26.2.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

CE 56/75

—

έχοντας υπόψη τις υποχρεώσεις που περιέχει το Διεθνές Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτισμικά Δικαιώματα, και ιδίως το άρθρο 11 αυτού, περί του δικαιώματος στην τροφή, στο οποίο συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ,

—

έχοντας υπόψη το στόχο της Παγκόσμιας Συνόδου Κορυφής του 1996 (διακήρυξη της Ρώμης) να μειωθεί κατά το ήμισυ ο αριθμός των ατόμων που υποφέρουν από την πείνα έως το 2015,

—

έχοντας υπόψη τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ), οι οποίοι εγκρίθηκαν το Σεπτέμβριο 2000 κατά τη Διάσκεψη Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για τη Χιλιετία, και ιδίως τον αναπτυξιακό στόχο 1 σχετικά με την αρχή της εξάλειψης της ακραίας φτώχειας και πείνας,

—

έχοντας υπόψη την Ειδική Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών της 22ας Μαΐου 2008 στη Γενεύη, σχετικά με τον αρνητικό αντίκτυπο που έχει στην πραγμάτωση του δικαιώματος στην τροφή η επιδείνωση της παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης, η οποία οφείλεται μεταξύ άλλων στην άνοδο των τιμών των τροφίμων,

—

έχοντας υπόψη την κοινή δήλωση του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνερχομένων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τίτλο «Η ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια»,

—

έχοντας υπόψη τη Σύμβαση για την Επισιτιστική Βοήθεια που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 13 Απριλίου 1999, της οποίας οι στόχοι είναι να συνεισφέρει στην παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια και να βελτιώσει την ικανότητα της διεθνούς κοινότητας να αντιμετωπίζει επείγουσες επισιτιστικές κρίσεις και λοιπές επισιτιστικές ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών,

—

έχοντας υπόψη τη δήλωση της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για την Επισιτιστική Ασφάλεια του 2009 και το προπαρασκευαστικό έργο του FAO επί των «Προαιρετικών κατευθυντήριων γραμμών για την υπεύθυνη διαχείριση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος γης και άλλων φυσικών πόρων»,

—

έχοντας υπόψη τις «Προαιρετικές κατευθυντήριες γραμμές για τη στήριξη της σταδιακής πραγμάτωσης του δικαιώματος σε επαρκή τροφή στο πλαίσιο της εθνικής επισιτιστικής ασφάλειας» του FAO,

—

έχοντας υπόψη τη διυπηρεσιακή έκθεση για την G20 σχετικά με την αστάθεια των τιμών τροφίμων με τίτλο «Price Volatility in Food and Agricultural Markets: Policy Responses», που υποβλήθηκε στη γαλλική προεδρία της G20 στις 2 Ιουνίου 2011,

—

έχοντας υπόψη τις «κατευθυντήριες γραμμές της πολιτικής γης της ΕΕ» του Νοεμβρίου 2004,

—

έχοντας υπόψη την κοινή δημοσίευση του ΟΟΣΑ και του FAO της 17ης Ιουνίου 2011 με τίτλο «Προοπτικές για τον γεωργικό τομέα 2011-2020 του ΟΟΣΑ και του FAO»,

—

έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του Μαπούτο σχετικά με τη Γεωργία και την Επισιτιστική Ασφάλεια που υπεγράφη το 2003, κατά την οποία οι αφρικανικές κυβερνήσεις δεσμεύτηκαν να διαθέτουν το 10 % τουλάχιστον των ετήσιων εθνικών προϋπολογισμών τους στη γεωργία,

—

έχοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας του 2008 για την παγκόσμια ανάπτυξη, με τίτλο «Γεωργία για την Ανάπτυξη»,

—

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Η ΚΓΠ με χρονικό ορίζοντα το 2020»,

—

έχοντας υπόψη την πιο πρόσφατη εξαμηνιαία έκθεση του FAO σχετικά με την επισιτιστική κατάσταση (Ιούνιος 2011),

—

έχοντας υπόψη την έκθεση για τη διεθνή αξιολόγηση της γεωργικής γνώσης, επιστήμης και τεχνολογίας για την ανάπτυξη (IAASTD), η οποία δημοσιεύτηκε στις 15 Απριλίου 2008,

—

έχοντας υπόψη την Κοινή Δήλωση για την Παγκόσμια Επισιτιστική Ασφάλεια της L’Aquila, η οποία εκδόθηκε στις 10 Ιουλίου 2009,

—

έχοντας υπόψη την Πρωτοβουλία Βάσης για την Κοινωνική Προστασία του ΟΗΕ,

—

έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982,

—

έχοντας υπόψη τον Κώδικα Συμπεριφοράς του Οργανισμού Επισιτισμού και Γεωργίας (FAO) του 1995 για μια Υπεύθυνη Αλιεία,

—

έχοντας υπόψη την ετήσια επισκόπηση του FAO για το 2010 σχετικά με την κατάσταση της παγκόσμιας αλιείας και υδατοκαλλιέργειας,

—

έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1337/2008 της 16ης Δεκεμβρίου 2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση διευκόλυνσης για την ταχεία αντιμετώπιση των διογκούμενων τιμών των τροφίμων στις αναπτυσσόμενες χώρες (1),

—

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τίτλο «Πολιτικό πλαίσιο της ΕΕ για την παροχή βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες προς αντιμετώπιση της πρόκλησης της επισιτιστικής ασφάλειας» (COM(2010)0127), της 31ης Μαρτίου 2010, καθώς και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου που εγκρίθηκαν στις 10 Μαΐου 2010,

—

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τίτλο «Ανθρωπιστική επισιτιστική βοήθεια» (COM(2010)0126), που εγκρίθηκε στις 31 Μαρτίου 2010, καθώς και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου που εγκρίθηκαν στις 10 Μαΐου 2010,

—

έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Οκτωβρίου 2007 σχετικά με τις αυξήσεις στις τιμές των ζωοτροφών και των τροφίμων (2), το ψήφισμά του της 22ας Μαΐου 2008 σχετικά με την άνοδο της τιμής των τροφίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις αναπτυσσόμενες χώρες (3), καθώς και το ψήφισμά του της 17ης Φεβρουαρίου 2011 σχετικά με την αύξηση των τιμών των τροφίμων (4),

—

έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 29ης Νοεμβρίου 2007 σχετικά με την ανάπτυξη της αφρικανικής γεωργίας – πρόταση για τη γεωργική ανάπτυξη και την επισιτιστική ασφάλεια στην Αφρική (5),

—

έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Ιανουαρίου 2009 σχετικά με την κοινή γεωργική πολιτική και την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια (6),

—

έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 26ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με τη διάσκεψη κορυφής του FAO και την επισιτιστική ασφάλεια (7),

—

έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 18ης Μαΐου 2010 σχετικά με τη συνοχή της αναπτυξιακής πολιτικής (ΣΑΠ) της ΕΕ και την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια «συν» (ΕΑΒ +) (8),

—

έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Μικτής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης ΑΚΕ-ΕΕ σχετικά με την επισιτιστική ασφάλεια, το οποίο εγκρίθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2010 στην Κινσάσα (9),

—

έχοντας υπόψη τις οκτώ συστάσεις προς την G20 που δημοσίευσε στις 29 Ιανουαρίου 2011 ο Ειδικός Εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην τροφή,

—

έχοντας υπόψη την έκθεση του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην τροφή με τίτλο «Αγροοικολογία και δικαίωμα στη σίτιση», η οποία παρουσιάστηκε ενώπιον του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών στις 8 Μαρτίου 2011,

—

έχοντας υπόψη το άρθρο 208 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ,

—

έχοντας υπόψη το άρθρο 48 του Κανονισμού του,

—

έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Ανάπτυξης και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου (A7-0284/2011),

Α.

λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των υποσιτιζόμενων ανήλθε το 2010, σύμφωνα με τον FAO, σε 925 εκατομμύρια, και ότι, σε παγκόσμια κλίμακα, το ποσοστό εμφάνισης λιποβαρών παιδιών σε ηλικία μικρότερη των 5 ετών ανέρχεται στο 26 % και ότι τουλάχιστον το ένα τρίτο των παιδικών θανάτων πριν από το πέμπτο έτος της ηλικίας αποδίδεται στον υποσιτισμό· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι μόνον το ήμισυ όλων των αναπτυσσόμενων χωρών (62 από τις 118) βρίσκονται σε πορεία επίτευξης του αναπτυξιακού στόχου της Χιλιετίας (ΑΣΧ)· λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια οικονομική ύφεση και η αύξηση των τιμών των τροφίμων και των καυσίμων έχουν επιδεινώσει την επισιτιστική κατάσταση σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, και ιδιαίτερα στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, ανακόπτοντας με αυτόν τον τρόπο την πρόοδο της τελευταίας δεκαετίας όσον αφορά τη μείωση της φτώχειας,

Β.

λαμβάνοντας υπόψη ότι ο υποσιτισμός και η πείνα αποτελούν τα βασικά αίτια της ανθρώπινης θνησιμότητας και τους σοβαρότερους κινδύνους που απειλούν την ειρήνη και την ασφάλεια,

Γ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την πρόσφατη δημοσίευση του δείκτη των τιμών από τον FAO του Ιανουαρίου 2011, καταγράφεται μηνιαία αύξηση στις τιμές των τροφίμων από τον Αύγουστο 2010, τάση που παρατηρείται κατά τα τελευταία 10 χρόνια, οι οποίες ανέρχονται πλέον σε επίπεδα υψηλότερα από τις αντίστοιχες μέγιστες τιμές τροφίμων το 2008· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι η αστάθεια των τιμών των βασικών προϊόντων πλήττει σοβαρά τις χώρες χαμηλού εισοδήματος καθώς και τις πτωχότερες, πλέον ευάλωτες και πιο περιθωριοποιημένες πληθυσμιακές ομάδες των αναπτυσσόμενων χωρών·

Δ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια ζήτηση γεωργικών προϊόντων αναμένεται να αυξηθεί κατά 70 % έως το 2050, η οποία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με λιγότερη χρήση νερού και φυτοφαρμάκων, καθώς και με λιγότερες διαθέσιμες γεωργικές εκτάσεις και την εφαρμογή βιώσιμων αγροοικολογικών μεθόδων παραγωγής, ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός προβλέπεται ότι θα ανέρχεται έως τότε σε εννέα δισεκατομμύρια, καθώς και ότι η επισιτιστική ανασφάλεια επιδεινώνεται περαιτέρω από την κερδοσκοπία στα βασικά προϊόντα, την υποβάθμιση του εδάφους, τη λειψυδρία, την κλιματική αλλαγή, την υπερσυγκέντρωση εγγείου ιδιοκτησίας ανά τον κόσμο και το επισφαλές καθεστώς κτήσης γης, ιδίως για τις πτωχότερες και πλέον ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, τα παγκόσμια μονοπώλια σπόρων προς σπορά, τη ζήτηση για αγροκαύσιμα και τις πολιτικές για θέματα της ενέργειας,

Ε.

λαμβάνοντας υπόψη ότι το 85 % των παγκόσμιων εκτιμώμενων ιχθυαποθεμάτων υπόκεινται είτε σε πλήρη εκμετάλλευση είτε σε υπερεκμετάλλευση ή εξάντληση, και ότι η εξάρτηση από την αλιεία ως πηγή ζωικών πρωτεϊνών σε χώρες με χαμηλό εισόδημα και επισιτιστικό έλλειμμα είναι τουλάχιστον της τάξης του 20 %, σύμφωνα με την επισκόπηση του FAO σχετικά με την κατάσταση της παγκόσμιας αλιείας και υδατοκαλλιέργειας το 2010,

ΣΤ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι η γεωργία παρέχει εργασία και μέσα διαβίωσης σε περισσότερο από το 70 % του εργατικού δυναμικού στις αναπτυσσόμενες χώρες, που είναι κυρίως γυναίκες· λαμβάνοντας δε υπόψη ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, η ανάπτυξη στο γεωργικό τομέα μειώνει τη φτώχεια δύο φορές πιο αποτελεσματικά από ό,τι η ανάπτυξη σε άλλους τομείς, εφιστώντας επίσης την προσοχή στη σπουδαιότητα των επενδύσεων στην ανάπτυξη του αγροτικού μη γεωργικού τομέα και στη συναφή δημιουργία θέσεων απασχόλησης,

Ζ.

λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που αποδεικνύουν τη συμβολή των συστημάτων γεωργικών εκμεταλλεύσεων μικρής και μεσαίας κλίμακας στην αύξηση της συνολικής παραγωγής τροφίμων, και ότι η εστίαση των αναπτυσσόμενων χωρών αποκλειστικά και μόνο στην εξαγωγική παραγωγή τείνει να έχει δυσμενή αντίκτυπο, ιδίως στις γυναίκες μικροκαλλιεργητές,

Η.

λαμβάνοντας υπόψη ότι η προστασία της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και το κράτος δικαίου αποτελούν βασικές προϋποθέσεις αποβλέποντας στην αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων στη γεωργία,

Θ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι, λόγω της αδυναμίας πρόσβασης σε δάνεια ή σε μικροπιστώσεις για επενδύσεις σε βελτιωμένους σπόρους, λιπάσματα και συστήματα άρδευσης, οι μικρογεωργοί στις αναπτυσσόμενες χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής· λαμβάνοντας υπόψη ότι το κράτος διαδραματίζει καίριο ρόλο στη βιώσιμη ανάπτυξη και στη δημιουργία παραγωγικών και μεταποιητικών υποδομών,

Ι.

λαμβάνοντας υπόψη ότι το ποσοστό της επίσημης αναπτυξιακής αρωγής (ΕΑΑ) που προορίζεται για το γεωργικό τομέα διεθνώς έχει μειωθεί δραστικά τα τελευταία τριάντα χρόνια,

ΙΑ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ ανταποκρίθηκε ταχέως στην επισιτιστική κρίση του 2008 μέσω της θέσπισης της επισιτιστικής διευκόλυνσης, και ότι είναι δύσκολο να μετρηθεί ο αντίκτυπος που έχουν τα μέτρα αυτά στα δομικά αίτια της πείνας και της επισιτιστικής ανασφάλειας, καθώς και στις μικρομεσαίες οικογενειακές γεωργικές εκμεταλλεύσεις, ιδίως εκείνες που λειτουργούν υπό τη διαχείριση γυναικών, θεωρεί ότι η περαιτέρω επέκταση της εν λόγω επισιτιστικής διευκόλυνσης ή η διάθεση πρόσθετων πόρων σε αυτήν, δεν θα πρέπει να είναι αυτόματη, αλλά να αποφασίζεται κατόπιν διενέργειας ανεξάρτητης εκτίμησης των επιπτώσεων όσον αφορά την απόδοση των εκταμιευομένων πόρων στη βελτίωση της επισιτιστικής ασφάλειας σε όλες τις δικαιούχους χώρες,

ΙΒ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συνέπειες του υποσιτισμού, όπως η ανεπαρκής εμβρυική ανάπτυξη ή η περιορισμένη ανάπτυξη έως την ηλικία των δύο ετών, οδηγούν σε ανεπανόρθωτες ζημίες, όπως το χαμηλότερο ύψος μετά την ενηλικίωση, το χαμηλό ποσοστό ολοκλήρωσης της σχολικής φοίτησης, το μειωμένο εισόδημα κατά τον ενήλικο βίο και το χαμηλότερο βάρος των απογόνων κατά τη γέννηση, και εξακολουθούν να πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μείζον πρόβλημα στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης σε πολλές χώρες του νότου,

ΙΓ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι, από το 2008 και μετά, έχει δοθεί εκ νέου έμφαση στην επισιτιστική ασφάλεια, κάτι που οδήγησε στον πολλαπλασιασμό των πρωτοβουλιών σε διεθνές επίπεδο που ζητούν τη χάραξη ολοκληρωμένης παγκόσμιας στρατηγικής,

1.

τονίζει ότι ο αριθμός των ατόμων που υποφέρουν από την πείνα είναι απαράδεκτα υψηλός και εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι συνολικές διεθνείς προσπάθειες υπολείπονται ως τώρα της επίτευξης του ΑΣΧ 1· ζητεί τη λήψη μέτρων κατεπειγόντως για την εκπλήρωση των διεθνών δεσμευτικών υποχρεώσεων και την πραγμάτωση του δικαιώματος σε επαρκή και θρεπτική τροφή·

2.

τονίζει ότι η πολιτική σταθερότητα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη βελτίωση της επισιτιστικής ασφάλειας, και ζητεί συνεπώς από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να επιδείξουν την απαραίτητη πολιτική βούληση για τη διασφάλιση αυτής της σταθερότητας·

3.

χαιρετίζει την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με το στρατηγικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες προς αντιμετώπιση της πρόκλησης της επισιτιστικής ασφάλειας· εκτιμά, εν τούτοις, ότι η παγκόσμια κρίση επισιτιστικής ασφάλειας αποτελεί, πέραν της πρωτοφανούς ανθρωπιστικής καταστροφής, σοβαρή απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια στον κόσμο, και ότι, μολονότι επικροτείται η δέσμευση της Επιτροπής να εξεύρει λύσεις προς αντιμετώπιση της ακραίας φτώχιας στην οποία ζουν ένα δισεκατομμύριο άτομα, υπάρχει επείγουσα ανάγκη να πραγματοποιήσουν άμεσα η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη νέες επενδύσεις στη γεωργία και στην αγροτική ανάπτυξη, κυρίως εν όψει του νέου κειμένου για την ΚΓΠ, να θεσπίσουν κατάλληλους μηχανισμούς για την πρόβλεψη επαρκών αποθεμάτων βασικών ειδών διατροφής σε παγκόσμιο επίπεδο, να καταργήσουν τα εσωτερικά τους εμπόδια στο εμπόριο και να ελαφρύνουν το χρέος των χωρών που θίγονται περισσότερο· θεωρεί ότι η Επιτροπή πρέπει να πάρει σοβαρότερα υπόψη το πρόβλημα της επισιτιστικής ασφάλειας σε ορισμένες χώρες κατά τον υπολογισμό της αναπτυξιακής βοήθειας·

4.

επιδοκιμάζει τις δύο ανακοινώσεις της Επιτροπής για την ανθρωπιστική επισιτιστική βοήθεια και την επισιτιστική ασφάλεια· ζητεί να εφαρμοσθούν οι δύο ανακοινώσεις με συνεκτικό και συντονισμένο τρόπο για την καλύτερη αντιμετώπιση των γενεσιουργών αιτιών της πείνας, του υποσιτισμού και της επισιτιστικής ασφάλειας, καθώς και του ζητήματος της διανομής τροφίμων τόσο μεταξύ όσο και εντός των χωρών, με ιδιαίτερη έμφαση στις φτωχότερες και πλέον περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες· καλεί τα κράτη μέλη να στηρίξουν τη διαδικασία ανάπτυξης του σχεδίου εφαρμογής που συνοδεύει το πλαίσιο πολιτικής για την επισιτιστική ασφάλεια και να το εγκρίνουν αμέσως μετά την ολοκλήρωσή του· επικροτεί το γεγονός ότι δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στα άτομα που πλήττονται δριμύτερα από τις καταστροφές, και ιδίως τις γυναίκες και τα παιδιά· θεωρεί ότι, υπό συνθήκες κρίσης, είναι σημαντικό να διασφαλίζεται η ικανότητα επισιτιστικού εφοδιασμού της κοινότητας σε βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο· υπενθυμίζει ότι οι μηχανισμοί έκτακτης ανάγκης δεν πρέπει να συνιστούν μακροπρόθεσμη λύση· εκφράζει μεγάλη ανησυχία για τις δυσμενείς επιπτώσεις που έχουν οι μηχανισμοί αυτοί, ιδίως στις τοπικές οικονομίες· τονίζει ότι κάθε πολιτική για τη βιώσιμη ανάπτυξη πρέπει να βασίζεται σε μακροπρόθεσμες προοπτικές και προσεγγίσεις συνεργασίας·

5.

υπογραμμίζει πόσο σημαντική είναι η ενίσχυση της σχέσης μεταξύ της αρωγής, της αποκατάστασης και της ανάπτυξης· ζητεί την ανάπτυξη περισσότερων πόρων για να διασφαλισθεί η διαρκής παροχή ενίσχυσης και να εστιάζεται η συζήτηση στην ευελιξία και συμπληρωματικότητα των υφισταμένων χρηματοδοτικών μέσων· τάσσεται υπέρ της αναβάθμισης του διαλόγου και του συντονισμού μεταξύ των ανθρωπιστικών οργανώσεων και των αναπτυξιακών φορέων·

6.

καλεί την ΕΕ να εκτιμήσει τον αναπτυξιακό αντίκτυπο των προτάσεών της σχετικά με τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ προκειμένου να ενισχυθεί η συνοχή μεταξύ των στόχων της ΚΓΠ και της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ·

7.

καλεί την ΕΕ να στηρίξει περισσότερο τον τομέα των κατόχων βιώσιμων γεωργικών εκμεταλλεύσεων μικρής κλίμακας και των μικροκαλλιεργητών καθώς και τον τομέα της γεωργίας μεσαίας κλίμακας που παράγει κατά κύριο λόγο για την τοπική κατανάλωση στο πλαίσιο των προγραμμάτων αναπτυξιακής βοήθειας που εκπονεί και να επενδύει σε εγχώρια συμμετοχικά προγράμματα τα οποία θα πρέπει να εφαρμόζονται σε τοπικό επίπεδο, σε συνεργασία με τους γεωργούς και τους εκπροσώπους τους, τις τοπικές και περιφερειακές αρχές και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών· τονίζει την ανάγκη να αυξηθούν οι δημόσιες επενδύσεις στην έρευνα για βιώσιμα συστήματα αγροοικολογικής παραγωγής που θα βελτιώνουν επίσης την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα του γεωργικού και αγροτικού τομέα·

8.

υποστηρίζει επίμονα την ανάγκη να υιοθετηθεί μια προσέγγιση εταιρικής σχέσης με όλο το φάσμα των ενδιαφερομένων φορέων στον τομέα της ανάπτυξης για την επισιτιστική ασφάλεια, και ιδίως τις τοπικές και περιφερειακές αρχές και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών· υπογραμμίζει το γεγονός ότι, λόγω της εγγύτητάς τους προς τις περιφέρειες και τους τοπικούς πληθυσμούς αφενός και της δυνατότητάς τους να συντονίζουν δράσεις διαφορετικών παραγόντων αφετέρου, οι τοπικές και περιφερειακές αρχές διαδραματίζουν ουσιώδη ρόλο ως μεσάζοντες και ως πλατφόρμες για την ανάπτυξη· τονίζει ότι ο διαρθρωμένος διάλογος μεταξύ των θεσμικών οργάνων και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών πρέπει να επεκταθεί επίσης στα ζητήματα επισιτιστικής ασφάλειας·

9.

ζητεί από την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τους άλλους χορηγούς αναπτυξιακής βοήθειας, των ΜΚΟ συμπεριλαμβανομένων, να επικεντρώσουν περισσότερο τις επενδύσεις τους στον γεωργικό τομέα προκειμένου να δίνονται στους τοπικούς πληθυσμούς προοπτικές που να αποτρέπουν τη μετανάστευση·

10.

επαναλαμβάνει ότι είναι σημαντικό να αναβαθμιστεί η γεωργία στις αναπτυσσόμενες χώρες και να διατεθεί επαρκές μέρος της υπερπόντιας αναπτυξιακής βοήθειας της ΕΕ στον γεωργικό τομέα· εκφράζει τη λύπη του για τη δραστική μείωση της αναπτυξιακής βοήθειας που διατίθεται στη γεωργία από τη δεκαετία του ’80, και χαιρετίζει την αναγνώριση της ανάγκης να αντιστραφεί η τάση αυτή· ζητεί από την Επιτροπή να θέσει τη γεωργία ως προτεραιότητα της αναπτυξιακής βοήθειας, συν τοις άλλοις δε να υποστηρίξει την πρόσβαση των γεωργών στην αγορά·

11.

υπενθυμίζει ότι, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των μειονεκτικότερων κοινοτήτων τείνουν να εξασφαλίζουν τα μέσα επιβίωσής τους από τη γεωργία, η ανάπτυξη μιας βιώσιμης γεωργίας και η συνεκτίμηση της διεθνούς αξιολόγησης της γεωργικής γνώσης, επιστήμης και τεχνολογίας για την ανάπτυξη (IAASTD), συνιστούν, απαραίτητες προϋποθέσεις για την υλοποίηση του πρώτου αναπτυξιακού στόχου της χιλιετίας· εκτιμά ότι, ειδικά οι μικροί καλλιεργητές, μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στην πρόκληση της επισιτιστικής ασφάλειας, αφενός, με την ενίσχυση του ουσιαστικού ρόλου των γυναικών, μέσω της μεταποίησης των προϊόντων επί τόπου και της γενίκευσης των δανείων και των μικροπιστώσεων, και, αφετέρου, με τη συμμετοχή των συνεταιρισμών των μικρών παραγωγών, ως βασικών παραγόντων, στον καθορισμό αποδοτικών γεωργικών και εμπορικών πολιτικών·

12.

υπενθυμίζει ότι η ανάπτυξη του γεωργικού τομέα απαιτεί μακροπρόθεσμες επενδύσεις, σε όλο το μήκος της αλυσίδας δημιουργίας αξίας, από τον παραγωγό έως τον καταναλωτή· θεωρεί ότι πρέπει να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές, όπως δρόμοι, συνδέσεις με τις αγορές και πληροφορίες σχετικά με τις ίδιες τις αγορές και την πιθανή διαφοροποίηση των προϊόντων·

13.

εκτιμά ότι μια στρατηγική στήριξης των αναπτυσσομένων χωρών πρέπει απαραίτητα να περιλαμβάνει μια διαδικασία εκπαίδευσης, κατάρτισης και δημιουργίας θέσεων εργασίας, που θα επιτρέψει στους νέους να ακολουθήσουν γεωπονικές σπουδές υπέρ μιας βιώσιμης γεωργίας, ώστε να αναπτύξουν πιο ποιοτικές, εξειδικευμένες και αειφόρους μεθόδους παραγωγής, που θα περιορίσουν την εγκατάλειψη της υπαίθρου και θα μειώσουν τη φτώχεια·

14.

υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι πέραν της κάλυψης των επισιτιστικών τους αναγκών, οι γεωργοί πρέπει να διαθέτουν τα έσοδα που θα τους επιτρέπουν να εκπαιδεύονται και να επενδύουν·

15.

υπογραμμίζει ότι η συμμετοχή τοπικών γεωργικών οργανώσεων στις διάφορες φάσεις της εφαρμογής της γεωργικής πολιτικής στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι ζωτικής σημασίας και ότι, για τον λόγο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να μεριμνήσει για την ενίσχυση των τοπικών συνεταιριστικών δομών, ώστε να εξασφαλιστεί η προστασία των συμφερόντων των τοπικών πληθυσμών·

16.

συμφωνεί ότι τα προγράμματα αρωγής της ΕΕ θα πρέπει να επικεντρώνονται, κυρίως στη βιώσιμη παραγωγή τροφίμων μικρής και μεσαίας κλίμακας, όπως συνιστά η έκθεση της διεθνούς αξιολόγησης της γεωργικής γνώσης, επιστήμης και τεχνολογίας για την ανάπτυξη (IAASTD), και σε προσεγγίσεις που ενισχύουν τη βιοποικιλότητα, αποτρέπουν την υποβάθμιση των εύφορων γαιών και προωθούν πρακτικές χαμηλής εξωτερικής συμμετοχής με παράλληλη αύξηση της γεωργικής παραγωγής στις αναπτυσσόμενες χώρες, στόχος που μπορεί να επιτευχθεί μέσω της βελτίωσης της πρόσβασης των μικροκαλλιεργειών και των γεωργικών εκμεταλλεύσεων μεσαίας κλίμακας σε δάνεια και μικροπιστώσεις με δίκαια επιτόκια και λογικούς όρους·

17.

θεωρεί ότι η ΕΕ πρέπει να συμβάλει στην προώθηση της χρήσης σπόρων από τοπικές ποικιλίες που είναι προσαρμοσμένες στις κλιματικές συνθήκες των αναπτυσσομένων χωρών, και μπορούν εύκολα να αποθηκευτούν, να κυκλοφορήσουν στην αγορά και να διατεθούν στους γεωργούς, δεδομένου ότι δεν εμπίπτουν σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας·

18.

καλεί την ΕΕ και τις αναπτυσσόμενες χώρες να αναπτύξουν κοινές ικανότητες έρευνας και κατάρτισης στους τομείς των βιώσιμων γεωργικών μεθόδων και των νέων τεχνολογιών, κυρίως μέσω δημόσιων ιδιωτικών εταιρικών σχέσεων και κοινοπραξιών, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής προστιθέμενης αξίας στον τόπο της συλλογής και αποθήκευσης τροφίμων μέσω της συσκευασίας και της επεξεργασίας·

19.

υποστηρίζει επίμονα την ανάγκη ενίσχυσης της έρευνας της χρηματοδοτούμενης από δημόσια κεφάλαια και της διάδοσης της γνώσης στον τομέα της βιώσιμης γεωργίας, προωθώντας δραστηριότητες οι οποίες θα βελτιώσουν τη θέση των μικροκαλλιεργητών σε ό,τι αφορά την αποδοτικότητα της γεωργίας, την προσαρμογή στην πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και την αυξημένη ζήτηση πόρων·

20.

ζητεί τη θέσπιση μηχανισμών για την προστασία των δασών, των αυτόχθονων πληθυσμών, των υγροτόπων και των παραδοσιακών γεωργικών πρακτικών σε τρίτες χώρες εξαγωγής·

21.

θεωρεί ότι, ενόψει της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού και της αυξανόμενης πίεσης που ασκείται στους φυσικούς πόρους, είναι απαραίτητη η διασφάλιση σε παγκόσμιο επίπεδο πιο βιώσιμων, λιγότερο ενεργοβόρων και πιο αποδοτικών μεθόδων παραγωγής· ζητεί η χορήγηση βοήθειας από την ΕΕ και τα κράτη μέλη να συνδεθεί με μεθόδους γεωργικής παραγωγής αειφόρους και ενεργειακά αυτάρκεις, και μέρος της βοήθειας αυτής να διατεθεί για την εγκατάσταση εξοπλισμού για την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας (για παράδειγμα από τον άνεμο και τον ήλιο) και για την σωστή διαχείριση των υδάτων·

22.

υπογραμμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, πρέπει να ασκήσει πιέσεις προκειμένου ένα ουσιαστικό μέρος των πόρων που διατίθενται στις αναπτυσσόμενες χώρες να χρησιμεύσει όντως για την ενίσχυση των τοπικών γεωργικών πολιτικών, μεριμνώντας πάντα για την κοινωνική και περιβαλλοντική αειφόρο ανάπτυξη·

23.

τονίζει ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί τόσο η βιωσιμότητα των μικροκαλλιεργητών, και ιδίως των γυναικών, στις αναπτυσσόμενες χώρες, όσο και η πλήρης αξιοποίηση των παραγωγικών τους δυνατοτήτων, πρέπει να τους παρασχεθεί μεγαλύτερη πρόσβαση σε μικροπιστώσεις, συμπεριλαμβανομένων των μη κερδοσκοπικών μικροπιστώσεων, για επενδύσεις σε βελτιωμένους σπόρους προς σπορά, λιπάσματα και αρδευτικούς μηχανισμούς, καθώς και στο απαραίτητο φάσμα των ειδικών φυτοπροστατευτικών εργαλείων για την προστασία της σοδειάς τους από παράσιτα και ασθένειες·

24.

τονίζει τη σημασία της κλιμακωτής αύξησης αμφότερων των δραστηριοτήτων και των πολιτικών που είτε αφορούν ειδικά τη διατροφή είτε αναφέρονται σε αυτήν, καθώς και της καλύτερης εναρμόνισης των παρεμβάσεων των χορηγών στον εν λόγω τομέα σε εθνικό, ενωσιακό και διεθνές επίπεδο·

25.

υπογραμμίζει την ανάγκη διευκόλυνσης της πρόσβασης των μικροκαλλιεργητών των αναπτυσσόμενων χωρών σε δικαιώματα ιδιοκτησίας, επιτρέποντας με τον τρόπο αυτό στους ιδιοκτήτες μικρών αγροτεμαχίων να αποκτούν τίτλους κυριότητας και να έχουν, συνεπώς, στη διάθεσή τους πρόσθετες εγγυήσεις για την απαραίτητη δανειοδότησή τους με στόχο την αύξηση της παραγωγής τους·

26.

καλεί την Επιτροπή να στηρίξει την ανάπτυξη υποδομών μεταποίησης γεωργικών προϊόντων στις χώρες εταίρους ώστε να μειωθούν οι απώλειες μετά τη συγκομιδή, να αυξηθεί ο χρόνος ζωής και διατήρησης των τροφίμων και να αναπτυχθούν καλύτερες υποδομές αποθήκευσης, προλαμβάνοντας, συνεπώς, τυχόν ζημίες λόγω αλλοιώσεων, οι οποίες είναι επί του παρόντος πολύ υψηλές στις αναπτυσσόμενες χώρες ανά τον κόσμο, να βελτιωθεί η πρόσβαση στις τοπικές αγορές και να δημιουργηθούν θέσεις αξιοπρεπούς απασχόλησης για τον τοπικό πληθυσμό· ζητεί από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια ώστε να διευκολύνουν τη μεταφορά τεχνολογίας, εμπειρογνωμοσύνης και στήριξης ικανοτήτων στις αναπτυσσόμενες χώρες·

27.

καλεί την Επιτροπή να λάβει υπόψη τον ρόλο των ξηρών και ημίξηρων περιοχών, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ζωικό κεφάλαιο, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του εφοδιασμού των περισσότερο αστικοποιημένων περιοχών με προϊόντα κρέατος προέρχεται από περιοχές ξηρών και ημίξηρων ζωνών·

28.

υπενθυμίζει ότι η πρόσβαση σε επαρκή τροφή αποτελεί πανανθρώπινο δικαίωμα· προτρέπει τις συμβαλλόμενες χώρες να εφαρμόσουν τις προαιρετικές κατευθυντήριες γραμμές του FAO για το δικαίωμα στην τροφή·

29.

υπενθυμίζει ότι η γεωργική ανάπτυξη πρέπει να βασίζεται στο δικαίωμα στην τροφή και στην παραγωγή ειδών διατροφής· υποστηρίζει επίμονα το γεγονός ότι θα πρέπει η ΕΕ να αναγνωρίσει και να υπερασπίσει το δικαίωμα των αναπτυσσομένων χωρών για επισιτιστική ασφάλεια (τόσο ποσοτική όσο και ποιοτική), και το δικαίωμα να είναι κατά το δυνατόν αυτάρκεις· τονίζει, προς τούτο, τη δέσμευση της ΕΕ για την σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων στις εξαγωγές, παράλληλα με παρόμοια μέτρα που έχουν ληφθεί από τους εταίρους του ΠΟΕ· συγχρόνως, υπογραμμίζει την ανάγκη εξασφάλισης ίσης πρόσβασης των τοπικών πληθυσμών σε τρόφιμα σε αυτές τις χώρες·

30.

επισημαίνει πόσο σημαντική είναι η έννοια της επισιτιστικής ασφάλειας, η οποία ορίζεται ως η ικανότητα μιας χώρας ή μιας περιοχής να εφαρμόζει με δημοκρατικό τρόπο τις δικές της γεωργικές και επισιτιστικές πολιτικές, προτεραιότητες και στρατηγικές, μέσω βιώσιμου γεωργικού μοντέλου· υπενθυμίζει ότι οι εγχώριες δυνατότητες παραγωγής σε ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες ενδέχεται να μην καλύπτουν τις ανάγκες και ότι η κατοχύρωση της επισιτιστικής ασφάλειας σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα απαιτεί τη μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές με τη δημιουργία εγχώριων ικανοτήτων·

31.

υπενθυμίζει ότι είναι σημαντικό να ακολουθήσει η διακυβέρνηση της επισιτιστικής ασφάλειας προσέγγιση που θα συνίσταται σε ένα γενικό πλαίσιο που θα εστιάζει εκ νέου σε μία επισιτιστική πολιτική ευρύτερη από την επισιτιστική βοήθεια και στη συνεργασία μεταξύ δωρητών και αποδεκτών της βοήθειας στο πλαίσιο στενότερης εταιρικής σχέσης σε τοπικό επίπεδο, τονίζει δε τον καίριο ρόλο των πολιτικών που θα εφαρμόζουν οι αποδέκτριες χώρες, εφόσον δεσμευτούν ότι θα παρέχουν βασικά δημόσια αγαθά, όπως εσωτερική ειρήνη και επενδύσεις στις αγροτικές υποδομές·

32.

χαιρετίζει τη βούληση να ενσωματωθεί η διατροφική διάσταση στα προγράμματα της ΕΕ· καλεί την Επιτροπή να εκπονήσει συγκεκριμένη ανακοίνωση επί της διάστασης αυτής· ζητεί την διαρκή ένταξη της διάστασης της διατροφής στις πολιτικές επισιτιστικής ασφάλειας και στις παρεμβάσεις στο γεωργικό τομέα·

33.

καλεί την Επιτροπή να αναγνωρίσει το θεμελιώδη ρόλο των γυναικών ως μικροκαλλιεργητών στην επισιτιστική ασφάλεια, και να επενδύσει σε ειδικά προγράμματα στήριξης αυτής της κατηγορίας· επισημαίνει ότι ο σημαντικός ρόλος των γυναικών στην επίτευξη της διατροφικής ασφάλειας για τις ίδιες και τα παιδιά τους εξακολουθεί να μην έχει αναγνωρισθεί δεόντως και ότι συνεπώς πρέπει να εξασφαλισθούν τα μέσα διαβίωσης των γυναικών και να αυξηθούν οι γνώσεις τους για την επαρκή διατροφή· υποστηρίζει επίμονα ότι η στρατηγική της ΕΕ πρέπει να εστιάζει επίσης στην υλοποίηση κατάλληλων δράσεων ώστε να διασφαλισθεί ότι οι πλέον ευάλωτοι πληθυσμοί, ιδίως σε αγροτικές περιοχές, μπορούν να επωφελούνται από ευκαιρίες γεωργικής κατάρτισης, διατροφικής εκπαίδευσης, καλών συνθηκών υγείας και εργασίας, καθώς και ενός δικτύου προστασίας, σε περίπτωση που παραστεί ανάγκη·

34.

ζητεί από την Επιτροπή και από διεθνείς οργανισμούς, όπως ο FAO, να συνεχίσουν την εν εξελίξει διαδικασία των διαβουλεύσεών τους με την παγκόσμια κοινωνία των πολιτών και τους μη κρατικούς παράγοντες, ειδικότερα δε με τις οργανώσεις γεωργών, αλιέων και κτηνοτρόφων, η ενεργός συμμετοχή των οποίων είναι ζωτικής σημασίας ενόψει της έγκρισης ειδικών μέτρων για τη βελτίωση της παραγωγής τροφίμων·

35.

εκτιμά ότι, βάσει των δημογραφικών προβλέψεων του FAO, σύμφωνα με τις οποίες το 2025 περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού των αναπτυσσόμενων χωρών – περίπου 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι – θα ζει σε αστικά κέντρα, μια πολιτική για τη στήριξη της αστικής φυτοκομίας θα μπορούσε να παράσχει, μεταξύ άλλων, μια διέξοδο από τη φτώχεια, λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλό αρχικό κόστος για την έναρξη της δραστηριότητας, τη βραχύτητα των κύκλων παραγωγής και την υψηλή απόδοση ανά μονάδα χρόνου, γης και χρησιμοποιούμενου ύδατος, και να κάνει τις νέες μητροπόλεις πιο πράσινες·

36.

προτρέπει την ΕΕ να στηρίξει την πρωτοβουλία βάσης των Ηνωμένων Εθνών για την κοινωνική προστασία η οποία συμβάλλει στην κάλυψη των βασικών επισιτιστικών αναγκών των πληθυσμών που διαβιούν σε συνθήκες φτώχειας·

37.

προτρέπει την Επιτροπή να εστιάσει ιδιαίτερα την προσοχή της στον υποσιτισμό, ιδίως δε στο μητρικό και βρεφικό υποσιτισμό, και να εντάξει στην αναπτυξιακή της πολιτική υγιείς και πολυτομεακές στρατηγικές για τον επισιτισμό·

38.

υπογραμμίζει τη δήλωση του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην τροφή, σύμφωνα με την οποία η συμμετοχή των γεωργών είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχή άσκηση των αγροοικολογικών πρακτικών και προάγει τη συνεχή επιμόρφωση των γεωργών· ενθαρρύνει, επομένως, τους παραγωγούς τροφίμων στις αναπτυσσόμενες χώρες να συμμετάσχουν σε παγκόσμιες και τοπικές ΜΚΟ και γεωργικούς συνεταιρισμούς·

39.

καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να μεριμνήσουν για την προώθηση και τη διαμόρφωση καινοτόμων χρηματοδοτικών μέσων, όπως είναι ο διεθνής φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών· υπενθυμίζει ότι οι εν λόγω καινοτόμοι μηχανισμοί χρηματοδότησης θα πρέπει να συμπληρώνουν τον στόχο των Ηνωμένων Εθνών για διάθεση του 0,7 % του ΑΕΠ για αναπτυξιακή συνεργασία· υπογραμμίζει, παράλληλα, ότι εναπόκειται στις αναπτυσσόμενες χώρες να εντείνουν τις προσπάθειές τους στον φορολογικό τομέα, κυρίως όσον αφορά την είσπραξη των φόρων και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής·

40.

εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι, το 2008, ήτοι το έτος της παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης, αποτέλεσε επίσης τη χρονιά με τη μεγαλύτερη παραγωγή σιτηρών στην παγκόσμια ιστορία και επισημαίνει, στο πλαίσιο αυτό, το δυσμενή αντίκτυπο της κερδοσκοπίας στη διαμόρφωση των δεικτών τιμών των βασικών προϊόντων·

41.

εφιστά την προσοχή στα δομικά αίτια της αστάθειας των τιμών και τονίζει επίμονα ότι η κερδοσκοπία στα παράγωγα των βασικών τροφίμων έχει επιδεινώσει σημαντικά την αστάθεια των τιμών· επικροτεί τα συμπεράσματα του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για το δικαίωμα στην τροφή σχετικά με το ρόλο των μεγάλων επενδυτών στη διαμόρφωση των δεικτών τιμών των βασικών προϊόντων·

42.

επισημαίνει ότι, προσφάτως, μια ολόκληρη σειρά άλλων απρόβλεπτων παραγόντων είχε επίσης αρνητικό αντίκτυπο στη σταθερότητα των αγορών τροφίμων, όπως μεταξύ άλλων, η καταστροφή στην Ιαπωνία, το άνευ προηγουμένου κύμα πολιτικών αναταραχών που κατέκλυσε πολλές χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Εγγύς Ανατολής, μια νέα μεγάλη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου και η παρατεταμένη αβεβαιότητα στις χρηματοπιστωτικές αγορές και στην παγκόσμια οικονομία – όλα αυτά τα στοιχεία οπωσδήποτε επηρέασαν την κατάσταση·

43.

πιστεύει ότι η κερδοσκοπία στο χρηματοοικονομικό χώρο και η αυξημένη ελευθέρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών και του εμπορίου γεωργικών προϊόντων, συντελεί σε μεγάλο βαθμό στην αστάθεια των τιμών, και ότι θα πρέπει να εφαρμοστούν ρυθμιστικοί μηχανισμοί που θα εξασφαλίζουν κάποιο βαθμό σταθερότητας των αγορών· θεωρεί ότι πρέπει να βελτιωθεί η διαφάνεια στην αγορά ούτως ώστε να διασφαλίζεται η δίκαιη αποζημίωση των γεωργών και ένας βιώσιμος τομέας που θα εξασφαλίζει την επισιτιστική ασφάλεια· ζητεί, ειδικότερα, τον σαφή εντοπισμό των φορέων που εμπλέκονται στο εμπόριο τροφίμων και μια σε βάθος ανάλυση των μηχανισμών κερδοσκοπίας επί των ειδών διατροφής στις τοπικές και διεθνείς αγορές·

44.

προτρέπει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναλάβουν συγκεκριμένη δράση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της χρηματοοικονομικής κερδοσκοπίας επί των σιτηρών και των τροφίμων·

45.

φρονεί ότι τα παράγωγα των βασικών προϊόντων διαφέρουν από τα άλλα χρηματοπιστωτικά παράγωγα, και ότι η πρόσβαση στην εν λόγω αγορά θα πρέπει να ρυθμίζεται καλύτερα·

46.

εκτιμά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση των παγκόσμιων αποθεμάτων τροφίμων τα οποία, μετά τα άνευ προηγουμένου χαμηλά επίπεδα του 2007, συνετέλεσαν στην κερδοσκοπία που επηρέασε τις τιμές των γεωργικών προϊόντων σε παγκόσμιο επίπεδο, με πολύ ανησυχητικό αντίκτυπο στις αναπτυσσόμενες χώρες·

47.

ζητεί την αύξηση, την καλύτερη διαχείριση και την αποθήκευση των φυσικών αποθεμάτων σιτηρών και τροφίμων σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και την ενίσχυση του διεθνούς συντονισμού και ελέγχου, προκειμένου να εξισορροπούνται κατ’ αυτόν τον τρόπο οι διακυμάνσεις των τιμών και να διευκολύνεται η καλύτερη και ταχύτερη αντιμετώπιση επισιτιστικών κρίσεων·

48.

εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τις μεγάλης κλίμακας αγορές γης στις οποίες επιδίδονται ξένοι επενδυτές στις αναπτυσσόμενες χώρες που αποβαίνουν επίσης εις βάρος των ντόπιων μικροκαλλιεργητών και των κατόχων γεωργικών εκμεταλλεύσεων μεσαίας κλίμακας και της τοπικής, περιφερειακής και εθνικής επισιτιστικής ασφάλειας· καλεί, ως εκ τούτου, την ΕΕ να ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις των αναπτυσσόμενων χωρών να δεσμευθούν υπέρ της εφαρμογής αγροτικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να εξασφαλισθούν οι τίτλοι εγγείου ιδιοκτησίας των αυτόχθονων γεωργών, των μικροκαλλιεργητών και των γεωργών μικρομεσαίας κλίμακας, ιδίως των αγροτισσών, και να αποτραπούν πρακτικές ιδιοποίησης γαιών εκ μέρους των εταιρειών·

49.

υπογραμμίζει ότι η γη πρέπει να είναι προσβάσιμη σε όλους, και ότι πρέπει να ενισχυθούν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας, αγρομίσθωσης και χρήσης γης των μικρών τοπικών γεωργών, καθώς και η πρόσβαση των τοπικών πληθυσμών στους φυσικούς πόρους, ώστε να προληφθεί μια νέα αρπαγή γης, που έχει ήδη προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, κυρίως στην Αφρική·

50.

ελπίζει ότι τα ευρωπαϊκά προγράμματα βοήθειας και δράσης θα αξιοποιήσουν πλήρως τις γνώσεις των τοπικών γεωργών στον τομέα της παραγωγής τροφίμων·

51.

ενθαρρύνει την έγκριση των προαιρετικών κατευθυντήριων γραμμών του FAO για τις αγορές γης και τη διασφάλιση της συμμετοχικής εφαρμογής, ζητεί όμως και αυστηρά δεσμευτικές εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί αγοράς γης· τονίζει ότι οι συμβατικές διαπραγματεύσεις θα πρέπει να καθίστανται διαφανείς επιτρέποντας τη συμμετοχή κοινοβουλίων και εκλεγμένων αντιπροσώπων τοπικών και περιφερειακών αρχών μετά από διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών·

52.

κρίνει απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι οι κοινότητες και οι τοπικοί φορείς θα έχουν την εξουσία και τις δυνατότητες διαπραγμάτευσης για ζητήματα ανάπτυξης της γεωργίας σε τοπικό επίπεδο· προτείνει την εκπόνηση ενός κώδικα συμπεριφοράς για να προτρέψει τους επενδυτές να επικεντρώσουν τις δραστηριότητές τους στην αύξηση της αγροτικής παραγωγικότητας και στη βελτίωση των πόρων διαβίωσης των τοπικών πληθυσμών·

53.

εφιστά την προσοχή στην απόκτηση τόσο γης όσο και αδειών αλιείας από ξένους επενδυτές· τονίζει την ανάγκη εξασφάλισης διαφάνειας και της δυνατότητας συμμετοχής των εθνικών κοινοβουλίων και της κοινωνίας των πολιτών στις διαπραγματεύσεις των συμβάσεων, καθώς και την ανάγκη τήρησης ενός καταλόγου με τις συμφωνίες που συνάπτονται στον δημόσιο τομέα·

54.

ζητεί τη συγκρότηση μηχανισμών που αποτρέπουν τον εκτοπισμό από την αγορά των ντόπιων γεωργών και την υπονόμευση της ικανότητάς τους να παράγουν τρόφιμα για τις τοπικές αγορές·

55.

υπενθυμίζει στην Επιτροπή και στις συμβαλλόμενες χώρες το θετικό αντίκτυπο των συστημάτων αγροοικολογικής παραγωγής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, και ότι η μακροπρόθεσμη επισιτιστική ασφάλεια εξαρτάται από την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της παραγωγής, με στόχο την προστασία των φυσικών πόρων και του επισιτιστικού εφοδιασμού· τονίζει, εντούτοις, ότι ο πρωταρχικός στόχος της παροχής γεωργικής βοήθειας σε περιοχές με επείγοντα προβλήματα επισιτιστικής ανασφάλειας ή πείνας πρέπει να είναι η αύξηση της γεωργικής παραγωγής και η πρόσβαση σε τρόφιμα·

56.

επικροτεί τις προσπάθειες της ομάδας των G20 για την καταπολέμηση της αστάθειας των τιμών και την επισιτιστική ασφάλεια·

57.

εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία σχετικά με τη μείωση των φυσικών πόρων και τη διατήρηση αποδοτικών συνθηκών γεωργικής παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της ποιότητας του εδάφους, της πρόσβασης σε υδάτινους πόρους και της πρόληψης της περιβαλλοντικής ρύπανσης· υποστηρίζει επίμονα ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς, ειδικότερα οι γεωργοί, οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, πρέπει να διαδραματίσουν καίριο ρόλο στη διαμόρφωση μιας στρατηγικής για τη βιώσιμη γεωργική ανάπτυξη·

58.

πιστεύει ότι η επισιτιστική ασφάλεια δεν πρέπει να υπονομευθεί από την ανάπτυξη των βιοκαυσίμων· ζητεί, προς τούτο, μια ισορροπημένη προσέγγιση που δίδει προτεραιότητα στα νέας γενιάς βιοκαύσιμα που χρησιμοποιούν γεωργικά και δασικά απόβλητα (άχυρο και άλλα κατάλοιπα καλλιεργειών, ζωικά λιπάσματα, βιοαέριο κλπ), αντί των καλλιεργειών τροφίμων, ούτως ώστε να μην υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ της παραγωγής τροφίμων και ενέργειας· θεωρεί, επίσης, ότι η ΕΕ πρέπει να φροντίσει ώστε τα βιοκαύσιμα που εισάγονται από αναπτυσσόμενες χώρες να τηρούν τα κριτήρια βιωσιμότητας·

59.

ζητεί την υιοθέτηση μιας πιο σφαιρικής προοπτικής κατά τη χάραξη της ΚΓΠ για την περίοδο μετά το 2013, η οποία θα πρέπει να διέπεται από την αρχή της «μη πρόκλησης ζημίας» στις αγορές τροφίμων των αναπτυσσόμενων χωρών·

60.

ζητεί από την Επιτροπή να διενεργήσει εκτίμηση επιπτώσεων στο πλαίσιο της ΚΓΠ, στην οποία θα αναλύεται ο εξωτερικός της αντίκτυπος στις διεθνείς αγορές τροφίμων και στην επισιτιστική ασφάλεια των αναπτυσσόμενων χωρών·

61.

προτρέπει την Επιτροπή να διερευνήσει το πρόβλημα της κατασπατάλησης τροφίμων στο εσωτερικό της ΕΕ, καθώς εκτιμάται ότι έως και το 40 % των διαθέσιμων τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων που παράγονται σε αναπτυσσόμενες χώρες και εξάγονται προς την ΕΕ, καταλήγουν στον κάδο απορριμμάτων, και να προτείνει αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση του προβλήματος και τη βελτίωση των καταναλωτικών προτύπων·

62.

ζητεί την πλήρη σταδιακή κατάργηση των εξαγωγικών επιδοτήσεων·

63.

υποστηρίζει επίμονα ότι η Επιτροπή πρέπει να μεριμνήσει για την ενσωμάτωση της εξωτερικής διάστασης της τρέχουσας μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής στις αναπτυξιακές πολιτικές της ΕΕ·

64.

ζητεί από την Επιτροπή να διασφαλίσει την τήρηση του κώδικα δεοντολογίας του FAO για την υπεύθυνη αλιεία σε περιοχές στις οποίες η ΕΕ έχει συνάψει συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης, ειδικότερα όσον αφορά τη σύσταση για τη χορήγηση προτιμησιακής πρόσβασης σε πόρους για τους τοπικούς αλιείς μικρής κλίμακας·

65.

τονίζει ότι ο αλιευτικός τομέας σε πολλές χώρες είναι κρίσιμος για την απασχόληση και την επισιτιστική ασφάλεια και, συνεπώς, όλες οι αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει να είναι επιλέξιμες για στήριξη του τομέα αυτού από την ΕΕ, ώστε να αναπτύξουν τη δική τους αειφόρο αλιευτική βιομηχανία, έρευνα, τον έλεγχο και την επιβολή για να καταπολεμήσουν την παράνομη, αδήλωτη και αρρύθμιστη αλιεία·

66.

ζητεί μεταρρυθμίσεις που θα αυξήσουν τις ευκαιρίες πρόσβασης στην αγορά για τις αναπτυσσόμενες χώρες και θα τους επιτρέψουν να δραστηριοποιούνται ανταγωνιστικά στις δικές τους εθνικές και περιφερειακές αγορές·

67.

υπενθυμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή συνοχή μεταξύ των πολιτικών της για την συνεργασία και την ανάπτυξη και των εμπορικών πολιτικών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τις ανησυχίες τόσο των κρατών μελών της ΕΕ όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών·

68.

θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να υποστηρίξει την περιφερειακή ολοκλήρωση και τη βιώσιμη ανάπτυξη των τοπικών γεωργικών προϊόντων διατροφής στις αναπτυσσόμενες χώρες, και ειδικότερα τις περιφερειακές εμπορικές συμφωνίες για την προώθηση μιας βιώσιμης και αειφόρου παραγωγής και μεταποίησης των τροφίμων σε τοπικό επίπεδο, να διαθέσει δε ουσιαστικό τμήμα της αναπτυξιακής της βοήθειας για το σκοπό αυτό·

69.

εκφράζει για μία ακόμη φορά την ανησυχία του για το ότι η εμπορική στρατηγική της ΕΕ αδυνατεί ορισμένες φορές να υιοθετήσει μια αναπτυξιακή προσέγγιση· ζητεί συνεπώς δίκαιες και ισορροπημένες εμπορικές συμφωνίες που στηρίζουν την ανάπτυξη, καθώς αυτές αποτελούν βασικό στοιχείο για μια συνολική απάντηση στο θέμα της επισιτιστικής ασφάλειας·

70.

υπενθυμίζει ότι η επισιτιστική ασφάλεια προϋποθέτει τη συνοχή και τον συντονισμό μεταξύ των διαφόρων τομεακών πολιτικών σε επίπεδο ΕΕ, ήτοι της αναπτυξιακής πολιτικής, της ΚΓΠ, της κοινής εμπορικής πολιτικής, της ενεργειακής πολιτικής και των ερευνητικών προγραμμάτων·

71.

θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να στηρίξει τις καλλιέργειες πρωτεϊνούχων προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη δυνατή αυτονομία, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στη διαφοροποίηση της γεωργίας στις αναπτυσσόμενες χώρες οι οποίες, πολύ συχνά έχουν μία γεωργική πολιτική προσανατολισμένη στις εξαγωγές και στην πρόσβαση στις εξωτερικές αγορές, εις βάρος της ευζωίας και των αναγκών των τοπικών πληθυσμών·

72.

προτρέπει την Επιτροπή να εστιάσει στις αναπτυξιακές ανησυχίες που εκφράζονται στο πλαίσιο των διεξαγόμενων διαπραγματεύσεων ΣΟΕΣ, και να προσφέρει στις αναπτυσσόμενες χώρες μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών όσον αφορά τους εμπορικούς κανόνες και, ειδικότερα, να τους προσφέρει τη δυνατότητα να εφαρμόσουν ρήτρες διασφάλισης προκειμένου να επιτευχθεί η ενδογενής και βιώσιμη ανάπτυξη των οικονομικών δυνατοτήτων στις αναπτυσσόμενες χώρες· υπενθυμίζει ότι η χρήση εξαγωγικών περιορισμών και η προστασία της νεοσύστατης βιομηχανίας εκ μέρους των αναπτυσσόμενων χωρών αποτελούν αναπτυξιακά μέσα τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν για την ενίσχυση της τοπικής παραγωγής και της επισιτιστικής ασφάλειας· απαιτεί από την Επιτροπή να υιοθετήσει ισχυρή θέση στηρίζοντας την αναπτυξιακή πολιτική στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ· καλεί την Επιτροπή να προσεγγίσει τις διαπραγματεύσεις διεθνούς εμπορίου από τη σκοπιά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να εντάξει σε όλες τις συμφωνίες με τρίτες χώρες εκτιμήσεις των επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα·

73.

ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν μια σύμβαση η οποία θα βασίζεται στις ανάγκες, και στην οποία το επίπεδο των δεσμεύσεων των χορηγών για την παροχή επισιτιστικής βοήθειας θα συνδέεται με τις ανάγκες των πληθυσμών, καθώς και με εγγυημένες ποσότητες τοπικών αγορών στις δικαιούχους χώρες·

74.

εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την έλλειψη διαφάνειας, παροχής πληροφοριών και συμμετοχής των σχετικών ενδιαφερομένων φορέων στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις σχετικά με τη Σύμβαση για την Επισιτιστική Βοήθεια (ΣΕΒ)·

75.

αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.