[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ | Βρυξέλλες, 5.11.2010 COM(2010) 643 τελικό ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ Αμοιβαία ευθύνη και διαφάνεια Ένα τέταρτο κεφάλαιο για το επιχειρησιακό πλαίσιο της ΕΕ σχετικά με την αποτελεσματικότητα της βοήθειας ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 1. Εισαγωγή 3 2. Τι είναι η αμοιβαία ευθύνη; 4 3. Διαφάνεια της βοήθειας - προϋπόθεση για την αμοιβαία ευθύνη 5 4. Αμοιβαία ευθύνη σε εθνικό επίπεδο 7 5. Αμοιβαία ευθύνη σε διεθνές επίπεδο 10 6. Ευθύνη και ανθρωπιστική βοήθεια 10 7. Πρόταση για τέταρτο κεφάλαιο του επιχειρησιακού πλαισίου 11 7.1. Διαφάνεια της βοήθειας 11 7.2. Αμοιβαία ευθύνη σε εθνικό επίπεδο 12 7.3. Αμοιβαία ευθύνη σε διεθνές επίπεδο 13 Εισαγωγή Η αμοιβαία ευθύνη και η διαφάνεια αποτελούν κεντρικά στοιχεία της διεθνούς ατζέντας για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας. Η αύξηση της διαφάνειας και της αντίστοιχης ευθύνης των χορηγών και των χωρών-εταίρων, τόσο μεταξύ τους όσο και έναντι των πολιτών και των κοινοβουλίων τους, είναι ουσιαστικής σημασίας για τη μεγιστοποίηση του αντικτύπου της αναπτυξιακής βοήθειας. Στη διακήρυξη του Παρισιού για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας (2005) οι χορηγοί και οι χώρες-εταίροι συμφώνησαν να αξιολογήσουν από κοινού την πρόοδο που θα επιτελέσουν όσον αφορά την υλοποίηση των δεσμεύσεων, μέσω αμοιβαίων εκθέσεων αξιολόγησης οι οποίες θα πρέπει να είναι έτοιμες έως το 2010[1]. Οι χορηγοί δεσμεύτηκαν επίσης να παράσχουν καλύτερη πληροφόρηση σχετικά με τις ροές της βοήθειας. Οι χώρες-εταίροι δεσμεύτηκαν να ενισχύσουν τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων και των εμπλεκόμενων παραγόντων στην εφαρμογή των αναπτυξιακών στρατηγικών. Το σχέδιο δράσης της Άκρας (2008) ενίσχυσε τις εν λόγω δεσμεύσεις αμοιβαίας ευθύνης, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διαφάνειας και της υιοθέτησής τους και συνδέοντάς τες με τα αναπτυξιακά αποτελέσματα. Η αμοιβαία ευθύνη είναι μια θεμελιώδης αρχή για τις αναπτυξιακές πολιτικές και στρατηγικές της ΕΕ. Στην ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανάπτυξη (2005) δηλώνεται ότι η ΕΕ και οι αναπτυσσόμενες χώρες μοιράζονται τις αρμοδιότητες και την ευθύνη για τις κοινές προσπάθειες που καταβάλλουν υπό μορφή σύμπραξης[2]. Η σημασία της ενίσχυσης της αμοιβαίας ευθύνης επιβεβαιώθηκε εκ νέου στα συμπεράσματα του Συμβουλίου τον Μάιο του 2008[3] και επισημάνθηκε ως ένα από τα τέσσερα βασικά ζητήματα για την ΕΕ στο τρίτο φόρουμ υψηλού επιπέδου για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, που πραγματοποιήθηκε στην Άκρα τον Σεπτέμβριο του 2008[4]. Η ΕΕ έχει ήδη δημιουργήσει πρακτικούς τρόπους συνεργασίας για την υλοποίηση των δεσμεύσεων της διακήρυξης του Παρισιού και του σχεδίου δράσης της Άκρας: η θέσπιση ενός επιχειρησιακού πλαισίου για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας τον Νοέμβριο του 2009 είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της πρακτικής προσέγγισης[5]. Το εν λόγω πλαίσιο περιλαμβάνει τρία κεφάλαια σχετικά με τις βασικές δεσμεύσεις όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, και συγκεκριμένα «Καταμερισμός της εργασίας», «Χρήση των συστημάτων των χωρών» και «Τεχνική συνεργασία», και καθορίζει συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αποτελεσμάτων με βάση την ομαδική εργασία σε επίπεδο ΕΕ. Το πλαίσιο παρέχει ένα ισχυρό μέσο για τη μεγιστοποίηση του αντικτύπου σε επίπεδο ΕΕ, προετοιμάζοντας έτσι με ουσιαστικό τρόπο τον δρόμο για το τέταρτο φόρουμ υψηλού επιπέδου για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, που θα πραγματοποιηθεί στην Κορέα το 2011[6]. Εντούτοις, οι δεσμεύσεις όσον αφορά τη διαφάνεια και την ευθύνη πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζονται στη δημιουργία εναρμονισμένων πρακτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ήτοι κατάλληλων ρυθμίσεων για την πρακτική εφαρμογή των υφιστάμενων αρχών. Εδώ, η ΕΕ πρέπει και πάλι να δώσει το παράδειγμα . Κατά συνέπεια, τον Ιούνιο του 2010[7], το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει την παρούσα πρόταση κοινής προσέγγισης της ΕΕ για την εφαρμογή των δεσμεύσεων σχετικά με την αμοιβαία ευθύνη και τη διαφάνεια, με στόχο την έγκριση κοινής προσέγγισης σε επίπεδο ΕΕ στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων τον Νοέμβριο του 2010. Τι είναι η αμοιβαία ευθύνη; Η προσπάθεια για βελτίωση των αποτελεσμάτων της ανάπτυξης θα πρέπει να είναι κοινό εγχείρημα μεταξύ των χωρών-χορηγών και των χωρών-δικαιούχων, με βάση την αμοιβαία ευθύνη. Η αμοιβαία ευθύνη είναι θεμελιώδες στοιχείο της διακήρυξης του Παρισιού και αποτελεί διαδικασία με την οποία δύο (ή περισσότεροι) εταίροι συμφωνούν να είναι υπεύθυνοι για τις δεσμεύσεις για τις οποίες ο καθένας συμφώνησε εθελοντικά, προκειμένου να βελτιωθούν τα αποτελέσματα της ανάπτυξης. Η αμοιβαία ευθύνη βοηθά στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και συνεργασίας σε περιπτώσεις κοινών προγραμμάτων δράσης και παρέχει τη βάση για την παροχή βοήθειας προσανατολισμένης στα αποτελέσματα. Τα τελευταία έτη υπήρξε αυξανόμενη εστίαση στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος. Παρά το γεγονός αυτό, η αμοιβαία ευθύνη εξακολουθεί να είναι μια έννοια που αποτελεί αντικείμενο πολλών συζητήσεων και διαλόγου ως προς το τι πράγματι σημαίνει τόσο από εννοιολογική όσο και από πρακτική άποψη. Ωστόσο, οι περισσότεροι συμφωνούν για δύο βασικές πτυχές του ορισμού της. Πρώτον, η ευθύνη απαιτεί την αναφορά, την επεξήγηση ή την αιτιολόγηση των δράσεων που αναλαμβάνονται, έτσι ώστε να μπορούν να δοθούν οι σχετικές απαντήσεις. Δεύτερον, η ευθύνη θα πρέπει να περιλαμβάνει κίνητρα που θα παρακινούν τους χορηγούς και τις χώρες-εταίρους να συμμορφώνονται με την αξιολόγηση του βαθμού υλοποίησης των αμοιβαίων δεσμεύσεών τους και να αλλάζουν έμπρακτα την πρακτική τους. Υπάρχουν πολλές μορφές αμοιβαίας ευθύνης. Στις δημοκρατικές κυβερνητικές δομές, οι οργανισμοί και οι εκλεγμένοι υπάλληλοι καθίστανται υπεύθυνοι μέσω της νομοθεσίας περί ελευθερίας της πληροφόρησης, των εκλογών και των δικαστικών ελέγχων. Στον ιδιωτικό τομέα, οι εταιρείες και οι οργανισμοί καθίστανται υπεύθυνοι μέσω των συμβατικών και νομικών πλαισίων. Στις συμπράξεις παροχής βοήθειας υπάρχουν κάποια πλαίσια αμοιβαίας ευθύνης τα οποία όμως είναι ελλιπή. Οι συζητήσεις σχετικά με την αμοιβαία ευθύνη επικεντρώνονται συνήθως σε τρεις τομείς. Πρώτον, στη σημασία της διαφάνειας της βοήθειας. Χωρίς πληροφόρηση σχετικά με τη χορηγούμενη βοήθεια, δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί κανείς για τις συμφωνηθείσες δεσμεύσεις. Δεύτερον, υπάρχει το ζήτημα του πώς εφαρμόζεται η αμοιβαία ευθύνη σε εθνικό επίπεδο, δηλαδή σε επίπεδο χώρας-εταίρου. Τρίτον, υπάρχει το θέμα του πώς εφαρμόζεται η αμοιβαία ευθύνη σε διεθνές επίπεδο. Αυτή η πτυχή σχετίζεται με το ζήτημα της δομής της διεθνούς βοήθειας. Διαφάνεια της βοήθειας - προϋπόθεση για την αμοιβαία ευθύνη Η πληροφόρηση είναι βασικό στοιχείο για την αμοιβαία ευθύνη. Η πληροφόρηση αποτελεί προϋπόθεση για την αξιολόγηση της τήρησης των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί. Αν οι χορηγοί δεν παρέχουν έγκαιρη πληροφόρηση, δεν θα είναι δυνατόν να ελεγχθεί κανείς. Επιπλέον, η απουσία έγκαιρης, διαφανούς και ολοκληρωμένης πληροφόρησης σχετικά με τις ροές βοήθειας στερεί από τις χώρες-εταίρους τη δυνατότητα να δώσουν πλήρη αναφορά για τους σχετικούς προϋπολογισμούς στο νομοθετικό τους σώμα και στους πολίτες τους. Στην Άκρα συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα: 1. Οι χορηγοί θα παρέχουν τακτικά λεπτομερή και έγκαιρη πληροφόρηση σχετικά με τον όγκο, την κατανομή και, όταν είναι διαθέσιμα, τα αποτελέσματα των αναπτυξιακών δαπανών, έτσι ώστε να επιτραπούν ακριβέστερος προϋπολογισμός, λογιστική και έλεγχος από τις αναπτυσσόμενες χώρες. 2. Οι χορηγοί και οι αναπτυσσόμενες χώρες θα δημοσιοποιούν όλους τους όρους που συνδέονται με την εκταμίευση. 3. Οι χορηγοί θα παρέχουν πλήρη και έγκαιρη πληροφόρηση όσον αφορά τις ετήσιες δεσμεύσεις και τις πραγματικές εκταμιεύσεις, έτσι ώστε οι αναπτυσσόμενες χώρες να είναι σε θέση να καταγράψουν με ακρίβεια όλες τις ροές βοήθειας στα προσχέδια προϋπολογισμού τους και στα λογιστικά συστήματά τους. 4. Οι χορηγοί θα παρέχουν στις αναπτυσσόμενες χώρες τακτική και έγκαιρη πληροφόρηση όσον αφορά τις δαπάνες και/ή την υλοποίηση των κυλιόμενων τριετών έως πενταετών προγραμμάτων τους, με τουλάχιστον ενδεικτικές κατανομές των πόρων. Σε διεθνές επίπεδο, πραγματοποιούνται επίσης πολλές πρωτοβουλίες παγκοσμίως, με σκοπό την προώθηση της διαφάνειας της βοήθειας: - Δημιουργία κοινών εννοιών και προτύπων: - Η Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας (ΕΑΒ) του ΟΟΣΑ εξετάζει θέματα διαφάνειας στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας[8]. - Το Φόρουμ Αναπτυξιακής Συνεργασίας των Ηνωμένων Εθνών (ΦΑΣ) επικουρεί το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο (ECOSOC) στον συντονισμό των στοιχείων σχετικά με τις ροές βοήθειας Νότου-Νότου και στην ανάλυση της σχέσης μεταξύ της διαφάνειας της βοήθειας και της αμοιβαίας ευθύνης. - Στο φόρουμ υψηλού επιπέδου III που πραγματοποιήθηκε στην Άκρα τον Σεπτέμβριο του 2008 δρομολογήθηκε η πρωτοβουλία για τη διαφάνεια της διεθνούς βοήθειας (ΠΔΔΒ), προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι χορηγοί δημοσιοποιούν με τέτοιο τρόπο τα στοιχεία σχετικά με τη βοήθεια που παρέχουν ώστε τα στοιχεία αυτά να μπορούν να κατανοηθούν εύκολα. - Δημιουργία κοινών τεχνικών εργαλείων και βάσεων δεδομένων: - Η Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας (ΕΑΒ) του ΟΟΣΑ συγκεντρώνει και δημοσιεύει στοιχεία σχετικά με την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (ΕπΑΒ) από τις χώρες ΕΑΒ μέσω του συστήματος αναφοράς πιστωτή[9] (ΣΑΠ). To ΣΑΠ θεωρείται ευρέως ότι είναι το χρυσό πρότυπο στην παραγωγή επαληθευμένων στατιστικών υψηλής ποιότητας σχετικά με τις ροές χορηγηθείσας βοήθειας. - Το ίδρυμα Development Gateway Foundation παρέχει στοιχεία σχετικά με τη βοήθεια[10], τα οποία συνιστούν έναν από τους μεγαλύτερους διαδικτυακούς καταλόγους αναπτυξιακών δραστηριοτήτων σε παγκόσμιο επίπεδο, και προσφέρει μια βασική επισκόπηση για το ποιος κάνει τι στη διεθνή ανάπτυξη. Παρά τις εν λόγω πρωτοβουλίες, οι ενδιαφερόμενοι εξακολουθούν να θεωρούν δύσκολη την πρόσβαση σε πλήρη και σαφή στοιχεία, επαρκώς λεπτομερή για τους σκοπούς τους. Η χρησιμότητα των στοιχείων μειώνεται αν δημοσιεύονται με πολύ μεγάλη καθυστέρηση (συχνά με έως δύο χρόνια καθυστέρηση). Το εργαλείο αναφοράς ΣΑΠ της ΕΑΒ αποτελεί καλή βάση εκκίνησης, αλλά τα στοιχεία πρέπει να δημοσιεύονται με πιο έγκαιρο, πιο ποιοτικό, πιο εκτενή, πιο συχνό και συγχρονισμένο τρόπο και να διατίθενται σε όλες τις χώρες-εταίρους με εναρμονισμένο τρόπο. Επιπλέον, για να διευκολυνθεί η αμοιβαία ευθύνη, υπάρχει ανάγκη για στοιχεία μακροπρόθεσμου προγραμματισμού και για στοιχεία που επιτρέπουν την αξιολόγηση των προϋποθέσεων, των δυνητικών κοινωνικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων ή την εκτίμηση των επιδιωκόμενων αποτελεσμάτων. Οι χώρες-εταίροι χρειάζεται επίσης να βοηθηθούν στη συλλογή των στοιχείων για τη βοήθεια στα δικά τους δημοσιονομικά συστήματα. Επί του παρόντος, οι χορηγοί της ΕΕ δημοσιεύουν ήδη κάποια στοιχεία σχετικά με τη βοήθεια που παρέχουν. Ωστόσο, δεν έχουν τεθεί σε εφαρμογή εναρμονισμένα μέτρα για την υλοποίηση των παραπάνω δεσμεύσεων και, ως εκ τούτου, οι μέθοδοι διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό ως προς την ποιότητα, την ποσότητα, το πεδίο εφαρμογής, τη μορφή και τη συχνότητα. Τα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ και η Επιτροπή υποβάλλουν εκθέσεις στην ΕΑΒ (Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας), αλλά υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία στον τρόπο με τον οποίο δημοσιεύουν τα ίδια τις πληροφορίες σχετικά με τη βοήθεια, στο επίπεδο λεπτομέρειας που παρέχουν, στον δικτυακό τόπο ή στα έγγραφα εθνικού προγραμματισμού. Δεν δημοσιεύουν όλοι οι χορηγοί λεπτομερή στοιχεία σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης. Για παράδειγμα, ορισμένοι τα δημοσιεύουν μέσω των δικτυακών τόπων των πρεσβειών τους. Οι 9 από τους 28 χορηγούς που αριθμεί η ΕΕ (η ΕΕ και τα 27 κράτη μέλη της) έχουν προσυπογράψει την πρωτοβουλία για τη διαφάνεια της διεθνούς βοήθειας (ΠΔΔΒ) (Δανία, Φινλανδία, Γερμανία, Ιρλανδία, Κάτω Χώρες, Ισπανία, Σουηδία και ΗΒ, καθώς και η ΕΕ), με σκοπό τη δημοσίευση στοιχείων σχετικά με τη βοήθεια σύμφωνα με ένα κοινό διεθνές μορφότυπο. Ορισμένες χώρες (όπως η Ιρλανδία) παρέχουν λεπτομερή στοιχεία στα έγγραφα προγραμματισμού τους, ενώ άλλες παρέχουν στοιχεία εκ των υστέρων στους δικτυακούς τόπους τους. Για παράδειγμα, η Ισπανία παρέχει στοιχεία για την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (ΕπΑΒ) κατανεμημένα κατά δημόσιο φορέα χρηματοδότησης και κατά τομέα. Τα στοιχεία σχετικά με τις πιστώσεις του επόμενου έτους δεν είναι όλα διαθέσιμα την ίδια στιγμή, αλλά ακολουθούν τον δημοσιονομικό κύκλο του κάθε χορηγού (τον Αύγουστο για τη Φινλανδία, τον Οκτώβριο για την Ισπανία, έως τον Νοέμβριο για τις Κάτω Χώρες), πράγμα που υπονομεύει τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα της χρηματοδότησης για τις χώρες-εταίρους. Σήμερα, το μόνο εργαλείο σε επίπεδο ΕΕ τόσο για την παροχή στοιχείων σχετικά με τους όγκους της βοήθειας όσο και για την παρακολούθηση των δεσμεύσεων που σχετίζονται με τη βοήθεια είναι η ετήσια έκθεση Monterrey, η οποία υποβάλλεται από την Επιτροπή. Εντούτοις, τα σχετικά στοιχεία δεν καθίστανται διαθέσιμα στις κυβερνήσεις των χωρών-εταίρων, οι οποίες χρειάζονται έγκαιρα και πλήρη στοιχεία για τις διαδικασίες προγραμματισμού και προϋπολογισμού τους, ή σε άλλους ενδιαφερομένους (κοινωνία των πολιτών). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναπτύσσει ένα πρακτικό εργαλείο —το TR-AID (Transparent Aid)— με στόχο το συντονισμό της χρηματοδότησης της ανθρωπιστικής και της αναπτυξιακής βοήθειας μεταξύ των χορηγών της ΕΕ. Το TR-AID είναι ένα σύστημα βασιζόμενο στο διαδίκτυο, το οποίο συνδυάζει στοιχεία από πολλαπλές πηγές και παρέχει εύκολη πρόσβαση σε ολοκληρωμένη πληροφόρηση, έτσι ώστε τα στοιχεία να μπορούν να χρησιμοποιούνται για τη λήψη αποφάσεων. Το TR-AID στηρίζει την υλοποίηση των διαφόρων δεσμεύσεων της ΕΕ σχετικά με την αποτελεσματικότητα της βοήθειας. Αρχικά είχε σχεδιαστεί ως εργαλείο υποστήριξης της διαφάνειας των χορηγών της ΕΕ μεταξύ τους, με ανταλλαγές πληροφοριών σχετικά με τη βοήθεια που παρέχουν, καθώς και ως μέσο για καλύτερο συντονισμό σε επίπεδο ΕΕ. Μεσοπρόθεσμα, αποσκοπεί στην εξασφάλιση ευρύτερης διαφάνειας απέναντι σε άλλους ενδιαφερομένους: τους άλλους χορηγούς, τις χώρες-εταίρους, την κοινωνία των πολιτών και το ευρύ κοινό. Υπάρχει πραγματική προστιθέμενη αξία στην από κοινού δράση σε επίπεδο ΕΕ: η υιοθέτηση των ίδιων προτύπων, η ποιότητα και η συχνότητα της δημοσίευσης των στοιχείων. Η ανάπτυξη της σωστής προσέγγισης σε επίπεδο ΕΕ αναμένεται να μας δώσει τη δυνατότητα να υλοποιήσουμε κατά τον καλύτερο τρόπο τις δεσμεύσεις που αναλάβαμε στην Άκρα, αξιοποιώντας, παράλληλα, τις ευκαιρίες που προσφέρει το πλαίσιο της ΕΕ, τα εργαλεία που έχουν ήδη αναπτυχθεί σε επίπεδο ΕΕ και τα δυνητικά οφέλη μιας προσέγγισης σε επίπεδο ΕΕ για τις χώρες-εταίρους, η οποία αποσκοπεί στη μείωση των οικονομικών και διοικητικών επιβαρύνσεων. Αμοιβαία ευθύνη σε εθνικό επίπεδο Επί του παρόντος δεν υφίσταται κοινή πρακτική βάσει της οποίας οι χορηγοί και οι χώρες-εταίροι να μπορούν να καθίστανται αμοιβαία υπεύθυνοι για τις αντίστοιχες δεσμεύσεις τους. Η έκθεση Monterrey αναφέρει ότι ορισμένοι χορηγοί της ΕΕ έλαβαν μέρος σε αμοιβαίες εκθέσεις αξιολόγησης (Αυστρία, Φινλανδία, Ιρλανδία, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία και ΗΒ), αλλά δόθηκαν πολύ λίγα στοιχεία σχετικά με το πλαίσιο που χρησιμοποιήθηκε, τα κριτήρια, το πεδίο εφαρμογής της αξιολόγησης και τους ενδιαφερομένους. Επιπλέον, δεν παρείχαν πάντα πλήρη επισκόπηση, επειδή αυτή η πληροφόρηση δεν παρακολουθούνταν σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης. Οι χορηγοί λογοδοτούν εν μέρει στις χώρες-εταίρους μέσω των εθνικών εκθέσεων που υποβάλλονται στο πλαίσιο του προγράμματος δημοσίων δαπανών και δημοσιονομικής ευθύνης (ΔΔΔΕ) για την προβλεψιμότητα της δημοσιονομικής στήριξης, των οικονομικών στοιχείων που παρέχονται από τους χορηγούς για την κατάρτιση του προϋπολογισμού και των εκθέσεων σχετικά με τη βοήθεια για σχέδια και προγράμματα, καθώς και του βαθμού διαχείρισης της βοήθειας με τη χρησιμοποίηση των εθνικών διαδικασιών. Για καθένα από αυτά τα κριτήρια παρέχονται βαθμοί. Ορισμένες χώρες-εταίροι λογοδοτούν στους χορηγούς σύμφωνα με μια ειδική για τους χορηγούς προσέγγιση, η οποία σχετίζεται με τις απαιτήσεις του κάθε χορηγού και συνδέεται στενά με τους διαγωνισμούς, τις συμβάσεις και τις ειδικές συμφωνίες χρηματοδότησης. Το ερωτηματολόγιο Monterrey είναι σήμερα το μόνο εργαλείο παρακολούθησης σε επίπεδο ΕΕ το οποίο παρέχει πληροφόρηση για τις δεσμεύσεις των χορηγών της ΕΕ που σχετίζονται με τη βοήθεια. Αλλά, δεν παρέχει αξιολογήσεις της προόδου των χορηγών και των χωρών-εταίρων όσον αφορά την εφαρμογή των αμοιβαίων δεσμεύσεών τους. Αντίθετα , οι χορηγοί υποβάλλουν έκθεση σχετικά με το αν/πώς εφάρμοσαν τα πλαίσια αμοιβαίας ευθύνης. Μια κοινή προσέγγιση σε επίπεδο ΕΕ η οποία καθιστά τους χορηγούς της ΕΕ και τις χώρες-εταίρους υπεύθυνους όσον αφορά τις αμοιβαίες δεσμεύσεις τους έχει νόημα για όλους τους χορηγούς της ΕΕ. Μια τέτοια εναρμονισμένη προσέγγιση θα ήταν χρήσιμη και για την αύξηση του αντικτύπου, της συνοχής και της εστίασης των αποτελεσμάτων της βοήθειάς μας. Επιπλέον, θα μείωνε το κόστος για τις χώρες-εταίρους, εφαρμόζοντας μόνο ένα κοινό πλαίσιο μέσω του οποίου χρειάζεται να είναι υπεύθυνες έναντι όλων των χορηγών της ΕΕ. Σε εθνικό επίπεδο, υπάρχει ανάγκη για ορισμένα σημαντικά στοιχεία, προκειμένου να διευκολυνθεί η αμοιβαία ευθύνη. Πρώτον, πρέπει να είναι σαφές ποιος ελέγχει ποιον . Στην αμοιβαία ευθύνη δεν εμπλέκονται μόνο οι κυβερνήσεις των χορηγών και των εταίρων, αλλά εμπλέκονται εξίσου και εκείνοι που κυβερνώνται. Η πτυχή αυτή, γνωστή ως εγχώρια ευθύνη, μπορεί να εμπλέξει ευρύ φάσμα εγχώριων ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων των κοινοβουλίων, των τοπικών αρχών, των οργανισμών της κοινωνίας των πολιτών, των γυναικείων οργανώσεων, των μέσων μαζικής επικοινωνίας, των πολιτικών κομμάτων κ.λπ. Οι εν λόγω εγχώριοι παράγοντες έχουν να διαδραματίσουν ουσιαστικούς ρόλους όσον αφορά την παροχή πληροφόρησης για τις εθνικές αναπτυξιακές στρατηγικές, τη διαδικασία αξιολόγησης όσον αφορά την επίτευξη της αποτελεσματικότητας της βοήθειας και την υλοποίηση των αναπτυξιακών δεσμεύσεων, και, τέλος, την επιβολή κυρώσεων στις κυβερνήσεις για πλημμελή απόδοση. Η αμοιβαία ευθύνη απαιτεί επίσης μια «αρένα», δηλαδή συμφωνία σχετικά με το πού θα πραγματοποιηθεί η διαδικασία . Ένας τρόπος επίτευξης του στόχου αυτού είναι μέσω της δημιουργίας πλαισίων για τη διαχείριση της βοήθειας, όπως τα κοινά πλαίσια αξιολόγησης της απόδοσης (ΠΑΑ), όπου οι αναπτυξιακοί εταίροι μπορούν να συναντηθούν και να αξιολογήσουν την υλοποίηση των δεσμεύσεων, και να αποφασίσουν πώς θα δοθεί συνέχεια. Δεν υπάρχει καθολικά συμφωνημένο πρότυπο για το πώς θα πρέπει να σχεδιάζεται και να εφαρμόζεται ένα ΠΑΑ. Κατά προτίμηση, θα πρέπει να βασίζεται σε υπάρχοντα φόρουμ σχέσεων. Αυτά μπορούν να έχουν πιο επισημοποιημένους κανόνες και διαδικασίες ή να βασίζονται σε πιο ανεπίσημες ρυθμίσεις. Μπορούν να λάβουν τη μορφή ετήσιων διαβουλεύσεων, συμβουλευτικών ομάδων, κοινών πάνελ αποτίμησης κ.λπ. H πιο σημαντική πτυχή είναι το γεγονός ότι ένα ΠΑΑ παρέχει μια «αρένα» που ευνοεί την επίτευξη αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Αυτό αναμένεται να συμβάλει στη δημιουργία συνεργειών μεταξύ των υφιστάμενων διαδικασιών διαχείρισης της τοπικής βοήθειας και θα πρέπει να ενσωματωθεί στα υπάρχοντα πλαίσια διαλόγου. Επιπλέον, είναι επίσης αναγκαίο να οριστεί το σημείο εστίασης της ευθύνης, δηλαδή να συμφωνηθεί το ως προς τι καθίστανται υπεύθυνα τα σχετικά μέρη . Αυτό προϋποθέτει τη δημιουργία μιας κοινής ατζέντας για τον καθορισμό σαφών στόχων και δεσμεύσεων για τις δύο πλευρές. Η εν λόγω κοινή ατζέντα μπορεί να περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τα εθνικά ή τομεακά αναπτυξιακά προγράμματα και στρατηγικές, δηλαδή μια συμφωνία σχετικά με το πού θα χρησιμοποιείται η βοήθεια. Θα μπορούσε επίσης να επικεντρωθεί στις δεσμεύσεις ως προς την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, για παράδειγμα να συμφωνηθεί το πώς θα διοχετευθεί η βοήθεια. Το σημαντικό είναι να υπάρχει σαφήνεια ως προς τις ευθύνες κάθε μέρους και, συνεπώς, ως προς το για ποια πράγματα θα είναι εν προκειμένω υπεύθυνα. Κοινό πλαίσιο αξιολόγησης της απόδοσης στην πράξη – Παραδείγματα Μοζαμβίκη Το πλαίσιο αμοιβαίας ευθύνης της Μοζαμβίκης βασίζεται σε ανεξάρτητη αξιολόγηση της απόδοσης των εταίρων του προγράμματος βοήθειας στη Μοζαμβίκη. Οι χορηγοί αξιολογούν την απόδοση της κυβέρνησης με βάση το πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της χώρας για το πρόγραμμά της για τη μείωση της φτώχειας και την παρακολούθηση όσον αφορά την αναπτυξιακή πρόοδο. Οι χορηγοί αξιολογούνται με βάση έναν πίνακα δεσμεύσεων και ένα σύστημα βαθμολόγησης, τα οποία ομαδοποιούνται σε συνολικά επίπεδα απόδοσης (πολύ υψηλή, μέτρια προς υψηλή, μέτρια, μέτρια προς χαμηλή, χαμηλή). Οι προσπάθειες παρακολούθησης της απόδοσης της βοήθειας ενισχύονται περαιτέρω με τη βάση δεδομένων της Μοζαμβίκης για την ΕπΑΒ (ODAMOZ) —η οποία παρέχει ζωτικές πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδότηση των χορηγών— και το Παρατηρητήριο Ανάπτυξης. Η Μοζαμβίκη είναι μια από τις λίγες χώρες που έχουν αναπτύξει θεσμικό πλαίσιο για τη συλλογική παρακολούθηση της φτώχειας σε εθνικό, επαρχιακό και τοπικό επίπεδο. Οι προσπάθειες για τη στήριξη της μεγαλύτερης διαφάνειας και της εγχώριας ευθύνης χρειάζεται να ενισχυθούν περαιτέρω. Ρουάντα Δύο κοινοί μηχανισμοί αξιολόγησης: κοινό πλαίσιο αξιολόγησης της απόδοσης (ΚΠΑΑ) και πλαίσιο αξιολόγησης της απόδοσης των χορηγών (ΠΑΑΧ). Χρησιμοποιούνται συνολικά 26 δείκτες για την αξιολόγηση της απόδοσης των χορηγών, οι οποίοι βασίζονται σε στόχους που έχουν συμφωνηθεί τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο όσον αφορά την ποιότητα της βοήθειας. Η αξιολόγηση πραγματοποιείται βάσει ενός ετήσιου κύκλου, ο οποίος συμπίπτει χρονικά με την αξιολόγηση και τη συζήτηση σχετικά με την απόδοση της κυβέρνησης στο πλαίσιο της αξιολόγησης της απόδοσης της κυβέρνησης. Οι χορηγοί διευκολύνουν τη συλλογή στοιχείων και την ομαδοποίησή τους σε συγκεντρωτικό επίπεδο, υποβάλλοντας οι ίδιοι εγκαίρως εκθέσεις σχετικά με πολλούς δείκτες. Ελπίζεται ότι η βάση δεδομένων για την αναπτυξιακή βοήθεια θα αναβαθμιστεί, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η εν λόγω υποβολή εκθέσεων. Συλλογή, ομαδοποίηση σε συγκεντρωτικό επίπεδο και ανάλυση των στοιχείων σε πίνακα ΠΑΑΧ (υπό τη διαχείριση του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών). Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται και συζητούνται στην ομάδα συντονισμού των αναπτυξιακών εταίρων, ενώ πιο επικεντρωμένες συζητήσεις γίνονται στην ομάδα εναρμόνισης της δημοσιονομικής στήριξης. Εσωτερικές ανταποκρίσεις/προγραμματισμοί των χορηγών, προγράμματα δράσης από κοινού με την κυβέρνηση και τους αναπτυξιακούς εταίρους. | Αμοιβαία ευθύνη σε διεθνές επίπεδο - Η αμοιβαία ευθύνη προωθείται επίσης σε πολλά διεθνή φόρουμ. Αυτά περιλαμβάνουν ανεξάρτητες αξιολογήσεις από ομοτίμους, όπως οι αξιολογήσεις από ομοτίμους από την ΕΑΒ του ΟΟΣΑ, η ετήσια έκθεση της ΕΕ σχετικά με τη χρηματοδότηση για την ανάπτυξη (έκθεση Monterrey), οι ανεπίσημες αξιολογήσεις απόδοσης, όπως η έκθεση παρακολούθησης της βοήθειας της ΕΕ από την Concord (Confederation of European civil society organisations — Συνομοσπονδία ευρωπαϊκών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών), καθώς και άλλα είδη εκθέσεων και αναλύσεων που πραγματοποιούνται από το ΔΝΤ / Παγκόσμια Τράπεζα (Global Monitoring Report), το φόρουμ αναπτυξιακής συνεργασίας του ECOSOC, την UNECA/ΟΟΣΑ (Mutual Review of Aid Effectiveness), την G8 (Accountability Report on Development, 2010), την έρευνα του Παρισιού και την ομάδα εργασίας για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας. Η αμοιβαία ευθύνη σε διεθνές επίπεδο θα πρέπει να ενισχύει την ευθύνη σε εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα αποτελεσματικά, μερικές φορές λόγω της ετεροβαρούς σχέσης μεταξύ των χορηγών και των εταίρων. Η ατζέντα για την ευθύνη σε διεθνές επίπεδο θα μπορούσε κάποιες φορές να αντικατοπτρίζει καλύτερα τις ανησυχίες και τα συμφέροντα των κυβερνήσεων και των ενδιαφερομένων των χωρών-εταίρων. Επιπλέον, οι ενδιαφερόμενοι των χωρών-εταίρων συχνά δεν έχουν στη διάθεσή τους επαρκείς αναλύσεις και πληροφορίες και, ως εκ τούτου, δεν είναι σε θέση να συμβαδίσουν πλήρως και επί ίσοις όροις με τους χορηγούς. Ακόμη, οι διεθνείς προσπάθειες για την προώθηση της αμοιβαίας ευθύνης δεν διαθέτουν τα μέσα με τα οποία οι χώρες-εταίροι θα μπορούσαν να επιβάλουν κυρώσεις στους χορηγούς ή να καταστήσουν τις δεσμεύσεις των χορηγών εκτελεστές. Ευθύνη και ανθρωπιστική βοήθεια Το 2003, 16 χορηγοί καθόρισαν τις αρχές της χρηστής ανθρωπιστικής βοήθειας και προσδιόρισαν σχετικές ορθές πρακτικές[11]. Οι εν λόγω αρχές επιδιώκουν, μεταξύ άλλων, την προώθηση της σύμπραξης και των ορθών πρακτικών για τους χορηγούς στη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την ευθύνη. Η ΕΕ, υιοθετώντας σθεναρά αυτές τις αρχές μέσω της ευρωπαϊκής κοινής αντίληψης για την ανθρωπιστική βοήθεια[12], έχει δείξει τη σταθερή δέσμευσή της να προωθήσει την αποτελεσματική και υπεύθυνη ανθρωπιστική βοήθεια[13]. Το πλαίσιο ευθύνης αντιμετωπίζει την ιδιαιτερότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας, και ιδίως: την προσέγγισή της με βάση τις ανάγκες, την ταχύτητα παροχής της, τον βραχυπρόθεσμο ορίζοντά της και τον αντίκτυπό της. Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί και εργαλεία για την εξασφάλιση της διαφάνειας και του συντονισμού της ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ: - μια επιχειρησιακή στρατηγική με καλά εδραιωμένη μεθοδολογία για τη χορήγηση των πιστώσεων με προσέγγιση βασιζόμενη στις ανάγκες. Η στρατηγική αυτή και ο λεπτομερής μακροπρόθεσμος προγραμματισμός εφαρμόζονται και συντονίζονται από όλους τους σχετικούς ενδιαφερομένους· - ένα σύστημα αναφοράς που ανέπτυξε και διαχειρίζεται η Επιτροπή, το οποίο ονομάζεται «σύστημα 14 σημείων» και το οποίο παρέχει πληροφόρηση σε πραγματικό χρόνο σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια που χορηγείται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Το εν λόγω σύστημα συνδέεται με το σύστημα χρηματοδοτικής παρακολούθησης του γραφείου OCHA των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο παρέχει παρόμοια πληροφόρηση σχετικά με την παγκόσμια ανθρωπιστική βοήθεια. Πρόταση για τέταρτο κεφάλαιο του επιχειρησιακού πλαισίου Για να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες διαφορές μεταξύ των διαφόρων χορηγών της ΕΕ όσον αφορά τόσο τη διαφάνεια όσο και την αμοιβαία ευθύνη, είναι σημαντικό να οριστεί μια κοινή προσέγγιση της ΕΕ και να ληφθούν πρακτικά μέτρα, από κοινού σε επίπεδο ΕΕ, έτσι ώστε να υλοποιηθούν οι κοινές δεσμεύσεις μας. Το ακόλουθο τμήμα είναι το κείμενο που προτείνεται να περιληφθεί ως τέταρτο κεφάλαιο στο επιχειρησιακό πλαίσιο για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας. Διαφάνεια της βοήθειας Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ παρέχουν πλήρη και συγκρίσιμη πληροφόρηση σχετικά με τις αναπτυξιακές δαπάνες σε τακτική βάση, με τους ακόλουθους τρόπους: 1. Δημοσιοποίηση των πληροφοριών σχετικά με τον όγκο και την κατανομή της βοήθειας με βάση το τυποποιημένο μορφότυπο του συστήματος αναφοράς πιστωτή (ΣΑΠ) της ΕΑΒ του ΟΟΣΑ, σε τριμηνιαία βάση, έως την αρχή του Οκτωβρίου του 2011, με τρεις μήνες μέγιστη χρονική καθυστέρηση της πληροφόρησης. 2. Παροχή πληροφόρησης σε επίπεδο χώρας σχετικά με τα μακροπρόθεσμα στοιχεία, σε ετήσια βάση, με αφετηρία την αρχή του Ιουλίου του 2011: 2.1 με βάση τη μεθοδολογία της έρευνας της ΕΑΒ σχετικά με τα προγράμματα μακροπρόθεσμων δαπανών των χορηγών, δημοσιοποίηση μακροπρόθεσμων στοιχείων, για τουλάχιστον μια τριετία έως πενταετία, σχετικά με τις συνολικές δαπάνες για τη βοήθεια, για όλες τις χώρες εταίρους· 2.2 δημοσιοποίηση των μακροπρόθεσμων πιστώσεων για τη βοήθεια κατά τομέα για τουλάχιστον μια τριετία έως πενταετία, για όλες τις χώρες της ταχείας πρωτοβουλίας για τον καταμερισμό της εργασίας. 3. Ανάδειξη της ετήσιας έκθεσης της ΕΕ σχετικά με τη χρηματοδότηση για την ανάπτυξη σε υπόδειγμα διαφάνειας και ευθύνης, με τη χρήση της διαδικασίας του ερωτηματολογίου Monterrey για την παρακολούθηση της προόδου σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης και σε επίπεδο χώρας. 4. Χρήση του εργαλείου TR-AID για τη δημοσίευση και την ανταλλαγή των στοιχείων τους μεταξύ τους· 4.1 σε πρώτη φάση σε εθελοντική βάση, χωρίς να απαιτείται ειδικό μορφότυπο για τα στοιχεία· 4.2 σε δεύτερη φάση σε υποχρεωτική βάση, μετά το τέταρτο φόρουμ υψηλού επιπέδου για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, που θα διεξαχθεί στην Κορέα το 2011, με τη χρήση κοινού τυποποιημένου μορφοτύπου για τα στοιχεία, το οποίο θα καθοριστεί σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Αμοιβαία ευθύνη σε εθνικό επίπεδο Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ, στις χώρες-εταίρους και μαζί μ’ αυτές: 1. θα θεσπίσουν ένα κοινό πλαίσιο για την παρακολούθηση των κοινών δεσμεύσεων, με βάση, κατά το δυνατόν, τα υπάρχοντα συστήματα[14]: - Στις χώρες της ταχείας πρωτοβουλίας για τον καταμερισμό της εργασίας, οι διαμεσολαβητές, σε συνεργασία με τις αντιπροσωπείες της ΕΕ, θα διοργανώσουν συζητήσεις σχετικά με την αμοιβαία ευθύνη με την κυβέρνηση-εταίρο και άλλους εγχώριους ενδιαφερομένους. Στις χώρες εκτός της ταχείας πρωτοβουλίας, η αντιπροσωπεία της ΕΕ θα διοργανώσει συνεδρίαση για να συμφωνηθεί ποιος χορηγός θα διοργανώσει συζητήσεις σχετικά με την αμοιβαία ευθύνη. - Βάσει των προτεραιοτήτων και των στόχων των χωρών-εταίρων, θα θεσπιστεί, έως τον Ιούλιο του 2011, ένα κοινό πλαίσιο αξιολόγησης της απόδοσης , προκειμένου να αξιολογείται τακτικά η αποτελεσματικότητα των χορηγών έναντι των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει ως προς τη βοήθεια στο επίπεδο της χώρας τους. Τα κράτη μέλη θα ενθαρρύνουν τον ηγετικό ρόλο της χώρας-εταίρου σ’ αυτή τη διαδικασία. - Το κοινό πλαίσιο αξιολόγησης της απόδοσης θα πρέπει να θεσπιστεί με βάση τις ακόλουθες κατευθυντήριες αρχές: - περιεκτικότητα: θα πρέπει να έχει ως στόχο να συμπεριλάβει όλους τους εγχώριους χορηγούς καθώς και τον εθνικό προϋπολογισμό· - αμοιβαιότητα: θα πρέπει να καλύπτει τόσο τις δεσμεύσεις των χορηγών όσο και τις δεσμεύσεις των χωρών-εταίρων· - συγκρισιμότητα: θα πρέπει να παρακολουθεί την απόδοση των επιμέρους χορηγών με συγκρίσιμο τρόπο· - τακτικότητα: οι αξιολογήσεις θα πρέπει να γίνονται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο· - αυτοαξιολόγηση: οι χορηγοί και η κυβέρνηση θα πρέπει να δεσμευτούν να παρέχουν στοιχεία σχετικά με τις εγχώριες ενέργειές τους σε τακτική βάση, αξιολογούμενα με βάση προκαθορισμένα κριτήρια. - Τα εν λόγω πλαίσια αξιολόγησης της απόδοσης θα πρέπει να αξιολογηθούν εγκαίρως, έτσι ώστε να δημοσιευτούν τα αποτελέσματα της απόδοσης σε επίπεδο χώρας και να ανταλλαγούν με την κεντρική διοίκηση έως τον Νοέμβριο του 2011, καθώς και να γίνουν οι αναγκαίες προσαρμογές. - Η υλοποίηση των εν λόγω κοινών δεσμεύσεων θα τροφοδοτήσει τους εν εξελίξει πολιτικούς διαλόγους μεταξύ των χορηγών και των χωρών-εταίρων σε προγραμματικό, τομεακό και εθνικό επίπεδο. Η ΕΕ θα χρησιμοποιήσει επίσης πολιτικό διάλογο για να ενθαρρύνει τη δημόσια συζήτηση, έτσι ώστε να καταστήσει υπεύθυνους τόσο τους χορηγούς όσο και τις κυβερνήσεις. 2. Στη διαδικασία που περιγράφηκε παραπάνω, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα στηρίξουν τον ρόλο των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των γυναικείων οργανώσεων και των μέσων μαζικής επικοινωνίας, των τοπικών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων, καθιστώντας υπεύθυνους τους χορηγούς και τις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της παροχής της αναγκαίας υποστήριξης της ανάπτυξης ικανοτήτων. Αμοιβαία ευθύνη σε διεθνές επίπεδο Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα συνεργαστούν για την επίτευξη ενός κοινού οράματος σχετικά με τη μελλοντική αρχιτεκτονική της βοήθειας μετά το 4ο φόρουμ υψηλού επιπέδου για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας στο Busan, έως τον Ιούλιο του 2011. Ειδικότερα: 1. Θα συντονίσουν τη θέση τους στις συζητήσεις σχετικά με τη διεθνή αμοιβαία ευθύνη στο πλαίσιο διαφόρων φόρουμ, συμπεριλαμβανομένων του φόρουμ των Ηνωμένων Εθνών για την αναπτυξιακή συνεργασία και της ομάδας εργασίας για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας. Εδώ περιλαμβάνεται η στήριξη των προσπαθειών που καταβάλλονται από το φόρουμ για την αναπτυξιακή συνεργασία, με στόχο τη συλλογή και τη διάδοση ανεξάρτητης και αυθεντικής ανάλυσης και αξιολογήσεων όσον αφορά την αμοιβαία ευθύνη. 2. Θα στηρίξουν ένα πιο περιεκτικό πλαίσιο για ενισχυμένη συμμετοχή των χωρών-εταίρων, των τοπικών αρχών, των κοινοβουλίων και της κοινωνίας των πολιτών. [1] Το 2008, μόνο 14 από τις 54 χώρες ανέφεραν ότι διαθέτουν «αμοιβαίες εκθέσεις αξιολόγησης» σε επίπεδο χώρας, ώστε να είναι εξίσου υπεύθυνες για τις αμοιβαίες δεσμεύσεις. [2] Παράγραφος 15 της Ευρωπαϊκής Συναίνεσης (http://ec.europa.eu/development/icenter/repository/european_consensus_2005_en.pdf [3] Συμπεράσματα του Συμβουλίου «Η ΕΕ - παγκόσμιος εταίρος για την ανάπτυξη - Επιτάχυνση της προόδου για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας (ΑΣΧ)», 27 Μαΐου 2008 (http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/08/st09/st09907.en08.pdf) [4] Συμβούλιο της 22ας Ιουλίου 2008 (http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/08/st12/st12080.en08.pdf) [5] Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 2009 (http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/09/st15/st15912.en09.pdf [6] Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 18ης Μαΐου 2009 (http://ec.europa.eu/development/icenter/repository/COMM_PDF_COM_2009_0160_F_EN_COUNCIL_CONCLUSIONS.PDF) [7] Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 2010 (έγγρ. 11080/10). [8] Στην ομάδα Γ της ομάδας εργασίας, στη σχετική ομάδα καθηκόντων για την προβλεψιμότητα και τη διαφάνεια της βοήθειας καθώς και στο πλαίσιο της τεχνικής ομάδας για την κατανομή της βοήθειας από την ΕΑΒ. [9] http://stats.oecd.org/Index.aspx?DataSetCode=CRSNEW [10] http://www.aiddata.org/home/index [11] The Principles and Good practice of Humanitarian Donorship (Αρχές και ορθή πρακτική της ανθρωπιστικής βοήθειας), Στοκχόλμη, 17 Ιουνίου 2003· Εγκρίθηκε από τον ΟΟΣΑ. [12] Επίσημη Εφημερίδα C 25 της 30.1.2008. σ. 1 – Τμήμα 3.3 σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την υπευθυνότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας. [13] Ομοίως. [14] Στην περίπτωση των υποψήφιων και των δυνητικά υποψήφιων για προσχώρηση στην ΕΕ χωρών, η ετήσια έκθεση σχετικά με το προενταξιακό μέσο και τις κοινές επιτροπές παρακολούθησης αποτελούν βάση για τις πτυχές ενός πλαισίου αξιολόγησης της απόδοσης. Τα εν λόγω μέσα μπορούν να προσαρμοστούν ώστε να παρέχουν συστηματικότερα κατάλληλα στοιχεία, όπως χρηματοοικονομική ανάλυση και στοιχεία για τις δεσμεύσεις όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της βοήθειας.