Εισαγωγή

Η παρούσα έκθεση εξετάζει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 842/2006[1] για ορισμένα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου (εφεξής «ο κανονισμός»), και εκπληρώνει με τον τρόπο αυτό τις υποχρεώσεις της Επιτροπής όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων με βάση τις διατάξεις του άρθρου 10 του κανονισμού. Αξιολογεί την εφαρμογή και τις επιπτώσεις των κανόνων που ισχύουν και εκτιμά την ανάγκη περαιτέρω δράσης για τη μείωση εκπομπών φθοριούχων αερίων στην ΕΕ. Η αξιολόγηση βασίζεται σε αναλυτική εργασία που έχει αναληφθεί για την Επιτροπή[2].

Ο κανονισμός διαλαμβάνει τις εκπομπές υδροφθορανθράκων, υπερφθορανθράκων και εξαφθοριδίου του θείου, τα οποία είναι από κοινού γνωστά ως φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου («φθοριούχα αέρια»). Τα αέρια αυτά είναι ανθρωπογενείς χημικές ουσίες χρησιμοποιούμενες, παραδείγματος χάρη, ως ψυκτικά υγρά, αφρογόνοι παράγοντες, προωθητές αερολυμάτων και μονωτικών αερίων σε ηλεκτρολογικό υλικό. Παγκοσμίως, η χρήση φθοριούχων αερίων αναπτύσσεται ταχέως λόγω της αυξημένης χρήσης προϊόντων και υλικού που βασίζονται σε αυτά.

Γενικός στόχος του κανονισμού είναι, σε συνδυασμό με την οδηγία 2006/EΚ40 για τις εκπομπές των συστημάτων κλιματισμού των μηχανοκίνητων οχημάτων («η οδηγία ΚΜΟ»)[3], να συμβάλει στην εκπλήρωση των δεσμεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της με βάση το πρωτόκολλο του Κιότο στο πλαίσιο της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή[4], για το χρονικό διάστημα 2008 έως 2012. Αναμενόταν ότι η νομοθεσία θα ανέστρεφε την αύξουσα τάση στην ΕΕ και θα διατηρούσε τις εκπομπές φθοριούχων αερίων στην ΕΕ-15 σε 75 εκατ. τόνους ισοδύναμου CO2[5] το έτος 2010, αρκετά κάτω από το αναμενόμενο επίπεδο 98 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 σε περίπτωση που δεν ετίθετο περιορισμός[6].

Το κανονιστικό πλαίσιο της Επιτροπής ΕΕ για τα φθοριούχα αέρια καλύπτει τις νευραλγικές εφαρμογές στις οποίες χρησιμοποιούνται φθοριούχα αέρια και ακολουθεί δύο άξονες δράσης: πρώτον, αποφυγή φθοριούχων αερίων σε περιπτώσεις που ήσαν διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις που υπερέχουν περιβαλλοντικά σε επαρκώς χαμηλό κόστος κατά το χρόνο της έκδοσης, με περιορισμό της χρήσης και της εμπορίας συγκεκριμένων εφαρμογών φθοριούχων αερίων; δεύτερον, μείωση της διαρροής τους από υλικό όπου τα φθοριούχα αέρια δεν θα ήταν δυνατόν να αντικατασταθούν με βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις. Αυτό επιτεύχθηκε με σειρά μέτρων με στόχο τον ενδεδειγμένο χειρισμό υλικού κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ζωής τους. Επιπλέον, για τη διευκόλυνση της παρακολούθησης θεσπίστηκαν διατάξεις σχετικές με αναφορά.

Ο κανονισμός τέθηκε σε ισχύ στις 4 Ιουλίου 2006 και οι διατάξεις του άρχισαν να εφαρμόζονται από τις 4 Ιουλίου 2007[7]. Ενώ ο κανονισμός ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη, η πλήρης εφαρμογή του βασίζεται σε 10 εκτελεστικούς κανονισμούς της Επιτροπής που εκδόθηκαν κατά το χρονικό διάστημα Δεκεμβρίου 2007 — Απριλίου 2008 και στην έκδοση μεταγενέστερα ορισμένων συμπληρωματικών στοιχείων από τα κράτη μέλη.

Πείρα μετά από 4 έτη

Επιτυχής εφαρμογή των περιορισμών χρήσης και εμπορίας (άρθρα 8 και 9)

Οι μεμονωμένοι περιορισμοί χρήσης και εμπορίας τέθηκαν σταδιακά σε ισχύ μεταξύ 4ης Ιουλίου 2006 (υποδήματα) και 4ης Ιουλίου 2009 (αερολύματα) νέας τεχνολογίας. Άρχισαν να εφαρμόζονται επιτυχώς με λίγες εξαιρέσεις.

Ειδικότερα, έχει αναφερθεί ότι έχει γίνει κατάχρηση της εξαίρεσης από τη γενική απαγόρευση τοποθέτησης στην αγορά της ΕΕ, εισαγόμενων μη επαναπληρώσιμων περιεκτών φθοριούχων αερίων που έχουν κατασκευαστεί πριν από τις 4 Ιουλίου 2007[8]. Οι αρμόδιες αρχές στα κράτη μέλη έχουν αναφέρει δυσχέρειες σχετικά με την ενδεδειγμένη επιβολή αυτής της απαγόρευσης, λόγω της έλλειψης επαρκών εργαλείων και πείρας για την επαλήθευση της γνησιότητας των πιστοποιητικών, σημάτων και άλλων τεκμηρίων υποβαλλόμενων από τους εισαγωγείς.

Ικανοποιητική εφαρμογή των διατάξεων για την επισήμανση (άρθρο 7)

Οι διατάξεις σχετικά με την επισήμανση διευκολύνουν την κατά τρόπο υπεύθυνο εγκατάσταση, τη συντήρηση και την τελική διάθεση προϊόντων και υλικού που περιέχουν φθοριούχα αέρια. Οι διατάξεις ισχύουν για 50 000 περίπου εργολήπτες στον τομέα της ψύξης, του κλιματισμού και των αντλιών θερμότητας, καθώς και τους αρχικούς κατασκευαστές υλικού, 100 προμηθευτές περιεκτών αερίου περιλαμβανομένων προμηθευτών για συστήματα πυροπροστασίας και περίπου 25 κατασκευαστές διακοπτικού υλικού υψηλής τάσης.

Πρωτίστως, η βιομηχανία ενθάρρυνε την εναρμόνιση της επισήμανσης σε εθελοντική βάση, ιδίως για προϊόντα και υλικό των οποίων η εμπορία πραγματοποιείται στην ΕΕ, και περιέλαβε τις σχετικές πληροφορίες σε άλλες πινακίδες. Ορισμένοι παραγωγοί επιλέγουν να περιλαμβάνουν στις πινακίδες όλες τις επίσημες γλώσσες, με αποτέλεσμα πρακτικές δυσκολίες για υλικά μικρού μεγέθους, όπως είναι τα στεγνωτήρια τυμπάνου με αντλίες θερμότητας. Έχουν εντοπιστεί ορισμένες περιπτώσεις με μη συμμορφωμένα προϊόντα και υλικά εισαγόμενα στην ΕΕ. Επί του παρόντος η Επιτροπή εξετάζει την ενσωμάτωση των κανόνων επισήμανσης στο ενοποιημένο δασμολόγιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για λόγους στήριξης των κρατών μελών στην επιβολή των εν λόγω διατάξεων[9].

Καθυστερήσεις όσον αφορά την κατάρτιση και την πιστοποίηση (άρθρο 5)

Η καταληκτική ημερομηνία προκειμένου να συγκροτήσουν τα κράτη μέλη τα συστήματά τους για την κατάρτιση και την πιστοποίηση με βάση τις ελάχιστες απαιτήσεις της Επιτροπής, καθώς και για τη σχετική κοινοποίηση, ήταν η 4η Ιανουαρίου 2009. Στις 4 Ιουλίου του 2011, 8 κράτη μέλη δεν είχαν ακόμη κοινοποιήσει εξ ολοκλήρου ή μερικώς τις ρυθμίσεις τους σχετικά με την κατάρτιση και την πιστοποίηση στην Επιτροπή.

Η διαφορά αυτή ταχύτητας στην εφαρμογή αντικατοπτρίζει διαφορές των συστημάτων επαγγελματικής κατάρτισης και πιστοποίησης στα κράτη μέλη πριν αρχίσει να ισχύει ο κανονισμός. Επιπλέον, τα κράτη μέλη αποδίδουν τις καθυστερήσεις στο μέγεθος ορισμένων τομέων και στην υποτίμηση της απαιτούμενης διοικητικής προσπάθειας για τη δημιουργία νέων συστημάτων και την προσαρμογή των υφιστάμενων.

Η Επιτροπή έχει συγκαλέσει συναντήσεις με τα κράτη μέλη σε τακτική βάση για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, κίνησε διαδικασία παράβασης για την αντιμετώπιση καθυστερήσεων.

Οι απαιτήσεις κατάρτισης και πιστοποίησης ισχύουν σήμερα για 600 000 περίπου άτομα και 66 000 επιχειρήσεις, πλέον του 98 % των οποίων υπάγεται στους τομείς ψύξης, του κλιματισμού και των αντλιών θερμότητας.

Όπως δείχνει η ανάλυσή μας, αρκετά σημαντικό πλήθος μελών προσωπικού και επιχειρήσεων που καλύπτονται από τις απαιτήσεις δεν είχαν πιστοποιηθεί μέχρι την 4η Ιουλίου 2011. Για προσωπικό που ασχολείται με φθοριούχα αέρια στους τομείς της πυροπροστασίας, των μόνιμων ψυκτικών εγκαταστάσεων, του κλιματισμού, των αντλιών θερμότητας και του κλιματισμού μηχανοκίνητων οχημάτων, άνω του 50 % δεν είχε ακόμη πιστοποιηθεί. Η πιστοποίηση εκκρεμεί ακόμη για το 90 % των επιχειρήσεων στον τομέα της πυροπροστασίας και για πλέον του 50% των επιχειρήσεων στους τομείς των μόνιμων ψυκτικών εγκαταστάσεων, του κλιματισμού και των αντλιών θερμότητας[10].

Διαφορετικά επίπεδα συμμόρφωσης με τα μέτρα συγκράτησης (άρθρο 3)

Παρατηρήθηκε χαμηλός βαθμός συμμόρφωσης συνολικά, ιδίως σε κράτη μέλη στα οποία δεν ίσχυαν ανάλογες απαιτήσεις συγκράτησης πριν από τον κανονισμό. Στις χώρες αυτές παραμένει χαμηλή η ευαισθητοποίηση των επιχειρήσεων, ιδίως για υλικό μικρού μεγέθους, λόγω ελλείψεων στην επιβολή των εν λόγω διατάξεων.

Η ανάλυση έδειξε ότι, σε νευραλγικές εφαρμογές μόνιμων ψυκτικών εγκαταστάσεων, κλιματισμού και αντλιών θερμότητας η συμμόρφωση προς τα προγράμματα για τους ελέγχους διαρροών ήταν εξαιρετικά χαμηλή στις επιχειρήσεις οικιακού και μικρού εμπορικού υλικού. Αναφέρθηκε ότι η τήρηση αρχείων για τις νευραλγικές αυτές εφαρμογές ήταν κάτω του 50%. Η συμμόρφωση με την υποχρέωση εγκατάστασης συστημάτων ανίχνευσης διαρροών κρίθηκε ικανοποιητική μόνο σε συγκεκριμένους τομείς, όπου η εγκατάσταση τέτοιων συστημάτων αποτελούσε ήδη συνήθη πρακτική πριν από τον κανονισμό. Στον τομέα της πυροπροστασίας, όπου ήδη είχαν εξαπλωθεί εθελοντικά τεχνικά πρότυπα με ανάλογες απαιτήσεις, οι διατάξεις για τη συγκράτηση εφαρμόζονταν σε υψηλότερο βαθμό.

Αυξανόμενο δυναμικό ανάκτησης φθοριούχων αερίων (άρθρο 4)

Η ανάκτηση πρέπει να λαμβάνει χώρα πριν από την τελική διάθεση υλικού και, ανάλογα με την περίπτωση, κατά την τρέχουσα εξυπηρέτηση και τη συντήρηση.

Στους τομείς της ψύξης και του κλιματισμού, τα επίπεδα ανάκτησης ήσαν γενικώς χαμηλά πριν από τον κανονισμό. Σύμφωνα με ορισμένα δεδομένα, σημειώθηκε ελαφρά αύξηση στις ανακτηθείσες ποσότητες, αλλά δεν υπάρχουν συστηματικά δεδομένα που επιτρέπουν ακριβέστερη εκτίμηση. Η ανάκτηση στους τομείς της πυροπροστασίας και του διακοπτικού υλικού υψηλής τάσης αποτελεί επί του παρόντος κοινώς εφαρμοζόμενη τακτική κατά την τρέχουσα εξυπηρέτηση και τη συντήρηση. Σε αυτούς τους τομείς, το δυναμικό ανάκτησης από συστήματα που περιέχουν φθοριούχα αέρια θα αυξηθεί κατά τα προσεχή έτη, επειδή τα εν λόγω συστήματα θα φθάσουν στο τέλος της ζωής τους.

Τα ανακτώμενα αέρια πρέπει να ανακυκλώνονται, να αποκαθίστανται ποιοτικά ή να καταστρέφονται. Το έτος 2010 για τους υδροφθοράνθρακες, η υποδομή ποιοτικής αποκατάστασης και καταστροφής ήταν διαθέσιμη μόνο στα μισά περίπου από τα κράτη μέλη, ενώ για το εξαφθοριούχο θείο μόνο σε λίγα κράτη μέλη. Συνεπώς, η διασυνοριακή αποστολή ανακτηθέντων φθοριούχων αερίων για ποιοτική αποκατάσταση και καταστροφή εντός της ΕΕ έχει νευραλγική σημασία και πρέπει να διευκολυνθεί από τα κράτη μέλη[11], όπως υπογραμμίζεται στην αιτιολογική σκέψη 9 του κανονισμού.

Γενική τήρηση των απαιτήσεων σχετικά με εκθέσεις (άρθρο 6)

Η υποβολή ετήσιας έκθεσης άρχισε το έτος 2008, για το ημερολογιακό έτος 2007. Οι διατάξεις σχετικά με την υποβολή έκθεσης γενικώς κηρύχθηκαν ικανοποιητικές. Όπως δείχνει η ανάλυση, οι απαιτήσεις ισχύουν για 100 περίπου επιχειρήσεις της ΕΕ, ενώ σχετικώς μικρή ομάδα μεγάλων επιχειρήσεων αναφέρει μεγάλες ποσότητες παραγωγής, εισαγωγών και εξαγωγών. Οι ποσότητες που, ενδεχομένως, εξαιρούνται από τις διατάξεις σχετικά με την αναφορά λόγω του κατωφλίου του ενός τόνου, δεν είναι σημαντικές.

Ποσότητες φθοριούχων αερίων που περιέχονται σε εισαγόμενα ή εξαγόμενα εκ των προτέρων γομωμένα προϊόντα ή υλικό, εκφεύγουν του πεδίου εφαρμογής της αναφοράς. Εκτιμάται ότι το έτος 2008 περίπου 10% των φθοριούχων αερίων που εισήχθησαν στην ΕΕ περιέχονταν σε εκ των προτέρων πληρωθέντα μηχανήματα κλιματισμού χώρων και συστήματα κλιματισμού μηχανοκίνητων οχημάτων. Το ίδιο έτος, περίπου το 30% των αερίων που εξήχθησαν από την ΕΕ περιέχονταν σε αφρό ενός συστατικού, διακοπτικό υλικό, ιατρικά αερολύματα και συστήματα κλιματισμού μηχανοκίνητων οχημάτων. Το κενό αυτό στις διατάξεις σχετικά με την αναφορά στρεβλώνει τα αριθμητικά δεδομένα σχετικά με τις συνολικές ποσότητες εισαγωγών και εξαγωγών και τη σύνθεση και τις χρήσεις για τις οποίες προορίζονται φθοριούχα αέρια διαθέσιμα στην ΕΕ (και ενδεχομένως προερχόμενα από αυτή).

Επίσης σημειώνεται ότι η απαίτηση αναφοράς ποσοτήτων φθοριούχων αερίων που αποκαθίστανται ποιοτικώς ή καταστρέφονται, συντελεί μόνο εν μέρει στην παρακολούθηση των ποσοτήτων που αποκαθίστανται ποιοτικώς και καταστρέφονται. Αυτό συμβαίνει επειδή οι εν λόγω δραστηριότητες αναλαμβάνονται, σε μεγάλο βαθμό, από μονάδες οι οποίες δεν παράγουν, εισάγουν ή εξάγουν φθοριούχα αέρια, οπότε δεν υπόκεινται σε απαιτήσεις αναφοράς με βάση τον κανονισμό.

Για λόγους παρακολούθησης σχετιζόμενους με το πρωτόκολλο του Κιότο[12], τα κράτη μέλη έχουν προσδιορίσει - και στη συνέχεια αναφέρει - τις οικείες ετήσιες εκπομπές φθοριούχων αερίων σύμφωνα με τις αναθεωρημένες το έτος 1996 κατευθυντήριες γραμμές της διακυβερνητικής ομάδας για το κλίμα όσον αφορά τις εθνικές απογραφές θερμοκηπιακών αερίων[13]. Τα υφιστάμενα συστήματα αναφοράς που πληρούν αυτές τις απαιτήσεις έχουν αναγνωριστεί γενικά ότι πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού για τη θέσπιση συστημάτων αναφοράς όσον αφορά τους σχετικούς τομείς, με σκοπό τη συγκέντρωση δεδομένων για τις εκπομπές.

Εθνικές κυρώσεις προς θέσπιση σε ολιγάριθμα κράτη μέλη (άρθρο 13)

Από τα κράτη μέλη ζητήθηκε να θεσπίσουν εθνικούς κανόνες σχετικά με κυρώσεις εφαρμοζόμενες σε παραβάσεις και να ενημερώσουν την Επιτροπή μέχρι τις 4 Ιουλίου 2008. Τρία έτη μετά την εν λόγω καταληκτική ημερομηνία τέσσερα κράτη μέλη έπρεπε ακόμη να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή τους κανόνες τους σχετικά με τις κυρώσεις. Στις περιπτώσεις που κρίθηκε σκόπιμο, η Επιτροπή κίνησε διαδικασίες παράβασης για την αντιμετώπιση αυτών των καθυστερήσεων.

Αυστηρότερες εθνικές διατάξεις σε διάφορα κράτη μέλη (άρθρα 9 παράγραφος 3 και 14)

Με βάση την απόφαση 2002/358/EΚ του Συμβουλίου[14], μεμονωμένα κράτη μέλη δεσμεύθηκαν να υλοποιήσουν στόχους μείωσης θερμοκηπιακών αερίων. Προς το σκοπό αυτό, ο κανονισμός επέτρεψε στα κράτη μέλη που ήδη είχαν αυστηρότερους εθνικούς περιορισμούς εμπορίας να τους διατηρήσουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012, με την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά ήσαν συμβατά με τη Συνθήκη και είχαν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή επέτρεψε στη Δανία και στην Αυστρία να διατηρήσουν αυστηρότερες διατάξεις μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012[15].

Επιπλέον, αρκετά κράτη μέλη έχουν εθνικές διατάξεις οι οποίες, είτε υπό το πρίσμα των επιδιώξεων, είτε υπό το πρίσμα του σκοπού, υπερβαίνουν τις αντίστοιχες απαιτήσεις του κανονισμού. Τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν την επέκταση των διατάξεων για τη συγκράτηση σε μόνιμο ψυκτικό εξοπλισμό που περιέχει χαμηλότερες ποσότητες φθοριούχων αερίων και/ή σε κάποιο συμπληρωματικό τεχνικό εξοπλισμό, επιπρόσθετα μέτρα για αρχεία που τηρούνται από επιχειρήσεις, τη θέσπιση μέγιστων επιτρεπόμενων ποσοστών διαρροής για μόνιμο τεχνικό εξοπλισμό, την επέκταση των απαιτήσεων πιστοποίησης σε άλλο προσωπικό, την υποχρεωτική απογραφή τεχνικού εξοπλισμού και προγράμματα που απαιτούν από τους παραγωγούς και τους προμηθευτές να τους επιστρέφονται ανακτηθέντα φθοριούχα αέρια για ανακύκλωση, ποιοτική αποκατάσταση και καταστροφή.

Μέτρηση της αποτελεσματικότητας και των επιδόσεων του κανονισμού

Οι περιορισμοί χρήσης και εμπορίας που εισήχθησαν με τον κανονισμό έχουν ήδη, μέχρι δηλαδή το τέλος του 2010, επιτύχει επαληθεύσιμη μείωση εκπομπών φθοριούχων αερίων περίπου 3 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 σε σύγκριση με την εκδοχή απουσίας του κανονισμού. Όμως, το δυναμικό μειώσεων εκπομπών στις εφαρμογές που καλύπτονται από τους εν λόγω περιορισμούς έχει σχεδόν εξαντληθεί. Οι προβλεπόμενες μειώσεις φθοριούχων αερίων αναμένεται ότι απλώς θα αυξάνονται ελαφρά άνω των 3 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 μέχρι το 2020 και άνω των 4 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 μέχρι το 2050.

Όσον αφορά τις διατάξεις για τη συγκράτηση και την ανάκτηση, η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ακόμη έλλειψη αξιόπιστης και αρκετά εκτεταμένης σειράς χρονολογικών δεδομένων, οπότε είναι πολύ πρόωρο να ποσοτικοποιηθεί η αποτελεσματικότητά τους. Ωστόσο, δεδομένου του χαρακτήρα αυτών των μέτρων, της βραχείας περιόδου εφαρμογής τους και των υφιστάμενων ελλείψεων συμμόρφωσης με ορισμένες από τις σχετικές διατάξεις σε νευραλγικούς τομείς, δεν κρίνεται πιθανό να σημειωθεί σημαντική επίπτωση όσον αφορά τα ποσοστά διαρροών συναφούς εξοπλισμού πριν από το έτος 2010.

Πάντως, εάν εφαρμόζονταν πλήρως και βραχυπρόθεσμα οι διατάξεις σχετικά με τη συγκράτηση και την ανάκτηση, θα μπορούσε να αναμένεται επίτευξη ουσιαστικής μείωσης των ποσοστών διαρροής κατά τη λειτουργία και το τέλος ζωής χρησιμοποιούμενου τεχνικού εξοπλισμού μέχρι το έτος 2015. Οι εν λόγω διατάξεις παρέχουν δυνατότητα μείωσης προβλεπόμενων εκπομπών κατά πλέον των 29 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 μέχρι το 2020 και ενδεχομένως κατά πλέον των 38 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 μέχρι το 2050.

Η οδηγία MAC έχει εισαγάγει περιορισμούς σχετικά με τη χρήση φθοριούχων αερίων με δυναμικό θέρμανσης της γης (GWP) άνω των 150 στα συστήματα κλιματισμού μηχανοκίνητων οχημάτων, και αναμένεται ότι θα επιτύχει ουσιώδεις μειώσεις των προβλεπόμενων εκπομπών περίπου 13 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 μέχρι το 2020 και περίπου 50 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 μέχρι το 2050.

Λαμβανόμενων υπόψη των επιπτώσεων του κανονισμού και της οδηγίας MAC, οι συνολικές εκπομπές αναμένεται να σταθεροποιηθούν περίπου στα σημερινά επίπεδα των 110 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 στην EΕ των 27, παρά την αύξουσα χρήση πολλών από τις βασικές τους εφαρμογές (βλ. σχήμα 1).

[pic] Σχήμα 1: Προβλέψεις εκπομπών φθοριούχων αερίων στην ΕΕ χωρίς και με τα μέτρα του κανονισμού για τα φθοριούχα αέρια της οδηγίας MAC

Η σχετική μείωση εκπομπών εκτιμάται ότι υπολείπεται του 3% το 2010. Ωστόσο, σύμφωνα με τις προβλέψεις, οι ετήσιες εκπομπές θα μειωθούν κατά 28% το 2020, κατά 44% το 2030 και κατά 46% το 2050. Το συναφές με τον κανονισμό κόστος εκτιμάται σε περίπου 41 ευρώ ανά μειούμενο τόνο ισοδύναμου CO2.

Συνολικά, τέσσερα έτη μετά την έναρξη της εφαρμογής του, ο κανονισμός έχει ήδη συμβάλει στις δεσμεύσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο κατά το χρονικό διάστημα 2008 έως 2012. Ο κανονισμός, εφόσον εφαρμοστεί κανονικά σε βραχυπρόθεσμη βάση, παρέχει τη δυνατότητα, σε συνδυασμό με την οδηγία MAC, αποτροπής των μισών περίπου προβλεπόμενων εκπομπών, με σταθεροποίησή τους στα σημερινά επίπεδα. Ωστόσο, για την επίτευξη του δυναμικού αυτού, η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη να εντείνουν τις προσπάθειές τους για ταχεία και σωστή εφαρμογή και επιβολή.

Εκτίμηση της ανάγκης περαιτέρω μειώσεων εκπομπών και πεδίο εφαρμογής

Αποδοτική - σε σχέση με το κόστος - συμβολή της μείωσης εκπομπών φθοριούχων αερίων στον στόχο της μείωσης των εκπομπών

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε τον Φεβρουάριο του 2011 τους στόχους μείωσης θερμοκηπιακών εκπομπών αερίων κατά 80–95 % μέχρι το έτος 2050 σε σύγκριση με το 1990. Μια αποτελεσματική, σε σχέση με το κόστος, πορεία επίτευξης των εν λόγω στόχων, θα απαιτούσε μείωση των πλην CO2 εκπομπών γεωργικής προέλευσης σε ποσοστό μεταξύ 72–73 % μέχρι το 2030 και κατά 70–78 % μέχρι το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990[16]. Σε διεθνές επίπεδο, λόγω της ταχείας εξάλειψης της χρήσης ουσιών που καταστρέφουν το όζον, σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, η χρήση των συνηθέστερων ομάδων φθοριούχων αερίων, των υδροφθορανθράκων, προβλέπεται ότι θα τετραπλασιαστεί κατά τις προσεχείς δύο δεκαετίες, εμποδίζοντας, έτσι, τις προσπάθειες περιορισμού της παγκόσμιας θέρμανσης κατά λιγότερο από 2 °C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Για την αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου η ΕΕ υποστηρίζει την ανάληψη παγκόσμιας δράσης με βάση το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στοιβάδα του όζοντος, με την κατάργηση της χρήσης υδροφθορανθράκων ως συμπλήρωμα της ενέργειας μετριασμού, σύμφωνα με τη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή[17].

Τεχνολογίες σε εξέλιξη: η τρέχουσα κατάσταση

Το έτος 2006, το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισαν ότι η ανάπτυξη εναλλακτικών λύσεων προς τα φθοριούχα αέρια προχωρούσε[18] και προέβλεψαν ότι η εφαρμογή και επιβολή του κανονισμού θα συνιστούσε ώθηση για τεχνολογικές καινοτομίες με ενθάρρυνση της συνεχούς ανάπτυξης εναλλακτικών τεχνολογιών και τη μετάβαση προς περιβαλλοντικά φιλικότερες υφιστάμενες τεχνολογίες[19].

Οι εναλλακτικές τεχνολογίες που βασίζονται σε υγρά με χαμηλή περιεκτικότητα GWP ή άλλες τεχνολογίες που δεν βασίζονται σε ουσίες είναι σήμερα τεχνικώς εφικτές σε πολλούς συναφείς τομείς εφαρμογής. Σε εφαρμογές που καταναλίσκουν ενέργεια, όπως είναι η ψύξη, ο κλιματισμός και οι αντλίες θερμότητας και σε εφαρμογές που εξοικονομούν ενέργεια, όπως είναι οι αφροί μόνωσης κτιρίων και συσκευών, οι τεχνολογίες χαμηλού GWP μπορούν δυνητικά να επιτύχουν ισοδύναμες αποδόσεις στις περισσότερες περιπτώσεις. Καθώς η τρέχουσα έρευνα και ανάπτυξη βελτιώνονται σταθερά όσον αφορά την ασφάλεια και τις επιδόσεις και με περαιτέρω μείωση του κόστους τους, οι λύσεις αυτές έχουν τη δυνατότητα βαθμιαίας αντικατάστασης τεχνολογιών βασιζόμενων σε φθοριούχα αέρια με υψηλό GWP, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό σε μια αποδοτική, σε σχέση με το κόστος, μετάβαση προς μια κλιματικά φιλική οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών (βλ. πλαίσιο 1).

Πλαίσιο 1: Τεχνολογικές εξελίξεις σε σχετικούς τομείς

Η χημική βιομηχανία ανέπτυξε νέες φθορανθρακούχες ενώσεις οι οποίες θεωρούνται δυνητικά υποκατάστατα των υψηλού GWP φθοριούχων αερίων σε διάφορους τομείς, όπου περιλαμβάνονται οι μόνιμες ψυκτικές εγκαταστάσεις και οι κινητές μονάδες ψύξης και κλιματισμού, οι αντλίες θερμότητας, οι αφροί και τα αερολύματα. Στους τομείς της ψύξης, του κλιματισμού και των αντλιών θερμότητας, διάφορες τεχνολογίες χαμηλού GWP, όπως εκείνες που βασίζονται σε υφιστάμενα ρευστά (διοξείδιο του άνθρακα, αμμωνία και υδρογονάνθρακες) έχουν υποστεί βελτιώσεις από άποψη ασφαλείας, επιδόσεων, χαρακτηριστικών και κόστους, με καινοτομικές βελτιστοποιήσεις, αν και σε ορισμένες εφαρμογές ή υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, οι παράμετροι αυτές παραμένουν προβληματικές. Οι εν λόγω τεχνολογίες κερδίζουν προσφάτως μερίδια αγοράς, ιδίως στην ΕΕ, σε πολλές εφαρμογές όπου περιλαμβάνονται η οικιακή, η εμπορική και η βιομηχανική ψύξη, ορισμένοι τύποι αντλιών θερμότητας και οι συμπαγείς μονάδες κλιματισμού. Για διάφορα προϊόντα αφρού που χρησιμοποιούνται για μόνωση στις κατασκευές και σε συσκευές, οι υδρογονάνθρακες αποτελούν πλέον σχεδόν υποχρεωτικές λύσεις. Για πολλά από τα προϊόντα αφρού που χρησιμοποιούνται στις κατασκευές, στην ψύξη, στην αυτοκινητοβιομηχανία και στην επιπλοποιία, όπου επί του παρόντος τα φθοριούχα αέρια αποτελούν τα συνηθέστερα προωθητικά μέσα, ειδικές τεχνολογίες βασιζόμενες στο διοξείδιο του άνθρακα, τους υδρογονάνθρακες, τους ακόρεστους υδρογονάνθρακες και το νερό μπορούν, στις περισσότερες περιπτώσεις, να αποτελέσουν βιώσιμες και αποδοτικές, σε σχέση με το κόστος, μελλοντικές λύσεις. Επιπλέον, διαθέσιμα υγρά χαμηλού GWP θα μπορούσαν να δώσουν τη δυνατότητα βαθμιαίας - αποδοτικής σε σχέση με το κόστος - υποκατάστασης φθοριούχων αερίων και σε άλλους τομείς εφαρμογής, στους οποίους περιλαμβάνονται η πυροπροστασία, ορισμένα αερολύματα, η χύτευση μαγνησίου με τύπους και η ανακύκλωση κραμάτων μαγνησίου. |

Η απλή σταθεροποίηση των εκπομπών φθοριούχων αερίων στα σημερινά επίπεδα, ως βέλτιστη εκδοχή, δεν είναι συμβατή με τους στόχους της ΕΕ όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών. Εμφανιζόμενες ευκαιρίες από διαθέσιμες και αναδυόμενες τεχνολογίες στους συναφείς τομείς προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες πρόσθετων μειώσεων - κατά τρόπο αποδοτικό σε σχέση με το κόστος - για εκπομπές φθοριούχων αερίων στην ΕΕ και σε διεθνές επίπεδο. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο πρέπει να εξεταστούν επιλογές πολιτικής για την επίτευξη περαιτέρω μειώσεων στην ΕΕ, με βάση τις δυνητικές επιπτώσεις, περιλαμβανομένων της ενεργειακής κατανάλωσης, της διοικητικής επιβάρυνσης και της ασφάλειας.

Δυνητικές λύσεις για την περαιτέρω μείωση ΤΩΝ εκπομπών φθοριούχων αερίων

Μετάβαση προς τεχνολογίες με χαμηλότερο δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης

Όπως δείχνει η ανάλυση, η αποφυγή της χρήσης φθοριούχων αερίων στις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό και αποδοτικό σε σχέση με το κόστος, παρουσιάζει το υψηλότερο δυναμικό μείωσης εκπομπών. Τεχνικώς θα ήταν δυνατή η αποφυγή μέχρι περίπου 70 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 από τις προβλεπόμενες εκπομπές φθοριούχων αερίων το 2030, με μέση δαπάνη μικρότερη από 20 ευρώ ανά μη εκπεμπόμενο τόνο ισοδύναμου CO2.

Επιλογές που θα ήταν δυνατόν να συμβάλουν σε αυτήν την κατεύθυνση περιλαμβάνουν:

- τη θέσπιση μέγιστων, μειούμενων σταδιακά ορίων για την ποσότητα φθοριούχων αερίων που τοποθετούνται στην αγορά ΕΕ (σταδιακή κατάργηση) εκφραζόμενων σε ισοδύναμο CO2·

- απαγορεύσεις χρήσης και εμπορίας για καινούργιο τεχνικό εξοπλισμό και προϊόντα (απαγορεύσεις)·

- εθελοντικές περιβαλλοντικές συμφωνίες σε κοινοτικό επίπεδο.

Βελτίωση διατάξεων για τη συγκράτηση και την ανάκτηση

Έστω και εάν τεθούν σε ενέργεια πολιτικές για τη βαθμιαία αποφυγή της χρήσης άκρως δραστικών φθοριούχων αερίων, παραμένει μεγάλη η σημασία αποφυγής διαρροών και η εξασφάλιση της ενδεδειγμένης ανάκτησης φθοριούχων αερίων υψηλού GWP από τεχνικό εξοπλισμό που εξακολουθεί να τα χρησιμοποιεί. Ο κανονισμός ήδη περιέχει ουσιώδεις διατάξεις σχετικά με τη συγκράτηση και την ανάκτηση που καλύπτουν σχεδόν όλες τις βασικές εφαρμογές με δυνατότητα ουσιώδους μείωσης των διαρροών φθοριούχων αερίων, ενώ διάφοροι συμφεροντούχοι έχουν πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις για τη συμμόρφωση προς αυτές τις διατάξεις. Συνεπώς έχει κρίσιμη σημασία η κατάλληλη εφαρμογή και επιβολή των υφιστάμενων διατάξεων από τα κράτη μέλη.

Για την περαιτέρω βελτίωση των διατάξεων αυτών, έχουν εντοπιστεί διάφορες δυνητικές λύσεις, που περιλαμβάνουν εκείνες που προτείνονται στο άρθρο 10 του κανονισμού: τοποθέτηση του επιπρόσθετου τεχνικού εξοπλισμού, όπως είναι τα συστήματα κλιματισμού και ψύξης σε οχήματα μεταφορών, στο πλαίσιο συγκεκριμένων διατάξεων συγκράτησης και ανάκτησης· επέκταση των απαιτήσεων κατάρτισης και πιστοποίησης άλλων· επέκταση ορισμένων διατάξεων για τη συγκράτηση σε μικρότερου μεγέθους τεχνικό εξοπλισμό· καθορισμός μέγιστων ποσοστών διαρροής για εγκαταστάσεις· ανάπτυξη προτύπων και προδιαγραφών της ΕΕ, όπου περιγράφονται οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές και οι βέλτιστες περιβαλλοντικές πρακτικές για την αποτροπή και την ελαχιστοποίηση των εκπομπών φθοριούχων θερμοκηπιακών αερίων.

Η ανάλυση δείχνει ότι τα περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης των διαστάσεων αυτών κατά τρόπο αποδοτικό - σε σχέση με το κόστος - είναι μάλλον περιορισμένα. Ωστόσο, αξίζει να εξεταστούν περαιτέρω και να αξιολογηθούν συγκεκριμένες λύσεις, όπως είναι η επέκταση των υφιστάμενων διατάξεων για τη συγκράτηση και την ανάκτηση σε συστήματα ψύξης σε ορισμένες κατηγορίες οδικών οχημάτων όπως είναι τα φορτηγά οχήματα και τα ρυμουλκούμενα, και των διατάξεων για την επισήμανση σε νέα προϊόντα και τεχνικό εξοπλισμό.

Συνεκτίμηση των πρόσφατων επιστημονικών πληροφοριών

Σήμερα ο κανονισμός αφορά τις τρεις ομάδες φθοριούχων αερίων που καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Κιότο. Το παράρτημα I, μέρος 1 του κανονισμού παραθέτει 17 τύπους υδροφθορανθράκων, 7 τύπους υπερφθορανθράκων και το εξαφθοριούχο θείο, που περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής του μαζί με τα παρασκευάσματά τους, με συνολικό GWP 150 ή μεγαλύτερο.

Η τέταρτη έκθεση αξιολόγησης από τη διακυβερνητική ομάδα για την κλιματική αλλαγή (IPPC) προσδιορίζει δύο επιπλέον τύπους υδροφθορανθράκων[20] και δύο επιπλέον τύπους υπερφθορανθράκων[21]. Η ίδια έκθεση εντοπίζει, για πρώτη φορά, το τριφθορίδιο του αζώτου[22], ουσία η οποία χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο στην ηλεκτρονική βιομηχανία για εργασίες εγχάραξης με πλάσμα και καθαρισμού χώρων, ως υποκατάστατο των υπερφθορανθράκων και του εξαφθοριούχου θείου.

Πρέπει να εξεταστεί η προσθήκη αυτών των αερίων στο παράρτημα I.

Επιπλέον, πρέπει να εξεταστεί η επικαιροποίηση των τιμών GWP που παρατίθενται στο παράρτημα Ι με βάση την τέταρτη έκθεση αξιολόγησης της IPCC. Οι τιμές GWP που περιέχονται σήμερα στο παράρτημα Ι έχουν ληφθεί από την τρίτη έκθεση αξιολόγησης της IPCC.

Βελτίωση της παρακολούθησης με ενίσχυση των διατάξεων σχετικά με την αναφορά

Πρέπει να εξετασθούν το κόστος και τα οφέλη της δυνητικής επέκτασης των διατάξεων περί αναφοράς στα φθοριούχα αέρια που περιέχονται σε προϊόντα και τεχνικό εξοπλισμό που έχουν εκ των προτέρων πληρωθεί και εισάγονται στην/εξάγονται από την ΕΕ, και σε οντότητες που αποκαθιστούν ποιοτικά ή καταστρέφουν φθοριούχα αέρια στην ΕΕ, ώστε να βελτιωθεί η παρακολούθηση.

Επίσης πρέπει να εξετασθούν τρόποι ενίσχυσης της ποιότητας των συστημάτων αναφοράς δεδομένων εκπομπών των κρατών μελών, με χρήση πληροφοριών που καταχωρούνται και τηρούνται από επιχειρήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού. Όπως δείχνει η ανάλυση, οι ποσότητες που δυνητικά εξαιρούνται από τις διατάξεις περί αναφοράς λόγω του ορίου του ενός τόνου δεν είναι σημαντικές, οπότε η τροποποίηση αυτής της τιμής κατωφλίου δεν θεωρείται αναγκαία.

Συμπεράσματα και επικείμενα μέτρα

Οι διατάξεις του κανονισμού τέθηκαν σε εφαρμογή σε διαφορετικές φάσεις μεταξύ 2006 και 2011. Η ανάλυση εντόπισε ορισμένες ελλείψεις στην τρέχουσα εφαρμογή ορισμένων από τις βασικές του διατάξεις, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν την κατάρτιση και την πιστοποίηση, τη συγκράτηση και την ανάκτηση.

Δεδομένου του βραχέος χρονικού διαστήματος κατά το οποίο εφαρμόστηκε ο κανονισμός, οποιαδήποτε μέχρι τώρα επίπτωση των διατάξεων του κανονισμού σχετικά με τη συγκράτηση και την ανάκτηση δεν είναι δυνατόν να ποσοτικοποιηθεί. Ωστόσο, με τους περιορισμούς τους όσον αφορά τη χρήση και την εμπορία, ο κανονισμός έχει βοηθήσει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ακολουθούν τις δεσμεύσεις τους με βάση το πρωτόκολλο του Κιότο στο πλαίσιο της σύμβασης του οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, κατά το χρονικό διάστημα 2008-2012.

Εάν όλες οι υφιστάμενες διατάξεις εφαρμοστούν πλήρως σε όλα τα κράτη μέλη, ο κανονισμός, σε συνδυασμό με την οδηγία MAC, θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την αποφυγή σχεδόν των μισών από τις προβλεπόμενες εκπομπές μέχρι το 2050, σταθεροποιώντας τις εκπομπές στην ΕΕ των 27 στα σημερινά επίπεδα των 110 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2. Κατά συνέπεια, έχει κρίσιμη σημασία να εντείνουν τάχιστα τα κράτη μέλη τις προσπάθειές τους για την εφαρμογή και επιβολή του κανονισμού, όπως προβλέπεται. Η Επιτροπή είναι πρόθυμη να συνεχίσει τη στήριξη, οργάνωση και διευκόλυνση μέτρων με σκοπό την καλύτερη εφαρμογή της νομοθεσίας. Επίσης, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, η Επιτροπή θα κινεί διαδικασίες παράβασης.

Ωστόσο, στο πλαίσιο του γενικού στόχου της ΕΕ όσον αφορά την περικοπή εκπομπών κατά 80–95 % μέχρι το 2050, η σταθεροποίηση των εκπομπών φθοριούχων αερίων στα σημερινά επίπεδα δεν είναι επαρκής και η ανάλυση δείχνει ότι ήδη διαθέσιμες ή αναδυόμενες τεχνολογίες χαμηλού GWP είναι τεχνικώς αξιοποιήσιμες και μπορούν να αποδειχθούν αποδοτικές - σε σχέση με το κόστος - σε πολλούς τομείς εφαρμογής. Ενώ η διεξαγόμενη έρευνα βελτιώνει σταθερά τα χαρακτηριστικά τους από άποψη ασφαλείας και επιδόσεων, οι λύσεις αυτές έχουν τη δυνατότητα βαθμιαίας αντικατάστασης τεχνολογιών βασιζόμενων σε φθοριούχα αέρια με υψηλό GWP, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στη μετάβαση προς μια κλιματικά φιλική οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.

Κατά συνέπεια, η ΕΕ πρέπει να αναλάβει περαιτέρω δράση για την επίτευξη πλέον αποδοτικών, σε σχέση με το κόστος, μειώσεων εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων. Η ΕΕ ήδη υποστηρίζει την παγκόσμια δράση για τη μείωση των εκπομπών φθοριούχων αερίων με βάση το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και η παρούσα έκθεση προτείνει λύσεις για πλέον αποτελεσματικές, σε σχέση με το κόστος, μειώσεις φθοριούχων αερίων στην ΕΕ. Η Επιτροπή θα διαβουλευθεί με συμφεροντούχους σχετικά με τις λύσεις αυτές και θα αξιολογήσει τις δυνητικές οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις. Σ’ αυτή τη βάση η Επιτροπή, εφόσον κριθεί σκόπιμο, θα υποβάλει νομοθετική πρόταση για την αναθεώρηση του συγκεκριμένου κανονισμού..

Παράρτημα: Αρκτικόλεξα

F-gases (φθοριούχα αέρια) Φθοριούχα θερμοκηπιακά αέρια

Οδηγία MAC Οδηγία 2006/EΚ/40 για τις εκπομπές των συστημάτων κλιματισμού των μηχανοκίνητων οχημάτων

CO2 (Ισοδύναμο CO2) Ισοδύναμο διοξειδίου του άνθρακα

GWP (GWP) ………………Δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης

HFC (HFC) ………………Υδροφθοράνθρακες

PFC (PFC) ………………Υπερφθοράνθρακες

SF6 (SF6)………… Εξαφθορίδιο του θείου

NF3 (NF3)……………… Τριφθορίδιο του αζώτου

[1] ΕΕ L 161 της 14.6.2006, σ.σ. 1–11.

[2] Schwarz, W. et al. (2011) Final Report (τελική έκθεση): Σύμβαση υπηρεσιών για την παροχή τεχνικής αρωγής στη διεξαγωγή ανασκόπησης για τον (ΕΚ) αριθ. 842/2008 για ορισμένα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου.

[3] ΕΕ L 161 της 14.6.2006, σ. σ. 12–18.

[4] Υιοθετήθηκε με την απόφαση 2002/358/EΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 130 της 15.5.2002, σ.σ. 1–3.

[5] Ισοδύναμο CO2 είναι μέτρο σύγκρισης εκπομπών από διάφορα αέρια θερμοκηπίου με βάση το δυναμικό τους από άποψη θέρμανσης της γης.

[6] COM(2003) 492, τελικό της 11.8.2003. Αυτή η πρόταση της Επιτροπής απετέλεσε τη βάση τόσο για τον κανονισμό όσο και για την οδηγία ΚΜΟ.

[7] Το άρθρο 9 και το παράρτημα II εισάγουν απαγορεύσεις για την τοποθέτηση στην αγορά ορισμένων προϊόντων και υλικών που περιέχουν, ή των οποίων η λειτουργία βασίζεται, σε φθοριούχα αέρια. Κατ’ εξαίρεση η εφαρμογή τους άρχιζε από τις 4 Ιουλίου του 2006, αν και μεμονωμένες διατάξεις άρχισαν να εφαρμόζονται σταδιακά μεταξύ 4 Ιουλίου 2006 (υποδήματα) και 4 Ιουλίου 2009 (νέας τεχνολογίας αερολύματα).

[8] Το άρθρο 9 παράγραφος 2 εξαιρεί από απαγορεύσεις εμπορίας προϊόντα και υλικό του παραρτήματος ΙΙ που εμφαίνεται ότι έχουν κατασκευαστεί πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σχετικής απαγόρευσης.

[9] ‘Έχει θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, ΕΕ L 256 της 7.9.1987, σ.σ. 1–675, όπως έχει τροποποιηθεί.

[10] Το σύνολο του προσωπικού και των επιχειρήσεων στους τομείς των μόνιμων ψυκτικών εγκαταστάσεων, του κλιματισμού και των αντλιών θερμότητας θα έπρεπε να είχαν πλήρως πιστοποιηθεί τουλάχιστον μέχρι τις 4 Ιουλίου του 2011.

[11] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/2006, για τις μεταφορές αποβλήτων, ΕΕ L 190 της 12.7.2006, σ.σ. 1–98.

[12] Απόφαση αριθ. 280/2004/EΚ της Επιτροπής, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο, ΕΕ L 49 της 19.2.2004, σ.σ. 1–8. .

[13] Απόφαση αριθ. 2005/166/EΚ της Επιτροπής της 10ης Φεβρουαρίου 2005 για θέσπιση των κανόνων εφαρμογής της απόφασης αριθ. 280/2004/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τον μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο, ΕΕ L 55 της 1.3.2005, σ.σ. 57–91.

[14] ΕΕ L 130 της 15.5.2002, σ.σ. 1–3. .

[15] Απόφαση 2007/62/EΚ της Επιτροπής της 8ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με εθνικές διατάξεις που κοινοποίησε η Δανία για ορισμένα βιομηχανικά αέρια του θερμοκηπίου, ΕΕ L 32 της 6.2.2007, σ.σ. 130–134 και απόφαση 2008/80/EΚ της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2007 σχετικές με τις εθνικές διατάξεις που κοινοποίησε η Δημοκρατία της Αυστρίας για ορισμένα φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου, ΕΕ L 24 της 29.1.2008, σ.σ. 45–50.

[16] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών: Χάρτης πορείας για τη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών επιπέδων ανθρακούχων εκπομπών το 2050. COM(2011) 112 τελικό.

[17] Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου 2010 όσον αφορά την προετοιμασία του 16ου Συνεδρίου των μερών της σύμβασης-πλαίσιο του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, Cancún, 29 Νοεμβρίου έως 10 Δεκεμβρίου 2010.

[18] Αιτιολογική σκέψη 7, Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 842/2006 για ορισμένα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου.

[19] Αιτιολογική σκέψη 8, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 842/2006 για ορισμένα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου.

[20] HFC-152 και HFC-161 με δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης εκατονταετίας 53 και 12 αντίστοιχα.

[21] PFC 9-1-18 και υπερφθοροκυκλοπροπάνιο με δυναμικό παγκοσμίας θέρμανσης εκατονταετίας μεγαλύτερο από 7500 και μεγαλύτερο από 17340 αντιστοίχως.

[22] NF3 με δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης εκατονταετίας 17200.