ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας: επικαιροποιημένη δήλωση αρμοδιοτήτων και νέες ρυθμίσεις μεταξύ του Συμβουλίου και της Επιτροπής για την άσκηση των δικαιωμάτων της ΕΕ και των κρατών μελών της που συνδέονται με την ιδιότητα του μέλους

Εισαγωγή: Η ΕΕ και ο FAO

H Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τα κράτη μέλη της είναι, από το 1991, οργανισμός μέλος του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).

Ο FAO και οι δύο άλλοι οργανισμοί του ΟΗΕ που εδρεύουν στη Ρώμη[1] βρίσκονται στο επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής, διαδραματίζοντας κανονιστικό, τεχνικό και επιχειρησιακό ρόλο σε τομείς όπως η διατροφή, η γεωργική παραγωγικότητα, η αγροτική ανάπτυξη, η πρόληψη παγκόσμιων επισιτιστικών κρίσεων, οι διασυνοριακές απειλές, η βιώσιμη διαχείριση των δασών, η αλιεία και η υδατοκαλλιέργεια, το νερό και το έδαφος, η παραγωγή και η υγεία ζώων και φυτών, η ανάπτυξη ικανοτήτων για τις πληροφορίες και τις στατιστικές, ο καθορισμός παγκόσμιων προτύπων, το εμπόριο και τα προϊόντα, η αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια, τομείς που αποτελούν ουσιαστικά στοιχεία της ΕΕ.

Μέσω της συμμετοχής της στον FAO και των συμφωνιών της στρατηγικών εταιρικών σχέσεων με τους τρείς οργανισμούς του ΟΗΕ που εδρεύουν στη Ρώμη, η ΕΕ επέδειξε τη δέσμευσή της για ένα διάλογο πολιτικής σε ανώτατο επίπεδο. Τούτο συμπληρώνεται με σημαντικές χρηματοδοτικές συνεισφορές και στους τρεις οργανισμούς. Από κοινού, αυτοί οι τρεις οργανισμοί αποτελούν το σημαντικότερο διεθνές φόρουμ για ζητήματα πολιτικής στους τομείς τροφίμων και γεωργίας, όπου είναι ουσιαστική η ισχυρή δέσμευση της ΕΕ.

Οι δραστηριότητες του FAO είναι ζωτικής σημασίας για τη στήριξη του διεθνούς προγράμματος επισιτιστικής ασφάλειας. Η εντολή του FAO άπτεται κεντρικών τομέων πολιτικής της ΕΕ και είναι σημαντικό η ΕΕ να μπορεί να συνεργάζεται με τον FAO σε όλους αυτούς τους τομείς, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πολιτικές, οι κατευθυντήριες γραμμές και οι αρχές που υιοθετούνται σε διεθνές επίπεδο λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις πολιτικές της ΕΕ. Η ΕΕ πρέπει να αποδείξει ότι ο κρίσιμος ρόλος που διαδραματίζει, λόγω της θέσης της ως ο μεγαλύτερος χορηγός βοήθειας του κόσμου, στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της παγκόσμιας επισιτιστικής ανασφάλειας στηρίζεται σε μια ισχυρή συνιστώσα πολιτικής. Τούτο αποκτά ιδιαίτερη σημασία στον βαθμό που η ΕΕ προβαίνει σε καινοτόμες πρωτοβουλίες σχετικά με την ανθεκτικότητα και τη διατροφή που συμπίπτουν με τον προγραμματισμό για την περίοδο μέχρι το 2020. Αυτή είναι επίσης μια περίοδος κατά την οποία θα εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις για τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ) μετά το 2015, καθώς και για τον καθορισμό στόχων αειφόρου ανάπτυξης (ΣΒΑ), όπου η ΕΕ θα θελήσει να διαδραματίσει αποφασιστικό και ισχυρό ρόλο.

Η εντολή του FAO καλύπτει τομείς που βρίσκονται στο επίκεντρο όχι μόνο των πολιτικών της ΕΕ, αλλά και του ρόλου της στην παγκόσμια σκηνή. Τα πρόσφατα παραδείγματα προβάλλουν τη δέσμευση και το ενδιαφέρον της ΕΕ για τις δραστηριότητες του FAO. Η ΕΕ συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην υιοθέτηση των προαιρετικών κατευθυντηρίων γραμμών περί υπεύθυνης διαχείρισης ιδιοκτησίας γαιών, αλιευμάτων και δασών, της συμφωνίας σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνει το κράτος λιμένα για την πρόληψη, αποτροπή και εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας και των προαιρετικών κατευθυντηρίων γραμμών για τις επιδόσεις των κρατών σημαίας. Συμμετέχει ενεργά στις τρέχουσες συζητήσεις σχετικά με τις αρχές που θα πρέπει να διέπουν τις υπεύθυνες αγροτικές επενδύσεις. Η ΕΕ συμβάλλει ενεργά στις εργασίες της διεθνούς συνθήκης για τους φυτογενετικούς πόρους για τη διατροφή και τη γεωργία. Ως οργανισμός μέλος, η ΕΕ παρέχει επίσης τα αναγκαία και διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία σε τομείς πολιτικής που καλύπτονται από τον FAO. Η ΕΕ εκπροσωπείται τακτικά σε πολιτικό επίπεδο όταν θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, όπως οι πρόσφατες επισιτιστικές κρίσεις στο Σαχέλ και στο Κέρας της Αφρικής ή η αύξηση των τιμών των τροφίμων, απαιτούν διεθνή αντίδραση.

Η ΕΕ υποστηρίζει επίσης σθεναρά τη μεταρρύθμιση του FAO και τη μεταρρύθμιση της Επιτροπής για την Παγκόσμια Επισιτιστική Ασφάλεια (CFS), ενός διακυβερνητικού φορέα που συστάθηκε από τον FAO για να αναθεωρεί και να παρακολουθεί τις πολιτικές στον τομέα της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας, ενισχύοντας οικονομικά και πολιτικά και τις δύο μεταρρυθμιστικές διαδικασίες.

Μεταξύ του 2006 και του 2011, χορηγήθηκε ετησίως πάνω από 1 δισεκατ. ευρώ κατά μέσον όρο για την αγροτική ανάπτυξη, τον χωροταξικό σχεδιασμό, τη γεωργία και την επισιτιστική ασφάλεια. Η βιώσιμη γεωργία και η επισιτιστική και διατροφική ασφάλεια βρίσκονται στην πρώτη θέση του μακροπρόθεσμου προγράμματος αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ και αποτελούν μια σημαντική πτυχή του διαλόγου μας με κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς εταίρους, όπως ο FAO. Συγχρόνως, η αντιμετώπιση έκτακτων επισιτιστικών και διατροφικών αναγκών αποτελεί προτεραιότητα για την ΕΕ.

Για τον λόγο αυτό, σε πολιτικό επίπεδο, η ΕΕ θα πρέπει να συνεργάζεται πιο αποτελεσματικά με τον FAO. Ως ο μεγαλύτερος παγκόσμιος χορηγός βοήθειας για την επισιτιστική ασφάλεια, η ΕΕ οφείλει να διαδραματίσει καίριο ρόλο στην αντιμετώπιση των προκλήσεων παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας.

Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας:

Από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, η εξωτερική εκπροσώπηση της Ένωσης εξασφαλίζεται από την Επιτροπή σε όλους τους τομείς εκτός της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ), όπου η Ένωση εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και την Ύπατη Εκπρόσωπο για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας. Οι αντιπροσωπείες της Ένωσης εκπροσωπούν την ΕΕ για θέματα τόσο της ΚΕΠΠΑ όσο και εκτός αυτής σε τρίτες χώρες και σε διεθνείς οργανισμούς. Επειδή ο FAO ασχολείται μόνον με θέματα εκτός της ΚΕΠΠΑ, οι σχετικοί φορείς της ΕΕ είναι επομένως η Επιτροπή και η αντιπροσωπεία της ΕΕ που είναι διαπιστευμένη στον FAO.

Οι Συνθήκες προβλέπουν επίσης στενή και ειλικρινή συνεργασία μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της. Στον FAO, όπως και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, θα καταβληθούν όλες οι δυνατές προσπάθειες για να διασφαλιστεί η συνοχή των συνεργιών μεταξύ των φορέων της ΕΕ και των κρατών μελών της. Θα συντονίσουν τη δράση τους στον μέγιστο δυνατό βαθμό, σύμφωνα με βασικές αρχές όπως η ενότητα της εκπροσώπησης, η διαφάνεια και η ειλικρινής συνεργασία.

Η ευρύτερη στρατηγική που εφαρμόζει η Επιτροπή για την προοδευτική βελτίωση της συμμετοχής της ΕΕ σε διεθνείς οργανισμούς και άλλα φόρουμ προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι πρέπει να παρασχεθούν στην Ένωση και στα κράτη μέλη της τα μέσα για να ενεργούν πιο αποτελεσματικά και συνεκτικά στο πλαίσιο του FAO και είναι σύμφωνη με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Μαΐου 2011: «Η ΕΕ ως παγκόσμιος παράγοντας: ο ρόλος της σε πολυμερείς οργανισμούς»[2].

Η ΕΕ είναι ήδη οργανισμός μέλος του FAO, πράγμα που δεν συμβαίνει με πολλούς οργανισμούς, και αυτή η ιδιότητά της περιορίζει την ικανότητά της να συμμετέχει αποτελεσματικά. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ανάγκη αλλαγής ως προς αυτό. Η συναφής, πλήρης και ενοποιημένη εξωτερική εκπροσώπηση της ΕΕ μπορεί να επιτευχθεί, αφενός, με την υποβολή στον FAO νέας δήλωσης αρμοδιοτήτων προς αντικατάσταση της τελευταίας δήλωσης αρμοδιοτήτων που εκδόθηκε το 1994 και, αφετέρου, με την αντικατάσταση των σημερινών εσωτερικών ρυθμίσεων μεταξύ του Συμβουλίου και της Επιτροπής, οι οποίες χρονολογούνται από το 1991 και επικαιροποιήθηκαν το 1992 και 1995.

Η νέα δήλωση αρμοδιοτήτων και οι νέες ρυθμίσεις δεν επηρεάζουν με κανέναν τρόπο την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της, όπως προβλέπεται από τις Συνθήκες.

Η δήλωση αρμοδιοτήτων

Δυνάμει του άρθρου ΙΙ παράγραφος 7 του καταστατικού του FAO, η ΕΕ υποχρεούται να υποβάλει στον FAO κάθε αλλαγή όσον αφορά την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της.

Η τελευταία δήλωση αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στον FAO χρονολογείται από το 1994[3]. Από τότε, οι αρμοδιότητες που ανατίθενται στην ΕΕ από τις Συνθήκες και αφορούν τις δραστηριότητες του FAO έχουν μεταβληθεί σημαντικά. Επιπλέον, στη Συνθήκη της Λισαβόνας διευκρινίζεται το νομικό πλαίσιο που πρέπει να εφαρμόζεται στην κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, κρίνεται αναγκαίο να υποβληθεί στον FAO νέα δήλωση αρμοδιοτήτων.

Η δήλωση αρμοδιοτήτων θα πρέπει να απαριθμεί τις αρμοδιότητες που ανατίθενται στην ΕΕ από τις Συνθήκες και οι οποίες είναι οι πλέον ενδεδειγμένες για τις δραστηριότητες του FAO. Λόγω πιθανών μελλοντικών αλλαγών της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της και του αποκλειστικά δηλωτικού χαρακτήρα τέτοιας δήλωσης αρμοδιοτήτων, η δήλωση πρέπει να διατυπώνεται με γενικούς όρους, ενώ παράλληλα θα πρέπει να επιτρέπεται σε άλλα μέλη του FAO να ενημερώνονται σχετικά με την άσκηση, από την ΕΕ, των δικαιωμάτων που συνδέονται με την ιδιότητα του μέλους, συμπληρώνεται δε από ενημερωτικό σημείωμα που πρέπει να υποβάλει η ΕΕ στον FAO όσον αφορά τις ειδικές συνεδριάσεις οργάνων του FAO.

Η δήλωση αρμοδιοτήτων θα αντικαταστήσει τη δήλωση του 1994 η οποία ισχύει επί του παρόντος σε πολλά όργανα και συμφωνίες του FAO, συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών οργάνων του. Ως εκ τούτου, αυτή η νέα δήλωση αρμοδιοτήτων θα πρέπει να επιτρέψει στην ΕΕ να διευκρινίσει τις σχέσεις με τα πλέον σημαντικά, από θεσμικής πλευράς, όργανα του FAO. Είναι, ωστόσο, σκόπιμο σε αυτό το στάδιο να μην συμπεριληφθούν σ’ αυτήν τη δήλωση όργανα και συμφωνίες του FAO για τα οποία η ΕΕ έχει υποβάλει ειδική δήλωση αρμοδιοτήτων[4]. Η Επιτροπή βρίσκεται στη διαδικασία αξιολόγησης αυτών των ειδικών δηλώσεων αρμοδιοτήτων ενόψει πιθανής μελλοντικής αναθεώρησής τους, λαμβάνοντας υπόψη τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το καταστατικό του FAO, καθώς και τις τρέχουσες συζητήσεις στο πλαίσιο των σχετικών διεθνών οργανισμών και τον εξελικτικό χαρακτήρα του σχετικού νομοθετικού πλαισίου της ΕΕ. Οι κατάλληλες πρωτοβουλίες της Επιτροπής για την αναθεώρησή τους προβλέπεται να αρχίσουν το 2014.

Οι νεεσ ρυθμισεισ σχετικα με την ασκηση των δικαιωματων του μελουσ

Ο εσωτερικός συντονισμός για την προετοιμασία και την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους στον FAO διέπεται επί του παρόντος από ρύθμιση που είχε θεσπιστεί το 1991 μεταξύ του Συμβουλίου και της Επιτροπής[5]. Αναθεωρήθηκε το 1992[6] και το 1995[7] για να διευκρινιστούν ορισμένες πρακτικές από πλευράς δικαιωμάτων λόγου και ψήφου. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να αποφασίσει ότι τέτοιες ρυθμίσεις είναι νομικά δεσμευτικές για τα όργανα[8].

Οι ρυθμίσεις αυτές απαιτούν αναθεώρηση για πολλούς λόγους. Στην πράξη, η εφαρμογή τους οδηγούσε συνεχώς σε χρονοβόρες συζητήσεις για την κατανομή αρμοδιοτήτων. Τούτο δεν άφηνε στα αρμόδια προπαρασκευαστικά όργανα του Συμβουλίου αρκετό χρονικό περιθώριο για να αποφασίζουν σχετικά με την ουσία των θέσεων που πρέπει να λαμβάνονται ενόψει συνεδριάσεων του FAO. Επιπλέον, δεν είναι πλέον σύμφωνες με τις διατάξεις της Συνθήκης της Λισαβόνας.

Οι νέες ρυθμίσεις θα πρέπει να θεωρηθούν ως μέσο που θα επιτρέπει στο Συμβούλιο να βελτιώνει και να διαδραματίζει πλήρως τον ρόλο του στη χάραξη πολιτικής της ΕΕ, καθώς και για να διασφαλίζεται ότι η Επιτροπή και οι αντιπροσωπείες της ΕΕ, ως εξωτερικοί παράγοντες της ΕΕ, μπορούν να εκπροσωπούν αποτελεσματικά την ΕΕ στον FAO.

Οι ρυθμίσεις αυτές πρέπει να εξασφαλίσουν αποτελεσματικότερη προετοιμασία των συνεδριάσεων του FAO. Ειδικότερα, θα δίνεται επαρκής χρόνος στα αρμόδια προπαρασκευαστικά όργανα του Συμβουλίου για να εξετάζουν τις θέσεις που θα πρέπει να υιοθετούν ή, κατά περίπτωση, τις προσωρινές δηλώσεις που αντικατοπτρίζουν τις θέσεις της ΕΕ εκείνη την περίοδο.

Εάν δεν υπάρχει ήδη καμία θέση της ΕΕ ή όταν οι προϋποθέσεις ή οι περιστάσεις έχουν μεταβληθεί σημαντικά, θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι το Συμβούλιο μπορεί να εκτελεί τα καθήκοντά του χάραξης πολιτικής, αφού υπάρξει συμφωνία σχετικά με θέση της ΕΕ βάσει των σχετικών διατάξεων των Συνθηκών σε εύθετο χρόνο πριν από τις συνεδριάσεις του FAO. Τέλος, θα καθορίζονται κοινές θέσεις της ΕΕ και των κρατών μελών της σε όλες τις περιπτώσεις όπου σημεία της ημερήσιας διάταξης του FAO αφορούν τομείς για τους οποίους οι θέσεις της ΕΕ δεν αρκούν από μόνες τους για να καλύψουν όλα τα σημεία της εν λόγω ημερήσιας διάταξης.

Δεδομένου ότι αυτές οι νέες ρυθμίσεις θα πρέπει να επιτρέψουν στην ΕΕ και στα κράτη μέλη της να επιτύχουν συναφή, πλήρη και ενοποιημένη εξωτερική εκπροσώπηση, όλες οι θέσεις της ΕΕ θα πρέπει να εκφράζονται από το έδρανο μπροστά στο οποίο υπάρχει πλακέτα όπου αναγράφεται «ΕΕ». Ως εκ τούτου, οι παράγοντες της ΕΕ και το κράτος μέλος που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου θα πρέπει να συνεργάζονται στενά, ειδικότερα για την παρουσίαση κοινών θέσεων.

Οι νέες ρυθμίσεις μεταξύ του Συμβουλίου και της Επιτροπής, όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους της ΕΕ και των κρατών μελών της, θα πρέπει να αντικαταστήσουν τις ρυθμίσεις του 1991/95. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δηλ. με την αντικατάσταση των ρυθμίσεων του 1991/95 οι οποίες προκάλεσαν στην πράξη πολλές δυσκολίες και εκτεταμένες συζητήσεις, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα συμφωνήσουν για έναν καλύτερο και αποτελεσματικό τρόπο προετοιμασίας των συνεδριάσεων των πιο κεντρικών οργάνων του FAO. Λόγω του χαρακτήρα τους, δηλ. της άσκησης των δικαιωμάτων του μέλους της ΕΕ και των κρατών μελών της, αυτές οι ρυθμίσεις θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλα τα όργανα και τις συμφωνίες του FAO, με εξαίρεση εκείνα στα οποία μόνον η ΕΕ είναι μέλος, ή, αντίθετα, εκείνα στα οποία μόνο τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι μέλη ή τα όργανα για τα οποία ισχύουν ειδικές ρυθμίσεις[9]. Η Επιτροπή θα αρχίσει από το 2014 να αξιολογεί αυτές τις ειδικές ρυθμίσεις ενόψει της πιθανής αναθεώρησής τους.

Συνοδευτικα μετρα που ελαβαν η Επιτροπη και η Αντιπροσωπεια της ΕΕ

Η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να διασφαλίζει τη διαθεσιμότητα των αναγκαίων πόρων για να συμμετέχει αποτελεσματικά στις εργασίες του FAO. Ως προς αυτό έχουν ήδη ληφθεί πολλά μέτρα. Η αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Ρώμη ενισχύθηκε με δύο συμπληρωματικές θέσεις που καλύπτουν το ανθρωπιστικό και γεωργικό χαρτοφυλάκιο. Επιπλέον, θα υπάρχει συστηματική κινητοποίηση εμπειρογνωμόνων από την έδρα όταν προκύπτει η ανάγκη, καθώς και μεγαλύτερη συμμετοχή σε συζητήσεις πολιτικής που λαμβάνουν χώρα στον FAO.

Σημειώνεται ότι, επί του παρόντος, η ΕΕ δεν έχει δικαίωμα να συμμετέχει στις τρεις επιτροπές του FAO στις οποίες η συμμετοχή υπόκειται σε ορισμένα κριτήρια (Οικονομική Επιτροπή, Επιτροπή Προγράμματος και Επιτροπή Συνταγματικών και Νομικών Θεμάτων). Τούτο συμβαίνει λόγω της ιδιότητάς της ως οργανισμού μέλους, που συνοδεύεται από τέτοιους περιορισμούς. Λαμβανομένου υπόψη του οικονομικού κύρους της ΕΕ στον FAO και λόγω του ισχυρού δεσμού που υπάρχει ανάμεσα στη διακυβέρνηση και σε θεματικά ζητήματα από τη μεταρρύθμιση και μετά, η κατάσταση αυτή εμποδίζει την ικανότητα της ΕΕ να συμμετέχει πλήρως σε όλες τις πτυχές των εργασιών του FAO και θα πρέπει να εξεταστεί. Θα πρέπει επίσης να εξεταστεί στο προσεχές μέλλον το γενικότερο ζήτημα του επίσημου ρόλου της ΕΕ στις επιτροπές (πρόεδρος, συμπρόεδρος) ώστε να υπάρχει συνάφεια με τη Συνθήκη της Λισαβόνας.

Συμπέρασματα

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή προτείνει:

· το Συμβούλιο να λάβει υπόψη τη δήλωση αρμοδιοτήτων που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1 και που πρέπει να υποβληθεί στον FAO, σύμφωνα με το άρθρο 221 της ΣΛΕΕ, από την αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Ρώμη προς αντικατάσταση της δήλωσης αρμοδιοτήτων του 1994.

· το Συμβούλιο και η Επιτροπή να συμφωνήσουν σχετικά με τις ρυθμίσεις που καθορίζονται στο παράρτημα 2 και που πρέπει να εφαρμόζονται από την ημερομηνία της συμφωνίας σχετικά με τις ρυθμίσεις όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους στον FAO.

Παράρτημα 1

δηλωση αρμοδιοτητων της Ευρωπαϊκησ Ενωσησ οσον αφορα τα θεματα που καλυπτονται από το καταστατικό του Οργανισμού Επισιτισμού και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO)

(Δυνάμει των γενικών κανόνων του FAO)

Ως οργανισμός μέλος του Οργανισμού Επισιτισμού και Γεωργίας (FAO) η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) υποβάλλει, σύμφωνα με το άρθρο ΙΙ παράγραφος 7 του καταστατικού του FAO, την ακόλουθη δήλωση αρμοδιοτήτων που προσδιορίζει τις κατηγορίες και τους τομείς πολιτικής ως προς τους οποίους τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν απονείμει αρμοδιότητες στην ΕΕ σε τομείς που καλύπτονται από τον FAO.

Η παρούσα δήλωση αρμοδιοτήτων εφαρμόζεται σε όλα τα όργανα και τις συμφωνίες του FAO, με εξαίρεση εκείνους για τους οποίους υπάρχει ειδική δήλωση αρμοδιοτήτων[10]. Αντικαθιστά τη δήλωση που είχε υποβληθεί στον FAO το 1994[11].

1.           Γενικές αρχές

Ο FAO ενημερώθηκε[12] ήδη σχετικά με το ότι, από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009, η ΕΕ αντικατέστησε και διαδέχθηκε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και ότι, από την ημερομηνία αυτή, η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι διαπιστευμένη στον FAO έγινε η Αντιπροσωπεία της ΕΕ. Δυνάμει του άρθρου 1 τρίτη παράγραφος της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), η ΕΕ θεμελιώνεται στη ΣΕΕ, καθώς και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

Οι τομείς αρμοδιότητας της ΕΕ καθορίζονται στα άρθρα 2 έως 6 της ΣΛΕΕ. Όπου η αρμοδιότητα επιμερίζεται μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών και στον βαθμό που η ΕΕ δεν έχει ασκήσει την αρμοδιότητά της ή έχει αποφασίσει να παύσει να την ασκεί, τα κράτη μέλη ασκούν την αρμοδιότητά τους. Οι αρμοδιότητες που δεν έχουν ανατεθεί στην ΕΕ από τις Συνθήκες, υπάγονται στις αρμοδιότητες των κρατών μελών της ΕΕ.

Βάσει της παρούσας δήλωσης και σύμφωνα με το άρθρο ΙΙ παράγραφος 8 του καταστατικού και του κανόνα XLII των γενικών κανόνων του Οργανισμού (FAO), η ΕΕ θα υποβάλει στον FAO, εφόσον απαιτείται και πριν από συνεδρίαση οργάνου του FAO, ενημερωτικό σημείωμα όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους είτε από την ΕΕ είτε από τα κράτη μέλη της σε σχέση με τα θέματα που καλύπτει η εν λόγω συνεδρίαση[13].

Σύμφωνα με το άρθρο ΙΙ παράγραφος 10 του καταστατικού (FAO), σε τομείς πολιτικής που υπάγονται στις αρμοδιότητες της ΕΕ, όπως καθορίζεται κατωτέρω, η ΕΕ θα ασκεί τα δικαιώματα του μέλους. Σε τομείς πολιτικής όπου τόσο η ΕΕ όσο και τα κράτη μέλη της έχουν αρμοδιότητες να ενεργούν στον FAO, όπως καθορίζεται κατωτέρω, είτε η ΕΕ είτε τα κράτη μέλη της θα ασκούν τα δικαιώματα του μέλους τόσο της ΕΕ όσο και των κρατών μελών της.

Η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της, όπως καθορίζεται κατωτέρω, ενδέχεται, λόγω της φύσης της, να υποστεί αλλαγές. Όταν επέρχονται αλλαγές που επηρεάζουν τον κατωτέρω κατάλογο, η ΕΕ διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει αυτήν τη δήλωση ανάλογα, χωρίς αυτό να συνιστά προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της σε θέματα που καλύπτονται από τον FAO.

2.           αρμοδιοτητεσ της ΕΕ

2.1.        Μόνο η ΕΕ έχει την αρμοδιότητα να ενεργεί στον FAO στους τομείς πολιτικής που απαριθμούνται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, δηλ. την τελωνειακή ένωση, τη θέσπιση των κανόνων ανταγωνισμού που είναι αναγκαίοι για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, τη νομισματική πολιτική για τα κράτη μέλη της ΕΕ με νόμισμα το ευρώ, τη διατήρηση των βιολογικών πόρων της θάλασσας στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής και την κοινή εμπορική πολιτική.

2.2.        Επιπλέον, σε ορισμένους τομείς πολιτικής, που απαριθμούνται ιδίως στο άρθρο 4 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, μόνο η ΕΕ μπορεί να ενεργεί στον FAO στον βαθμό που η ΕΕ έχει εκδώσει κοινούς κανόνες οι οποίοι ενδέχεται να επηρεάζονται από δράσεις που αναλαμβάνει ο FAO ή όταν είναι αναγκαία εξωτερική δράση της ΕΕ για να δοθεί η δυνατότητα στην ΕΕ να ασκήσει τις εσωτερικές αρμοδιότητές της. Οι εν λόγω τομείς πολιτικής είναι ιδίως οι εξής:

– η εσωτερική αγορά, συμπεριλαμβανομένων μέτρων που αποσκοπούν στην εγκαθίδρυση ή τη διασφάλιση της λειτουργίας εσωτερικής αγοράς (άρθρο 26 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ), η προσέγγιση των νομοθεσιών (άρθρα 114 έως 118 της ΣΛΕΕ) και η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και του κεφαλαίου (άρθρα 28 έως 37, 45 έως 66 της ΣΛΕΕ)·

– η γεωργία και η αγροτική ανάπτυξη, ιδίως δράση για:

· την αύξηση της γεωργικής παραγωγικότητας κατά βιώσιμο τρόπο, σύμφωνα με τη δράση της Ένωσης στον τομέα της περιβαλλοντικής πολιτικής, της κλιματικής αλλαγής, της δασοκομίας και της ενέργειας·

· τη σταθεροποίηση των αγορών, τον έλεγχο της αστάθειας των τιμών, την εξασφάλιση της διαθεσιμότητας της προμήθειας και την εγγύηση της επισιτιστικής ασφάλειας·

· την επιδίωξη των στόχων της κοινής εμπορικής πολιτικής όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα·

· τη διασφάλιση δίκαιου βιοτικού επιπέδου στον γεωργικό πληθυσμό·

· τη διασφάλιση λογικών τιμών κατά την προσφορά αγαθών στους καταναλωτές·

· τη διασφάλιση της οικονομικής ανάπτυξης γεωργικών περιφερειών και αγροτικών περιοχών·

– η αλιεία με εξαίρεση τη διατήρηση των βιολογικών πόρων της θάλασσας, καθώς και η υδατοκαλλιέργεια·

– το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων μέτρων που πρέπει να θεσπιστούν δυνάμει του άρθρου 192 της ΣΛΕΕ για την υλοποίηση των στόχων της πολιτικής της ΕΕ που καθορίζονται στο άρθρο 191 της ΣΛΕΕ, δηλ. τη διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, την προστασία της υγείας του ανθρώπου, τη συνετή και ορθολογική χρησιμοποίηση των φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των δασών, και την προώθηση, σε διεθνές επίπεδο, μέτρων για την αντιμετώπιση των περιφερειακών ή παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων, και ιδίως την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος·

– η ενέργεια, συμπεριλαμβανομένων μέτρων που πρέπει να θεσπιστούν δυνάμει των άρθρων 170, 192 και 194 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ ώστε να υλοποιηθούν οι στόχοι της πολιτικής της ΕΕ που καθορίζονται στο άρθρο 194 της ΣΛΕΕ στο πλαίσιο της εγκαθίδρυσης και λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και λαμβανομένης υπόψη της απαίτησης να προστατευθεί και να βελτιωθεί το περιβάλλον, δηλ. να διασφαλίζεται η λειτουργία της αγοράς ενέργειας, να διασφαλίζεται ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ένωσης, να προωθείται η ενεργειακή αποδοτικότητα και η εξοικονόμηση ενέργειας, καθώς και η ανάπτυξη νέων και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και να προωθείται η διασύνδεση των ενεργειακών δικτύων·

– μέτρα που πρέπει να θεσπιστούν δυνάμει του άρθρου 168 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ σχετικά με κοινές προκλήσεις όσον αφορά την ασφάλεια σε θέματα δημόσιας υγείας, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για τον καθορισμό υψηλών προδιαγραφών όσον αφορά την ποιότητα και την ασφάλεια των οργάνων και ουσιών, καθώς και για τα φάρμακα και τα μηχανήματα που προορίζονται για ιατρική χρήση, και μέτρων σε σχέση με τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές στον κτηνιατρικό και φυτοϋγειονομικό τομέα.

3.           αρμοδιοτητεσ της ΕΕ και των κρατων μελων τησ

3.1.        Σε ορισμένους τομείς πολιτικής, τόσο η ΕΕ όσο και τα κράτη μέλη της έχουν αρμοδιότητες να ενεργούν στον FAO, στους οποίους περιλαμβάνονται ιδίως οι εξής:

– έρευνα και ανάπτυξη και το διάστημα, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που πρέπει να θεσπιστούν δυνάμει του άρθρου 180 της ΣΛΕΕ, για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων όσον αφορά τον καθορισμό και την εφαρμογή προγραμμάτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης με την προώθηση της συνεργασίας και της διάδοσης των αποτελεσμάτων·

– συνεργασία για την ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που πρέπει να θεσπιστούν δυνάμει του άρθρου 209 της ΣΛΕΕ για την υλοποίηση των στόχων πολιτικής της ΕΕ που καθορίζονται στο άρθρο 208 της ΣΛΕΕ, δηλ. ο περιορισμός και η εξάλειψη της φτώχειας και η επισιτιστική ασφάλεια και η διατροφή·

– ανθρωπιστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων που ασκεί η ΕΕ, καθώς και νομικών μέτρων και μέτρων πολιτικής που έχει θεσπίσει η ΕΕ, που επιδιώκουν την υλοποίηση των στόχων της ανθρωπιστικής βοήθειας όπως προσδιορίζεται στο άρθρο 214 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, δηλ. παροχή συνδρομής και βοήθειας ad hoc στους πληθυσμούς τρίτων χωρών που πλήττονται από φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές, ώστε να αντιμετωπιστούν οι ανθρωπιστικές ανάγκες που προκύπτουν από τις διάφορες αυτές καταστάσεις·

– προστασία και βελτίωση της ανθρώπινης υγείας·

– βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που ενθαρρύνουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την ανταγωνιστικότητα των βιομηχανικών κλάδων και ιδίως για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις·

– τουρισμός, καθώς και ενθάρρυνση ευνοϊκού περιβάλλοντος για την ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας.

3.2.        Ως μέλη του FAO, τόσο η ΕΕ όσο και τα κράτη μέλη της έχουν αρμοδιότητες να ενεργούν στον FAO όσον αφορά οργανωτικά και διαδικαστικά θέματα, καθώς και νομικά και δημοσιονομικά ζητήματα, την εκλογή προέδρων, την έγκριση της ημερησίας διάταξης και υποβολή εκθέσεων.

Παράρτημα 2

ρυθμισεισ μεταξυ του Συμβουλιου και της Επιτροπησ οσον αφορα την ασκηση των δικαιωματων του μελουσ της Ευρωπαϊκησ ενωσησ και των κρατων μελων της στον Οργανισμο επισιτισμου και γεωργιασ (FAO)

1.           Πεδίο εφαρμογής και γενικές αρχές

Οι ρυθμίσεις αυτές ισχύουν για την προετοιμασία και την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και των κρατών μελών της σε όλα τα όργανα και τις συμφωνίες του FAO, περιλαμβανομένων των συντακτικών επιτροπών. Δεν εφαρμόζονται στα όργανα και τις συμφωνίες στα οποία μόνο η ΕΕ είναι μέλος, ή αντίθετα, σε εκείνα στα οποία μόνο τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι μέλη ή τα όργανα για τα οποία ισχύουν ειδικές ρυθμίσεις[14]. Οι ρυθμίσεις αυτές αντικαθιστούν τις ρυθμίσεις που συνήφθησαν το 1991 (έγγρ. 10478/91, παράρτημα ΙΙ.α), και επικαιροποιήθηκαν το 1992 (έγγρ. 9050/92, παράρτημα ΙΙ.β) και το 1995 (αναφ. 8460/95, παράρτημα ΙΙ.γ).

Οι ρυθμίσεις αυτές θα εφαρμοστούν με πλήρη σεβασμό της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και στο άρθρο 13 παράγραφος 2 της ΣΕΕ ώστε να επιτευχθεί συναφής, πλήρης και ενοποιημένη εξωτερική εκπροσώπηση.

Οι ρυθμίσεις αυτές δεν επηρεάζουν την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της ή την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των θεσμικών οργάνων δυνάμει των Συνθηκών, ούτε τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την έγκριση των θέσεων της ΕΕ από το Συμβούλιο, όπως καθορίζουν οι Συνθήκες. Οι ρυθμίσεις αυτές δεν θίγουν τυχόν μελλοντικές παρόμοιες διατάξεις για άλλους διεθνείς οργανισμούς.

Για τους σκοπούς εφαρμογής αυτών των ρυθμίσεων και σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου[15], ένα θέμα καλύπτεται από θέση της ΕΕ είτε όταν το εν λόγω θέμα υπόκειται σε νομοθεσία της ΕΕ ή πολιτική της ΕΕ που έχει θεσπιστεί με άλλα μέσα (όπως γενικές κατευθυντήριες γραμμές, συμπεράσματα του Συμβουλίου, στρατηγικές της ΕΕ ή συντονισμένες δράσεις της ΕΕ) είτε όταν τέτοια θέση της ΕΕ καθορίζεται για σχετική συνεδρίαση του FAO.

2.           Προετοιμασία συνεδριάσεων του FAO

2.1.        Φόρουμ για συντονισμό

Όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την προετοιμασία και την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους στον FAO υποβάλλονται στα σχετικά προπαρασκευαστικά όργανα του Συμβουλίου (δηλ. συντονιστική ομάδα (FAO), ομάδα εργασίας σε θέματα αλιείας, δασοκομίας ή φυτοϋγειονομικών μέτρων) στις Βρυξέλλες.

Καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιτευχθεί συμφωνία σε αυτές τις ομάδες με πνεύμα καλόπιστης συνεργασίας. Εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία στις ομάδες εργασίας, το θέμα υποβάλλεται στην COREPER και, εφόσον χρειάζεται, στο Συμβούλιο σε εύθετο χρόνο πριν από τη σχετική συνεδρίαση του FAO.

Εφόσον απαιτείται, μπορούν να πραγματοποιούνται τοπικές συνεδριάσεις συντονισμού στη Ρώμη ή αλλού (ανάλογα με τον τόπο συνεδριάσεων του FAO). Η προετοιμασία αυτών των συνεδριάσεων αναλαμβάνεται από την διαπιστευμένη στον FAO αντιπροσωπεία της ΕΕ η οποία ασκεί και την προεδρία σε αυτές, ή όταν η συνεδρίαση του FAO πραγματοποιείται εκτός Ρώμης και η διαπιστευμένη στον FAO αντιπροσωπεία της ΕΕ αδυνατεί να εκτελέσει αυτό το καθήκον, από την αντιπροσωπεία της ΕΕ στη χώρα υποδοχής της συνεδρίασης, ή διαφορετικά, από την αντιπροσωπεία κράτους μέλους στην εν λόγω χώρα ή την Επιτροπή, σε συνεργασία με την αντιπροσωπεία της ΕΕ στον FAO. Σκοπός αυτών των τοπικών συνεδριάσεων συντονισμού είναι η εξέταση απρόβλεπτων ζητημάτων. Οι συνεδριάσεις αυτές δεν μπορούν να μεταβάλουν σημαντικά τις θέσεις, τις κοινές θέσεις, τις κατευθυντήριες γραμμές ή τις δηλώσεις της ΕΕ που καθορίζονται σύμφωνα με το σημείο 2.3 κατωτέρω.

2.2.        «Ενημερωτικό σημείωμα» όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους της ΕΕ και των κρατών μελών της

Όταν απαιτείται δυνάμει του κανόνα XLII παράγραφος 2 των γενικών κανόνων του Οργανισμού (FAO), κατά την παραλαβή των ημερησίων διατάξεων από τον FAO, η Επιτροπή υποβάλλει στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου σχέδιο προσωρινού «ενημερωτικού σημειώματος» όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του μέλους της ΕΕ και των κρατών μελών της (εφεξής «προσωρινό ενημερωτικό σημείωμα»).

Το προσωρινό ενημερωτικό σημείωμα κοινοποιεί την προσωρινή κατανομή καθηκόντων και, κατά περίπτωση, τη ψηφοφορία στα σχετικά όργανα του FAO.

Σε περίπτωση που κράτος μέλος διαφωνήσει με το σχέδιο προσωρινού ενημερωτικού σημειώματος της Επιτροπής, εξηγεί τους λόγους του εγγράφως τουλάχιστον δύο εργάσιμες ημέρες πριν από τη σχετική συνεδρίαση της ομάδας εργασίας.

Η Επιτροπή διαβιβάζει το προσωρινό ενημερωτικό σημείωμα στην αντιπροσωπεία της ΕΕ που είναι διαπιστευμένη στον FAO στη Ρώμη για περαιτέρω διαβίβαση στον FAO.

Η διαβίβαση του προσωρινού σημειώματος δεν προδικάζει πιθανές μεταγενέστερες τροποποιήσεις που ενδέχεται να διαβιβαστούν στον FAO. Τούτο μπορεί να συμβεί, ειδικότερα, όταν οι θέσεις ή κοινές θέσεις της ΕΕ (που ενδέχεται να έχουν τη μορφή κατευθυντηρίων γραμμών ή δηλώσεων) καθορίζονται μόνο μετά τη διαβίβαση του προσωρινού ενημερωτικού σημειώματος και/ή λόγω της καθυστερημένης παραλαβής εγγράφων αναφοράς από τον FAO.

2.3.        Προετοιμασία και υιοθέτηση κατευθυντηρίων γραμμών και προθέσεις ψήφου

2.3.1.     Οι θέσεις που πρέπει να λαμβάνουν η ΕΕ ή η ΕΕ και τα κράτη μέλη της στον FAO έχουν, κατ’ αρχήν, τη μορφή κατευθυντηρίων γραμμών, ενώ προβλέπεται για τους εξωτερικούς παράγοντες επαρκής ευελιξία ώστε να εκπροσωπούν τα συμφέρονται της ΕΕ και/ή των κρατών μελών της με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Μόνο όταν κρίνεται αναγκαίο, οι θέσεις θα πρέπει να καθορίζονται πλήρως σε δηλώσεις. Η αρμοδιότητα ανάληψης δράσης ανάλογα με τις κατευθυντήριες γραμμές ή πραγματοποίησης δηλώσεων καλύπτει επίσης το δικαίωμα ψηφοφορίας.

2.3.2.     Για στοιχεία της ημερήσιας διάταξης που καλύπτονται από υφιστάμενες θέσεις της ΕΕ[16], η Επιτροπή ενημερώνει το Συμβούλιο σχετικά με σχέδια κατευθυντηρίων γραμμών της ΕΕ που αντικατοπτρίζουν τις εν λόγω θέσεις της ΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας και για να επιτραπεί στην Επιτροπή να αξιοποιεί κάθε διαθέσιμη εμπειρογνωσία, τα κράτη μέλη μπορούν να υποβάλουν παρατηρήσεις τις οποίες λαμβάνει υπόψη η Επιτροπή όταν ολοκληρώνει τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ.

2.3.3.     Για τα στοιχεία της ημερήσιας διάταξης που δεν καλύπτονται από υφιστάμενες θέσεις της ΕΕ[17], αλλά είναι αναγκαίο ή κρίνεται σκόπιμο να καθοριστεί θέση της ΕΕ για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο προς επικύρωση σχέδιο θέσης της ΕΕ (που μπορεί να έχει τη μορφή κατευθυντηρίων γραμμών ή δηλώσεων), βλ. σημείο 2.3.1.).

Οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται όταν υφιστάμενες θέσεις της ΕΕ πρέπει να προσαρμοστούν σημαντικά για τους σκοπούς θέσης που πρέπει να ληφθεί στον FAO.

Κατά την εκπόνηση των σχεδίων της, η Επιτροπή αξιοποιεί την εμπειρογνωσία από τα κράτη μέλη, εφόσον είναι σκόπιμο.

2.3.4.     Οι κοινές κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ και των κρατών μελών της καθορίζονται για στοιχεία της ημερήσιας διάταξης τα οποία:

2.3.4.1.  καλύπτουν τομείς συνεργασίας με τρίτες χώρες και την ανθρωπιστική βοήθεια (μέρος V τίτλος ΙΙΙ της ΣΛΕΕ) και για τους οποίους κρίνεται σκόπιμο η ΕΕ και τα κράτη μέλη της να προβούν σε κοινές δηλώσεις σχετικά με τις αντίστοιχες δράσεις τους σε αυτούς τους τομείς· ή

2.3.4.2.  καλύπτονται εν μέρει από θέση της ΕΕ αλλά, ταυτόχρονα, συνδέονται στενά με ζητήματα για τα οποία αποκλείεται έκδοση θέσης της ΕΕ· ή

2.3.4.3.  καλύπτουν οργανωτικά και διαδικαστικά θέματα, όπως εκλογή προέδρων, υιοθέτηση ημερησίων διατάξεων και εκθέσεις.

Σχέδια για τον καθορισμό τέτοιων κοινών κατευθυντηρίων γραμμών υποβάλλονται από την Επιτροπή για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στα σημεία 2.3.4.1. και 2.3.4.2. και από το κράτος μέλος που ασκεί την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο σημείο 2.3.4.3.

2.3.5.     Για τα στοιχεία της ημερήσιας διάταξης που δεν καλύπτονται από θέση της ΕΕ ή κοινές θέσεις, τα κράτη μέλη ενημερώνονται αμοιβαία και ενημερώνουν την αντιπροσωπεία της ΕΕ και την Επιτροπή σχετικά με τα σχέδια θέσεών τους και τις προθέσεις ψήφου τους.

2.3.6.     Τα σχέδια υποβάλλονται στο σχετικό προπαρασκευαστικό όργανο του Συμβουλίου εάν είναι δυνατό πέντε εργάσιμες ημέρες πριν από τη συνεδρίαση του οργάνου.

3.           Παρεμβασεισ και ψηφοφορία σε οργανα του FAO

3.1.        Η αντιπροσωπεία της ΕΕ και/ή η Επιτροπή ενεργούν βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών της ΕΕ ή προβαίνουν σε δηλώσεις της ΕΕ «εξ ονόματος της ΕΕ» (και, κατά περίπτωση, ψηφίζουν ανάλογα).

3.2.        Η αντιπροσωπεία της ΕΕ και/ή η Επιτροπή ενεργούν βάσει κοινών κατευθυντηρίων γραμμών ή προβαίνουν σε δηλώσεις της ΕΕ «εξ ονόματος της ΕΕ» (και, κατά περίπτωση, ψηφίζουν ανάλογα).

3.3.        Ωστόσο, στις ακόλουθες περιπτώσεις, το εξουσιοδοτημένο κράτος μέλος ενεργεί βάσει κοινών κατευθυντηρίων γραμμών ή προβαίνει σε κοινές δηλώσεις «εξ ονόματος της ΕΕ και των κρατών μελών της» (και, κατά περίπτωση, ψηφίζουν ανάλογα).

– Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο σημείο 2.3.4.2, όταν η κοινή θέση περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο στοιχεία που δεν καλύπτονται από θέση της ΕΕ. Αυτή η κατανομή αρμοδιοτήτων γίνεται λαμβανομένου υπόψη του κύριου αντικτύπου που αναμένεται να έχει στην ΕΕ ή στα κράτη μέλη της η πολιτική που ακολουθείται στον FAO.

– Για οργανωτικά και διαδικαστικά θέματα, όπως εκλογή προέδρων, υιοθέτηση ημερησίων διατάξεων και υποβολή εκθέσεων.

3.4.        Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε δηλώσεις για δικό τους λογαριασμό (και, κατά περίπτωση, ψηφίζουν ανάλογα).

3.5.        Όσον αφορά τις τρεις επιτροπές του FAO στις οποίες η συμμετοχή υπόκειται σε ορισμένα κριτήρια (Οικονομική Επιτροπή, Επιτροπή Προγράμματος και Επιτροπή Συνταγματικών και Νομικών Θεμάτων), και στις οποίες η ΕΕ δεν είναι ακόμη μέλος, το(/τα) οριζόμενο(/οριζόμενα) μέλος(/μέλη) από το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη της ΕΕ που συμμετέχουν σε αυτές τις επιτροπές εξουσιοδοτείται(/εξουσιοδοτούνται), κατά περίπτωση, να προβούν σε δηλώσεις ή κοινές δηλώσεις της ΕΕ και, κατά περίπτωση, να ψηφίσουν.

4.           Πρακτικές λεπτομέρειες

4.1.        Οι δηλώσεις ή οι κοινές δηλώσεις της ΕΕ πραγματοποιούνται από το έδρανο μπροστά στο οποίο υπάρχει πλακέτα όπου αναγράφεται «ΕΕ». Οι δηλώσεις της ΕΕ εκδίδονται «εξ ονόματος της ΕΕ». Οι κοινές δηλώσεις εκδίδονται «εξ ονόματος της ΕΕ και των κρατών μελών της».

4.2.        Για να αποκτήσουν την καλύτερη δυνατή εμπειρογνωσία και να ενισχύσουν, όπου είναι αναγκαίο, τους πόρους τους, η αντιπροσωπεία της ΕΕ και/ή η Επιτροπή μπορούν να αποφασίζουν για την πραγματοποίηση ειδικών συνεδριάσεων του FAO, ώστε να ζητείται η γνώμη εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών οι οποίοι ενδέχεται να κληθούν να λάβουν τον λόγο για να εξηγήσουν τις δηλώσεις, ομιλώντας από το έδρανο μπροστά στο οποίο υπάρχει πλακέτα όπου αναγράφεται «ΕΕ».

4.3.        Ερωτηματολόγια: Η Επιτροπή θα απαντήσει στα ερωτηματολόγια που αποστέλλει ο FAO στην ΕΕ. Πριν η Επιτροπή επιστρέψει τα συμπληρωμένα ερωτηματολόγια στον FAO, θα τα αποστείλει στο Συμβούλιο για τυχόν παρατηρήσεις. Τα κράτη μέλη διαθέτουν 10 ημέρες για να αντιδράσουν.

[1]               Παγκόσμιο πρόγραμμα τροφίμων (ΠΠΤ) και Διεθνές ταμείο αγροτικής ανάπτυξης (IFAD).

[2]               P7_TA-PROV(2011)0229

[3]               Επιστολή του Προέδρου του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 4ης Οκτωβρίου 1994 (8406).

[4]               Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (GFCM)· Συμφωνία σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνει το κράτος λιμένα για την πρόληψη, αποτροπή και εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας· Επιτροπή του Κώδικα Τροφίμων· Διεθνής Σύμβαση για την προστασία των φυτών (IPPC).

[5]               Έγγραφο του Συμβουλίου 10478/91 της 18/12/1991.

[6]               Έγγραφο του Συμβουλίου 9050/92 της 7ης Οκτωβρίου 1992.

[7]               Έγγραφο του Συμβουλίου 8460/95 της 26 Ιουνίου 1995.

[8]               Υπόθεση αριθ. C-25/94 της 19.3.1996.

[9]               Συμφωνία του FAO για την προαγωγή της συμμόρφωσης προς διεθνή μέτρα διατήρησης και διαχείρισης από αλιευτικά σκάφη στην ανοικτή θάλασσα του 1993· Συμφωνία σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνει το κράτος λιμένα για την πρόληψη, αποτροπή και εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας του 2009· Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (GFCM)· Επιτροπή Τόνου Ινδικού Ωκεανού (IOTC)· Επιτροπή του Κώδικα Τροφίμων· Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καταπολέμηση του αφθώδους πυρετού (EuFMD)· Διεθνής Σύμβαση για την προστασία των φυτών (IPPC).

[10]               Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (GFCM)· Συμφωνία σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνει το κράτος λιμένα για την πρόληψη, αποτροπή και εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας Επιτροπή του Κώδικα Τροφίμων· Διεθνής Σύμβαση για την προστασία των φυτών (IPPC)

[11]                      Επιστολή του Προέδρου του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 4ης Οκτωβρίου 1994 (8406).

[12]               Ρηματική διακοίνωση της 27ης Νοεμβρίου 2009.

[13]               Η ΕΕ θεωρεί ότι η συστηματική υποβολή τέτοιου ενημερωτικού σημειώματος δεν απαιτείται για συνεδριάσεις ή ειδικά σημεία της ημερήσιας διάταξης όταν δεν προβλέπεται ψηφοφορία ή η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών της απορρέει απευθείας από την παρούσα δήλωση αρμοδιοτήτων.

[14]             Συμφωνία του FAO για την προαγωγή της συμμόρφωσης προς διεθνή μέτρα διατήρησης και διαχείρισης από αλιευτικά σκάφη στην ανοικτή θάλασσα του 1993· Συμφωνία σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνει το κράτος λιμένα για την πρόληψη, αποτροπή και εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας του 2009· Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (GFCM)· Επιτροπή Τόνου Ινδικού Ωκεανού (IOTC)· Επιτροπή του Κώδικα Τροφίμων· Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καταπολέμηση του αφθώδους πυρετού (EuFMD)· Διεθνής Σύμβαση για την προστασία των φυτών (IPPC).

[15]             Υπόθεση C-246/07, Επιτροπή κατά Σουηδίας, Συλλογή 2010, σ. I-3317.

[16]             Συμπεριλαμβανομένων στοιχείων της ημερήσιας διάταξης που περιέχουν επίσης δευτερεύοντα στοιχεία που δεν καλύπτονται από θέση της ΕΕ.

[17]             Συμπεριλαμβανομένων στοιχείων της ημερήσιας διάταξης που περιέχουν επίσης δευτερεύοντα στοιχεία που καλύπτονται ήδη από θέση της ΕΕ.