ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1.           ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (εφεξής «οδηγία ΦΠΑ»), το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να επιτρέπει σε κάθε κράτος μέλος να εφαρμόζει ειδικά μέτρα παρέκκλισης από τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας για λόγους απλούστευσης των διαδικασιών είσπραξης του ΦΠΑ ή πρόληψης ορισμένων τύπων φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής.

Με επιστολή που πρωτοκολλήθηκε στην Επιτροπή στις 8 Απριλίου 2013, η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε την άδεια να συνεχίσει να απαλλάσσει όσους υπόκεινται σε φόρο κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο κύκλου εργασιών, και να αυξήσει το όριο αυτό από 30 000 ευρώ σε 65 000 ευρώ. Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 2 της οδηγίας ΦΠΑ, η Επιτροπή, με επιστολή της 10ης Ιουνίου 2013, ενημέρωσε τα άλλα κράτη μέλη σχετικά με το αίτημα που υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία. Με επιστολή της 14ης Ιουνίου 2013, η Επιτροπή γνωστοποίησε στην Ιταλική Δημοκρατία ότι διέθετε όλες τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να εξετάσει το αίτημα.

Γενικό πλαίσιο

Το κεφάλαιο 1 του τίτλου XII της οδηγίας ΦΠΑ παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να εφαρμόζουν ειδικά καθεστώτα για τις μικρές επιχειρήσεις, καθώς και τη δυνατότητα να απαλλάσσουν τους υποκείμενους στον φόρο μέχρις ένα ορισμένο ποσό ετήσιου κύκλου εργασιών. Η εν λόγω απαλλαγή σημαίνει ότι ο υποκείμενος σε φόρο δεν οφείλει να χρεώνει ΦΠΑ για τις εργασίες που πραγματοποιεί και, επομένως, δεν δικαιούται να εκπίπτει τον ΦΠΑ επί των εισροών του.

Το μέτρο αυτό θεσπίστηκε αρχικά σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 της οδηγίας 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου[1]. Εντούτοις, τα κράτη μέλη τα οποία δεν έκαναν χρήση του δικαιώματος προαίρεσης που προβλεπόταν βάσει της εν λόγω διατάξεως μπορούσαν, στη συνέχεια, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, πλέον στην αναδιατυπωμένη της έκδοση ως πρώτο εδάφιο του άρθρου 285 της οδηγίας ΦΠΑ, να απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ μόνον τους υποκείμενους σε φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 5 000 ευρώ. Η Ιταλική Δημοκρατία δεν έκανε χρήση του δικαιώματος προαίρεσης που προβλεπόταν από το άρθρο 14 της οδηγίας 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου.

Λόγω του σημαντικού αριθμού υποκείμενων σε φόρο με πολύ χαμηλό ετήσιο εισόδημα, η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε, το 2007, παρέκκλιση προκειμένου να προβεί σε απλούστευση των εκ του ΦΠΑ υποχρεώσεων για τους μικρούς επιτηδευματίες και να διευκολυνθεί η είσπραξη του φόρου από τις εθνικές φορολογικές αρχές απαλλάσσοντας τους υποκείμενους στον φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 30 000 ευρώ. Η παρέκκλιση αυτή εγκρίθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου 2008/737/ΕΚ[2] έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, και στη συνέχεια παρατάθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου 2010/688/ΕΕ[3] έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε τώρα να παραταθεί το μέτρο, το οποίο είναι προαιρετικό για τους υποκείμενους στον φόρο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016. Η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε επίσης να αυξηθεί σε 65 000 ευρώ το όριο του ετήσιου κύκλου εργασιών. Μέσω της αύξησης του ορίου, η Ιταλία καθιστά το μέτρο διαθέσιμο σε μεγαλύτερο αριθμό ΜΜΕ. Τούτο συνάδει με τους στόχους της ανακοίνωσης της Επιτροπής «Προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις — Μια «Small Business Act» για την Ευρώπη» (COM (2008) 394 τελικό, της 25ης Ιουνίου 2008), με την οποία καλεί τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των ΜΜΕ κατά την εκπόνηση νομοθετικών πράξεων και, ως εκ τούτου, να απλοποιήσουν το υφιστάμενο ρυθμιστικό περιβάλλον. Επιπλέον, δεν έχουν διαπιστωθεί προβλήματα κατά την εφαρμογή του μέτρου, ούτε κατά την παρακολούθηση των επιχειρήσεων που καλύπτει.

Στην πρόταση οδηγίας που υπέβαλε για την απλούστευση των εκ του ΦΠΑ υποχρεώσεων, της 29ης Οκτωβρίου 2004 (COM(2004)728 τελικό)[4], η Επιτροπή συμπεριέλαβε διατάξεις σκοπός των οποίων ήταν να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να απαλλάσσουν τους υποκείμενους σε φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο των 100 000 ευρώ με τη δυνατότητα να επικαιροποιείται ετησίως αυτό το ποσό. Ωστόσο, κατά το παρόν στάδιο το Συμβούλιο δεν έχει καταλήξει ακόμη σε συμφωνία επί της εν λόγω προτάσεως.

Από πληροφορίες τις οποίες γνωστοποίησε η Ιταλική Δημοκρατία, φαίνεται ότι η επίπτωση του μέτρου στα φορολογικά έσοδα που εισπράττονται κατά το στάδιο της τελικής κατανάλωσης θα είναι αμελητέα.

Προτείνεται συνεπώς να παραταθεί ο χρόνος ισχύος της παρέκκλισης κατά μία επιπλέον περίοδο έως τις 13 Δεκεμβρίου 2016 το νωρίτερο ή έως την έναρξη ισχύος οδηγίας σχετικής με τα ανώτατα ποσά του ετήσιου κύκλου εργασιών τα οποία αν δεν υπερβαίνουν οι υποκείμενοι στον φόρο μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ, και να αυξηθεί το κατώτατο όριο σε 65.000 ευρώ.

Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Το 2004, η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση – μεταξύ άλλων – να αυξηθεί στα 100 000 ευρώ το ετήσιο όριο κύκλου εργασιών του οποίου θα μπορούν να κάνουν χρήση τα κράτη μέλη (COM(2004) 728 τελικό[5]) σχετικά με την απαλλαγή από τον ΦΠΑ όσων υπόκεινται στον φόρο. Η πρόταση εκκρεμεί ακόμη στο Συμβούλιο.

Μεσοπρόθεσμα, η Επιτροπή θεωρεί ότι η έγκριση της εν λόγω πρότασης θα συνέβαλλε περισσότερο στην επίτευξη προόδου από ό,τι μια αποσπασματική προσέγγιση βασιζόμενη σε μεμονωμένες παρεκκλίσεις. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο να επαναλάβει τις διαπραγματεύσεις σχετικά με την εν λόγω πρόταση.

Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης.

Το μέτρο συνάδει με τους στόχους της Ένωσης για τις μικρές επιχειρήσεις, όπως καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής «Προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις — Μια «Small Business Act» για την Ευρώπη» (COM (2008) 394 τελικό, της 25ης Ιουνίου 2008).

2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Άνευ αντικειμένου

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Δεν υπήρξε ανάγκη προσφυγής σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες.

Εκτίμηση επιπτώσεων

Η απόφαση αποσκοπεί στη συνέχιση μέτρου απλούστευσης το οποίο καταργεί πολλές υποχρεώσεις όσον αφορά τον ΦΠΑ για επιχειρήσεις με έναν ελάχιστο ετήσιο κύκλο εργασιών, και στην αύξηση του εν λόγω κύκλου εργασιών από 30 000 ευρώ σε 65 000 ευρώ.

Λόγω του περιορισμένου πεδίου εφαρμογής της παρέκκλισης και της περιορισμένης χρονικής της ισχύος, οι επιπτώσεις της θα είναι εν πάση περιπτώσει περιορισμένες.

3.           ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Περίληψη της προτεινόμενης ενέργειας

Να επιτραπεί στην Ιταλική Δημοκρατία να συνεχίσει την εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης από τις διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τη θέσπιση μέτρου απλούστευσης για τις επιχειρήσεις των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει ένα ορισμένο κατώτατο όριο, και να αυξηθεί σε 65 000 ευρώ το εν λόγω όριο.

Νομική βάση

Άρθρο 395 της οδηγίας ΦΠΑ.

4.           ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ, δεδομένου ότι η Ιταλία θα προβεί σε υπολογισμό της αντισταθμιστικής αποζημίωσης σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1553/89 του Συμβουλίου[6].

5.           ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα λήξης της ισχύος.

2013/0299 (NLE)

Πρόταση

EKTEΛΕΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που επιτρέπει στην Ιταλική Δημοκρατία να εφαρμόσει ειδικό μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 285 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας[7], και ιδίως το άρθρο 395 παράγραφος 1,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)       Με επιστολή που πρωτοκολλήθηκε από την Επιτροπή στις 8 Απριλίου 2013, η Ιταλία ζήτησε την άδεια να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 285 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ προκειμένου να συνεχίσει να απαλλάσσει από τον φόρο ορισμένους υποκείμενους σε αυτόν των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει συγκεκριμένο κατώτατο όριο, και να αυξήσει το όριο αυτό από 30 000 ευρώ σε 65 000 ευρώ. Με την εφαρμογή του μέτρου αυτού, οι εν λόγω υποκείμενοι σε φόρο θα συνεχίσουν να απαλλάσσονται από ορισμένες ή από όλες τις συναφείς με τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) υποχρεώσεις τους οι οποίες αναφέρονται στα κεφάλαια 2 έως 6 του τίτλου XI της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

(2)       Η Επιτροπή, με επιστολή της 10ης Ιουνίου 2013, ενημέρωσε τα άλλα κράτη μέλη σχετικά με το αίτημα που υπέβαλε η Ιταλία. Με επιστολή της 14ης Ιουνίου 2013, η Επιτροπή γνωστοποίησε στην Ιταλία ότι διέθετε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την εξέταση του αιτήματος.

(3)       Ένα ειδικό καθεστώς για τις μικρές επιχειρήσεις είναι ήδη διαθέσιμο για τα κράτη μέλη δυνάμει του τίτλου XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Το παρατεινόμενο μέτρο παρεκκλίνει του άρθρου 285 της εν λόγω οδηγίας όσον αφορά στην εφαρμογή του στην Ιταλία μόνον κατά το μέτρο που το ανώτατο οριζόμενο για το καθεστώς όριο ετήσιου κύκλου εργασιών υπερβαίνει το όριο των 5 000 ευρώ.

(4)       Με την απόφαση 2008/737/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Σεπτεμβρίου 2008[8], επετράπη στην Ιταλία, ως μέτρο παρέκκλισης, να απαλλάσσει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 τους υποκείμενους στον φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 30 000 ευρώ . Η εφαρμογή αυτής της παρέκκλισης παρατάθηκε εν συνεχεία έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013 με την απόφαση 2010/688/EΕ[9]του Συμβουλίου. Δεδομένου ότι το όριο αυτό οδήγησε σε μερική απαλλαγή των μικρότερων επιχειρήσεων από τον ΦΠΑ, θα πρέπει να επιτραπεί στην Ιταλία να εφαρμόσει το μέτρο για ένα περαιτέρω περιορισμένο χρονικό διάστημα και να αυξήσει το κατώτατο όριο σε 65 000 ευρώ. Οι υποκείμενοι στον φόρο δύνανται πάντοτε να επιλέξουν τις κανονικές ρυθμίσεις ΦΠΑ.

(5)       Για να καταστεί το μέτρο διαθέσιμο σε μεγαλύτερο αριθμό ΜΜΕ και να πληροί τοιουτοτρόπως τους στόχους της ανακοίνωσης της Επιτροπής «Προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις — Μια «Small Business Act» για την Ευρώπη» (COM (2008) 394 τελικό, της 25ης Ιουνίου 2008), πρέπει να επιτραπεί στην Ιταλία να αυξήσει από 30 000 ευρώ σε 65 000 ευρώ το όριο του ετήσιου κύκλου εργασιών το οποίο αν δεν υπερβαίνουν ορισμένοι υποκείμενοι στον φόρο μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ.

(6)       Η Επιτροπή έχει συμπεριλάβει στην πρόταση οδηγίας για την απλούστευση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον φόρο προστιθεμένης αξίας, της 29ης Οκτωβρίου 2004[10], διατάξεις με στόχο να παράσχουν στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να καθορίζουν το ανώτατο όριο του ετήσιου κύκλου εργασιών για το καθεστώς απαλλαγής από τον ΦΠΑ μέχρι ποσό 100 000 ευρώ ή το αντίστοιχο ποσό σε εθνικό νόμισμα, με τη δυνατότητα να επικαιροποιείται ετησίως αυτό το ποσό. Το αίτημα παράτασης που υπέβαλε η Ιταλία είναι συμβατό με την εν λόγω πρόταση, επί της οποίας το Συμβούλιο δεν έχει ακόμη μπορέσει να καταλήξει σε συμφωνία.

(7)       Βάσει των πληροφοριών που κοινοποίησε η Ιταλία, η αύξηση του ορίου θα έχει αμελητέα επίπτωση στο συνολικό ποσό των φορολογικών εσόδων που εισπράττονται στο τελικό στάδιο της κατανάλωσης.

(8)       Η παρέκκλιση δεν έχει επίπτωση στους ιδίους πόρους της Ένωσης που προέρχονται από τον φόρο προστιθέμενης αξίας.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Κατά παρέκκλιση του άρθρου 285 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιτρέπεται στην Ιταλία να απαλλάσσει από τον ΦΠΑ τους υποκείμενους σε φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 65 000 ευρώ.

Η Ιταλία δύναται να αυξάνει αυτό το ανώτατο όριο κατά τρόπο που να διατηρείται, σε πραγματικούς όρους, η αξία της εν λόγω απαλλαγής.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της κοινοποίησής της.

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014 μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος οδηγίας για την τροποποίηση των ανώτατων ποσών του ετήσιου κύκλου εργασιών τα οποία αν δεν υπερβαίνουν οι υποκείμενοι στον φόρο μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ ή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2016, ανάλογα με το ποια από τις δύο ημερομηνίες προηγείται.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες,

                                                                       Για το Συμβούλιο

                                                                       Ο Πρόεδρος

[1]               ΕΕ L 71 της 14.4.1967, σ. 1303-1312.

[2]               ΕΕ L 249 της 18.9.2008, σ. 13-14.

[3]               ΕΕ L 294 της 12.11.2010, σ. 12-13.

[4]               ΕΕ C 24 της 29.1.2005, σ. 10.

[5]               http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2004:0728:FIN:EL:PDF

[6]               ΕΕ L 155 της 07.06.1989, σ. 9-13.

[7]               ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.

[8]               ΕΕ L 249 της 18.9.2008, σ. 13-14.

[9]               ΕΕ L 294 της 12.11.2010, σ. 12-13.

[10]             COM (2004) 728 τελικό (ΕΕ C 24 της 29.1.2005, σ. 10).