Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010
Τέλη για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας ***I

Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Μαΐου 2010 σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τα τέλη για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας (COM(2009)0217 – C7-0038/2009 – 2009/0063(COD))

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (COM(2009)0217),

έχοντας υπόψη το άρθρο 251, παράγραφος 2 και το άρθρο 80, παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C7-0038/2009),

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με τίτλο «Συνέπειες της έναρξης ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας στις τρέχουσες διοργανικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων» (COM(2009)0665),

έχοντας υπόψη το άρθρο 294, παράγραφος 3 και το άρθρο 100, παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 5ης Νοεμβρίου 2009,

αφού διεξήγαγε διαβούλευση με την Επιτροπή των Περιφερειών,

έχοντας υπόψη το άρθρο 55 του Κανονισμού του,

έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού (A7-0035/2010),

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010
P7_TC1-COD(2009)0063

Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίσθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 5 Μαΐου 2010 εν όψει της έγκρισης οδηγίας 2010/…/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα τέλη για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 100 παράγραφος 2,

έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Η ασφάλεια των αεροπορικών μεταφορών από έκνομες ενέργειες στους ευρωπαϊκούς αερολιμένες εμπίπτει ουσιαστικά στην κρατική αρμοδιότητα. ▐ Είναι ▐ αναγκαίο να διαμορφωθεί κοινό πλαίσιο το οποίο να διέπει τα βασικά χαρακτηριστικά των τελών ασφάλειας και τον τρόπο καθορισμού τους, διότι, χωρίς τέτοιο πλαίσιο, ενδέχεται να μην τηρούνται βασικές απαιτήσεις στις σχέσεις μεταξύ φορέων που καθορίζουν τα εν λόγω τέλη και χρηστών των αερολιμένων.

(2)

Η είσπραξη των τελών για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και των υπηρεσιών εδάφους έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2006, για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών (3) και της οδηγίας 96/67/ΕΚ του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1996 σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά υπηρεσιών εδάφους στους αερολιμένες της Κοινότητας (4), αντίστοιχα.

(3)

Είναι ζωτικής σημασίας για τους χρήστες των αερολιμένων να ενημερώνονται από τον φορέα που καθορίζει ή εφαρμόζει τα τέλη , σε τακτική βάση, για τον τρόπο και τη βάση υπολογισμού των τελών ασφάλειας. Αυτές οι πληροφορίες θα παράσχουν στους χρήστες των αερολιμένων καλύτερη εικόνα του κόστους που αντιπροσωπεύει η παροχή υπηρεσιών ασφάλειας, όπως εκείνες μνεία των οποίων γίνεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 300/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Μαρτίου 2008 για τη θέσπιση κοινών κανόνων στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας (5) και τους κανόνες εφαρμογής του, της παραγωγικότητας των σχετικών επενδύσεων και κάθε είδους επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις που χορηγούνται από τις αρχές για λόγους ασφαλείας . Για να μπορεί ο αρμόδιος φορέας που καθορίζει ή εφαρμόζει τα τέλη να εκτιμά ορθά το ύψος των μελλοντικών του επενδύσεων, οι χρήστες των αερολιμένων πρέπει να διαβιβάζουν έγκαιρα στον αρμόδιο φορέα ▐ όλες τις επιχειρησιακές τους προβλέψεις, τα αναπτυξιακά τους έργα και τα ιδιαίτερα αιτήματα και επιθυμίες τους.

(4)

Επειδή στην Ένωση οι μέθοδοι χρηματοδότησης ή καθορισμού και είσπραξης των ποσών που πρέπει να καταβληθούν για την κάλυψη του κόστους ασφάλειας διαφέρουν, είναι αναγκαία η εναρμόνιση της βάσης χρέωσης του κόστους ασφάλειας στους αερολιμένες της Ένωσης, η οποία να εξασφαλίζει ότι το κόστος της ασφάλειας ενσωματώνεται στα τέλη ασφάλειας. Στους αερολιμένες αυτούς, τα τέλη πρέπει να συνδέονται με το κόστος ασφαλείας, λαμβανομένης υπόψη τυχόν δημόσιας χρηματοδότησης του κόστους ασφαλείας, με σκοπό να αποτραπεί οιοδήποτε όφελος και να παρασχεθούν κατάλληλες και αποτελεσματικές από απόψεως κόστους υπηρεσίες και εγκαταστάσεις ασφαλείας στους εν λόγω αερολιμένες .

(5)	Είναι σημαντικό να εδραιωθεί η διαφάνεια όσον αφορά τη χρήση των εθνικών μέτρων ασφάλειας αυστηρότερων σε σχέση με τις κοινές βασικές απαιτήσεις που θεσπίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 300/2008.

(6)

Σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο επιβάλλονται τέλη για την ασφάλεια στους αερολιμένες, μια ανεξάρτητη εποπτική αρχή ▐ θα διασφαλίζει τη δέουσα και αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η εν λόγω αρχή πρέπει να διαθέτει όλους τους απαραίτητους πόρους όσον αφορά το προσωπικό, την εμπειρία και τα οικονομικά μέσα, για να φέρει σε πέρας τα καθήκοντά της.

(7)	Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα εφαρμογής ενιαίου συστήματος επιβολής τελών για την κάλυψη δικτύου αερολιμένων ή άλλων ομάδων αερολιμένων, περιλαμβανομένων και αυτών που εξυπηρετούν την ίδια πόλη ή αστικό κέντρο.

(8)

Κατά τον υπολογισμό των τελών ασφάλειας σε σχέση με το κόστος, πρέπει να χρησιμοποιούνται ως βάση αντικειμενικά κριτήρια, όπως αυτά που καθορίζονται στα αντίστοιχα έγγραφα του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας, που υποστηρίζει τη χρήση του αριθμού των επιβατών ή του μέγιστου βάρους απογείωσης του αεροσκάφους ή συνδυασμό των δύο αυτών παραγόντων.

(9)

Δεδομένου ότι οι στόχοι της αναλαμβανόμενης δράσης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, διότι δεν είναι δυνατόν να καθιερωθούν σε εθνικό επίπεδο συστήματα τελών ασφάλειας με ενιαίο τρόπο σε όλη την Ένωση, και, επομένως, δεδομένης της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, οι στόχοι της μπορούν να επιτευχθούν αποτελεσματικότερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

1. Η παρούσα οδηγία θέτει κοινές αρχές για την είσπραξη των τελών ασφάλειας στους αερολιμένες της Ένωσης.

2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε κάθε αερολιμένα ο οποίος βρίσκεται σε έδαφος υποκείμενο στις διατάξεις της Συνθήκης και είναι ανοικτός στην εμπορική κίνηση .

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται για τα τέλη που εισπράττονται ως αμοιβή για τις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες κατά τη διαδρομή και για τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 ή για τα τέλη που εισπράττονται ως αμοιβή για τις υπηρεσίες εδάφους, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της οδηγίας 96/67/ΕΚ.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

α)

ως «αερολιμένας» νοείται κάθε χώρος διαρρυθμισμένος ειδικά για την προσγείωση, την απογείωση και τους ελιγμούς αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων των βοηθητικών εγκαταστάσεων για τις ανάγκες της κίνησης και της εξυπηρέτησης των αεροσκαφών, καθώς και των εγκαταστάσεων που υποβοηθούν τις εμπορικές αεροπορικές υπηρεσίες·

β)

ως «φορέας διαχείρισης του αερολιμένα» νοείται ο φορέας ο οποίος, σε συνδυασμό ή όχι με άλλες δραστηριότητες, έχει ως αποστολή βάσει εθνικών νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων τη διοίκηση και τη διαχείριση των αερολιμενικών υποδομών και το συντονισμό και τον έλεγχο των δραστηριοτήτων των διαφόρων φορέων εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούν τους συγκεκριμένους αερολιμένες·

γ)	ως «δίκτυο αερολιμένων» νοείται αριθμός αερολιμένων σε κράτος μέλος τους οποίους διαχειρίζεται φορέας διαχείρισης αερολιμένα που έχει οριστεί από την αρμόδια εθνική αρχή·

δ)	ως «αρμόδιος φορέας» νοείται φορέας διαχείρισης αερολιμένα ή κάθε είδους άλλος φορέας ή αρχή που είναι υπεύθυνος για την εφαρμογή και/ή τον καθορισμό του επιπέδου και της δομής των τελών για την ασφάλεια της αεροπορίας στους ενωσιακούς αερολιμένες·

ε)	ως «χρήστης αερολιμένα» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που μεταφέρει αεροπορικώς επιβάτες, ταχυδρομείο ή/και φορτίο, από ή προς το συγκεκριμένο αερολιμένα·

στ)

ως «τέλη ασφαλείας» νοείται η εισφορά που εισπράττεται από φορέα, αερολιμένα ή χρήστη αερολιμένα σε διάφορες μορφές , που έχει υπολογιστεί ειδικά για την ανάκτηση ▐ του κόστους των μέτρων ασφαλείας που αποβλέπουν στην προστασία της πολιτικής αεροπορίας από έκνομες ενέργειες. Αυτό το κόστος για την ασφάλεια της αεροπορίας μπορεί να περιλαμβάνει το κόστος που συνεπάγεται η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 300/2008 ή για την κάλυψη του σχετικού με τη ρύθμιση και εποπτεία από την αρμόδια αρχή κόστους·

ζ)	ως «αεροπορική ασφάλεια» νοείται ο συνδυασμός μέτρων καθώς και ανθρώπινων και υλικών πόρων με σκοπό τη διασφάλιση της πολιτικής αεροπορίας από πράξεις έκνομων επεμβάσεων που διακυβεύουν την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας.

Άρθρο 3

Αμεροληψία

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα αερολιμενικά τέλη δεν εισάγουν διακρίσεις μεταξύ χρηστών των αερολιμένων ή επιβατών.

Άρθρο 4

Δίκτυο αερολιμένων

Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στον αρμόδιο φορέα δικτύου αερολιμένων να εισάγει κοινό και διαφανές σύστημα επιβολής τελών ασφαλείας για να καλυφθεί το δίκτυο αερολιμένων.

Άρθρο 5

Κοινά συστήματα επιβολής τελών

Αφού ενημερώσουν την Επιτροπή και σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο τα κράτη μέλη μπορεί να επιτρέπουν στον αρμόδιο φορέα να εφαρμόζει κοινό και διαφανές σύστημα επιβολής τελών σε αερολιμένες που εξυπηρετούν την ίδια πόλη ή αστικό συγκρότημα, υπό τον όρο ότι έκαστος αερολιμένας συμμορφώνεται πλήρως προς τις απαιτήσεις περί διαφάνειας που ορίζονται στο άρθρο 7.

Άρθρο 6

Διαβουλεύσεις και επανόρθωση

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο αρμόδιος φορέας ▐ διαθέτει πρόσβαση σε όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με το κόστος της παροχής υπηρεσιών ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας στον αερολιμένα.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ▐ καθιερώνεται υποχρεωτική ▐ διαδικασία τακτικής διαβούλευσης μεταξύ του αρμόδιου φορέα ▐ και των χρηστών του αερολιμένα ή εκπροσώπων ή ενώσεων των χρηστών του αερολιμένα για τη λειτουργία του συστήματος τελών ασφάλειας και το ύψος τους. Η εν λόγω διαβούλευση πραγματοποιείται τουλάχιστον μία φορά ανά έτος, εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά στην τελευταία διαβούλευση. Σε περίπτωση που μεταξύ του αρμόδιου φορέα και των χρηστών του αερολιμένα υπάρχει πολυετής συμφωνία, οι διαβουλεύσεις πραγματοποιούνται όπως προβλέπεται στην εν λόγω συμφωνία. Τα κράτη μέλη διατηρούν το δικαίωμα να ζητούν τακτικότερες διαβουλεύσεις .

3. Προς το σκοπό αυτό, ο αρμόδιος φορέας ▐ υποβάλλει τυχόν πρόταση τροποποίησης του συστήματος τελών ασφάλειας ή του ύψους τους στους χρήστες του αερολιμένα ή τους εκπροσώπους ή οργανώσεις των χρηστών αερολιμένων, τουλάχιστον 4 μήνες προτού τεθεί σε ισχύ, συνοδευόμενη από αιτιολόγηση των προτεινόμενων αλλαγών. Ο αρμόδιος φορέας ▐ διεξάγει διαβουλεύσεις σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές με τους χρήστες του αερολιμένα και λαμβάνει υπόψη τις απόψεις τους πριν λάβει απόφαση.

4. Ο αρμόδιος φορέας ▐ δημοσιεύει την απόφασή του το αργότερο 2 μήνες πριν από την έναρξη ισχύος. Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία για τις προτεινόμενες αλλαγές μεταξύ του αρμόδιου φορέα ▐ και των χρηστών του αερολιμένα, ο αρμόδιος φορέας ▐ αιτιολογεί την απόφασή του έναντι των χρηστών του αερολιμένα.

5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, σε περίπτωση διαφωνίας επί απόφασης σχετικά με τα τέλη για την ασφάλεια που έχει λάβει ο αρμόδιος φορέας, οιαδήποτε πλευρά να μπορεί να ζητήσει την παρέμβαση της ανεξάρτητης εποπτικής αρχής του άρθρου 10, η οποία εξετάζει την αιτιολόγηση της τροποποίησης του συστήματος τελών για την ασφάλεια ή του ύψους των.

6. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίζει να μην εφαρμόσει την παράγραφο 5 για μεταβολές του ύψους ή της δομής των τελών ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας σε αερολιμένες για τους οποίους:

α)	βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους υφίσταται υποχρεωτική διαδικασία σύμφωνα με την οποία τα τέλη για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας ή το μέγιστο ύψος τους καθορίζονται ή εγκρίνονται από την ανεξάρτητη εποπτική αρχή· ή

β)

βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους υφίσταται υποχρεωτική διαδικασία σύμφωνα με την οποία η ανεξάρτητη εποπτική αρχή εξετάζει, επί τακτικής βάσεως ή ανταποκρινόμενη σε αιτήματα ενδιαφερομένων μερών, εάν αυτοί οι αερολιμένες υπόκεινται στην πράξη σε καθεστώς ανταγωνισμού. Οποτεδήποτε καθίσταται βάσει αυτής της εξετάσεως αναγκαίο, το κράτος μέλος αποφασίζει ότι τα τέλη για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας ή το μέγιστο ύψος τους καθορίζονται ή εγκρίνονται από την ανεξάρτητη εποπτική αρχή. Αυτή η απόφαση ισχύει εφ' όσον χρόνο απαιτείται βάσει της εξετάσεως που διενεργεί η ως άνω αρχή.

Οι διαδικασίες, οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου είναι συναφή με την υπόθεση, αντικειμενικά, διαφανή και δεν εισάγουν διακρίσεις.

Άρθρο 7

Διαφάνεια

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο αρμόδιος φορέας ▐ πληροφορεί κάθε χρήστη αερολιμένα ή τους εκπροσώπους ή τις ενώσεις χρηστών του αερολιμένα, κάθε φορά που πρόκειται να διενεργηθούν διαβουλεύσεις σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, σχετικά με τα επιμέρους στοιχεία που χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό της διάρθρωσης και του ύψους όλων των εισπραττόμενων τελών ασφάλειας σε κάθε αερολιμένα. Η πληροφόρηση περιλαμβάνει τουλάχιστον:

α)	κατάλογο των διαφόρων υπηρεσιών και υποδομών που παρέχονται έναντι του εισπραττόμενου τέλους ασφάλειας·

β)	τη μέθοδο υπολογισμού των τελών ασφάλειας·

γ)	γενική διάρθρωση του κόστους του αερολιμένος, σε σχέση με τις καλυπτόμενες εγκαταστάσεις και υπηρεσίες, που σχετίζονται με τα τέλη για την ασφάλεια·

δ)	τα έσοδα από τα τέλη για την ασφάλεια και το συνολικό κόστος των υπηρεσιών που καλύπτονται από αυτά ·

ε)	το συνολικό αριθμό απασχολουμένων στις υπηρεσίες για τις οποίες εισπράττονται τα τέλη ασφάλειας·

στ)	στοιχεία για οιαδήποτε χρηματοδότηση από δημόσιες αρχές όσον αφορά τις εγκαταστάσεις και υπηρεσίες που σχετίζονται με τα τέλη για την ασφάλεια·

ζ)	προβλεπόμενο ύψος των τελών ασφάλειας, λαμβάνοντας υπόψη τις προτεινόμενες επενδύσεις, την αύξηση της κίνησης και την αύξηση των επιπέδων των απειλών κατά της ασφάλειας ·

η)	τυχόν σχεδιαζόμενες επενδύσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν σημαντικά το ύψος των τελών ασφάλειας.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, πριν από κάθε διαβούλευση του άρθρου 6, οι χρήστες των αερολιμένων υποβάλλουν στον αρμόδιο φορέα ▐ πληροφορίες οι οποίες αφορούν ειδικότερα τα εξής:

α)	προβλέψεις όσον αφορά την κίνηση·

β)	προβλέψεις όσον αφορά τη σύνθεση και τη σκοπούμενη χρήση του στόλου τους·

γ)	τα αναπτυξιακά τους σχέδια στον συγκεκριμένο αερολιμένα·

δ)	τις απαιτήσεις τους στον συγκεκριμένο αερολιμένα·

ε)	το ποσό των τελών για την ασφάλεια που επιβάλλονται από τους χρήστες αερολιμένων στους επιβάτες που αναχωρούν από τον αερολιμένα καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις συνιστώσες βάσει των οποίων καθορίζονται τα τέλη αυτά, σύμφωνα με τα στοιχεία α) έως η) της παραγράφου 1.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το κοινό έχει πρόσβαση στις πληροφορίες σχετικά με το ποσό των τελών για την ασφάλεια της αεροπορίας που εισπράττονται από τον αρμόδιο φορέα και τους χρήστες αεροδρομίου.

4. Με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας, οι πληροφορίες που παρέχονται βάσει του παρόντος άρθρου θεωρούνται εμπιστευτικές ή οικονομικώς ευαίσθητες και αντιμετωπίζονται αναλόγως. Στην περίπτωση φορέων διαχείρισης αερολιμένων εισηγμένων στο χρηματιστήριο πρέπει να τηρούνται ιδιαίτερα οι διατάξεις του χρηματιστηριακού δικαίου.

Άρθρο 8

Αυστηρότερα μέτρα

1. Το επιπλέον κόστος για την εφαρμογή αυστηρότερων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 300/2008, επιβαρύνει τα κράτη μέλη ▐.

▐

2. Πριν να εγκρίνει μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 300/2008, η Επιτροπή διενεργεί εκτίμηση επιπτώσεων όσον αφορά τον αντίκτυπο στο επίπεδο των τελών ασφαλείας. Η Επιτροπή ζητεί τη γνώμη της Συμβουλευτικής Ομάδας Ενδιαφερομένων που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 300/2008 σχετικά με το αποτέλεσμα της εν λόγω εκτίμησης επιπτώσεων.

Άρθρο 9

Σύνδεση των τελών ασφάλειας με το κόστος

Τα τέλη ασφαλείας χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την κάλυψη του κόστους ασφάλειας. Το κόστος καθορίζεται σύμφωνα με τις λογιστικές αρχές και της αρχές αξιολόγησης που είναι γενικά αποδεκτές σε κάθε κράτος μέλος. Τα συνολικά έσοδα από τα τέλη ασφαλείας δεν πρέπει να υπερβαίνουν το σύνολο του κόστους της ασφάλειας της αεροπορίας για τον εν λόγω αερολιμένα, δίκτυο αερολιμένων ή ομάδα αερολιμένων.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι λαμβάνονται ιδιαιτέρως υπόψη:

—	το κόστος χρηματοδότησης των μέσων και των εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται για τις διαδικασίες ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της εύλογης απομείωσης της αξίας των εν λόγω μέσων και εγκαταστάσεων·

—	το εθνικό και/ή διεθνές επίπεδο των απειλών κατά της ασφάλειας·

—	οι δαπάνες για το προσωπικό που ασχολείται με την ασφάλεια και για τις διαδικασίες ασφάλειας·

—	οι επιχορηγήσεις ή επιδοτήσεις που χορηγούνται από τις αρμόδιες αρχές για την ασφάλεια.

Η βάση κόστους για τον υπολογισμό των τελών ασφαλείας δεν περιλαμβάνει οποιοδήποτε κόστος θα μπορούσε να προκληθεί από γενικότερες λειτουργίες ασφαλείας που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη, όπως η γενική αστυνόμευση, η συλλογή πληροφοριών και η εθνική ασφάλεια.

Άρθρο 10

Ανεξάρτητη εποπτική αρχή

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν ή συστήνουν ένα ανεξάρτητο όργανο ως εθνική ανεξάρτητη εποπτική αρχή, προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των μέτρων που λαμβάνονται για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία. Είναι δυνατόν η εν λόγω αρχή να ταυτίζεται με τον φορέα στον οποίο το κράτος μέλος έχει αναθέσει την εφαρμογή της οδηγίας 2009/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Μαρτίου 2009 για τα αερολιμενικά τέλη (6).

2. Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει την ανεξάρτητη εποπτική αρχή του κράτους μέλους από του να αναθέτει, υπό τη δική της εποπτεία και πλήρη ευθύνη και σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας σε άλλες ανεξάρτητες εποπτικές αρχές, υπό την προϋπόθεση ότι η εφαρμογή διενεργείται υπό τις αυτές προδιαγραφές.

3. Τα κράτη μέλη εγγυώνται την ανεξαρτησία της ανεξάρτητης εποπτικής αρχής, διασφαλίζοντας ότι είναι νομικά διακριτή και λειτουργικά ανεξάρτητη από οποιοδήποτε αρμόδιο φορέα ▐ ή αερομεταφορέα. Στα κράτη μέλη που διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο των αερολιμένων, οι φορείς διαχείρισης των αερολιμένων ή οι αερομεταφορείς διασφαλίζουν τον ουσιαστικό διαρθρωτικό διαχωρισμό της ρυθμιστικής λειτουργίας από δραστηριότητες συνδεόμενες με την κυριότητα ή τον έλεγχο. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η ανεξάρτητη εποπτική αρχή ασκεί τις αρμοδιότητές της με αμεροληψία και διαφάνεια.

4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την ονομασία και τη διεύθυνση της ανεξάρτητης εποπτικής αρχής, τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες που έχει αναλάβει, καθώς και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση προς την παράγραφο 3.

5. Όσον αφορά διαφορές που ανακύπτουν σχετικά με τα τέλη ασφάλειας, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, ότι λαμβάνονται μέτρα προκειμένου:

α)	να οριστεί διαδικασία επίλυσης των διαφορών μεταξύ του αρμόδιου φορέα ▐ και των χρηστών του αερολιμένα

β)	να οριστούν οι προϋποθέσεις για την παραπομπή διαφοράς στην ανεξάρτητη εποπτική αρχή, και ειδικότερα να προβλεφθεί η απόρριψη από την αρχή καταγγελιών που κατά την κρίση της δεν είναι δεόντως αιτιολογημένες ή επαρκώς τεκμηριωμένες· και

γ)	να οριστούν τα κριτήρια εκτίμησης των διαφορών για την επίλυσή τους.

Αυτές οι διαδικασίες, οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια πρέπει να μην εισάγουν διακρίσεις και να χαρακτηρίζονται από αμεροληψία, διαφάνεια και αντικειμενικότητα.

6. Η ανεξάρτητη εποπτική αρχή δημοσιεύει ετήσια έκθεση των δραστηριοτήτων της.

7. Όταν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, κανονιστική ή νομοθετική διαδικασία για τον καθορισμό και την έγκριση της διάρθρωσης του επιπέδου των τελών ασφαλείας σε εθνικό επίπεδο, τα καθήκοντά της ανεξάρτητης εποπτικής αρχής που ορίζονται στις παραγράφους 1 έως 6 ασκούνται από τις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την εξέταση της εγκυρότητας των τελών ασφαλείας.

Άρθρο 11

Έκθεση και αναθεώρηση

1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας το αργότερο … (7), καθώς και τυχόν ενδεδειγμένη πρόταση, εφόσον κρίνεται σκόπιμο.

2. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, ιδίως σε ό,τι αφορά τη συλλογή των πληροφοριών των αναγκαίων για τη σύνταξη της έκθεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

3. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τη χρηματοδότηση της ασφάλειας της αεροπορίας, εξετάζοντας την εξέλιξη του κόστους ασφαλείας της αεροπορίας καθώς και τις μεθόδους χρηματοδότησης της ασφάλειας της αεροπορίας, το αργότερο … (8).

Άρθρο 12

Μεταφορά

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από … (9). Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διατάξεις που θεσπίζουν να περιέχουν ή να συνοδεύονται κατά την επίσημη δημοσίευσή τους από παραπομπή στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

3. Δεν υπάρχει υποχρέωση συμμόρφωσης κράτους μέλους προς τις παραγράφους 1 και 2 κατά το μέτρο που στο εν λόγω κράτος μέλος δεν επιβάλλονται τέλη για την ασφάλεια σε κανένα αεροδρόμιο και με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 11, παράγραφος 2.

Άρθρο 13

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 14

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

…,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 128, 18.5.2010, σ. 142.