[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 25.2.2008

COM(2008) 117 τελικό

2002/0222 (COD)

ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ σχετικά με τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τους καταναλωτές, η οποία τροποποιεί την πρόταση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

2002/0222 (COD)

ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ σχετικά με τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τους καταναλωτές, η οποία τροποποιεί την πρόταση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

1. Πλαίσιο

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο ΕΚ και στο Συμβούλιο [έγγραφο COM(2002) 443 τελικό - 2002/0222 COD] | 12 Σεπτεμβρίου 2002 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (πρώτη ανάγνωση) | 20 Απριλίου 2004 |

Ημερομηνία διαβίβασης της πρώτης τροποποιημένης πρότασης | 29 Οκτωβρίου 2004 |

Ημερομηνία διαβίβασης της δεύτερης τροποποιημένης πρότασης | 7 Οκτωβρίου 2005 |

Ημερομηνία της πολιτικής συμφωνίας στο Συμβούλιο | 21 Μαΐου 2007 |

Ημερομηνία έγκρισης της κοινής θέσης | 14 Σεπτεμβρίου 2007 (ειδική πλειοψηφία) |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής | 17 Ιουλίου 2003 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (δεύτερη ανάγνωση) | 16 Ιανουαρίου 2008 |

2. Σκοπός της πρότασης της Επιτροπής

Η πρόταση νέας οδηγίας για την καταναλωτική πίστη έχει διπλό στόχο: την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών και τον καθορισμό των όρων για μια πραγματική εσωτερική αγορά στον τομέα της καταναλωτικής πίστης.

Η οδηγία του 1987 βασιζόταν στη ελάχιστη εναρμόνιση. Σχεδόν όλα τα κράτη μέλη έχουν υπερβεί αυτά τα πρότυπα σε διαφορετικούς βαθμούς, πράγμα που εμπόδισε τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς. Η πλήρης εναρμόνιση, ιδίως των πέντε βασικών ενοτήτων της οδηγίας [πληροφορίες πριν και κατά τη σύναψη της σύμβασης, συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ), δικαίωμα υπαναχώρησης και δικαίωμα πρόωρης αποπληρωμής], έχει ως σκοπό να συμβάλει στη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς καταναλωτικής πίστης, επειδή οι πιστωτές δεν θα πρέπει να προσαρμόσουν τα προϊόντα τους σε διαφορετικές εθνικές νομοθεσίες στα κράτη μέλη.

Η ισχύουσα οδηγία για την καταναλωτική πίστη (87/102/ΕΚ) εκδόθηκε το 1987 και προβλέπει μόνο βασικά μέτρα προστασίας των καταναλωτών. Οι πρόσφατες εξελίξεις της αγοράς απαιτούν την αναπροσαρμογή των κανόνων αυτών.

3. Γνώμη της Επιτροπής σχετικά με τις τροπολογίες που πρότεινε το κοινοβούλιο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε σε δεύτερη ανάγνωση ένα ενοποιημένο κείμενο το οποίο περιλαμβάνει διάφορες τροπολογίες του κειμένου της κοινής θέσης. Το κείμενο είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων μεταξύ του Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής. Η σημαντικότερη και, παράλληλα, η πιο αμφιλεγόμενη τροπολογία αφορά την αποζημίωση σε περιπτώσεις πρόωρης αποπληρωμής. Όσον αφορά τον καθορισμό της αποζημίωσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διέγραψε την παραπομπή στο επιτόκιο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και πρόσθεσε τη δυνατότητα των κρατών μελών να εισαγάγουν διάταξη με την οποία οι πιστωτές μπορούν κατ’ εξαίρεση να αξιώσουν αποζημίωση υψηλότερη από τα ανώτατα όρια, αν η ζημία τους είναι υψηλότερη από τα ανώτατα όρια, ενώ οι καταναλωτές μπορούν να ζητήσουν μείωση της αποζημίωσης, αν μπορούν να αποδείξουν το αντίθετο.

Η Επιτροπή κάνει δεκτή την εν λόγω τροπολογία και όλες τις άλλες τροπολογίες που ψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το αποτέλεσμα της δεύτερης ανάγνωσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν, σε γενικές γραμμές, ικανοποιητικό: οι πληροφορίες πριν και κατά τη σύναψη της σύμβασης και το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο εναρμονίζονται πλήρως. Το δικαίωμα υπαναχώρησης εναρμονίζεται πλήρως, με μικρή ευελιξία των κρατών μελών να μειώσουν, υπό πολύ περιορισμένους όρους, την περίοδο άσκησης του δικαιώματος αυτού από 14 σε 7 ημέρες. Η Επιτροπή θα προτιμούσε μεγαλύτερη εναρμόνιση σ’ αυτό τον τομέα καθώς και όσον αφορά την αποζημίωση σε περιπτώσεις πρόωρης αποπληρωμής. Εντούτοις, μπορεί να δεχθεί τις δυνατότητες ευελιξίας που παρέχονται στα κράτη μέλη, ως μέρος μιας συνολικής συμφωνίας-πακέτου η οποία θα θεσπίσει υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών και, παράλληλα, θα καθορίσει τους όρους για μια πραγματική εσωτερική αγορά στον τομέα της καταναλωτικής πίστης.

4. Συμπέρασμα

Σύμφωνα με το άρθρο 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της ως ανωτέρω.