του Γενικού Διευθυντή. Αν η ειδική ένωση παρουσιάσει πλεόνασμα στα έσοδα έναντι των εξόδων σε οποιαδήποτε δημοσιονομική περίοδο, οι προκαταβολές του κεφαλαίου κίνησης μπορούν να επιστραφούν σε κάθε μέλος ανάλογα με την αρχική πληρωμή του, κατόπιν προτάσεως του Γενικού Διευθυντή και με απόφαση της Συνέλευσης.
(6)[Προκαταβολές από το κράτος στο οποίο εδρεύει ο Οργανισμός]
1)Στη συμφωνία καθορισμού έδρας που έχει συναφθεί με το κράτος στο έδαφος του οποίου έχει την έδρα του ο Οργανισμός, προβλέπεται ότι, οσάκις το κεφάλαιο κίνησης καθίσταται ανεπαρκές, το εν λόγω κράτος χορηγεί προκαταβολές. Το ποσό αυτών των προκαταβολών και οι όροι χορήγησής τους αποτελούν, σε κάθε περίπτωση, αντικείμενο χωριστών συμφωνιών μεταξύ του εν λόγω κράτους και του Οργανισμού.
2)Το κράτος που αναφέρεται στο στοιχείο α) και ο Οργανισμός έχουν το δικαίωμα να καταγγείλουν την υποχρέωση χορήγησης προκαταβολών με έγγραφη σχετική κοινοποίηση. Η καταγγελία τίθεται σε ισχύ τρία έτη από το τέλος του έτους κατά το οποίο κοινοποιήθηκε.
(7)[Έλεγχος των λογαριασμών] Ο έλεγχος των λογαριασμών γίνεται, όπως προβλέπεται στον δημοσιονομικό κανονισμό του Οργανισμού, από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη της ειδικής ένωσης ή από εξωτερικούς ελεγκτές που ορίζονται, με τη συγκατάθεσή τους, από τη Συνέλευση.
Άρθρο 25
Εκτελεστικός κανονισμός
(1)[Αντικείμενο] Τα λεπτομερή στοιχεία της εκτέλεσης της παρούσας Πράξης καθορίζονται στον εκτελεστικό κανονισμό.
(2)[Τροποποίηση ορισμένων διατάξεων του εκτελεστικού κανονισμού]
1)Η Συνέλευση δύναται να ορίζει ότι ορισμένες διατάξεις του εκτελεστικού κανονισμού μπορούν να τροποποιηθούν μόνο ομόφωνα ή μόνο με πλειοψηφία τριών τετάρτων.
2)Για να μην ισχύει στο μέλλον η απαίτηση της ομοφωνίας ή της πλειοψηφίας των τριών τετάρτων για την τροποποίηση διάταξης του εκτελεστικού κανονισμού, απαιτείται ομοφωνία.
3)Για να ισχύει στο μέλλον η απαίτηση της ομοφωνίας ή της πλειοψηφίας των τριών τετάρτων για την τροποποίηση διάταξης του εκτελεστικού κανονισμού, απαιτείται πλειοψηφία τριών τετάρτων.
(3)[Σύγκρουση μεταξύ της παρούσας Πράξης και του εκτελεστικού κανονισμού] Σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ των διατάξεων της παρούσας Πράξης και των διατάξεων του εκτελεστικού κανονισμού, υπερισχύουν οι διατάξεις της παρούσας Πράξης.
Κεφάλαιο VI Αναθεώρηση και τροποποίηση
Άρθρο 26
Αναθεώρηση
(1)[Διασκέψεις αναθεώρησης] Η παρούσα Πράξη μπορεί να αναθεωρηθεί από διπλωματικές διασκέψεις των συμβαλλόμενων μερών. Η σύγκληση διπλωματικής διάσκεψης αποφασίζεται από τη Συνέλευση.
(2)[Αναθεώρηση ή τροποποίηση ορισμένων άρθρων] Τα άρθρα 22 έως 24 και 27 μπορούν να τροποποιηθούν είτε από διάσκεψη αναθεώρησης είτε από τη Συνέλευση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27.
Άρθρο 27
Τροποποίηση ορισμένων άρθρων από τη Συνέλευση
(1)[Προτάσεις τροποποίησης]
1)Προτάσεις για την τροποποίηση των άρθρων 22 έως 24 και του παρόντος άρθρου μπορούν να υποβληθούν από οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος ή από τον Γενικό Διευθυντή.
2)Οι εν λόγω προτάσεις κοινοποιούνται από τον Γενικό Διευθυντή στα συμβαλλόμενα μέρη τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την εξέτασή τους από τη Συνέλευση.
(2)[Πλειοψηφίες] Η έγκριση οποιασδήποτε τροποποίησης των άρθρων που καθορίζονται στην παράγραφο 1 απαιτεί πλειοψηφία τριών τετάρτων. Κατ’ εξαίρεση, η έγκριση οποιασδήποτε τροποποίησης του άρθρου 22 και της παρούσας παραγράφου απαιτούν πλειοψηφία τεσσάρων πέμπτων.
(3)[Έναρξη ισχύος]
1)Πλην των περιπτώσεων στις οποίες έχει εφαρμογή το στοιχείο β), οποιαδήποτε τροποποίηση των άρθρων που καθορίζονται στην παράγραφο 1 τίθεται σε ισχύ ένα μήνα αφότου παραληφθούν από τον Γενικό Διευθυντή οι γραπτές κοινοποιήσεις αποδοχής της (η οποία γίνεται σύμφωνα με τις αντίστοιχες συνταγματικές διαδικασίες τους) από τα τρία τέταρτα των συμβαλλόμενων μερών τα οποία, όταν εγκρίθηκε η τροποποίηση, ήταν μέλη της Συνέλευσης και είχαν το δικαίωμα να ψηφίσουν για την τροποποίηση αυτή.
2)Καμία τροποποίηση του άρθρου 22 παράγραφοι 3 ή 4 ή του παρόντος στοιχείου δεν τίθεται σε ισχύ αν, μέσα σε έξι μήνες από την έγκρισή της από τη Συνέλευση, κάποιο συμβαλλόμενο μέρος ανακοινώσει στον Γενικό Διευθυντή ότι δεν δέχεται την εν λόγω τροποποίηση.
3)Κάθε τροποποίηση που τίθεται σε ισχύ σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεσμεύει όλα τα κράτη και τις διακυβερνητικές οργανώσεις που είναι συμβαλλόμενα μέρη τη στιγμή κατά την οποία η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ ή που γίνονται συμβαλλόμενα μέρη σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
Κεφάλαιο VII Τελικές διατάξεις
Άρθρο 28
Συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας Πράξης
(1)[Επιλεξιμότητα] Με την επιφύλαξη του άρθρου 29 και των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου,
(I.)κάθε κράτος μέλος που είναι συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης των Παρισίων μπορεί να υπογράψει την παρούσα Πράξη και να γίνει συμβαλλόμενο μέρος της·
(II.)κάθε άλλο κράτος μέλος του Οργανισμού μπορεί να υπογράψει και να γίνει συμβαλλόμενο μέρος της παρούσας Πράξης αν δηλώσει ότι η νομοθεσία του είναι σύμφωνη με τις διατάξεις της σύμβασης των Παρισίων που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τα εμπορικά σήματα·
(III.)κάθε διακυβερνητική οργάνωση μπορεί να υπογράψει την παρούσα Πράξη και να γίνει συμβαλλόμενο μέρος της, υπό τον όρο ότι τουλάχιστον ένα από τα κράτη μέλη της διακυβερνητικής οργάνωσης είναι συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης των Παρισίων και υπό τον όρο ότι η διακυβερνητική οργάνωση δηλώνει ότι έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως, σύμφωνα με τις εσωτερικές διαδικασίες της, να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος της παρούσας Πράξης και ότι, σύμφωνα με την ιδρυτική συνθήκη της διακυβερνητικής οργάνωσης, ισχύει η νομοθεσία βάσει της οποίας μπορούν να αποκτηθούν περιφερειακοί τίτλοι προστασίας όσον αφορά γεωγραφικές ενδείξεις.
(2)[Επικύρωση ή προσχώρηση] Κάθε κράτος ή διακυβερνητική οργάνωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 μπορεί να καταθέσει
(I.)έγγραφο επικύρωσης, αν έχει υπογράψει την παρούσα Πράξη, ή
(II.)έγγραφο προσχώρησης, αν δεν έχει υπογράψει την παρούσα Πράξη.
(3)[Ημερομηνία έναρξης ισχύος της κατάθεσης]
1)Με την επιφύλαξη του στοιχείου β), ημερομηνία έναρξης ισχύος της κατάθεσης ενός εγγράφου επικύρωσης ή προσχώρησης είναι η ημερομηνία κατάθεσης του εν λόγω εγγράφου.
2)Η ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ η κατάθεση του εγγράφου επικύρωσης ή προσχώρησης οποιουδήποτε κράτους μέλους διακυβερνητικής οργάνωσης στο οποίο μπορεί να επιτευχθεί προστασία ονομασιών προέλευση ή γεωγραφικών ενδείξεων μόνο βάσει της νομοθεσίας που ισχύει μεταξύ των κρατών μελών της διακυβερνητικής οργάνωσης είναι η ημερομηνία κατά την οποία κατατίθεται το έγγραφο επικύρωσης ή προσχώρησης της εν λόγω διακυβερνητικής οργάνωσης, αν η ημερομηνία αυτή είναι μεταγενέστερη από την ημερομηνία κατά την οποία κατατέθηκε το έγγραφο του εν λόγω κράτους. Ωστόσο, το παρόν στοιχείο δεν ισχύει για τα κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967 και ισχύει με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 31 για τα κράτη αυτά.
Άρθρο 29
Ημερομηνία έναρξης ισχύος των επικυρώσεων και των προσχωρήσεων
(1)[Έγγραφα που λαμβάνονται υπόψη] Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου λαμβάνονται υπόψη μόνο τα έγγραφα επικύρωσης ή προσχώρησης που κατατίθενται από τα κράτη ή τις διακυβερνητικές οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 1 και για τα οποία πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 28 παράγραφος 3 όσον αφορά την ημερομηνία έναρξης ισχύος.
(2)[Έναρξη ισχύος της παρούσας Πράξης] Η παρούσα Πράξη τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την κατάθεση, από πέντε επιλέξιμα μέρη που αναφέρονται στο άρθρο 28, των εγγράφων επικύρωσης ή προσχώρησής τους.
(3)[Έναρξη ισχύος των επικυρώσεων και των προσχωρήσεων]
1)Κάθε κράτος ή διακυβερνητική οργάνωση που έχει καταθέσει το έγγραφο επικύρωσης ή προσχώρησής τρεις ή περισσότερους μήνες πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας Πράξης αρχίζει να δεσμεύεται από την παρούσα Πράξη κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας Πράξης.
2)Κάθε άλλο κράτος ή διακυβερνητική οργάνωση αρχίζει να δεσμεύεται από την παρούσα Πράξη τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέθεσε το έγγραφο επικύρωσης ή προσχώρησης ή σε τυχόν μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στο εν λόγω έγγραφο.
(4)[Διεθνείς καταχωρίσεις που πραγματοποιούνται πριν από την προσχώρηση] Στο έδαφος του κράτους που προσχωρεί και, στις περιπτώσεις στις οποίες το συμβαλλόμενο μέρος είναι διακυβερνητική οργάνωση, στο έδαφος για το οποίο ισχύει η ιδρυτική συνθήκη αυτής της διακυβερνητικής οργάνωσης, εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρούσας Πράξης όσον αφορά τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις που έχουν ήδη καταχωρισθεί σύμφωνα με την παρούσα Πράξη τη στιγμή κατά την οποία τίθεται σε ισχύ η προσχώρηση, με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφος 4, καθώς και των διατάξεων του κεφαλαίου IV, που ισχύουν τηρουμένων των αναλογιών. Το κράτος ή η διακυβερνητική οργάνωση που προσχωρεί μπορεί επίσης να προσδιορίσει, σε δήλωση που επισυνάπτεται στο έγγραφο επικύρωσης ή προσχώρησης το οποίο καταθέτει, παράταση της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1, και των περιόδων που αναφέρονται στο άρθρο 17, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται σχετικά στον εκτελεστικό κανονισμό.
Άρθρο 30
Απαγόρευση επιφυλάξεων
Δεν επιτρέπεται η διατύπωση επιφυλάξεων σχετικά με την παρούσα Πράξη.
Άρθρο 31
Εφαρμογή της Συμφωνίας της Λισαβόνας και της Πράξης του 1967
(1)[Σχέσεις μεταξύ των κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη τόσο της παρούσας Πράξης όσο και της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967] Μόνον η παρούσα Πράξη εφαρμόζεται όσον αφορά τις αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ των κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη τόσο της παρούσας Πράξης όσο και της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967. Ωστόσο, σχετικά με τις διεθνείς καταχωρίσεις ονομασιών προέλευσης που ισχύουν βάσει της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967, τα κράτη δεν χορηγούν χαμηλότερο επίπεδο προστασίας από αυτό που επιβάλλει η Συμφωνία της Λισαβόνας ή η Πράξη του 1967.
(2)[Σχέσεις μεταξύ των κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη τόσο της παρούσας Πράξης όσο και της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967 και των κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967 χωρίς να είναι συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας Πράξης] Κάθε κράτος που είναι συμβαλλόμενο μέρος τόσο της παρούσας Πράξης όσο και της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967 συνεχίζει να εφαρμόζει τη Συμφωνία της Λισαβόνας ή την Πράξη του 1967, κατά περίπτωση, στις σχέσεις του με κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συμφωνίας της Λισαβόνας ή της Πράξης του 1967 και δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας Πράξης.
Άρθρο 32
Καταγγελία
(1)[Κοινοποίηση] Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται να καταγγείλει την παρούσα Πράξη με σχετική κοινοποίηση απευθυνόμενη στον Γενικό Διευθυντή.
(2)[Ημερομηνία έναρξης ισχύος] Η καταγγελία παράγει αποτελέσματα ένα έτος μετά την ημερομηνία κατά την οποία ο Γενικός Διευθυντής λαμβάνει την κοινοποίηση ή σε τυχόν μεταγενέστερη ημερομηνία που προσδιορίζεται στην κοινοποίηση. Δεν επηρεάζει την εφαρμογή της παρούσας Πράξης σε οποιαδήποτε εκκρεμή αίτηση και σε οποιαδήποτε διεθνή καταχώριση που ίσχυε για το καταγγέλλον συμβαλλόμενο μέρος τη στιγμή κατά την οποία η καταγγελία άρχισε να παράγει αποτελέσματα.
Άρθρο 33
Γλώσσες της παρούσας Πράξης και υπογραφή
(1)[Πρωτότυπα κείμενα και επίσημα κείμενα]
1)Η παρούσα Πράξη υπογράφεται σε ένα και μόνο πρωτότυπο στην αγγλική, την αραβική, την κινεζική, τη γαλλική, τη ρωσική και την ισπανική γλώσσα· όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.
2)Τα επίσημα κείμενα εκδίδονται από τον Γενικό Διευθυντή, έπειτα από διαβουλεύσεις με τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις, στις άλλες γλώσσες που ενδεχομένως ορίσει η Συνέλευση.
(2)[Προθεσμία υπογραφής] Η παρούσα Πράξη παραμένει ανοικτή προς υπογραφή στην έδρα του Οργανισμού επί ένα έτος από την έκδοσή της.
Άρθρο 34
Θεματοφύλακας
Θεματοφύλακας της παρούσας Πράξης είναι ο Γενικός Διευθυντής.
Κοινή δήλωση όσον αφορά το άρθρο 11 παράγραφος 2: Για τους σκοπούς της παρούσας Πράξης νοείται ότι στις περιπτώσεις στις οποίες ορισμένα στοιχεία της ονομασίας ή της ένδειξης που συνιστούν την ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη έχουν γενικό χαρακτήρα στο συμβαλλόμενο μέρος προέλευσης, δεν απαιτείται η προστασία τους βάσει της παρούσας παραγράφου στα άλλα συμβαλλόμενα μέρη. Για μεγαλύτερη ασφάλεια, η άρνηση ή η ακύρωση εμπορικού σήματος, ή η διαπίστωση παράβασης, στα συμβαλλόμενα μέρη βάσει των διατάξεων του άρθρου 11 δεν μπορεί να βασίζεται στο στοιχείο που έχει γενικό χαρακτήρα.
Κοινή δήλωση όσον αφορά το άρθρο 12: Για τους σκοπούς της παρούσας Πράξης, εννοείται ότι το άρθρο 12 δεν θίγει την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας Πράξης σχετικά με την πρότερη χρήση, αφού, πριν από τη διεθνή καταχώριση, η ονομασία ή η ένδειξη που συνιστά την ονομασία προέλευσης ή την γεωγραφική ένδειξη ενδέχεται να είναι ήδη, εν όλω ή εν μέρει, κοινή σε ένα συμβαλλόμενο μέρος εκτός του συμβαλλόμενου μέρους προέλευσης, για παράδειγμα, επειδή η ονομασία ή η ένδειξη, ή μέρος αυτής, ταυτίζεται με όρο που χρησιμοποιείται συνήθως στην καθομιλουμένη και αποτελεί την κοινή ονομασία προϊόντος ή υπηρεσίας στο εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος, ή ταυτίζεται με τη συνήθη ονομασία ποικιλίας σταφυλιών στο εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος.