[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 24.10.2007

COM(2007) 673 τελικό

2006/0145 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τα πρόσθετα τροφίμων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Στις 28 Ιουλίου 2006, η Επιτροπή ενέκρινε την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα πρόσθετα τροφίμων [έγγραφο (COM (2006)0428 τελικό)] στο πλαίσιο δέσμης τεσσάρων προτάσεων για τα βελτιωτικά τροφίμων. Η πρόταση υποβλήθηκε στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 28 Ιουλίου 2006.

2. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της στις 25 Απριλίου 2007.

3. Το Συμβούλιο συμφώνησε σε μια «γενική προσέγγιση» της πρότασης στη συνεδρίαση του Συμβουλίου EPSCO (Απασχόληση, Κοινωνική Πολιτική, Υγεία και Καταναλωτές) που πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαΐου 2007.

4. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε στην πρώτη ανάγνωση ευνοϊκή γνώμη για την πρόταση στις 10 Ιουλίου 2007.

5. Η παρούσα πρόταση τροποποιεί την αρχική πρόταση [COM (2006)0428 – 2006/0145(COD)] έτσι ώστε να ληφθούν υπόψη οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή.

6. Όσον αφορά την αρχική πρόταση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 59 τροπολογίες. Ο Επίτροπος Κυπριανού είχε επισημάνει στη συνεδρίαση της ολομέλειας στις 9 Ιουλίου 2007 ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να αποδεχθεί πολλές από τις τροπολογίες, πλήρως ή εν μέρει, κατόπιν αναδιατύπωσης. Οι τροπολογίες που δεν μπορούν να γίνουν δεκτές από την Επιτροπή είναι οι εξής: 10, 11, 12, 20, 24, 25, 29, 30, 34, 38, 40, 45, 47, 52, 54, 5, 6, 69/αναθ, 73 και 78.

7. Οι τροπολογίες στην αναθεωρημένη πρόταση παρουσιάζονται με έντονα και υπογραμμισμένα στοιχεία . Ορισμένες τροπολογίες έχουν αναδιαμορφωθεί έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η συνεκτικότητα της ορολογίας που χρησιμοποιείται σε ολόκληρη την πρόταση και στις λοιπές προτάσεις της δέσμης ή να εναρμονισθεί το κείμενο με την προσέγγιση του Συμβουλίου, όπου προτάθηκαν παρόμοιες τροπολογίες.

8. Η αρίθμηση των άρθρων έχει αναπροσαρμοσθεί ώστε να λάβει υπόψη τον αριθμό των τροπολογιών.

II. ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Στο Λευκό Βιβλίο για την ασφάλεια των τροφίμων (COM (1999) 719 τελικό), η Επιτροπή ανακοίνωνε ότι θα επικαιροποιήσει και θα απλουστεύσει την υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τα πρόσθετα τροφίμων (Δράση 11 του Λευκού Βιβλίου). Στόχοι της πρότασης είναι:

- Η απλούστευση της νομοθεσίας για τα πρόσθετα τροφίμων με τη δημιουργία ενός ενιαίου μηχανισμού όσον αφορά τις αρχές, τις διαδικασίες και τις εγκρίσεις.

- Η απόδοση των εκτελεστικών εξουσιών στην Επιτροπή για την επικαιροποίηση του κοινοτικού καταλόγου εγκεκριμένων προσθέτων τροφίμων.

- Η διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) σχετικά με την αξιολόγηση της ασφάλειας προσθέτων τροφίμων.

- Η θέσπιση ενός προγράμματος επαναξιολόγησης για υφιστάμενα πρόσθετα τροφίμων.

- Η απαίτηση έγκρισης των προσθέτων που αποτελούνται, περιέχουν ή παράγονται από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές.

III. ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

9. Τεχνικές/συντακτικές τροπολογίες

Ορισμένες από τις προτεινόμενες τροπολογίες στοχεύουν στη βελτίωση της πρότασης από τεχνική και συντακτική άποψη. Οι τροπολογίες αυτές υιοθετήθηκαν ως επί το πλείστον από την Επιτροπή, παρότι ορισμένες υποβλήθηκαν σε συντακτική τροποποίηση (σχετικές τροπολογίες: 3, 8, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 21, 22, 33 (εν μέρει), 36, 37, 39, 42, 43, 44, 46, 48, 67/αναθ, 79, 68/αναθ, 80, 51, 55, 56, 57, 58, 59, 60 και 64/αναθ).

10. Πεδίο εφαρμογής (άρθρο 2)

Η τροπολογία 10 δεν μπορεί να γίνει δεκτή, καθώς τα προϊόντα προστασίας φυτών μετά τη συγκομιδή αποτελούν ήδη αντικείμενο ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας. Ωστόσο, εάν η ουσία ή οι ουσίες που χρησιμοποιούνται μετά τη συγκομιδή δεν εμπίπτουν στον ορισμό του προϊόντος προστασίας φυτών μπορούν να θεωρηθούν πρόσθετο τροφίμων, εφόσον παράγουν το ίδιο αποτέλεσμα συντήρησης.

Στην τροποποιημένη πρόταση, η Επιτροπή δεν υιοθέτησε την τροπολογία 11 , η οποία θα απέκλειε τις μικροβιακές καλλιέργειες από το πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας. Ορισμένες καλλιέργειες προστίθενται σε τρόφιμα προς το τέλος της παρασκευής τους για σκοπούς συντήρησης και, επομένως, θα μπορούσαν να θεωρηθούν πρόσθετα τροφίμων. Επομένως, δεν είναι ορθό να αποκλεισθούν οι εν λόγω ουσίες από τη νομοθεσία για τα πρόσθετα τροφίμων.

11. Επιτροπολογία

Καθώς η δέσμη εγκρίθηκε περίπου την εποχή έγκρισης της απόφασης 2006/512/ΕΚ για την τροποποίηση της απόφασης 1999/468/ΕΚ περί καθορισμού των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή, η πρόταση της Επιτροπής αναφερόταν στην κανονική κανονιστική διαδικασία. Επομένως, η ευθυγράμμιση της τροποποιημένης πρότασης με την απόφαση 2006/512/ΕΚ υποστηρίζεται γενικά από την Επιτροπή.

Ωστόσο, η τροπολογία 12 εισάγει την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο προκειμένου να καθορισθεί εάν μια δεδομένη ουσία εμπίπτει ή όχι στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Η εφαρμογή της διάταξης αυτής συνιστά υλοποίηση των κανόνων που περιέχονται στη βασική πράξη (ορισμός των «προσθέτων τροφίμων») και, επομένως, δεν υπάγεται στη νέα κανονιστική διαδικασία με έλεγχο. Ως εκ τούτου, πρέπει να εφαρμοσθεί η κανονική κανονιστική διαδικασία. Ομοίως, οι τροπολογίες 40 και 47 δεν μπορούν να γίνουν δεκτές, καθώς συνδέονται επίσης με διατάξεις των οποίων η εφαρμογή συνιστά υλοποίηση των κανόνων που περιέχονται στη βασική πράξη και, επομένως, δεν υπάγονται στη νέα κανονιστική διαδικασία με έλεγχο.

12. Απαγόρευση προσθέτων τροφίμων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού (άρθρο 5)

Στόχος των τροπολογιών 9 και 22 είναι να αποσαφηνισθεί ότι ένα πρόσθετο τροφίμων, ή ένα τρόφιμο το οποίο περιέχει το πρόσθετο τροφίμων, δεν πρέπει να τίθεται στην αγορά, εάν το πρόσθετο τροφίμων ή η χρήση του δεν πληρούν τις απαιτήσεις του προτεινόμενου κανονισμού. Η αποσαφήνιση αυτή υποστηρίζεται στην τροποποιημένη πρόταση με τη συμπερίληψη του άρθρου 5.

13. Κριτήρια έγκρισης (άρθρο 6)

Η πρόταση της Επιτροπής θεσπίζει κριτήρια για την έγκριση προσθέτων τροφίμων. Τα πρόσθετα τροφίμων πρέπει να είναι ασφαλή, πρέπει να υπάρχει τεχνολογική ανάγκη για τη χρήση τους και η χρήση τους δεν πρέπει να παραπλανά τον καταναλωτή. Η Επιτροπή ενέταξε στην τροποποιημένη πρόταση, στην αιτιολογική σκέψη 7, αποσαφήνιση σχετικά με την έννοια της παραπλάνησης του καταναλωτή (τροπολογίες 3 και 26 ). Η αρχή που περιέχεται στην τροπολογία 28 συμπεριλήφθηκε επίσης στην αιτιολογική σκέψη 8 της τροποποιημένης πρότασης, η οποία θα επαναλαμβάνει ότι οι εγκρίσεις των προσθέτων τροφίμων θα παραπέμπουν στον τρόπο τήρησης των κριτηρίων του κανονισμού.

Ωστόσο, η τροπολογία 78 ορίζει ότι η έγκριση των προσθέτων τροφίμων πρέπει να βασίζεται στην αρχή της προφύλαξης. Η αρχή της προφύλαξης και οι όροι εφαρμογής της θεσπίζονται ήδη στη γενική νομοθεσία για τα τρόφιμα (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002) και δεν πρέπει να επαναληφθούν στον προτεινόμενο κανονισμό για τα πρόσθετα τροφίμων.

Η τροπολογία 24 προτείνει τη σύνδεση της τεχνολογικής ανάγκης για ένα πρόσθετο τροφίμων με το όφελος για τον καταναλωτή. Σε πολλές περιπτώσεις, η τεχνολογική λειτουργία ενός προσθέτου τροφίμων μπορεί να είναι επωφελής για τους παρασκευαστές χωρίς να έχει επιβλαβείς συνέπειες ούτε να συνεπάγεται άμεσα οφέλη για τον καταναλωτή. Σχετικό παράδειγμα είναι η χρήση ενός προσθέτου τροφίμων το οποίο μειώνει τη σπατάλη στις μεθόδους παραγωγής.

Ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος δεν περιλαμβάνεται στους γενικούς όρους έγκρισης προσθέτων τροφίμων, αλλά αποτελεί φυσικά θεμιτό παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Για παράδειγμα, όταν εντοπίζονται επιζήμιες συνέπειες για το περιβάλλον, αυτές μπορούν να λαμβάνονται υπόψη κατά την έγκριση ή την αναθεώρηση των όρων χρήσης ενός προσθέτου τροφίμων. Επομένως, παρότι η τροπολογία 25 δεν μπορεί να γίνει δεκτή, είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν άλλες αλλαγές στο κείμενο προκειμένου να ενισχυθούν οι περιβαλλοντικές πτυχές. Ομοίως, η τροπολογία 7 μπορεί να γίνει δεκτή κατόπιν τροποποίησης, ώστε να απηχεί τις λοιπές αρχές που περιέχονται στη γενική νομοθεσία για τα τρόφιμα, δηλαδή ότι οι κανόνες για τα πρόσθετα τροφίμων που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα θα διασφαλίζουν την αποτελεσματική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας και της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένων ορθών πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων, λαμβάνοντας υπόψη το περιβάλλον.

Όσον αφορά την τροπολογία 1 , η αλλεργιογόνος ικανότητα των τροφίμων (συμπεριλαμβανομένων των προσθέτων τροφίμων) καλύπτεται από την επισήμανση στο πλαίσιο της οδηγίας 2000/13/ΕΚ. Παρότι η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί τον απόλυτο περιορισμό της χρήσης προσθέτων που ενδέχεται να είναι αλλεργιογόνα, η αλλεργιογόνος ικανότητα των τροφίμων μπορεί φυσικά να θεωρηθεί θεμιτός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την έγκριση ενός προσθέτου τροφίμων. Επομένως, η αρχή αυτή τονίσθηκε στην αιτιολογική σκέψη 7.

14. Κριτήρια έγκρισης (γλυκαντικές ουσίες) (άρθρο 7)

Οι τροπολογίες 20 και 29 δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Τα ισχύοντα κριτήρια για τη χρήση των γλυκαντικών ουσιών περιορίζουν τη χρήση των ουσιών αυτών σε τρόφιμα μειωμένων θερμίδων ή χωρίς προσθήκη ζάχαρης. Έτσι διασφαλίζεται ότι οι καταναλωτές αποκομίζουν όφελος από τη χρήση των εν λόγω γλυκαντικών ουσιών, καθώς είτε υπάρχει αξιόλογη μείωση των θερμίδων (κατά 30%) είτε το προϊόν δεν έχει προσθήκη ζάχαρης. Το νέο κριτήριο που προτείνεται στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να αυξήσει το φάσμα των τροφίμων στα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν γλυκαντικές ουσίες και, επομένως, ενδέχεται να έχει αντίκτυπο στην κατανάλωση τέτοιων ουσιών. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις, το όφελος για τον καταναλωτή από την αντικατάσταση 30% ζάχαρης ενδέχεται να είναι μόλις οριακό.

Οι γλυκαντικές ουσίες δεν χρησιμοποιούνται με σκοπό την παράταση του χρόνου διατήρησης μέσω της συντήρησης. Ωστόσο, μια συνέπεια της χρήσης γλυκαντικών ουσιών μπορεί να είναι η παράταση του χρόνου διατήρησης, λόγω της απουσίας ζυμώσιμων σακχάρων, τα οποία έχουν αντικατασταθεί από τη γλυκαντική ουσία· ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να δεχθεί την τροπολογία 73 .

15. Κριτήρια έγκρισης (χρωστικές ουσίες) (άρθρο 8)

Τα γενικά κριτήρια που θεσπίζονται στο άρθρο 6 για τη χρήση των προσθέτων προβλέπουν ήδη ότι η χρήση προσθέτων δεν πρέπει να παραπλανά τον καταναλωτή. Υπάρχουν επίσης γενικές πληροφορίες επισήμανσης ώστε να διασφαλίζεται ότι οι καταναλωτές είναι ενημερωμένοι για τη σύνθεση των τροφίμων, ιδίως όσον αφορά τα συστατικά τους. Όσον αφορά τη χρήση χρωστικών ουσιών, αυτές χρησιμοποιούνται παραδοσιακά σε ορισμένα τρόφιμα για να προσδιορίσουν συγκεκριμένες γεύσεις, για παράδειγμα σε μη αλκοολούχα αναψυκτικά ή σε προϊόντα ζαχαροπλαστικής. Στις περιπτώσεις αυτές, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι καταναλωτές παραπλανώνται όσον αφορά το περιεχόμενο των τροφίμων. Επομένως, έχοντας κατά νου την αρχή που ήδη περιέχεται στο άρθρο 6, η τροπολογία 30 δεν λήφθηκε υπόψη στην παρούσα τροποποιημένη πρόταση.

16. Κοινοτικοί κατάλογοι προσθέτων τροφίμων (άρθρα 4 και 10, Παραρτήματα II και III)

Η τροπολογία 34 προτείνεται ώστε να συμπεριληφθεί στον κοινοτικό κατάλογο αναφορά στα λοιπά πρόσθετα τροφίμων που δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με το πρόσθετο τροφίμων. Η Επιτροπή δεν δέχθηκε την τροπολογία αυτή, καθώς θεώρησε ότι μια τέτοια αναφορά καλύπτεται ήδη από το στοιχείο γ), το οποίο απαιτεί να προσδιορίζονται οι όροι χρήσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν στην αξιολόγηση της ΕΑΑΤ εκφράζονται ανησυχίες σχετικά με τη συνδυασμένη χρήση προσθέτων, θα θεσπίζονται κατάλληλοι όροι χρήσης κατά την έγκριση του προσθέτου.

17. Σχέση με τον κανονισμό 1829/2003 για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές (άρθρο 13)

Στόχος της πρότασης της Επιτροπής είναι να καλύψει όλα τα πρόσθετα τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παράγονται από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) ή (μέσω ζύμωσης από) γενετικώς τροποποιημένους μικροοργανισμούς (ΓΤΜ). Τα πρόσθετα τροφίμων που παράγονται με τη χρήση ΓΤΜ δεν υπάγονται στον κανονισμό 1829/2003 για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές και θα καλύπτονται πλήρως, όσον αφορά την αξιολόγηση και έγκρισή τους, από τον κανονισμό για τα πρόσθετα τροφίμων. Τα πρόσθετα τροφίμων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 θα υπάγονται στο συγκεκριμένο κανονισμό όσον αφορά την αξιολόγηση της ασφάλειας της γενετικής τροποποίησης, ενώ οι λοιπές πτυχές ασφάλειας, η συνεκτίμηση των λοιπών κριτηρίων και η τελική έγκριση θα εξετάζονται βάσει του κανονισμού για τα πρόσθετα τροφίμων. Οι δύο αξιολογήσεις και εγκρίσεις μπορούν να διενεργούνται παράλληλα.

Οι τροπολογίες 4 και 63 αποσαφηνίζουν ότι οι δύο διαδικασίες μπορούν να διενεργούνται ταυτόχρονα σύμφωνα με την ορθή διοικητική πρακτική. Η προτεινόμενη διασάφηση υιοθετείται από την Επιτροπή κατόπιν ορισμένων συντακτικών αλλαγών, προκειμένου η εν λόγω διάταξη να καταστεί πιο συμβατή με τον κανονισμό 1829/2003. Ωστόσο, η τροπολογία 38 προτείνει τη θέσπιση πρόσθετων απαιτήσεων επισήμανσης. Η επισήμανση των ΓΤΟ υπόκειται σε οριζόντιους κανόνες βάσει του κανονισμού 1829/2003, επομένως δεν αρμόζει η θέσπιση ειδικών μέτρων στο πλαίσιο της παρούσας κάθετης νομοθεσίας για τα πρόσθετα τροφίμων.

18. Επισήμανση (άρθρα 21 έως 24)

Με την τροπολογία 45 ζητείται να υπάρχει προειδοποίηση για τα αλλεργιογόνα αποτελέσματα των προσθέτων τροφίμων που περιέχουν αζωχρώματα. Η επισήμανση για τα αλλεργιογόνα εξετάζεται σε οριζόντιο επίπεδο από την οδηγία 2000/13/ΕΚ και, επομένως, το ζήτημα της επισήμανσης των αλλεργιογόνων πρέπει να συνεχίσει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης νομοθεσίας βάσει επιστημονικών αξιολογήσεων από την ΕΑΑΤ.

Επισήμανση των προσθέτων τροφίμων που πωλούνται από επιχείρηση σε επιχείρηση ή στον τελικό καταναλωτή

Οι τροπολογίες 42 , 43 και 44 γίνονται δεκτές, καθώς θεσπίζουν ορισμένες χρήσιμες πτυχές στις διατάξεις επισήμανσης από επιχείρηση σε επιχείρηση. Ειδικότερα, η τροπολογία 44 προβλέπει μια πρακτική παρέκκλιση ώστε ορισμένες πληροφορίες να μπορούν να περιληφθούν στα συνοδευτικά έγγραφα αντί της συσκευασίας στην περίπτωση παράδοσης προσθέτων χύμα (π.χ. σε βυτία).

Στην αρχική πρότασή της η Επιτροπή ευθυγράμμισε τις διατάξεις επισήμανσης των προσθέτων με εκείνες των ενζύμων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρότεινε ορισμένες τροπολογίες στην πρόταση για τα ένζυμα ώστε να διασφαλισθεί νέα παρουσίαση και απλούστευση των διατάξεων επισήμανσης για τα ένζυμα που πωλούνται από επιχείρηση σε επιχείρηση ή στον τελικό καταναλωτή. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή υιοθέτησε το πνεύμα των τροπολογιών αυτών και στην παρούσα τροποποιημένη πρόταση για τα πρόσθετα τροφίμων.

Επιπλέον, καθώς τα πρόσθετα τροφίμων που προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή θεωρούνται τρόφιμα και πρέπει να συμμορφώνονται με τις συναφείς διατάξεις επισήμανσης της οδηγίας 2000/13/ΕΚ σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων, το κείμενο απλουστεύθηκε περαιτέρω ώστε να μην επαναλαμβάνει τις διατάξεις της οδηγίας 2000/13/ΕΚ.

19. Αλλαγές στις μεθόδους παραγωγής ή στα υλικά αφετηρίας ενός προσθέτου τροφίμων (άρθρο 11)

Με την τροπολογία 35 προτείνονται χωριστές οριακές τιμές για τα πρόσθετα τροφίμων που βασίζονται στη χρήση νανοτεχνολογίας· η Επιτροπή δεν θεωρεί αναγκαία μια τέτοια τροπολογία, καθώς ειδικοί περιορισμοί θα μπορούσαν ήδη να θεσπισθούν βάσει των όρων χρήσης, εάν κριθούν αναγκαίοι.

Ωστόσο, καθώς το ζήτημα αυτό είναι σημαντικό, είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί το κείμενο ώστε να αναδιατυπωθεί και να αποσαφηνισθεί ότι τα πρόσθετα που βασίζονται σε νανοτεχνολογία θα πρέπει να αξιολογηθούν από την ΕΑΑΤ προτού επιτραπεί η χρήση τους, καθώς ενδέχεται να συμπεριφερθούν με διαφορετικό τρόπο που μπορεί να επηρεάσει την ασφάλειά τους.

Η τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνει ένα νέο άρθρο 11, το οποίο θεσπίζει απαιτήσεις για τα πρόσθετα τροφίμων που περιλαμβάνονται ήδη στον κοινοτικό κατάλογο και που παρασκευάζονται με μεθόδους παραγωγής ή υλικά αφετηρίας που διαφέρουν σημαντικά από εκείνα που περιλαμβάνονται στην εκτίμηση επικινδυνότητας που διενεργεί η Αρχή. Το εν λόγω άρθρο αντικατοπτρίζει την αρχή που περιέχεται στην αιτιολογική σκέψη 14 της πρότασης της Επιτροπής.

20. Επανεξέταση και επαναξιολόγηση (άρθρα 29 και 30)

Η Επιτροπή πρότεινε να μεταφερθούν οι ισχύουσες εγκρίσεις για τα πρόσθετα τροφίμων στα νέα παραρτήματα ύστερα από επανεξέταση των κριτηρίων, εκτός της ασφάλειας. Η εν λόγω επανεξέταση θα διαρκέσει περίπου 2 έτη. Ταυτόχρονα, ανατέθηκε στην ΕΑΑΤ η επαναξιολόγηση της ασφάλειας όλων των επιτρεπόμενων επί του παρόντος προσθέτων τροφίμων, ένα έργο το οποίο θα διαρκέσει μερικά χρόνια. Εάν κατά τη διάρκεια της επαναξιολόγησης από την ΕΑΑΤ προκύψουν ιδιαίτερες ανησυχίες, οι τυχόν αναγκαίες τροποποιήσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν οποτεδήποτε. Λόγω της διαφορετικής χρονικής τους διάρκειας, οι δύο αυτές διαφορετικές επανεξετάσεις δεν είναι σκόπιμο να συνδεθούν μεταξύ τους. Επιπροσθέτως, για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμο να συμπληρωθούν τα παραρτήματα όσο το δυνατόν συντομότερα. Οι τροπολογίες 52, 6 και 69/αναθ θα συνέδεαν μεταξύ τους τις δύο αυτές πτυχές και, ως εκ τούτου, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, δεν μπορούν να γίνουν δεκτές από την Επιτροπή. Ωστόσο, η αρχή που περιέχεται στην τροπολογία 55 μπορεί να γίνει δεκτή, ενώ το άρθρο 29 τροποποιήθηκε ώστε να καθίσταται σαφές ότι, όταν καταρτισθεί το παράρτημα II, οι χρήσεις προσθέτων τροφίμων που δεν είναι πλέον αναγκαίες δεν θα περιλαμβάνονται σε αυτό.

Στην τροπολογία 57 προτάθηκε να τροποποιηθεί ο ορισμός των φορέων ώστε να περιλαμβάνει επίσης ουσίες που χρησιμοποιούνται για τη διάλυση, την αραίωση, τη διασπορά ή άλλη φυσική τροποποίηση θρεπτικού συστατικού ή/και άλλες ουσίες που προστίθενται για διατροφικούς ή φυσιολογικούς σκοπούς. Η τροπολογία 60 προβλέπει τη συμπερίληψη των εν λόγω ουσιών στο Παράρτημα III. Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί τις τροπολογίες αυτές, οι οποίες διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής και εναρμονίζουν περαιτέρω τον τομέα των προσθέτων τροφίμων. Ως εκ τούτου, η τροποποιημένη πρόταση καταρτίσθηκε έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει τις τροπολογίες αυτές καθώς και ορισμένες άλλες παρεμπίπτουσες αλλαγές αναγκαίες για την ενσωμάτωση των εν λόγω διατάξεων. Καθώς αυτή η αλλαγή του πεδίου εφαρμογής θα αποτελεί νέο στοιχείο στη νομοθεσία για τα πρόσθετα τροφίμων, η έναρξη ισχύος θα αναβληθεί, όπως και η έναρξη ισχύος των λοιπών νέων διατάξεων για τα πρόσθετα τροφίμων σε πρόσθετα τροφίμων και ένζυμα τροφίμων.

Προτάθηκαν και άλλες τροπολογίες οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την καταχώριση των πρόσθετων τροφίμων που επιτρέπονται στα αρτύματα στο παράρτημα III αντί του παραρτήματος II όπως είχε αρχικά προβλεφθεί (τροπολογίες 58 και 59 ). Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί την τροπολογία αυτή, με την οποία αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο τα πρόσθετα τροφίμων που χρησιμοποιούνται σε πρόσθετα τροφίμων, ένζυμα τροφίμων και αρτύματα, και τροποποίησε την πρόταση ώστε να αντικατοπτρίζει την αλλαγή αυτή· πραγματοποιήθηκαν επίσης ορισμένες παρεμπίπτουσες τροποποιήσεις σε άλλες πτυχές της πρότασης. Ωστόσο, η παράθεση των πινάκων στο παράρτημα τροποποιήθηκε ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές απαιτήσεις, και ιδίως οι διαφορές στις ημερομηνίες έναρξης ισχύος ή ολοκλήρωσης.

21. Πρόγραμμα επαναξιολόγησης

Με τις τροπολογίες 5 και 54 προτείνεται η εισαγωγή ενός κυλιόμενου προγράμματος επαναξιολόγησης. Τα πρόσθετα τροφίμων υποβάλλονται σε συνεχή επιτήρηση από τη στιγμή της έγκρισής τους και επαναξιολογούνται όταν υπάρχουν νέα επιστημονικά στοιχεία τα οποία ενδέχεται να επηρεάζουν το αποτέλεσμα της προηγούμενης αξιολόγησης. Επομένως, δεν είναι απαραίτητη η τακτική επανεξέταση, η οποία θα αύξανε τον διοικητικό φόρτο της Επιτροπής και της ΕΑΑΤ.

22. Μεταβατικές διατάξεις (άρθρο 32)

Καθώς ορισμένες τροπολογίες, και ιδίως αυτές που αφορούν την επισήμανση, θεσπίζουν αλλαγές σε σχέση με την ισχύουσα νομοθεσία, είναι σκόπιμο να θεσπισθεί μια μεταβατική διάταξη όπως προτείνεται στην τροπολογία 56 . Επομένως, στο άρθρο 32 περιλήφθηκε η κατάλληλη διάταξη, η οποία θα επιτρέψει να συνεχισθεί η εμπορία των προσθέτων τροφίμων με νόμιμη επισήμανση έως την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητάς τους.

23. Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της σύμφωνα με τα προαναφερόμενα.

2006/0145 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τα πρόσθετα τροφίμων

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[2],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με το άρθρο 251 της Συνθήκης,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η ελεύθερη κυκλοφορία ασφαλών και υγιεινών τροφίμων είναι θεμελιώδης πτυχή της εσωτερικής αγοράς και συμβάλλει σημαντικά στην υγεία και την ευημερία των πολιτών και διασφαλίζει τα κοινωνικά και οικονομικά τους συμφέροντα.

(2) Πρέπει να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης ζωής και υγείας κατά την άσκηση των κοινοτικών πολιτικών.

(3) Ο παρών κανονισμός αντικαθιστά προηγούμενες οδηγίες και αποφάσεις που αφορούν πρόσθετα τροφίμων που επιτρέπονται για χρήση σε τρόφιμα, με σκοπό την εξασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και ενός υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας και των συμφερόντων των καταναλωτών, μέσω εκτενών και απλουστευμένων διαδικασιών.

(4) Ο παρών κανονισμός εναρμονίζει τη χρήση προσθέτων τροφίμων σε τρόφιμα στην Κοινότητα. Περιλαμβάνεται η χρήση προσθέτων τροφίμων σε τρόφιμα που καλύπτονται από την οδηγία 89/398/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή[3] και η χρήση ορισμένων χρωστικών τροφίμων για την υγειονομική επισήμανση ελέγχου του κρέατος και το στολισμό και το σφράγισμα αυγών. Εναρμονίζει επίσης τη χρήση προσθέτων σε πρόσθετα τροφίμων και σε ένζυμα τροφίμων, εξασφαλίζοντας έτσι την ασφάλεια και την ποιότητά τους και διευκολύνοντας την αποθήκευση και τη χρήση τους. Η τελευταία κατηγορία δεν ρυθμιζόταν προηγουμένως σε κοινοτικό επίπεδο.

(5) Τα πρόσθετα τροφίμων είναι ουσίες που, συνήθως, δεν καταναλώνονται ως καθ’ εαυτά τρόφιμα αλλά προστίθενται σε τρόφιμα σκόπιμα για έναν τεχνολογικό σκοπό, όπως η συντήρηση των τροφίμων. Ωστόσο, ουσίες που χρησιμοποιούνται με σκοπό τη βελτίωση του χρώματος ή/και της γεύσης δεν πρέπει να θεωρούνται πρόσθετα τροφίμων. Επιπλέον, ουσίες που θεωρούνται τρόφιμα τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν για κάποιο τεχνολογικό σκοπό, όπως το χλωριούχο νάτριο ή το σαφράνι για χρωματισμό, και ένζυμα τροφίμων δεν πρέπει επίσης να υπαχθούν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Τέλος, όσον αφορά τα ένζυμα τροφίμων, καλύπτονται από τον κανονισμό (αριθ.) …[για τα ένζυμα τροφίμων][4], γεγονός που αποκλείει την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(6) Ουσίες που δεν καταναλώνονται ως τρόφιμα αλλά χρησιμοποιούνται σκοπίμως στην επεξεργασία τροφίμων και παραμένουν μόνο ως υπολείμματα στο τελικό τρόφιμο και δεν έχουν τεχνολογική επίδραση στο τελικό προϊόν (βοηθητικά μέσα επεξεργασίας) δεν πρέπει να καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

(7) Τα πρόσθετα τροφίμων πρέπει να εγκρίνονται και να χρησιμοποιούνται μόνο εφόσον πληρούν τα κριτήρια που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Τα πρόσθετα τροφίμων πρέπει να είναι ασφαλή κατά τη χρήση τους, να υπάρχει τεχνολογική ανάγκη για τη χρησιμοποίησή τους, η χρήση τους να μην είναι παραπλανητική για τον καταναλωτή και να επιφέρει όφελος στον καταναλωτή. Η παραπλάνηση του καταναλωτή περιλαμβάνει, χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά σε αυτά, θέματα που σχετίζονται με την ποιότητα των συστατικών που χρησιμοποιούνται, το πόσο φυσικό είναι το προϊόν ή η μέθοδος παραγωγής, τη διατροφική του ποιότητα και την περιεκτικότητά του σε φρούτα και λαχανικά. Κατά την έγκριση των προσθέτων τροφίμων πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη άλλοι παράγοντες συναφείς προς το εξεταζόμενο ζήτημα, συμπεριλαμβανομένων κοινωνικών, οικονομικών, παραδοσιακών, δεοντολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, και η εφικτότητα ελέγχων. Η χρήση και τα μέγιστα επίπεδα ενός προσθέτου τροφίμων πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την πρόσληψη του προσθέτου τροφίμων από άλλες πηγές και την έκθεση στο πρόσθετο τροφίμων ειδικών ομάδων καταναλωτών (π.χ. αλλεργικοί καταναλωτές).

(8) Η συμπερίληψη ενός προσθέτου τροφίμων στα παραρτήματα παραπέμπει στο πώς λαμβάνονται υπόψη τα κριτήρια που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό.

(9) Τα πρόσθετα τροφίμων πρέπει πάντοτε να πληρούν τις εγκεκριμένες προδιαγραφές. Η προδιαγραφή πρέπει να περιλαμβάνει πληροφορίες για την κατάλληλη αναγνώριση του προσθέτου τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της προέλευσης και της περιγραφής των αποδεκτών κριτηρίων καθαρότητας. Οι προδιαγραφές που είχαν διαμορφωθεί προηγουμένως για πρόσθετα τροφίμων που περιλαμβάνονται στην οδηγία 95/31/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα[5], στην οδηγία 95/45/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τις χρωστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα[6] και στην οδηγία 96/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με τη θέσπιση ειδικών κριτηρίων καθαρότητας για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών υλών[7] πρέπει να διατηρηθούν έως ότου τα αντίστοιχα πρόσθετα εγγραφούν στα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού. Τότε, οι προδιαγραφές που αφορούν τα εν λόγω πρόσθετα θα αποτελέσουν το αντικείμενο κανονισμού. Οι προδιαγραφές αυτές πρέπει να αφορούν άμεσα τα πρόσθετα που περιλαμβάνονται στους κοινοτικούς καταλόγους των παραρτημάτων του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη το σύνθετο χαρακτήρα και τη φύση παρόμοιων προδιαγραφών αλλά και για λόγους σαφήνειας, δεν θα ενσωματωθούν στους εν λόγω κοινοτικούς καταλόγους αλλά θα καθοριστούν σε έναν ή περισσότερους χωριστούς κανονισμούς.

(10) Ορισμένα πρόσθετα τροφίμων επιτρέπονται για ειδικές χρήσεις για ορισμένες εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές και διεργασίες. Η χρήση αυτών των προσθέτων τροφίμων πρέπει να συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό και με τις ειδικές διατάξεις που καθορίζονται στη σχετική κοινοτική νομοθεσία.

(11) Με σκοπό την εξασφάλιση ομοιογένειας, η εκτίμηση επικινδυνότητας και η έγκριση προσθέτων τροφίμων πρέπει να διενεργούνται σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. […] για τη θέσπιση μιας ενιαίας διαδικασίας έγκρισης για τα πρόσθετα τροφίμων, τα ένζυμα τροφίμων και τα αρτύματα[8].

(12) Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων[9], πρέπει να ζητείται η γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (στη συνέχεια «η Αρχή») για θέματα που ενδέχεται να αφορούν τη δημόσια υγεία.

(13) Ένα πρόσθετο τροφίμων που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές[10] πρέπει να υποβάλλεται στη διαδικασία έγκρισης στο πλαίσιο του εν λόγω κανονισμού όσον αφορά την αξιολόγηση της ασφάλειας της γενετικής τροποποίησης, ενώ η τελική έγκριση των προσθέτων τροφίμων πρέπει να παρέχεται εγκρίνεται στο πλαίσιο του εν λόγω κανονισμού πριν την έγκρισή του στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

(14) Ένα πρόσθετο τροφίμων που έχει ήδη εγκριθεί στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, το οποίο έχει παρασκευαστεί με μεθόδους παραγωγής ή υλικά αφετηρίας πολύ διαφορετικά από αυτά που περιλαμβάνονται στην εκτίμηση επικινδυνότητας της Αρχής ή διαφορετικά από αυτά που καλύπτονται από τις καθοριζόμενες προδιαγραφές, πρέπει να υποβάλλεται στην Αρχή προς αξιολόγηση, και να δίνεται έμφαση στις προδιαγραφές. Σημαντικά διαφορετικές μέθοδοι παραγωγής ή υλικά αφετηρίας μπορεί να συνεπάγονται αλλαγή της μεθόδου παραγωγής από την εκχύλιση από φυτό έως τη ζύμωση με τη χρήση μικροοργανισμού ή τη γενετική τροποποίηση του αρχικού μικροοργανισμού.

(15) Τα πρόσθετα τροφίμων πρέπει να υποβάλλονται σε συνεχή επιτήρηση και πρέπει να επαναξιολογούνται, όπου είναι αναγκαίο, υπό το πρίσμα μεταβαλλόμενων όρων χρήσης και νέων επιστημονικών στοιχείων.

(16) Στα κράτη μέλη που εξακολουθούν να απαγορεύουν σχετικά με τη χρήση ορισμένων προσθέτων σε συγκεκριμένα τρόφιμα που θεωρούνται παραδοσιακά και παράγονται στην επικράτειά τους πρέπει να επιτραπεί η συνέχιση της εφαρμογής αυτών των απαγορεύσεων. Επιπλέον, όσον αφορά προϊόντα όπως η «φέτα» ή το «Salame cacciatore», ο παρών κανονισμός επιφυλάσσεται των πιο περιοριστικών κανόνων που συνδέονται με τη χρήση ορισμένων ονομασιών στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[11] και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για τις βεβαιώσεις ιδιοτυπίας των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[12].

(17) Τα πρόσθετα τροφίμων εξακολουθούν να υπόκεινται στις γενικές υποχρεώσεις επισήμανσης, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2000/13/ΕΚ και, κατά περίπτωση, στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 και 1830/2003. Επίσης, στον παρόντα κανονισμό πρέπει να περιέχονται ειδικές διατάξεις για την επισήμανση προσθέτων τροφίμων που πωλούνται ως τέτοια στον παρασκευαστή ή στον τελικό καταναλωτή.

(18) Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να είναι σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[13].

(19) Ειδικότερα, πρέπει να παραχωρηθεί στην Επιτροπή εξουσία τροποποίησης των παραρτημάτων του παρόντος κανονισμού και θέσπισης των κατάλληλων μεταβατικών μέτρων. Καθώς τα εν λόγω μέτρα είναι γενικού σκοπού και αφορούν την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, ή/και τη συμπλήρωση του κανονισμού με την προσθήκη νέων μη ουσιωδών στοιχείων, πρέπει να θεσπίζονται κατά την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 5α της απόφασης αριθ. 1999/468/ΕΚ.

(20) Με σκοπό την εξέλιξη και την επικαιροποίηση της κοινοτικής νομοθεσίας για τα πρόσθετα τροφίμων κατά τρόπο αναλογικό και αποτελεσματικό, είναι αναγκαία η συλλογή στοιχείων, η διάδοση πληροφοριών και ο συντονισμός της εργασίας μεταξύ των κρατών μελών. Για το σκοπό αυτό, ενδεχομένως να είναι χρήσιμη η διεξαγωγή μελετών για την επεξεργασία ειδικών θεμάτων, για τη διευκόλυνση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Κρίνεται ενδεδειγμένη η χρηματοδότηση παρόμοιων μελετών από την Κοινότητα, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής της διαδικασίας. Η χρηματοδότηση παρόμοιων μέτρων καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων[14] και ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 882/2004 θα αποτελέσει τη νομική βάση για τη χρηματοδότηση των προαναφερθέντων μέτρων.

(21) Τα κράτη μέλη πρέπει να διενεργούν επίσημους ελέγχους για την επιβολή της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004.

(22) Επειδή η δράση που πρόκειται να αναληφθεί, δηλαδή η θέσπιση κοινοτικών κανόνων για τα πρόσθετα τροφίμων, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και επειδή, για λόγους ομοιογένειας της αγοράς και υψηλής προστασίας των καταναλωτών, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτών των στόχων.

(23) Σε συνέχεια της θέσπισης του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή, επικουρούμενη από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, θα επανεξετάσει όλες τις υφιστάμενες εγκρίσεις για κριτήρια, εκτός αυτών της ασφάλειας, όπως η πρόσληψη, η τεχνολογική ανάγκη και η ενδεχόμενη παραπλάνηση του καταναλωτή. Όλα τα πρόσθετα τροφίμων που θα εξακολουθήσουν να εγκρίνονται στην Κοινότητα πρέπει να μεταφερθούν στους κοινοτικούς καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού. Το παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού πρέπει να συμπληρωθεί με άλλα πρόσθετα τροφίμων που χρησιμοποιούνται σε πρόσθετα τροφίμων και ένζυμα τροφίμων, καθώς και φορείς θρεπτικών ουσιών , καθώς επίσης και με τους όρους χρήσης τους, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. […] για τη θέσπιση μιας ενιαίας διαδικασίας έγκρισης για τα πρόσθετα τροφίμων, τα ένζυμα τροφίμων και τα αρτύματα τροφίμων. Για την πρόβλεψη μιας κατάλληλης μεταβατικής περιόδου, οι διατάξεις του παραρτήματος ΙΙΙ, εκτός των διατάξεων που αφορούν φορείς προσθέτων τροφίμων και πρόσθετα τροφίμων σε αρτύματα , τίθενται σε ισχύ μετά την [1.1.2011].

(24) Με επιφύλαξη του αποτελέσματος της επανεξέτασης, εντός ενός έτους από την έκδοση του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή καταρτίζει πρόγραμμα αξιολόγησης για την επαναξιολόγηση εκ μέρους της Αρχής της ασφάλειας των προσθέτων τροφίμων που έχουν ήδη εγκριθεί στην Κοινότητα. Στο πρόγραμμα αυτό πρέπει να καθορίζονται οι ανάγκες και η σειρά προτεραιοτήτων σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να εξετάζονται τα εγκεκριμένα πρόσθετα τροφίμων.

(25) Ο παρών κανονισμός καταργεί και αντικαθιστά τις ακόλουθες πράξεις: Οδηγία 62/2645/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις χρωστικές ύλες που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα[15], οδηγία 65/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1965, περί θεσπίσεως ειδικών κριτηρίων καθαρότητος των συντηρητικών που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα τα οποία προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή[16], οδηγία 78/663/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, θεσπίζουσα ειδικά κριτήρια καθαρότητος για τους γαλακτωματοποιητές, σταθεροποιητές, τα πυκνωτικά και πηκτικά μέσα που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα[17], οδηγία 78/664/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί θεσπίσεως ειδικών κριτηρίων καθαρότητος για τις ουσίες που έχουν αντιοξειδωτικά αποτελέσματα και μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα[18], πρώτη οδηγία 81/712/EOK της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1981, περί καθορισμού των κοινοτικών μεθόδων ανάλυσης για τον έλεγχο των κριτηρίων καθαρότητας ορισμένων προσθέτων υλών που χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα[19], οδηγία 89/107/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα πρόσθετα που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή[20], οδηγία 94/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1994, για τα γλυκαντικά που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα[21], οδηγία 94/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1994, για τις χρωστικές που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα[22], οδηγία 95/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 1995, για τα πρόσθετα τροφίμων πλην των χρωστικών και των γλυκαντικών[23], απόφαση 292/97/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, για τη διατήρηση των εθνικών νομοθεσιών που απαγορεύουν τη χρήση ορισμένων προσθέτων στην παραγωγή ορισμένων ειδικών τροφίμων[24] και απόφαση 2002/247/ΕΚ της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 2002, για την αναστολή της διάθεσης στην αγορά και της εισαγωγής ζελέ ζαχαροπλαστικής που περιέχει την πρόσθετη ύλη τροφίμων E 425 konjac[25]. Ωστόσο, ενδείκνυται κατά τη μεταβατική περίοδο η διατήρηση σε ισχύ ορισμένων διατάξεων αυτών των πράξεων για να υπάρξει χρόνος για την προπαρασκευή των κοινοτικών καταλόγων στα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1 Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες για τα πρόσθετα τροφίμων που χρησιμοποιούνται σε τρόφιμα, ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας, καθώς και η προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένων των ορθών πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων, με συνεκτίμηση του περιβάλλοντος .

Για τους σκοπούς αυτούς, ο παρών κανονισμός προβλέπει:

α) κοινοτικούς καταλόγους εγκεκριμένων προσθέτων τροφίμων·

β) όρους χρήσης προσθέτων τροφίμων σε τρόφιμα, καθώς και σε πρόσθετα τροφίμων , και σε ένζυμα τροφίμων των οποίων γίνεται μνεία στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. …/…[για τα ένζυμα τροφίμων] και σε αρτύματα τροφίμων των οποίων γίνεται μνεία στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. …/… [σχετικά με τα συστατικά τροφίμων με αρτυματικές ιδιότητες] ·

γ) κανόνες για την επισήμανση προσθέτων τροφίμων που πωλούνται ως τέτοια.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός ισχύει για πρόσθετα τροφίμων.

2. Ο παρών κανονισμός δεν ισχύει για τις ακόλουθες ουσίες, εκτός εάν αυτές χρησιμοποιούνται ως πρόσθετα τροφίμων:

α) βοηθητικά μέσα επεξεργασίας·

β) ουσίες που χρησιμοποιούνται για την προστασία φυτών και φυτικών προϊόντων σύμφωνα με τους κοινοτικούς φυτοϋγειονομικούς κανόνες·

γ) ουσίες που προστίθενται σε τρόφιμα ως θρεπτικά συστατικά·

δ) ουσίες που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία νερού για ανθρώπινη κατανάλωση, οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου[26].

3. Ο παρών κανονισμός δεν ισχύει για ένζυμα τροφίμων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. […/..] [για τα ένζυμα τροφίμων].

4. Ο παρών κανονισμός ισχύει με επιφύλαξη κάθε ειδικού κοινοτικού κανόνα σχετικά με τη χρήση προσθέτων τροφίμων:

α) σε συγκεκριμένα τρόφιμα·

β) για σκοπούς άλλους από αυτούς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

5. Όπου είναι αναγκαίο, μπορεί να αποφασίζεται, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2, αν μια δεδομένη ουσία εμπίπτει ή όχι στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 3 Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ορισμοί που παρατίθενται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 178/2002 και 1829/2003.

2. Ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:

α) «πρόσθετο τροφίμων», κάθε ουσία που συνήθως δεν καταναλώνεται αυτή καθ’ εαυτή ως τρόφιμο αλλά που συνήθως χρησιμοποιείται ως χαρακτηριστικό συστατικό τροφίμων, είτε έχει θρεπτική αξία είτε όχι, και της οποίας η σκόπιμη προσθήκη στο τρόφιμο για ένα τεχνολογικό σκοπό κατά την παρασκευή, τη μεταποίηση, την προετοιμασία, την επεξεργασία, τη συσκευασία, τη μεταφορά ή την αποθήκευση αυτού του τροφίμου έχει ως αποτέλεσμα, ή αναμένεται εύλογα να έχει ως αποτέλεσμα, ότι η ουσία ή παραπροϊόντα αυτής καθίστανται άμεσα ή έμμεσα συστατικό αυτών των τροφίμων·

ωστόσο , δεν θεωρούνται πρόσθετα τροφίμων τα ακόλουθα:

(i) τρόφιμα που περιέχουν μονοσακχαρίτες, δισακχαρίτες ή ολιγοσακχαρίτες , και τρόφιμα που τους περιέχουν, που χρησιμοποιούνται για τις γλυκαντικές τους ιδιότητες·

(ii) τρόφιμα, είτε σε αποξηραμένη είτε σε συμπυκνωμένη μορφή, συμπεριλαμβανομένων αρτυμάτων που ενσωματώνονται κατά την επεξεργασία σύνθετων τροφίμων λόγω των αρωματικών, γευστικών ή θρεπτικών τους ιδιοτήτων συμπληρωματικά προς ένα δευτερεύον χρωστικό ή άλλο τεχνολογικό αποτέλεσμα·

(iii) ουσίες που χρησιμοποιούνται σε υλικά επικάλυψης ή επίχρισης, που δεν αποτελούν μέρος των τροφίμων και δεν προορίζονται για κατανάλωση από κοινού με τα τρόφιμα αυτά·

(iv) προϊόντα που περιέχουν πηκτίνη και παράγονται από τον αποξηραμένο οπό των μήλων ή το φλοιό των εσπεριδοειδών ή από μίγμα αμφοτέρων, με την επενέργεια αραιού οξέος, ακολουθούμενη από μερική εξουδετέρωση με άλατα νατρίου ή καλίου («υγρή πηκτίνη»)·

(v) βάσεις τσίχλας·

(vi) λευκή ή κίτρινη δεξτρίνη, άμυλο πεφρυγμένο ή δεξτρινοποιημένο, άμυλο τροποποιημένο με όξινη ή αλκαλική επεξεργασία, λευκασμένο άμυλο, φυσικώς τροποποιημένο άμυλο και άμυλο επεξεργασμένο με αμυλολυτικά ένζυμα·

(vii) χλωριούχο αμμώνιο·

(viii) πλάσμα αίματος, πρωτεΐνες αίματος, βρώσιμη ζελατίνη, προϊόντα υδρόλυσης πρωτεϊνών και τα άλατά τους, πρωτεΐνες γάλακτος, και γλουτένη·

(ix) αμινοξέα και τα άλατά τους πλην του γλουταμινικού οξέος, της γλυκίνης, της κυστεΐνης και της κυστίνης καθώς και των αλάτων τους, εφόσον δεν δρουν τεχνολογικά·

(x) καζεϊνικά άλατα και καζεΐνη·

(xi) ινουλίνη·

β) «βοηθητικά μέσα επεξεργασίας», κάθε ουσία η οποία:

(i) δεν καταναλώνεται αυτή καθ’ εαυτή ως τρόφιμο·

(ii) χρησιμοποιείται σκόπιμα στην επεξεργασία πρώτων υλών, τροφίμων ή συστατικών τους για την εκπλήρωση ενός συγκεκριμένου τεχνολογικού σκοπού κατά την επεξεργασία ή τη μεταποίηση· και

(iii) μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μη ηθελημένη αλλά τεχνικά αναπόφευκτη παρουσία στο τελικό προϊόν υπολειμμάτων της ουσίας ή των παραγώγων της, υπό την προϋπόθεση ότι δεν συνιστούν κίνδυνο για την υγεία και δεν έχουν καμία τεχνολογική επίδραση στο τελικό προϊόν·

γ) «λειτουργική κατηγορία», μια από τις κατηγορίες που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, βάσει της τεχνολογικής λειτουργίας που ασκεί ένα πρόσθετο τροφίμων στο τρόφιμο·

δ) «μη επεξεργασμένο τρόφιμο», το τρόφιμο που δεν έχει υποστεί επεξεργασία που να οδηγεί σε ουσιαστική αλλαγή της αρχικής κατάστασης του τροφίμου. Για το σκοπό αυτό, τα ακόλουθα, ιδίως, δεν θεωρείται ότι οδηγούν σε ουσιαστική αλλαγή: διαίρεση, διαχωρισμός, αποκόλληση, αφαίρεση των οστών, κιμαδοποίηση, αφαίρεση του δέρματος, απόξεση, απολέπιση, σύνθλιψη, κοπή, καθαρισμός, ξάκρισμα, βαθεία κατάψυξη, κατάψυξη, ψύξη, άλεση, αποφλοίωση, συσκευασία ή αποσυσκευασία·

ε) «τρόφιμο χωρίς πρόσθετα σάκχαρα», τρόφιμα που δεν περιέχουν τα ακόλουθα:

(i) κάθε πρόσθετο μονοσακχαρίτη ή δισακχαρίτη ή ολιγοσακχαρίτη · ή

(ii) τρόφιμα που περιέχουν μονοσακχαρίτες ή δισακχαρίτες ολιγοσακχαρίτες που χρησιμοποιούνται για τις γλυκαντικές τους ιδιότητες·

στ) «τρόφιμο μειωμένων θερμίδων», κάθε τρόφιμο με θερμιδική αξία μειωμένη τουλάχιστον κατά 30% σε σύγκριση με το αρχικό τρόφιμο ή με παρόμοιο προϊόν·

ζ) «επιτραπέζια γλυκαντικά», παρασκευάσματα επιτρεπόμενων γλυκαντικών που μπορεί να περιέχουν άλλα πρόσθετα τροφίμων ή/ και συστατικά τροφίμων και προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή ως υποκατάστατο ζαχάρων ·

(η) « quantum s atis» σημαίνει ότι δεν ορίζεται μέγιστο επίπεδο χρήσης και ότι οι ουσίες πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την ορθή πρακτική παρασκευής, σε επίπεδο που δεν υπερβαίνει το επίπεδο που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και υπό την προϋπόθεση ότι δεν επέρχεται παραπλάνηση του καταναλωτή.

ΚΕ ΦΑΛΑΙΟ II ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

Άρθρο 4 Κοινοτικοί κατάλογοι προσθέτων τροφίμων

1. Μόνο πρόσθετα τροφίμων που περιλαμβάνονται στον κοινοτικό κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων για ειδικές διατροφικές χρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/398/ΕΟΚ, μπορούν να διατεθούν στην αγορά αυτά καθ’ εαυτά και για χρήση σε τρόφιμα.

2. Μόνο πρόσθετα τροφίμων που περιλαμβάνονται στον κοινοτικό κατάλογο ΙΙΙ μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πρόσθετα τροφίμων, και σε ένζυμα τροφίμων και σε αρτύματα τροφίμων σύμφωνα με τους όρους χρήσης που προσδιορίζονται σε αυτόν .

3. Η καταχώριση προσθέτων τροφίμων στο παράρτημα ΙΙ γίνεται βάσει των κατηγοριών τροφίμων στα οποία μπορούν να προστεθούν.

4. Η καταχώριση προσθέτων τροφίμων στο παράρτημα ΙΙΙ γίνεται βάσει των προσθέτων τροφίμων, ή ενζύμων τροφίμων , αρτυμάτων τροφίμων και θρεπτικών συστατικών ή κατηγοριών αυτών στα οποία μπορούν να προστεθούν.

5. Τα πρόσθετα τροφίμων πρέπει πάντοτε να συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές, όπως αναφέρονται στο άρθρο 12 14 .

Άρθρο 5 Απαγόρευση προσθέτων τροφίμων ή/και τροφίμων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού

Ουδέν πρόσθετο τροφίμων ή/και τρόφιμο που περιέχει αυτό το πρόσθετο τροφίμων μπορεί να τεθεί στην αγορά, εάν το εν λόγω πρόσθετο τροφίμων ή η χρήση του δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού .

Άρθρο 5 6 Γενικοί όροι για την καταχώριση και τη χρήση προσθέτων τροφίμων στους κοινοτικούς καταλόγους

1. Ένα πρόσθετο τροφίμων μπορεί να καταχωριστεί στους κοινοτικούς καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ μόνο εάν ικανοποιεί τους ακόλουθους όρους και άλλους συναφείς θεμιτούς παράγοντες :

α) βάσει των διαθέσιμων επιστημονικών στοιχείων, δεν είναι επισφαλές για την υγεία των καταναλωτών, στο προτεινόμενο επίπεδο χρήσης·

β) υφίσταται εύλογη τεχνολογική ανάγκη που δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλο οικονομικά και τεχνολογικά εφικτό μέσο·

γ) η χρήση του δεν παραπλανεί τον καταναλωτή.

2. Για να καταχωριστεί στους κοινοτικούς καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ, ένα πρόσθετο τροφίμων πρέπει να παρέχει πλεονεκτήματα και οφέλη στον καταναλωτή και, επομένως, να εξυπηρετεί έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους σκοπούς:

α) διατήρηση της διατροφικής ποιότητας του τροφίμου·

β) παροχή αναγκαίων συστατικών για τρόφιμα που παρασκευάζονται για ομάδες καταναλωτών με ειδικές διατροφικές ανάγκες·

γ) αύξηση της δυνατότητας τήρησης της ποιότητας ή της σταθερότητας ενός τροφίμου ή βελτίωση των οργανοληπτικών του ιδιοτήτων, υπό τον όρο ότι η φύση, η σύσταση ή η ποιότητα του τροφίμου δεν μεταβάλλονται κατά τρόπο που να παραπλανεί τον καταναλωτή·

δ) συμβολή στην παρασκευή, τη μεταποίηση, την προπαρασκευή, την επεξεργασία, τη συσκευασία, τη μεταφορά ή την αποθήκευση τροφίμου, υπό τον όρο ότι το πρόσθετο τροφίμων δεν χρησιμοποιείται για τη συγκάλυψη των επιδράσεων νοθευμένων πρώτων υλών ή ανεπιθύμητων πρακτικών ή τεχνικών, συμπεριλαμβανομένων ανθυγιεινών πρακτικών και τεχνικών, κατά τη διάρκεια κάποιας από τις δραστηριότητες αυτές.

3. Κατά παρέκκλιση από το σημείο α) της παραγράφου 2, ένα πρόσθετο τροφίμων που μειώνει τη διατροφική ποιότητα ενός τροφίμου μπορεί να καταχωριστεί στον κοινοτικό κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ υπό τον όρο ότι:

α) το τρόφιμο δεν αποτελεί σημαντικό στοιχείο μιας κανονικής διατροφής· ή

β) το πρόσθετο τροφίμων είναι αναγκαίο για την παραγωγή τροφίμων για ομάδες καταναλωτών με ειδικές διατροφικές ανάγκες.

Άρθρο 6 7 Ειδικοί όροι για γλυκαντικές ουσίες

Ένα πρόσθετο τροφίμων μπορεί να καταχωριστεί στον κοινοτικό κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ για τη λειτουργική κατηγορία των γλυκαντικών ουσιών μόνο εάν, εκτός από το ότι εξυπηρετεί έναν ή περισσότερους από τους σκοπούς του άρθρου 5 6 παράγραφος 2, εξυπηρετεί επίσης έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους σκοπούς:

α) την αντικατάσταση ζαχάρων για την παραγωγή τροφίμων μειωμένων θερμίδων, τροφίμων που δεν προκαλούν τερηδόνα ή τροφίμων χωρίς προσθήκη ζάχαρης·

β) την παράταση του χρόνου διατήρησης χάρις στην αντικατάσταση των ζαχάρων·

γ) την παραγωγή τροφίμων που προορίζονται για ειδικές διατροφικές χρήσεις όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 σημείο α) της οδηγίας 89/398/ΕΟΚ.

Άρθρο 7 8 Ειδικοί όροι για χρωστικές ουσίες

Ένα πρόσθετο τροφίμων μπορεί να καταχωριστεί στον κοινοτικό κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ για τη λειτουργική κατηγορία των χρωστικών ουσιών μόνο εάν, εκτός από το ότι εξυπηρετεί έναν ή περισσότερους από τους σκοπούς του άρθρου 5 6 παράγραφος 2, εξυπηρετεί επίσης έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους σκοπούς:

α) την αποκατάσταση της αρχικής μορφής τροφίμου του οποίου το χρώμα επηρεάστηκε από τη μεταποίηση, την αποθήκευση, τη συσκευασία και τη διανομή, όπου ενδεχομένως υπέστη βλάβη η οπτική του εμφάνιση·

β) τη βελτίωση της οπτικής ελκυστικότητας τροφίμου·

γ) την πρόσδωση χρώματος σε τρόφιμα που διαφορετικά θα ήταν άχρωμα.

Άρθρο 8 9 Λειτουργικές κατηγορίες προσθέτων τροφίμων

1. Τα πρόσθετα τροφίμων μπορούν να καταχωριστούν σε μια από τις λειτουργικές κατηγορίες του παραρτήματος Ι βάσει της βασικής τεχνολογικής λειτουργίας του προσθέτου τροφίμων.

Η απόδοση ενός προσθέτου τροφίμων σε μια λειτουργική κατηγορία δεν αποκλείει τη χρήση του για πολλές λειτουργίες.

2. Όπου είναι αναγκαίο, ως αποτέλεσμα της επιστημονικής προόδου ή της τεχνολογικής ανάπτυξης, τα μέτρα που αποσκοπούν στην τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, τα οποία αφορούν την προσθήκη επιπλέον λειτουργικ ών κατηγορι ών μπορούν να προστεθούν στο παράρτημα Ι, θεσπίζονται σύμφωνα με τη ν κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2 3 .

Άρθρο 9 10 Περιεχόμενο των κοινοτικών καταλόγων προσθέτων τροφίμων

1. Ένα πρόσθετο τροφίμων που ικανοποιεί τους όρους που παρατίθενται στα άρθρα 5 6 , 6 7 και 7 8 μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [κοινές διαδικασίες], να καταχωριστεί:

α) στον κοινοτικό κατάλογο του παραρτήματος II του παρόντος κανονισμού· ή/και

β) στον κοινοτικό κατάλογο του παραρτήματος ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού.

2. Στην εγγραφή ενός προσθέτου τροφίμων στους κοινοτικούς καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ θα προσδιορίζονται:

α) η ονομασία του προσθέτου τροφίμων και ο αριθμός του Ε, εφόσον του έχει αποδοθεί·

β) τα τρόφιμα ή/και τα πρόσθετα τροφίμων ή/και τα ένζυμα τροφίμων ή/και τα αρτύματα τροφίμων στα οποία μπορεί να προστεθεί το πρόσθετο τροφίμων·

γ) οι όροι υπό τους οποίους μπορεί χρησιμοποιηθεί το πρόσθετο τροφίμων·

δ) εάν ενδείκνυται, τυχόν περιορισμοί όσον αφορά την απ’ ευθείας πώληση του προσθέτου τροφίμων σε καταναλωτές.

3. Οι κοινοτικοί κατάλογοι των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ τροποποιούνται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. […] για τη θέσπιση ενιαίας διαδικασίας έγκρισης για τα πρόσθετα τροφίμων, τα ένζυμα τροφίμων και τα αρτύματα τροφίμων.

Άρθρο 10 11 Αλλαγές στη μέθοδο παραγωγής ή στα υλικά αφετηρίας ενός προσθέτου τροφίμων που περιλαμβάνεται ήδη σε κοινοτικό κατάλογο

Όταν επέρχεται μια σημαντική αλλαγή στις μεθόδους παραγωγής ή στα υλικά αφετηρίας ενός προσθέτου τροφίμων που περιλαμβάνεται ήδη σε κοινοτικό κατάλογο, το πρόσθετο τροφίμων που παρασκευάζεται με τις εν λόγω νέες μεθόδους ή τα υλικά θεωρείται διαφορετικό πρόσθετο και, προτού τεθεί στην αγορά, απαιτείται νέα καταχώριση στους κοινοτικούς καταλόγους ή αλλαγή στις προδιαγραφές.

Άρθρο 10 12 Επίπεδα χρήσης προσθέτων τροφίμων

1. Κατά τη θέσπιση των όρων χρήσης που αναφέρονται στο άρθρο 9 10 παράγραφος 2 σημείο γ):

α) το επίπεδο χρήσης καθορίζεται στο χαμηλότερο επίπεδο που απαιτείται για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος·

β) το επίπεδο πρέπει να συνεκτιμά:

(i) κάθε αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη, ή ισοδύναμη αξιολόγηση, που καθορίζεται για το πρόσθετο τροφίμων και την πιθανή ημερήσια πρόσληψή του από όλες τις πηγές·

(ii) όταν το πρόσθετο τροφίμων πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σε τρόφιμα που καταναλώνονται από ειδικές ομάδες καταναλωτών, την πιθανή ημερήσια πρόσληψη του προσθέτου τροφίμου από καταναλωτές αυτών των ομάδων.

2. Όπου ενδείκνυται, δεν καθορίζονται ανώτατα επίπεδα χρήσης για ένα πρόσθετο τροφίμων ( quantum satis ) . Στην περίπτωση αυτή, το πρόσθετο τροφίμων χρησιμοποιείται σύμφωνα με την αρχή quantum satis την ορθή πρακτική παρασκευής, σε επίπεδο όχι υψηλότερο από το αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και υπό τον όρο ότι δεν παραπλανείται ο καταναλωτής .

3. Τα ανώτατα επίπεδα χρήσης για πρόσθετα τροφίμων που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ ισχύουν για έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά. Για τα αποξηραμένα ή/και συμπυκνωμένα τρόφιμα τα οποία χρειάζονται ανασύσταση, τα μέγιστα επίπεδα εφαρμόζονται στο ανασυσταθέν τρόφιμο λαμβάνοντας υπόψη τον ελάχιστο συντελεστή αραίωσης.

4. Τα ανώτατα επίπεδα χρήσης για χρωστικές ουσίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ ισχύουν για τις ποσότητες της κύριας χρωστικής ουσίας που περιέχεται στο χρωστικό παρασκεύασμα, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.

Άρθρο 11 13 Πρόσθετα τροφίμων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003

Ένα πρόσθετο τροφίμων που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 μπορεί να συμπεριληφθεί στους κοινοτικούς καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ σύμφωνα με τον του παρόντ α κανονισμ ό μόνο εφόσον καλύπτεται από έγκριση ύστερα από έγκρισή του σύμφωνα με το ν άρθρο 7 του κανονισμ ό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003.

Άρθρο 12 14 Προδιαγραφές για πρόσθετα τροφίμων

Οι προδιαγραφές για πρόσθετα τροφίμων που αφορούν, ιδίως, την προέλευση, τα κριτήρια καθαρότητας και κάθε άλλη απαραίτητη πληροφορία, θεσπίζονται όταν το πρόσθετο τροφίμων καταχωρίζεται στους κοινοτικούς καταλόγους των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ για πρώτη φορά, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. […για τη θέσπιση για τη θέσπιση ενιαίας διαδικασίας έγκρισης για τα πρόσθετα τροφίμων, τα ένζυμα τροφίμων και τα αρτύματα τροφίμων].

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΧΡΗΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΕ ΤΡΟΦΙΜΑ

Άρθρο 13 15 Χρήση προσθέτων τροφίμων σε μη μεταποιημένα τρόφιμα

Πρόσθετα τροφίμων δεν χρησιμοποιούνται σε μη μεταποιημένα τρόφιμα, εκτός εάν η χρήση αυτή προβλέπεται ρητώς στο παράρτημα ΙΙ.

Άρθρο 14 16 Χρήση χρωστικών και γλυκαντικών ουσιών σε τρόφιμα για βρέφη και μικρά παιδιά

Χρωστικές και γλυκαντικές ουσίες δεν χρησιμοποιούνται σε τρόφιμα για βρέφη και μικρά παιδιά, όπως αναφέρονται στην οδηγία 89/398/ΕΟΚ, συμπεριλαμβανομένων διαιτητικών τροφίμων για βρέφη και μικρά παιδιά για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς, εκτός εάν προβλέπεται ρητώς στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 15 17 Χρήση χρωστικών ουσιών για σήματα

Μόνο χρωστικές ουσίες που καταχωρίζονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού μπορούν να χρησιμοποιηθούν για υγειονομικά σήματα, όπως προβλέπεται στην οδηγία 91/497/ΕΟΚ του Συμβουλίου[27], και για άλλα σήματα που χρειάζεται να τοποθετηθούν σε προϊόντα κρέατος, για τη διακοσμητική χρώση κελύφων αυγών και για το σφράγισμα κελύφων αυγών, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1274/91 της Επιτροπής[28].

Άρθρο 16 18 Αρχή της μεταφοράς

1. Η παρουσία προσθέτου τροφίμων επιτρέπεται:

α) σε σύνθετο τρόφιμο πλην αυτών που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ, όταν το πρόσθετο τροφίμων επιτρέπεται σε ένα από τα συστατικά του σύνθετου τροφίμου·

β) σε τρόφιμο στο οποίο έχει προστεθεί πρόσθετο τροφίμων, ένζυμο τροφίμων ή άρτυμα, όταν το πρόσθετο τροφίμων:

(i) επιτρέπεται στο πρόσθετο τροφίμων, ένζυμο τροφίμων ή άρτυμα σε συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό·

(ii) έχει μεταφερθεί στο τρόφιμο μέσω του προσθέτου τροφίμων, του ενζύμου τροφίμων ή του αρτύματος·

(iii) δεν έχει τεχνολογική λειτουργία στο τελικό τρόφιμο·

γ) σε τρόφιμο το οποίο πρόκειται να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για την προπαρασκευή ενός σύνθετου τροφίμου και υπό τον όρο ότι το σύνθετο τρόφιμο είναι σύμφωνο με τον παρόντα κανονισμό.

2. Η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου δεν ισχύει για σκευάσματα για βρέφη, σκευάσματα δεύτερης βρεφικής ηλικίας, μεταποιημένα τρόφιμα με βάση τα δημητριακά και παιδικές τροφές και διαιτητικές τροφές για ειδικές ιατρικές ανάγκες που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά, όπως αναφέρονται στην οδηγία 89/398/ΕΟΚ, εκτός εάν προβλέπεται ρητώς .

3. Όταν ένα πρόσθετο τροφίμων σε μια χρωστική ουσία, ένα πρόσθετο τροφίμων ή ένα ένζυμα τροφίμων προστίθεται σε τρόφιμο και έχει τεχνολογική λειτουργία στο εν λόγω τρόφιμο, θεωρείται πρόσθετο τροφίμων του τροφίμου αυτού και όχι πρόσθετο τροφίμων της προστιθέμενης χρωστικής, του προσθέτου τροφίμων ή του ενζύμου τροφίμων.

4. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, η παρουσία γλυκαντικού έντονης γλυκαντικής ικανότητας επιτρέπεται σε σύνθετο τρόφιμο χωρίς πρόσθετη ζάχαρη, σε σύνθετο τρόφιμο μειωμένης θερμιδικής αξίας, σε σύνθετα διαιτητικά τρόφιμα που προορίζονται για ολιγοθερμιδικές δίαιτες και σε σύνθετα τρόφιμα μακράς διαρκείας, υπό τον όρο ότι το γλυκαντικό έντονης γλυκαντικής ικανότητας επιτρέπεται σε ένα από τα συστατικά του σύνθετου τροφίμων.

Άρθρο 17 19 Ερμηνευτικές αποφάσεις

Όπου ενδείκνυται, μπορεί να αποφασιστεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2, κατά πόσον:

α) ένα συγκεκριμένο τρόφιμο ανήκει σε μια από τις κατηγορίες τροφίμων που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ· ή

β) ένα πρόσθετο τροφίμων που καταχωρίζεται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙ και επιτρέπεται σε « quantum satis » χρησιμοποιείται σύμφωνα με τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 10 12 παράγραφος 2.

Άρθρο 18 20 Παραδοσιακά τρόφιμα

Τα κράτη μέλη που αναφέρονται στο παράρτημα IV μπορούν να εξακολουθήσουν να απαγορεύουν τη χρήση ορισμένων κατηγοριών προσθέτων τροφίμων σε παραδοσιακά τρόφιμα που παράγονται στην επικράτειά τους, όπως καταγράφονται στο εν λόγω παράρτημα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

ΜΕΡΟΣ 1 ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΩΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

Άρθρο 19 21 Επισήμανση προσθέτων τροφίμων που δεν προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή

1. Τα πρόσθετα τροφίμων που δεν προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή, είτε πωλούνται χωριστά είτε ανάμικτα μεταξύ τους ή/και με συστατικά όπως ορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ, μπορούν να διατεθούν στην αγορά μόνο εάν συμμορφώνονται με την επισήμανση η συσκευασία ή ο περιέκτης τους φέρουν τις πληροφορίες που προβλέπ εται στ ο άρθρ ο 20 22 έως 23 του παρόντος κανονισμού, η οποί α πρέπει να είναι ευδιάκριτ η , ευανάγνωστ η και ανεξίτηλ η . Οι πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 22 είναι διατυπωμένες σε γλώσσα εύκολα κατανοητή για τους αγοραστές.

2. Το κράτος μέλος στου οποίου την αγορά διατίθεται το προϊόν μπορεί, σύμφωνα με τη Συνθήκη, να ορίσει εντός της επικράτειάς του ότι η επισήμανση παρέχει τις εν λόγω πληροφορίες σε μία ή περισσότερες από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας, η οποία επιλέγεται από το εν λόγω κράτος μέλος. Αυτό δεν εμποδίζει την αναφορά των εν λόγω πληροφοριών σε περισσότερες γλώσσες.

Άρθρο 20 22 Γενικές απαιτήσεις επισήμανσης για πρόσθετα τροφίμων που δεν προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή Απαιτήσεις πληροφόρησης σχετικά με την αναγνώριση προσθέτων τροφίμων

1. Πρόσθετα τροφίμων που δεν προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή, είτε πωλούνται χωριστά είτε ανάμικτα μεταξύ τους ή/και με άλλα συστατικά τροφίμων, ή/και στα οποία έχουν προστεθεί άλλες ουσίες, φέρουν τις ακόλουθες πληροφορίες στ η συσκευασία ή στον περιέκτη τους σχετικά με κάθε πρόσθετο τροφίμων :

α) την ονομασία ή/και τον αριθμό E που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό σε σχέση με κάθε πρόσθετο τροφίμων ή περιγραφή πώλησης, η οποία περιλαμβάνει την ονομασία ή/και τον αριθμό Ε κάθε προσθέτου τροφίμων·

β) εάν δεν υπάρχει ονομασία ή/ και αριθμός Ε όπως αναφέρεται στο σημείο α), περιγραφή του προσθέτου τροφίμων, επαρκώς ακριβή για τη διάκρισή του από προϊόντα με τα οποία ενδέχεται να υπάρξει σύγχυση.

(β) την ένδειξη «για τρόφιμο» ή την ένδειξη «περιορισμένη χρήση σε τρόφιμο» ή μια πιο συγκεκριμένη αναφορά της προβλεπόμενης χρήσης του σε τρόφιμο·

(γ) εάν χρειάζεται, τους ειδικούς όρους αποθήκευσης ή/και χρήσης·

(δ) σήμα αναγνώρισης της παρτίδας ή του φορτίου·

( ε) τις οδηγίες χρήσης, εάν η παράλειψη αυτών αποκλείει την κατάλληλη χρήση του προσθέτου τροφίμων·

( στ) την επωνυμία της επιχείρησης και τη διεύθυνση του παρασκευαστή, συσκευαστή ή πωλητή·

( ζ) όπου συντρέχει περίπτωση, ένδειξη της μέγιστης ποσότητας κάθε συστατικού ή ομάδας συστατικών που υπόκειται σε ποσοτικό περιορισμό στα τρόφιμα ή/και κατάλληλες πληροφορίες με σαφείς και εύκολα κατανοητούς όρους ώστε να διευκολύνεται ο καταναλωτής στη διαπίστωση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό ή άλλη συναφή κοινοτική νομοθεσία· όταν το ίδιο όριο ποσότητας ισχύει για μια ομάδα συστατικών που χρησιμοποιούνται μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, μπορεί να δίνεται το συνδυασμένο ποσοστό ως ενιαίο μέγεθος· το όριο ποσότητας εκφράζεται είτε αριθμητικά είτε με την αρχή « quantum satis »·

(η) την καθαρή ποσότητα·

( θ) την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας·

(ι) όπου ενδείκνυται, πληροφορίες για το πρόσθετο τροφίμων ή άλλες ουσίες που αναφέρονται στο παρόν άρθρο και καταγράφονται στο παράρτημα IIIα της οδηγίας 2000/13/ΕΚ, ώστε να παρέχεται στον καταναλωτή η δυνατότητα διαπίστωσης της συμμόρφωσης με την εν λόγω οδηγία.

2. Όταν πρόσθετα τροφίμων πωλούνται ανάμικτα μεταξύ τους ή/και με άλλα συστατικά τροφίμων, η συσκευασία ή ο περιέκτης του προϊόντος που προκύπτει φέρει κατάλογο όλων των συστατικών οι πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 πρέπει να δίδονται για κάθε ένα πρόσθετο τροφίμων , κατά φθίνουσα τάξη του ποσοστού του ς ανά συνολικό βάρος.

3. Όταν ουσίες (συμπεριλαμβανομένων των προσθέτων τροφίμων ή άλλων συστατικών τροφίμων) προστίθενται σε πρόσθετα τροφίμων για τη διευκόλυνση της αποθήκευσης, της πώλησης, της τυποποίησης, της αραίωσης ή της διάλυσης τους, η συσκευασία ή ο περιέκτης τους φέρει κατάλογο όλων των εν λόγω ουσιών κατά φθίνουσα τάξη του ποσοστού τους ανά συνολικό βάρος.

4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1, 2 και 3, οι πληροφορίες που απαιτούνται στην παράγραφο 1 στοιχεία ε) έως ζ) και στοιχείο ι) και στις παραγράφους 2 και 3 μπορούν να αναφέρονται μόνο στα έγγραφα που αφορούν το φορτίο και τα οποία υποβάλλονται κατά ή πριν από την παράδοση, υπό τον όρο ότι η ένδειξη «προορίζεται για την παρασκευή τροφίμου και όχι για λιανική πώληση» εμφανίζεται σε ευδιάκριτο σημείο της συσκευασίας ή του περιέκτη του εν λόγω προϊόντος.

5. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1, 2 και 3, όταν η προμήθεια των προσθέτων τροφίμων πραγματοποιείται με βυτία όλες οι πληροφορίες μπορούν να αναφέρονται μόνο στα συνοδευτικά έγγραφα που αφορούν το φορτίο, τα οποία υποβάλλονται κατά την παράδοση.

Άρθρο 21 Απαιτήσεις πληροφόρησης όταν άλλες ουσίες, υλικά ή συστατικά τροφίμων ενσωματώνονται σε πρόσθετα τροφίμων

Όταν ουσίες, υλικά ή συστατικά τροφίμων, εκτός προσθέτων τροφίμων, ενσωματώνονται σε πρόσθετα τροφίμων που δεν προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή, για τη διευκόλυνση της αποθήκευσης, της πώλησης, της τυποποίησης, της αραίωσης ή διάλυσης, η συσκευασία, οι περιέκτες ή τα συνοδευτικά έγγραφα των προσθέτων τροφίμων φέρουν τις πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 20 και ένδειξη για κάθε συστατικό κατά φθίνουσα τάξη του ποσοστού του ανά συνολικό βάρος.

Άρθρο 22 Απαιτήσεις πληροφόρησης όταν πρόσθετα τροφίμων αναμιγνύονται με άλλα συστατικά τροφίμων

Όταν πρόσθετα τροφίμων που δεν προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή αναμιγνύονται με άλλα συστατικά τροφίμων, η συσκευασία ή οι περιέκτες των προσθέτων τροφίμων φέρουν κατάλογο όλων των συστατικών κατά φθίνουσα τάξη του ποσοστού τους ανά συνολικό βάρος.

Άρθρο 23 Γενικές απαιτήσεις πληροφόρησης για πρόσθετα τροφίμων

1. Η συσκευασία ή οι περιέκτες προσθέτων τροφίμων που δεν προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή φέρουν τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) την ένδειξη «για χρήση σε τρόφιμο» ή την ένδειξη «περιορισμένη χρήση σε τρόφιμο» ή μια πιο συγκεκριμένη αναφορά της προβλεπόμενης χρήσης του σε τρόφιμο·

β) εάν χρειάζεται, τους ειδικούς όρους αποθήκευσης και χρήσης·

γ) τις οδηγίες χρήσης, εάν η παράλειψη αυτών αποκλείει την κατάλληλη χρήση του προσθέτου τροφίμων·

δ) σήμα αναγνώρισης της παρτίδας ή του φορτίου·

ε) την επωνυμία της επιχείρησης και τη διεύθυνση του παρασκευαστή, συσκευαστή ή πωλητή·

στ) όταν ένα συστατικό στοιχείο του προσθέτου τροφίμων υπόκειται σε περιορισμό όσον αφορά την ποσότητα στο τρόφιμο, την ένδειξη του ποσοστού αυτού του συστατικού στο πρόσθετο τροφίμων ή επαρκείς πληροφορίες για τη σύνθεση του προσθέτου τροφίμων ώστε να διευκολύνεται ο αγοραστής στη διαπίστωση της συμμόρφωσης με το όριο ποσότητας στο τρόφιμο· όταν το ίδιο όριο ποσότητας ισχύει για μια ομάδα συστατικών που χρησιμοποιούνται μεμονωμένα ή σε συνδυασμό, μπορεί να δίνεται το συνδυασμένο ποσοστό ως ενιαίο μέγεθος· το όριο ποσότητας εκφράζεται είτε αριθμητικά είτε με την αρχή « quantum satis »·

ζ) την καθαρή ποσότητα·

η) όπου ενδείκνυται, πληροφορίες σχετικά με το πρόσθετο τροφίμων ή άλλες ουσίες που αναφέρονται στα άρθρα 20, 21 και 22 του παρόντος κανονισμού και καταγράφονται στο παράρτημα IIIα της οδηγίας 2000/13/ΕΚ σχετικά με την ένδειξη συστατικών που περιέχονται σε τρόφιμα.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι πληροφορίες που απαιτούνται στα σημεία γ) έως στ) και στο σημείο ζ) της εν λόγω παραγράφου, μπορούν να αναφέρονται μόνο στα έγγραφα που αφορούν το φορτίο και τα οποία υποβάλλονται κατά ή πριν την παράδοση, υπό τον όρο ότι η ένδειξη «προορίζεται για την παρασκευή τροφίμου και όχι για λιανική πώληση» εμφανίζεται σε ευδιάκριτο σημείο της συσκευασίας ή του περιέκτη του εν λόγω προϊόντος.

ΜΕΡΟΣ 2 ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΩΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

Άρθρο 24 23 Επισήμανση προσθέτων τροφίμων που προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή

1. Με επιφύλαξη της οδηγίας 2000/13/ΕΚ, της οδηγίας 89/396/ΕΟΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, τα πρόσθετα τροφίμων που πωλούνται χωριστά ή ανάμικτα μεταξύ τους ή/και με άλλα συστατικά τροφίμων που προορίζονται για πώληση στον τελικό καταναλωτή μπορούν να διατίθενται στην αγορά μόνο όταν η συσκευασία τους περιέχει τις ακόλουθες πληροφορίες , οι οποίες πρέπει να είναι ευδιάκριτες, ευανάγνωστες και ανεξίτηλες :

α) την ονομασία και τον αριθμό Ε με την οποία πωλείται το πρόσθετο τροφίμων· η ονομασία αυτή αποτελείται από την ονομασία που καθορίζ ονται στον παρόντα κανονισμό σε σχέση με κάθε πρόσθετο τροφίμων ή την περιγραφή πώλησης η οποία περιλαμβάνει την ονομασία και τον αριθμό Ε κάθε προσθέτου τροφίμων από τις κοινοτικές διατάξεις που ισχύουν για το εν λόγω πρόσθετο τροφίμων και τον αριθμό του Ε ·

β) την ένδειξη «για τρόφιμο» ή την ένδειξη «περιορισμένη χρήση σε τρόφιμο» ή μια πιο συγκεκριμένη αναφορά της προβλεπόμενης χρήσης του τις πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με τα άρθρα 20, 21 και 22 και τα σημεία α) έως ε), ζ) και η) του άρθρου 23 παράγραφος 1 .

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο α), Η η περιγραφή πώλησης ενός επιτραπέζιου γλυκαντικού φέρει την ένδειξη «επιτραπέζιο γλυκαντικό με βάση ...», χρησιμοποιώντας την ονομασία(τις ονομασίες) του γλυκαντικού(των γλυκαντικών) που χρησιμοποιούνται στη σύνθεσή του.

3. Η επισήμανση ενός επιτραπέζιου γλυκαντικού που περιέχει πολυόλες ή/ και ασπαρτάμη ή/ και άλας ασπαρτάμης-ακετοσουλφάμης φέρει τις ακόλουθες προειδοποιήσεις:

α) πολυόλες: «η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να έχει υπακτική δράση»·

β) ασπαρτάμη/ άλας ασπαρτάμης - ακετοσουλφάμης: «περιέχει πηγή φαινυλαλανίνης».

4. Για τις πληροφορίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 έως 3 εφαρμόζεται κατ’ αναλογία το άρθρο 13 παράγραφος 2 της οδηγίας 2000/13/ΕΚ.

ΜΕΡΟΣ 3 ΑΛΛΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗΣ

Άρθρο 25 24 Άλλες απαιτήσεις επισήμανσης

1. Τα άρθρα 19 21 έως 24 23 ισχύουν με επιφύλαξη πιο λεπτομερών ή πιο εκτενών νόμων, κανονισμών ή διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα βάρη και τα μέτρα ή όσον αφορά την παρουσίαση, την ταξινόμηση, τη συσκευασία και την επισήμανση επικίνδυνων ουσιών και σκευασμάτων ή τη μεταφορά παρόμοιων ουσιών.

2. Οι πληροφορίες που προβλέπονται στα άρθρα 19 έως 24 διατυπώνονται σε γλώσσα εύκολα κατανοητή από τους αγοραστές.

Το κράτος μέλος στου οποίου την αγορά διατίθεται το προϊόν, μπορεί, σύμφωνα με τη Συνθήκη, να ορίσει εντός της επικράτειάς του ότι η εν λόγω επισήμανση παρέχει τις εν λόγω πληροφορίες σε μια ή περισσότερες από τις επίσημες γλώσσες, προσδιοριζόμενη από το εν λόγω κράτος μέλος.

Το πρώτο και δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου δεν αποκλείει την παράθεση αυτών των πληροφοριών σε πολλές γλώσσες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Άρθρο 26 25 Υποχρέωση πληροφόρησης

1. Ο παραγωγός ή ο χρήστης ενός προσθέτου τροφίμων κοινοποιεί αμέσως στην Επιτροπή κάθε νέα επιστημονική ή τεχνική πληροφορία που ενδεχομένως επηρεάζει την αξιολόγηση της ασφάλειας του προσθέτου τροφίμων.

2. Ο παραγωγός ή ο χρήστης ενός προσθέτου τροφίμων ενημερώνει την Επιτροπή, ύστερα από αίτημά της, για την πραγματική χρήση του προσθέτου τροφίμων.

Άρθρο 27 26 Επιτήρηση της πρόσληψης προσθέτου τροφίμων

1. Τα κράτη μέλη διατηρούν συστήματα για την επιτήρηση της κατανάλωσης και της χρήσης προσθέτων τροφίμων υιοθετώντας προσέγγιση βάσει επικινδυνότητας και αναφέρουν τις διαπιστώσεις τους κάθε χρόνο στην Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (στη συνέχεια η «Αρχή»).

2. Ύστερα από διαβούλευση με την Αρχή, μπορεί να θεσπιστεί μια κοινή μεθοδολογία για τη συλλογή πληροφοριών από τα κράτη μέλη σχετικά με την πρόσληψη μέσω της διατροφής προσθέτων τροφίμων στην Κοινότητα, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2.

Άρθρο 28 27 Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από τη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων (στη συνέχεια η «επιτροπή»).

2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, ισχύουν τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 8 της απόφασης αυτής.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται στους τρεις μήνες.

3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5α παράγραφοι 1 έως 4 και το άρθρο 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της απόφασης αυτής.

3. Η επιτροπή εκδίδει τον κανονισμό της.

Άρθρο 29 28 Κοινοτική χρηματοδότηση εναρμονισμένων πολιτικών

Το άρθρο 66 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 αποτελεί τη νομική βάση για τη χρηματοδότηση των μέτρων που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 30 29 Θέσπιση κοινοτικών καταλόγων προσθέτων τροφίμων

1. Πρόσθετα τροφίμων που είχαν εγκριθεί για χρήση σε τρόφιμα στο πλαίσιο των οδηγιών 94/35/ΕΚ, 94/36/ΕΚ και 95/2/ΕΚ πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος κανονισμού καθώς και οι όροι χρήσης τους, εγγράφονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού ύστερα από επανεξέταση της συμμόρφωσής τους με τα άρθρα 5 6 , 6 7 και 7 8 του παρόντος κανονισμού . Τα μέτρα που σχετίζονται με την εγγραφή των εν λόγω προσθέτων στο παράρτημα II, τα οποία αφορούν την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θεσπίζονται σύμφωνα με τη ν κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που ορίζεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2 3 . Η επανεξέταση αυτή δεν περιλαμβάνει νέα εκτίμηση επικινδυνότητας εκ μέρους της Αρχής. Η επανεξέταση ολοκληρώνεται έως την […] εντός 2 ετών από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος κανονισμού. Τα πρόσθετα τροφίμων και οι χρήσεις τους, που είναι πλέον παρωχημένα, δεν εγγράφονται στο παράρτημα .

2. Πρόσθετα τροφίμων που έχουν εγκριθεί για χρήση σε πρόσθετα τροφίμων ως εγκεκριμένοι φορείς στο παράρτημα V της οδηγίας 95/2/ΕΚ και οι όροι χρήσης τους, εγγράφονται στο παράρτημα ΙΙΙ, μέρος 1 του παρόντος κανονισμού ύστερα από επανεξέταση της συμμόρφωσής τους με το άρθρο 5 6 του παρόντος κανονισμού . Τα μέτρα που σχετίζονται με την εγγραφή των εν λόγω προσθέτων στο παράρτημα III, τα οποία αφορούν την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θεσπίζονται σύμφωνα με τη ν κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που ορίζεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2 3 . Η επανεξέταση αυτή δεν περιλαμβάνει νέα εκτίμηση επικινδυνότητας εκ μέρους της Αρχής. Η επανεξέταση ολοκληρώνεται έως την […] εντός 2 ετών από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος κανονισμού. Πρόσθετα τροφίμων και χρήσεις των οποίων δεν γίνεται πλέον εφαρμογή δεν εγγράφονται στο παράρτημα .

3. Πρόσθετα τροφίμων που έχουν εγκριθεί για χρήση σε αρτύματα τροφίμων στην οδηγία 95/2/ΕΚ και οι όροι χρήσης τους εγγράφονται στο παράρτημα III μέρος 4 του παρόντος κανονισμού ύστερα από επανεξέταση της συμμόρφωσής τους με το άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού. Τα μέτρα που σχετίζονται με την εγγραφή των εν λόγω προσθέτων στο παράρτημα III, τα οποία αφορούν την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που ορίζεται στο άρθρο 27 παράγραφος 3. Η επανεξέταση αυτή δεν περιλαμβάνει νέα εκτίμηση επικινδυνότητας εκ μέρους της Αρχής. Η επανεξέταση ολοκληρώνεται εντός 2 ετών από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος κανονισμού. Πρόσθετα τροφίμων και χρήσεις των οποίων δεν γίνεται πλέον εφαρμογή δεν εγγράφονται στο παράρτημα.

3 4 . Προδιαγραφές προσθέτων τροφίμων που καλύπτονται από τις παραγράφους 1 , και 2 και 3 του παρόντος άρθρου εγκρίνονται, σύμφωνα με τον κανονισμό ΕΚ […για τη θέσπιση για τη θέσπιση ενιαίας διαδικασίας έγκρισης για τα πρόσθετα τροφίμων, τα ένζυμα τροφίμων και τα αρτύματα τροφίμων], τη χρονική στιγμή εγγραφής αυτών των προσθέτων τροφίμων στα παραρτήματα σύμφωνα με τις εν λόγω παραγράφους.

4 5 . Τα μέτρα που σχετίζονται με κάθε κατάλληλο μεταβατικό μέτρο και αφορούν την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, μεταξύ άλλων με τη συμπλήρωσή του, μπορούν να θεσπ ίζονται σύμφωνα με τη ν κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που ορίζεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2 3 .

Άρθρο 31 30 Επαναξιολόγηση εγκεκριμένων προσθέτων τροφίμων

1. Πρόσθετα τροφίμων που είχαν εγκριθεί πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος κανονισμού υποβάλλονται σε νέα εκτίμηση επικινδυνότητας εκ μέρους της Αρχής.

2. Ύστερα από διαβούλευση με την Αρχή, εντός ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος κανονισμού θεσπίζεται πρόγραμμα αξιολόγησης για τα εν λόγω πρόσθετα, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 28 27 παράγραφος 2. Το πρόγραμμα αξιολόγησης δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 32 31 Κατάργηση

1. Καταργείται η ισχύς των ακόλουθων πράξεων:

α) οδηγία 62/2645/ΕΟΚ·

β) οδηγία 65/66/ΕΟΚ·

γ) οδηγία 78/663/ΕΟΚ·

δ) οδηγία 78/664/ΕΟΚ·

ε) οδηγία 81/712/ΕΟΚ·

στ) οδηγία 89/107/ΕΟΚ·

ζ) οδηγία 94/35/ΕΚ·

η) οδηγία 94/36/ΕΚ·

θ) οδηγία 95/2/ΕΚ·

ι) απόφαση 292/97/ΕΚ·

ια) απόφαση 2002/247/ΕΚ.

2. Παραπομπές στις καταργηθείσες πράξεις νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 33 32 Μεταβατικές διατάξεις

Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 32 31 , οι ακόλουθες διατάξεις εξακολουθούν να ισχύουν έως την […]:

α) άρθρο 2 παράγραφοι 1, 2 και 4 της οδηγίας 94/35/ΕΚ και το παράρτημα αυτής·

β) άρθρο 2 παράγραφοι 1 έως 6, 8, 9 και 10 της οδηγίας 94/36/ΕΚ και τα παραρτήματα I έως V αυτής·

γ) άρθρα 2 και 4 της οδηγίας 95/2/ΕΚ και τα παραρτήματα I έως VI αυτής.

Κατά παρέκκλιση του σημείου γ), οι εγκρίσεις των E 1103 Ιμβερτάση και E 1105 Λυσοζύμη που ορίζονται στην οδηγία 95/2/ΕΚ καταργούνται με ισχύ από την ημερομηνία εφαρμογής του κοινοτικού καταλόγου για ένζυμα τροφίμων σύμφωνα με το άρθρο 18 17 του [κανονισμός για τα ένζυμα τροφίμων].

Τα πρόσθετα τροφίμων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και τέθηκαν νόμιμα στην αγορά ή επισημάνθηκαν πριν από τις [12 μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος κανονισμού] μπορούν να συνεχίσουν να διατίθενται στην αγορά έως την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητάς τους.

Άρθρο 34 33 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από [ένα έτος από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος κανονισμού].

Ωστόσο, το άρθρο 4 5 παράγραφος 2 εφαρμόζεται για τα μέρη 2 , και 3 και 5 του παραρτήματος ΙΙΙ από την [1η Ιανουαρίου 2011].

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Λειτουργικές κατηγορίες προσθέτων τροφίμων σε τρόφιμα και προσθέτων τροφίμων σε πρόσθετα τροφίμων και ένζυμα τροφίμων

1. «γλυκαντικά», οι ουσίες (ασυσκεύαστα γλυκαντικά και γλυκαντικά έντονης γλυκαντικής ικανότητας) που χρησιμοποιούνται για να προσδώσουν γλυκιά γεύση σε τρόφιμα ή σε επιτραπέζια γλυκαντικά.

2. «χρωστικές», οι ουσίες που προσθέτουν ή αποκαθιστούν το χρώμα ενός τροφίμου και περιλαμβάνουν φυσικά συστατικά τροφίμων και φυσικές ουσίες που συνήθως δεν καταναλώνονται ως τρόφιμα και δεν χρησιμοποιούνται συνήθως ως χαρακτηριστικά συστατικά τροφίμων. Παρασκευάσματα που λαμβάνονται από τρόφιμα και άλλες φυσικές ουσίες παραγόμενες με φυσική ή/και χημική εκχύλιση που οδηγεί σε επιλεκτική εκχύλιση του χρωστικού στοιχείου σε σχέση με τα θρεπτικά ή αρωματικά συστατικά τους είναι χρωστικές ουσίες στο πνεύμα του παρόντος κανονισμού.

3. «συντηρητικά», οι ουσίες οι οποίες παρατείνουν το χρόνο διατήρησης των τροφίμων προστατεύοντάς τα από τις αλλοιώσεις που προκαλούνται από τους μικροοργανισμούς·

4. «αντιοξειδωτικά», οι ουσίες οι οποίες παρατείνουν το χρόνο διατήρησης των τροφίμων προστατεύοντάς τα από τις αλλοιώσεις που προκαλούνται από την οξείδωση, όπως το τάγγισμα των λιπών και οι μεταβολές χρώματος·

5. «φορείς», οι ουσίες που χρησιμοποιούνται για τη διάλυση, την αραίωση, τη διασπορά ή άλλη φυσική τροποποίηση προσθέτου τροφίμων ή αρτύματος ή ενζύμου τροφίμων , θρεπτικού συστατικού ή/και άλλης ουσίας που προστίθεται για διατροφικούς ή φυσιολογικούς σκοπούς σε τρόφιμο (ή τρόφιμο ή/και συμπλήρωμα διατροφής) χωρίς να μεταβάλλουν τη λειτουργία του (και χωρίς να ασκούν οι ίδιοι τεχνολογικές επιδράσεις) προκειμένου να διευκολύνουν το χειρισμό, την εφαρμογή ή τη χρήση του·

6. «οξέα», οι ουσίες που αυξάνουν την οξύτητα τροφίμων ή/και που τους προσδίδουν όξινη γεύση·

7. «ρυθμιστές οξύτητας», οι ουσίες που μεταβάλλουν ή ελέγχουν την οξύτητα ή την αλκαλικότητα τροφίμου·

8. «αντισυσσωματοποιητικοί παράγοντες», οι ουσίες που μειώνουν την τάση μεμονωμένων σωματιδίων τροφίμου να προσκολλώνται μεταξύ τους·

9. «αντιαφριστικοί παράγοντες», οι ουσίες που προλαμβάνουν ή περιορίζουν το σχηματισμό αφρού·

10. «διογκωτικοί παράγοντες», οι ουσίες που συμβάλλουν στη διόγκωση τροφίμου χωρίς να συμβάλλουν σημαντικά στη διαθέσιμη ενεργειακή αξία του·

11. «γαλακτωματοποιητές», οι ουσίες που επιτρέπουν το σχηματισμό ή τη διατήρηση ομοιογενούς μείγματος δύο ή περισσοτέρων μη μειγνυόμενων φάσεων, όπως το λάδι και το νερό, σε τρόφιμο·

12. «γαλακτωματοποιητικά άλατα», οι ουσίες που μετατρέπουν τις πρωτεΐνες που περιέχονται στο τυρί σε διεσπαρμένη μορφή και, κατ' αυτόν τον τρόπο, επιφέρουν ομοιογενή κατανομή των λιπών και των άλλων συστατικών·

13. «σκληρυντικοί παράγοντες», οι ουσίες που καθιστούν ή διατηρούν τους ιστούς των φρούτων ή των λαχανικών σκληρούς ή τραγανούς, ή αλληλεπιδρούν με τους πηκτωματογόνους παράγοντες για την παρασκευή ή την ενίσχυση πηκτώματος·

14. «ενισχυτικά γεύσεως», οι ουσίες που ενισχύουν την υπάρχουσα γεύση ή/και οσμή τροφίμου·

15. «αφριστικοί παράγοντες», οι ουσίες που επιτρέπουν την ομοιογενή διασπορά αερίου φάσεως σε υγρό ή στερεό τρόφιμο·

16. «πηκτωματογόνοι παράγοντες», οι ουσίες που προσδίδουν σε ένα τρόφιμο υφή μέσω του σχηματισμού πηκτώματος·

17. «υλικά για γλασάρισμα» (συμπεριλαμβανομένων των λιπαντικών μέσων), οι ουσίες που, τοποθετούμενες στην εξωτερική επιφάνεια τροφίμου, του προσδίδουν στιλπνότητα ή του παρέχουν προστατευτική επικάλυψη·

18. «υγροσκοπικά μέσα», οι ουσίες που αποτρέπουν τη ξήρανση των τροφίμων αντιδρώντας στην επίδραση μιας ατμόσφαιρας χαμηλού βαθμού υγρασίας, ή που προάγουν τη διάλυση μιας σκόνης σε υδατικό μέσο·

19. «τροποποιημένα άμυλα», οι ουσίες που λαμβάνονται με μία ή περισσότερες χημικές επεξεργασίες βρώσιμων αμύλων, που μπορεί να έχουν υποστεί φυσική η ενζυματική επεξεργασία, και μπορούν να έχουν υποστεί όξινη ή αλκαλική αραίωση ή λεύκανση·

20. «αέρια συσκευασίας», τα αέρια, πλην του αέρα, τα οποία εισάγονται σε περιέκτη πριν, κατά ή μετά την τοποθέτηση τροφίμου στον εν λόγω περιέκτη·

21. «προωστικοί παράγοντες», τα αέρια, πλην του αέρα, τα οποία προκαλούν την αποβολή τροφίμου από περιέκτη·

22. «διογκωτικά αρτοποιίας», οι ουσίες ή οι συνδυασμοί ουσιών που ελευθερώνουν αέριο και ως εκ τούτου αυξάνουν τον όγκο της ζύμης ή του παναρίσματος·

23. «συμπλοκοποιητές», οι ουσίες που σχηματίζουν χημικά σύμπλοκα με μεταλλικά ιόντα·

24. «σταθεροποιητές», οι ουσίες που επιτρέπουν τη διατήρηση της φυσικο-χημικής κατάστασης ενός τροφίμου· οι σταθεροποιητές περιλαμβάνουν ουσίες οι οποίες επιτρέπουν τη διατήρηση της ομοιογενούς διασποράς δύο ή περισσότερων μη μειγνυόμενων ουσιών σε ένα τρόφιμο, ουσίες οι οποίες σταθεροποιούν, συντηρούν ή εντείνουν το υπάρχον χρώμα ενός τροφίμου και ουσίες οι οποίες αυξάνουν τη συνδετική ικανότητα του τροφίμου, περιλαμβανομένου του σχηματισμού διασταυρούμενων δεσμών μεταξύ πρωτεϊνών που επιτρέπουν τη συνδετικότητα τεμαχίων τροφίμου κατά την ανασύσταση τροφίμου·

25. «πυκνωτικά μέσα», οι ουσίες που αυξάνουν το ιξώδες ενός τροφίμου·

26. «βελτιωτικά αλεύρων» είναι ουσίες, πλην των γαλακτωματοποιητών, που προστίθενται στο αλεύρι ή τη ζύμη προκειμένου να βελτιώσουν την αρτοποιητική ικανότητά τους.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Κοινοτικός κατάλογος προσθέτων τροφίμων που εγκρίνονται για χρήση σε τρόφιμα και όροι χρήσης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

Κοινοτικός κατάλογος προσθέτων τροφίμων που εγκρίνονται για χρήση σε πρόσθετα τροφίμων , και ένζυμα τροφίμων , αρτύματα τροφίμων και όροι χρήσης τους . Κοινοτικός κατάλογος φορέων σε θρεπτικά συστατικά και όροι χρήσης τους .

Μέρος 1 Φορείς σε πρόσθετα τροφίμων

Μέρος 2 Πρόσθετα εκτός των φορέων σε πρόσθετα τροφίμων

Μέρος 3 Πρόσθετα , συμπεριλαμβανομένων των φορέων, σε ένζυμα τροφίμων

Μέρος 4 Πρόσθετα, συμπεριλαμβανομένων των φορέων, σε αρτύματα τροφίμων

Μέρος 5 Φορείς θρεπτικών ουσιών

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

Παραδοσιακά τρόφιμα για τα οποία ορισμένα κράτη μέλη μπορούν να εξακολουθήσουν να απαγορεύουν τη χρήση ορισμένων κατηγοριών προσθέτων τροφίμων

Κράτος μέλος | Τρόφιμα | Κατηγορίες προσθέτων των οποίων η απαγόρευση μπορεί να συνεχιστεί |

Γερμανία | Παραδοσιακή γερμανική μπύρα («Bier nach deutschem Reinheitsgebot gebraut») | Όλα εκτός από τους προωστικούς παράγοντες |

Γαλλία | Παραδοσιακό γαλλικό ψωμί | Όλα |

Γαλλία | Παραδοσιακές γαλλικές τρούφες κονσέρβας | Όλα |

Γαλλία | Παραδοσιακά γαλλικά σαλιγκάρια κονσέρβας | Όλα |

Γαλλία | Παραδοσιακή γαλλική χήνα και πάπια κονσέρβας («confit») | Όλα |

Αυστρία | Παραδοσιακό αυστριακό τυρί «Bergkäse» | Όλα εκτός από συντηρητικά |

Φινλανδία | Παραδοσιακό φινλανδικό «Mämmi» | Όλα εκτός από συντηρητικά |

Σουηδία Φινλανδία | Παραδοσιακά σουηδικά και φινλανδικά σιρόπια φρούτων | Χρωστικές |

Δανία | Παραδοσιακό δανικό «Kødboller» | Συντηρητικά και χρωστικές |

Δανία | Παραδοσιακό δανικό «Leverpostej» | Συντηρητικά (εκτός του σορβικού οξέος) και χρωστικές |

Ισπανία | Παραδοσιακό ισπανικό «Lomo embuchado» | Όλα εκτός από συντηρητικά και αντιοξειδωτικά |

Ιταλία | Παραδοσιακή ιταλική «Mortadella» | Όλα εκτός από συντηρητικά, αντιοξειδωτικά, παράγοντες ρύθμισης του pH, ενισχυτικά γεύσης, σταθεροποιητές και αέρια συσκευασίας |

Ιταλία | Παραδοσιακό ιταλικό «Cotechino e zampone» | Όλα εκτός από συντηρητικά, αντιοξειδωτικά, παράγοντες ρύθμισης του pH, ενισχυτικά γεύσης, σταθεροποιητές και αέρια συσκευασίας |

[pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[2] ΕΕ C 168 της 20.7.2007 , σ. 34 .

[3] ΕΕ L 186 της 30.6.1989. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

[4] ΕΕ L […] της dd/mm/yyyy, σ. […].

[5] ΕΕ L 178 της 28.7.1995, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/46/ΕΚ (ΕΕ L 114 της 21.4.2004, σ. 15).

[6] ΕΕ L 226 της 22.9.1995, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/47/ΕΚ (ΕΕ L 113 της 20.4.2004, σ. 24).

[7] ΕΕ L 339 της 30.12.1996, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/45/ΕΚ (ΕΕ L 113 της 20.4.2004, σ. 19).

[8] ΕΕ L […] της […], σ. […]

[9] ΕΕ L 31 της 1.2.2002, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1642/2003 (ΕΕ L 245 της 29.9.2003, σ. 4).

[10] ΕΕ L 268 της 18.10.2003, σ. 1.

[11] ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 806/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 1).

[12] ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σ. 9. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 806/2003.

[13] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

[14] ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1. Διορθωμένη έκδοση ((ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1).

[15] ΕΕ L 115 της 11.11.1965, σ. 2645/62. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 95/45/ΕΚ (ΕΕ L 226 της 22.9.1995, σ. 1).

[16] ΕΕ 22 της 9.2.1965, σ. 373. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 96/77/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 339 της 30.12.1996, σ. 1).

[17] ΕΕ L 223 της 14.8.1978, σ. 7. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 92/4/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 55 της 29.2.1992, σ. 96).

[18] ΕΕ L 223 της 14.8.1978, σ. 30. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 96/77/ΕΚ της Επιτροπής.

[19] ΕΕ L 257 της 10.9.1981. σ 1.

[20] ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 27. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

[21] ΕΕ L 237 της 10.9.1994, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003.

[22] ΕΕ L 237 της 10.9.1994, σ. 13. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003.

[23] ΕΕ L 61 της 18.3.1995, σ. 3. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003.

[24] ΕΕ L 48 της 19.2.1997, σ. 13.

[25] ΕΕ L 84 της 28.3.2002, σ. 69.

[26] ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σ. 32.

[27] ΕΕ L 268 της 24.9.1991, σ. 69.

[28] ΕΕ L 121 της 16.5.1991, σ.11.