ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλες, 27.6.2018
COM(2018) 492 final
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2014/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για μέτρα μείωσης του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών
1.Εισαγωγή
Η οδηγία 2014/61/ΕΕ για μέτρα μείωσης του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών 1 («οδηγία για τη μείωση του κόστους ευρυζωνικών υπηρεσιών», εφεξής «η οδηγία») αποβλέπει στη διευκόλυνση και την παροχή κινήτρων για την εγκατάσταση υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μειώνοντας το κόστος με ένα σύνολο εναρμονισμένων μέτρων.
Η οδηγία έπρεπε να έχει μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών έως την 1η Ιανουαρίου 2016, ώστε να έχει τεθεί σε εφαρμογή σε όλα τα κράτη μέλη από την 1η Ιουλίου 2016.
Σύμφωνα με το άρθρο 12 της οδηγίας, η Επιτροπή πρέπει, έως την 1η Ιουλίου 2018, να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας, η οποία να περιλαμβάνει συνοπτική περιγραφή των επιπτώσεων των μέτρων και αξιολόγηση της προόδου που έχει σημειωθεί ως προς την επίτευξη των στόχων της οδηγίας, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, αν και πώς η οδηγία θα μπορούσε να συμβάλει περαιτέρω στην επίτευξη πιο φιλόδοξων ευρυζωνικών στόχων από αυτούς που ορίζονται στο ψηφιακό θεματολόγιο.
Η Επιτροπή αξιολόγησε την εφαρμογή της οδηγίας με βάση:
·εξωτερική μελέτη σχετικά με την εφαρμογή και την παρακολούθηση των μέτρων της οδηγίας 2 ·
·την έκθεση BEREC σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 3 ·
·Δείκτης Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας και έκθεση 2018 — κεφάλαια για τις τηλεπικοινωνίες·
·άλλες πηγές δεδομένων, όπως οι διερευνητικές αποστολές στα κράτη μέλη και ανάλυση των εθνικών νομοθεσιών που πραγματοποιήθηκε από την Επιτροπή.
Η παρούσα έκθεση συντάχθηκε λιγότερο από 2 έτη μετά την αναμενόμενη ημερομηνία έναρξης εφαρμογής των διατάξεων τoυ εσωτερικoύ δικαίoυ που μετέφεραν την οδηγία, με σημαντικές καθυστερήσεις να έχουν σημειωθεί σε πολλά κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται ως βάση για την εκτίμηση των επιπτώσεων των μέτρων της οδηγίας και της προόδου που έχει σημειωθεί ως προς την επίτευξη των στόχων της ήταν σχετικά περιορισμένα. Ωστόσο, η έκθεση έχει ως στόχο να θέσει τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός βασικού σεναρίου, με αναφορά στο οποίο θα μπορεί να διενεργείται η αξιολόγηση στο μέλλον.
2.Πεδίο εφαρμογής και κύριες διατάξεις της οδηγίας
Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας
Προκειμένου να μεγιστοποιηθούν οι συνέργειες μεταξύ των δικτύων, η οδηγία απευθύνεται όχι μόνο σε φορείς εκμετάλλευσης δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις που παρέχουν υλικές υποδομές κατάλληλες να δεχθούν στοιχεία δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως, π.χ. υπηρεσίες ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου, ύδρευσης και αποχέτευσης, θέρμανσης και μεταφορών 4 .
Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας καλύπτει τα «υψίρρυθμα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών», δηλαδή δίκτυα που είναι ικανά να παρέχουν ευρυζωνική πρόσβαση σε ταχύτητες τουλάχιστον 30 Mbps 5 .
Επιπλέον, η οδηγία εφαρμόζεται μόνο σε «υλική υποδομή» 6 , η οποία νοείται ως «στοιχείο δικτύου το οποίο προορίζεται να δεχθεί άλλα στοιχεία δικτύου χωρίς να γίνει το ίδιο ενεργό στοιχείο του δικτύου.»
Κύριες διατάξεις
Η οδηγία αποτελείται από τέσσερις πυλώνες και πρόσθετες απαιτήσεις για τη σύσταση ενιαίου σημείου πληροφόρησης και οργάνου επίλυσης διαφορών. Οι απαιτήσεις αφορούν όλους τους πυλώνες, όπως επίσης και οι απαιτήσεις που προβλέπουν κυρώσεις.
Η οδηγία προβλέπει ελάχιστη εναρμόνιση, συνεπώς τα κράτη μέλη μπορούν να υπερβούν τις ελάχιστες απαιτήσεις της οδηγίας προκειμένου να επιτύχουν καλύτερα τους στόχους της. Ωστόσο, εάν τα κράτη μέλη αποφασίσουν να λάβουν τέτοια μέτρα, θα πρέπει να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωσή τους με το ενωσιακό δίκαιο, μεταξύ άλλων με το κανονιστικό πλαίσιο για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες.
Πυλώνας 1: Πρόσβαση σε υπάρχουσα υλική υποδομή και διαφάνεια
Στο πλαίσιο του πρώτου πυλώνα, όλοι οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύων (ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών κοινής ωφέλειας του τομέα της ενέργειας κ.λπ.) υποχρεούνται να παρέχουν πρόσβαση στην υλική τους υποδομή (π.χ. αγωγούς, φρεάτια, κυτία σύνδεσης, ιστούς), υπό δίκαιους και εύλογους όρους και προϋποθέσεις, σε φορείς εκμετάλλευσης που σκοπεύουν να εγκαταστήσουν υψίρρυθμα ευρυζωνικά δίκτυα. Η πρόσβαση μπορεί να απαγορευθεί με βάση αντικειμενικά, διαφανή και αναλογικά κριτήρια.
Πυλώνας 2: Συντονισμός τεχνικών έργων και διαφάνεια
Ο δεύτερος πυλώνας επιτρέπει σε κάθε φορέα εκμετάλλευσης δικτύου να συντονίζει τεχνικά έργα με τους παρόχους ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Επιπλέον, οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου που εκτελούν τεχνικά έργα τα οποία χρηματοδοτούνται πλήρως ή εν μέρει από δημόσιους πόρους πρέπει να ικανοποιούν κάθε εύλογο αίτημα για συντονισμό των τεχνικών έργων.
Πυλώνας 3: Διαδικασία αδειοδότησης
Στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα, τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν ότι όλες οι σχετικές πληροφορίες σχετικά με τους όρους και τις διαδικασίες για την αδειοδότηση τεχνικών έργων εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων επικοινωνιών διατίθενται από ενιαίο σημείο πληροφόρησης και ότι οι αποφάσεις που αφορούν άδειες πρέπει, κατ’ αρχήν, να λαμβάνονται εντός 4 μηνών.
Πυλώνας 4: Υλική υποδομή εντός κτιρίου
Ο τέταρτος πυλώνας ορίζει ότι όλα τα νεόδμητα κτίρια και όσα υπόκεινται σε ανακαίνιση μεγάλης έκτασης πρέπει να εξοπλίζονται με υλική υποδομή, όπως μικροαγωγούς, ικανή να φιλοξενήσει υψίρρυθμα δίκτυα, και, στην περίπτωση των πολυκατοικιών, να διαθέτουν εύκολα προσβάσιμο σημείο πρόσβασης. Οι πάροχοι δημόσιων δικτύων επικοινωνιών πρέπει να έχουν πρόσβαση στο σημείο πρόσβασης και στην εντός του κτιρίου υλική υποδομή υπό δίκαιους και ισότιμους όρους και προϋποθέσεις, αν η κατασκευή δεύτερης υποδομής είναι τεχνικά ανέφικτη ή οικονομικά ασύμφορη.
Άλλες διατάξεις
Τέλος, τα κράτη μέλη πρέπει να ορίσουν έναν ή περισσότερους φορείς που θα παρέχουν πληροφορίες για την υλική υποδομή, τα τεχνικά έργα και τις άδειες, καθώς και έναν ή περισσότερους ανεξάρτητους φορείς για την επίλυση διαφορών μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης δικτύου σχετικά με την πρόσβαση στις υποδομές, την πρόσβαση σε πληροφορίες και τα αιτήματα συντονισμού των τεχνικών έργων.
3.Συμβολή στους στόχους της κοινωνίας των gigabit
Οι στρατηγικοί στόχοι της ΕΕ για μια κοινωνία των gigabit έως το 2025 7 βασίζονται στις προβλεπόμενες ανάγκες συνδεσιμότητας της ευρωπαϊκής ψηφιακής κοινωνίας κατά τα προσεχή έτη.
Η πρόσβαση σε συνδέσεις δικτύων πολύ υψηλής χωρητικότητας είναι απαραίτητη για το υπολογιστικό νέφος, τις πολλαπλές ταυτόχρονες χρήσεις και άλλες προηγμένες και έξυπνες οικιακές εφαρμογές, καθώς και σε διάφορους κλάδους για επαγγελματική χρήση, συχνά σε συνδυασμό με την κινητή πρόσβαση (π.χ. τον κλάδο της μεταποίησης, της υγειονομικής περίθαλψης, της ενέργειας, των υπηρεσιών πρώτων βοηθειών).
Οι νέες εφαρμογές θα απαιτούν όχι μόνο υψηλότερες ταχύτητες, αλλά επίσης βελτιωμένο εύρος ζώνης ανερχόμενης ζεύξης, ανθεκτικότητα και παραμέτρους σφάλματος ή χρονοκαθυστέρησης. Για την εγκατάσταση τέτοιων δικτύων υψηλής χωρητικότητας και υψηλής ποιότητας, που θα πρέπει να βασίζονται κυρίως σε οπτικές ίνες, θα απαιτηθούν σημαντικές συμπληρωματικές επενδύσεις.
Συμβάλλοντας στην αύξηση της κάλυψης της υποδομής οπτικών ινών, η οδηγία θα μπορούσε να βοηθήσει στο να καταστεί καθολικά διαθέσιμη η ευρυζωνική πρόσβαση 100Mbit/s, με δυνατότητα αναβάθμισης σε ταχύτητα gigabit.
Αντίστοιχα, η κοινή χρήση υποδομών και ο συντονισμός τεχνικών έργων μπορούν επίσης να συμβάλουν στην εγκατάσταση υψηλής χωρητικότητας συνδέσεων κορμού και πρόσβασης σε κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, όπως μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σχολεία ή νοσοκομεία, ακόμη και σε υποεξυπηρετούμενες ή απομακρυσμένες περιοχές. 8 .
Δεδομένου του ρόλου τους στην οπισθοζεύξη κυψελών 5G, τα δίκτυα οπτικών ινών καθίστανται ολοένα και πιο ζωτικά για την επίτευξη των αντίστοιχων στόχων 5G για το 2025.
Η πρόσβαση σε υπάρχουσα υλική υποδομή σύμφωνα με την οδηγία έχει τη δυνατότητα να επιτρέψει τον ανταγωνισμό υποδομών με βάση τις οπτικές ίνες, γεγονός που θα οδηγήσει σε υψηλότερη ποιότητα ευρυζωνικότητας και μεγαλύτερο φάσμα επιλογών για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Ως εκ τούτου, η οδηγία θα μπορούσε επίσης να ενισχύσει τις επενδύσεις σε οπτικές ίνες προς υποστήριξη των πυκνών κυψελών, βοηθώντας στην επίτευξη κάλυψης 5G σε όλα τα αστικά κέντρα, καθώς και κατά μήκος των αξόνων μεταφορών, και να τονώσει την ανάπτυξη των ασύρματων εφαρμογών 5G, συμπεριλαμβανομένων των εφαρμογών συνδεδεμένων αυτοκινήτων και αυτοματοποιημένης οδήγησης.
Η οδηγία θα μπορούσε επίσης να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε ό,τι αφορά το διαδίκτυο των πραγμάτων (ΔτΠ), καθώς στόχος της είναι η συνεργασία μεταξύ των δυνητικών δικαιούχων του ΔτΠ —όπως τα συστήματα μεταφορών, η ενέργεια και το νερό— και των φορέων εκμετάλλευσης τηλεπικοινωνιών που θα μπορούσαν να παρέχουν συνδεσιμότητα.
Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη εφαρμογών έξυπνης πόλης, έξυπνων δικτύων και συστημάτων μέτρησης, καθώς και έξυπνων συστημάτων μεταφορών, ανοίγοντας τον δρόμο για μελλοντικές καινοτομίες.
4.Μεταφορά στην εθνική νομοθεσία και εφαρμογή της οδηγίας
Σύμφωνα με το άρθρο 13, τα κράτη μέλη όφειλαν να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν εθνικά μέτρα μεταφοράς της οδηγίας έως την 1η Ιανουαρίου 2016 και να εφαρμόσουν τα μέτρα αυτά από την 1η Ιουλίου 2016.
Μετά την έκδοση της οδηγίας, η Επιτροπή διοργάνωσε διάφορες εκδηλώσεις για τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους φορείς και πραγματοποίησε πολυάριθμες επαφές με εθνικές αρχές με στόχο την ευαισθητοποίηση και την καθοδήγηση σχετικά με τις απαιτήσεις μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο.
Ωστόσο, τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο εφαρμόστηκαν με καθυστέρηση σε όλα τα κράτη μέλη πλην της Ιταλίας, γεγονός που υποχρέωσε την Επιτροπή να στείλει προειδοποιητικές επιστολές στα υπόλοιπα 27 κράτη μέλη στις 23 Μαρτίου 2016. Στη συνέχεια, στις 30 Σεπτεμβρίου 2016, η Επιτροπή απέστειλε αιτιολογημένες γνώμες σε 19 κράτη μέλη, ζητώντας τους να λάβουν μέτρα μείωσης του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Στο μεταξύ, όλα τα κράτη μέλη πλην του Βελγίου έχουν κοινοποιήσει την πλήρη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο.
Δεδομένου ότι η οδηγία αφορά διατομεακές ικανότητες και δεν επιβάλλει υποχρεώσεις μόνο στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, αλλά αφορά επίσης φορείς κοινής ωφελείας, την οικοδομική νομοθεσία, το διοικητικό δίκαιο κ.λπ., η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο αποδείχθηκε συχνά πολύπλοκη και απαιτούσε προσαρμογές διαφόρων μέτρων (μεταξύ άλλων σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο) στα κράτη μέλη.
Δεδομένου ότι η οδηγία αξιοποίησε βέλτιστες πρακτικές που εφαρμόζονται σε ορισμένα κράτη μέλη και τους άλλαξε κλίμακα για να τα εφαρμόσει σε επίπεδο ΕΕ, πολλά κράτη μέλη είχαν ήδη θέσει σε εφαρμογή σχετική εθνική νομοθεσία, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις ή από πολλές πτυχές ήταν πολύ πιο φιλόδοξη από τις απαιτήσεις της οδηγίας.
Η οδηγία περιλαμβάνει μια σειρά από δυνατότητες που έχουν τα κράτη μέλη να εξαιρούν ορισμένες υποδομές ή ορισμένα κτίρια από τις υποχρεώσεις της οδηγίας (π.χ. από τις υποχρεώσεις διαφάνειας), εφόσον αυτές οι εξαιρέσεις είναι δεόντως αιτιολογημένες.
Μόνον ορισμένα κράτη μέλη έχουν κάνει εκτεταμένη χρήση των εξαιρέσεων. Τα περισσότερα είτε δεν τις έχουν χρησιμοποιούν καθόλου ή τις ενέταξαν σε παράγωγο δίκαιο το οποίο δεν έχει ακόμη εκδοθεί.
Η οδηγία περιλαμβάνει επίσης πολλές προαιρετικές διατάξεις, των οποίων η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών. Παρακάτω παρατίθεται επισκόπηση του τρόπου με τον οποίο τα κράτη μέλη έκαναν χρήση των εν λόγω προαιρετικών διατάξεων:
·Αρκετά κράτη μέλη, όπως η Βουλγαρία, η Κύπρος, η Δανία, η Εσθονία, η Γερμανία, η Φινλανδία, το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία και η Ισπανία θέσπισαν ένα αμοιβαίο δικαίωμα, σύμφωνα με το οποίο η πρόσβαση στην υποδομή ηλεκτρονικών επικοινωνιών των φορέων εκμετάλλευσης δικτύων μπορεί να ζητηθεί για την εγκατάσταση μη τηλεπικοινωνιακής υποδομής (άρθρο 3 παράγραφος 1).
·Υποχρεώσεις βάσει των οποίων οι φορείς του δημόσιου τομέα υποχρεούνται να διαθέτουν μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης τις ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με υπάρχουσα υλική υποδομή, εφόσον διαθέτουν αυτές τις πληροφορίες από τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων σε ηλεκτρονική μορφή και δυνάμει των καθηκόντων τους, ισχύουν, για παράδειγμα, στην Αυστρία, στη Βουλγαρία, στην Κύπρο, στην Τσεχική Δημοκρατία, στην Ελλάδα, στη Φινλανδία, στη Λιθουανία, στην Πολωνία, στην Πορτογαλία και στη Σλοβακία (άρθρο 4 παράγραφος 2).
·Κανόνες περί επιμερισμού του κόστους συντονισμού των τεχνικών έργων έχουν θεσπιστεί, για παράδειγμα, στην Αυστρία, στην Πορτογαλία και στη Γαλλία (άρθρο 5 παράγραφος 2).
·Η ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων αδειοδότησης μέσω ενιαίου σημείου πληροφόρησης είναι δυνατή στη Βουλγαρία, την Κύπρο, τη Δανία, την Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, το Λουξεμβούργο και τη Μάλτα (άρθρο 7 παράγραφος 2).
·Η Πορτογαλία και η Ιταλία έχουν θεσπίσει σήματα ευρυζωνικής υποδομής και η Ισπανία και η Γερμανία εξετάζουν το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν άμεσα. Στη Γαλλία υπάρχει τυποποιημένη ένδειξη για τις ζώνες που καλύπτονται με δίκτυο οπτικών ινών (άρθρο 8 παράγραφος 3).
Η οδηγία προβλέπει ότι τα κράτη μέλη διορίζουν ένα ή περισσότερα ανεξάρτητα όργανα επίλυσης διαφορών και έναν ή περισσότερους φορείς που λειτουργούν ως ενιαία σημεία πληροφόρησης.
Στα περισσότερα κράτη μέλη, τα καθήκοντα του οργάνου επίλυσης διαφορών είχαν ανατεθεί στην εθνική ρυθμιστική αρχή που είναι αρμόδια για την επίλυση διαφορών βάσει του ρυθμιστικού πλαισίου ηλεκτρονικών επικοινωνιών (ΕΡΑ), ή μερικώς στην ΕΡΑ, ενώ τα καθήκοντα αυτά έχουν ανατεθεί σε άλλους φορείς μόνο σε δύο κράτη μέλη.
Τα καθήκοντα του ενιαίου σημείου πληροφόρησης ανατέθηκαν, πλήρως ή μερικώς, στην ΕΡΑ σε 14 κράτη μέλη. Σε 10 κράτη μέλη, η λειτουργία του ενιαίου σημείου πληροφόρησης ανατέθηκε σε άλλους φορείς, στις περισσότερες περιπτώσεις σε κάποιο υπουργείο.
Σχήμα 1 — Καθήκοντα που προβλέπονται στο πλαίσιο της οδηγίας και έχουν ανατεθεί σε ΕΡΑ στην ΕΕ
Πηγή: BEREC
5.Επιπτώσεις και πρόοδος
Επειδή η παρούσα έκθεση συντάχθηκε λιγότερο από 2 έτη μετά την προθεσμία εφαρμογής της οδηγίας και δεδομένου ότι τα περισσότερα από τα κράτη μέλη καθυστέρησαν να μεταφέρουν την οδηγία στο εθνικό τους δίκαιο, η εφαρμογή της στην πράξη είναι πρόσφατη και η πείρα είναι μέχρι στιγμής περιορισμένη.
Εντούτοις, οι ενδείξεις από τα κράτη μέλη που εφάρμοζαν προηγουμένως διατάξεις ανάλογες προς αυτές της οδηγίας και από επιχειρήσεις που έχουν εμπλακεί σε διατομεακή συνεργασία επιβεβαιώνει ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν σημαντικά οφέλη, μεταξύ άλλων επέκταση των ευρυζωνικών συνδέσεων υψηλής χωρητικότητας σε υποεξυπηρετούμενες περιοχές, αν και άλλα κράτη μέλη ακολουθήσουν άμεσα στην κατεύθυνση αυτή. 9 .
Απαντήσεις στην έρευνα που πραγματοποιήθηκε για την εκπόνηση της μελέτης που υποστηρίζει την παρούσα έκθεση δείχνουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης ηλεκτρονικών επικοινωνιών πιστεύουν ότι, από τη στιγμή που τέθηκε σε εφαρμογή η οδηγία, υπήρξαν βελτιώσεις στην πρόσβαση σε υλικές υποδομές (συμπεριλαμβανομένων των εντός κτιρίου υποδομών) και στις πληροφορίες που σχετίζονται με αυτές. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα περιθώρια βελτίωσης, καθώς κάποιοι φορείς εκμετάλλευσης ανέφεραν ότι η πρόοδος που έχει σημειωθεί στην υποστήριξη του συντονισμού τεχνικών έργων, τη διευκόλυνση της διαδικασίας αίτησης αδειών για τεχνικά έργα ή τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε κτίρια για την εγκατάσταση εντός κτιρίου υποδομής ήταν περιορισμένη.
Σχήμα 2: Ικανοποίηση των φορέων εκμετάλλευσης ηλεκτρονικών επικοινωνιών όσον αφορά τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε υπάρχουσες υποδομές και τις δυνατότητες εγκατάστασης — σε σχέση με την αντιληπτή αλλαγή στη διευκόλυνση της πρόσβασης και την εγκατάσταση από τη στιγμή εφαρμογής της οδηγίας
Πηγή: WIK/VVA βάσει απαντήσεων από φορείς εκμετάλλευσης τηλεπικοινωνιών σε διαδικτυακή έρευνα που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2017
Αυτά τα αποτελέσματα θα πρέπει να θεωρηθούν σημείο αναφοράς, δεδομένου ότι η έρευνα διενεργήθηκε μόλις 1 έτος μετά την προθεσμία εφαρμογής της οδηγίας. Οι λόγοι της μη ικανοποίησης μπορεί επίσης να ποικίλλουν, ανάλογα με τα συμφέροντα των μερών.
Στα ακόλουθα τμήματα μελετούμε πιο λεπτομερειακά κάθε ζήτημα, βάσει της μελέτης που εκπονήθηκε για την παρούσα έκθεση.
Πυλώνας 1: Πρόσβαση σε υπάρχουσα υλική υποδομή και διαφάνεια (άρθρα 3 και 4)
Βάσει των δεδομένων σχετικά με τη χρήση της πρόσβασης σε υπάρχουσα υλική υποδομή, τα κράτη μέλη χωρίζονται σε αυτά στα οποία μέχρι στιγμής έχει γίνει περιορισμένη χρήση (Γερμανία, Ιρλανδία και Ισπανία) και σε εκείνα στα οποία η χρήση αυτής της πρόσβασης είναι πολύ ανεπτυγμένη (Γαλλία, Ιταλία και Πορτογαλία). Στις τελευταίες αυτές τρεις χώρες, η ζήτηση υπήρχε ήδη πριν από την εφαρμογή της οδηγίας.
Σχήμα 3: Αιτήσεις πρόσβασης σε ιστούς και αγωγούς (km) ανά έτος 2015-1ο εξάμ. 2017
Πηγή: WIK-Consult/VVA βάσει έρευνας σε φορείς εκμετάλλευσης τηλεπικοινωνιών (πλην Γαλλίας, όπου τα δεδομένα αντλήθηκαν από επιχειρήσεις κοινής ωφελείας)
Παρ’ όλα αυτά, παρατηρείται αυξανόμενο ενδιαφέρον για την πρόσβαση σε υλικές υποδομές σε ορισμένα κράτη μέλη στα οποία η ζήτηση ήταν προηγουμένως χαμηλή. Σε αυτά περιλαμβάνονται η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ιρλανδία, η Σουηδία και η Ισπανία.
Οι φορείς εκμετάλλευσης θεωρούν ότι η οδηγία διευκόλυνε την πρόσβαση σε φυσικές υποδομές και ότι το συνολικό κόστος εγκατάστασης δικτύου με τη χρήση υλικής υποδομής τρίτων είναι κατά πολύ ή κάπως οικονομικότερο από την εγκατάσταση δικής τους υποδομής.
Η χαμηλή χρήση της πρόσβασης που παρατηρείται σε ορισμένες χώρες, όπως η Γερμανία και η Σουηδία, θα μπορούσε επίσης να συνδέεται με το γεγονός ότι οι δήμοι και οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας παρέχουν σε πολλές περιπτώσεις υποδομές επικοινωνιών πολύ υψηλής χωρητικότητας, και, ως εκ τούτου, έχουν επιλέξει να μην παρέχουν σε δυνητικούς ανταγωνιστές πρόσβαση σε υλική υποδομή, αλλά προτείνουν εναλλακτικές λύσεις όπως οι ανενεργές οπτικές ίνες ή η δυφιορρευματική πρόσβαση.
Όσον αφορά τη διαφάνεια, ιδιαίτερα υψηλός αριθμός αιτήσεων παροχής πληροφοριών σχετικά με υπάρχουσα υλική υποδομή υποβλήθηκε στην Πορτογαλία και σημαντικός αριθμός αιτήσεων υποβλήθηκε στην Αυστρία, στην Ιταλία, στη Γερμανία και στη Γαλλία.
Σχήμα 4: Εκτιμώμενος ετήσιος αριθμός αιτήσεων παροχής πληροφοριών σχετικά με υφιστάμενη υποδομή με βάση δεδομένα που παρείχαν οι φορείς εκμετάλλευσης για το 2016 και την έκθεση BEREC 2017
Πηγή: WIK/VVA με βάση τα δεδομένα της έρευνας σε φορείς εκμετάλλευσης δικτύου τηλεπικοινωνιών για το 2016 σε FR, IT, PT, και την έκθεση BEREC BoR (17) 245 AT, DE, SE
Ορισμένοι ενδιαφερόμενοι θεώρησαν ότι οι προϋποθέσεις για την πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με υπάρχουσα υποδομή βελτιώθηκε μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, άλλοι όμως ανέφεραν ότι, σε ορισμένα κράτη μέλη, το ενιαίο σημείο πληροφόρησης ενδέχεται να μην λειτουργεί αποτελεσματικά ή να έχει υλοποιηθεί μόνο εν μέρει.
Η μεγαλύτερη χρήση της πρόσβασης σε υποδομές γίνεται στα κράτη μέλη με αποτελεσματική παροχή πληροφόρησης και καλά ανεπτυγμένους κανόνες ή συστάσεις σχετικά με την τιμολόγηση και/ή τους συμβατικούς όρους. Στους ειδικούς παράγοντες που συνέβαλαν σε επιτυχή αποτελέσματα στις χώρες αυτές περιλαμβάνεται η ανάπτυξη ολοκληρωμένου ενιαίου σημείου πληροφόρησης, η ύπαρξη κανόνων (υπό μορφή νομοθεσίας, κατευθυντήριων γραμμών ή επίλυσης διαφορών) για την τιμολόγηση της πρόσβασης, οι προσφορές αναφοράς και οι κανόνες που επιτρέπουν στις εταιρείες κοινής ωφελείας που υπάγονται στη ρύθμιση να επωφελούνται, τουλάχιστον εν μέρει, από τα κέρδη που προέρχονται από την παροχή πρόσβασης.
Επομένως, η χρήση της πρόσβασης σε υποδομές θα μπορούσε να αυξηθεί στα άλλα κράτη μέλη μόλις αποσαφηνιστούν οι συμβατικοί όροι και οι αρχές τιμολόγησης. Στην αύξηση της χρήσης μπορεί επίσης να συμβάλει η πλήρης ανάπτυξη των ενιαίων σημείων πληροφόρησης στα κράτη μέλη στα οποία αυτή δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα.
Πυλώνας 2: Συντονισμός τεχνικών έργων και διαφάνεια (άρθρα 5 και 6)
Εν γένει, φαίνεται ότι, στο πλαίσιο της οδηγίας, τόσο οι ΕΡΑ όσο και οι ενδιαφερόμενοι φορείς έχουν δώσει μικρότερη προσοχή στον συντονισμό των τεχνικών έργων σε σύγκριση με την πρόσβαση σε υπάρχουσες υποδομές.
Ελάχιστες πληροφορίες ήταν διαθέσιμες σχετικά με τον αριθμό των συμφωνιών συντονισμού τεχνικών έργων ενώ καμία πληροφορία δεν ήταν διαθέσιμη σχετικά με την έκταση του δικτύου την οποία αφορούσαν τέτοιου είδους αιτήματα. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, υπήρξε σημαντική δραστηριότητα συντονισμού τεχνικών έργων (πάνω από 200 αιτήσεις ανά χώρα αναφέρονται ως υποβληθείσες ή παραληφθείσες εντός του 2016) στο Βέλγιο, τη Σλοβενία και την Ιταλία, και περιορισμένη δραστηριότητα στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Αυστρία και τη Γαλλία. Σχεδόν σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, αιτήματα συντονισμού είχαν υποβληθεί επίσης το 2015, πριν από την ημερομηνία εφαρμογής της οδηγίας. Δεν παρατηρήθηκε αισθητή ανοδική τάση στον συντονισμό των τεχνικών έργων μετά την έγκριση της οδηγίας.
Οι πάροχοι ηλεκτρονικών επικοινωνιών θεωρούν ότι το συνολικό κόστος ανάπτυξης δικτύων με τη μέθοδο του συντονισμού των έργων είναι μικρότερο από τη μεμονωμένη εκτέλεση των έργων. Ωστόσο, θεωρήθηκε ότι η εξοικονόμηση ήταν μικρότερη από αυτή που θα μπορούσε να επιτευχθεί με την κοινή χρήση της υλικής υποδομής.
Λιγότερα κράτη μέλη υιοθέτησαν προδραστικές προσεγγίσεις για τη διαφάνεια στη συνεγκατάσταση απ’ ό, τι για την παροχή πληροφοριών σχετικά με υπάρχουσα υποδομή. Ορισμένοι φορείς εξέφρασαν την ανησυχία τους σχετικά με την έλλειψη διαφάνειας και την απουσία ενιαίου σημείου πληροφόρησης, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάζει τον βαθμό της συνεγκατάστασης.
Ο επιμερισμός του κόστους στο πλαίσιο συνεγκατάστασης μπορεί να αποτελέσει ιδιαίτερη πηγή δυσαρέσκειας και διαμάχης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι πρακτικές ποικίλλουν, ακόμη και στο εσωτερικό των χωρών, και κυμαίνονται από τη χρέωση του οριακού κόστους έως τον ίσο επιμερισμό του κόστους. Ενώ ο ίσος επιμερισμός του κόστους μπορεί να δίνει στους φορείς εκμετάλλευσης ηλεκτρονικών επικοινωνιών την αίσθηση ότι επιβαρύνονται με δυσανάλογα μεγάλο μερίδιο του κόστους σε σχέση με τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, η προσέγγιση του οριακού κόστους μπορεί να εγείρει ανησυχίες στις υπηρεσίες κοινής ωφελείας που δραστηριοποιούνται στην παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ότι απαιτείται από αυτές να κάνουν στους ανταγωνιστές τους προσφορές που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τις επιχειρηματικές προοπτικές τους.
Η σύσταση ενιαίου σημείου πληροφόρησης, η καθιέρωση ειδικών διαδικασιών για τον συντονισμό τεχνικών έργων και η εκπόνηση (είτε με προσέγγιση στηριζόμενη στην αγορά είτε με ρυθμιζόμενο τρόπο) κανόνων επιμερισμού του κόστους θα μπορούσε να αυξήσει το ενδιαφέρον για τη συνεγκατάσταση. Σε χώρες όπως το Βέλγιο, η Ιταλία και η Πορτογαλία, οι οποίες χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό τη συνεγκατάσταση, έχουν εφαρμοστεί κάποια από αυτά ή όλα τα παραπάνω μέτρα.
Πυλώνας 3: Διαδικασία αδειοδότησης (άρθρο 7)
Η διαθεσιμότητα των πληροφοριών σχετικά με τις άδειες και τις διαδικασίες αδειοδότησης δεν έχει βελτιωθεί μέχρι σήμερα. Φαίνεται ότι, ακόμη και στις περιπτώσεις που έχουν συσταθεί ενιαία σημεία πληροφόρησης για τις διαδικασίες υποβολής αιτήσεων, οι φορείς εκμετάλλευσης μπορεί να μην τα γνωρίζουν ή έχουν ανησυχίες σχετικά με την αποτελεσματικότητά τους. Δεν έχουν θεσπιστεί σε όλα τα κράτη μέλη προθεσμίες για τις αιτήσεις αδειοδότησης, και λίγα μόνο κράτη μέλη έχουν επιλέξει να καταστήσουν δυνατές τις ηλεκτρονικές αιτήσεις άδειας.
Στις περιπτώσεις που υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία, οι άδειες για τα τεχνικά έργα διεκπεραιώνονταν κατά μέσο όρο εντός 4 μηνών. Ωστόσο, οι φορείς εκμετάλλευσης σε ορισμένα κράτη μέλη εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τις σημαντικές διακυμάνσεις στον χρόνο που απαιτείται για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων, ο οποίος εξαρτάται από τις εκάστοτε τοπικές αρχές. Οι φορείς εκμετάλλευσης στη Γερμανία επισήμαναν καθυστερήσεις άνω των 6 μηνών σε ορισμένες περιπτώσεις, ενώ χρονικές διακυμάνσεις παρατηρήθηκαν επίσης στην Ισπανία και στην Ιταλία.
Σχήμα 5: Μέσος χρόνος (σε εβδομάδες) που απαιτείται για την αδειοδότηση τεχνικών έργων (με βάση έρευνα σε φορείς εκμετάλλευσης)
Πηγή: WIK/VVA με βάση έρευνα σε φορείς εκμετάλλευσης
Πυλώνας 4: Υλική υποδομή εντός κτιρίου (άρθρα 8 και 9)
Η αποτελεσματική εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τις εντός κτιρίου υποδομές φαίνεται να συνδέεται με τη θέσπιση προτύπων που καθορίζουν πώς ορίζονται οι εντός κτιρίου υποδομές που είναι έτοιμες να υποδεχτούν υψίρρυθμα δίκτυα και το σχετικό σημείο πρόσβασης, καθώς και με μηχανισμούς παρακολούθησης και επιβολής της τήρησης των εν λόγω προτύπων.
Για παράδειγμα, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία και στην Ισπανία, υποχρεωτικά πρότυπα καθορίζουν πώς πρέπει να εγκαθίστανται οι υποδομές και πού πρέπει να βρίσκεται το σημείο πρόσβασης. Σε αυτές τις χώρες, έχουν εγκατασταθεί σε σχετικά ευρεία κλίμακα υποδομές που είναι έτοιμες να υποδεχτούν ευρυζωνικά δίκτυα, και οι προαναφερθείσες προδιαγραφές συνέβαλαν στα υψηλά ποσοστά εγκατάστασης FTTH/Β στην Πορτογαλία και στην Ισπανία 10 .
Η πλειονότητα των ενδιαφερομένων θεωρεί ότι το σήμα ευρυζωνικής υποδομής είναι ένας καλός τρόπος να εξαπλωθούν και να αφομοιωθούν τα υψίρρυθμα δίκτυα, αλλά τα εν λόγω σήματα έχουν εισαχθεί σε λίγα μόνο κράτη μέλη μέχρι σήμερα. Επιπλέον, τα σήματα ευρυζωνικής υποδομής θεσπίστηκαν μόλις πρόσφατα, και είναι πολύ νωρίς για να αξιολογηθεί η υιοθέτησή τους.
Όσον αφορά την πρόσβαση σε υλική εντός κτιρίου υποδομή, τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν έχουν παρατηρήσει σημαντικές αλλαγές μετά την εφαρμογή της οδηγίας, διότι οι διατάξεις είτε εφαρμόζονταν ήδη είτε μεταφέρθηκαν μόλις πρόσφατα στο εθνικό δίκαιο. Στην Ισπανία και στην Ιταλία αναφέρθηκαν βελτιώσεις όσον αφορά τη μείωση των περιπτώσεων άρνησης πρόσβασης από ιδιοκτήτες κτιρίων. Ωστόσο, οι φορείς εκμετάλλευσης σε ορισμένα κράτη μέλη αντιμετώπισαν προβλήματα (από ιδιοκτήτες κτιρίων) για να αποκτήσουν πρόσβαση σε πολυκατοικίες, ώστε να εγκαταστήσουν και να αναβαθμίσουν εντός κτιρίου υποδομή για ευρυζωνικά δίκτυα υψηλής ταχύτητας.
Τα κράτη μέλη που δεν έχουν θεσπίσει ακόμη κανόνες ή δεν έχουν διευθετήσει διαφορές που αφορούν την πρόσβαση σε εντός κτιρίου υποδομές θα μπορούσαν να διδαχθούν από τη Γαλλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, των οποίων η πείρα υποδεικνύει ότι η καθιέρωση τεχνικών προτύπων σχετικά με το σημείο πρόσβασης, σε συνδυασμό με κανόνες για τους όρους και τις προϋποθέσεις πρόσβασης σε εντός κτιρίου υποδομές, μπορούν να συμβάλουν στη μεγαλύτερη κανονιστική ασφάλεια και να αυξήσουν τη χρήση της πρόσβασης σε εντός κτιρίου υποδομές.
Διαδικασία επίλυσης διαφορών
Μεταξύ 2015 και του πρώτου εξαμήνου του 2017, αναφέρθηκαν 40 υποθέσεις διαφορών, που παραπέμφθηκαν στο όργανο επίλυσης διαφορών στο πλαίσιο της οδηγίας ή προηγούμενων καθεστώτων, κατά περίπτωση. Από την εφαρμογή της οδηγίας σημειώθηκε αύξηση στον αριθμό των διαφορών, με 23 διαφορές να παραπέμπονται, μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2017, στο όργανο επίλυσης διαφορών. Η συντριπτική πλειονότητα των διαφορών αφορούσαν την πρόσβαση σε υπάρχουσες υποδομές (83 % το 2017) ή πληροφορίες σχετικά με υπάρχουσες φυσικές υποδομές (14 %).
Σχήμα 6: Αριθμός διαφορών
Πηγή: WIK-Consult/VVA βάσει ερωτηματολογίων σε ΕΡΑ — 24 απαντήσαντες
Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθετικές προθεσμίες για την επίλυση των διαφορών, σύμφωνα με τις προθεσμίες που ορίζονται στην οδηγία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν ορίσει ακόμα πιο βραχείες προθεσμίες 11 . Ωστόσο, στην πράξη, σε πολλές περιπτώσεις σημειώθηκαν υπερβάσεις των προθεσμιών για εσωτερικούς (π.χ. πολυπλοκότητα όσον αφορά τη διευθέτηση βασικών ζητημάτων, όπως η τιμολόγηση) ή εξωτερικούς λόγους (π.χ. χρήση διαμεσολάβησης, προσπάθειες συντονισμού), και ορισμένοι φορείς εκμετάλλευσης εκφράζουν την ανησυχία ότι οι διαδικασίες επίλυσης διαφορών μπορούν στην πραγματικότητα να έχουν συμβάλει σε περαιτέρω καθυστερήσεις.
Σε πολλά κράτη μέλη, οι ΕΡΑ έχουν αρχίσει να καταρτίζουν κανόνες ή κατευθυντήριες γραμμές για την επίλυση διαφορών (π.χ. η διαδικασία της ΕΡΑ ενδέχεται να ακολουθήσει για την επίλυση διαφορών), οι οποίες μπορούν να ενισχύσουν την ασφάλεια δικαίου και να μειώσουν την προσπάθεια και τον χρόνο που απαιτείται για την επίλυση διαφορών.
6.Συνιστώμενες ενέργειες
Η αποτελεσματική και έγκαιρη εφαρμογή της οδηγίας έχει καίρια σημασία, όχι μόνο για να εξασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων της, αλλά επίσης για την επίτευξη των στρατηγικών στόχων της κοινωνίας των Gigabit, παράλληλα με άλλες δράσεις που προβλέπονται από την Επιτροπή για τη στήριξη της ανάπτυξης της ευρυζωνικότητας, όπως η εργαλειοθήκη για τις ευρυζωνικές υποδομές σε αγροτικές περιοχές. 12 .
Η μέχρι τώρα πείρα υποδεικνύει ότι, για να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματική εφαρμογή της οδηγίας και να διευκολυνθεί η επίτευξη των στόχων της, πρέπει να πραγματοποιηθούν οι ακόλουθες δράσεις:
1.Διασφάλιση της διαφάνειας ως προαπαιτούμενο για την κοινή χρήση της υλικής υποδομής και τη συνεγκατάσταση
Για τον σκοπό αυτό, δεν αρκεί απλώς να συσταθούν ενιαία σημεία πληροφόρησης σε όλα τα κράτη μέλη, αλλά αυτά θα πρέπει επίσης να είναι επαρκώς εξοπλισμένα ώστε να μπορούν να εκτελούν τα καθήκοντά τους αποτελεσματικά. Όσον αφορά τις υποδομές, το ενιαίο σημείο πληροφόρησης θα μπορούσε να αναβαθμιστεί στο επίπεδο της άσκησης χαρτογράφησης και να περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τη διαθεσιμότητα και τη χωρητικότητα. Στην περίπτωση της συνεγκατάστασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν μια προδραστική προσέγγιση, βάσει της οποίας οι δημόσιοι (και, κατά περίπτωση, οι ιδιωτικοί) φορείς θα οφείλουν να κοινοποιούν εκ των προτέρων τα σχέδια εγκατάστασης και να καλούν τα ενδιαφερόμενα μέρη να ανταποκριθούν. Τα εθνικά και περιφερειακά αρμόδια γραφεία ευρυζωνικότητας 13 θα μπορούσαν να αποτελέσουν συμπληρωματική πηγή πληροφοριών, συντονισμού και ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών.
2.Ενίσχυση της κανονιστικής ασφάλειας σε σχέση με τους όρους και τις προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των τιμών και του επιμερισμού του κόστους
Οι ΕΡΑ ή άλλοι φορείς θα μπορούσαν να επιληφθούν μέσω της εκπόνησης κατευθυντήριων γραμμών, αναφέροντας ποια μεθοδολογία θα χρησιμοποιηθεί για την επίλυση διαφορών, τον τρόπο επιμερισμού του κόστους για την από κοινού χρήση της υποδομής ή τη συνεγκατάσταση και τον βαθμό στον οποίο οι ελεγχόμενες επιχειρήσεις κοινής ωφελείας θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την ενδεχόμενη εξοικονόμηση κόστους ή τα κέρδη που θα προκύπτουν από τη συνεργασία.
3.Διασφάλιση μεγαλύτερης συνολικής απόδοσης των διαδικασιών αδειοδότησης
Πρώτον, είναι σημαντικό οι πληροφορίες σχετικά με τις άδειες να διατίθενται σε κεντρικό επίπεδο από ενιαία σημεία πληροφόρησης. Δεύτερον, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να εφαρμόζουν αυστηρά τις προθεσμίες αδειοδότησης. Τρίτον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να παρέχουν τη δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής αιτήσεων αδειοδότησης μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης.
4.Καθιέρωση προτύπων και σαφών κανόνων για την πρόσβαση σε υλική υποδομή εντός κτιρίου
Τα κράτη μέλη που δεν το έχουν ήδη πράξει θα μπορούσαν να εξετάσουν τη δυνατότητα να θεσπίσουν πρότυπα για τις εντός κτιρίων υποδομές και τη συναφή σήμανση ευρυζωνικότητας. Πρέπει να ληφθούν προληπτικά μέτρα (για παράδειγμα από τις ΕΡΑ) ώστε να διασφαλιστεί η θέσπιση σαφών κανόνων σχετικά με τους όρους, τις προϋποθέσεις και τις τιμές πρόσβασης στις εντός κτιρίων υποδομές.
5.Προώθηση της καλύτερης συνεργασίας μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών
Ο συντονισμός μεταξύ των περιφερειακών και τοπικών αρχών και των τομεακών ρυθμιστικών αρχών είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τον συντονισμό των τεχνικών έργων ή την πρόσβαση σε υποδομές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο BEREC, ο ACER και άλλες τομεακές ρυθμιστικές ομάδες σε επίπεδο ΕΕ θα μπορούσαν επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο να εκπονήσουν κατευθυντήρες γραμμές για τις βέλτιστες πρακτικές στους συμβατικούς όρους και τις προσεγγίσεις επιμερισμού της τιμολόγησης/του κόστους 14 .
6.Διασφάλιση της αποτελεσματικής συλλογής δεδομένων σχετικά με βασικούς δείκτες απόδοσης
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η συνεχής παρακολούθηση και η μελλοντική αξιολόγηση της εφαρμογής της οδηγίας, οι ΕΡΑ και/ή οι φορείς επίλυσης διαφορών θα πρέπει να συλλέγουν στοιχεία σχετικά με την κλίμακα της πρόσβασης σε υλική υποδομή στο πλαίσιο της οδηγίας, καθώς και με την αναλογία των υψίρρυθμων δικτύων που εγκαθίστανται με συνεγκατάσταση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν δεδομένα από τις τοπικές αρχές σχετικά με τα χρονοδιαγράμματα αδειοδότησης και τον αριθμό των κτιρίων που έχουν πιστοποιηθεί ότι διαθέτουν εντός κτιρίου υποδομή έτοιμη να υποδεχτεί υψίρρυθμο δίκτυο.
ΕΕ L 155 της 23.5.2014, σ. 1.
τη μελέτη SMART 2015/0066, που εκπονήθηκε από κοινοπραξία με επικεφαλής την WIK Consult, τελική έκθεση διαθέσιμη εδώ .
Άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας.
Άρθρο 2 παράγραφος 3 της οδηγίας.
Άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας.
Οι στόχοι της κοινωνίας των gigabit για το 2025 είναι: 1) συνδεσιμότητα σε gigabit για όλους τους βασικούς κοινωνικοοικονομικούς κινητήριους μοχλούς, όπως τα σχολεία, οι συγκοινωνιακοί κόμβοι και οι βασικοί πάροχοι δημόσιων υπηρεσιών καθώς και οι ψηφιακά προσανατολισμένες επιχειρήσεις· 2) αδιάλειπτη κάλυψη 5G σε όλες τις αστικές περιοχές και σε όλες τις κύριες επίγειες διαδρομές μεταφορών· 3) συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο με κατερχόμενη ζεύξη τουλάχιστον 100 Mbps, με δυνατότητα αναβάθμισης σε ταχύτητα gigabit, για όλα τα νοικοκυριά στην Ευρώπη. https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/policies/improving-connectivity-and-access
Για παράδειγμα, με την πρόσβαση σε υπάρχοντες ιστούς για τη διευκόλυνση της εγκατάστασης σε αγροτικές περιοχές.
Βλ. μελέτη SMART 2015/0066. Για παράδειγμα, η επαναχρησιμοποίηση υποδομών κοινής ωφέλειας επέτρεψε στην Open Fibre στην Ιταλία να εξοικονομήσει δαπάνες έως και 50 % στην αρχική φάση της εγκατάστασης FTTH. Η Open Fibre έχει ένα επενδυτικό σχέδιο που καλύπτει 6 700 απομακρυσμένους δήμους που είχαν χαρακτηρισθεί περιοχές «αποτυχίας της αγοράς».
Η μελέτη του 2016 για την ευρυζωνική κάλυψη στην Ευρώπη δείχνει ότι τον Ιούνιο του 2016, συνδέσεις FTTH ήταν διαθέσιμες στο 86 % των νοικοκυριών στην Πορτογαλία και στο 63 % των νοικοκυριών στην Ισπανία. Η κάλυψη συνεχίζει να αυξάνεται έκτοτε.
Π.χ. οι HR, HU, IT, PL έχουν θεσπίσει προθεσμία 2 μηνών για την επίλυση διαφορών που σχετίζονται με το άρθρο 3.
https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/broadband-competence-offices
Εν προκειμένω, ο BEREC έχει ήδη αρχίσει να συντάσσει την έκθεση σχετικά με την τιμολόγηση της πρόσβασης σε υποδομές και των τεχνικών έργων.