ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

1.1. Γενικό πλαίσιο

Τα ιδρύματα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ΕΕ, ιδίως στην κοινωνία των πολιτών. Μέσω των διαφόρων δραστηριοτήτων τους σε πολυάριθμους τομείς, συμβάλλουν στις θεμελιώδεις αξίες και στόχους της Ένωσης, όπως ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η προστασία των μειονοτήτων, η απασχόληση και η κοινωνική πρόοδος, η προστασία και η βελτίωση του περιβάλλοντος ή η προώθηση των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων. Στο πλαίσιο αυτό, συμβάλλουν σημαντικά στην επίτευξη των φιλόδοξων στόχων για έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη που καθορίζει η στρατηγική Ευρώπη 2020[1]. Επίσης, προωθούν και διευκολύνουν την πιο ενεργή συμμετοχή των πολιτών και της κοινωνίας των πολιτών στο ευρωπαϊκό σχέδιο. Εντούτοις, κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους συναντούν διάφορα εμπόδια σε ολόκληρη την ΕΕ.

Η ανακοίνωση με τίτλο «Πράξη για την Ενιαία Αγορά»[2], η οποία εγκρίθηκε τον Απρίλιο του 2011, επεσήμανε την ανάγκη τερματισμού του κατακερματισμού της αγοράς και άρσης των φραγμών και των εμποδίων στη διακίνηση υπηρεσιών, καινοτομίας και δημιουργικότητας, προκειμένου να διασφαλιστεί η ανάπτυξη και η απασχόληση, καθώς και η προώθηση της ανταγωνιστικότητας. Επιπλέον, τόνισε τη σημασία της ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των πολιτών στην ενιαία αγορά και της διασφάλισης της μεταβίβασης των ωφελειών της στους πολίτες. Στο πλαίσιο της συνεισφοράς των ιδρυμάτων στην κοινωνική οικονομία και τη χρηματοδότηση καινοτόμων κοινωφελών πρωτοβουλιών, η Πράξη για την Ενιαία Αγορά εισηγήθηκε δράση για την άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα ιδρύματα κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους σε διασυνοριακή βάση. Η ίδια εισήγηση υπάρχει στην Έκθεση 2010 για την Ιθαγένεια της ΕΕ με τίτλο «Άρση των εμποδίων στα δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ»[3], η οποία τόνισε τη σημασία της ενίσχυσης της ευρωπαϊκής διάστασης των δραστηριοτήτων των κοινωφελών ιδρυμάτων με σκοπό την προώθηση της δράσης των πολιτών σε επίπεδο ΕΕ.

Η Επιτροπή υπογράμμισε επίσης τη σημασία της ανάπτυξης ευρωπαϊκών νομικών μορφών για τους φορείς του τομέα κοινωνικής οικονομίας (π.χ. ιδρύματα, συνεταιρισμοί και ταμεία αλληλασφάλισης) στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Πρωτοβουλία για την κοινωνική επιχειρηματικότητα» (ΠΚΕ) της 25ης Οκτωβρίου 2011[4]. Στόχος της πρωτοβουλίας για την κοινωνική επιχειρηματικότητα είναι η ανάπτυξη των επιχειρήσεων, οι οποίες εστιάζουν πρωτίστως στην πρόκληση κοινωνικού αντίκτυπου μέσω των δραστηριοτήτων τους, ενώ οι δράσεις της απευθύνονται στους φορείς της κοινωνικής οικονομίας (συμπεριλαμβανομένων των ιδρυμάτων) που πληρούν τα γενικά κριτήρια για «κοινωνική επιχειρηματικότητα», όπως καθορίζονται στην ανακοίνωση, και τους ωφελούν.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εισηγήθηκε τη θέσπιση κατάλληλου νομικού πλαισίου για τα ιδρύματα (καθώς και για τους φορείς αλληλασφάλισης και τα σωματεία) στο ψήφισμά του σε απάντηση της Πράξης της Επιτροπής για την Ενιαία Αγορά και τοποθετήθηκε υπέρ της κατάρτισης θεσμικού πλαισίου (καταστατικού) για τα εν λόγω νομικά πρόσωπα στη γραπτή δήλωσή του 84/2010 του Μαρτίου 2011, ενώ παρότρυνε την Επιτροπή να εργαστεί για την επίτευξη αυτού του στόχου σε προγενέστερα ψηφίσματά του, το 2009 και το 2006[5]. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή συνηγόρησε υπέρ της κατάρτισης θεσμικού πλαισίου στη δική της γνωμοδότηση πρωτοβουλίας του 2010[6], στην οποία εξέθετε τις σκέψεις της σχετικά με τον τρόπο κατάρτισης του εν λόγω θεσμικού πλαισίου, ενώ η Επιτροπή των Περιφερειών υποστήριξε την εξαγγελία της Επιτροπής για την πρωτοβουλία σχετικά με τα ιδρύματα στην Πράξη για την Ενιαία Αγορά[7].

1.2. Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Τα ιδρύματα δεν μπορούν να διακινούν αποτελεσματικά τα κεφάλαια σε διασυνοριακή βάση στην ΕΕ. Όταν αποφασίζουν να ασκήσουν δραστηριότητες εκτός συνόρων, πρέπει να ξοδεύουν μέρος των πόρων που συγκεντρώνουν σε νομικές συμβουλές και στην εκπλήρωση των νομικών και διοικητικών απαιτήσεων που ορίζονται από τις διάφορες εθνικές νομοθεσίες.

Η παρούσα πρωτοβουλία δημιουργεί μια νέα ευρωπαϊκή νομική μορφή που αποσκοπεί στη διευκόλυνση της σύστασης ιδρυμάτων και της άσκησης των δραστηριοτήτων τους στην ενιαία αγορά. Επίσης, θα επιτρέπει στα ιδρύματα να διακινούν πιο αποτελεσματικά τα ιδιωτικά κεφάλαια για κοινωφελείς σκοπούς σε διασυνοριακή βάση στην ΕΕ. Αυτό, με τη σειρά του, αναμένεται να οδηγήσει – π.χ., λόγω των χαμηλότερων δαπανών για τα ιδρύματα – στη διάθεση μεγαλύτερης χρηματοδότησης για κοινωφελείς δραστηριότητες και, κατά συνέπεια, να έχει θετικό αντίκτυπο στο δημόσιο όφελος των Ευρωπαίων πολιτών και της οικονομίας της ΕΕ συνολικά.

Η παρούσα πρόταση δεν έχει σκοπό να ασχοληθεί με την ιδιαίτερη κατάσταση των πολιτικών ιδρυμάτων που είναι συνδεδεμένα με πολιτικά κόμματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα ιδρύματα αυτά υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες βάσει του ενωσιακού δικαίου από το 2007, ιδίως όσον αφορά την πρόσβασή τους σε ενωσιακή χρηματοδότηση (από κοινού με τα πολιτικά κόμματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο)[8]. Η Επιτροπή επανεξετάζει επί του παρόντος τους κανόνες αυτούς και θα εκδώσει νομοθετική πρόταση για την τροποποίησή τους στη διάρκεια του 2012[9].

2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Κατά την προετοιμασία της παρούσας πρότασης, η Επιτροπή βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε εξωτερική εμπειρογνωμοσύνη και συζήτησε διεξοδικά το θέμα με διάφορους φορείς.

Πρώτον, το 2008 εκπονήθηκε και δημοσιεύθηκε μελέτη σκοπιμότητας — από μια κοινοπραξία που αποτελείται από το Ινστιτούτο Max Planck συγκριτικού και ιδιωτικού διεθνούς δικαίου του Αμβούργου και το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (Κέντρο Κοινωνικών Επενδύσεων)[10] — η οποία κατέδειξε ότι το θεσμικό πλαίσιο ευρωπαϊκού ιδρύματος (το οποίο είτε θίγει είτε όχι φορολογικά θέματα) είναι η προτιμότερη επιλογή πολιτικής για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εντοπίστηκαν.

Δεύτερον, η Επιτροπή πραγματοποίησε, μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαΐου 2009, δημόσια διαβούλευση σχετικά με τις συστάσεις της μελέτης σκοπιμότητας. Ενώ τα ιδρύματα εξέφραζαν ισχυρή υποστήριξη στο θεσμικό πλαίσιο, οι εθνικές αρχές και, ως ένα βαθμό, οι ενώσεις επιχειρήσεων ήταν πιο δύσπιστες ως προς την ανάγκη και τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας νομικής μορφής. Μια πιο γενική διαβούλευση σχετικά με την ανακοίνωση με τίτλο «Προς μια Πράξη για την Ενιαία Αγορά» που πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2010-2011 κατέδειξε επίσης ισχυρό ενδιαφέρον για το θεσμικό πλαίσιο από το μη κερδοσκοπικό τομέα.

Επιπροσθέτως, η Επιτροπή συγκέντρωσε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με συγκεκριμένα προβλήματα που συνάντησε μέσω διμερών συζητήσεων με ιδρύματα, ιδίως κατά τη διάρκεια της «Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Ιδρυμάτων» τον Ιούνιο του 2010 και μέσω επαφών με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ιδρυμάτων (EFC).

Επίσης, η Επιτροπή συγκέντρωσε πληροφορίες για τη σχετική εθνική νομοθεσία από τις εθνικές αρχές μέσω ενός ερωτηματολογίου και μεταγενέστερων συζητήσεων στην ομάδα εμπειρογνωμόνων εταιρικού δικαίου (CLEG)[11] το 2009, το 2010 και το 2011. Πολλά κράτη μέλη εξέφρασαν επιφυλάξεις ως προς την ανάγκη για νέες ευρωπαϊκές νομικές μορφές, συμπεριλαμβανομένων των ιδρυμάτων.

Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τα ανωτέρω σχόλια και ανησυχίες κατά την εκπόνηση του σχεδίου πρότασης βασιζόμενη σε μια ανάλυση των αναγκών των ιδρυμάτων και των εθνικών νομικών συστημάτων και επιλέγοντας λύσεις (π.χ. σε ό,τι αφορά το πεδίο εφαρμογής της πρωτοβουλίας) με τις οποίες ενδέχεται να επιτευχθεί πιο εύκολα συμβιβασμός, δεδομένης της ποικιλομορφίας των εθνικών νομοθεσιών.

Η εκτίμηση επιπτώσεων έχει στηριχθεί στα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν, όπως αναφέρεται παραπάνω. Το συνολικό πρόβλημα που εντοπίστηκε ήταν το γεγονός ότι η ποικιλία εθνικών αστικών και φορολογικών κανόνων κατέστησε τις διασυνοριακές δραστηριότητες των ιδρυμάτων δαπανηρές και δυσκίνητες και ότι, ως αποτέλεσμα, η διασυνοριακή διακίνηση κεφαλαίων για κοινωφελείς σκοπούς μέσω ιδρυμάτων έτυχε σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκούς εκμετάλλευσης. Στα ειδικότερα προβλήματα που εντοπίστηκαν περιλαμβανόταν η αβεβαιότητα σχετικά με την αναγνώριση ιδρύματος ως κοινωφελούς σε άλλα κράτη μέλη, οι δαπάνες για τη συγκέντρωση και διανομή κεφαλαίων σε διασυνοριακή βάση και οι περιορισμένες διασυνοριακές δωρεές.

Έχουν εξεταστεί οι ακόλουθες επιλογές: (1) καμία νέα δράση πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ, (2) ενημερωτική εκστρατεία και εθελοντικός χάρτης ποιότητας, (3) θεσμικό πλαίσιο (καταστατικό) ευρωπαϊκού ιδρύματος (το οποίο είτε θίγει είτε όχι φορολογικά θέματα) και (4) περιορισμένη εναρμόνιση των νόμων για τα ιδρύματα.

Η επιλογή καμία νέα δράση βασίζεται σε πρωτοβουλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, συμπεριλαμβανομένων των υποθέσεων παράβασης και των εργασιών στον φορολογικό τομέα που διασφαλίζουν την ολοκλήρωση της εφαρμογής της οδηγίας περί υπηρεσιών, των μη νομοθετικών πρωτοβουλιών στον τομέα της έρευνας και των πρωτοβουλιών στον τομέα των ιδρυμάτων για την υποστήριξη των διασυνοριακών δωρεών.

Η επιλογή της ενημερωτικής εκστρατείας επιδιώκει τη βελτίωση της γνώσης των ιδρυμάτων για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο των εθνικών νομοθεσιών κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους σε διασυνοριακή βάση. Επιπροσθέτως, ο χάρτης ποιότητας, που θα καταρτιστεί από ιδρύματα σε εθελοντική βάση και ένα συνδεδεμένο «ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας» που θα μπορούσε να απονέμεται σε ιδρύματα που συμμορφώνονται με το χάρτη στοχεύουν στη διασφάλιση της ποιότητας και της αξιοπιστίας των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων.

Η επιλογή του θεσμικού πλαισίου ευρωπαϊκού ιδρύματος, το οποίο δεν θίγει φορολογικά θέματα προτείνει μια εναλλακτική νομική μορφή για τα ιδρύματα, δεν προβλέπει αλλαγές στις υπάρχουσες μορφές των εθνικών ιδρυμάτων και η χρήση του γίνεται σε εθελοντική βάση. Το θεσμικό πλαίσιο θέτει ορισμένες απαιτήσεις (π.χ. ελάχιστα περιουσιακά στοιχεία, κοινωφελείς σκοποί όπως εγκρίνονται από τα περισσότερα κράτη μέλη) προκειμένου να καταστεί ευρωπαϊκό ίδρυμα.

Η επιλογή του θεσμικού πλαισίου ευρωπαϊκού ιδρύματος, το οποίο θίγει φορολογικά θέματα απαιτεί, επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη να θεωρούν ένα ευρωπαϊκό ίδρυμα ισοδύναμο με τα εγχώρια κοινωφελή ιδρύματα και, κατά συνέπεια, να του παραχωρούν τις ίδιες φορολογικές απαλλαγές που παρέχονται στα εν λόγω εγχώρια ιδρύματα. Η ίδια λύση εφαρμόζεται σε σχέση με τους δωρητές και τους δικαιούχους του ευρωπαϊκού ιδρύματος.

Ως περιορισμένη εναρμόνιση των νόμων για τα ιδρύματα νοείται η εναρμόνιση των προϋποθέσεων εκείνων που χρειάζεται να πληρούν τα ιδρύματα για να είναι δυνατή η εγγραφή τους σε μητρώα και η άσκηση των δραστηριοτήτων τους στο εξωτερικό, δηλαδή αποδεκτοί σκοποί ενός κοινωφελούς ιδρύματος, ελάχιστα περιουσιακά στοιχεία, απαιτήσεις εγγραφής σε μητρώο και ορισμένες πτυχές της εσωτερικής διακυβέρνησης. Τα κράτη μέλη θα υποχρεούνται να επιτρέπουν στα ιδρύματα που πληρούν τα εναρμονισμένα κριτήρια να ασκούν τις δραστηριότητές τους στη χώρα τους χωρίς την επιβολή πρόσθετων απαιτήσεων. Εξετάστηκαν επίσης οι επιλογές πιο εκτεταμένης εναρμόνισης των εθνικών νομοθεσιών για τα ιδρύματα και η εναρμόνιση της φορολογικής μεταχείρισης των ιδρυμάτων και των δωρητών τους.

Η ανάλυση των επιπτώσεων των προτεινόμενων επιλογών κατέδειξε ότι το θεσμικό πλαίσιο ευρωπαϊκού ιδρύματος με αυτόματη εφαρμογή φορολογικής μεταχείρισης χωρίς διακρίσεις είναι η καταλληλότερη επιλογή, αίροντας τα διασυνοριακά εμπόδια για ιδρύματα και δωρητές και διευκολύνοντας την αποδοτική διακίνηση κεφαλαίων για κοινωφελείς σκοπούς.

3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 3.1. Νομική βάση

Η νομική βάση του προτεινόμενου κανονισμού σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο ευρωπαϊκού ιδρύματος είναι το άρθρο 352 ΣΛΕΕ, το οποίο προσφέρει την κατάλληλη νομική βάση, σε περίπτωση που καμία άλλη διάταξη της Συνθήκης δεν παρέχει τις απαραίτητες αρμοδιότητες στα όργανα της ΕΕ για την έγκριση ενός μέτρου.

Το άρθρο 352 είναι η νομική βάση που έχει επιλεγεί για τις υφιστάμενες ευρωπαϊκές νομικές μορφές στο πεδίο του εταιρικού δικαίου, δηλαδή την Ευρωπαϊκή Εταιρεία, τον Ευρωπαϊκό Όμιλο Οικονομικού Σκοπού και τον Ευρωπαϊκό Συνεταιρισμό. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επιβεβαίωσε στην ετυμηγορία του[12] σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Συνεταιρισμό ότι το άρθρο 352 ήταν η σωστή νομική βάση.

3.2. Επικουρικότητα και αναλογικότητα

Η προτεινόμενη δράση συμμορφώνεται πλήρως με την αρχή της επικουρικότητας. Η δράση της ΕΕ είναι αναγκαία για την άρση των υφιστάμενων εθνικών φραγμών και περιορισμών που συναντούν τα ιδρύματα κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους σε ολόκληρη την ΕΕ. Η υφιστάμενη κατάσταση καταδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται κατάλληλα σε εθνικό επίπεδο και ότι ο διασυνοριακός χαρακτήρας του απαιτεί κοινό πλαίσιο για την ενίσχυση της κινητικότητας των ιδρυμάτων. Η δράση από τα κράτη μέλη και μόνο δεν θα επέτρεπε την επίτευξη βέλτιστων αποτελεσμάτων για τους πολίτες της ΕΕ από την ενιαία αγορά. Η πρωτοβουλία αυτή δίνει στα ιδρύματα τη δυνατότητα να επιλέξουν την προτεινόμενη ευρωπαϊκή νομική μορφή και διευκολύνει τις διασυνοριακές δραστηριότητές τους.

Η προτεινόμενη δράση είναι κατάλληλη και δεν υπερβαίνει τα αναγκαία μέτρα για την ικανοποιητική επίτευξη των στόχων που έχουν καθοριστεί και, συνεπώς, συμμορφώνεται με την αρχή της αναλογικότητας. Στόχος είναι η δημιουργία νέας νομικής μορφής εκτός των εθνικών μορφών, αφήνοντας αμετάβλητες τις διάφορες εθνικές νομοθεσίες που ήδη υπάρχουν. Αφήνει στα κράτη μέλη την επιλογή και το πεδίο εφαρμογής της υποστήριξης και ανάπτυξης των εθνικών νομικών μορφών τους. Επιπλέον, όσον αφορά τη φορολογία, δεν αντικαθιστά τους νόμους των κρατών μελών σχετικά με τη φορολογική μεταχείριση των κοινωφελών ιδρυμάτων (και των δωρητών τους) με ένα νέο σύνολο εναρμονισμένων κανόνων, αλλά απλώς καθιστά τους υφιστάμενους κανόνες αυτομάτως εφαρμοστέους στο ευρωπαϊκό ίδρυμα (και τους δωρητές του). Η προτεινόμενη δράση αντιμετωπίζει τα πιο σημαντικά εμπόδια που συναντούν τα ιδρύματα κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους εκτός συνόρων, χωρίς αναλυτική θέσπιση όλων των κανόνων που εφαρμόζονται στο ευρωπαϊκό ίδρυμα και χωρίς εισαγωγή νέου συνόλου φορολογικών κανόνων.

3.3. Επιλογή νομικού μέσου

Ο κανονισμός είναι το καταλληλότερο μέσο για τη διασφάλιση της ομοιομορφίας του θεσμικού πλαισίου σε όλα τα κράτη μέλη, καθώς μια ευρωπαϊκή νομική μορφή απαιτεί την ομοιόμορφη και άμεση εφαρμογή των κανόνων σε ολόκληρη την ΕΕ.

4. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Το κεφάλαιο I (Γενικές διατάξεις) περιέχει το αντικείμενο, τους κανόνες που εφαρμόζονται στο ευρωπαϊκό ίδρυμα και ένα σύνολο ορισμών για τη διασφάλιση της σαφήνειας των όρων που χρησιμοποιούνται για το σκοπό του κανονισμού.

Ορίζει τα κύρια χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού ιδρύματος: το ευρωπαϊκό ίδρυμα είναι ένας κοινωφελής φορέας με νομική προσωπικότητα και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, έχει διασυνοριακή διάσταση όσον αφορά τις δραστηριότητες ή καταστατικό στόχο διεξαγωγής δραστηριοτήτων σε τουλάχιστον δύο κράτη μέλη και τα ιδρυτικά περιουσιακά στοιχεία του ισοδυναμούν με τουλάχιστον 25.000 ευρώ. Το ευρωπαϊκό ίδρυμα επιτρέπεται να συμμετέχει σε οικονομικές δραστηριότητες, εφόσον το κέρδος χρησιμοποιείται για την εκπλήρωση του (των) κοινωφελούς(-ών) σκοπού(-ών) του, κατ’ εφαρμογή του κανονισμού. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, παρέχεται εξαντλητικός κατάλογος των κοινωφελών σκοπών που γίνονται δεκτοί στο πλαίσιο του αστικού και του φορολογικού δικαίου στα περισσότερα κράτη μέλη.

Το κεφάλαιο II (Σύσταση) θεσπίζει τις μεθόδους σύστασης του ευρωπαϊκού ιδρύματος, το ελάχιστο περιεχόμενο του οργανισμού του και τις απαιτήσεις εγγραφής σε μητρώο.

Όσον αφορά τη σύστασή του, το ευρωπαϊκό ίδρυμα δύναται να συσταθεί εκ του μηδενός (με διάταξη τελευταίας βούλησης, με συμβολαιογραφική πράξη ή μέσω γραπτής δήλωσης οποιουδήποτε (οποιωνδήποτε) φυσικού(-ών) ή/και νομικού(-ών) προσώπου(-ων) ή δημόσιου(-ων) φορέα(-ων) σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία), με συγχώνευση κοινωφελών φορέων νομίμως εγκατεστημένων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή με την μετατροπή ενός εθνικού κοινωφελούς φορέα νομίμως εγκατεστημένου σε ένα κράτος μέλος σε ευρωπαϊκό ίδρυμα.

Το κεφάλαιο προβλέπει κατάλογο εγγράφων και λεπτομερειών που πρέπει να συνοδεύουν τις αιτήσεις για εγγραφή στο μητρώο και πρέπει να δημοσιοποιούνται. Επιπλέον, προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία της καταχώρισης, τα μητρώα απαιτείται να συνεργάζονται μεταξύ τους όσον αφορά τα έγγραφα και τις λεπτομέρειες του ευρωπαϊκού ιδρύματος.

Το κεφάλαιο III (Οργάνωση του ευρωπαϊκού ιδρύματος) θεσπίζει κανόνες σχετικά με το διοικητικό συμβούλιο, τους διευθύνοντες συμβούλους και το εποπτικό συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένων κανόνων σχετικά με τη σύγκρουση συμφερόντων. Προκειμένου να διασφαλίσει την εμπιστοσύνη και την αξιοπιστία του, το ευρωπαϊκό ίδρυμα πρέπει να εφαρμόζει υψηλά πρότυπα διαφάνειας και υπευθυνότητας.

Κεφάλαιο IV (Έδρα και μεταφορά της). Το ευρωπαϊκό ίδρυμα μπορεί να μεταφέρει την έδρα του σε άλλο κράτος μέλος, διατηρώντας τη νομική προσωπικότητά του και χωρίς να χρειάζεται να υποβληθεί σε εκκαθάριση.

Το κεφάλαιο V (Συμμετοχή εργαζομένων και εθελοντών) περιέχει κανόνες που αφορούν την ενημέρωση και διαβούλευση εργαζομένων και εθελοντών, κατ’ εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας της ΕΕ. Η πρόταση δεν περιέχει κανόνες για τη συμμετοχή των εργαζομένων στο συμβούλιο, καθώς η συμμετοχή σε επίπεδο συμβουλίου σε κοινωφελείς φορείς υφίσταται σε πολύ λίγα κράτη μέλη.

Κεφάλαιο VI (Διάλυση του ευρωπαϊκού ιδρύματος). Ο κανονισμός επιτρέπει τη μετατροπή του ευρωπαϊκού ιδρύματος σε κοινωφελή φορέα που διέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του, υπό την προϋπόθεση ότι η μετατροπή επιτρέπεται βάσει του οργανισμού του ευρωπαϊκού ιδρύματος. Επίσης, περιέχει κανόνες για την εκκαθάριση, σε περιπτώσεις που ο σκοπός του ευρωπαϊκού ιδρύματος έχει εκπληρωθεί ή δεν είναι δυνατό να εκπληρωθεί, ο χρόνος για τον οποίο συστάθηκε έχει λήξει ή έχει χάσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία του.

Το κεφάλαιο VII (Εποπτεία κράτους μέλους) παρέχει ισχυρές εξουσίες στις αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές, προκειμένου να τους επιτρέπει την αποτελεσματική επίβλεψη των δραστηριοτήτων των κοινωφελών φορέων για τους οποίους είναι υπεύθυνες. Διαθέτουν, π.χ. την αρμοδιότητα έγκρισης μιας αλλαγής στο σκοπό του ευρωπαϊκού ιδρύματος, εξέτασης των υποθέσεων του ευρωπαϊκού ιδρύματος, έκδοσης προειδοποιήσεων για το διοικητικό συμβούλιο και εντολής στο διοικητικό συμβούλιο για συμμόρφωση με τον οργανισμό του ευρωπαϊκού ιδρύματος, τον κανονισμό και την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, απόλυσης ή πρότασης σε δικαστήριο για απόλυση ενός μέλους του συμβουλίου ή εκκαθάρισης ή πρότασης σε δικαστήριο για εκκαθάριση του ευρωπαϊκού ιδρύματος. Οι εποπτικές αρχές απαιτείται επίσης να συνεργάζονται και να ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους, ενώ περιλαμβάνονται κανόνες όσον αφορά τη συνεργασία μητρώων και εποπτικών αρχών με τις φορολογικές αρχές.

Κεφάλαιο VIII (Φορολογική μεταχείριση). Ο κανονισμός προβλέπει την αυτόματη εφαρμογή στο ευρωπαϊκό ίδρυμα και τους δωρητές του των ίδιων φορολογικών απαλλαγών που χορηγούνται στους εγχώριους κοινωφελείς φορείς. Και τούτο διότι τα κράτη μέλη απαιτείται να θεωρούν το ευρωπαϊκό ίδρυμα ισοδύναμο με τους κοινωφελείς φορείς που συστήνονται βάσει της νομοθεσίας του σχετικών κρατών μελών. Η μεταχείριση των δωρητών και των δικαιούχων του ευρωπαϊκού ιδρύματος πρέπει να βασίζεται στην ίδια αρχή.

Το κεφάλαιο IX (Τελικές διατάξεις) απαιτεί τα κράτη μέλη να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που ισχύουν για τις παραβιάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και να λαμβάνουν όλα τα μέτρα που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της επιβολής τους. Η πρόταση ενσωματώνει ρήτρα αναθεώρησης.

5. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

6. ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Ο προτεινόμενος κανονισμός παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

2012/0022 (APP)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για το θεσμικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού ιδρύματος (FE)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 352,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[13],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[14],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[15],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Οι κοινωφελείς φορείς, μέσω των δραστηριοτήτων τους σε πολυάριθμους τομείς, συμβάλλουν στις θεμελιώδεις αξίες και στόχους της Ένωσης, όπως ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η προστασία των μειονοτήτων, η απασχόληση και η κοινωνική πρόοδος, η προστασία, διατήρηση και βελτίωση του περιβάλλοντος ή η προώθηση των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων.

(2) Το νομικό πλαίσιο στο οποίο οι κοινωφελείς φορείς διεξάγουν τις δραστηριότητές τους στην Ένωση βασίζεται στις εθνικές νομοθεσίες, χωρίς εναρμόνιση σε επίπεδο Ένωσης. Επιπροσθέτως, υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ αστικών και φορολογικών δικαίων σε όλα τα κράτη μέλη. Τέτοιες διαφορές καθιστούν τις διασυνοριακές δραστηριότητες κοινωφελών φορέων δαπανηρές και δυσκίνητες. Ως αποτέλεσμα, η διασυνοριακή διακίνηση κεφαλαίων για κοινωφελείς σκοπούς εξακολουθεί να τυγχάνει ανεπαρκούς εκμετάλλευσης σε μεγάλο βαθμό.

(3) Ενόψει των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι κοινωφελείς φορείς και του γεγονότος ότι δεν υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή νομική μορφή που να μπορούν να χρησιμοποιούν για τις δραστηριότητές τους, πρέπει να προβλεφθεί μια ευρωπαϊκή μορφή ειδικά σχεδιασμένη για τέτοιους φορείς, της οποίας να είναι δυνατή η σύσταση σε ολόκληρη την Ένωση. Η συγκεκριμένη νομική μορφή πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφη σε ολόκληρη την Ένωση για να προωθεί καλύτερα τις διασυνοριακές κοινωφελείς δραστηριότητες.

(4) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τα ψηφίσματα της 6ης Απριλίου 2011 σχετικά με μια ενιαία αγορά για τους Ευρωπαίους[16], της 19ης Φεβρουαρίου 2009 σχετικά με την κοινωνική οικονομία[17] και της 4ης Ιουλίου 2006 σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις και προοπτικές σε σχέση με το εταιρικό δίκαιο[18], ενώ εξέδωσε γραπτή δήλωση την 10η Μαρτίου 2011 σχετικά με τη θέσπιση ευρωπαϊκών καταστατικών (θεσμικών πλαισίων) για φορείς αλληλασφάλισης, σωματεία και ιδρύματα[19], με την οποία εισηγήθηκε την κατάρτιση θεσμικού πλαισίου ευρωπαϊκού ιδρύματος.

(5) Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε γνωμοδότηση την 28η Απριλίου 2010 σχετικά με το καταστατικό (θεσμικό πλαίσιο) ευρωπαϊκού ιδρύματος[20]. Η Επιτροπή των Περιφερειών εξέδωσε γνωμοδότηση την 1η Απριλίου 2011 σχετικά με την Πράξη για την Ενιαία Αγορά[21]. Και οι δύο γνωμοδοτήσεις υποστήριξαν την πρωτοβουλία της Επιτροπής για την κατάρτιση θεσμικού πλαισίου ευρωπαϊκού ιδρύματος.

(6) Το Ευρωπαϊκό ίδρυμα (εφεξής «FE») πρέπει να διέπεται από τους ουσιαστικούς κανόνες που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό και από τον οργανισμό του ευρωπαϊκού ιδρύματος. Οι διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας που εφαρμόζεται στους κοινωφελείς φορείς πρέπει να εφαρμόζονται σε θέματα που δεν ρυθμίζονται από τον κανονισμό ή τον οργανισμό του FE ή ρυθμίζονται μόνο εν μέρει από αυτούς.

(7) Το FE πρέπει να προωθεί μόνο κοινωφελείς σκοπούς, ήτοι σκοπούς που ωφελούν μια ευρέως καθορισμένη ομάδα δικαιούχων. Δεδομένου ότι οι δραστηριότητες των κοινωφελών φορέων εστιάζουν σε τομείς που είναι σημαντικοί για τους Ευρωπαίους πολίτες και την ευρωπαϊκή οικονομία, το αντίστοιχο πεδίο εφαρμογής θα απέφερε τα μεγαλύτερα κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου, πρέπει να οριστεί ο κοινωφελής σκοπός μέσω αναλυτικού καταλόγου σκοπών.

(8) Κύριος σκοπός του θεσμικού πλαισίου είναι η άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα ιδρύματα κατά τη διασυνοριακή άσκηση των δραστηριοτήτων τους στην Ένωση. Κατά συνέπεια, η δράση της Ένωσης πρέπει να εστιάζει σε εκείνους τους κοινωφελείς φορείς που διεξάγουν ήδη δραστηριότητες σε άλλα κράτη μέλη ή έχουν την πρόθεση, όπως δηλώνεται στον οργανισμό τους, να το πράξουν.

(9) Το FE πρέπει να διαθέτει περιουσιακά στοιχεία ορισμένης ελάχιστης αξίας προκειμένου να καταστεί αξιόπιστο για τους δωρητές και τις δημόσιες αρχές, να αποδείξει τη σοβαρότητα του σκοπού του και να αποφύγει κακή χρήση της νομικής μορφής. Ωστόσο, η απαίτηση ελάχιστης αξίας περιουσιακών στοιχείων δεν πρέπει να καθιστά υπερβολικά δαπανηρή τη σύσταση του ευρωπαϊκού ιδρύματος και, επομένως, να καθιστά δυσκολότερη τη χρήση αυτής της νομικής μορφής.

(10) Προκειμένου να είναι πλήρως λειτουργικό, το FE πρέπει να διαθέτει νομική προσωπικότητα και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα σε όλα τα κράτη μέλη και πρέπει να μπορεί να αναλάβει οποιαδήποτε αναγκαία για την εκπλήρωση του κοινωφελούς σκοπού του δραστηριότητα, εφόσον είναι σύμφωνη με τον οργανισμό του και τον παρόντα κανονισμό.

(11) Η ικανότητα άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων, τόσο σχετικών με τον κοινωφελή σκοπό του, όσο και μη συναφών με αυτόν, παρέχει στο FE μια σημαντική πηγή χρημάτων και μέσων αύξησης των διαθέσιμων για κοινωφελείς σκοπούς κεφαλαίων και πρέπει να επιτρέπεται. Εντούτοις, για λόγους διασφάλισης της κατάλληλης χρήσης των περιουσιακών στοιχείων και προστασίας των πιστωτών, πρέπει να καθοριστεί κατώτατο όριο για επιτρεπόμενες μη συναφείς οικονομικές δραστηριότητες.

(12) Για να δοθεί η δυνατότητα στο FE να ασκεί τις διασυνοριακές δραστηριότητές του, πρέπει αυτό να απολαύει, εφόσον χρειάζεται, δικαιώματος εγκατάστασης κατά την έννοια του άρθρου 49 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(13) Για να καταστεί το FE ευρέως προσιτό σε ιδρυτές και ιδρύματα, πρέπει να είναι δυνατή η σύσταση του FE εκ του μηδενός, διά συγχώνευσης μεταξύ εθνικών κοινωφελών φορέων ή διά μετατροπής εθνικών κοινωφελών φορέων σε FE. Προκειμένου να διευκολυνθεί η σύσταση του FE διά μετατροπής ή διασυνοριακής συγχώνευσης, ο κανονισμός πρέπει να θεσπίσει κανόνες σχετικά με τις αντίστοιχες διαδικασίες. Οι συγχωνεύσεις μεταξύ κοινωφελών φορέων που έχουν την έδρα τους στο ίδιο κράτος μέλος πρέπει να διέπονται από τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους.

(14) Για να μην επιβληθούν περιττές επιβαρύνσεις στους κοινωφελείς φορείς, οι διατυπώσεις για την καταχώριση του FE πρέπει να περιορίζονται στις απαιτήσεις που είναι απαραίτητες για την ασφάλεια δικαίου. Τα εθνικά μητρώα πρέπει να γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα FE που έχουν εγγραφεί σε αυτά.

(15) Για να έχει τη δυνατότητα το FE να διαθέτει νομικές δομές που να μπορούν να προσαρμόζονται στις ανάγκες και το μέγεθός του και να εξελίσσονται παράλληλα με τη δραστηριότητά του, το FE πρέπει να είναι ελεύθερο να αποφασίζει με τον οργανισμό του την καταλληλότερη για αυτό εσωτερική οργάνωση . Ωστόσο, πρέπει να προβλεφθούν στον κανονισμό ορισμένοι υποχρεωτικοί κανόνες για τη διακυβέρνηση, καθώς και, ειδικότερα, για το ρόλο και τα καθήκοντα του διοικητικού συμβουλίου και για τον ελάχιστο αριθμό των μελών του. Το FE πρέπει να μπορεί να συνιστά εποπτικό συμβούλιο ή άλλα όργανα. Προκειμένου να διευκολύνονται η ανεξαρτησία των απόψεων και οι κριτικές αντιπαραθέσεις, το διοικητικό συμβούλιο και το εποπτικό συμβούλιο του FE πρέπει να διαθέτουν επαρκή ποικιλομορφία όσον αφορά την ηλικία, το φύλο, το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό υπόβαθρο. Η ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων είναι ιδιαίτερα σημαντική, ώστε να υπάρχει επαρκής εκπροσώπηση του πληθυσμού. Λόγω διαφορών στα εθνικά συστήματα, η ευθύνη των διευθυντών πρέπει να διέπεται από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

(16) Είναι σημαντικό τα περιουσιακά στοιχεία του FE να χρησιμοποιούνται για την προαγωγή του κοινωφελούς σκοπού του. Πρέπει να προβλέπονται σαφείς κανόνες, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε σύγκρουση συμφερόντων που θα διακινδυνεύσει τη συγκεκριμένη αρχή. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι όχι μόνο μια πραγματική σύγκρουση συμφερόντων, αλλά και απλώς η φαινομενική σύγκρουση συμφερόντων μπορεί να έχει αντίκτυπο στη φήμη και την εικόνα του FE.

(17) Χάριν της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας, το FE πρέπει να εφαρμόζει υψηλά πρότυπα διαφάνειας και λογοδοσίας. Το FE πρέπει να τηρεί αρχεία των χρηματοοικονομικών συναλλαγών και των ετήσιων λογαριασμών του. Οι εν λόγω λογαριασμοί πρέπει να ελέγχονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών, για την τροποποίηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 84/253/ΕΟΚ του Συμβουλίου[22] και να δημοσιοποιούνται.

(18) Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στο FE να δρέπει όλα τα οφέλη της ενιαίας αγοράς, πρέπει να μπορεί να μεταφέρει την έδρα του από ένα κράτος μέλος σε άλλο.

(19) Δεδομένων των ειδικών χαρακτηριστικών του, το FE πρέπει να εποπτεύεται από κρατική εποπτική αρχή. Αυτό ισχύει επί του παρόντος σε όλα τα κράτη μέλη για εθνικούς κοινωφελείς φορείς. Προκειμένου να επωφεληθεί από τις διαδικασίες που έχουν ήδη αναπτυχθεί από τις εθνικές αρχές, η εποπτεία πρέπει να πραγματοποιείται σε εθνικό επίπεδο. Ο κανονισμός πρέπει να καθορίζει ελάχιστες αλλά ισχυρές εποπτικές αρμοδιότητες για την διασφάλιση κατάλληλων και επαρκώς ομοιόμορφων εξουσιών για τις εποπτικές αρχές σε ολόκληρη την Ένωση. Χάριν της αποτελεσματικής εποπτείας, πρέπει να εξασφαλίζεται η συνεργασία μεταξύ των εποπτικών αρχών των κρατών μελών.

(20) Τα κράτη μέλη χαίρουν ευρείας ελευθερίας ως προς τον καθορισμό της φορολογικής μεταχείρισης που εφαρμόζεται στους κοινωφελείς φορείς και τους δωρητές τους σε σχέση με τους φόρους εισοδήματος και τους φόρους υπεραξίας, τους φόρους δωρεών και τους φόρους κληρονομιάς, τους φόρους ακίνητης περιουσίας και τους έγγειους φόρους, τους φόρους μεταβίβασης, τους φόρους ταξινόμησης, τα τέλη χαρτοσήμου και παρόμοιους φόρους. Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητη η διασφάλιση της χωρίς διακρίσεις μεταχείρισης από τα κράτη μέλη των αλλοδαπών κοινωφελών φορέων και των δωρητών τους.

(21) Πολλά κράτη μέλη προβλέπουν ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση για τους κοινωφελείς φορείς και τους δωρητές τους. Κατά συνέπεια, το FE, προκειμένου να αποφέρει την υψηλότερη δυνατή προστιθέμενη αξία στους κοινωφελείς φορείς στην Ένωση, πρέπει να μπορεί να επωφελείται από τα ίδια φορολογικά πλεονεκτήματα που παρέχει στους εγχώριους κοινωφελείς φορείς το κράτος μέλος στο οποίο το FE έχει την έδρα του. Η χωρίς διακρίσεις μεταχείριση πρέπει να εφαρμόζεται επίσης στους δωρητές του FE και στους δικαιούχους του FE εντός ή εκτός συνόρων. Σε κάθε περίπτωση, η εν λόγω μεταχείριση πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς καμία ανάγκη το FE ή οι δωρητές ή οι δικαιούχοι του να αποδείξουν ότι το FE είναι ισοδύναμο με τους εγχώριους κοινωφελείς φορείς.

(22) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στα FE την ίδια φορολογική μεταχείριση για τις οικονομικές τους δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των επιτρεπόμενων μη συναφών οικονομικών δραστηριοτήτων, που παρέχουν στους εγχώριους κοινωφελείς φορείς. Κάθε προτιμησιακή φορολογική μεταχείριση για οικονομικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των επιτρεπόμενων μη συναφών οικονομικών δραστηριοτήτων, θα πρέπει να τηρεί τις διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με τον ανταγωνισμό, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.

(23) Πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να εγγυώνται το δικαίωμα των εργαζομένων του FE να ενημερώνονται και να ζητείται η γνώμη τους στο κατάλληλο διεθνικό επίπεδο σε περιπτώσεις όπου το FE διαθέτει σημαντικό αριθμό εργαζομένων σε διαφορετικά κράτη μέλη. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι αρμόζουν στη συγκεκριμένη κατάσταση κάθε FE, οι πρακτικές ρυθμίσεις για τη διεθνική ενημέρωση και διαβούλευση των εργαζομένων πρέπει να διαμορφώνονται πρωτίστως μέσω συμφωνίας μεταξύ των μερών στο FE ή, ελλείψει αυτής, μέσω της εφαρμογής ενός συνόλου επικουρικών απαιτήσεων που περιέχονται στην οδηγία 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων ή διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους[23]. Ενόψει της σημασίας της εθελοντικής εργασίας σε ιδρύματα, οι μακροχρόνια εθελοντές πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία ενημέρωσης και διαβούλευσης στο FE.

(24) Για την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι διατάξεις που θεσπίζουν σε σχέση με τον παρόντα κανονισμό δεν οδηγούν σε δυσανάλογους κανονιστικούς περιορισμούς όσον αφορά το FE ή σε διακριτική μεταχείριση του FE, σε σύγκριση με τους κοινωφελείς φορείς που διέπονται από την εθνική νομοθεσία.

(25) Τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που εφαρμόζονται για τις παραβιάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της παραβίασης της υποχρέωσης ρύθμισης στον οργανισμό του FE των θεμάτων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και πρέπει να διασφαλίζουν την επιβολή τους. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

(26) Η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν προβλέπει, για την θέσπιση του παρόντος κανονισμού, άλλες εξουσίες πλην εκείνων που ορίζονται στο άρθρο 352.

(27) Επειδή οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης για τη διευκόλυνση των διασυνοριακών δραστηριοτήτων κοινωφελών ιδρυμάτων δεν είναι δυνατό να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, εφόσον αφορούν τη δημιουργία μιας μορφής κοινωφελούς ιδρύματος με κοινά χαρακτηριστικά σε ολόκληρη την Ένωση, και είναι δυνατό, συνεπώς, να επιτευχθούν καλύτερα, λόγω της κλίμακας της δράσης, σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να εκδώσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.

(28) Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τους κανόνες σχετικά με τα πολιτικά ιδρύματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2004/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο[24].

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο 1

Γενικές διατάξεις

Τμήμα 1

Αντικείμενο, εφαρμοστέοι κανόνες και ορισμοί

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις προϋποθέσεις που διέπουν τη σύσταση και λειτουργία ενός ευρωπαϊκού ιδρύματος (Fundatio Europaea, εφεξής «FE»).

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού νοούνται ως:

(1)          «περιουσιακά στοιχεία», οι υλικοί και άυλοι πόροι που είναι δυνατό να κατέχονται ή να ελέγχονται για να παράγουν αξία,

(2)          «μη συναφής οικονομική δραστηριότητα», η οικονομική δραστηριότητα του FE που δεν εξυπηρετεί άμεσα τον κοινωφελή σκοπό του κοινωφελούς φορέα,

(3)          «διάταξη τελευταίας βούλησης», κάθε νομικό έγγραφο, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους του οποίου είναι κάτοικος ο διαθέτης, το οποίο περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να πραγματοποιείται η διαχείριση και διανομή της περιουσίας του διαθέτη μετά το θάνατό του,

(4)          «δημόσιος φορέας», κάθε οντότητα, είτε αποτελεί είτε όχι εκ του νόμου μέρος της κεντρικής, εθνικής, περιφερειακής ή τοπικής κυβέρνησης, ή άλλη νομίμως συσταθείσα δημόσια αρχή, η οποία παρέχει δημόσιες υπηρεσίες ή ασκεί δημόσια καθήκοντα βάσει νόμου,

(5)          «κοινωφελής φορέας», το ίδρυμα με κοινωφελή σκοπό ή/και παρόμοιο κοινωφελές νομικό πρόσωπο χωρίς μέλη, το οποίο έχει συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός από τα κράτη μέλη,

(6)          «κράτος μέλος καταγωγής», το κράτος μέλος στο οποίο το FE έχει την έδρα του αμέσως πριν από τη μεταφορά της σε άλλο κράτος μέλος,

(7)          «κράτος μέλος υποδοχής», το κράτος μέλος στο οποίο μεταφέρεται η έδρα του FE.

Άρθρο 3

Κανόνες που εφαρμόζονται στο FE

1. Το FE διέπεται από τον παρόντα κανονισμό και τον οργανισμό του FE.

2. Σε θέματα που δεν ρυθμίζονται, ή μόνο εν μέρει, μέσω του παρόντος κανονισμού ή/και του οργανισμού του FE, το FE διέπεται από τους ακόλουθους κανόνες:

α)      τις διατάξεις που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού,

β)      για θέματα που δεν καλύπτονται από το στοιχείο α), τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας που εφαρμόζονται στους κοινωφελείς φορείς.

Άρθρο 4

Δημοσιοποίηση

1. Οι πληροφορίες που αφορούν το FE και πρέπει να δημοσιοποιούνται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό δημοσιοποιούνται σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία με τρόπο που να είναι εύκολα προσιτές στο κοινό.

2. Οι επιστολές και τα δελτία παραγγελίας του FE, είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή, καθώς και οποιαδήποτε διαδικτυακή τοποθεσία του FE αναφέρουν τις ακόλουθες λεπτομέρειες:

α)      τις απαραίτητες πληροφορίες για τον εντοπισμό του μητρώου που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1, με τον αριθμό εγγραφής του FE στο εν λόγω μητρώο,

β)      την ονομασία του FE, το κράτος μέλος στο οποίο το FE έχει την έδρα του, τη διεύθυνση της έδρας του και

γ)      ανάλογα με την περίπτωση, το γεγονός ότι το FE αποτελεί αντικείμενο διαδικασιών αφερεγγυότητας ή διάλυσης.

Τμήμα 2

Γενικές απαιτήσεις για το FE

Άρθρο 5

Κοινωφελής σκοπός

1. Το FE αποτελεί διακριτό φορέα που έχει συσταθεί για κοινωφελή σκοπό.

2. Το FE υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον εν γένει.

Μπορεί να συσταθεί μόνο για τους ακόλουθους σκοπούς, στους οποίους αφιερώνονται αμετάκλητα τα περιουσιακά στοιχεία του:

α)      τέχνες, πολιτισμός ή διαφύλαξη της ιστορίας,

β)      προστασία του περιβάλλοντος,

γ)      πολιτικά ή ανθρώπινα δικαιώματα,

δ)      εξάλειψη διακρίσεων βάσει φύλου, φυλής, εθνικότητας, θρησκείας, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού ή οποιασδήποτε άλλης προβλεπόμενης από τον νόμο μορφής διάκρισης,

ε)      κοινωνική πρόνοια, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης ή ανακούφισης της φτώχειας,

στ)    ανθρωπιστική βοήθεια ή αρωγή σε περιπτώσεις καταστροφών,

ζ)      αναπτυξιακή βοήθεια και αναπτυξιακή συνεργασία,

η)      βοήθεια σε πρόσφυγες ή μετανάστες,

θ)      προστασία και υποστήριξη παιδιών, νέων ή ηλικιωμένων,

ι)       βοήθεια ή προστασία ατόμων με αναπηρίες,

ια)     προστασία ζώων,

ιβ)     επιστήμη, έρευνα και καινοτομία,

ιγ)     εκπαίδευση και κατάρτιση,

ιδ)     ευρωπαϊκή και διεθνής προσέγγιση,

ιε)     υγεία, ευεξία και ιατρική φροντίδα,

ιστ)   προστασία του καταναλωτή,

ιζ)     βοήθεια ή προστασία ευάλωτων και μειονεκτούντων ατόμων,

ιη)     ερασιτεχνικός αθλητισμός,

κ)      υποστήριξη υποδομών για κοινωφελείς οργανώσεις.

Άρθρο 6

Διασυνοριακή συνιστώσα

Κατά τη στιγμή της εγγραφής σε μητρώο, το FE διεξάγει δραστηριότητες ή έχει καταστατικό στόχο τη διεξαγωγή δραστηριοτήτων σε τουλάχιστον δύο κράτη μέλη.

Άρθρο 7

Περιουσιακά στοιχεία

1. Τα περιουσιακά στοιχεία του FE εκφράζονται σε ευρώ.

2. Το FE διαθέτει περιουσιακά στοιχεία ισοδύναμα με τουλάχιστον 25.000 ευρώ.

Άρθρο 8

Ευθύνη

Η ευθύνη του FE περιορίζεται στα περιουσιακά στοιχεία του.

Τμήμα 3

Νομική προσωπικότητα και δικαιοπρακτική ικανότητα

Άρθρο 9

Νομική προσωπικότητα

Το FE διαθέτει νομική προσωπικότητα σε όλα τα κράτη μέλη.

Το FE αποκτά νομική προσωπικότητα την ημερομηνία κατά την οποία εγγράφεται στο μητρώο σύμφωνα με τα άρθρα 21, 22 και 23.

Άρθρο 10

Δικαιοπρακτική ικανότητα

1. Το FE διαθέτει πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα σε όλα τα κράτη μέλη.

Εάν δεν προβλέπονται περιορισμοί στον οργανισμό του, το FE διαθέτει όλα τα δικαιώματα που είναι απαραίτητα για την άσκηση των δραστηριοτήτων του, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος κυριότητας επί κινητής και ακίνητης περιουσίας, καταβολής χορηγιών, συγκέντρωσης κεφαλαίων, αποδοχής και κατοχής δωρεών οποιουδήποτε είδους, συμπεριλαμβανομένων μετοχών και άλλων διαπραγματεύσιμων τίτλων, κληρονομιών και δωρεών «σε είδος» από οποιαδήποτε νόμιμη πηγή, μεταξύ άλλων και από τρίτες χώρες.

Εφόσον απαιτείται, για την υλοποίηση των δραστηριοτήτων του, το FE διαθέτει το δικαίωμα εγκατάστασης σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.

2. Το FE είναι δυνατό να ενεργεί προς εκπλήρωση του σκοπού του με κάθε νόμιμο τρόπο που επιτρέπεται από τον οργανισμό του, ο οποίος είναι σύμφωνος με τον κοινωφελή σκοπό του και συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό.

3. Εάν δεν προβλέπονται περιορισμοί στον οργανισμό του, το FE μπορεί να διεξάγει δραστηριότητες σε οποιαδήποτε τρίτη χώρα.

Άρθρο 11

Οικονομικές δραστηριότητες

1. Εάν δεν προβλέπονται περιορισμοί στον οργανισμό του, το FE διαθέτει την ικανότητα και είναι ελεύθερο να συμμετέχει σε εμπορικές ή άλλες οικονομικές δραστηριότητες, υπό την προϋπόθεση ότι όλα τα κέρδη χρησιμοποιούνται αποκλειστικά προς εκπλήρωση του (των) κοινωφελούς(-ών) σκοπού(-ών) του.

2. Οι οικονομικές δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με τον κοινωφελή σκοπό του FE επιτρέπονται σε ποσοστό έως 10% του καθαρού ετήσιου κύκλου εργασιών του FE, υπό την προϋπόθεση ότι τα αποτελέσματα από τις μη συναφείς δραστηριότητες παρουσιάζονται χωριστά στους λογαριασμούς.

Κεφάλαιο ΙΙ

Σύσταση

Τμήμα 1

Μέθοδοι σύστασης

Άρθρο 12

Μέθοδοι σύστασης

1. Το FE είναι δυνατό να συσταθεί με μία από τις ακόλουθες μεθόδους:

α)      διάταξη τελευταίας βούλησης οποιουδήποτε φυσικού προσώπου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13,

β)      συμβολαιογραφική πράξη ή γραπτή δήλωση οποιουδήποτε (οποιωνδήποτε) φυσικού(-ών) ή/και νομικού(-ών) προσώπου(-ων) ή δημόσιου(-ων) φορέα(-ων) σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13,

γ)      συγχώνευση νομίμως εγκατεστημένων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη κοινωφελών φορέων, όπως προβλέπεται στα άρθρα 14, 15 και 16,

δ)      μετατροπή σε FE ενός νομίμως εγκατεστημένου σε ένα κράτος μέλος εθνικού κοινωφελούς φορέα, όπως προβλέπεται στα άρθρα 17 και 18.

2. Το FE συστήνεται επ’ αόριστον ή, εφόσον προβλέπεται ρητώς στον οργανισμό του, για συγκεκριμένη χρονική περίοδο όχι μικρότερη από δύο έτη.

Άρθρο 13

Σύσταση διά διάταξης τελευταίας βούλησης, συμβολαιογραφικής πράξης ή γραπτής δήλωσης

Η διάταξη τελευταίας βούλησης, η συμβολαιογραφική πράξη ή η γραπτή δήλωση πρέπει τουλάχιστον:

α)      να εκφράζει την πρόθεση σύστασης του FE,

β)      να εκφράζει την πρόθεση δωρεάς στο FE,

γ)      να καθορίζει τα αρχικά περιουσιακά στοιχεία του FE,

δ)      να καθορίζει τον κοινωφελή σκοπό του FE.

Άρθρο 14

Σύσταση διά συγχώνευσης

1. Το FE μπορεί να συσταθεί διά συγχώνευσης μεταξύ κοινωφελών φορέων νομίμως εγκατεστημένων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

α)      η συγχώνευση μεταξύ εθνικών κοινωφελών φορέων επιτρέπεται βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας,

β)      η συγχώνευση επιτρέπεται βάσει του οργανισμού καθενός από τους συγχωνευόμενους φορείς.

2. Το διοικητικό συμβούλιο καθενός από τους συγχωνευόμενους φορείς αποφασίζει σχετικά με τη συγχώνευση. Η απόφαση πληροί τις απαιτήσεις απαρτίας και πλειοψηφίας που εφαρμόζονται σε έναν εθνικό κοινωφελή φορέα που επιθυμεί τη συγχώνευση με έναν άλλο εθνικό κοινωφελή φορέα ή, ελλείψει σχετικών κανόνων, τις απαιτήσεις που εφαρμόζονται σε έναν εθνικό κοινωφελή φορέα που επιθυμεί την τροποποίηση του οργανισμού του.

3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 16, η συγχώνευση μεταξύ κοινωφελών φορέων νομίμως εγκατεστημένων στο ίδιο κράτος μέλος πραγματοποιείται σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

Η συγχώνευση μεταξύ κοινωφελών φορέων νομίμως εγκατεστημένων σε διαφορετικά κράτη μέλη πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 15.

Άρθρο 15

Αίτημα διασυνοριακής συγχώνευσης

1. Λεπτομερές αίτημα συγχώνευσης που έχει αποφασιστεί από τα διοικητικά συμβούλια σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 υποβάλλεται από καθέναν από τους συγχωνευόμενους φορείς στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο είναι νομίμως εγκατεστημένος κάθε φορέας και, ανάλογα με την περίπτωση, δημοσιεύεται σύμφωνα με τους κανόνες του εν λόγω κράτους μέλους.

2. Το αίτημα συγχώνευσης περιλαμβάνει την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 και τους κοινούς όρους του σχεδίου συγχώνευσης που περιέχει τουλάχιστον τις ακόλουθες λεπτομέρειες:

α)      την ονομασία και τη διεύθυνση καθενός από τους συγχωνευόμενους κοινωφελείς φορείς,

β)      την ονομασία και τη διεύθυνση της έδρας που προορίζεται για το FE,

γ)      τον προτεινόμενο οργανισμό του FE,

δ)      τις μορφές προστασίας των δικαιωμάτων των πιστωτών και των εργαζομένων των συγχωνευόμενων φορέων.

3. Κάθε αρμόδια αρχή αντιμετωπίζει το αίτημα συγχώνευσης σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες και αρχές, όπως εάν επρόκειτο για αίτημα συγχώνευσης που οδηγεί σε έναν εθνικό κοινωφελή φορέα.

4. Σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η αρμόδια αρχή εκδίδει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, πιστοποιητικό ολοκλήρωσης των πράξεων και διατυπώσεων προ της συγχώνευσης.

5. Μετά την καταχώριση του FE σύμφωνα με τα άρθρα 21, 22 και 23, το μητρώο ενημερώνει, χωρίς καθυστέρηση, τις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και, ανάλογα με την περίπτωση, την αρχή που είναι αρμόδια για την καταχώριση των κοινωφελών φορέων που διαλύονται με τη συγχώνευση.

Η διαγραφή της παλαιάς καταχώρισης, ανάλογα με την περίπτωση, πραγματοποιείται χωρίς καθυστέρηση, αλλά όχι πριν από την παραλαβή της γνωστοποίησης.

Άρθρο 16

Συνέπειες της συγχώνευσης

1. Σε περίπτωση συγχώνευσης διά της σύστασης νέου νομικού προσώπου, όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού κάθε κοινωφελούς φορέα μεταφέρονται στο νέο FE και οι συγχωνευόμενοι φορείς παύουν να υφίστανται.

2. Σε περίπτωση συγχώνευσης διά απορρόφησης, όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού του κοινωφελούς φορέα που απορροφάται μεταφέρονται στον κοινωφελή φορέα που πραγματοποιεί την απορρόφηση, ενώ ο φορέας που απορροφάται παύει να υφίσταται και το νομικό πρόσωπο που πραγματοποιεί την απορρόφηση καθίσταται το FE.

Άρθρο 17

Σύσταση διά μετατροπής

1. Το FE μπορεί να συσταθεί διά μετατροπής κοινωφελούς φορέα νομίμως εγκατεστημένου σε ένα κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι επιτρέπεται βάσει του οργανισμού του μετατρεπόμενου φορέα.

2. Το διοικητικό συμβούλιο του φορέα αποφασίζει σχετικά με τη μετατροπή σε FE και τις απαραίτητες τροποποιήσεις στον οργανισμό του.

3. Η σύσταση του FE διά μετατροπής δεν οδηγεί στην εκκαθάριση του μετατρεπόμενου κοινωφελούς φορέα ή σε απώλεια ή διακοπή της νομικής προσωπικότητάς του ούτε επηρεάζει οποιοδήποτε υφιστάμενο πριν από τη μετατροπή δικαίωμα ή υποχρέωση.

Άρθρο 18

Αίτημα μετατροπής

1. Λεπτομερές αίτημα μετατροπής που έχει αποφασιστεί από το διοικητικό συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο ο φορέας είναι νομίμως εγκατεστημένος και, ανάλογα με την περίπτωση, δημοσιεύεται σύμφωνα με τους κανόνες του εν λόγω κράτους μέλους.

2. Το αίτημα μετατροπής περιλαμβάνει την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 και τους όρους του σχεδίου μετατροπής που περιέχουν τουλάχιστον τις ακόλουθες λεπτομέρειες:

α)      την ονομασία και τη διεύθυνση του μετατρεπόμενου κοινωφελούς φορέα,

β)      την ονομασία και τη διεύθυνση της έδρας που προορίζεται για το FE,

γ)      τον προτεινόμενο οργανισμό του FE,

δ)      τις μορφές προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων του μετατρεπόμενου κοινωφελούς φορέα.

3. Η αρμόδια αρχή αντιμετωπίζει το αίτημα μετατροπής σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες και αρχές, όπως εάν επρόκειτο για αίτημα τροποποίησης του οργανισμού του κοινωφελούς φορέα.

4. Η αρμόδια αρχή εκδίδει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, πιστοποιητικό ολοκλήρωσης των πράξεων και διατυπώσεων προ της μετατροπής.

5. Μετά την καταχώριση του FE σύμφωνα με τα άρθρα 21, 22 και 23, το μητρώο ενημερώνει, χωρίς καθυστέρηση, την αρμόδια αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και, ανάλογα με την περίπτωση, την αρμόδια αρχή για την καταχώριση του μετατρεπόμενου κοινωφελούς φορέα.

Η διαγραφή της παλαιάς καταχώρισης, ανάλογα με την περίπτωση, πραγματοποιείται χωρίς καθυστέρηση, αλλά όχι πριν από την παραλαβή της γνωστοποίησης.

Τμήμα 2

Οργανισμός

Άρθρο 19

Ελάχιστο περιεχόμενο του οργανισμού

1. Ο οργανισμός του FE περιλαμβάνει τουλάχιστον:

α)      τα ονόματα των ιδρυτών

β)      την ονομασία του FE

γ)      τη διεύθυνση της έδρας

δ)      περιγραφή των κοινωφελών σκοπών του

ε)      τα περιουσιακά στοιχεία κατά τη σύσταση

στ)    το οικονομικό έτος του FE

ζ)      τον αριθμό των μελών του διοικητικού συμβουλίου

η)      κανόνες σχετικά με το διορισμό και την απόλυση του διοικητικού συμβουλίου

θ)      τα όργανα του FE εκτός του διοικητικού συμβουλίου και τα καθήκοντά τους, ανάλογα με την περίπτωση

ι)       τη διαδικασία τροποποίησης του οργανισμού

ια)     τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο κατά την οποία υφίσταται το FE, εάν δεν έχει συσταθεί επ’ αόριστον

ιβ)     τη διανομή των καθαρών περιουσιακών στοιχείων μετά την εκκαθάριση

ιγ)     την ημερομηνία έγκρισης του οργανισμού.

2. Ο οργανισμός του ευρωπαϊκού ιδρύματος καταρτίζεται εγγράφως και υπόκειται στις τυπικές απαιτήσεις της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας.

Άρθρο 20

Τροποποίηση του οργανισμού

1. Σε περίπτωση που ο υφιστάμενος οργανισμός έχει καταστεί ακατάλληλος για τη λειτουργία του FE, το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει την τροποποίηση του οργανισμού.

2. Ο σκοπός του FE είναι δυνατό να μεταβληθεί, μόνο εάν ο υφιστάμενος σκοπός έχει εκπληρωθεί ή δεν είναι δυνατό να εκπληρωθεί ή, σε περίπτωση που ο (οι) υφιστάμενος(-οι) σκοπός(-οί) έχει(έχουν) σαφώς παύσει να παρέχει(παρέχουν) κατάλληλη και αποτελεσματική μέθοδο χρήσης των περιουσιακών στοιχείων του FE.

3. Οποιαδήποτε τροποποίηση του οργανισμού, στο βαθμό που επηρεάζει το σκοπό του FE, πρέπει να είναι σύμφωνη με τη θέληση του ιδρυτή.

4. Το διοικητικό συμβούλιο εγκρίνει ομόφωνα οποιαδήποτε μεταβολή στο σκοπό του FE και την υποβάλλει προς έγκριση στην εποπτική αρχή.

Τμήμα 3

Εγγραφή στο μητρώο

Άρθρο 21

Εγγραφή στο μητρώο

1. Το FE εγγράφεται σε μητρώο σε ένα από τα κράτη μέλη.

2. Το FE που έχει συσταθεί διά συγχώνευσης μεταξύ δύο κοινωφελών φορέων νομίμως εγκατεστημένων στο ίδιο κράτος μέλος εγγράφεται σε μητρώο στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

3. Το FE που έχει συσταθεί διά διασυνοριακής συγχώνευσης εγγράφεται σε μητρώο σε ένα από τα κράτη μέλη όπου είχαν εγκατασταθεί νομίμως οι συγχωνευόμενοι φορείς.

4. Το FE που έχει συσταθεί διά μετατροπής εγγράφεται σε μητρώο στο κράτος μέλος όπου είχε αρχικά εγκατασταθεί νομίμως ο μετατρεπόμενος φορέας.

Άρθρο 22

Μητρώο

1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει ένα μητρώο για το σκοπό της καταχώρισης του FE και το γνωστοποιεί στην Επιτροπή.

2. Τα μητρώα που ορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 είναι αρμόδια για την αποθήκευση πληροφοριών σχετικά με τα καταχωρημένα FE.

Τα μητρώα συνεργάζονται μεταξύ τους όσον αφορά τα έγγραφα, τις πληροφορίες και τις λεπτομέρειες σχετικά με τα FE.

3. Τα μητρώα γνωστοποιούν στην Επιτροπή, έως την 31η Μαρτίου κάθε έτους, την ονομασία, τη διεύθυνση της έδρας, τον αριθμό καταχώρισης και τον τομέα δραστηριότητας του FE που έχει εγγραφεί στο μητρώο και έχει διαγραφεί από αυτό, κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, καθώς και τον συνολικό αριθμό των καταχωρημένων FE την 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους.31 είδος» από οποιαδήποτε νόμιμη πηγή, μεταξύ άλλων και από τρίτες χώρες.

Άρθρο 23

Διατυπώσεις σχετικά με την εγγραφή σε μητρώο

1. Οι αιτήσεις εγγραφής στο μητρώο ως FE συνοδεύονται από τα ακόλουθα έγγραφα και λεπτομέρειες στην απαιτούμενη από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία γλώσσα:

α)      την ονομασία του FE και τη διεύθυνση της έδρας που προορίζεται για αυτό στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

β)      τα έγγραφα ίδρυσης,

γ)      υπογεγραμμένη κατάσταση των περιουσιακών στοιχείων που προορίζονται για τους σκοπούς του FE ή άλλη απόδειξη της καταβολής της αντιπαροχής σε μετρητά ή της καταβολής της αντιπαροχής σε είδος και τις λεπτομέρειές της,

δ)      τον οργανισμό του FE,

ε)      τις ονομασίες και τις διευθύνσεις και κάθε άλλη απαραίτητη πληροφορία, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, για τον προσδιορισμό

(i)      όλων των μελών του διοικητικού συμβουλίου και των αναπληρωτών τους, εάν υπάρχουν,

(ii)      οποιουδήποτε άλλου ατόμου, εξουσιοδοτημένου να αντιπροσωπεύει το FE σε συναλλαγές με τρίτους και σε νομικές διαδικασίες,

(iii)     των ελεγκτών του FE,

στ)    αν τα άτομα που αναφέρονται στα σημεία (i) και (ii) του στοιχείου ε) αντιπροσωπεύουν το FE μεμονωμένα ή από κοινού,

ζ)      τις ονομασίες, τους σκοπούς και τις διευθύνσεις των ιδρυτικών οργανισμών, σε περίπτωση που πρόκειται για νομικά πρόσωπα ή παρόμοιες σχετικές πληροφορίες όσον αφορά τους δημόσιους φορείς,

η)      τις ονομασίες και τις διευθύνσεις των γραφείων του ευρωπαϊκού ιδρύματος, εάν υπάρχουν, και τις απαραίτητες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του αρμόδιου μητρώου και του αριθμού εγγραφής,

θ)      σε περίπτωση που το FE συστάθηκε κατόπιν συγχώνευσης, τα ακόλουθα έγγραφα

(i)      τους όρους της συγχώνευσης,

(ii)      τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 4, τα οποία εκδίδονται το πολύ έξι μήνες πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης,

(iii)     απόδειξη ότι έχουν τηρηθεί οι απαιτήσεις της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας όσον αφορά την προστασία των πιστωτών και των εργαζομένων,

ι)       σε περίπτωση που το FE συστάθηκε κατόπιν μετατροπής, τα ακόλουθα έγγραφα

(i)      τους όρους της μετατροπής,

(ii)      το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 4, το οποίο εκδίδεται το πολύ έξι μήνες πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης,

(iii)     απόδειξη ότι έχουν τηρηθεί οι απαιτήσεις της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας όσον αφορά την προστασία των εργαζομένων,

ια)     πιστοποιητικό ποινικού μητρώου και δήλωση των μελών του διοικητικού συμβουλίου ότι δεν έχουν στερηθεί το δικαίωμα να συμμετέχουν ως μέλη συμβουλίου.

Τα κράτη μέλη δεν απαιτούν άλλα έγγραφα ή λεπτομέρειες για την εγγραφή στο μητρώο.

Το μητρώο ή, ανάλογα με την περίπτωση, άλλη αρμόδια αρχή ελέγχει τη συμμόρφωση των εγγράφων και των λεπτομερειών με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας.

2. Το μητρώο ή, ανάλογα με την περίπτωση, οποιαδήποτε άλλη αρμόδια αρχή ελέγχει αν ο αιτών συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

3. Το μητρώο καταχωρεί το FE, εφόσον έχει υποβάλει όλα τα έγγραφα και τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και εφόσον συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, εντός δώδεκα εβδομάδων από την ημερομηνία της αίτησης.

Δεν απαιτείται περαιτέρω έγκριση από το κράτος μέλος μετά την εγγραφή στο μητρώο.

4. Η απόφαση του μητρώου, μαζί με τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) και δ) έως η) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, δημοσιοποιείται.

Άρθρο 24

Αλλαγές σε έγγραφα και λεπτομέρειες που υποβάλλονται για εγγραφή στο μητρώο

1. Το διοικητικό συμβούλιο ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο είναι εξουσιοδοτημένο να αντιπροσωπεύει το FE υποβάλλει κάθε αλλαγή σε σχέση με τα έγγραφα ή τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 στο μητρώο εντός 14 ημερών από την ημέρα κατά την οποία πραγματοποιείται η αλλαγή.

2. Μετά από κάθε τροποποίηση του οργανισμού, το FE υποβάλλει το πλήρες κείμενο του οργανισμού στο μητρώο όπως τροποποιήθηκε μέχρι την ημερομηνία εκείνη. Κάθε υποβολή αλλαγής των καταχωρημένων πληροφοριών συνοδεύεται από έγγραφες αποδείξεις ότι η αλλαγή έχει αποφασιστεί νομίμως.

3. Η καταχώριση των αλλαγών σε σχέση με τα έγγραφα και τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 δημοσιοποιείται.

Άρθρο 25

Ονομασία του FE

1. Η ονομασία του FE περιλαμβάνει τη σύντμηση «FE».

2. Μόνο το FE επιτρέπεται να χρησιμοποιεί τη σύντμηση «FE» στην ονομασία του.

Ωστόσο, οι φορείς των οποίων οι ονομασίες περιέχουν τη σύντμηση «FE» ή ακολουθούνται από αυτήν και εγγράφηκαν σε μητρώο σε ένα κράτος μέλος πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού δεν υποχρεούνται να αλλάξουν τις ονομασίες τους ή την εν λόγω σύντμηση.

Άρθρο 26

Ευθύνη για πράξεις που συντελέστηκαν πριν από την εγγραφή του FE σε μητρώο

Η ευθύνη για πράξεις που συντελέστηκαν πριν από την εγγραφή του FE σε μητρώο διέπεται από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

Κεφάλαιο ΙΙΙ

Οργάνωση του FE

Άρθρο 27

Διοικητικό συμβούλιο

1. Το FE διοικείται από διοικητικό συμβούλιο που αποτελείται από περιττό αριθμό τουλάχιστον τριών μελών, όπως καθορίζεται στον οργανισμό του FE.

2. Κάθε μέλος του συμβουλίου διαθέτει μία ψήφο κατά τις ψηφοφορίες επί των ψηφισμάτων.

3. Εάν δεν προβλέπεται διαφορετικά στον οργανισμό του FE ή στον παρόντα κανονισμό, το συμβούλιο αποφασίζει κατά πλειοψηφία των μελών του.

Άρθρο 28

Μέλη του διοικητικού συμβουλίου

1. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου διαθέτουν πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα και δεν έχουν στερηθεί το δικαίωμα να συμμετέχουν ως μέλη του συμβουλίου δυνάμει του δικαίου οποιουδήποτε κράτους μέλους ή βάσει δικαστικής ή διοικητικής απόφασης σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.

2. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου μπορούν να παραιτηθούν οποτεδήποτε.

Ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου παραιτείται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)      το μέλος δεν πληροί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1,

β)      το μέλος δεν πληροί τις απαιτήσεις εισόδου στο συμβούλιο που καθορίζονται στα έγγραφα ίδρυσης ή στον οργανισμό του FE,

γ)      το μέλος έχει καταδικαστεί για οικονομικές ατασθαλίες,

δ)      το μέλος έχει αποδειχτεί, από τις πράξεις ή τις παραλείψεις του, ότι είναι σαφώς ακατάλληλο για τα καθήκοντα του μέλους συμβουλίου.

3. Σε περίπτωση που προβλέπεται από τον οργανισμό του FE , το διοικητικό συμβούλιο ή το εποπτικό συμβούλιο μπορεί να απολύσει ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου για τους λόγους που καθορίζονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2.

Η εποπτική αρχή μπορεί να απολύσει ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου για τους λόγους που καθορίζονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 ή, εάν προβλέπεται στην ισχύουσα εθνική νομοθεσία, να προτείνει στο αρμόδιο δικαστήριο την απόλυση.

Άρθρο 29

Καθήκοντα του διοικητικού συμβουλίου και των μελών του

1. Το διοικητικό συμβούλιο ασκεί τα ακόλουθα καθήκοντα:

α)      αναλαμβάνει την ευθύνη για την χρηστή διοίκηση, διαχείριση και διεξαγωγή των δραστηριοτήτων του FE,

β)      διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τον οργανισμό του FE, με τον παρόντα κανονισμό και με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

2. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου ενεργούν προς το συμφέρον του FE και του κοινωφελούς σκοπού του και τηρούν το καθήκον πίστεως κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους.

Άρθρο 30

Διευθύνοντες σύμβουλοι

1. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να διορίσει έναν ή περισσότερους διευθύνοντες συμβούλους ως υπεύθυνους για την καθημερινή διαχείριση του FE, οι οποίοι υπόκεινται στις οδηγίες του.

Ο πρόεδρος και η πλειοψηφία των μελών του διοικητικού συμβουλίου δεν επιτρέπεται να είναι ταυτόχρονα διευθύνοντες σύμβουλοι.

2. Οι διευθύνοντες σύμβουλοι ενεργούν προς το συμφέρον του FE και του κοινωφελούς σκοπού του και τηρούν το καθήκον πίστεως κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους.

Άρθρο 31

Άλλα όργανα του FE

Ο οργανισμός του FE είναι δυνατό να προβλέπει εποπτικό συμβούλιο και άλλα όργανα.

Άρθρο 32

Συγκρούσεις συμφερόντων

1. Ο ιδρυτής και τα άλλα μέλη του συμβουλίου, τα οποία ενδέχεται να διαθέτουν επιχειρηματική, οικογενειακή ή άλλη σχέση με τον ιδρυτή ή μεταξύ τους, η οποία θα μπορούσε να δημιουργήσει πραγματική ή δυνητική σύγκρουση συμφερόντων, ικανή να υπονομεύσει την κρίση τους, δεν επιτρέπεται να αποτελούν την πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου.

2. Κανένας δεν επιτρέπεται να είναι ταυτόχρονα μέλος και του διοικητικού συμβουλίου και του εποπτικού συμβουλίου.

3. Κανένα όφελος, άμεσο ή έμμεσο, δεν επιτρέπεται να αποδίδεται σε οποιοδήποτε ιδρυτή, μέλος διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου, διευθύνοντα σύμβουλο ή ελεγκτή ούτε να επεκτείνεται σε οποιοδήποτε άτομο διαθέτει επιχειρηματική ή στενή οικογενειακή σχέση μαζί τους, εκτός αν πρόκειται για την άσκηση των καθηκόντων τους στο FE.

Άρθρο 33

Εκπροσώπηση του FE σε σχέση με τρίτους

Το διοικητικό συμβούλιο, καθώς και κάθε άλλο άτομο που έχει εξουσιοδοτηθεί από το διοικητικό συμβούλιο και ενεργεί υπό τις οδηγίες του, μπορεί να εκπροσωπεί το FE στις σχέσεις του με τρίτους και σε νομικές διαδικασίες.

Άρθρο 34

Διαφάνεια και λογοδοσία

1. Το FE τηρεί πλήρη και ακριβή αρχεία όλων των χρηματοοικονομικών συναλλαγών.

2. Το FE συντάσσει και διαβιβάζει ετήσιους λογαριασμούς και ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων στο αρμόδιο εθνικό μητρώο και την εποπτική αρχή εντός έξι μηνών από τη λήξη του οικονομικού έτους.

Η πρώτη περίοδος αναφοράς ορίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία το FE εγγράφεται στο μητρώο σύμφωνα με τα άρθρα 21, 22 και 23 έως την τελευταία ημέρα του οικονομικού έτους, όπως καθορίζεται στον οργανισμό του FE.

3. Η ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων περιέχει τουλάχιστον τα ακόλουθα:

α)      πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες του FE,

β)      περιγραφή του τρόπου προώθησης των κοινωφελών σκοπών για τους οποίους έχει συσταθεί το FE στη διάρκεια του συγκεκριμένου οικονομικού έτους,

γ)      κατάλογο των δωρεών που έχουν διανεμηθεί, λαμβάνοντας υπόψη το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής των δικαιούχων.

4. Οι ετήσιοι λογαριασμοί του FE ελέγχονται από ένα ή περισσότερα άτομα εξουσιοδοτημένα να διεξάγουν νόμιμους ελέγχους σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες που εκδίδονται σύμφωνα με την οδηγία 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

5. Οι ετήσιοι λογαριασμοί, οι οποίοι έχουν εγκριθεί δεόντως από το διοικητικό συμβούλιο, μαζί με τη γνωμοδότηση που υποβάλλεται από τον αρμόδιο για τον έλεγχο των λογαριασμών και η έκθεση δραστηριοτήτων δημοσιοποιούνται.

Κεφάλαιο IV

Έδρα και μεταφορά της

Άρθρο 35

Έδρα του FE

Η έδρα και η κεντρική διοίκηση ή ο κύριος τόπος δραστηριοτήτων του FE βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Άρθρο 36

Μεταφορά της έδρας

1. Επιτρέπεται η μεταφορά της έδρας του FE από ένα κράτος μέλος σε άλλο.

Η μεταφορά δεν επιφέρει την εκκαθάριση του FE ή τη σύσταση νέου νομικού προσώπου ούτε επηρεάζει οποιοδήποτε υφιστάμενο πριν από τη μεταφορά δικαίωμα ή υποχρέωση.

2. Η μεταφορά πραγματοποιείται κατά την ημερομηνία εγγραφής του FE στο μητρώο του κράτους μέλους υποδοχής.

3. Το FE δεν μεταφέρει την έδρα του, όταν έχουν ασκηθεί έναντι αυτού οι εποπτικές αρμοδιότητες που θεσπίζονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, όταν βρίσκεται υπό διάλυση σύμφωνα με το άρθρο 40 ή αν έχουν κινηθεί εναντίον του οι διαδικασίες για εκκαθάριση, χρεοκοπία ή παρόμοιες διαδικασίες ή στην περίπτωση που η μεταφορά αντιβαίνει στον οργανισμό του ευρωπαϊκού ιδρύματος ή θέτει σε κίνδυνο την εκπλήρωση του σκοπού του FE.

4. Η εγγραφή στο μητρώο του κράτους μέλους υποδοχής και η διαγραφή από το μητρώο του κράτους μέλους καταγωγής δημοσιοποιούνται.

Άρθρο 37

Διαδικασία μεταφοράς

1. Το διοικητικό συμβούλιο του FE υποβάλλει πρόταση μεταφοράς στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής.

2. Η πρόταση μεταφοράς περιέχει τουλάχιστον τις ακόλουθες λεπτομέρειες:

α)      την ονομασία του FE, τη διεύθυνση της έδρας του στο κράτος μέλος καταγωγής, τις απαραίτητες πληροφορίες για τον εντοπισμό του μητρώου που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 και τον αριθμό του FE στο εν λόγω μητρώο,

β)      την προτεινόμενη ονομασία του FE και τη διεύθυνση της έδρας που προορίζεται για αυτό στο κράτος μέλος υποδοχής,

γ)      τον τροποποιημένο οργανισμό του FE, ανάλογα με την περίπτωση,

δ)      το προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα της μεταφοράς,

ε)      έκθεση επεξήγησης και αιτιολόγησης των νομικών και οικονομικών πτυχών της προτεινόμενης μεταφοράς και επεξήγησης των επιπτώσεων της μεταφοράς για τους πιστωτές και τους εργαζομένους του FE.

3. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής επαληθεύει ότι δεν συντρέχουν οι καταστάσεις που αναφέρονται στον κατάλογο του άρθρου 36 παράγραφος 3 και εκδίδει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, πιστοποιητικό ολοκλήρωσης των πράξεων και διατυπώσεων που πρέπει να ολοκληρωθούν πριν από τη μεταφορά.

4. Το FE υποβάλλει τα ακόλουθα έγγραφα και λεπτομέρειες στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής:

α)      το πιστοποιητικό που αναφέρεται στην παράγραφο 3,

β)      την εγκεκριμένη από το διοικητικό συμβούλιο πρόταση μεταφοράς,

γ)      τα έγγραφα και τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1.

5. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής επαληθεύει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, ότι πληρούνται οι ουσιαστικοί και τυπικοί όροι που προβλέπονται δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου για τη μεταφορά της έδρας και κοινοποιεί την απόφασή της στο αρμόδιο μητρώο του κράτους μέλους υποδοχής.

Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να αρνηθεί τη μεταφορά μόνο λόγω μη εκπλήρωσης των όρων που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο.

6. Το FE εγγράφεται στο αρμόδιο μητρώο του κράτους μέλους υποδοχής. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής γνωστοποιεί, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, στο αρμόδιο μητρώο του κράτους μέλους καταγωγής την εγγραφή του FE στο μητρώο του κράτους μέλους υποδοχής.

Το αρμόδιο μητρώο του κράτους μέλους καταγωγής διαγράφει το FE από το μητρώο χωρίς καθυστέρηση, αλλά όχι πριν από την παραλαβή της γνωστοποίησης.

Κεφάλαιο V

Συμμετοχή εργαζομένων και εθελοντών

Άρθρο 38

Εκπροσώπηση εργαζομένων και εθελοντών

1. Εάν ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων που απασχολούνται στην Ένωση από το FE και τα γραφεία του φθάνει ή υπερβαίνει τους 50 και τουλάχιστον τους 10 σε καθένα από τουλάχιστον δύο κράτη μέλη, το FE συνιστά ευρωπαϊκό συμβούλιο εργαζομένων που εκπροσωπεί τους εργαζομένους του FE σύμφωνα με την παράγραφο 2.

2. Το FE που διαθέτει έως 200 εργαζομένους συνιστά ευρωπαϊκό συμβούλιο εργαζομένων κατόπιν αιτήσεως τουλάχιστον 20 από τους εργαζομένους του σε τουλάχιστον δύο κράτη μέλη ή κατόπιν αιτήσεως των εκπροσώπων των συγκεκριμένων εργαζομένων.

Το FE που διαθέτει περισσότερους από 200 εργαζομένους συνιστά ευρωπαϊκό συμβούλιο εργαζομένων κατόπιν αιτήσεως τουλάχιστον του 10% των εργαζομένων του σε τουλάχιστον δύο κράτη μέλη ή κατόπιν αιτήσεως των εκπροσώπων των συγκεκριμένων εργαζομένων.

Τα εθνικά μέτρα σχετικά με τις επικουρικές απαιτήσεις που καθορίζονται στα στοιχεία α) έως ε) του σημείου 1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου εφαρμόζονται στη σύσταση του ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων.

3. Στους εκπροσώπους των εθελοντών που συμμετέχουν στις επίσημες εθελοντικές δραστηριότητες του FE για παρατεταμένη χρονική περίοδο παρέχεται η ιδιότητα του παρατηρητή στο ευρωπαϊκό συμβούλιο εργαζομένων.

Ο αριθμός των εκπροσώπων αυτών είναι τουλάχιστον ένας ανά κράτος μέλος, στο οποίο υπάρχουν τουλάχιστον 10 εθελοντές.

Άρθρο 39

Ενημέρωση και διαβούλευση εργαζομένων και εθελοντών

1. Οι εργαζόμενοι και οι εθελοντές του FE ενημερώνονται και ζητείται η γνώμη τους σε επίπεδο Ένωσης σχετικά με θέματα κατάστασης, εξέλιξης, οργάνωσης και απασχόλησης του εν λόγω FE μέσω του ευρωπαϊκού συμβουλίου εργαζομένων που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 38.

2. Το ευρωπαϊκό συμβούλιο εργαζομένων και το διοικητικό συμβούλιο ή, ανάλογα με την περίπτωση, οι διευθύνοντες σύμβουλοι του FE μπορούν να συνάπτουν συμφωνία σχετικά με τις πρακτικές ρυθμίσεις για την ενημέρωση και διαβούλευση των εργαζομένων στο FE.

3. Εάν δεν συναφθεί συμφωνία ή πρόκειται για θέματα που δεν καλύπτονται από αυτή, εφαρμόζονται τα εθνικά μέτρα σχετικά με τις επικουρικές απαιτήσεις που καθορίζονται στα σημεία 2 έως 6 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Κεφάλαιο VI

Διάλυση του FE

Άρθρο 40

Μέθοδοι διάλυσης

Το FE είναι δυνατό να διαλυθεί με μία από τις ακόλουθες μεθόδους:

α)           μετατροπή του FE σε κοινωφελή φορέα βάσει της εθνικής νομοθεσίας, όπως προβλέπεται στα άρθρα 41 και 42,

β)           εκκαθάριση του FE, όπως προβλέπεται στα άρθρα 43 και 44.

Άρθρο 41

Διάλυση διά μετατροπής

1. Το FE είναι δυνατό να μετατραπεί σε κοινωφελή φορέα που διέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του, υπό την προϋπόθεση ότι η μετατροπή επιτρέπεται βάσει του οργανισμού του FE.

Η μετατροπή μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μετά την πάροδο διετίας από την εγγραφή του FE στο μητρώο.

2. Το διοικητικό συμβούλιο του FE αποφασίζει σχετικά με τη μετατροπή και τις απαραίτητες τροποποιήσεις του οργανισμού.

3. Η μετατροπή δεν επιφέρει την εκκαθάριση του φορέα ή τη σύσταση νέου νομικού προσώπου ούτε επηρεάζει οποιοδήποτε υφιστάμενο πριν από τη μετατροπή δικαίωμα ή υποχρέωση.

Άρθρο 42

Αίτηση διάλυσης διά μετατροπής

1. Το FE υποβάλλει λεπτομερή αίτηση διάλυσης διά μετατροπής στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του, σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους.

2. Η αίτηση διάλυσης διά μετατροπής περιλαμβάνει την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του FE που αναφέρεται στο άρθρο 41 παράγραφος 2, την ονομασία και τη διεύθυνση της έδρας του μετατρεπόμενου FE, την προτεινόμενη ονομασία, διεύθυνση και οργανισμό του νέου κοινωφελούς φορέα και τις μορφές προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων του μετατρεπόμενου FE.

3. Εάν η αρμόδια αρχή εγκρίνει την αίτηση διάλυσης διά μετατροπής, την διαβιβάζει στο μητρώο και, ανάλογα με την περίπτωση, στην αρμόδια αρχή για την εγγραφή στο μητρώο του νέου κοινωφελούς φορέα.

4. Μόλις λάβει την εγκεκριμένη αίτηση διάλυσης διά μετατροπής, το μητρώο διαγράφει το FE από το μητρώο χωρίς καθυστέρηση, υπό την προϋπόθεση ότι έχει ολοκληρωθεί η νόμιμη σύσταση του νέου κοινωφελούς φορέα.

5. Η μετατροπή πραγματοποιείται κατά την ημερομηνία διαγραφής του FE από το αρμόδιο μητρώο.

Η μετατροπή δημοσιοποιείται.

Άρθρο 43

Απόφαση εκκαθάρισης

1. Το διοικητικό συμβούλιο του FE μπορεί να αποφασίσει την εκκαθάριση του FE σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)      ο σκοπός του FE έχει εκπληρωθεί ή δεν είναι δυνατό να εκπληρωθεί,

β)      ο χρόνος για τον οποίο συστάθηκε έχει λήξει,

γ)      έχει απολέσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία του.

Το διοικητικό συμβούλιο υποβάλλει την απόφασή του για εκκαθάριση του FE προς έγκριση στην εποπτική αρχή.

2. Η εποπτική αρχή μπορεί, μετά από ακρόαση του διοικητικού συμβουλίου του FE, να αποφασίσει την εκκαθάριση του FE ή, εάν προβλέπεται στην ισχύουσα εθνική νομοθεσία, να προτείνει στο αρμόδιο δικαστήριο την εκκαθάρισή του, σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)      εάν το διοικητικό συμβούλιο δεν έχει ενεργήσει στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1,

β)      εάν το FE παραβιάζει διαρκώς τον οργανισμό του, τον παρόντα κανονισμό ή την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

Άρθρο 44

Εκκαθάριση

1. Εφόσον η εποπτική αρχή έχει εγκρίνει την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο ή η εποπτική αρχή ή, ανάλογα με την περίπτωση, το δικαστήριο έχει αποφασίσει την εκκαθάριση του FE, τα περιουσιακά στοιχεία του FE χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.

2. Αφού εξοφληθούν οι πιστωτές του FE, τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία του FE μεταβιβάζονται σε άλλο κοινωφελή φορέα με παρόμοιο κοινωφελή σκοπό ή διαφορετικά χρησιμοποιούνται για κοινωφελείς σκοπούς κατά το δυνατόν παραπλήσιους προς εκείνους για τους οποίους συστάθηκε το FE.

3. Οι τελικοί λογαριασμοί έως την ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιείται η εκκαθάριση αποστέλλονται από το διοικητικό συμβούλιο ή τον εκκαθαριστή στην εποπτική αρχή μαζί με έκθεση που περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τη διανομή των υπόλοιπων περιουσιακών στοιχείων. Τα έγγραφα αυτά δημοσιοποιούνται.

Κεφάλαιο VII

Εποπτεία κράτους μέλους

Άρθρο 45

Εποπτική αρχή

Κάθε κράτος μέλος ορίζει μια εποπτική αρχή για την εποπτεία των FE που είναι καταχωρημένα στο μητρώο του εν λόγω κράτους μέλους και την γνωστοποιεί στην Επιτροπή.

Άρθρο 46

Εξουσίες και καθήκοντα της εποπτικής αρχής

1. Η εποπτική αρχή διασφαλίζει ότι το διοικητικό συμβούλιο ενεργεί σύμφωνα με τον οργανισμό του FE, με τον παρόντα κανονισμό και με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

2. Η εποπτική αρχή διαθέτει την αρμοδιότητα έγκρισης της αλλαγής του σκοπού του FE σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 και της εκκαθάρισης του FE σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.

Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, η εποπτική αρχή διαθέτει τουλάχιστον τις ακόλουθες αρμοδιότητες:

α)      εάν η εποπτική αρχή πιστεύει ευλόγως ότι το διοικητικό συμβούλιο του FE δεν ενεργεί σύμφωνα με τον οργανισμό του FE, τον παρόντα κανονισμό ή την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, να διενεργεί έρευνα σχετικά με τις υποθέσεις του εν λόγω FE και, για τον σκοπό αυτό, να απαιτεί οι σύμβουλοι και οι εργαζόμενοι του FE, καθώς και οι ελεγκτές του, να καταστήσουν διαθέσιμες όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και αποδείξεις,

β)      εάν υπάρχουν αποδείξεις οικονομικών ατασθαλιών, σοβαρής κακοδιαχείρισης ή καταχρήσεων, να διορίζει ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα για να διενεργήσει έρευνα σχετικά με τις υποθέσεις του FE δαπάνες του ιδρύματος,

γ)      εάν υπάρχουν αποδείξεις ότι το διοικητικό συμβούλιο δεν ενεργούσε σύμφωνα με τον οργανισμό του FE, τον παρόντα κανονισμό ή την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, να εκδίδει προειδοποιήσεις για το διοικητικό συμβούλιο και να το διατάσσει να συμμορφώνεται με τον οργανισμό του FE, τον παρόντα κανονισμό και την ισχύουσα εθνική νομοθεσία,

δ)      να απολύει ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου ή, εάν προβλέπεται στην ισχύουσα εθνική νομοθεσία, να προτείνει στο αρμόδιο δικαστήριο την απόλυση σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο,

ε)      να αποφασίζει την εκκαθάριση του FE ή, εάν προβλέπεται στην ισχύουσα εθνική νομοθεσία, να προτείνει στο αρμόδιο δικαστήριο την εκκαθάριση του FE σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2.

3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, η εποπτική αρχή δεν διαθέτει αρμοδιότητα να παρεμβαίνει στη διοίκηση του FE.

Άρθρο 47

Συνεργασία μεταξύ εποπτικών αρχών

1. Για την άσκηση των εποπτικών αρμοδιοτήτων και για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 46, η εποπτική αρχή του κράτους μέλους στο οποίο το FE έχει την έδρα του και οι εποπτικές αρχές των κρατών μελών στα οποία το FE διεξάγει τις δραστηριότητές του συνεργάζονται μεταξύ τους.

2. Οι εποπτικές αρχές ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλες τις σχετικές πληροφορίες σε περίπτωση παραβιάσεων ή εικαζόμενων παραβιάσεων από το FE του οργανισμού του, του παρόντος κανονισμού ή της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας.

3. Κατόπιν αιτήσεως της εποπτικής αρχής ενός κράτους μέλους στο οποίο το FE διεξάγει τις δραστηριότητές του, η εποπτική αρχή του κράτους μέλους στο οποίο το FE έχει την έδρα του διερευνά τις εικαζόμενες παραβιάσεις από το εν λόγω FE.

Η εποπτική αρχή στην οποία υποβλήθηκε το αίτημα ενημερώνει την εποπτική αρχή που υπέβαλε το αίτημα για τα συμπεράσματα που συνάγει από τις διαθέσιμες σε αυτή πληροφορίες και για οποιαδήποτε δράση αναλαμβάνει.

Άρθρο 48

Συνεργασία με τις φορολογικές αρχές

1. Η εποπτική αρχή του κράτους μέλους στο οποίο το FE έχει την έδρα του ενημερώνει τις φορολογικές αρχές του συγκεκριμένου κράτους μέλους μόλις αρχίσει έρευνα των εικαζόμενων παρατυπιών σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α), καθώς και όταν διορίζει ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β).

2. Επίσης, ενημερώνει τις εν λόγω φορολογικές αρχές για την πρόοδο και το αποτέλεσμα των εν λόγω ερευνών, καθώς και για κάθε προειδοποίηση που εκδίδεται ή κυρώσεις που επιβάλλονται.

3. Το μητρώο, καθώς και η εποπτική αρχή του κράτους μέλους, στο οποίο το FE έχει την έδρα του, καθιστούν διαθέσιμα στη φορολογική αρχή οποιουδήποτε κράτους μέλους, κατόπιν αιτήσεώς της, τα έγγραφα και τις πληροφορίες σχετικά με το FE.

Κεφάλαιο VIII

Φορολογική μεταχείριση

Άρθρο 49

Φορολογική μεταχείριση του FE

1. Σε σχέση με τους φόρους εισοδήματος και τους φόρους υπεραξίας, τους φόρους δωρεών και τους φόρους κληρονομίας, τους φόρους ακίνητης περιουσίας και τους έγγειους φόρους, τους φόρους μεταβίβασης, τους φόρους ταξινόμησης, τα τέλη χαρτοσήμου και παρόμοιους φόρους, το κράτος μέλος στο οποίο το FE έχει την έδρα του υποβάλλει το FE στην ίδια φορολογική μεταχείριση με αυτήν που εφαρμόζεται στους εγκατεστημένους στο εν λόγω κράτος μέλος κοινωφελείς φορείς.

2. Σε σχέση με τους φόρους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη, εκτός εκείνων στα οποία το FE έχει την έδρα του, υποβάλλουν το FE στην ίδια φορολογική μεταχείριση με αυτήν που εφαρμόζεται στους εγκατεστημένους στα εν λόγω κράτη μέλη κοινωφελείς φορείς.

3. Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, το FE θεωρείται ισοδύναμο με τους κοινωφελείς φορείς που συστήνονται βάσει της νομοθεσίας των οικείων κρατών μελών.

Άρθρο 50

Φορολογική μεταχείριση των δωρητών του FE

1. Το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που πραγματοποιεί δωρεές προς το FE εντός ή εκτός συνόρων υπόκειται, σε σχέση με τους φόρους εισοδήματος, τους φόρους δωρεών, τους φόρους μεταβίβασης, τους φόρους ταξινόμησης, τα τέλη χαρτοσήμου και παρόμοιους φόρους, στην ίδια φορολογική μεταχείριση με αυτήν που εφαρμόζεται στις δωρεές που πραγματοποιούνται προς κοινωφελείς φορείς εγκατεστημένους στο κράτος μέλος του οποίου είναι κάτοικος ο δωρητής για φορολογικούς σκοπούς.

2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, το FE που λαμβάνει τη δωρεά θεωρείται ισοδύναμο με τους κοινωφελείς φορείς που συστήνονται βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους του οποίου είναι κάτοικος ο δωρητής για φορολογικούς σκοπούς.

Άρθρο 51

Φορολογική μεταχείριση των δικαιούχων του FE

Οι δικαιούχοι του FE αντιμετωπίζονται, σε σχέση με τις επιχορηγήσεις ή άλλα οφέλη που λαμβάνουν, ως εάν τους παρέχονται από κοινωφελή φορέα εγκατεστημένο στο κράτος μέλος του οποίου είναι κάτοικος ο δικαιούχος για φορολογικούς σκοπούς.

Κεφάλαιο IX

Τελικές διατάξεις

Άρθρο 52

Αποτελεσματική εφαρμογή

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής του παρόντος κανονισμού το αργότερο δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος του.

Άρθρο 53

Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που ισχύουν για τις παραβιάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα μέτρα που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της επιβολής τους. Οι κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή έως τις [δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος] το αργότερο και την ενημερώνουν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση για μεταγενέστερες τροποποιήσεις που τις επηρεάζουν.

Άρθρο 54

Αναθεώρηση του κανονισμού

Επτά έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή διαβιβάζει στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού και προτάσεις για τροποποιήσεις, εάν χρειάζεται.

Άρθρο 55

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την [2 έτη από την έναρξη ισχύος].

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, 8.2.2012

                                                                       Για το Συμβούλιο

                                                                       Ο Πρόεδρος

[1]               COM(2010) 2020.

[2]               COM(2011) 206.

[3]               COM(2010) 603.

[4]               COM(2011) 682.

[5]               Ψήφισμα του ΕΚ της 6ης Απριλίου 2011 για την Ενιαία Αγορά για τους Ευρωπαίους (2010/2278(INI)), γραπτή δήλωση 84/2010, P7_DCL(2010)0084, ψήφισμα του ΕΚ της 19ης Φεβρουαρίου 2009 για την κοινωνική οικονομία (2008/2250(INI)) και ψήφισμα του ΕΚ της 4ης Ιουλίου 2006 για τις πρόσφατες εξελίξεις και προοπτικές σε σχέση με το εταιρικό δίκαιο (2006/2051(INI)).

[6]               INT/498 - CESE 634/2010 – Απρίλιος 2010.

[7]               CdR 330/2010 τελ.

[8]               Βλ. κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1524/2007 σχετικά με το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, της 18.12.2007, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2004/2003 της 4.11.2003.

[9]               Πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2012, σημείο αριθ. 76.

[10]             Βλ. http://ec.europa.eu/internal_market/company/docs/eufoundation/feasibilitystudy_en.pdf, εφεξής «μελέτη σκοπιμότητας».

[11]             Η ομάδα εμπειρογνωμόνων εταιρικού δικαίου (CLEG) απαρτίζεται από εμπειρογνώμονες εταιρικού δικαίου από τις εθνικές διοικήσεις και συνεδριάζει τρεις φορές ετησίως, υπό την προεδρία της ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών.

[12]             C-436/03, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[13]             ΕΕ C της , σ. .

[14]             ΕΕ C της , σ. .

[15]             ΕΕ C της , σ. .

[16]             2010/2278(INI).

[17]             2008/2250(INI).

[18]             2006/2051(INI).

[19]             Γραπτή δήλωση 84/2010, P7_DCL(2010)0084

[20]             INT/498 - CESE 634/2010 – Απρίλιος 2010.

[21]             CdR 330/2010 τελ.

[22]             ΕΕ L 157 της 9.6.2006, σ. 87.

[23]             ΕΕ L 122 της 16.5.2009, σ. 28.

[24]             ΕΕ L 297 της 15.11.2003, σ. 1.