[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 4.7.2007

COM(2007) 372 τελικό

2007/0138 (CNS)

Πρόταση

KANONIΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή) { SEC(2007) 893}{SEC(2007) 894}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως στην παραγωγή, την κατανάλωση, την εξαγωγή και την εισαγωγή οίνων. Το 2006, η οινοπαραγωγή της ΕΕ-27 αντιπροσώπευε το 5 % της συνολικής αξίας της γεωργικής παραγωγής της ΕΕ. Όσον αφορά την ποιότητα, η φήμη της αναγνωρίζεται παγκοσμίως. Ο αμπελοοινικός τομέας στην ΕΕ αποτελεί οικονομική δραστηριότητα ζωτικής σημασίας, ιδίως όσον αφορά την απασχόληση και τα έσοδα από εξαγωγές.

Εντούτοις, η κατανάλωση οίνου στην ΕΕ σημειώνει σημαντική και σταθερή πτώση τις τελευταίες δεκαετίες· παρά την πρόσφατη ανάκαμψη, η ποσότητα των οίνων που εξήχθησαν από την Κοινότητα από το 1996 παρουσιάζει αύξηση αλλά με πολύ βραδύτερο ρυθμό απ’ ό,τι οι εισαγωγές. Η επιδείνωση του ισοζυγίου μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στον αμπελοοινικό τομέα και οι εντεινόμενες προκλήσεις, σύμφυτες με τον ευρωπαϊκό και διεθνή χαρακτήρα της αμπελοοινικής αγοράς, έχουν ως αποτέλεσμα να τίθενται υπό πίεση οι τιμές και το εισόδημα των παραγωγών. Ωστόσο, πολλοί οινοπαραγωγοί είναι ανταγωνιστικοί και άλλοι είναι ικανοί να καταστούν ανταγωνιστικοί.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Προς έναν αειφόρο ευρωπαϊκό κλάδο του οίνου» της 22ας Ιουνίου 2006[1], η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φρονεί ότι είναι αναγκαία η ριζική μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης της αγοράς (ΚΟΑ) οίνου, ώστε να αντικατασταθούν τα μη αποδοτικά ως προς το κόστος μέσα άσκησης πολιτικής με ένα περισσότερο βιώσιμο και συνεκτικό νομικό πλαίσιο. Σκοπός είναι να εξασφαλιστεί μια καλύτερη σχέση ποιότητας/τιμής για τη χρησιμοποίηση του προϋπολογισμού που διατέθηκε έως σήμερα (περίπου 1,3 δισεκατ. ευρώ), ήτοι το 3% περίπου του συνόλου για τη γεωργία.

Η σημερινή ΚΟΑ διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999. Η έγκριση της πρότασης θα οδηγήσει στην κατάργηση της ισχύουσας νομοθεσίας. Ο προτεινόμενος κανονισμός βασίζεται επίσης στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως στα άρθρα 36 και 37. Μετά τη θέσπισή του, θα αρχίσει να ισχύει την 1η Αυγούστου 2008 και θα εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Ωστόσο, πολλά μέτρα τα οποία θα χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας πρότασης θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στις περιοχές οινοπαραγωγής τους σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας.

Τηρώντας τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη βελτίωση της νομοθεσίας, η Επιτροπή συμπλήρωσε την πρότασή της με ενημερωμένη ανάλυση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών πτυχών των προβλημάτων που συνδέονται με την ΚΟΑ, καθώς και του αντικτύπου, των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων της πρότασης σε σχέση με τα εν λόγω ζητήματα. Λαμβάνονται επίσης υπόψη τα αποτελέσματα των συζητήσεων που διεξήχθησαν τόσο με τους εμπλεκόμενους φορείς και τις εθνικές αρχές όσο και στο πλαίσιο των κοινοτικών οργάνων.

Το παρόν σχέδιο κανονισμού αποτελεί πρωτοβουλία της Επιτροπής, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο των υπό εξέλιξη μεταρρυθμίσεων της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) που δρομολογήθηκαν το 2003 για τις αροτραίες καλλιέργειες και την κτηνοτροφία[2], το 2004 για το ελαιόλαδο, τον καπνό και το βαμβάκι[3], και το 2006 για τη ζάχαρη[4], καθώς και της προτεινόμενης μεταρρύθμισης του Ιανουαρίου 2007 για τα οπωροκηπευτικά, που καλύπτουν όλους τους κύριους τομείς πλην του οίνου. Λαμβάνονται επίσης υπόψη οι κοινοτικές πολιτικές για αειφόρο ανάπτυξη, που συμφωνήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Γκέτεμποργκ, για μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας, και για απλούστευση και βελτίωση της νομοθεσίας για την ΚΓΠ.

2. Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση αντικτύπου

- Προσφυγή σε υπηρεσίες εξωτερικών εμπειρογνωμόνων

Προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ οίνου, η Επιτροπή χρηματοδότησε τη διενέργεια εκ των υστέρων αξιολόγησης του ισχύοντος καθεστώτος από ομάδα ευρωπαίων εμπειρογνωμόνων. Η έκθεση αξιολόγησης δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2004 και διατίθεται στον ιστότοπο της Επιτροπής[5].

Επιπλέον, κατά την κατάρτιση των μεσοπρόθεσμων προβλέψεών της για την αμπελοοινική αγορά η Επιτροπή υπέβαλε τις υποθέσεις, τη μεθοδολογία και τα αποτελέσματά της σε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων από τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Γερμανία, ειδικευμένων στον τομέα της αμπελουργικής οικονομίας.

- Σεμινάριο για τον οίνο

Προκειμένου να παρασχεθεί στους εμπλεκόμενους φορείς η δυνατότητα να προβάλουν τις απόψεις και τις ιδέες τους για τη σημερινή κατάσταση και τις μελλοντικές προοπτικές του αμπελοοινικού τομέα, διοργανώθηκε σεμινάριο με θέμα «Προκλήσεις και ευκαιρίες για τους ευρωπαϊκούς οίνους» στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Το σεμινάριο παρακολούθησαν περισσότερα από εκατό άτομα τα οποία εκπροσωπούσαν ευρύ φάσμα ενδιαφερόμενων μερών[6].

- Ανακοίνωση της Επιτροπής και εκτίμηση αντικτύπου

Τον Ιούνιο του 2006, η Επιτροπή συνήγαγε τα πρώτα συμπεράσματά της από τις συζητήσεις υπό τη μορφή ανακοίνωσης προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην οποία εξετάζει τέσσερις πιθανές επιλογές για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ οίνου. Η Επιτροπή κάλεσε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να συμμετάσχουν σε ανοικτή συζήτηση για το μέλλον της ΚΟΑ οίνου, και ανήγγειλε την πρόθεσή της να εκπονήσει πρόταση μεταρρύθμισης της ΚΟΑ οίνου με βάση την εν λόγω συζήτηση.

Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση του τομέα και τους στόχους πολιτικής που πρέπει να επιτευχθούν, η Επιτροπή εξέτασε τέσσερις εναλλακτικές επιλογές για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ οίνου. Τρεις από τις επιλογές αυτές – διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης, μεταρρύθμιση της ΚΟΑ ανάλογη με τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ και πλήρης απορρύθμιση – δεν αποτελούν κατάλληλες απαντήσεις στα προβλήματα, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του αμπελοοινικού τομέα.

Η Επιτροπή διενήργησε την εκτίμηση αντικτύπου που προβλέπεται στο πρόγραμμα εργασίας της· η σχετική έκθεση διατίθεται στον ιστότοπο της Επιτροπής[7].

- Ευρωπαϊκά όργανα

Από τον Ιούλιο έως το Νοέμβριο του 2006, πραγματοποιήθηκαν έντονες συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου, ιδίως κατά τη διάρκεια τριών συνόδων του Συμβουλίου Γεωργίας και Αλιείας.

Τον Δεκέμβριο του 2006, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών εξέδωσαν τις αντίστοιχες εκθέσεις τους για τη μεταρρύθμιση του αμπελοοινικού τομέα.

Το Φεβρουάριο του 2007, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε έκθεση με δική του πρωτοβουλία σχετικά με την ανακοίνωση.

- Διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς

Η Επιτροπή διοργάνωσε σειρά συσκέψεων με τους εμπλεκόμενους φορείς και πραγματοποιήθηκαν επίσης συζητήσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή οίνου.

Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί άμεσος και συγκεκριμένος διάλογος με τον ευρωπαϊκό αμπελοοινικό τομέα, η αρμόδια σε θέματα γεωργίας και αγροτικής ανάπτυξης Επίτροπος επισκέφθηκε, από τον Φεβρουάριο του 2006, πολλές περιοχές αμπελοκαλλιέργειας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

- Βασικές ανησυχίες που εκφράστηκαν

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των συζητήσεων που ακολούθησαν την έκδοση της ανακοίνωσης της Επιτροπής, τα κράτη μέλη και πολλοί εμπλεκόμενοι φορείς είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις ανησυχίες τους. Αν και εκφράστηκαν αποκλίνουσες απόψεις, οι συμμετέχοντες συμμερίζονται σε μεγάλο βαθμό τις ακόλουθες ανησυχίες:

- την επιτακτική ανάγκη ριζικής μεταρρύθμισης με βάση την οικονομική ανάλυση και τη διάγνωση των προβλημάτων από την Επιτροπή καθώς και τους στόχους της μεταρρύθμισης που καθόρισε,

- τους κοινωνικούς και οικονομικούς κινδύνους που ενέχει η πολύ γρήγορη και υπερβολική εκρίζωση,

- την επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης της εμπορίας και της προώθησης του οίνου,

- τον κίνδυνο για την ποιότητα εάν αρθούν η απαγόρευση χρήσης εισαγόμενου γλεύκους για την οινοποίηση και η απαγόρευση ανάμιξης οίνων της ΕΕ και εισαγόμενων οίνων.

Οι χώρες μη παραγωγοί οίνου τόνισαν την ανάγκη θέσπισης μέτρων αποδοτικότερων και περισσότερο προσανατολισμένων προς τον καταναλωτή.

Οι προαναφερόμενες ανησυχίες ελήφθησαν δεόντως υπόψη από την Επιτροπή για την εκπόνηση της παρούσας πρότασης.

3. Νομικά στοιχεία της πρότασης

- Στόχοι της μεταρρύθμισης

Οι στόχοι που έχουν καθοριστεί για τη μεταρρύθμιση είναι οι ακόλουθοι:

- να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των οινοπαραγωγών της ΕΕ, να ενισχυθεί η φήμη των οίνων ποιότητας της ΕΕ ως των καλύτερων οίνων στον κόσμο, να ανακτηθούν παλαιές αγορές και να κατακτηθούν νέες στην ΕΕ και παγκοσμίως,

- να θεσπιστεί αμπελοοινικό καθεστώς που να λειτουργεί με σαφείς, απλούς και αποτελεσματικούς κανόνες, που να εξασφαλίζουν την ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης,

- να θεσπιστεί αμπελοοινικό καθεστώς το οποίο να διαφυλάσσει τις καλύτερες οινοπαραγωγικές παραδόσεις της ΕΕ, να ενισχύει τον κοινωνικό ιστό πολλών αγροτικών περιοχών και να εξασφαλίζει ότι το σύνολο της παραγωγής σέβεται το περιβάλλον.

Η νέα πολιτική της ΕΕ στον τομέα του οίνου πρέπει επίσης να λαμβάνει δεόντως υπόψη τις αυξημένες ανησυχίες της κοινωνίας όσον αφορά την υγεία και την προστασία των καταναλωτών, την ανάγκη συμβατότητας με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) και τη συνεκτικότητα με τη μεταρρυθμισμένη ΚΓΠ, τον πρώτο και τον δεύτερο πυλώνα, καθώς και τη συμφωνία με τις δημοσιονομικές προοπτικές.

Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι η παρούσα πρόταση εκπονήθηκε με βάση την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών. Ορισμένες διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα έχουν αποτελέσει αντικείμενο ενημέρωσης, απλούστευσης και εξορθολογισμού, ώστε να μπορούν να ενσωματωθούν εύκολα στην ενιαία ΚΟΑ εν ευθέτω χρόνω.

- Σύνοψη των προτεινόμενων μέτρων

Λαμβάνοντας υπόψη τα προβλήματα του τομέα, το δυναμικό του και τις ιδιαιτερότητές του, και σε συνέχεια της διεξοδικής ανάλυσης στο πλαίσιο της εκτίμησης αντικτύπου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι είναι αναγκαίο να διατηρηθεί μια ειδική ΚΟΑ οίνου η οποία πρέπει, αναμφίβολα, να αποτελέσει αντικείμενο ριζικής μεταρρύθμισης.

Η πρόκληση συνίσταται στην προσαρμογή της παραγωγικής δομής και του κανονιστικού πλαισίου, ώστε να καταστεί βιώσιμη και ανταγωνιστική η ευρωπαϊκή οινοποιία, με μακροπρόθεσμες προοπτικές, εξασφαλίζοντας συγχρόνως τη χρήση των δημοσιονομικών μέσων με τον αποδοτικότερο οικονομικά τρόπο. Αυτό συνεπάγεται την κατάργηση, ευθύς εξαρχής, όλων των αποδεδειγμένα ανεπαρκών μέτρων, και συγκεκριμένα της στήριξης για την απόσταξη υποπροϊόντων, την απόσταξη εδώδιμης αλκοόλης και την απόσταξη σταφυλιών διπλής χρήσης, την ιδιωτική αποθεματοποίηση, καθώς και των επιστροφών κατά την εξαγωγή. Η ενίσχυση για τα γλεύκη που προορίζονται για εμπλουτισμό, η οποία είχε θεσπιστεί για την αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους σε σύγκριση με τον εμπλουτισμό με ζάχαρα, θα καταργηθεί σύμφωνα με τη θέσπιση απαγόρευσης της χρήσης ζαχάρων για εμπλουτισμό. Εξάλλου, το μέτρο απόσταξης κρίσης θα αντικατασταθεί με δύο μέτρα διαχείρισης κρίσης που ενσωματώνονται στον κατάλογο επιλογών των εθνικών κονδυλίων.

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της ριζικής μεταρρύθμισης θα είναι ότι η νέα ΚΟΑ οίνου θα καταστεί σύμφωνη με τις προδιαγραφές του ΠΟΕ. Προς το σκοπό αυτό, θα εξαλειφθούν τα ισχύοντα μέτρα παρέμβασης που στρεβλώνουν τις εμπορικές συναλλαγές («πορτοκαλί δέσμη μέτρων»), και στις περιπτώσεις που θα εξακολουθούν να υπάρχουν εσωτερικά μέτρα στήριξης, θα προτιμούνται τα μέτρα που κατατάσσονται στην «πράσινη δέσμη μέτρων».

Η προτεινόμενη προσέγγιση περιλαμβάνει δύο στάδια: το πρώτο στάδιο, από το 2008 έως το 2013, αφορά την αποκατάσταση της ισορροπίας της αγοράς, βοηθώντας ταυτόχρονα όσους δεν είναι αρκετά ανταγωνιστικοί να αποσυρθούν από τον τομέα με αξιοπρέπεια. Καθόλη την περίοδο αυτή θα θεσπιστούν νέα μέτρα για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, στα οποία θα συμπεριλαμβάνεται, σε ένα δεύτερο στάδιο, και η κατάργηση των δικαιωμάτων φύτευσης από 1ης Ιανουαρίου 2014.

3.1. Ανανεωμένα, απλουστευμένα και ευκρινέστερα κανονιστικά μέτρα

Λιγότεροι περιορισμοί για τους παραγωγούς

Το σύστημα των περιορισμών των δικαιωμάτων φύτευσης θα παραταθεί από το 2010 έως το 2013.

Στη συνέχεια, από την 1η Ιανουαρίου 2014, η φύτευση αμπελώνων θα είναι ελεύθερη προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα. Σκοπός είναι να επιτραπεί στους ανταγωνιστικούς οινοπαραγωγούς να επεκτείνουν την παραγωγή τους, ώστε να ανακτήσουν παλαιές αγορές και να κατακτήσουν νέες, στην ΕΕ και σε τρίτες χώρες. Ωστόσο, η νέα πραγματικότητα της αγοράς και οι αρμοδιότητες των κρατών μελών όσον αφορά την πρόσβαση στο καθεστώς προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων, παραδείγματος χάριν η οριοθέτηση των περιοχών, ο καθορισμός των μέγιστων ορίων απόδοσης και άλλοι αυστηρότεροι κανόνες για την παραγωγή, τη μεταποίηση και την επισήμανση, σε συνδυασμό με την εξάλειψη του πλέγματος ασφαλείας της συστηματικής απόσταξης, θα περιορίσουν εκ των πραγμάτων τον αριθμό των εκταρίων με συνέπεια την αποφυγή της υπερβολικής παραγωγής. Κάθε απόφαση νέας παραγωγής θα αντανακλά πλήρως την ικανότητα των παραγωγών να εξεύρουν οικονομικές διεξόδους για τα προϊόντα τους.

Πιο προσαρμόσιμες οινολογικές πρακτικές με :

- τη μεταβίβαση από το Συμβούλιο στην Επιτροπή της αρμοδιότητας για την έγκριση νέων οινολογικών πρακτικών ή την τροποποίηση αυτών που ήδη υπάρχουν, συμπεριλαμβανόμενης της ενσωμάτωσης του κοινοτικού κεκτημένου, με εξαίρεση τον εμπλουτισμό και την αύξηση της οξύτητας,

- την εκτίμηση από την Επιτροπή των οινολογικών πρακτικών που αποδέχεται ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (OIV) και τη μεταγενέστερη ενσωμάτωσή τους σε κανονισμό της Επιτροπής,

- την έγκριση της χρήσης στην ΕΕ των οινολογικών πρακτικών που έχουν ήδη συμφωνηθεί διεθνώς για την παρασκευή των οίνων προς εξαγωγή σε συγκεκριμένους προορισμούς,

- την απαλοιφή της προδιαγραφής για τον ελάχιστο φυσικό αλκοολικό βαθμό των οίνων.

Σαφέστεροι, συνεκτικότεροι και, κατά συνέπεια, περισσότερο προσανατολισμένοι προς την αγορά κανόνες ταξινόμησης και επισήμανσης των οίνων :

Η έννοια των οίνων ποιότητας της ΕΕ βασίζεται στην προσέγγιση της γεωγραφικής προέλευσης (οίνος ποιότητας που παράγεται σε καθορισμένη περιοχή). Η ΕΕ επιθυμεί να εδραιώσει, να προσαρμόσει, να προωθήσει και να ενισχύσει αυτήν την έννοια παγκοσμίως.

Η πολιτική ποιότητας θα γίνει σαφέστερη, απλούστερη, διαφανέστερη, και άρα αποτελεσματικότερη, με:

- τη θέσπιση σαφούς πλαισίου για τους οίνους με γεωγραφική ένδειξη (ΓΕ), συνεκτικού με την οριζόντια πολιτική ποιότητας [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου]. Οι οίνοι που φέρουν γεωγραφική ένδειξη θα υποδιαιρούνται σε οίνους με Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΙ) και σε οίνους με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ). Θα θεσπιστεί διαδικασία για την καταχώριση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων,

- τη διατήρηση της απαγόρευσης σχετικά με την υπερπίεση των σταφυλιών με στόχο την εξασφάλιση της ποιότητας του οίνου, που εφαρμόζεται βάσει της αρχής της επικουρικότητας,

- την επέκταση του ρόλου των διεπαγγελματικών οργανώσεων προκειμένου να είναι σε θέση να ελέγχουν και να διαχειρίζονται την ποιότητα των οίνων που παράγονται στις περιοχές τους. Τα μέσα ελέγχου ενισχύονται επίσης, ιδίως για την παραγωγή οίνων από εκλεκτές ποικιλίες («vin de cépage»).

Η Επιτροπή προτείνει να απλουστευθούν οι διατάξεις για την επισήμανση, με τη δημιουργία ενιαίου νομικού πλαισίου που να καλύπτει όλες τις διαφορετικές κατηγορίες οίνου και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Το πλαίσιο θα είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες των καταναλωτών και θα είναι συνεπέστερο με την πολιτική ποιότητας των οίνων. Ιδιαίτερα, η πρόταση συνεπάγεται:

- τη μεταβίβαση της αρμοδιότητας από το Συμβούλιο στην Επιτροπή,

- τη χρήση ενιαίας νομικής ρύθμισης για όλους τους οίνους, με την ενδεδειγμένη συμπλήρωση των κανόνων της οριζόντιας οδηγίας 2000/13/ΕΚ για την επισήμανση, ούτως ώστε να ανταποκρίνεται στις ιδιαιτερότητες του αμπελοοινικού τομέα όσον αφορά τις ανάγκες υποχρεωτικής και προαιρετικής επισήμανσης,

- τη βελτίωση της ευελιξίας της πολιτικής για την επισήμανση, ώστε να λαμβάνει υπόψη τις πολιτικές του ΠΟΕ, με την κατάργηση της διάκρισης μεταξύ των κανόνων για την επισήμανση των οίνων που φέρουν ή δεν φέρουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, με κυριότερο στόχο να διευκολυνθεί η αναγραφή της ποικιλίας αμπέλου και του έτους συγκομιδής στους οίνους χωρίς προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, με ταυτόχρονη τήρηση των ενδεδειγμένων απαιτήσεων ιχνηλασιμότητας,

- την εξασφάλιση της ενημέρωσης και της προστασίας των καταναλωτών, με την πλήρη ενημέρωσή τους για την προέλευση του προϊόντος μέσω κατάλληλων κανόνων επισήμανσης που να καθιστούν δυνατή την ιχνηλασιμότητά του.

3.2. Σύσταση εθνικών κονδυλίων για να επιτραπεί στα κράτη μέλη να βελτιώσουν την ιδιαίτερη κατάστασή τους

Σύμφωνα με το δημοσιονομικό δελτίο, ο συνολικός προϋπολογισμός που διατίθεται για μέτρα του τύπου αυτού θα κυμανθεί από 623 εκατομμύρια ευρώ το 2009 έως 830 εκατομμύρια ευρώ από το 2015 και μετά.

Από το σύνολο αυτό, θα διατεθεί σε κάθε κράτος μέλος οινοπαραγωγής ένα δημοσιονομικό κονδύλι, υπολογιζόμενο σύμφωνα με τρία αντικειμενικά κριτήρια, και συγκεκριμένα το μερίδιο του κράτους μέλους ως προς τις εκτάσεις, την παραγωγή και τις δαπάνες του παρελθόντος, με την ακόλουθη αντίστοιχη στάθμιση: ένα τέταρτο, ένα τέταρτο και το ήμισυ, με εξαίρεση το τμήμα για την προώθηση όπου η στάθμιση θα είναι ένα ήμισυ για το μερίδιο σε έκταση και ένα ήμισυ για το μερίδιο σε παραγωγή.

Κάθε κράτος μέλος θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί το κονδύλι του για τη χρηματοδότηση μέτρων της προτίμησής του από ένα δεδομένο κατάλογο επιλογών, όπως:

- νέες ενισχύσεις για προώθηση στις τρίτες χώρες,

- καθεστώς αναδιάρθρωσης/μετατροπής των αμπελώνων,

- νέες ενισχύσεις για πρώιμο τρύγο,

- νέα μέτρα διαχείρισης κρίσης, όπως ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών και διοικητικά έξοδα για σύσταση ειδικού ταμείου αλληλοβοήθειας.

Η χρήση του κονδυλίου θα υπόκειται σε ορισμένους κοινούς κανόνες, συμπεριλαμβανομένων ελάχιστων περιβαλλοντικών απαιτήσεων σύμφωνα με τις αρχές της πολλαπλής συμμόρφωσης, ώστε να αποφεύγεται στρέβλωση του ανταγωνισμού, καθώς και στην κοινοποίηση του ειδικού εθνικού προγράμματος στην Επιτροπή.

3.3. Ενίσχυση της βιωσιμότητας του τομέα με μεγαλύτερη προσφυγή σε μέτρα αγροτικής ανάπτυξης

Πολλά μέτρα τα οποία αποτελούν ήδη μέρος του κανονισμού για την αγροτική ανάπτυξη[8] και έχουν ενσωματωθεί στα προγράμματα που θέσπισαν τα κράτη μέλη ενδέχεται να παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τον αμπελοοινικό τομέα χάρη στη σημαντική ενθάρρυνση και στα οφέλη που θα μπορούσαν να προσφέρουν στους αμπελοκαλλιεργητές, τους μεταποιητές και τους εμπόρους. Πρόκειται μεταξύ άλλων για:

- την εγκατάσταση νέων γεωργών, επενδύσεις σε τεχνικό εξοπλισμό και βελτιώσεις ως προς την εμπορία,

- την επαγγελματική κατάρτιση,

- τη στήριξη για δράσεις ενημέρωσης και προώθησης των οργανώσεων παραγωγών μετά την ένταξή τους σε σύστημα ποιότητας,

- τη γεωργο-περιβαλλοντική στήριξη για την κάλυψη του πρόσθετου κόστους και του διαφυγόντος εισοδήματος λόγω δημιουργίας και διατήρησης τοπίων αμπελώνων ή τοπίων πολιτιστικού ενδιαφέροντος,

- την πρόωρη συνταξιοδότηση: θα χορηγείται ενδεχομένως στους γεωργούς που αποφασίζουν να σταματήσουν οριστικά κάθε εμπορική γεωργική δραστηριότητα με σκοπό τη μεταβίβαση της εκμετάλλευσής τους σε άλλους γεωργούς.

Η κατάργηση της χρήσης ζαχάρων για εμπλουτισμό θα αναγκάσει ορισμένους οινοπαραγωγούς που χρησιμοποιούσαν παραδοσιακά ζάχαρα για εμπλουτισμό να πραγματοποιήσουν επενδύσεις για να στραφούν στη χρήση γλεύκους για εμπλουτισμό. Στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, τα κράτη μέλη θα δύνανται να χορηγούν επενδυτική στήριξη σε οινοπαραγωγούς που πρέπει να εγκαταλείψουν τη χρήση ζαχάρων για εμπλουτισμό και να στραφούν στη χρήση γλεύκους.

Δεδομένου ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία προγραμματισμού για το σκέλος «αγροτική ανάπτυξη» 2007-2013, και προκειμένου να ενθαρρυνθούν αυτά τα μέτρα, θα χρειαστεί μεταφορά πόρων μεταξύ κονδυλίων του προϋπολογισμού (αγορά και άμεσες ενισχύσεις αφενός και αγροτική ανάπτυξη αφετέρου), οι οποίοι θα προορίζονται για τις περιοχές οινοπαραγωγής, αντίστοιχα με όσα εφαρμόστηκαν σε δύο άλλους τομείς (καπνός και βαμβάκι).

Οι μεταφερόμενοι πόροι θα κυμανθούν από 100 εκατ. ευρώ το 2009 έως 400 εκατ. ευρώ από το 2014 και μετά. Δεδομένου ότι τα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης θα έχουν ήδη θεσπιστεί, τα κράτη μέλη θα δύνανται να τα προσαρμόσουν, έτσι ώστε να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην οικονομική ευημερία των ενδιαφερομένων του αμπελοοινικού τομέα στο μέλλον καθώς και στην προστασία του περιβάλλοντος στις περιοχές αμπελοκαλλιέργειας.

3.4. Καλύτερη ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τους ευρωπαϊκούς οίνους

Πολλοί εμπλεκόμενοι φορείς, ιδίως κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου για τον οίνο της 16ης Φεβρουαρίου 2006, υπογράμμισαν την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην εμπορία και την προώθηση του οίνου. Η Επιτροπή προτίθεται να ακολουθήσει σθεναρά υπεύθυνη πολιτική προώθησης και ενημέρωσης. Πρέπει να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες που παρέχει η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία και να δημιουργηθούν ορισμένες νέες, ώστε να υλοποιηθούν:

- νέα σχέδια προώθησης εκτός της ΕΕ, χρηματοδοτούμενα από τα εθνικά κονδύλια με φιλόδοξο και ειδικό προϋπολογισμό ύψους 120 εκατ. ευρώ, ήτοι περίπου 9% του προϋπολογισμού που έχει διατεθεί στον τομέα. Τα μέτρα αυτά θα συγχρηματοδοτηθούν κατά 50% από τον κοινοτικό προϋπολογισμό,

- βελτιωμένα σχέδια προώθησης, χρηματοδοτούμενα από τους πόρους αγροτικής ανάπτυξης για τις οργανώσεις παραγωγών που προσχωρούν σε συστήματα ποιότητας,

- νέες ενημερωτικές εκστρατείες για την κατανάλωση οίνου με σύνεση και μέτρο θα χρηματοδοτηθούν επίσης στην ΕΕ στο οριζόντιο νομικό πλαίσιο για την προώθηση, με αυξημένο ποσοστό συγχρηματοδότησης (60%). Θα ενισχυθεί και η τρέχουσα ενημερωτική εκστρατεία για την ταξινόμηση των ευρωπαϊκών γεωγραφικών ενδείξεων. Προς το σκοπό αυτό, θα τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου και θα διατεθούν περισσότεροι πόροι.

3.5. Πρόληψη των περιβαλλοντικών κινδύνων

Η παραγωγή και η εμπορία οίνου πρέπει να συνεκτιμούν τα περιβαλλοντικά θέματα, από πλευράς τόσο καλλιεργητικών πρακτικών όσο και μεθόδων μεταποίησης. Η Επιτροπή σκοπεύει να μεριμνήσει ώστε η μεταρρύθμιση του αμπελοοινικού καθεστώτος να βελτιώσει τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοποίησης, ιδίως όσον αφορά τη διάβρωση και μόλυνση των εδαφών, τη χρήση προϊόντων φυτοπροστασίας και τη διαχείριση των αποβλήτων.

Για την επίτευξη των στόχων αυτών, η Επιτροπή προτείνει τα ακόλουθα μέτρα:

- την επιλεξιμότητα όλων των αμπελουργικών περιοχών για συμμετοχή στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, με αποτέλεσμα η τήρηση των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης να είναι υποχρεωτική για όλο και περισσότερους παραγωγούς,

- την αυτόματη ενσωμάτωση των εκριζωθεισών εκτάσεων στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, με αποτέλεσμα οι κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης να είναι υποχρεωτικοί στις εν λόγω εκτάσεις,

- η πριμοδότηση εκρίζωσης καθώς και τα μέτρα αναδιάρθρωσης και πρώιμου τρύγου που χρηματοδοτούνται από τα εθνικά κονδύλια θα συνοδεύονται από ελάχιστες περιβαλλοντικές απαιτήσεις προκειμένου να αποφευχθεί η υποβάθμιση του εδάφους,

- η καθιέρωση ενός ελάχιστου αποδεκτού επιπέδου περιβαλλοντικής φροντίδας κατά τη διαδικασία οινοποίησης,

- η αύξηση των πόρων για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, για παράδειγμα στο πλαίσιο του άξονα 2, σχετικά με τα μέτρα στήριξης για τη βελτίωση του περιβάλλοντος και του τοπίου.

3.6. Παροχή εναλλακτικών λύσεων στους λιγότερο ανταγωνιστικούς παραγωγούς

Αν και πολλοί παραγωγοί είναι ήδη ανταγωνιστικοί ή θα βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους χάρη στα νέα μέτρα που προτείνονται με τη μεταρρύθμιση, ορισμένοι βρίσκονται σήμερα σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Συχνά, το εισόδημά τους είναι ήδη ελλειμματικό και θα αντιμετωπίζουν συνεχείς δυσκολίες για να αποφύγουν τη χρεοκοπία σε μια όλο και περισσότερο ανταγωνιστική αγορά. Προκειμένου να τους δοθεί η δυνατότητα να αποσυρθούν από τον τομέα με αξιοπρέπεια, πρέπει να διατηρηθεί ένα καθεστώς οριστικής εγκατάλειψης.

Οι αμπελουργοί πρέπει να είναι ελεύθεροι να επιλέγουν εάν θα προβούν σε εκρίζωση ή όχι. Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθούν κοινωνικά ή/και περιβαλλοντικά προβλήματα, θα επιτραπεί στα κράτη μέλη να περιορίζουν την εκρίζωση αμπελώνων σε ορεινές και απόκρημνες περιοχές καθώς και σε περιοχές που υπόκεινται σε περιβαλλοντικούς περιορισμούς ή/και να διακόπτουν την εκρίζωση εάν η σωρευμένη συνολική εκριζωθείσα έκταση υπερβαίνει το 10% των αμπελουργικών εκτάσεών τους.

Η πριμοδότηση εκρίζωσης θα αυξηθεί και θα καθοριστεί σε ελκυστικό επίπεδο. Για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή από το πρώτο έτος, η πριμοδότηση θα ελαττώνεται σταδιακά κατά την εναπομένουσα περίοδο ισχύος των περιορισμών φύτευσης. Ο σχετικός προϋπολογισμός θα επιτρέψει την εκρίζωση περίπου 200 000 εκταρίων στην ΕΕ κατά τη διάρκεια πενταετούς περιόδου. Η έκταση αυτή αντιστοιχεί στο μερίδιο του διαρθρωτικού πλεονάσματος που πρέπει να εξαλειφθεί, λαμβανομένων υπόψη των πρόσφατων εμπορικών βελτιώσεων καθώς και των θετικών επιδράσεων στην ισορροπία της αγοράς που αναμένονται από τα άλλα προτεινόμενα μέτρα, ιδίως από την κατάργηση του εμπλουτισμού με ζάχαρα, την προώθηση, τον πρώιμο τρύγο και τη στήριξη αγροτικής ανάπτυξης.

Μετά την εκρίζωση, η γεωργική έκταση που χρησίμευε προηγουμένως για την αμπελοκαλλιέργεια, θα μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιλέξιμη έκταση στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης και να χορηγηθεί γι’ αυτήν η μέση περιφερειακή αποσυνδεδεμένη άμεση ενίσχυση.

3.7. Συναλλαγές με τρίτες χώρες

Δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί και ότι η έκβασή τους παραμένει άγνωστη, η πρόταση μεταρρύθμισης δεν θίγει το ισχύον νομικό πλαίσιο όσον αφορά το εξωτερικό εμπόριο, με εξαίρεση τις επιστροφές κατά την εξαγωγή.

Εντούτοις, όσον αφορά τον οίνο, ο αντίκτυπος και ο ρόλος των επιστροφών κατά την εξαγωγή αποτέλεσαν αντικείμενο ανάλυσης. Ο οικονομικός τους αντίκτυπος έχει μειωθεί αισθητά. Πράγματι, οι εξαγωγές που συνοδεύονται από επιστροφές αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 15 % των συνολικών εξαγωγών σε όγκο. Η αξία των επιστροφών κατά την εξαγωγή αντιπροσωπεύει το 3,4 % της αξίας των επιλέξιμων για επιστροφές κατά την εξαγωγή προϊόντων. Θεωρήθηκε λοιπόν ότι οι χρηματικοί πόροι που διατίθενται στο μέσο αυτό είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται καλύτερα, εν μέρει για την προώθηση, και προτείνεται να καταργηθούν οι επιστροφές κατά την εξαγωγή.

3.8. Ενίσχυση της συνοχής της ΚΓΠ, απλούστευση και πλήρης συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία

Η επέκταση της επιλεξιμότητας όλων των αμπελουργικών περιοχών για συμμετοχή στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης αποτελεί σημαντικό βήμα με σκοπό την παροχή στους οινοπαραγωγούς υψηλού βαθμού ευελιξίας και την εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισής τους με τους άλλους γεωργούς. Προς το σκοπό αυτό, θα τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου.

Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση της νομοθεσίας, την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τις δημόσιες αρχές (ΕΕ, εθνικές ή περιφερειακές) και την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τους ιδιώτες. Για παράδειγμα, η διοικητική απλούστευση που προέκυψε από την κατάργηση των μέτρων παρέμβασης στην αγορά και των δικαιωμάτων φύτευσης από το 2014 αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα της προτεινόμενης μεταρρύθμισης. Πρέπει επίσης να ενθαρρυνθούν η απλούστευση και η ηλεκτρονική διαβίβαση των συνοδευτικών εγγράφων.

Ανεξάρτητα από την εξάλειψη των περιορισμών φύτευσης, οι οικονομικοί φορείς και τα κράτη μέλη οφείλουν να συμμορφώνονται με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τους καλούμενους παράτυπους και παράνομους αμπελώνες. Η συμμόρφωση με τους κανόνες αυτούς είναι καθοριστικής σημασίας για τη λειτουργία της ΚΟΑ. Εάν οι κανόνες δεν τηρούνται, η Επιτροπή θα λάβει ή θα εξακολουθήσει να λαμβάνει τα δέοντα μέτρα στο πλαίσιο των διαδικασιών εκκαθάρισης των λογαριασμών ή, εάν είναι απαραίτητο, θα κινήσει διαδικασίες παράβασης δυνάμει του άρθρου 226 της Συνθήκης.

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Ο αντίκτυπος της προτεινόμενης μεταρρύθμισης δεν αυξάνει το κόστος όσον αφορά τον προϋπολογισμό ύψους 1,3 δισεκατ. ευρώ που διατέθηκε πρόσφατα για τον τομέα. Ο προϋπολογισμός αυτός θα χρησιμοποιηθεί ως εξής:

- στη νέα ΚΟΑ, για τα εθνικά κονδύλια που θα περιλαμβάνουν την προώθηση σε τρίτες χώρες αφενός και την εκρίζωση αφετέρου,

- για να επιτραπεί η μεταφορά στα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης προς όφελος των περιοχών οινοπαραγωγής και

- για να επιτραπεί η μεταφορά στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με τις εκριζωθείσες εκτάσεις.

Αναμένεται ότι οι τροποποιήσεις και οι καινοτομίες του καθεστώτος θα οδηγήσουν σε αποδοτικότερη χρησιμοποίηση του προϋπολογισμού.

Επιπλέον, οι πόροι που προορίζονται για δράσεις ενημέρωσης στην εσωτερική αγορά σχετικά με τους οίνους που φέρουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, τους οίνους εκλεκτής ποικιλίας και την κατανάλωση με σύνεση, θα αυξηθούν κατά 3 εκατ. ευρώ.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Τίτλος I Εισαγωγικές διατάξεις 25

Τίτλος II Μέτρα στήριξης 27

Κεφάλαιο I Προγράμματα στήριξης 27

Τμήμα 1 Εισαγωγικές διατάξεις 27

Τμήμα 2 Προγράμματα στήριξης 27

Τμήμα 3 Ειδικά μέτρα στήριξης 29

Τμήμα 4 Γενικές διατάξεις 33

Κεφάλαιο II Μεταφορά πόρων 34

Τίτλος III Κανονιστικά μέτρα 34

Κεφάλαιο I Γενικοί κανόνες 34

Κεφάλαιο II Οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί 36

Κεφάλαιο III Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις 38

Τμήμα 1 Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί 38

Τμήμα 2 Αίτησεις για χορήγηση προστασίας 39

Τμήμα 3 Διαδικασία χορήγησης προστασίας 41

Τμήμα 4 Ειδικές περιπτώσεις 43

Τμήμα 5 Προστασία και έλεγχος 44

Τμήμα 6 Γενικές διατάξεις 48

Κεφάλαιο IV Επισήμανση 48

Κεφάλαιο V Οργανώσεις παραγωγών και διεπαγγελματικές οργανώσεις 51

Τίτλος IV Συναλλαγές με τρίτες χώρες 55

Κεφάλαιο I Κοινές διατάξεις 55

Κεφάλαιο II Πιστοποιητικά εισαγωγής και εξαγωγής 56

Κεφάλαιο III Μέτρα διασφάλισης 58

Κεφάλαιο IV Κανόνες που εφαρμόζονται στις εισαγωγές 60

Τίτλος V Δυναμικό παραγωγής 61

Κεφάλαιο I Παράνομες φυτεύσεις 61

Κεφάλαιο II Μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης 64

Κεφάλαιο III Καθεστώς εκρίζωσης 68

Τίτλος VI Γενικές διατάξεις 72

Τίτλος VII Μεταβατικές και τελικές διατάξεις 75

Κεφάλαιο I Τροποποιήσεις 75

Κεφάλαιο II Μεταβατικές και τελικές διατάξεις 78

2007/0138 (CNS)

Πρόταση

KANONIΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το υφιστάμενο καθεστώς του αμπελοοινικού τομέα θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς[9].

(2) Η κατανάλωση οίνου στην Κοινότητα παρουσιάζει σταθερή μείωση και οι κοινοτικές εξαγωγές οίνου από το 1996 αυξάνονται με πολύ χαμηλότερο ρυθμό απ’ ό,τι οι αντίστοιχες εισαγωγές. Η κατάσταση αυτή έχει ως αποτέλεσμα να διαταραχτεί η ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και, στη συνέχεια, να τίθενται υπό πίεση οι τιμές και τα εισοδήματα των παραγωγών.

(3) Ορισμένα από τα μέσα που περιλαμβάνονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 δεν αποδείχθηκαν αποτελεσματικά για την ώθηση του τομέα προς ανταγωνιστική και βιώσιμη ανάπτυξη. Τα μέτρα της αγοράς, όπως η απόσταξη κρίσης παρουσίασαν κακή σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας στο μέτρο που ενθάρρυναν τα διαρθρωτικά πλεονάσματα χωρίς να απαιτούν βελτιώσεις στις σχετικές δομές ανταγωνισμού. Επιπλέον, ορισμένα από τα υφιστάμενα κανονιστικά μέτρα περιόρισαν αδικαιολόγητα τις δραστηριότητες των ανταγωνιστικών παραγωγών.

(4) Δηλαδή, βάσει του ισχύοντος νομικού πλαισίου δεν φαίνεται ότι μπορούν να επιτευχθούν, κατά βιώσιμο τρόπο, οι στόχοι του άρθρου 33 της Συνθήκης, και ιδίως η σταθεροποίηση της αμπελοοινικής αγοράς και η εξασφάλιση δίκαιου βιοτικού επιπέδου για τον σχετικό γεωργικό πληθυσμό.

(5) Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε, κρίθηκε σκόπιμη η ριζική τροποποίηση του κοινοτικού καθεστώς του αμπελοοινικού τομέα με σκοπό την επίτευξη των ακόλουθων στόχων: ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των οινοπαραγωγών της Κοινότητας· ενίσχυση της φήμης των κοινοτικών οίνων ποιότητας ως των καλύτερων του κόσμου· ανάκτηση παλαιών αγορών και κατάκτηση νέων στην Κοινότητα και παγκοσμίως· δημιουργία αμπελοοινικού καθεστώτος που λειτουργεί με σαφείς, απλούς και αποτελεσματικούς κανόνες οι οποίοι εξισορροπούν την προσφορά και τη ζήτηση· δημιουργία αμπελοοινικού καθεστώτος που διατηρεί τις καλύτερες οινοπαραγωγικές παραδόσεις της Κοινότητας, ενισχύει τον κοινωνικό ιστό πολλών αγροτικών περιοχών και διασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος. Ως εκ τούτου, πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και να αντικατασταθεί από ένα νέο κανονισμό.

(6) Ο παρών κανονισμός αποτελεί συνέχεια της διαδικασίας αξιολόγησης και γνωμοδότησης για τον καλύτερο προσδιορισμό και την καλύτερη στοχοθέτηση των αναγκών του αμπελοοινικού τομέα. Τον Νοέμβριο 2004 ανατέθηκε και δημοσιεύθηκε έκθεση εξωτερικής αξιολόγησης. Προκειμένου να δοθεί στους εμπλεκόμενους φορείς η δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους, η Επιτροπή οργάνωσε σεμινάριο στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Η Επιτροπή δημοσίευσε επίσης στις 22 Ιουνίου 2006 την ανακοίνωση «Προς έναν αειφόρο ευρωπαϊκό κλάδο του οίνου»[10] που συνοδεύεται από εκτίμηση αντικτύπου στην οποία αναφέρονται εναλλακτικές επιλογές για τη μεταρρύθμιση του τομέα.

(7) Από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο του 2006, πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις σε επίπεδο Συμβουλίου. Τον Δεκέμβριο 2006, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή Περιφερειών ενέκριναν τις εκθέσεις για την πρόταση μεταρρύθμισης του αμπελοοινικού τομέα που αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής. Στις 15 Φεβρουαρίου 2007, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την έκθεση που εκπονήθηκε με δική του πρωτοβουλία για την ανακοίνωση αυτή· τα συμπεράσματα της εν λόγω έκθεσης ελήφθησαν υπόψη στον παρόντα κανονισμό.

(8) Ο κανονισμός του Συμβουλίου [ αριθμός, πλήρης τίτλος και στοιχεία δημοσίευσης να ενσωματωθούν εφόσον είναι γνωστά πριν την έκδοση του κανονισμού ] για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών («ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς») αναμένεται ότι θα καλύψει τελικά και τον αμπελοοινικό τομέα. Η ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς περιλαμβάνει διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα, ιδίως για τις συναλλαγές με τρίτες χώρες, τους κανόνες ανταγωνισμού, τους ελέγχους και τις κυρώσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Για να καταστεί ευκολότερη η μεταγενέστερη ενσωμάτωση του παρόντος κανονισμού στην ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού που αφορούν τα εν λόγω οριζόντια θέματα πρέπει να εναρμονιστούν, στο μέτρο του δυνατού, με εκείνες που περιλαμβάνονται στην ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς.

(9) Κρίνεται σημαντικό να προβλεφθούν μέτρα στήριξης τα οποία θα μπορέσουν να ενισχύσουν τις δομές ανταγωνισμού. Παρόλο που τα μέτρα αυτά καθορίζονται και χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στα κράτη μέλη να επιλέξουν τον κατάλληλο συνδυασμό μέτρων για τις ανάγκες των αντίστοιχων περιφερειακών φορέων τους, λαμβανομένων υπόψη ενδεχομένως των ιδιαιτεροτήτων τους, καθώς και να τις ενσωματώνουν στα εθνικά προγράμματα στήριξης. Τα κράτη μέλη πρέπει να είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή των προγραμμάτων αυτών.

(10) Ο τρόπος κατανομής των πόρων για τα εθνικά προγράμματα στήριξης μεταξύ των κρατών μελών πρέπει να βασίζεται στην παραδοσιακή κατανομή του προϋπολογισμού του αμπελοοοινικού τομέα, κατ’αρχήν, καθώς και στην έκταση αμπελοκαλλιέργειας και στο ιστορικό της παραγωγής.

(11) Ένα βασικό μέτρο των προγραμμάτων αυτών πρέπει να είναι η προώθηση και η εμπορία των κοινοτικών οίνων σε τρίτες χώρες και συγκεκριμένο ποσό του προϋπολογισμού πρέπει να διατίθεται για το μέτρο αυτό. Οι δραστηριότητες αναδιάρθρωσης και μετατροπής πρέπει να συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται λαμβανομένων υπόψη των θετικών διαρθρωτικών επιπτώσεων τους στον τομέα. Τα μέσα πρόληψης, όπως η ασφάλιση της συγκομιδής, τα ταμεία αλληλοβοήθειας και ο πρώιμος τρύγος, πρέπει να είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης, ώστε να ενθαρρυνθεί η υπεύθυνη προσέγγιση των καταστάσεων κρίσης.

(12) Η χρηματοδότηση των επιλέξιμων μέτρων από την Κοινότητα πρέπει, ενδεχομένως, να εξαρτάται από την τήρηση ορισμένων ισχυόντων περιβαλλοντικών κανόνων από τους σχετικούς παραγωγούς. Η μη τήρηση των εν λόγω κανόνων μπορεί να οδηγήσει σε αντίστοιχη μείωση των ενισχύσεων.

(13) Η στήριξη του τομέα πρέπει επίσης να προέρχεται από διαρθρωτικά μέτρα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2005 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)[11].

(14) Τα ακόλουθα μέτρα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 είναι προς το συμφέρον του αμπελοοινικού τομέα: εγκατάσταση νέων γεωργών και επενδύσεις σε τεχνικό εξοπλισμό και βελτιώσεις εμπορίας, επαγγελματική κατάρτιση, ενισχύσεις για ενημέρωση και προώθηση για τις οργανώσεις παραγωγών που εντάσσονται στο καθεστώς ποιότητας, ενισχύσεις για γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα, χορήγηση πρόωρης συνταξιοδότησης στους γεωργούς που αποφασίζουν να σταματήσουν οριστικά κάθε εμπορική γεωργική δραστηριότητα με σκοπό να μεταβιβάσουν την εκμετάλλευσή τους σε άλλους γεωργούς.

(15) Για την αύξηση των χρηματοδοτικών μέσων που είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, πρέπει να προβλεφθεί η σταδιακή μεταφορά πιστώσεων στον προϋπολογισμό δυνάμει του κανονισμού αυτού.

(16) Πρέπει να εφαρμόζονται ορισμένα κανονιστικά μέτρα στον αμπελοοινικό τομέα, ιδίως για λόγους υγείας, ποιότητας καθώς και για τις προσδοκίες των καταναλωτών.

(17) Τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν να είναι υπεύθυνα για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες μπορεί να παραχθεί οίνος στο έδαφός τους. Ορισμένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου πρέπει να αποκλειστούν.

(18) Ορισμένα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να τίθενται σε εμπορία στην Κοινότητα σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ταξινόμηση των αμπελοοινικών προϊόντων και τις αντίστοιχες προδιαγραφές.

(19) Τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να παράγονται σύμφωνα με ορισμένους κανόνες σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τους περιορισμούς που εξασφαλίζουν ότι ικανοποιούνται οι υγειονομικές ανησυχίες καθώς και οι προσδοκίες των καταναλωτών όσον αφορά την ποιότητα και τις μεθόδους παραγωγής. Για λόγους ευελιξίας, πρέπει να δοθεί η αρμοδιότητα στην Επιτροπή να ενημερώνει τις πρακτικές αυτές και να εγκρίνει νέες πρακτικές, εκτός από τους πολιτικά ευαίσθητους τομείς του εμπλουτισμού και της αύξησης της οξύτητας, για τους οποίους το Συμβούλιο πρέπει να παραμείνει αρμόδιο όσο αφορά τις τροποποιήσεις.

(20) Η αύξηση του αλκοολικού τίτλου του οίνου πρέπει να υπόκειται σε ορισμένα όρια και, ενδεχομένως, να πραγματοποιείται με την προσθήκη συμπυκνωμένου και διορθωμένου συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών στον οίνο. Η προσθήκη σακχαρόζης στον οίνο δεν πρέπει πλέον να επιτρέπεται.

(21) Δεδομένης της κακής ποιότητας του οίνου που προέρχεται από υπερπίεση, η εν λόγω πρακτική πρέπει να απαγορευτεί.

(22) Για την τήρηση των διεθνών προτύπων στον τομέα αυτό, η Επιτροπή πρέπει γενικά να βασίζεται στις οινολογικές πρακτικές που έχουν εγκριθεί από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV). Τα πρότυπα αυτά πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στους κοινοτικούς οίνους προς εξαγωγή ανεξάρτητα από τους αυστηρότερους κανόνες που μπορεί να εφαρμόζονται στην Κοινότητα, ώστε οι κοινοτικοί παραγωγοί να μην βρίσκονται σε μειονεκτική θέση στις ξένες αγορές.

(23) Πρέπει να συνεχίσει να απαγορεύεται στην Κοινότητα η ανάμιξη ενός οίνου προέλευσης τρίτης χώρας με έναν κοινοτικό οίνο και η ανάμιξη οίνων προέλευσης τρίτων χωρών. Επιπλέον, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την παρασκευή οίνων ή να προστίθενται σε οίνους στο έδαφος της Κοινότητας ορισμένα είδη γλεύκους σταφυλιών, χυμού σταφυλιών και νωπών σταφυλιών καταγωγής τρίτων χωρών.

(24) Η έννοια των οίνων ποιότητας στην Κοινότητα βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που οφείλονται στη γεωγραφική προέλευση του οίνου. Οι οίνοι αυτοί ταυτοποιούνται προς όφελος των καταναλωτών με τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις παρόλο που το υφιστάμενο σχετικό σύστημα δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η δημιουργία διαφανούς και πιο ολοκληρωμένου πλαισίου για τις απαιτήσεις ποιότητας που αφορούν τα σχετικά προϊόντα, πρέπει να θεσπιστεί καθεστώς βάσει του οποίου οι αιτήσεις για τις ονομασίες προέλευσης ή τις γεωγραφικές ενδείξεις να εξετάζονται σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθείται στο πλαίσιο της οριζόντιας πολιτικής ποιότητας για τα είδη διατροφής εκτός από τον οίνο και τα αλκοολούχα ποτά που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2006 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[12].

(25) Για τη διαφύλαξη των ιδιαίτερων ποιοτικών χαρακτηριστικών των οίνων με ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν πιο αυστηρούς κανόνες προς τον σκοπό αυτό.

(26) Για να προστατεύονται στην Κοινότητα, οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις πρέπει να αναγνωρίζονται και να καταχωρίζονται σε κοινοτικό επίπεδο. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αντίστοιχες ονομασίες πληρούν τους όρους που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, οι αιτήσεις πρέπει να εξετάζονται από τις εθνικές αρχές του οικείου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι ελάχιστες κοινές διατάξεις, συμπεριλαμβανομένης εθνικής διαδικασίας ένστασης. Στη συνέχεια, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τις αποφάσεις αυτές για να διασφαλίσει ότι οι αιτήσεις πληρούν τους όρους που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό και ότι η προσέγγιση είναι ενιαία σε όλα τα κράτη μέλη.

(27) Πρέπει να έχουν πρόσβαση στην προστασία οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών οι οποίες προστατεύονται στη χώρα προέλευσής τους.

(28) Βάσει της διαδικασίας καταχώρισης οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον σε ένα κράτος μέλος ή σε μία τρίτη χώρα πρέπει να δύναται να ασκεί τα δικαιώματά του υποβάλλοντας τις ενστάσεις του.

(29) Οι ελεγχόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις πρέπει να τυγχάνουν προστασίας κατά των χρήσεων που φαίνεται να εκμεταλλεύονται τη φήμη που χαίρουν τα προϊόντα αυτά. Για την προαγωγή του θεμιτού ανταγωνισμού και για να μην παραπλανούνται οι καταναλωτές, η προστασία αυτή θα αφορά επίσης τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της Συνθήκης.

(30) Κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθούν διαδικασίες που να επιτρέπουν την τροποποίηση των προδιαγραφών των προϊόντων μετά τη χορήγηση της προστασίας, καθώς και την ανάκληση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης, ιδίως εφόσον δεν διασφαλίζεται πλέον η τήρηση των αντίστοιχων προδιαγραφών του προϊόντος.

(31) Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις οι οποίες προστατεύονται στο κοινοτικό έδαφος πρέπει να υπόκεινται σε ελέγχους που εντάσσονται, εφόσον είναι δυνατόν, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τη διενέργεια επίσημων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων[13], και περιλαμβάνουν σύστημα ελέγχου για τη διασφάλιση της τήρησης των προδιαγραφών των σχετικών οίνων.

(32) Κρίνεται σκόπιμο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να χρεώνουν τέλος για την κάλυψη των δαπανών που πραγματοποιούνται.

(33) Για λόγους ασφάλειας δικαίου, πρέπει να μην εφαρμόζεται η νέα διαδικασία εξέτασης στις υφιστάμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις στην Κοινότητα. Ωστόσο, τα σχετικά κράτη μέλη πρέπει να παράσχουν στην Επιτροπή τις βασικές πληροφορίες και τα έγγραφα βάσει των οποίων πραγματοποιήθηκε η αναγνώριση σε εθνικό επίπεδο, ειδάλλως ανακαλείται η προστασία που τους έχει χορηγηθεί. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, οι δυνατότητες ανάκλησης των υφιστάμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων πρέπει να είναι περιορισμένες.

(34) Πρέπει να καταργηθεί η δυνατότητα προστασίας γεωγραφικών ονομασιών ως ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων σε εθνικό επίπεδο.

(35) Η περιγραφή, η ονομασία και η παρουσίαση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις προοπτικές εμπορίας τους. Οι διαφορές μεταξύ των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά την επισήμανση των αμπελοοινικών προϊόντων μπορεί να παρεμποδίσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(36) Ως εκ τούτου, πρέπει να καθοριστούν κανόνες που θα λαμβάνουν υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών. Για τον λόγο αυτό, είναι κατάλληλοι οι κοινοτικοί κανόνες σχετικά με την επισήμανση.

(37) Οι κανόνες αυτοί πρέπει να προβλέπουν την υποχρεωτική χρήση ορισμένων ενδείξεων για την ταυτοποίηση του προϊόντος ανάλογα με την κατηγορία πώλησης και να παράσχουν στους καταναλωτές ορισμένες βασικές πληροφορίες. Πρέπει επίσης να εξεταστεί η χρήση ορισμένων άλλων προαιρετικών πληροφοριών σε κοινοτικό πλαίσιο.

(38) Πλην αντιθέτων διατάξεων, οι κανόνες επισήμανσης στον αμπελοοινικό τομέα πρέπει να είναι συμπληρωματικοί ως προς εκείνους που ορίζονται στην οδηγία (ΕΚ) αριθ. 2000/13/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων[14], οι οποίοι εφαρμόζονται οριζόντια. Η πείρα έδειξε ότι δεν είναι σκόπιμη η διαφοροποίηση των κανόνων επισήμανσης ανάλογα με την κατηγορία του αμπελοοινικού προϊόντος. Οι κανόνες πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις διαφορετικές κατηγορίες οίνου, συμπεριλαμβανομένων των εισαγόμενων προϊόντων. Ειδικότερα, πρέπει να επιτρέπουν την ένδειξη της ποικιλίας αμπέλου και το έτος συγκομιδής για τους οίνους χωρίς ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, υπό την προϋπόθεση τήρησης των απαιτήσεων σχετικά με την ακρίβεια των στοιχείων της ετικέτας και τον αντίστοιχο έλεγχο.

(39) Η ύπαρξη και η σύσταση οργανώσεων παραγωγών συνεχίζουν να συμβάλλουν στην ικανοποίηση των αναγκών του αμπελοοινικού τομέα όπως ορίζεται σε κοινοτικό επίπεδο. Η χρησιμότητά τους εξαρτάται από την έκταση και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν στα μέλη τους. Το ίδιο ισχύει για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη πρέπει να αναγνωρίζουν τις οργανώσεις οι οποίες πληρούν ορισμένες απαιτήσεις που ορίζονται σε κοινοτικό επίπεδο.

(40) Για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς των οίνων με ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να εφαρμόζουν αποφάσεις που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις. Το πεδίο εφαρμογής των αποφάσεων αυτών πρέπει ωστόσο να αποκλείει πρακτικές οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν στρέβλωση του ανταγωνισμού.

(41) Η δημιουργία ενιαίας κοινοτικής αγοράς συνεπάγεται τη θέσπιση συστήματος συναλλαγών στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Το σύστημα αυτό, το οποίο θα περιλαμβάνει εισαγωγικούς δασμούς, θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να σταθεροποιήσει την κοινοτική αγορά. Το σύστημα συναλλαγών πρέπει να βασίζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας, ιδίως εκείνες που απορρέουν από τις συμφωνίες του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ).

(42) Η παρακολούθηση των εμπορικών ροών αποτελεί πρωτίστως θέμα διαχείρισης, η οποία πρέπει να χαρακτηρίζεται από ευελιξία. Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να λάβει απόφαση για τη θέσπιση απαιτήσεων σχετικά με την έκδοση πιστοποιητικών, λαμβανομένης υπόψη της αναγκαιότητας των πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής για τη διαχείριση των αντίστοιχων αγορών και ειδικότερα για την παρακολούθηση των εισαγωγών των συγκεκριμένων προϊόντων. Ωστόσο, οι γενικοί όροι σχετικά με τα πιστοποιητικά αυτά πρέπει να θεσπιστούν στον παρόντα κανονισμό.

(43) Σε περίπτωση θέσπισης καθεστώτος πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής, πρέπει να απαιτείται η σύσταση εγγύησης για να εξασφαλίζεται ότι πραγματοποιούνται οι συναλλαγές για τις οποίες εκδίδονται τα εν λόγω πιστοποιητικά.

(44) Το σύστημα εισαγωγικών δασμών επιτρέπει να μην εφαρμόζεται κανένα άλλο μέτρο προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ακατάλληλος. Για να μην αφεθεί, στις περιπτώσεις αυτές, η κοινοτική αγορά ανυπεράσπιστη έναντι των διαταραχών που ενδέχεται να προκύψουν, η Κοινότητα πρέπει να είναι σε θέση να λάβει αμελλητί όλα τα αναγκαία μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας.

(45) Για την αποφυγή ή την πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεων στην κοινοτική αγορά οι οποίες μπορούν να προέλθουν ειδικότερα από εισαγωγές χυμού σταφυλιών και γλεύκους σταφυλιών, οι εισαγωγές αυτές πρέπει να υπόκεινται στην πληρωμή συμπληρωματικού δασμού, εάν πληρούνται ορισμένοι όροι.

(46) Για να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της αμπελοοινικής αγοράς και ιδίως, για να αποφεύγεται η διατάραξη της αγοράς, πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να απαγορευθεί η προσφυγή στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή. Για να είναι επιτυχές το μέσο αυτό διαχείρισης της αγοράς, χρειάζεται συνήθως να εφαρμοστεί χωρίς μεγάλες καθυστερήσεις. Ως εκ τούτου, πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή οι σχετικές αρμοδιότητες.

(47) Τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες πρέπει να υπόκεινται στους κοινοτικούς κανόνες σχετικά με τις κατηγορίες προϊόντων, την επισήμανση και τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις. Πρέπει να συνοδεύονται από δελτίο ανάλυσης.

(48) Κρίνεται σκόπιμο, υπό ορισμένους όρους, να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να προβαίνει στο άνοιγμα και τη διαχείριση δασμολογικών ποσοστώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται σύμφωνα με τη Συνθήκη ή από άλλες πράξεις του Συμβουλίου.

(49) Η πλεονασματική παραγωγή οίνου στην Κοινότητα αυξήθηκε λόγω των παραβιάσεων της μεταβατικής απαγόρευσης των νέων φυτεύσεων. Υπάρχει στην Κοινότητα ένας σημαντικός αριθμός παράνομων φυτεύσεων που αποτελούν πηγή αθέμιτου ανταγωνισμού και επιδεινώνουν τα προβλήματα του τομέα.

(50) Όσον αφορά τις παράνομα φυτευμένες εκτάσεις, πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ εκείνων που φυτεύθηκαν πριν ή μετά από την 1η Σεπτεμβρίου 1998, ιδίως όσον αφορά τις υποχρεώσεις των παραγωγών για τις εκτάσεις.

(51) Μέχρι στιγμής, οι εκτάσεις που φυτεύθηκαν παράνομα πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1998 δεν αποτελούν αντικείμενο υποχρεωτικής εκρίζωσης. Οι σχετικοί παραγωγοί πρέπει να υποχρεούνται να διευθετήσουν το θέμα αυτό καταβάλλοντας ένα τέλος. Εάν δεν έχει διευθετηθεί το θέμα των εκτάσεων αυτών έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009, οι παραγωγοί πρέπει να υποχρεούνται να εκριζώσουν τις φυτεύσεις στις σχετικές εκτάσεις με δικές τους δαπάνες. Η μη τήρηση της εν λόγω υποχρεωτικής εκρίζωσης συνεπάγεται κυρώσεις.

(52) Οι εν λόγω εκτάσεις οι οποίες φυτεύθηκαν κατά παράβαση της σχετικής απαγόρευσης μετά την 1η Σεπτεμβρίου 1998 πρέπει να εκριζωθούν κατ’ εφαρμογή της κύρωσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999. Για τη μη τήρηση της εν λόγω υποχρεωτικής εκρίζωσης επιβάλλονται χρηματικές ποινές.

(53) Εν αναμονή της εφαρμογής των μέτρων διευθέτησης και εκρίζωσης, ο οίνος που προέρχεται από εκτάσεις που έχουν φυτευθεί κατά παράβαση της απαγόρευσης και δεν έχουν διευθετηθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 δεν πρέπει να διατίθεται στην αγορά παρά μόνο για απόσταξη με δαπάνες του σχετικού παραγωγού. Η παρουσίαση συμφωνητικών απόσταξης από τους παραγωγούς διασφαλίζει καλύτερα την παρακολούθηση του κανόνα αυτού απ’ ό,τι τα μέτρα που ίσχυαν προηγουμένως.

(54) Παρόλο που η μεταβατική απαγόρευση των νέων φυτεύσεων έφερε κάποιο αποτέλεσμα στην ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά, ταυτόχρονα δημιούργησε εμπόδια για τους ανταγωνιστικούς παραγωγούς που επιθυμούν να ανταποκριθούν με ευελιξία στην αυξανόμενη ζήτηση.

(55) Δεδομένου ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμη ισορροπία της αγοράς και ότι τα συνοδευτικά μέτρα όπως το καθεστώς εκρίζωσης απαιτεί χρόνο για να παράγει αποτελέσματα, είναι σκόπιμο να διατηρηθεί η απαγόρευση των νέων φυτεύσεων έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, ημερομηνία κατά την οποία θα πρέπει ωστόσο να αρθεί οριστικά προκειμένου να επιτραπεί στους ανταγωνιστικούς παραγωγούς να ανταποκριθούν ελεύθερα στους όρους της αγοράς.

(56) Η υφιστάμενη έγκριση νέων φυτεύσεων για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, τον αναδασμό και την απαλλοτρίωση, καθώς και την πειραματική αμπελουργία δεν έχει διαταράξει την αμπελοοινική αγορά και θα πρέπει κατά συνέπεια να διατηρηθεί με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων.

(57) Τα δικαιώματα αναφύτευσης πρέπει να συνεχίσουν να χορηγούνται σε περίπτωση που οι παραγωγοί αναλαμβάνουν να εκριζώσουν τις αντίστοιχες εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας δεδομένου ότι το καθαρό αποτέλεσμα των φυτεύσεων αυτών στην παραγωγή είναι μάλλον ουδέτερο.

(58) Επιπλέον, τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να επιτρέπουν τη μεταβίβαση δικαιωμάτων αναφύτευσης από μία εκμετάλλευση σε άλλη με την επιφύλαξη αυστηρών ελέγχων και εφόσον η εν λόγω μεταβίβαση εντάσσεται σε μία πολιτική ποιότητας ή αφορά τις μητρικές φυτείες εμβολιοληψίας ή συνδυάζεται με την μεταβίβαση ενός μέρους της εκμετάλλευσης. Οι μεταβιβάσεις αυτές πρέπει να πραγματοποιούνται εντός του ίδιου κράτους μέλους.

(59) Για να βελτιωθεί η διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού και να ενθαρρυνθεί η αποτελεσματική χρησιμοποίηση των δικαιωμάτων φύτευσης κατά τρόπον ώστε να αμβλυνθούν ακόμη περισσότερο οι συνέπειες των μεταβατικών περιορισμών φύτευσης, πρέπει να διατηρηθεί το σύστημα εθνικών ή περιφερειακών αποθεματικών.

(60) Πρέπει να παρασχεθεί στα κράτη μέλη ευρεία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τη διαχείριση των αποθεματικών, με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων, ώστε να καταστεί δυνατή η καλύτερη προσαρμογή της χρησιμοποίησης των δικαιωμάτων φύτευσης αυτών των αποθεματικών στις τοπικές ανάγκες. Η ευχέρεια αυτή πρέπει να περιλαμβάνει τη δυνατότητα αγοράς δικαιωμάτων φύτευσης, για την τροφοδότηση των αποθεματικών και τη δυνατότητα πώλησης των δικαιωμάτων φύτευσης που προέρχονται από αυτά. Προς τον σκοπό αυτό, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν το σύστημα αποθεματικού, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούν να αποδεικνύουν ότι διαθέτουν αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης των δικαιωμάτων φύτευσης.

(61) Η χορήγηση ειδικών πλεονεκτημάτων στους νέους παραγωγούς μπορεί να διευκολύνει όχι μόνο την εγκατάστασή τους, αλλά και την προσαρμογή της διάρθρωσης της εκμετάλλευσής τους μετά την αρχική τους εγκατάσταση· κατά συνέπεια οι παραγωγοί αυτοί μπορούν να τύχουν της δωρεάν χορήγησης δικαιωμάτων που προέρχονται από τα αποθεματικά.

(62) Για να εξασφαλιστεί η βέλτιστη δυνατή χρησιμοποίηση των πόρων και η καλύτερη δυνατή προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση, πρέπει τα δικαιώματα φύτευσης να χρησιμοποιούνται από τους κατόχους τους εντός εύλογης προθεσμίας ή, εφόσον δεν χρησιμοποιούνται, να παρέχονται ή να επανέρχονται στα αποθεματικά. Για τους ίδιους λόγους, πρέπει τα δικαιώματα που προέρχονται από τα αποθεματικά να χορηγούνται εντός εύλογης προθεσμίας.

(63) Τα κράτη μέλη των οποίων η παραγωγή είναι μικρότερη από 25.000 εκατόλιτρα ανά έτος δεν επηρεάζει σημαντικά την ισορροπία της αγοράς. Τα εν λόγω κράτη μέλη πρέπει συνεπώς να εξαιρεθούν από τη μεταβατική απαγόρευση των νέων φυτεύσεων αλλά πρέπει επίσης να μην έχουν πρόσβαση στο καθεστώς εκρίζωσης.

(64) Πρέπει να θεσπιστεί καθεστώς εκρίζωσης ως συμπληρωματικό συνοδευτικό μέτρο που στοχεύει στη δημιουργία τομέα ο οποίος προσαρμόζεται στους όρους της αγοράς. Στην περίπτωση που οι παραγωγοί θεωρούν ότι οι όροι σε ορισμένες περιοχές δεν συντελούν σε βιώσιμη παραγωγή, πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να μειώσουν το κόστος τους, να αποσύρουν μόνιμα τις εκτάσεις αυτές από την αμπελοκαλλιέργεια και να στραφούν σε εναλλακτικές δραστηριότητες στα σχετικά αγροτεμάχια ή να αποσυρθούν εξ ολοκλήρου από τη γεωργική παραγωγή.

(65) Η πείρα έδειξε ότι αν δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να επιτρέψουν την εκρίζωση έναντι καταβολής πριμοδότησης υπάρχει κίνδυνος το μέτρο και οι επακόλουθες συνέπειές του στην προσφορά να μην είναι αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με το υφιστάμενο καθεστώς, οι παραγωγοί πρέπει γενικά να είναι επιλέξιμοι για το καθεστώς εκρίζωσης και να έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν εάν θα το εφαρμόσουν. Επιπλέον, πρέπει να τους χορηγείται ενίσχυση ανά εκτάριο εκριζωμένων αμπέλων.

(66) Τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να καθορίζουν, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, τα ειδικά επίπεδα της πριμοδότησης εκρίζωσης εντός ορισμένων ορίων που καθορίζονται από την Επιτροπή.

(67) Για να διασφαλιστεί η υπεύθυνη μεταχείριση των εκτάσεων που αποτελούν αντικείμενο εκρίζωσης, η χορήγηση της πριμοδότησης πρέπει να εξαρτάται από την τήρηση εκ μέρους των σχετικών παραγωγών των ισχυόντων περιβαλλοντικών κανόνων. Σε περίπτωση διαπίστωσης μη τήρησης, πρέπει να προβλέπεται αντίστοιχη μείωση της πριμοδότησης εκρίζωσης.

(68) Για την αποφυγή περιβαλλοντικών προβλημάτων, τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να αποκλείουν την εκρίζωση στις ορεινές και απόκρημνες περιοχές και σε εκείνες που παρουσιάζουν περιβαλλοντικά προβλήματα, υπό ειδικούς όρους. Τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να σταματήσουν την εκρίζωση εφόσον η συνολική έκταση που αποτέλεσε αντικείμενο εκρίζωσης ανήλθε στο 10% των εκτάσεων αμπελοκαλλιέργειας.

(69) Η γεωργική έκταση που χρησίμευε προηγουμένως για την αμπελοκαλλιέργεια, μετά την εκρίζωση, θα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως επιλέξιμη έκταση στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης και να χορηγηθεί γι’ αυτήν η μέση περιφερειακή αποσυνδεδεμένη άμεση ενίσχυση η οποία για δημοσιονομικούς λόγους δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 350 ευρώ/εκτάριο.

(70) Η εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς μπορεί ενδεχομένως να παρεμποδιστεί από τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων. Οι διατάξεις της Συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις πρέπει συνεπώς να εφαρμόζονται στα προϊόντα που καλύπτονται από την κοινή οργάνωση αμπελοοινικής αγοράς. Ωστόσο, οι διατάξεις για την πριμοδότηση εκρίζωσης και ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης δεν πρέπει από μόνα τους να αποκλείουν τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων για τους ίδιους λόγους.

(71) Για τη καλύτερη διαχείριση του αμπελοοινικού δυναμικού, κρίνεται σκόπιμο τα κράτη μέλη να κοινοποιούν στην Επιτροπή απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να βασίζονται στο υφιστάμενο αμπελουργικό μητρώο. Για να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να διαβιβάσουν την απογραφή, η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή πρέπει να χορηγείται στα κράτη μέλη εκείνα τα οποία διαβίβασαν την απογραφή.

(72) Για να είναι διαθέσιμες οι πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την πραγματοποίηση των κατάλληλων πολιτικών και των διοικητικών επιλογών, οι παραγωγοί οινοποιήσιμων σταφυλιών, γλεύκους και οίνου πρέπει να υποβάλουν δηλώσεις συγκομιδής. Τα κράτη μέλη πρέπει να απαιτούν από τους εμπόρους οινοποιήσιμων σταφυλιών να δηλώνουν κάθε έτος τις ποσότητες που διαθέτουν στην αγορά από την τελευταία συγκομιδή. Οι παραγωγοί γλεύκους και οίνου και οι έμποροι εκτός από τους εμπόρους λιανικής πώλησης πρέπει να δηλώνουν τα αποθέματα γλεύκους και οίνου.

(73) Για την επίτευξη ικανοποιητικού επιπέδου ιχνηλασιμότητας των σχετικών προϊόντων, ιδίως προς το συμφέρον της προστασίας των καταναλωτών, πρέπει να προβλεφθεί για όλα τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό να διαθέτουν συνοδευτικό έγγραφο κατά την κυκλοφορία τους την Κοινότητα.

(74) Τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[15].

(75) Οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής[16].

(76) Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να κοινοποιούν αμοιβαία τις αναγκαίες πληροφορίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(77) Για να διασφαλιστεί η τήρηση των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, είναι αναγκαία η πραγματοποίηση ελέγχων και η επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη τήρησης των υποχρεώσεων αυτών. Ως εκ τούτου, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα για τη θέσπιση των αντίστοιχων κανόνων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ενισχύσεων και την υποχρέωση υποβολής στοιχείων των κρατών μελών.

(78) Οι αρχές των κρατών μελών πρέπει να είναι υπεύθυνες για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό και πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις ώστε η Επιτροπή να δύναται να παρακολουθεί και να εξασφαλίζει τη συμμόρφωση αυτή.

(79) Για να προβλεφθεί η ένταξη του αμπελοοινικού τομέα στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, όλες οι αμπελουργικές εκτάσεις που καλλιεργούνται πρέπει να είναι επιλέξιμες για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς[17].

(80) Οι οινοπαραγωγοί στη Βουλγαρία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Εσθονία, την Κύπρο, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία πρέπει να επωφεληθούν από την εισαγωγή του αμπελοοινικού τομέα στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης υπό τους ίδιους όρους με τους οινοπαραγωγούς της Κοινότητας με τη σύνθεσή της στις 30 Απριλίου 2004. Συνεπώς, για τον αμπελοοινικό τομέα στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης δεν πρέπει να εφαρμοστεί το χρονοδιάγραμμα αυξήσεων που προβλέπεται στο άρθρο 143α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

(81) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 του Συμβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1999 σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων στις τρίτες χώρες[18], ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2000 για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά[19] και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.

(82) Η μετάβαση από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και άλλων κανονισμών του αμπελοοινικού τομέα προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα τα οποία δεν εξετάζονται στον παρόντα κανονισμό. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο αυτό, πρέπει να επιτραπεί στην Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα. Πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να επιλύσει ειδικά πρακτικά προβλήματα,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Τίτλος I Εισαγωγικές διατάξεις

Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους ειδικούς κανόνες που εφαρμόζονται στην παραγωγή και στην εμπορία των ακόλουθων προϊόντων:

Κωδικός ΣΟ | Περιγραφή |

0806 10 90 | Νωπά σταφύλια εκτός από τα επιτραπέζια σταφύλια |

2009 61 2009 69 | Χυμοί σταφυλιών (στους οποίους περιλαμβάνεται και το γλεύκος σταφυλιών) |

2204 30 92 2204 30 94 2204 30 96 2204 30 98 | Άλλα γλεύκη σταφυλιών, εκτός αυτών που έχουν υποστεί ζύμωση έστω και αν η ζύμωση έχει ανασταλεί με άλλο τρόπο εκτός από αυτόν της προσθήκης αλκοόλης |

2204 | Οίνος από νωπά σταφύλια, συμπεριλαμβανομένων των αλκοολομένων οίνων· γλεύκη σταφυλιών εκτός από αυτών της κλάσης 2009, με εξαίρεση των λοιπών γλευκών σταφυλιών και διακρίσεων 2204 30 92, 2204 30 94, 2204 30 96 και 2204 30 98 |

2206 00 10 | Οίνος δευτερίας |

2209 00 11 | Ξύδι από κρασί |

2209 00 19 |

2307 00 11 | Οινολάσπες |

2307 00 19 |

2308 90 11 | Στέμφυλα (τσίπουρα) |

2308 90 19 |

2. Όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο παρών κανονισμός προβλέπει:

α) μέτρα στήριξης·

β) κανονιστικά μέτρα·

γ) κανόνες για τις συναλλαγές με τρίτες χώρες·

δ) κανόνες που διέπουν το δυναμικό παραγωγής.

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ορισμοί που ορίζονται στο παράρτημα I.

Τίτλος II Μέτρα στήριξης

Κεφάλαιο I Προγράμματα στήριξης

Τμήμα 1 Εισαγωγικές διατάξεις

Άρθρο 3 Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν κεφάλαιο καθορίζει τους κανόνες που διέπουν τη χορήγηση των κοινοτικών πόρων στα κράτη μέλη και τη χρησιμοποίηση των πόρων αυτών από τα κράτη μέλη, μέσω εθνικών προγραμμάτων στήριξης (στο εξής «προγράμματα στήριξης»), για τη χρηματοδότηση ειδικών μέτρων στήριξης που προορίζονται να ενισχύσουν τον αμπελοοινικό τομέα.

Άρθρο 4 Συμβατότητα και συνοχή

1. Τα προγράμματα στήριξης πρέπει να είναι σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο και να συνάδουν με τις δραστηριότητες, τις πολιτικές και τις προτεραιότητες της Κοινότητας.

2. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τα προγράμματα στήριξης και εξασφαλίζουν ότι καταρτίζονται και εφαρμόζονται κατά αντικειμενικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση των σχετικών παραγωγών και την ανάγκη να αποφευχθεί η μη δικαιολογημένη άνιση μεταχείριση μεταξύ των παραγωγών.

3. Δεν χορηγείται στήριξη:

α) για σχέδια έρευνας και μέτρα στήριξης των σχεδίων έρευνας·

β) για μέτρα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.

Τμήμα 2 Προγράμματα στήριξης

Άρθρο 5 Υποβολή προγραμμάτων στήριξης

1. Κάθε κράτος μέλος παραγωγός που αναφέρεται στο παράρτημα II υποβάλλει στην Επιτροπή, για πρώτη φορά στις 30 Απριλίου 2008 το αργότερο, σχέδιο προγράμματος στήριξης για πέντε έτη που περιλαμβάνει μέτρα σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο.

Τα μέτρα στήριξης καταρτίζονται στο γεωγραφικό επίπεδο το οποίο τα κράτη μέλη θεωρούν το πιο ενδεδειγμένο. Πριν από την υποβολή στην Επιτροπή, το πρόγραμμα στήριξης αποτελεί αντικείμενο διαβούλευσης με τις αρμόδιες αρχές και τους οργανισμούς στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο.

Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει ένα μόνο σχέδιο προγράμματος στο οποίο μπορεί να λαμβάνονται υπόψη οι περιφερειακές ιδιαιτερότητες.

2. Τα προγράμματα στήριξης αρχίζουν να ισχύουν τρεις μήνες μετά την ημερομηνία υποβολή τους στην Επιτροπή.

Ωστόσο, εάν το πρόγραμμα που έχει υποβληθεί δεν πληροί τους όρους που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά το κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποβάλλει αναθεωρημένο πρόγραμμα στην Επιτροπή. Το αναθεωρημένο πρόγραμμα αρχίζει να ισχύει δύο μήνες από την κοινοποίησή του, εκτός αν παραμένει μη συμβατό, περίπτωση στην οποία εφαρμόζεται το παρόν εδάφιο.

3. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών στις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 6 Περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης

Τα προγράμματα στήριξης αποτελούνται από τα ακόλουθα στοιχεία:

α) λεπτομερή περιγραφή των προτεινόμενων μέτρων καθώς και των ποσοτικοποιημένων στόχων τους·

β) τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων·

γ) εκτίμηση που δείχνει τον αναμενόμενο τεχνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο·

δ) χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων·

ε) γενικό δημοσιονομικό πίνακα με τους πόρους που διατίθενται και την προβλεπόμενη ενδεικτική κατανομή των πόρων μεταξύ των μέτρων σύμφωνα με τα ανώτατα όρια που προβλέπονται στο παράρτημα II·

στ) απόδειξη συμβατότητας και συνοχής μεταξύ των διαφόρων μέτρων του προγράμματος·

ζ) τα κριτήρια και τους ποσοτικούς δείκτες προς χρησιμοποίηση για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση καθώς και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να διασφαλιστεί ότι τα προγράμματα εφαρμόζονται καταλλήλως και αποτελεσματικά·

η) τα κριτήρια και τους δείκτες προς χρησιμοποίηση για να εξακριβωθεί ότι τα προγράμματα στήριξης υποβάλλονται και εφαρμόζονται με αντικειμενικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση των σχετικών παραγωγών και την ανάγκη αποφυγής μη δικαιολογημένης άνισης μεταχείρισης μεταξύ των παραγωγών·

θ) τις διατάξεις για τους ελέγχους και τις κυρώσεις·

ι) τον ορισμό των αρμόδιων αρχών και οργανισμών που είναι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του προγράμματος.

Άρθρο 7 Επιλέξιμα μέτρα

Τα προγράμματα στήριξης περιλαμβάνουν μέτρα προώθησης στις αγορές τρίτων χωρών σύμφωνα με το άρθρο 9.

Περιλαμβάνουν επίσης τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα μέτρα:

α) αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων·

β) πρώιμος τρύγος·

γ) ταμεία αλληλοβοήθειας·

δ) ασφάλεια συγκομιδής.

Άρθρο 8 Γενικοί κανόνες για τα προγράμματα στήριξης

1. Η χορήγηση των διαθέσιμων κοινοτικών πόρων καθώς και τα δημοσιονομικά ανώτατα όρια αναφέρονται στο παράρτημα II.

2. Η κοινοτική στήριξη αφορά μόνο τις επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά την υποβολή των σχετικών προγραμμάτων στήριξης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.

3. Τα κράτη μέλη δεν συμβάλλουν στο κόστος των μέτρων που (συγ)χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα δυνάμει των προγραμμάτων στήριξης.

4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν κρατική ενίσχυση σύμφωνα με τους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις για τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 9 και στο άρθρο 13.

Το ανώτατο ποσοστό ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, εφαρμόζεται στη συνολική δημόσια (συγ)χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων τόσο των κοινοτικών όσο και των εθνικών πόρων.

Τμήμα 3 Ειδικά μέτρα στήριξης

Άρθρο 9 Προώθηση σε αγορές τρίτων χωρών

1. Η στήριξη στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου καλύπτει μέτρα ενημέρωσης ή προώθησης σε τρίτες χώρες για τους κοινοτικούς οίνους και συνεπώς βελτιώνει την ανταγωνιστικότητά τους στις εν λόγω χώρες.

2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν οίνους με προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις ή οίνους με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου.

3. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν:

α) δημόσιες σχέσεις, μέτρα προώθησης ή διαφήμισης, ιδίως εκείνα που τονίζουν τα πλεονεκτήματα των κοινοτικών προϊόντων, σε σχέση με την ποιότητα, την ασφάλεια των τροφίμων ή την προστασία του περιβάλλοντος·

β) συμμετοχή σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις διεθνούς σημασίας·

γ) ενημερωτικές εκστρατείες, ιδίως για τα κοινοτικά συστήματα που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τη βιολογική παραγωγή·

δ) μελέτες νέων αγορών, αναγκαίες για τη διεύρυνση των εμπορικών διεξόδων·

ε) μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των μέτρων προώθησης και ενημέρωσης.

4. Η κοινοτική συνδρομή στις δραστηριότητες προώθησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50% της επιλέξιμης δαπάνης.

5. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τουλάχιστον τους κοινοτικούς πόρους που αναφέρονται στο παράρτημα II για τα μέτρα προώθησης στις αγορές τρίτων χωρών. Οι πόροι που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό δεν είναι διαθέσιμοι για άλλα μέτρα.

Άρθρο 10 Αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων

1. Στόχος των μέτρων της αναδιάρθρωσης και μετατροπής των αμπελώνων είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των οινοπαραγωγών.

2. Η αναδιάρθρωση και η μετατροπή των αμπελώνων χρηματοδοτείται σύμφωνα με το παρόν άρθρο μόνο εάν τα κράτη μέλη υποβάλουν απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους σύμφωνα με το άρθρο 100.

3. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων μπορεί να καλύπτει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:

α) τη μετατροπή ποικιλίας, συμπεριλαμβανομένων του επανεμβολιασμού·

β) την επαναφύτευση αμπελώνων·

γ) τις βελτιώσεις των τεχνικών διαχείρισης των αμπελώνων.

Δεν καλύπτεται η κανονική ανανέωση των αμπελώνων που προσεγγίζουν το τέλος της φυσικής τους ζωής.

4. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων λαμβάνει τις ακόλουθες μορφές:

α) αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος τις οποίες έχουν υποστεί λόγω της εφαρμογής του μέτρου·

β) συμβολή στο κόστος της αναδιάρθρωσης και της μετατροπής.

5. Η αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) μπορεί να καλύπτει έως και το 100% της σχετικής απώλειας και μπορεί να λάβει μία από τις ακόλουθες μορφές:

α) κατά παρέκκλιση των διατάξεων του κεφαλαίου II του τίτλου V, η επιτρεπόμενη συνύπαρξη των παλαιών και νέων αμπελώνων κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου η οποία δεν υπερβαίνει τα 3 έτη, μέχρι το τέλος του μεταβατικού καθεστώτος που αφορά τα δικαιώματα φύτευσης, δηλαδή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013 το αργότερο·

β) οικονομική αποζημίωση.

6. Η συμβολή της Κοινότητας στις πραγματικές δαπάνες που συνδέονται με την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή αμπελώνων δεν υπερβαίνει το 50% των δαπανών αυτών. Στις περιφέρειες που κατατάσσονται στις περιφέρειες σύγκλισης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1083/2006, η κοινοτική συνδρομή στις δαπάνες για την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή δεν υπερβαίνει το 75%.

Άρθρο 11 Πρώιμος τρύγος

1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως πρώιμος τρύγος νοείται η ολική καταστροφή ή η απομάκρυνση των σταφυλιών που δεν έχουν ακόμη ωριμάσει, μειώνοντας έτσι την απόδοση του σχετικού αγροτεμαχίου στο μηδέν.

2. Η στήριξη για πρώιμο τρύγο συμβάλλει στην αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά στην Κοινότητα ώστε να αποφευχθούν οι κρίσεις της αγοράς.

3. Η στήριξη για τον πρώιμο τρύγο μπορεί να χορηγείται με την μορφή κατ’ αποκοπή ενίσχυσης ανά εκτάριο που καθορίζεται από το σχετικό κράτος μέλος.

Η ενίσχυση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50% του συνόλου των άμεσων δαπανών καταστροφής ή απομάκρυνσης των σταφυλιών και της απώλειας εισοδήματος που προκύπτει από την καταστροφή ή την απομάκρυνση των σταφυλιών.

4. Τα σχετικά κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα που βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια ώστε να διασφαλίζεται ότι το μέτρο πρώιμου τρύγου δεν οδηγεί στην αποζημίωση μεμονωμένων οινοπαραγωγών καθ’ υπέρβαση των ανωτάτων ορίων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο.

Άρθρο 12 Ταμεία αλληλοβοήθειας

1. Στο πλαίσιο της στήριξης για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας παρέχεται βοήθεια στους παραγωγούς που θέλουν να ασφαλιστούν οι ίδιοι έναντι των διακυμάνσεων της αγοράς.

2. Η στήριξη για τη σύσταση των ταμείων αλληλοβοήθειας μπορεί να χορηγηθεί με την μορφή προσωρινής και φθίνουσας ενίσχυσης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών των ταμείων.

Άρθρο 13 Ασφάλεια συγκομιδής

1. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής συμβάλλει στην προστασία των εισοδημάτων των παραγωγών για απώλειες που προκλήθηκαν από φυσικές καταστροφές, δυσμενή καιρικά φαινόμενα, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.

2. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής μπορεί να χορηγηθεί με την μορφή χρηματοδοτικής κοινοτικής συνδρομής, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει:

α) 80% του κόστους των ασφαλίστρων, που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι των ζημιών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα τα οποία μπορούν να θεωρηθούν φυσικές καταστροφές·

β) 50% του κόστους των ασφαλίστρων, που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι:

- απωλειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλων απωλειών που προέρχονται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα·

- απωλειών που προκαλούνται από ασθένειες ζώων ή φυτών ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.

3. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής μπορεί να χορηγηθεί μόνον εάν οι σχετικές αποζημιώσεις δεν καλύπτουν πάνω από το 100% της απώλειας εισοδήματος, λαμβανομένων υπόψη τυχόν αποζημιώσεων που λαμβάνουν οι παραγωγοί από άλλα καθεστώτα ενίσχυσης σε σχέση με τους ασφαλιζόμενους κινδύνους.

4. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό στην αγορά ασφαλιστικών προϊόντων.

Άρθρο 14 Πολλαπλή συμμόρφωση

1. Εφόσον διαπιστωθεί ότι ο γεωργός δεν έχει συμμορφωθεί όσον αφορά την εκμετάλλευσή του, κατά την χρονική περίοδο των πέντε ετών από την καταβολή της ενίσχυσης στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για αναδιάρθρωση και μετατροπή ή κατά την διάρκεια της περιόδου του ενός έτους από την καταβολή της ενίσχυσης στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για τον πρώιμο τρύγο, με τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης και τις απαιτήσεις για την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και εφόσον η μη συμμόρφωση είναι αποτέλεσμα ενέργειας ή παράλειψης για την οποία ευθύνεται άμεσα ο γεωργός, το ποσό της ενίσχυσης μειώνεται ή ακυρώνεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση, τον διαρκή χαρακτήρα και την επανάληψη της μη συμμόρφωσης, και ο γεωργός, ενδεχομένως, υποχρεούται να επιστρέψει την ενίσχυση σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στις εν λόγω διατάξεις.

2. Οι κανόνες καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 144 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 όσον αφορά τη μερική ή την πλήρη μείωση ή ανάκτηση της στήριξης από το σχετικό κράτος μέλος.

Τμήμα 4 Γενικές διατάξεις

Άρθρο 15 Υποβολή έκθεσης και αξιολόγηση

1. Την 1η Μαρτίου κάθε έτους το αργότερο, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση για την εφαρμογή, κατά το προηγούμενο έτος, των μέτρων που προβλέπονται στα προγράμματα στήριξής τους.

Οι εκθέσεις αυτές αναφέρουν και περιγράφουν τα μέτρα για τα οποία χορηγήθηκε κοινοτική στήριξη στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης και περιλαμβάνουν λεπτομέρειες για την εφαρμογή του μέτρου προώθησης που αναφέρεται στο άρθρο 9.

2. Την 1η Μαρτίου 2011 το αργότερο και στη συνέχεια την 1η Μαρτίου 2014 το αργότερο, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή αξιολόγηση των δαπανών και των οφελών των προγραμμάτων στήριξης καθώς και ένδειξη για τον τρόπο αύξησης της αποτελεσματικότητάς τους.

Την 31η Δεκεμβρίου 2011 το αργότερο, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή του μέτρου προώθησης που αναφέρεται στο άρθρο 9.

Άρθρο 16 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) τη μορφή της παρουσίασης των προγραμμάτων στήριξης·

β) κανόνες σχετικά με τις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης μετά την έναρξη ισχύος τους·

γ) λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 9 έως 13·

δ) τους όρους που εφαρμόζονται για την κοινοποίηση και τη δημοσίευση της στήριξης που χρηματοδοτείται από τους κοινοτικούς πόρους·

ε) λεπτομέρειες για την υποβολή έκθεσης.

Κεφάλαιο II Μεταφορά πόρων

Άρθρο 17 Μεταφορά πόρων στην αγροτική ανάπτυξη

1. Από το έτος προϋπολογισμού 2009, τα ποσά που καθορίζονται στην παράγραφο 2 τα οποία βασίζονται στις προγενέστερες δαπάνες στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 για παρεμβάσεις που προορίζονται να ρυθμίσουν τις γεωργικές αγορές, όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, θα είναι διαθέσιμα ως συμπληρωματικοί κοινοτικοί πόροι για μέτρα στις περιοχές οινοπαραγωγής στο πλαίσιο των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.

2. Τα ακόλουθα ποσά θα είναι διαθέσιμα στα συγκεκριμένα ημερολογιακά έτη:

- 2009: 100 εκατ. ευρώ,

- 2010: 150 εκατ. ευρώ,

- 2011: 250 εκατ. ευρώ,

- 2012: 300 εκατ. ευρώ,

- 2013: 350 εκατ. ευρώ,

- από το 2014 και μετά : 400 εκατ. ευρώ.

3. Τα ποσά που ορίζονται στην παράγραφο 2 κατανέμονται μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με το παράρτημα III.

Τίτλος III Κανονιστικά μέτρα

Κεφάλαιο I Γενικοί κανόνες

Άρθρο 18 Ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου

1. Τα κράτη μέλη ταξινομούν τις οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που επιτρέπεται να φυτευθούν, να αναφυτευθούν ή να εμβολιαστούν στα εδάφη τους.

Οι ταξινομημένες ποικιλίες ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή προέρχονται από διασταύρωση μεταξύ του είδους αυτού και άλλων ειδών του γένους Vitis .

2. Τα κράτη μέλη δεν ταξινομούν τις ακόλουθες οινοποιήσιμες ποικίλες αμπέλου:

α) Noah·

β) Othello·

γ) Isabelle·

δ) Jacquez·

ε) Clinton·

στ) Herbemont.

3. Η φύτευση, η αναφύτευση ή ο εμβολιασμός μη ταξινομημένων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου επιτρέπονται μόνο για τους σκοπούς της έρευνας και των επιστημονικών πειραμάτων.

4. Οι εκτάσεις που έχουν φυτευτεί με μη ταξινομημένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου πρέπει να εκριζωθούν εκτός εάν η παραγωγή τους προορίζεται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του οινοπαραγωγού.

5. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των παραγωγών με τις παραγράφους 3 και 4.

6. Εφόσον οι οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου διαγράφονται από την ταξινόμηση, η εκρίζωση των εν λόγω ποικιλιών πραγματοποιείται εντός 15 ετών από τη διαγραφή τους.

Άρθρο 19 Παραγωγή και εμπορία

1. Τα προϊόντα που αναγράφονται στο παράρτημα IV και παράγονται στην Κοινότητα προέρχονται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες αναφέρονται στην ταξινόμηση που καταρτίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.

2. Η ονομασία κατηγορίας αμπελοοινικού προϊόντος, όπως προβλέπεται στο παράρτημα IV, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην Κοινότητα μόνο για την εμπορία προϊόντος το οποίο πληροί τους αντίστοιχους όρους του εν λόγω παραρτήματος.

Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να προσθέσει κατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων σε εκείνες που αναγράφονται στο παράρτημα IV.

3. Εκτός από τον εμφιαλωμένο οίνο για τον οποίο μπορεί να αποδειχθεί ότι η εμφιάλωση πραγματοποιήθηκε πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1971, ο οίνος που προέρχεται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες αναγράφονται στην ταξινόμηση που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, αλλά δεν περιλαμβάνεται σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο παράρτημα IV μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για κατανάλωση από τις οικογένειες οινοπαραγωγών, την παραγωγή ξυδιού από οίνο ή την απόσταξη.

Κεφάλαιο II Οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί

Άρθρο 20 Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν κεφάλαιο ορίζει τις επιτρεπόμενες οινολογικές πρακτικές και τους εφαρμοζόμενους περιορισμούς καθώς και τη διαδικασία βάσει της οποίας μπορεί να αποφασίσει η Επιτροπή για τις πρακτικές και τους περιορισμούς που εφαρμόζονται στην παραγωγή και την εμπορία προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 21 Οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί

1. Μόνο οι οινολογικές πρακτικές που επιτρέπονται από την κοινοτική νομοθεσία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή στην Κοινότητα των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται:

α) στους χυμούς σταφυλιών και στους συμπυκνωμένους χυμούς σταφυλιών·

β) στο γλεύκος σταφυλιών και στο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή χυμού σταφυλιών.

2. Οι εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές χρησιμοποιούνται μόνο για τους σκοπούς της επίτευξης ορθής οινοποίησης, συντήρησης και βελτίωσης των προϊόντων.

3. Τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό παράγονται στην Κοινότητα σύμφωνα με τους ειδικούς περιορισμούς που ορίζονται στο παράρτημα VI.

4. Τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, τα οποία έχουν παραχθεί σύμφωνα με μη εγκεκριμένες κοινοτικές ή, ενδεχομένως, εθνικές οινολογικές πρακτικές ή πρακτικές οι οποίες αντιβαίνουν στους περιορισμούς που ορίζονται στο παράρτημα VI, δεν διατίθενται στην αγορά στην Κοινότητα.

5. Ωστόσο, για τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό και τα οποία προορίζονται για εξαγωγή εφαρμόζονται οι οινολογικές πρακτικές και οι περιορισμοί που αναγνωρίζονται από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV) και όχι οι εγκεκριμένες κοινοτικές οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί.

Οι παραγωγοί δηλώνουν τα προϊόντα αυτά στα κράτη μέλη, τα οποία ελέγχουν τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις εξαγωγής.

Άρθρο 22 Αυστηρότερες οινολογικές πρακτικές που αποφασίζονται από τα κράτη μέλη

Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν ή να αποκλείσουν τη χρήση ορισμένων εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών δυνάμει της κοινοτικής νομοθεσίας για οίνους που παράγονται στο έδαφός τους με στόχο την ενίσχυση της διατήρησης των βασικών χαρακτηριστικών των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, των αφρωδών οίνων και των επιδόρπιων οίνων.

Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν τους εν λόγω περιορισμούς και αποκλεισμούς στην Επιτροπή, η οποία ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 23 Έγκριση οινολογικών πρακτικών και περιορισμών

1. Εκτός από τις οινολογικές πρακτικές που αφορούν τον εμπλουτισμό, την αύξηση της οξύτητας και τη μείωση της οξύτητας που αναγράφονται στο παράρτημα V και τους περιορισμούς που αναγράφονται στο παράρτημα VI, η έγκριση των οινολογικών πρακτικών και των περιορισμών όσον αφορά την παραγωγή και τη διατήρηση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό αποφασίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών υπό τους όρους που θα καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Άρθρο 24 Κριτήρια έγκρισης

Για την έγκριση των οινολογικών πρακτικών σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, η Επιτροπή:

α) βασίζεται στις οινολογικές πρακτικές που έχουν εγκριθεί από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου καθώς και στα αποτελέσματα της πειραματικής χρήσης των οινολογικών πρακτικών που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί·

β) λαμβάνει υπόψη της την προστασία της δημόσιας υγείας·

γ) λαμβάνει υπόψη της τους ενδεχόμενους κινδύνους παραπλάνησης των καταναλωτών λόγω των συγκεκριμένων προσδοκιών και αντιλήψεων σε σχέση με τη διαθεσιμότητα και την σκοπιμότητα των διεθνών μέσων για τον αποκλεισμό των κινδύνων αυτών·

δ) επιτρέπει τη διατήρηση των φυσικών και βασικών χαρακτηριστικών του οίνου και δεν προκαλεί ουσιαστική αλλαγή στη σύσταση του σχετικού προϊόντος·

ε) διασφαλίζει αποδεκτό ελάχιστο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος·

στ) τηρεί τους γενικούς κανόνες σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τους περιορισμούς που ορίζονται αντίστοιχα στα παραρτήματα III και IV.

Άρθρο 25 Μέθοδοι ανάλυσης

Οι μέθοδοι ανάλυσης που επιτρέπουν να διαπιστωθεί η σύσταση των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό και οι κανόνες που επιτρέπουν να διαπιστωθεί κατά πόσον τα προϊόντα αυτά έχουν αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασιών κατά παράβαση των επιτρεπόμενων οινολογικών πρακτικών εγκρίνονται και δημοσιεύονται από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου. Σε περίπτωση που δεν έχουν εγκριθεί μέθοδοι και κανόνες από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου, και δεν υπάρχουν σχετικές κοινοτικές μέθοδοι και κανόνες, οι μέθοδοι και οι κανόνες εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Άρθρο 26 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου και των παραρτημάτων III και IV θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Οι εν λόγω κανόνες μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές και περιορισμούς για τους αφρώδεις οίνους·

β) εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές και περιορισμούς για τους επιδόρπιους οίνους·

γ) με την επιφύλαξη του παραρτήματος VI σημείο Γ, τις διατάξεις που διέπουν την ανάμιξη (coupage) του γλεύκους σταφυλιών και των οίνων·

δ) σε περίπτωση που δεν υπάρχουν κοινοτικοί κανόνες για το θέμα αυτό, τις προδιαγραφές για την καθαρότητα και για τον προσδιορισμό των ουσιών που χρησιμοποιούνται στις οινολογικές πρακτικές·

ε) τους διοικητικούς κανόνες για την διενέργεια των εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών·

στ) τους όρους κατοχής, κυκλοφορίας και χρησιμοποίησης των προϊόντων του δεν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 21 και τις ενδεχόμενες εξαιρέσεις από τις απαιτήσεις του εν λόγω άρθρου, καθώς και τον καθορισμό των κριτηρίων που καθιστούν δυνατή την αποφυγή υπερβολικής αυστηρότητας σε μεμονωμένες περιπτώσεις·

ζ) τους όρους δυνάμει των οποίων τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν την κατοχή, την κυκλοφορία και τη χρησιμοποίηση προϊόντων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου, εκτός των απαιτήσεων του άρθρου 21, ή άλλες διατάξεις εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου.

Κεφάλαιο III Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις

Τμήμα 1 Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 27 Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) «ονομασία προέλευσης» η ονομασία μιας περιοχής, μιας συγκεκριμένης τοποθεσίας ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μιας χώρας που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν οίνο, έναν επιδόρπιο οίνο, έναν αφρώδη οίνο, έναν αεριούχο αφρώδη οίνο, έναν ημιαφρώδη οίνο ή έναν οίνο από υπερώριμα σταφύλια που πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

i) η ποιότητά του και τα χαρακτηριστικά του οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον που συμπεριλαμβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες·

ii) τα σταφύλια από τα οποία παράγεται προέρχονται αποκλειστικά από την γεωγραφική αυτή περιοχή·

iii) προέρχεται από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera.

β) «γεωγραφική ένδειξη» η ένδειξη που αναφέρεται σε μία περιοχή, μία συγκεκριμένη τοποθεσία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μία χώρα, που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν οίνο, έναν επιδόρπιο οίνο, έναν αφρώδη οίνο, έναν αεριούχο αφρώδη οίνο, έναν ημιαφρώδη οίνο ή έναν οίνο από υπερώριμα σταφύλια που πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

i) η ποιότητά του, τα χαρακτηριστικά του ή η φήμη του οφείλονται κυρίως στη γεωγραφική προέλευσή του·

ii) τουλάχιστον το 85% των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του προέρχονται αποκλειστικά από τη γεωγραφική αυτή περιοχή·

iii) προέρχεται από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis.

2. Οι παραδοσιακές ονομασίες θεωρούνται ονομασίες προέλευσης εφόσον:

α) περιγράφουν έναν οίνο·

β) αναφέρονται σε γεωγραφική ονομασία·

γ) πληρούν τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημεία i) έως iii).

3. Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν γεωγραφικές περιοχές σε τρίτες χώρες, είναι επιλέξιμες για προστασία στην Κοινότητα σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.

Τμήμα 2 Αίτησεις για χορήγηση προστασίασ

Άρθρο 28 Περιεχόμενο των αιτήσεων για χορήγηση προστασίας

1. Οι αιτήσεις για την προστασία ονομασιών ως ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων συνοδεύονται από τεχνικό φάκελο που περιλαμβάνει:

α) την ονομασία που πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προστασίας·

β) την ονομασία και τη διεύθυνση του αιτούντος·

γ) την προδιαγραφή του προϊόντος όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2·

δ) ένα ενιαίο έγγραφο με σύνοψη της προδιαγραφής του προϊόντος που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

2. Η προδιαγραφή του προϊόντος επιτρέπει στα ενδιαφερόμενα μέρη να ελέγξουν τους σχετικούς όρους παραγωγής της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.

Περιλαμβάνει:

α) περιγραφή του οίνου και τα βασικά φυσικά, χημικά, μικροβιολογικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του·

β) ενδεχομένως, τις ειδικές οινολογικές πρακτικές που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του οίνου·

γ) την οριοθέτηση της σχετικής γεωγραφικής περιοχής·

δ) την ανώτατη απόδοση ανά εκτάριο·

ε) την ένδειξη της ποικιλίας ή των ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες προέρχεται ο οίνος·

στ) τα λεπτομερή στοιχεία από τα οποία συνάγεται ο δεσμός με την ποιότητα, τη φήμη ή τα χαρακτηριστικά και το γεωγραφικό περιβάλλον ή τη γεωγραφική προέλευση·

ζ) τις ισχύουσες απαιτήσεις που ορίζονται από την κοινοτική ή εθνική νομοθεσία ή ενδεχομένως τις διατάξεις των διεπαγγελματικών οργανώσεων, οι οποίες σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι συμβατές με την κοινοτική νομοθεσία·

η) το όνομα και τη διεύθυνση των αρχών ή των οργανισμών που ελέγχουν την τήρηση των διατάξεων των προδιαγραφών καθώς και τα συγκεκριμένα καθήκοντά τους.

Άρθρο 29 Αίτηση για χορήγηση προστασίας που αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας

1. Σε περίπτωση που η αίτηση για χορήγηση προστασίας αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, πρέπει να περιλαμβάνει, επιπλέον των στοιχείων που προβλέπονται στο άρθρο 28, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η σχετική ονομασία προστατεύεται στη χώρα προέλευσης.

2. Η αίτηση αποστέλλεται στην Επιτροπή είτε απευθείας από τον αιτούντα είτε μέσω των αρχών της σχετικής τρίτης χώρας.

3. Η αίτηση για χορήγηση προστασίας συμπληρώνεται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύεται από πιστοποιημένη μετάφραση σε μία από αυτές τις γλώσσες.

Άρθρο 30 Αιτούντες

1. Οποιαδήποτε ενδιαφερόμενη ομάδα παραγωγών, ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ένας μεμονωμένος παραγωγός, μπορούν να υποβάλουν αίτηση για προστασία μίας ονομασίας προέλευσης ή μίας γεωγραφικής ένδειξης. Άλλα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να συμμετάσχουν στην αίτηση.

2. Οι παραγωγοί μπορούν να υποβάλουν αίτηση για χορήγηση προστασίας μόνο για οίνους τους οποίους παράγουν.

3. Σε περίπτωση ονομασίας που αφορά διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή ή παραδοσιακή ονομασία που συνδέεται με διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, μπορεί να υποβληθεί κοινή αίτηση.

Τμήμα 3 Διαδικασία χορήγησης προστασίας

Άρθρο 31 Εθνική προκαταρκτική διαδικασία

1. Οι αιτήσεις για χορήγηση προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 27, μίας ονομασίας προέλευσης ή μίας γεωγραφικής ένδειξης οίνων καταγωγής Κοινότητας υπόκεινται σε εθνική προκαταρκτική διαδικασία σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

2. Η αίτηση για χορήγηση προστασίας συμπληρώνεται στο κράτος μέλος από του οποίου το έδαφος προέρχεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.

3. Τα κράτη μέλη εξετάζουν εάν η αίτηση για χορήγηση προστασίας πληροί τους όρους που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.

Τα κράτη μέλη προβλέπουν εθνική διαδικασία που διασφαλίζει την ενδεδειγμένη δημοσίευση της αίτησης και προβλέπουν περίοδο τουλάχιστον δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης εντός της οποίας οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον και είναι εγκατεστημένο ή διαμένει στο έδαφός τους δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.

4. Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη δεν πληροί τις σχετικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας να μην υπάρχει συμβατότητα με την κοινοτική νομοθεσία γενικά, απορρίπτει την αίτηση.

5. Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι οι σχετικές απαιτήσεις πληρούνται, λαμβάνει θετική απόφαση με την οποία δύναται να χορηγήσει προσωρινή εθνική προστασία που ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία κατατέθηκε η αίτηση για προστασία στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 7. Το κράτος μέλος δημοσιεύει το ενιαίο έγγραφο και την προδιαγραφή του προϊόντος στο διαδίκτυο.

6. Το κράτος μέλος διασφαλίζει ότι οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 5 δημοσιοποιούνται και ότι οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει έννομο συμφέρον έχει τη δυνατότητα να υποβάλει ένσταση.

7. Σε περίπτωση θετικής απόφασης όπως αναφέρεται στην παράγραφο 5, τα σχετικά κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή αίτηση για χορήγηση προστασίας που περιλαμβάνει:

α) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του αιτούντος·

β) το ενιαίο έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 1 στοιχείο δ)·

γ) δήλωση του κράτους μέλους που αναφέρει ότι η αίτηση που υποβλήθηκε από τον αιτούντα πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού·

δ) τα στοιχεία της δημοσίευσης που αναφέρονται στην παράγραφο 6.

Τα έγγραφα αυτά διαβιβάζονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή συνοδεύονται από πιστοποιημένη μετάφραση σε μια από τις εν λόγω γλώσσες.

8. Η προσωρινή εθνική προστασία που αναφέρεται στην παράγραφο 5 παύει να ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 34.

9. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με το παρόν άρθρο το αργότερο την 1η Αυγούστου 2009.

Άρθρο 32 Εξέταση από την Επιτροπή

1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.

2. Η Επιτροπή εξετάζει εάν οι αιτήσεις για προστασία που αναφέρονται στο άρθρο 31 παράγραφος 7 πληρούν τους όρους που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.

3. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι οι όροι που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο πληρούνται, δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ενιαίο έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και τα στοιχεία της δημοσίευσης της προδιαγραφής του προϊόντος που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 5.

Σε αντίθετη περίπτωση, λαμβάνεται απόφαση, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, για την απόρριψη της αίτησης.

Άρθρο 33 Διαδικασία ένστασης

Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο άρθρο 32 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, οποιοδήποτε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, ή οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον, και είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε ένα κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση για χορήγηση προστασίας ή σε τρίτη χώρα, δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας δεόντως αιτιολογημένη δήλωση στην Επιτροπή.

Σε περίπτωση φυσικού ή νομικού προσώπου που είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε τρίτη χώρα, η δήλωση αυτή κατατίθεται είτε απευθείας είτε μέσω των αρχών της σχετικής τρίτης χώρας, εντός της προθεσμίας των δύο μηνών που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο.

Άρθρο 34 Απόφαση σχετικά με τη χορήγηση προστασίας

Με βάση τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, λαμβάνεται απόφαση, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, είτε για χορήγηση προστασίας στην ονομασία προέλευσης ή στην γεωγραφική ένδειξης που πληροί τους όρους που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο και είναι συμβατή με την κοινοτική νομοθεσία, είτε για απόρριψη της αίτησης εφόσον δεν πληρούνται οι όροι αυτοί.

Τμήμα 4 Ειδικές περιπτώσεις

Άρθρο 35 Ομώνυμα

1. Μία ονομασία η οποία είναι ομώνυμη με μία προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη μπορεί να είναι επιλέξιμη για προστασία ως ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, υπό τον όρο ότι διαφοροποιείται επαρκώς από την προστατευόμενη ονομασία ώστε να διασφαλίζεται ότι οι καταναλωτές δεν παραπλανούνται όσον αφορά την αληθινή γεωγραφική προέλευση των σχετικών οίνων.

2. Πλην αντιθέτων διατάξεων των κανόνων εφαρμογής της Επιτροπής, σε περίπτωση που η οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου περιλαμβάνει ή αποτελείται από προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, η ονομασία της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της επισήμανσης των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 36 Λόγοι απόρριψης της προστασίας

1. Οι ονομασίες που έχουν καταστεί κοινές δεν προστατεύονται ως ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις.

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοείται ως «ονομασία που έχει καταστεί κοινή» η ονομασία ενός οίνου η οποία παρόλο που συνδέεται με την τοποθεσία ή την περιοχή όπου το προϊόν είχε αρχικά παραχθεί ή είχε διατεθεί στην αγορά έχει πλέον καταστεί κοινή ονομασία οίνου στην Κοινότητα.

Για να προσδιοριστεί εάν μία ονομασία έχει καταστεί κοινή ή όχι πρέπει να ληφθούν υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες, ιδίως:

α) η υφιστάμενη κατάσταση στην Κοινότητα, ιδίως στις περιοχές κατανάλωσης·

β) οι σχετικές εθνικές ή κοινοτικές νομικές διατάξεις.

2. Μία ονομασία δεν προστατεύεται ως ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη εάν, λαμβανομένης υπόψη της φήμης ενός εμπορικού σήματος και της αναγνωρισιμότητάς του, η προστασία θα μπορούσε να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του οίνου.

Άρθρο 37 Σχέση με τα εμπορικά σήματα

1. Εφόσον μία ονομασία προέλευσης ή μία γεωγραφική ένδειξη προστατεύεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, η καταχώριση ενός εμπορικού σήματος που αντιστοιχεί σε μία από τις καταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 για προϊόν που εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που αναγράφονται στο παράρτημα IV απορρίπτεται εάν η αίτηση καταχώρισης του εμπορικού σήματος υποβάλλεται μετά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στην Επιτροπή και, κατά συνέπεια, χορηγείται προστασία για την ονομασία προέλευσης ή την γεωγραφική ένδειξη.

Τα εμπορικά σήματα που έχουν καταχωριστεί κατά παράβαση του πρώτου εδάφιου ακυρώνονται.

2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 36 παράγραφος 2, ένα εμπορικό σήμα η χρήση του οποίου αντιστοιχεί σε μία από τις καταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 2, για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ή έχει καταχωριστεί ή έχει καθιερωθεί με τη χρήση, εάν προβλέπεται η δυνατότητα αυτή από την σχετική νομοθεσία, στο έδαφος της Κοινότητας, πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης έχει υποβληθεί στην Επιτροπή, μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται και να ανανεωθεί κατά παρέκκλιση της προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης, υπό τον όρο ότι δεν υπάρχουν λόγοι για την ακύρωση ή την ανάκληση του εμπορικού σήματος όπως διευκρινίζεται στην οδηγία 89/104/ΕΟΚ[20] του Συμβουλίου ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 40/94[21] του Συμβουλίου.

Στις περιπτώσεις αυτές, επιτρέπεται η χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης μαζί με τα σχετικά εμπορικά σήματα.

Τμήμα 5 Προστασία και έλεγχος

Άρθρο 38 Προστασία

1. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις δύνανται να χρησιμοποιούνται από οποιονδήποτε επιχειρηματία διαθέτει στην αγορά οίνο ο οποίος παράγεται σύμφωνα με την αντίστοιχη προδιαγραφή του προϊόντος.

2. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις καθώς και οι οίνοι για τους οποίους χρησιμοποιούνται οι εν λόγω προστατευόμενες ονομασίες σύμφωνα με την προδιαγραφή του προϊόντος προστατεύονται από:

α) τυχόν άμεση ή έμμεση εμπορική χρήση προστατευόμενης ονομασίας:

- από συγκρίσιμα προϊόντα που δεν πληρούν την προδιαγραφή προϊόντος της προστατευόμενης ονομασίας, ή

- στο βαθμό που η χρήση αυτή εκμεταλλεύεται τη φήμη της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης·

β) κάθε κατάχρηση, απομίμηση ή επίκληση, έστω και αν αναφέρεται η πραγματική καταγωγή του προϊόντος ή της υπηρεσίας ή εάν η προστατευόμενη ονομασία είναι μεταφρασμένη ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «στυλ», «τύπος», «μέθοδος», «όπως παράγεται στ.», «απομίμηση», «γεύση», «είδος» ή άλλες ανάλογες·

γ) κάθε άλλη ψευδή ή παραπλανητική ένδειξη σχετική με την προέλευση, την καταγωγή, τον χαρακτήρα ή τις βασικές ιδιότητες του προϊόντος στην εξωτερική ή εσωτερική συσκευασία, στο διαφημιστικό υλικό ή τα έγγραφα που αφορούν τον σχετικό οίνο και τη συσκευασία του προϊόντος στα εμπορευματοκιβώτια που ενδέχεται να δημιουργήσουν εσφαλμένες εντυπώσεις όσον αφορά την καταγωγή του·

δ) κάθε άλλη πρακτική ικανή να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική καταγωγή του προϊόντος.

3. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις δεν καθίστανται κοινές στην Κοινότητα κατά την έννοια του άρθρου 36 παράγραφος 1.

4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν τις παράνομες χρήσεις των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών, ενδείξεων όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 39 Μητρώο

Η Επιτροπή καταρτίζει και διατηρεί ηλεκτρονικό μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων των οίνων το οποίο είναι διαθέσιμο για το κοινό.

Άρθρο 40 Αρμόδιοι οργανισμοί ελέγχου

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν την αρχή ή τις αρχές που είναι αρμόδιες για τους ελέγχους σχετικά με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από το παρόν κεφάλαιο σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν διεπαγγελματικές οργανώσεις για τη διενέργεια των ελέγχων αυτών εάν αυτές προσφέρουν επαρκή εχέγγυα αντικειμενικότητας και αμεροληψίας.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όλοι οι επιχειρηματίες που πληρούν τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου καλύπτονται από σύστημα ελέγχων.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις αρχές ή τις οργανώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα ονόματα και τις διευθύνσεις τους και εξασφαλίζει την ενημέρωση των στοιχείων αυτών σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Άρθρο 41 Έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών

1. Όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις που σχετίζονται με γεωγραφική περιοχή της Κοινότητας, ο ετήσιος έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών του προϊόντος, κατά την παραγωγή του οίνου και κατά ή μετά την συσκευασία του, εξασφαλίζεται από:

α) μία ή περισσότερες από τις αρχές ή τις οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 40, ή

β) έναν ή περισσότερους οργανισμούς ελέγχου κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 που λειτουργούν ως οργανισμοί πιστοποίησης προϊόντων.

Το κόστος του ελέγχου αυτού αναλαμβάνουν οι επιχειρηματίες που αποτελούν το αντικείμενο του ελέγχου.

2. Όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις που σχετίζονται με γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, ο ετήσιος έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών του προϊόντος, κατά την παραγωγή του οίνου και κατά ή μετά την συσκευασία του, εξασφαλίζεται από:

α) μία ή περισσότερες από τις δημόσιες αρχές που ορίζει η τρίτη χώρα, ή

β) έναν ή περισσότερους οργανισμούς πιστοποίησης, ή

γ) μία ή περισσότερες διεπαγγελματικές οργανώσεις.

3. Οι οργανισμοί πιστοποίησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) και στην παράγραφο 2 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου πληρούν το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 45011 ή τον οδηγό ISO/IEC Guide 65 (Γενικές απαιτήσεις που ισχύουν για τους οργανισμούς οι οποίοι προβαίνουν στην πιστοποίηση προϊόντων) και από την 1η Μαΐου 2010 πρέπει να είναι διαπιστευμένοι σύμφωνα με το πρότυπο αυτό ή τον οδηγό αυτό.

4. Οι οργανισμοί που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) και στην παράγραφο 2 στοιχεία α) και γ) του παρόντος άρθρου, ελέγχουν την τήρηση των προδιαγραφών του προϊόντος, προσφέρουν επαρκή εχέγγυα αντικειμενικότητας και αμεροληψίας και διαθέτουν εξειδικευμένο προσωπικό και πόρους που είναι αναγκαίοι για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Άρθρο 42 Τροποποιήσεις των προδιαγραφών του προϊόντος

1. Ο αιτών που πληροί τους όρους του άρθρου 30 δύναται να υποβάλει αίτηση για έγκριση τροποποίησης των προδιαγραφών προϊόντος προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, ιδίως για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων ή για να επαναπροσδιοριστεί η γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο γ). Οι αιτήσεις περιγράφουν και αιτιολογούν τις αιτούμενες τροποποιήσεις.

2. Σε περίπτωση που η προτεινόμενη τροποποίηση αφορά ένα ή περισσότερα στοιχεία του ενιαίου εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 1 στοιχείο δ), τα άρθρα 31 έως 34 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στην αίτηση τροποποίησης. Ωστόσο, εάν η προτεινόμενη τροποποίηση είναι ήσσονος σημασίας αποφασίζεται, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, εάν θα εγκριθεί η αίτηση χωρίς να ακολουθηθεί η διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 32 παράγραφος 2 και στο άρθρο 33, και στην περίπτωση έγκρισης, η Επιτροπή προβαίνει στη δημοσίευση των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 32 παράγραφος 3.

3. Εάν η προτεινόμενη τροποποίηση δεν συνεπάγεται τροποποίηση του ενιαίου εγγράφου, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:

α) όταν η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε συγκεκριμένο κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος μέλος εκφράζει τη θέση του σχετικά με την τροποποίηση και εάν είναι ευνοϊκή, δημοσιεύει τις τροποποιημένες προδιαγραφές του προϊόντος και ενημερώνει την Επιτροπή για τις εγκεκριμένες τροποποιήσεις και την αιτιολόγησή τους·

β) όταν η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε τρίτη χώρα, η Επιτροπή αποφαίνεται σχετικά με την έγκριση της προτεινόμενης τροποποίησης.

Άρθρο 43 Ανάκληση

Σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, μπορεί να αποφασιστεί, μετά από πρωτοβουλία της Επιτροπής ή δεόντως αιτιολογημένη αίτηση κράτους μέλους, τρίτης χώρας ή φυσικού ή νομικού προσώπου που έχει έννομο συμφέρον, να ανακληθεί η προστασία ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, εάν δεν εξασφαλίζεται πλέον η τήρηση των αντίστοιχων προδιαγραφών του προϊόντος.

Τα άρθρα 31 έως 34 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.

Άρθρο 44 Υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων

1. Οι ονομασίες οίνων οι οποίες προστατεύονται σύμφωνα με το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/2002, αυτόματα προστατεύονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή τις εγγράφει στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 39.

2. Όσον αφορά τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή:

α) τους τεχνικούς φακέλους που προβλέπονται στο άρθρο 28 παράγραφος 1·

β) την εθνική απόφαση που αναφέρει τη διάρκεια ισχύος τους.

3. Οι ονομασίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, για τις οποίες τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δεν υποβάλλονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, χάνουν την προστασία στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή λαμβάνει τα διοικητικά μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαγραφή των ονομασιών από το μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 39.

4. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 43, μπορεί να αποφασιστεί, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, μετά από πρωτοβουλία της Επιτροπής και σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, να ανακληθεί η προστασία ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, εάν δεν πληρούν τους σχετικούς όρους για τη χορήγηση προστασίας.

Τμήμα 6 Γενικές διατάξεις

Άρθρο 45 Κανόνες εφαρμογής

Οι κανόνες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Οι εν λόγω κανόνες μπορούν ιδίως να περιλαμβάνουν παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των κανόνων που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο για τις εκκρεμούσες αιτήσεις χορήγησης προστασίας ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων.

Άρθρο 46 Τέλη

Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλουν τέλη για την κάλυψη των δαπανών τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που πραγματοποιούνται κατά την εξέταση των αιτήσεων για προστασία, των ενστάσεων, των αιτήσεων τροποποιήσεων και των αιτήσεων ακύρωσης στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

Κεφάλαιο IV Επισήμανση

Άρθρο 47 Ορισμός

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού νοείται ως «επισήμανση» το σύνολο λέξεων, ενδείξεων, εμπορικών ή βιομηχανικών σημάτων, εικόνων ή συμβόλων που έχουν τοποθετηθεί σε συσκευασία, έγγραφο, πινακίδα, ετικέτα, δακτύλιο ή περιλαίμιο που συνοδεύει ή αναφέρεται στο συγκεκριμένο προϊόν.

Άρθρο 48 Εφαρμογή οριζόντιων κανόνων

Πλην αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, η οδηγία 2000/13/ΕΚ, η οδηγία 89/396/ΕΟΚ[22] του Συμβουλίου, η οδηγία 75/106/ΕΟΚ[23] του Συμβουλίου και η οδηγία 89/104/ΕΟΚ εφαρμόζονται στην επισήμανση των προϊόντων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής τους.

Άρθρο 49 Υποχρεωτικές ενδείξεις

1. Στην επισήμανση των προϊόντων που αναφέρονται στα σημεία 1 έως 9 και στο σημείο 13 του παραρτήματος IV τα οποία διατίθενται στην αγορά στην Κοινότητα ή εξάγονται περιλαμβάνονται οι ακόλουθες υποχρεωτικές ενδείξεις:

α) η ονομασία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος σύμφωνα με το παράρτημα IV·

β) για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη:

- ο όρος «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη», και

- η ονομασία της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.

γ) ο αποκτημένος κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος·

δ) ένδειξη της προέλευσης του οίνου·

ε) ένδειξη του εμφιαλωτή·

στ) ένδειξη του εισαγωγέα στην περίπτωση εισαγόμενων οίνων.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 στοιχείο α), η μνεία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος μπορεί να παραλειφθεί για τους οίνους των οποίων οι ετικέτες περιλαμβάνουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη.

3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 στοιχείο β), η μνεία των όρων «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη» μπορεί να παραλειφθεί στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) όταν αναγράφεται στην ετικέτα ειδική εθνική ονομασία που διέπεται από την εθνική νομοθεσία·

β) όταν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις που καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, το όνομα της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης αναγράφεται στην ετικέτα.

Άρθρο 50 Προαιρετικές ενδείξεις

Στην επισήμανση των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 49 παράγραφος 1 μπορεί να περιλαμβάνονται ιδίως οι ακόλουθες προαιρετικές ενδείξεις:

α) το έτος συγκομιδής·

β) το όνομα μίας ή περισσοτέρων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου·

γ) ένδειξη της περιεκτικότητας σε ζάχαρα·

δ) για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, οι παραδοσιακές ενδείξεις εκτός από τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις οι οποίες προσδιορίζουν τη μέθοδο παραγωγής ή τη μέθοδο παλαίωσης ή άλλα χαρακτηριστικά, το χρώμα, την τοποθεσία του σχετικού οίνου·

ε) το κοινοτικό σύμβολο που αναφέρει την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την γεωγραφική ένδειξη·

στ) ενδείξεις που αφορούν ορισμένες μεθόδους παραγωγής.

Άρθρο 51 Γλώσσες

Οι υποχρεωτικές ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 49 όταν παρουσιάζονται με τη μορφή κειμένου, πρέπει να αναγράφονται σε μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

Ωστόσο, το όνομα της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης ή η ειδική εθνική ονομασία πρέπει να αναγράφονται στην ετικέτα στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους προέλευσης του οίνου.

Άρθρο 52 Εφαρμογή

Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί ότι οι οίνοι που δεν επισημαίνονται σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο δεν διατίθενται στην αγορά ή αποσύρονται.

Άρθρο 53 Κανόνες εφαρμογής

Οι κανόνες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Οι εν λόγω κανόνες μπορεί να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) λεπτομέρειες για την ένδειξη προέλευσης του οίνου·

β) τους όρους χρήσης των προαιρετικών ενδείξεων που αναφέρονται στο άρθρο 50·

γ) λεπτομέρειες για τις παραδοσιακές ενδείξεις για τους σκοπούς της περιγραφής οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη·

δ) έλεγχο των ενδείξεων που αφορούν το έτος συγκομιδής και την οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου που αναγράφεται στις ετικέτες.

Κεφάλαιο V Οργανώσεις παραγωγών και διεπαγγελματικές οργανώσεις

Άρθρο 54 Οργανώσεις παραγωγών

Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως οργάνωση παραγωγών κάθε νομική οντότητα η οποία πληροί τους ακόλουθους όρους:

α) έχει συσταθεί από παραγωγούς προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό·

β) έχει συσταθεί με πρωτοβουλία των παραγωγών·

γ) έχει συγκεκριμένο στόχο, ο οποίος μπορεί να αφορά ιδίως:

i) την από κοινού προσαρμογή της παραγωγής στις απαιτήσεις της αγοράς και τη βελτίωση του προϊόντος·

ii) την προώθηση της συγκέντρωσης της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της·

iii) την προώθηση του εξορθολογισμού και της βελτίωσης της παραγωγής και της μεταποίησης·

iv) τη μείωση του κόστους παραγωγής και του κόστους διαχείρισης και τη σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού·

v) την προώθηση και την παροχή τεχνικής βοήθειας για τη χρήση καλλιεργητικών πρακτικών και τεχνικών παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον·

vi) την προώθηση πρωτοβουλιών για τη διαχείριση των υποπροϊόντων της οινοποίησης και τη διαχείριση αποβλήτων, ιδίως για να προστατευθεί η ποιότητα των υδάτων, του εδάφους και του τοπίου και να διαφυλαχθεί ή να προωθηθεί η βιοποικιλότητα·

vii) τη διεξαγωγή ερευνών σχετικά με αειφόρες μεθόδους παραγωγής και με τις εξελίξεις της αγοράς·

δ) το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών υποχρεώνει τα μέλη, ιδίως:

i) να εφαρμόζουν τους κανόνες που εγκρίνει η οργάνωση παραγωγών όσον αφορά την διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος·

ii) να παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούνται από την οργάνωση των παραγωγών για στατιστικούς λόγους, ιδίως όσον αφορά τις καλλιεργούμενες εκτάσεις και τις εξελίξεις της αγοράς·

ii) να καταβάλουν χρηματικές ποινές για παραβίαση των υποχρεώσεων που προβλέπονται από το καταστατικό·

ε) έχει υποβάλει αίτηση αναγνώρισης ως οργάνωσης παραγωγών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού στο σχετικό κράτος μέλος και η αίτηση περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

i) αποδεικτικά στοιχεία ότι η οντότητα πληροί τους όρους που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ)·

ii) αποδεικτικά στοιχεία ότι συγκεντρώνεται ένας ελάχιστος αριθμός μελών που ορίζεται από το σχετικό κράτος μέλος·

iii) αποδεικτικά στοιχεία ότι καλύπτει, στην περιοχή στην οποία δραστηριοποιείται η οργάνωση, μία ελάχιστη ποσότητα εμπορεύσιμης παραγωγής που καθορίζεται από το σχετικό κράτος μέλος·

iv) αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων της τόσο όσον αφορά τη διάρκεια όσο και την αποτελεσματικότητα και τη συγκέντρωση της προσφοράς·

v) αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τη δυνατότητα να λάβουν τεχνική βοήθεια τα μέλη για την εφαρμογή καλλιεργητικών πρακτικών φιλικών προς το περιβάλλον.

Άρθρο 55 Διεπαγγελματικές οργανώσεις

Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως διεπαγγελματική οργάνωση κάθε νομική οντότητα που πληροί τους ακόλουθους όρους:

α) συγκεντρώνει τους εκπροσώπους οικονομικών δραστηριοτήτων που αφορούν την παραγωγή, την εμπορία ή τη μεταποίηση προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό·

β) έχει συσταθεί με πρωτοβουλία του συνόλου ή ορισμένων εκ των οργανώσεων ή των ενώσεων από τις οποίες αποτελείται·

γ) πραγματοποιεί ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα σε μία ή περισσότερες περιοχές της Κοινότητας, λαμβάνοντας υπόψη τη δημόσια υγεία και τα συμφέροντα των καταναλωτών:

i) βελτίωση των γνώσεων και της διαφάνειας της παραγωγής και της αγοράς·

ii) βοήθεια για τον καλύτερο συντονισμό του τρόπου με τον οποίο διατίθενται στην αγορά τα προϊόντα, ιδίως με την βοήθεια ερευνών και μελετών αγοράς·

iii) κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων συμβατών με τους κοινοτικούς κανόνες·

iv) πληρέστερη εκμετάλλευση του δυναμικού παραγωγής·

v) παροχή των πληροφοριών και πραγματοποίηση των ερευνών που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή της παραγωγής προς προϊόντα καλύτερα προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς, στις προτιμήσεις και στις προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων και την προστασία του περιβάλλοντος·

vi) παροχή πληροφοριών σχετικά με τα ειδικά χαρακτηριστικά του οίνου με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη·

vii) αναζήτηση τρόπων περιορισμού της χρήσης ουσιών φυτοπροστασίας και άλλων εισροών και εξασφάλιση της ποιότητας των προϊόντων και της προστασίας του εδάφους και των υδάτων·

viii) προώθηση μεθόδων ολοκληρωμένης παραγωγής ή άλλων μεθόδων παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον·

ix) ενθάρρυνση μέτριας και υπεύθυνης κατανάλωσης οίνου και ενημέρωση σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με την μη υπεύθυνη κατανάλωση·

x) διενέργεια ενεργειών προώθησης των οίνων, ιδίως σε τρίτες χώρες·

xi) ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων σε όλα τα στάδια της παραγωγής, της οινοποίησης και της εμπορίας·

xii) αξιοποίηση, προστασία και προώθηση της βιολογικής γεωργίας καθώς και των σημάτων ποιότητας και των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων·

δ) έχει υποβάλει αίτηση για αναγνώριση ως διεπαγγελματικής οργάνωσης στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού στο σχετικό κράτος μέλος και η αίτηση περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

i) αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την τήρηση των όρων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως γ)·

ii) αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την εκτέλεση των δραστηριοτήτων σε μία ή περισσότερες περιοχές του εδάφους του κράτους μέλους·

iii) αποδεικτικά στοιχεία ότι η οργάνωση αντιπροσωπεύει σημαντικό τμήμα της παραγωγής ή της εμπορίας προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό·

iv) στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η οργάνωση δεν έχει αναλάβει η ίδια την παραγωγή ή τη μεταποίηση ή την εμπορία προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 56 Διαδικασία αναγνώρισης

1. Οι αιτήσεις για αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών ή των διεπαγγελματικών οργανώσεων υποβάλλονται και εξετάζονται από το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση.

2. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν εάν θα χορηγήσουν ή θα αρνηθούν την αναγνώριση της οργάνωσης εντός τριών μηνών από την υποβολή της αίτησης.

Άρθρο 57 Κανόνες εμπορίας

1. Για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, συμπεριλαμβανομένων των σταφυλιών, των γλευκών και των οίνων από τους οποίους προέρχονται, τα κράτη μέλη παραγωγής, ιδίως μέσω της εφαρμογής αποφάσεων που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις, μπορούν να ορίσουν κανόνες εμπορίας για τη ρύθμιση της προσφοράς, υπό τον όρο ότι οι κανόνες αυτοί αφορούν τη διατήρηση ή τη σταδιακή θέση σε κυκλοφορία των προϊόντων.

Οι κανόνες αυτοί:

α) δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού προϊόντος·

β) δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι τιμές καθορίζονται ενδεικτικά ή για σύσταση·

γ) δεν μπορούν να καταστήσουν μη διαθέσιμη υπέρμετρη αναλογία της συγκομιδής η οποία διαφορετικά θα ήταν διαθέσιμη·

δ) δεν προβλέπουν τη δυνατότητα απόρριψης της έκδοσης των εθνικών και κοινοτικών πιστοποιητικών που απαιτούνται για την κυκλοφορία και την εμπορία οίνων, εφόσον η εμπορία είναι σύμφωνη με τους κανόνες αυτούς.

2. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να ανακοινώνονται στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις με δημοσίευση in extenso σε επίσημο έντυπο του οικείου κράτους μέλους.

Άρθρο 58 Παρακολούθηση

Τα κράτη μέλη:

α) διενεργούν ελέγχους σε τακτά χρονικά διαστήματα για να εξασφαλίσουν ότι οι οργανώσεις παραγωγών και οι διεπαγγελματικές οργανώσεις πληρούν τους όρους αναγνώρισης που ορίζονται στα άρθρα 54 και 55·

β) ανακαλούν την αναγνώριση εάν μία οργάνωση παραγωγών ή μία διεπαγγελματική οργάνωση δεν πληροί πλέον τις σχετικές απαιτήσεις και επιβάλλουν κυρώσεις στις οργανώσεις αυτές σε περίπτωση μη τήρησης των απαιτήσεων ή σε περίπτωση παρατυπιών.

Άρθρο 59 Ανακοίνωση

Την 1η Μαρτίου κάθε έτους το αργότερο, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις αποφάσεις ή τα μέτρα που έλαβαν σύμφωνα με τα άρθρα 56, 57 και 58 κατά το προηγούμενο έτος.

Τίτλος IV Συναλλαγές με τρίτες χώρες

Κεφάλαιο I Κοινές διατάξεις

Άρθρο 60 Γενικές αρχές

1. Πλην αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, οι δασμολογικοί συντελεστές του κοινού δασμολογίου εφαρμόζονται στα προϊόντα που καλύπτει ο παρών κανονισμός.

2. Εφόσον ο παρών κανονισμός ή οι διατάξεις που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή του δεν ορίζουν το αντίθετο, απαγορεύονται κατά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες:

α) η επιβολή οποιασδήποτε επιβάρυνσης αποτελέσματος ισοδυνάμου με δασμό,

β) η εφαρμογή οποιουδήποτε ποσοτικού περιορισμού ή μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος.

Άρθρο 61 Συνδυασμένη Ονοματολογία

Οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και οι ειδικοί κανόνες για την εφαρμογή της ισχύουν για την ταξινόμηση των προϊόντων που καλύπτει ο παρών κανονισμός. Η δασμολογική ονοματολογία που προκύπτει από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού συμπεριλαμβανομένων, ενδεχομένως, των ορισμών και των κατηγοριών των παραρτημάτων I και IV ενσωματώνονται στο Κοινό Δασμολόγιο.

Κεφάλαιο IIΠιστοποιητικά εισαγωγής και εξαγωγής

Άρθρο 62 Πιστοποιητικά εισαγωγής και εξαγωγής

1. Μπορεί να αποφασιστεί, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, ότι για τις εισαγωγές στην Κοινότητα ή τις εξαγωγές από την Κοινότητα ενός ή περισσότερων από τα προϊόντα των κωδικών ΣΟ 2009 61, 2009 69 και 2204, απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής.

2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη πιστοποιητικών για τη διαχείριση των σχετικών αγορών, και ιδίως, στην περίπτωση των πιστοποιητικών εισαγωγής, για την παρακολούθηση των εισαγωγών των εν λόγω προϊόντων.

Άρθρο 63 Έκδοση πιστοποιητικών

Τα κράτη μέλη εκδίδουν πιστοποιητικά εισαγωγής και εξαγωγής για όλους τους αιτούντες, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής τους στην Κοινότητα, εκτός αν προβλέπεται άλλως σε κανονισμό του Συμβουλίου ή οποιαδήποτε άλλη πράξη του Συμβουλίου και με την επιφύλαξη των μέτρων που θεσπίζονται για την εφαρμογή του κεφαλαίου IV.

Άρθρο 64 Ισχύς των πιστοποιητικών

Τα πιστοποιητικά εισαγωγής και εξαγωγής ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα.

Άρθρο 65 Εγγύηση

1. Εκτός αν προβλέπεται άλλως σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, για την έκδοση των πιστοποιητικών απαιτείται η σύσταση εγγύησης προκειμένου να εξασφαλιστεί η εισαγωγή ή η εξαγωγή των προϊόντων κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού.

2. Πλην περιπτώσεων ανωτέρας βίας, η εγγύηση καταπίπτει εν όλω ή εν μέρει, εάν η εισαγωγή ή η εξαγωγή δεν πραγματοποιηθεί ή πραγματοποιηθεί μόνο εν μέρει κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού.

Άρθρο 66 Ειδική εγγύηση

1. Για τους χυμούς και τα γλεύκη που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2009 61, 2009 69 και 2204 30, για τα οποία η επιβολή των δασμών του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από την τιμή εισαγωγής του προϊόντος, το πραγματικό ποσό της τιμής αυτής επαληθεύεται είτε με τον έλεγχο κάθε παρτίδας είτε με τη χρήση μιας κατ’ αποκοπή αξίας εισαγωγής που υπολογίζεται από την Επιτροπή με βάση τις τιμές των ίδιων προϊόντων στις χώρες καταγωγής.

Εφόσον η δηλωθείσα τιμή εισόδου της παρτίδας είναι ανώτερη από την κατ’ αποκοπή αξία εισαγωγής, προσαυξημένη ενδεχομένως κατά ένα περιθώριο που αποφασίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2, και το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει την κατ’ αποκοπή αξία κατά ποσοστό μεγαλύτερο από 10%, απαιτείται η σύσταση εγγύησης ίσης προς τους εισαγωγικούς δασμούς που καθορίζονται με βάση την κατ’ αποκοπή αξία εισαγωγής.

Εάν η τιμή εισόδου της παρτίδας δεν έχει δηλωθεί, η εφαρμογή του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από την κατ’ αποκοπή αξία εισαγωγής ή από την εφαρμογή, υπό όρους που πρέπει να καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2, των οικείων διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας.

2. Στην περίπτωση που οι παρεκκλίσεις του Συμβουλίου που αναφέρονται στα σημεία Β.5 ή Γ του παραρτήματος VI εφαρμοστούν σε εισαχθέντα προϊόντα, οι εισαγωγείς καταθέτουν εγγύηση για τα προϊόντα αυτά στις οριζόμενες τελωνειακές αρχές κατά τη στιγμή της θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η εγγύηση αποδεσμεύεται όταν ο εισαγωγέας προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία στις τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους στο οποίο το προϊόν τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία, από τα οποία προκύπτει ότι τα γλεύκη μεταποιήθηκαν σε χυμό σταφυλιού, χρησιμοποιήθηκαν σε άλλα προϊόντα εκτός του αμπελοοινικού τομέα ή, εάν οινοποιήθηκαν, ότι επισημάνθηκαν κατάλληλα.

Άρθρο 67 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) τον καθορισμό κριτηρίων για τον προσδιορισμό της μεθόδου ελέγχου που πρέπει να εφαρμοστεί·

β) τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των κατ’ αποκοπή αξιών εισαγωγής,

γ) το επίπεδο των εγγυήσεων που αναφέρονται στα άρθρα 65 και 66 και τους κανόνες που διέπουν την αποδέσμευσή τους,

δ) κατά περίπτωση, τον κατάλογο των προϊόντων για τα οποία απαιτείται πιστοποιητικό εισαγωγής ή εξαγωγής,

ε) κατά περίπτωση, τους όρους υπό τους οποίους εκδίδονται πιστοποιητικά και τη διάρκεια ισχύος τους.

Κεφάλαιο IIIΜέτρα διασφάλισης

Άρθρο 68 Μέτρα διασφάλισης

1. Μέτρα διασφάλισης κατά των εισαγωγών στην Κοινότητα λαμβάνονται από την Επιτροπή, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 519/94[24] και (ΕΚ) αριθ. 3285/94[25] του Συμβουλίου.

2. Εφόσον δεν προβλέπεται διαφορετικά δυνάμει οποιασδήποτε άλλης πράξης του Συμβουλίου, τα μέτρα διασφάλισης κατά των εισαγωγών στην Κοινότητα που προβλέπονται σε διεθνείς συμφωνίες που συνήφθησαν δυνάμει του άρθρου 300 της Συνθήκης λαμβάνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.

3. Τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 μπορούν να ληφθούν από την Επιτροπή κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία. Εάν ένα κράτος μέλος υποβάλει στην Επιτροπή αίτηση, η Επιτροπή λαμβάνει τη σχετική απόφαση εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή του αιτήματος.

Τα εν λόγω μέτρα κοινοποιούνται στα κράτη μέλη, εφαρμόζονται δε αμέσως.

Τα μέτρα που αποφασίζονται από την Επιτροπή δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 μπορούν να παραπεμφθούν στο Συμβούλιο από οποιοδήποτε κράτος μέλος εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησής τους. Το Συμβούλιο συνέρχεται αμελλητί. Μπορεί να τροποποιήσει ή να καταργήσει τα σχετικά μέτρα με ειδική πλειοψηφία, εντός ενός μηνός από την ημερομηνία κατά την οποία παραπέμφθηκαν στο Συμβούλιο.

4. Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι ένα μέτρο διασφάλισης που έχει ληφθεί σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 2 πρέπει να ανακληθεί ή να τροποποιηθεί, ακολουθεί την εξής διαδικασία:

α) εάν το μέτρο εκδόθηκε από το Συμβούλιο, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο την ανάκληση ή την τροποποίησή του. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία,

β) σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα κοινοτικά μέτρα διασφάλισης ανακαλούνται ή τροποποιούνται από την Επιτροπή.

Άρθρο 69 Πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί

1. Ένας πρόσθετος εισαγωγικός δασμός εφαρμόζεται στις εισαγωγές, με το δασμολογικό συντελεστή που προβλέπεται στο άρθρο 60 παράγραφος 1, χυμού και γλεύκους σταφυλιών που συνοδεύονται από ειδική ρήτρα διασφάλισης («SSG») στη συμφωνία για τη γεωργία που συνήφθη στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, ώστε να προληφθούν ή να αποτραπούν δυσμενείς επιπτώσεις στην κοινοτική αγορά οι οποίες ενδέχεται να προκύψουν από τις εν λόγω εισαγωγές, εάν:

α) οι εισαγωγές πραγματοποιούνται σε τιμή χαμηλότερη από το επίπεδο που κοινοποίησε η Επιτροπή στον ΠΟΕ, ή

β) ο όγκος των εισαγωγών για οποιοδήποτε έτος υπερβαίνει ένα ορισμένο επίπεδο.

Ο όγκος που αναφέρεται στο στοιχείο β) βασίζεται στις ευκαιρίες πρόσβασης στην αγορά οι οποίες ορίζονται, κατά περίπτωση, ως εισαγωγές σε ποσοστό επί της αντίστοιχης εγχώριας κατανάλωσης κατά τα τρία προηγούμενα έτη.

2. Δεν επιβάλλονται πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί εάν δεν θεωρείται πιθανόν ότι οι εισαγωγές θα προκαλέσουν διαταραχές στην κοινοτική αγορά ή εάν οι επιπτώσεις θα ήσαν δυσανάλογες ως προς τον επιδιωκόμενο στόχο.

3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), οι τιμές εισαγωγής καθορίζονται με βάση τις τιμές εισαγωγής cif της συγκεκριμένης παρτίδας.

Οι τιμές εισαγωγής cif επαληθεύονται για το σκοπό αυτό με βάση τις αντιπροσωπευτικές τιμές του εν λόγω προϊόντος στην παγκόσμια αγορά ή στην κοινοτική αγορά εισαγωγής του προϊόντος.

Άρθρο 70 Αναστολή του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή

1. Όταν η κοινοτική αγορά έχει διαταραχθεί ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή, μπορεί να αποφασιστεί, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή με πρωτοβουλία της Επιτροπής και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, να ανασταλεί εν όλω ή εν μέρει το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή για τα προϊόντα που καλύπτει ο παρών κανονισμός. Εάν ένα κράτος μέλος υποβάλει στην Επιτροπή σχετικό αίτημα, η Επιτροπή αποφασίζει επ’ αυτού εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή του αιτήματος.

Τα εν λόγω μέτρα κοινοποιούνται στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.

Κάθε κράτος μέλος μπορεί να παραπέμψει στο Συμβούλιο τα μέτρα που αποφασίζονται δυνάμει του πρώτου εδαφίου, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησής τους. Το Συμβούλιο συνέρχεται αμελλητί. Μπορεί να τροποποιήσει ή να καταργήσει τα σχετικά μέτρα με ειδική πλειοψηφία, εντός ενός μηνός από την ημερομηνία υποβολής της προσφυγής στο Συμβούλιο.

2. Εφόσον απαιτείται για την εύρυθμη λειτουργία της κοινής οργάνωσης της αμπελοοινικής αγοράς, η προσφυγή στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή για τα προϊόντα που καλύπτει ο παρών κανονισμός μπορεί να απαγορευθεί εν όλω ή εν μέρει από το Συμβούλιο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 37 παράγραφος 2 της Συνθήκης.

Άρθρο 71 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

Κεφάλαιο IVΚανόνες που εφαρμόζονται στις εισαγωγές

Άρθρο 72 Απαιτήσεις για την εισαγωγή

1. Εκτός αντιθέτων διατάξεων, ιδίως σε συμφωνίες που συνήφθησαν δυνάμει του άρθρου 300 της Συνθήκης, οι διατάξεις σχετικά με τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις και την επισήμανση που προβλέπονται στα κεφάλαια III και IV του τίτλου III του παρόντος κανονισμού καθώς και στο άρθρο 19 παράγραφος 2 εφαρμόζονται στα προϊόντα των κωδικών ΣΟ 2009 61, 2009 69 και 2204 τα οποία εισάγονται στην Κοινότητα.

2. Εκτός αντιθέτων διατάξεων σε συμφωνίες που συνήφθησαν δυνάμει του άρθρου 300 της Συνθήκης, τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παράγονται σύμφωνα με οινολογικές πρακτικές και περιορισμούς τους οποίους συνιστά ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (OIV) ή οι οποίοι εγκρίνονται από την Κοινότητα δυνάμει του παρόντος κανονισμού και των κανόνων εφαρμογής του.

3. Για την εισαγωγή των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 απαιτείται η προσκόμιση:

α) βεβαίωσης ως προς τη συμμόρφωση με τις διατάξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, η οποία συντάσσεται από αρμόδιο οργανισμό, ο οποίος περιλαμβάνεται σε κατάλογο που πρόκειται να καταρτιστεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, στη χώρα από την οποία προέρχεται το προϊόν,

β) δελτίου ανάλυσης που συντάσσεται από οργανισμό ή υπηρεσία που ορίστηκε από τη χώρα από την οποία προέρχεται το προϊόν, στην περίπτωση που το προϊόν προορίζεται για άμεση κατανάλωση από τον άνθρωπο.

Άρθρο 73 Δασμολογικές ποσοστώσεις

1. Οι δασμολογικές ποσοστώσεις για τις εισαγωγές προϊόντων που καλύπτει ο παρών κανονισμός, οι οποίες απορρέουν από συμφωνίες που συνήφθησαν σύμφωνα με το άρθρο 300 της Συνθήκης ή από οιαδήποτε άλλη πράξη του Κοινοβουλίου, ανοίγονται και αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

2. Η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων πραγματοποιείται με τρόπο ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, με την εφαρμογή μίας από τις κάτωθι μεθόδους ή συνδυασμού αυτών ή άλλης κατάλληλης μεθόδου:

α) μέθοδος που στηρίζεται στη χρονολογική σειρά της κατάθεσης αιτήσεων (αρχή της «εξυπηρέτησης κατά σειρά χρονικής προτεραιότητας»),

β) μέθοδος κατανομής κατ’ αναλογία των ποσοτήτων που ζητήθηκαν κατά την κατάθεση των αιτήσεων (μέθοδος της «ταυτόχρονης εξέτασης»),

γ) μέθοδος που στηρίζεται στον συνυπολογισμό των παραδοσιακών ροών εμπορίου (μέθοδος «παραδοσιακών /νεοεμφανιζόμενων επιχειρήσεων»).

3. Οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι διαχείρισης δίνουν τη δέουσα βαρύτητα, κατά περίπτωση, στις ανάγκες εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς και στην ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της.

Άρθρο 74 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) εγγυήσεις ως προς τη φύση, την προέλευση και την καταγωγή του προϊόντος,

β) αναγνώριση του εγγράφου που χρησιμοποιείται για την επαλήθευση της ύπαρξης των εγγυήσεων που αναφέρονται στο στοιχείο α).

Τίτλος V Δυναμικό παραγωγής

Κεφάλαιο I Παράνομες φυτεύσεις

Άρθρο 75 Παράνομες φυτεύσεις που πραγματοποιήθηκαν μετά την 1η Σεπτεμβρίου 1998

1. Οι παραγωγοί εκριζώνουν με δικά τους έξοδα τις εκτάσεις που έχουν φυτευθεί με αμπέλια χωρίς αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 1η Σεπτεμβρίου 1998.

2. Εν αναμονή της εκρίζωσης σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα σταφύλια και τα προϊόντα που παρασκευάζονται από σταφύλια προερχόμενα από εκτάσεις που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο επιτρέπεται να κυκλοφορούν στην αγορά μόνο για σκοπούς απόσταξης. Τα προϊόντα που λαμβάνονται από την απόσταξη δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αλκοόλης με κεκτημένο κατ’ όγκον αλκοολικό τίτλο 80% vol. ή χαμηλότερο.

3. Μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2008, τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις, οι οποίες κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση και τη διάρκεια της παράβασης, σους παραγωγούς που δεν έχουν συμμορφωθεί με αυτή την υποχρέωση εκρίζωσης.

4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους τις εκτάσεις που έχουν φυτευθεί με αμπέλια χωρίς αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 1η Σεπτεμβρίου 1998 καθώς και τις εκτάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο εκρίζωσης σύμφωνα με την παράγραφο 1.

5. Η λήξη της μεταβατικής απαγόρευσης σχετικά με τις νέες φυτεύσεις στις 31 Δεκεμβρίου 2013, όπως προβλέπεται στο άρθρο 80 παράγραφος 1, δεν θίγει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 76 Υποχρεωτική διευθέτηση των παράνομων φυτεύσεων που πραγματοποιήθηκαν πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1998

1. Οι παραγωγοί προβαίνουν, έναντι καταβολής τελών και το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2009, σε διευθέτηση των εκτάσεων που έχουν φυτευθεί με αμπέλια χωρίς αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1998.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις εκτάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο διευθέτησης σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999.

2. Τα τέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Ισοδυναμούν τουλάχιστον με το διπλάσιο της μέσης αξίας του αντίστοιχου δικαιώματος φύτευσης στη σχετική περιοχή.

3. Εν αναμονή της διευθέτησης σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα σταφύλια ή τα προϊόντα που παρασκευάζονται από σταφύλια προερχόμενα από εκτάσεις που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο επιτρέπεται να κυκλοφορούν στην αγορά μόνο για σκοπούς απόσταξης. Τα προϊόντα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αλκοόλης με κεκτημένο κατ’ όγκον αλκοολικό τίτλο 80% vol. ή χαμηλότερο.

4. Οι παράνομες εκτάσεις της παραγράφου 1 που δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης σύμφωνα με την παράγραφο 1 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009 εκριζώνονται από τους ενδιαφερόμενους παραγωγούς με δικά τους έξοδα.

Τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις, οι οποίες κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση και τη διάρκεια της παράβασης, στους παραγωγούς οι οποίοι δεν συμμορφώνονται με αυτή την υποχρέωση εκρίζωσης.

5. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους:

α) τις εκτάσεις που έχουν φυτευθεί με αμπέλια χωρίς αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1998,

β) τις εκτάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο διευθέτησης σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα αναφερόμενα στην ίδια παράγραφο τέλη, καθώς και τη μέση αξία των περιφερειακών δικαιωμάτων φύτευσης που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, για πρώτη φορά την 1η Μαρτίου 2010 το αργότερο, τις εκτάσεις που εκριζώθηκαν σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 4.

6. Η λήξη της μεταβατικής απαγόρευσης για νέες φυτεύσεις στις 31 Δεκεμβρίου 2013, όπως προβλέπεται στο άρθρο 80 παράγραφος 1, δεν θίγει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 3, 4 και 5.

Άρθρο 77 Απόσταξη

1. Τα κράτη μέλη απαιτούν αποδεικτικά στοιχεία για τις αποστάξεις δυνάμει του άρθρου 75 παράγραφος 2 και του άρθρου 76 παράγραφος 3 με τη μορφή συμφωνητικών απόσταξης τα οποία οφείλουν να υποβάλουν οι παραγωγοί.

2. Τα κράτη μέλη ελέγχουν την ύπαρξη των συμφωνητικών απόσταξης που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Επιβάλλουν κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εκτάσεις που αποτελούν αντικείμενο απόσταξης και τους αντίστοιχους όγκους αλκοόλης.

Άρθρο 78 Συνοδευτικά μέτρα

Δεν χορηγούνται εθνικά ή κοινοτικά μέτρα στήριξης για τις εκτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 75 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο και στο άρθρο 76 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο εφόσον δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης.

Άρθρο 79 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) λεπτομέρειες σχετικά με τις υποχρεώσεις κοινοποίησης των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων πιθανών περικοπών των πιστώσεων του προϋπολογισμού που αναφέρονται στο παράρτημα II σε περίπτωση μη συμμόρφωσης·

β) λεπτομέρειες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλουν τα κράτη μέλη σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 75, 76 και 77.

Κεφάλαιο IIΜεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης

Άρθρο 80 Μεταβατική απαγόρευση φύτευσης αμπέλων

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 18 και ιδίως του τρίτου εδαφίου, η φύτευση αμπέλων με ταξινομημένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο απαγορεύεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013.

2. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, ο επανεμβολιασμός οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο σε ποικιλίες άλλες πλην των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο απαγορεύεται επίσης.

3. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, οι φυτεύσεις και ο επανεμβολιασμός που αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους επιτρέπονται εφόσον καλύπτονται από:

α) νέο δικαίωμα φύτευσης, κατά την έννοια του άρθρου 81,

β) δικαίωμα αναφύτευσης, κατά την έννοια του άρθρου 82,

γ) δικαίωμα φύτευσης που παρέχεται από αποθεματικό, κατά την έννοια των άρθρων 83 και 84.

4. Τα δικαιώματα φύτευσης που αναφέρονται στην παράγραφο 3 χορηγούνται σε εκτάρια.

5. Τα άρθρα 81 έως 86 ισχύουν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013.

Άρθρο 81 Νέα δικαιώματα φύτευσης

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν δικαιώματα νέας φύτευσης σε παραγωγούς όσον αφορά εκτάσεις:

α) που προορίζονται για νέες φυτεύσεις στα πλαίσια μέτρων αναδασμού ή μέτρων απαλλοτρίωσης για λόγους κοινής ωφελείας, που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή των ισχυουσών εθνικών νομοθεσιών,

β) που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς,

γ) που προορίζονται για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας,

δ) των οποίων τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για την οικογενειακή κατανάλωση του αμπελοκαλλιεργητή.

2. Τα χορηγηθέντα δικαιώματα νέας φύτευσης:

α) ασκούνται από το παραγωγό στον οποίο χορηγούνται,

β) χρησιμοποιούνται πριν από το τέλος της δεύτερης αμπελουργικής περιόδου που ακολουθεί εκείνη κατά την οποία χορηγήθηκαν,

γ) χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς για τους οποίους χορηγήθηκαν.

Άρθρο 82 Δικαιώματα αναφύτευσης

1. Τα κράτη μέλη χορηγούν δικαιώματα αναφύτευσης σε παραγωγούς που έχουν προβεί σε εκρίζωση αμπελώνων.

Ωστόσο, δεν επιτρέπεται να χορηγηθούν δικαιώματα αναφύτευσης όσον αφορά εκτάσεις για τις οποίες έχει χορηγηθεί πριμοδότηση εκρίζωσης σύμφωνα με το κεφάλαιο III.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν δικαιώματα αναφύτευσης σε παραγωγούς που αναλαμβάνουν να προβούν σε εκρίζωση αμπελώνων. Στις περιπτώσεις αυτές, η εκρίζωση της σχετικής έκτασης πραγματοποιείται το αργότερο στο τέλος της τρίτης περιόδου που ακολουθεί εκείνη κατά την οποία φυτεύτηκαν νέοι αμπελώνες για τους οποίους είχαν χορηγηθεί τα δικαιώματα αναφύτευσης.

3. Τα χορηγηθέντα δικαιώματα αναφύτευσης αντιστοιχούν σε έκταση ισοδύναμη, από άποψη καθαρής παραγωγής, προς την εκριζωθείσα έκταση.

4. Τα δικαιώματα αναφύτευσης ασκούνται στην εκμετάλλευση για την οποία χορηγήθηκαν. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν περαιτέρω ότι αυτά τα δικαιώματα αναφύτευσης μπορούν να ασκηθούν μόνο στην έκταση όπου έχει πραγματοποιηθεί η εκρίζωση.

5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 4, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι τα δικαιώματα αναφύτευσης μπορούν να μεταβιβαστούν, εν όλω ή εν μέρει, σε άλλη εκμετάλλευση στο ίδιο κράτη μέλος, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) ένα μέρος της σχετικής εκμετάλλευσης μεταβιβάζεται σε άλλη εκμετάλλευση,

β) οι εκτάσεις στην άλλη εκμετάλλευση προορίζονται για:

- την παραγωγή οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, ή

- την καλλιέργεια μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η εφαρμογή των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο να μην οδηγεί σε συνολική αύξηση του δυναμικού παραγωγής στην επικράτειά τους, ιδίως όταν πραγματοποιούνται μεταβιβάσεις από μη αρδευόμενες σε αρδευόμενες εκτάσεις.

6. Οι παράγραφοι 1 έως 5 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών σε δικαιώματα παρόμοια με δικαιώματα αναφύτευσης τα οποία αποκτήθηκαν δυνάμει προηγούμενης κοινοτικής ή εθνικής νομοθεσίας.

7. Τα δικαιώματα αναφύτευσης που χορηγούνται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 χρησιμοποιούνται εντός των περιόδων που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο.

Άρθρο 83 Εθνικό και περιφερειακό αποθεματικό δικαιωμάτων φύτευσης

1. Προκειμένου να βελτιωθεί η διαχείριση του δυναμικού παραγωγής τα κράτη μέλη δημιουργούν εθνικό αποθεματικό ή περιφερειακά αποθεματικά δικαιωμάτων φύτευσης.

2. Τα κράτη μέλη που έχουν δημιουργήσει εθνικό αποθεματικό ή περιφερειακά αποθεματικά δικαιωμάτων φύτευσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 μπορούν να διατηρήσουν τα εν λόγω αποθεματικά έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013.

3. Τα ακόλουθα δικαιώματα φύτευσης παρέχονται στα εθνικά ή περιφερειακά αποθεματικά εάν δεν χρησιμοποιηθούν εντός της ταχθείσας προθεσμίας:

α) νέα δικαιώματα φύτευσης,

β) δικαιώματα αναφύτευσης,

γ) δικαιώματα φύτευσης που παρέχονται από αποθεματικό.

4. Οι παραγωγοί μπορούν να μεταβιβάσουν τα δικαιώματα αναφύτευσης στο εθνικό αποθεματικό ή στα περιφερειακά αποθεματικά. Οι όροι της εν λόγω μεταβίβασης, ενδεχομένως επί πληρωμή από εθνικούς λογαριασμούς, καθορίζονται από τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των μερών.

5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν σύστημα αποθεματικού, υπό τον όρο ότι μπορούν να αποδείξουν ότι υπάρχει αποτελεσματικό εναλλακτικό σύστημα για τη διαχείριση των δικαιωμάτων φύτευσης σε ολόκληρη την επικράτειά τους. Το εναλλακτικό σύστημα μπορεί, εφόσον απαιτείται, να παρεκκλίνει από τις σχετικές διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου.

Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης στα κράτη μέλη τα οποία διακόπτουν τη λειτουργία εθνικού αποθεματικού ή περιφερειακών αποθεματικών δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999.

Άρθρο 84 Χορήγηση δικαιωμάτων φύτευσης από το αποθεματικό

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν δικαιώματα από αποθεματικό:

α) χωρίς πληρωμή, σε παραγωγούς ηλικίας κάτω των 40 ετών, οι οποίοι διαθέτουν επαρκή επαγγελματική ικανότητα και οι οποίοι εγκαθίστανται για πρώτη φορά σε αμπελουργική εκμετάλλευση ως αρχηγοί της εκμετάλλευσης αυτής,

β) έναντι πληρωμής, σε εθνικούς ή ενδεχομένως περιφερειακούς λογαριασμούς, σε παραγωγούς που προτίθενται να χρησιμοποιήσουν τα δικαιώματα για τη φύτευση αμπελώνων, η παραγωγή των οποίων έχει εξασφαλισμένες δυνατότητες διάθεσης.

Τα κράτη μέλη ορίζουν τα κριτήρια για τον καθορισμό των ποσών της πληρωμής που αναφέρεται στο στοιχείο β), τα οποία μπορούν να ποικίλλουν ανάλογα με το μελλοντικό τελικό προϊόν των σχετικών αμπελώνων και με την εναπομένουσα μεταβατική περίοδο ισχύος της απαγόρευσης για νέες φυτεύσεις που προβλέπεται στο άρθρο 80 παράγραφοι 1 και 2.

2. Όταν χρησιμοποιούνται δικαιώματα φύτευσης που παρέχονται από αποθεματικό, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:

α) ο τόπος, οι χρησιμοποιούμενες ποικιλίες και οι χρησιμοποιούμενες τεχνικές καλλιέργειας εγγυώνται ότι η παραγωγή που θα προκύψει θα είναι προσαρμοσμένη στη ζήτηση της αγοράς,

β) οι σχετικές αποδόσεις είναι αντιπροσωπευτικές των μέσων αποδόσεων της περιοχής, ιδίως όταν δικαιώματα φύτευσης που προέρχονται από μη αρδευόμενες εκτάσεις χρησιμοποιούνται σε αρδευόμενες εκτάσεις.

3. Τα δικαιώματα φύτευσης που χορηγούνται από αποθεματικό, τα οποία δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πριν από το τέλος της δεύτερης αμπελουργικής περιόδου που έπεται εκείνης κατά τη διάρκεια της οποίας είχαν χορηγηθεί, καταπίπτουν και διατίθενται εκ νέου στο αποθεματικό.

4. Τα δικαιώματα φύτευσης σε αποθεματικό, τα οποία δεν δαπανώνται πριν από το τέλος της πέμπτης αμπελουργικής περιόδου που έπεται της διάθεσής τους στο αποθεματικό, αποσβεννύονται.

5. Εάν σε ένα κράτος μέλος υπάρχουν περιφερειακά αποθέματα μπορούν να θεσπιστούν κανόνες που επιτρέπουν τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων φύτευσης μεταξύ των περιφερειακών αποθεματικών. Εάν σε ένα κράτος μέλος συνυπάρχουν περιφερειακά και εθνικά αποθεματικά, μπορούν να επιτραπούν και οι μεταβιβάσεις μεταξύ αυτών των αποθεματικών.

Στις μεταβιβάσεις μπορεί να εφαρμόζεται συντελεστής μείωσης.

Άρθρο 85 Κανόνας de minimis

Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στα κράτη μέλη όπου η οινοπαραγωγή δεν υπερβαίνει τα 25 000 εκατόλιτρα ανά αμπελουργική περίοδο. Η παραγωγή αυτή υπολογίζεται με βάση τη μέση παραγωγή κατά τη διάρκεια των πέντε προηγουμένων αμπελουργικών περιόδων.

Άρθρο 86 Αυστηρότεροι εθνικοί κανόνες

Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν αυστηρότερους εθνικούς κανόνες όσον αφορά τη χορήγηση δικαιωμάτων νέας φύτευσης ή δικαιωμάτων αναφύτευσης. Μπορούν να απαιτήσουν οι αντίστοιχες αιτήσεις και οι σχετικές πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές να συμπληρωθούν με πρόσθετα στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία για την παρακολούθηση της ανάπτυξης του δυναμικού παραγωγής.

Άρθρο 87 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) διατάξεις για την αποφυγή υπερβολικών διοικητικών επιβαρύνσεων, κατά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου,

β) τη συνύπαρξη αμπέλων σύμφωνα με το άρθρο 82 παράγραφος 2,

γ) την εφαρμογή του συντελεστή μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 84 παράγραφος 5.

Κεφάλαιο IIIΚαθεστώς εκρίζωσης

Άρθρο 88 Πεδίο εφαρμογής και ορισμός

1. Το παρόν κεφάλαιο θεσπίζει τους όρους υπό τους οποίους οι οινοπαραγωγοί λαμβάνουν πριμοδότηση σε αντάλλαγμα για την εκρίζωση αμπελώνων (εφεξής «πριμοδότηση εκρίζωσης»).

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου ως «εκρίζωση» νοείται η πλήρης εξάλειψη όλων των στελεχών αμπέλου που βρίσκονται σε έναν αμπελώνα.

Άρθρο 89 Διάρκεια του καθεστώτος

Το καθεστώς εκρίζωσης ισχύει έως το τέλος της αμπελουργικής περιόδου 2012/2013.

Άρθρο 90 Όροι επιλεξιμότητας

Η πριμοδότηση εκρίζωσης μπορεί να χορηγηθεί μόνο εάν η σχετική έκταση πληροί τους ακόλουθους όρους:

α) δεν έχει λάβει κοινοτική στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή κατά τις δέκα αμπελουργικές περιόδους που προηγούνται της εκρίζωσης,

β) δεν έχει λάβει κοινοτική στήριξη στο πλαίσιο άλλης κοινής οργάνωσης αγοράς κατά τις πέντε αμπελουργικές περιόδους που προηγούνται της εκρίζωσης,

γ) συντηρείται,

δ) δεν είναι μικρότερη από 0,1 εκτάριο,

ε) δεν έχει φυτευτεί κατά παράβαση οιασδήποτε εφαρμοστέας κοινοτικής ή εθνικής διάταξης,

στ) είναι φυτευμένη με οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου, η οποία έχει ταξινομηθεί από τα οικεία κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο πρώτο 18 παράγραφος 1πρώτο εδάφιο.

Με την επιφύλαξη του στοιχείου ε), οι εκτάσεις που έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και το άρθρο 76 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού είναι επιλέξιμες για την πριμοδότηση εκρίζωσης.

Άρθρο 91 Ποσό της πριμοδότησης εκρίζωσης

1. Η κλίμακα για τις πριμοδοτήσεις εκρίζωσης που πρόκειται να χορηγηθούν καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

2. Το συγκεκριμένο ποσό της πριμοδότησης εκρίζωσης καθορίζεται από τα κράτη μέλη εντός των ορίων της κλίμακας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και με βάση την παραδοσιακή απόδοση της σχετικής εκμετάλλευσης.

Άρθρο 92 Διαδικασία και προϋπολογισμός

1. Οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί υποβάλλουν αίτηση για πριμοδότηση εκρίζωσης στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών το αργότερο έως τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους.

2. Οι αρχές των κρατών μελών εξετάζουν τις επιλέξιμες αιτήσεις και κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως τις 15 Οκτωβρίου κάθε έτους, τη συνολική έκταση και τα ποσά που καλύπτουν οι εν λόγω αιτήσεις κατανεμημένες ανά περιφέρεια και ανά ψαλίδα αποδόσεων.

3. Ο μέγιστος ετήσιος προϋπολογισμός για το καθεστώς εκρίζωσης εμφαίνεται στο παράρτημα VII.

4. Εάν το συνολικό ποσό που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη υπερβαίνει τους διαθέσιμους δημοσιονομικούς πόρους, καθορίζεται έως τις 15 Νοεμβρίου κάθε έτους ένα ενιαίο ποσοστό για την αποδοχή των ποσών που κοινοποιήθηκαν, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

5. Έως τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους, τα κράτη μέλη αποδέχονται τις αιτήσεις για:

α) τις εκτάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο αίτησης ως προς το σύνολό τους, εφόσον η Επιτροπή δεν έχει καθορίσει ποσοστό κατά την έννοια της παραγράφου 4, ή

β) τις εκτάσεις που προκύπτουν από την εφαρμογή του ποσοστού που αναφέρεται στην παράγραφο 4 με βάση αντικειμενικά κριτήρια τα οποία δεν εισάγουν διακρίσεις.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως τις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους, τις αποδεκτές αιτήσεις κατανεμημένες ανά περιφέρεια και ανά ψαλίδα αποδόσεων και το συνολικό ποσό των πριμοδοτήσεων εκρίζωσης που καταβλήθηκαν ανά περιφέρεια.

6. Για την προηγούμενη αμπελουργική περίοδο, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή έως τις 15 Σεπτεμβρίου κάθε έτους:

α) τις εκτάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο εκρίζωσης κατανεμημένες ανά περιφέρεια και ανά ψαλίδα αποδόσεων,

β) το συνολικό ποσό των πριμοδοτήσεων εκρίζωσης που καταβλήθηκαν ανά περιφέρεια.

Άρθρο 93 Πολλαπλή συμμόρφωση

Εφόσον διαπιστωθεί ότι ο γεωργός δεν έχει συμμορφωθεί όσον αφορά την εκμετάλλευσή του, οποιαδήποτε στιγμή κατά τη χρονική περίοδο των πέντε ετών από την καταβολή της πριμοδότησης εκρίζωσης, με τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης και την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, το ποσό της ενίσχυσης, εφόσον η μη συμμόρφωση είναι αποτέλεσμα ενέργειας ή παράλειψης για την οποία ευθύνεται άμεσα ο γεωργός, μειώνεται ή ακυρώνεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση, τον διαρκή χαρακτήρα και την επανάληψη της μη συμμόρφωσης, και ο γεωργός, ενδεχομένως, υποχρεούται να επιστρέψει την ενίσχυση σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στις εν λόγω διατάξεις.

Καθορίζονται κανόνες σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 όσον αφορά την ολική ή μερική μείωση ή ανάκτηση της ενίσχυσης από το οικείο κράτος μέλος.

Άρθρο 94 Απαλλαγές

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να απορρίψουν όλες τις περαιτέρω αιτήσεις για τις οποίες γίνεται μνεία στο άρθρο 92 παράγραφος 1, εφόσον η σωρευμένη εκριζωθείσα έκταση στην επικράτειά τους έχει φθάσει το 10% του αμπελώνα τους, όπως αναφέρεται στο παράρτημα VIII.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να κηρύξουν τις αμπελουργικές εκτάσεις που βρίσκονται σε ορεινές περιοχές και απότομες πλαγιές μη επιλέξιμες για το καθεστώς εκρίζωσης βάσει όρων που καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να κηρύξουν εκτάσεις μη επιλέξιμες για το καθεστώς εκρίζωσης, σε περίπτωση που η εφαρμογή του καθεστώτος μπορεί να είναι ασύμβατη με τους περιβαλλοντικούς προβληματισμούς. Οι εκτάσεις που κηρύσσονται μη επιλέξιμες δεν υπερβαίνουν το 2% του συνολικού αμπελώνα, όπως αναφέρεται στο παράρτημα VIII.

4. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν τη δυνατότητα που προβλέπεται στις παραγράφους 2 και 3 κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως τις 31 Αυγούστου κάθε έτους και για πρώτη φορά την 1η Αυγούστου 2008, όσον αφορά το μέτρο εκρίζωσης που πρόκειται να εφαρμοστεί:

α) τις εκτάσεις που κηρύχθηκαν μη επιλέξιμες,

β) την αιτιολογία για τη μη επιλεξιμότητα σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.

5. Τα κράτη μέλη παρέχουν στους παραγωγούς στις εκτάσεις που κηρύσσονται μη επιλέξιμες κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3 προτεραιότητα για τη χορήγηση άλλων μέτρων στήριξης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, και ιδίως, κατά περίπτωση, του μέτρου αναδιάρθρωσης και μετατροπής στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης και των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης.

Άρθρο 95 Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης

1. Οι γεωργοί που συμμετέχουν στο καθεστώς εκρίζωσης λαμβάνουν δικαιώματα ενίσχυσης για τις σχετικές εκτάσεις σύμφωνα με το κεφάλαιο 3 του τίτλου III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν το ποσό των δικαιωμάτων ενίσχυσης της παραγράφου 1 για τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που εκριζώθηκαν σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο στην περιφερειακή μέση αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης της αντίστοιχης περιοχής, αλλά δεν υπερβαίνουν σε καμία περίπτωση το ποσό των 350 ευρώ/εκτάριο.

Έως το τέλος της αμπελουργικής περιόδου 2012/2013, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως τις 15 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, τις μέσες περιφερειακές ενιαίες ενισχύσεις που χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης.

Άρθρο 96 Κανόνας de minimis

Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στα κράτη μέλη στα οποία η παραγωγή οίνου δεν υπερβαίνει 25 000 εκατόλιτρα ανά αμπελουργική περίοδο. Η παραγωγή αυτή υπολογίζεται με βάση τη μέση παραγωγή κατά τις πέντε τελευταίες αμπελουργικές περιόδους.

Άρθρο 97 Συμπληρωματική εθνική ενίσχυση

Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγήσουν συμπληρωματική εθνική ενίσχυση για την εκρίζωση επιπλέον από την πριμοδότηση εκρίζωσης που χορηγήθηκε.

Άρθρο 98 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) τις κλίμακες και τα επίπεδα πριμοδότησης που αναφέρονται στο άρθρο 91,

β) λεπτομερείς κανόνες σχετικά με την πολλαπλή συμμόρφωση,

γ) τα κριτήρια απαλλαγής κατά την έννοια του άρθρου 94,

δ) τις απαιτήσεις κοινοποίησης από τα κράτη μέλη όσον αφορά την εφαρμογή του καθεστώτος εκρίζωσης, συμπεριλαμβανομένων των κυρώσεων σε περίπτωση καθυστερημένης κοινοποίησης και των πληροφοριών τις οποίες τα κράτη μέλη παρέχουν στους παραγωγούς σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του καθεστώτος,

ε) τις απαιτήσεις κοινοποίησης όσον αφορά τη συμπληρωματική εθνική ενίσχυση,

στ) τις προθεσμίες πληρωμής.

Τίτλος VI Γενικές διατάξεις

Άρθρο 99 Αμπελουργικό μητρώο

Τα κράτη μέλη τηρούν αμπελουργικό μητρώο το οποίο περιλαμβάνει ενημερωμένα στοιχεία για το δυναμικό παραγωγής.

Άρθρο 100 Απογραφή

Τα κράτη μέλη, με βάση το αμπελουργικό μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 99, διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους, ενημερωμένη εκδοχή της απογραφής του δυναμικού παραγωγής τους.

Άρθρο 101 Διάρκεια ισχύος του αμπελουργικού μητρώου και της απογραφής

Μπορεί να αποφασιστεί, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, ότι τα άρθρα 99 και 100 δεν εφαρμόζονται πλέον μετά την 1η Ιανουαρίου 2014.

Άρθρο 102 Υποχρεωτικές δηλώσεις

1. Οι παραγωγοί οινοποιήσιμων σταφυλιών και οι παραγωγοί γλεύκους και οίνου δηλώνουν κάθε έτος στις αρμόδιες εθνικές αρχές τις ποσότητες των προϊόντων της τελευταίας συγκομιδής.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να απαιτούν από τους εμπόρους οινοποιήσιμων σταφυλιών να δηλώνουν κάθε έτος τις ποσότητες που διέθεσαν στην αγορά από την τελευταία συγκομιδή.

3. Οι παραγωγοί γλεύκους και οίνου και οι έμποροι, εκτός από τους λιανοπωλητές, δηλώνουν κάθε έτος στις αρμόδιες εθνικές αρχές τα αποθέματά τους γλεύκους και οίνου, είτε προέρχονται από τη συγκομιδή του τρέχοντος έτους είτε από τη συγκομιδή προηγούμενων ετών. Τα γλεύκη και οι οίνοι που εισάγονται από τρίτες χώρες δηλώνονται ξεχωριστά.

Άρθρο 103 Συνοδευτικά έγγραφα και βιβλίο αποθήκης

1. Τα προϊόντα που καλύπτει ο παρών κανονισμός τίθενται σε κυκλοφορία στην Κοινότητα μόνο εάν συνοδεύονται από επίσημα εγκεκριμένο συνοδευτικό έγγραφο.

2. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες προσώπων που έχουν στην κατοχή τους προϊόντα τα οποία καλύπτει ο παρών κανονισμός κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, ιδίως οι παραγωγοί, εμφιαλωτές και μεταποιητές, καθώς και οι έμποροι που πρόκειται να προσδιοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, τηρούν βιβλία εισερχόμενων και εξερχόμενων ποσοτήτων σχετικά με τα εν λόγω προϊόντα.

Άρθρο 104 Διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης

1. Εκτός αντιθέτων διατάξεων, όταν ανατίθενται αρμοδιότητες στην Επιτροπή στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή διαχείρισης.

Εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε ένα μήνα.

2. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 105 Χρηματοδοτικοί πόροι

Τα μέτρα που προβλέπονται στο κεφάλαιο I του τίτλου II και στο κεφάλαιο III του τίτλου V συνιστούν παρεμβάσεις για τη ρύθμιση των αγορών γεωργικών προϊόντων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, με εξαίρεση τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 95 του παρόντος κανονισμού, τα οποία συνιστούν άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005.

Άρθρο 106 Ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής

1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ιδίως για την παρακολούθηση και ανάλυση της αγοράς και για τη συμμόρφωση με τις διεθνείς υποχρεώσεις που αφορούν τα προϊόντα τα οποία καλύπτει ο παρών κανονισμός.

2. Οι λεπτομερείς κανόνες θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1 για τον καθορισμό των πληροφοριών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, καθώς και σχετικά με τη μορφή, το περιεχόμενο, τη συχνότητα και τις προθεσμίες και τους λεπτομερείς κανόνες για τη διαβίβαση και τη διάθεση των πληροφοριών και των εγγράφων.

Άρθρο 107 Παρακολούθηση

Για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες διαχείρισης και ελέγχου συνάδουν με το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου (ΟΣΔΕ) όσον αφορά τα ακόλουθα στοιχεία:

α) τη μηχανογραφημένη βάση δεδομένων,

β) τα συστήματα αναγνώρισης αγροτεμαχίων που αναφέρονται στο άρθρο 20 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003,

γ) τους διοικητικούς ελέγχους.

Οι διαδικασίες αυτές επιτρέπουν, χωρίς προβλήματα ή συγκρούσεις, την κοινή λειτουργία ή την ανταλλαγή στοιχείων με το ΟΣΔΕ.

Άρθρο 108 Έλεγχοι, διοικητικές κυρώσεις και υποβολή εκθέσεων

Τα ακόλουθα θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1:

α) οι κανόνες σχετικά με τους διοικητικούς και φυσικούς ελέγχους που πρέπει να διενεργούν τα κράτη μέλη σε σχέση με την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού,

β) ένα σύστημα επιβολής διοικητικών κυρώσεων, στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα, την έκταση, το διαρκή χαρακτήρα και την επανάληψη της παράβασης που διαπιστώνεται,

γ) οι κανόνες που αφορούν την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού,

δ) οι κανόνες για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τους ελέγχους που διενεργήθηκαν και τα αποτελέσματά τους.

Άρθρο 109 Ορισμός των αρμόδιων εθνικών αρχών

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν μία ή περισσότερες αρχές, οι οποίες είναι αρμόδιες για την εξασφάλιση της τήρησης των κοινοτικών κανόνων στο ν αμπελοοινικό τομέα. Ιδιαίτερα, τα κράτη μέλη ορίζουν τα εργαστήρια που είναι εξουσιοδοτημένα να διενεργούν επίσημες αναλύσεις στον αμπελοοινικό τομέα. Τα εργαστήρια που ορίζονται πληρούν τα γενικά κριτήρια λειτουργίας των εργαστηρίων δοκιμών που περιλαμβάνονται στο πρότυπο ISO/IEC 17025.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το όνομα και τη διεύθυνση των αρχών και των εργαστηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα στοιχεία αυτά.

Άρθρο 110 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος τίτλου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) λεπτομέρειες για το αμπελουργικό μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 99 και ιδίως για τη χρήση του όσον αφορά την παρακολούθηση και τον έλεγχο του δυναμικού παραγωγής,

β) λεπτομέρειες για την απογραφή που προβλέπεται στο άρθρο 100 και ιδίως για τη χρήση της όσον αφορά την παρακολούθηση και τον έλεγχο του δυναμικού παραγωγής,

γ) λεπτομέρειες σχετικά με τη μέτρηση των εκτάσεων,

δ) κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις κοινοποίησης στοιχείων,

ε) τις υποχρεωτικές δηλώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 102,

στ) τα συνοδευτικά έγγραφα και το βιβλίο αποθήκης που προβλέπονται στο άρθρο 103.

Τίτλος VII Μεταβατικές και τελικές διατάξεις

Κεφάλαιο I Τροποποιήσεις

Άρθρο 111 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2702/1999

Στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2702/1999, το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«δ) εκστρατείες ενημέρωσης σχετικά με το κοινοτικό σύστημα των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, των οίνων με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου και των οινοπνευματωδών ποτών με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη,»

Άρθρο 112 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2826/2000

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 τροποποιείται ως εξής:

1) Στο άρθρο 2, το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«δ) δράσεις ενημέρωσης για το κοινοτικό σύστημα των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, των οίνων με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου και των αλκοολούχων ποτών με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη και δράσεις ενημέρωσης για την υπεύθυνη κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών και τις βλάβες που σχετίζονται με την ανεύθυνη κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών,»

2) Στο άρθρο 3, το στοιχείο ε) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«ε) σκοπιμότητα ενημέρωσης για τη σημασία του κοινοτικού συστήματος των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, των οίνων με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου και των αλκοολούχων ποτών με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη και ανάγκη ενημέρωσης για την υπεύθυνη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και τις βλάβες που σχετίζονται με την ανεύθυνη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών.»

3) Στο άρθρο 9 παράγραφος 2, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Το ποσοστό που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο ανέρχεται στο 60% των μέτρων σχετικά με την ενημέρωση για την υπεύθυνη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών και τις βλάβες που σχετίζονται με την ανεύθυνη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών.»

Άρθρο 113 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 τροποποιείται ως εξής:

1) Στο άρθρο 33 παράγραφος 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«α) τους έχει χορηγηθεί ενίσχυση κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 38, στα πλαίσια τουλάχιστον ενός από τα καθεστώτα στήριξης που αναφέρονται στο παράρτημα VI ή, στην περίπτωση του ελαιολάδου, κατά τη διάρκεια των περιόδων εμπορίας που αναφέρονται στο άρθρο 37 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο ή, στην περίπτωση των ζαχαρότευτλων, του ζαχαροκάλαμου και του κιχωρίου, αν έχουν επωφεληθεί από τη στήριξη της αγοράς κατά τη διάρκεια της αντιπροσωπευτικής περιόδου που αναφέρεται στο σημείο ΙΑ του παραρτήματος VII ή, στην περίπτωση των μπανανών, αν έχουν λάβει αντιστάθμιση για την απώλεια εισοδήματος κατά τη διάρκεια της αντιπροσωπευτικής περιόδου που αναφέρεται στο σημείο ΙΒ του παραρτήματος VII ή, στην περίπτωση των οπωροκηπευτικών, εάν ήταν παραγωγοί οπωροκηπευτικών κατά τη διάρκεια της αντιπροσωπευτικής περιόδου που προβλέπεται στα κράτη μέλη για τα εν λόγω προϊόντα σύμφωνα με το σημείο ΙΓ του παραρτήματος VII ή, στην περίπτωση του οίνου, εάν τους έχει χορηγηθεί δικαίωμα ενίσχυσης δυνάμει του άρθρου 96 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. [ παρόντος κανονισμού ] του Συμβουλίου*.

* ΕΕ L ... της …, σ. ...».

2) Στο άρθρο 37 παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Όσον αφορά τον οίνο το ποσό αναφοράς υπολογίζεται και προσαρμόζεται σύμφωνα με το σημείο ΙΔ του παραρτήματος VII.».

3) Στο άρθρο 41, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 1β):

«1β) Στην περίπτωση του οίνου και λαμβανομένων υπόψη των πλέον πρόσφατων στοιχείων που της κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το [άρθρο 92 παράγραφος 5] του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. [ παρόντος κανονισμού ], η Επιτροπή προσαρμόζει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, τα εθνικά ανώτατα όρια που προβλέπονται στο παράρτημα VIII του παρόντος κανονισμού.».

4) Στο άρθρο 43 παράγραφος 2, παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο μετά το στοιχείο α γ ):

«α δ ) στην περίπτωση του οίνου, τον αριθμό των εκταρίων, όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το σημείο ΙΔ του παραρτήματος VII·».

5) Στο άρθρο 44, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Ως “επιλέξιμο εκτάριο” νοείται κάθε γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης που καλύπτεται από αρόσιμη γη και μόνιμους βοσκοτόπους εκτός από δασικές εκτάσεις ή εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για μη γεωργικές δραστηριότητες.»

6) Το άρθρο 51 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 51 Γεωργική χρήση της γης

Οι γεωργοί μπορούν να χρησιμοποιούν τα αγροτεμάχια που δηλώνουν σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 3 για κάθε γεωργική δραστηριότητα.»

7) Στο άρθρο 71γ, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Στην περίπτωση του οίνου και λαμβανομένων υπόψη των πλέον πρόσφατων στοιχείων που της κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το [άρθρο 92 παράγραφος 5] του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. [ παρόντος κανονισμού ], η Επιτροπή προσαρμόζει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, τα εθνικά ανώτατα όρια που προβλέπονται στο παράρτημα VIIIα του παρόντος κανονισμού.».

8) Στο άρθρο 145, παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο μετά το στοιχείο δ)δ):

«δ)ε) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με την ενσωμάτωση της στήριξης για τον οίνο στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [ παρόντος κανονισμού ].»

9) Στη δεύτερη στήλη του παραρτήματος IV, η τελευταία περίπτωση αντικαθίσταται από την ακόλουθη περίπτωση:

«– Διατήρηση των ελαιώνων και των αμπελώνων σε καλή βλαστική κατάσταση».

10) Μετά το σημείο ΙΓ του παραρτήματος VII προστίθεται το ακόλουθο σημείο ΙΔ:

«ΙΔ. Οίνος

Ο αριθμός των εκταρίων ισούται προς τον αριθμό των εκταρίων που αποτέλεσαν αντικείμενο εκρίζωσης σύμφωνα με το κεφάλαιο III του τίτλου V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. [ παρόντος κανονισμού ].

Το ποσό αναφοράς των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να χορηγηθεί σε κάθε γεωργό σύμφωνα με το καθεστώς εκρίζωσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [ παρόντος κανονισμού ] ισούται προς το γινόμενο του πολλαπλασιασμού του αριθμού των εκταρίων που αποτέλεσαν αντικείμενο εκρίζωσης επί τον περιφερειακό μέσο όρο της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης της αντίστοιχης περιοχής. Ωστόσο, το πληρωτέο ποσό δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τα 350 ευρώ/εκτάριο.»

Άρθρο 114 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005

Στο άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Η Επιτροπή καθορίζει τα ποσά τα οποία, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 10 παράγραφος 2, 143δ και 143ε του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 387/2007 του Συμβουλίου και του άρθρου 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. [ παρόντος κανονισμού ] του Συμβουλίου, διατίθενται στο ΕΓΤΑΑ.»

Κεφάλαιο IIΜεταβατικές και τελικές διατάξεις

Άρθρο 115 Μεταβατικές διατάξεις

Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, είναι δυνατό να θεσπιστούν μέτρα:

α) για να διευκολυνθεί η μετάβαση από τα μέτρα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 προς εκείνα που θεσπίζονται με τον παρόντα κανονισμό,

β) κατά περίπτωση, για την επίλυση ειδικών πρακτικών προβλημάτων. Τα μέτρα αυτά, αν αιτιολογείται δεόντως, είναι δυνατό να παρεκκλίνουν από ορισμένες διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 116 Εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις

Εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, και ιδίως με εξαίρεση τις συμπληρωματικές εθνικές ενισχύσεις του άρθρου 97, τα άρθρα 87, 88 και 89 της Συνθήκης εφαρμόζονται στην παραγωγή και το εμπόριο των προϊόντων που καλύπτει ο παρών κανονισμός.

Άρθρο 117 Κατάργηση

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 καταργείται. Εντούτοις, τα ακόλουθα μέτρα που ορίζονται στον εν λόγω κανονισμό εξακολουθούν να ισχύουν όσον αφορά την αμπελουργική περίοδο 2008/2009, εφόσον τα επιλέξιμα μέτρα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 έχουν δρομολογηθεί ή αναληφθεί από παραγωγούς πριν από την ημερομηνία της έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού:

α) τα μέτρα των κεφαλαίων II και III του τίτλου II (πριμοδοτήσεις εγκατάλειψης, αναδιάρθρωση και μετατροπή),

β) τα μέτρα του τίτλου III (μηχανισμοί της αγοράς),

γ) τα μέτρα του άρθρου 63 του τίτλου VII (επιστροφές κατά την εξαγωγή).

Άρθρο 118 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από την 1η Αυγούστου 2008, με εξαίρεση τα άρθρα 5 έως 8 τα οποία εφαρμόζονται από τις 30 Απριλίου 2008.

Το κεφάλαιο II του τίτλου V εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για την Επιτροπή

Μέλος της Επιτροπής

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΟρισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

Γενικοί

1. «Αμπελουργική περίοδος»: η περίοδος παραγωγής των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό, η οποία αρχίζει την 1η Αυγούστου κάθε έτους και λήγει στις 31 Ιουλίου του επόμενου έτους.

Σχετικοί με την άμπελο

2. «Εκρίζωση» : η πλήρης εξάλειψη όλων των πρέμνων αμπέλου από αγροτεμάχιο φυτευμένο με άμπελο.

3. «Φύτευση»: η οριστική τοποθέτηση φυταρίων ή τμημάτων φυταρίων αμπέλου, εμβολιασμένων ή μη, με σκοπό την παραγωγή σταφυλιών ή τη σύσταση μητρικής φυτείας εμβολιοληψίας.

4. «Επανεμβολιασμός»: ο εμβολιασμός αμπέλου η οποία έχει ήδη εμβολιαστεί.

Σχετικοί με τα προϊόντα

5. «Νωπά σταφύλια»: ο καρπός της αμπέλου που χρησιμοποιείται στην οινοποίηση, ώριμος ή ακόμα και ελαφρώς λιασμένος, και ο οποίος μπορεί να υποβληθεί σε έκθλιψη ή πίεση με τα συνήθη μέσα του οινοποιείου και να υποστεί αφ’ εαυτού αλκοολική ζύμωση.

6. «Γλεύκος νωπών σταφυλιών του οποίου η ζύμωση έπαυσε με την προσθήκη αλκοόλης» : το προϊόν που:

α) έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 12% vol. και όχι ανώτερο από 15% vol.·

β) παράγεται με την προσθήκη σε αζύμωτο γλεύκος σταφυλιών, το οποίο έχει φυσικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 8,5% vol. και προέρχεται αποκλειστικά από ποικιλίες σταφυλιών που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,:

- ουδέτερης αλκοόλης οινικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένης της αλκοόλης που προέρχεται από απόσταξη σταφίδων, με αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 95% vol. ή

- μη διορθωμένου προϊόντος απόσταξης οίνου, το οποίο έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 52% vol. και όχι ανώτερο από 80% vol.

7. «Χυμός σταφυλιών»: το αζύμωτο, αλλά ζυμώσιμο, υγρό προϊόν που παράγεται:

α) με κατάλληλη κατεργασία η οποία το καθιστά κατάλληλο για ανάλωση ως έχει·

β) από νωπά σταφύλια ή από γλεύκος σταφυλιών ή με ανασύσταση. Στην περίπτωση της ανασύστασης, παράγεται από συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών ή συμπυκνωμένο χυμό σταφυλιών.

Ο χυμός σταφυλιών επιτρέπεται να έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο που δεν υπερβαίνει το 1% vol.

8. «Συμπυκνωμένος χυμός σταφυλιών»: ο μη καραμελωμένος χυμός σταφυλιών που παράγεται με μερική αφυδάτωση χυμού σταφυλιών, με οποιαδήποτε επιτρεπόμενη μέθοδο εκτός από την απευθείας θέρμανση, κατά τρόπο ώστε η ένδειξη του διαθλασιμέτρου (το οποίο χρησιμοποιείται σύμφωνα με μέθοδο που θα καθοριστεί), σε θερμοκρασία 20 °C, να μην είναι κατώτερη από 50,9%.

Ο συμπυκνωμένος χυμός σταφυλιών επιτρέπεται να έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο που δεν υπερβαίνει το 1% vol.

9. «Οινολάσπη»:

α) το υπόλειμμα που συσσωρεύεται στα δοχεία τα οποία περιέχουν οίνο, μετά τη ζύμωση, κατά την αποθήκευση ή μετά από επιτρεπόμενη επεξεργασία·

β) το υπόλειμμα της διήθησης ή της φυγοκέντρησης του προϊόντος που αναφέρεται στο στοιχείο α)·

γ) το υπόλειμμα που συσσωρεύεται στα δοχεία τα οποία περιέχουν γλεύκος σταφυλιών, κατά την αποθήκευση ή μετά από επιτρεπόμενη επεξεργασία·

δ) το υπόλειμμα της διήθησης ή της φυγοκέντρησης του προϊόντος που αναφέρεται στο στοιχείο γ).

10. «Στέμφυλα σταφυλιών»: το υπόλειμμα από την πίεση νωπών σταφυλιών, είτε έχει υποστεί ζύμωση είτε όχι.

11. Δευτερίας οίνος (piquette): το προϊόν που παράγεται:

α) με ζύμωση ακατέργαστων στεμφύλων σταφυλιών που έχουν εμβαπτιστεί σε νερό·

β) με έκπλυση με νερό στεμφύλων σταφυλιών που έχουν υποστεί ζύμωση.

12. «Αλκοολωμένος οίνος για απόσταξη» : το προϊόν που:

α) έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 18% vol. και όχι ανώτερο από 24% vol.·

β) παράγεται αποκλειστικά με την προσθήκη μη διορθωμένου προϊόντος απόσταξης οίνου, το οποίο έχει μέγιστο αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο 86% vol., σε οίνο που δεν περιέχει αζύμωτα σάκχαρα·

γ) έχει μέγιστη πτητική οξύτητα 1,5 γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε οξικό οξύ.

Αλκοολικός τίτλος:

13. «Αποκτημένος κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος»: ο αριθμός όγκων καθαρής αλκοόλης, σε θερμοκρασία 20° C, που περιέχεται σε 100 όγκους του προϊόντος στην ίδια θερμοκρασία.

14. «Δυναμικός κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος»: ο αριθμός όγκων καθαρής αλκοόλης, σε θερμοκρασία 20° C, που μπορεί να παραχθεί με πλήρη ζύμωση των σακχάρων τα οποία περιέχονται σε 100 όγκους του προϊόντος στην ίδια θερμοκρασία.

15. «Ολικός κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος»: το άθροισμα αποκτημένου και δυναμικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου.

16. «Φυσικός κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος»: ο ολικός κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος του προϊόντος, πριν από ενδεχόμενο εμπλουτισμό.

17. «Αποκτημένος κατά μάζα αλκοολικός τίτλος»: ο αριθμός χιλιογράμμων καθαρής αλκοόλης που περιέχεται σε 100 χιλιόγραμμα του προϊόντος.

18. «Δυναμικός κατά μάζα αλκοολικός τίτλος»: ο αριθμός χιλιογράμμων καθαρής αλκοόλης που μπορεί να παραχθεί με πλήρη ζύμωση των σακχάρων τα οποία περιέχονται σε 100 χιλιόγραμμα του προϊόντος.

19. «Ολικός κατά μάζα αλκοολικός τίτλος»: το άθροισμα αποκτημένου και δυναμικού αλκοολικού τίτλου.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Προϋπολογισμός για προγράμματα στήριξης και ελάχιστα ποσά για μέτρα προώθησης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 και στο άρθρο 9 παράγραφος 5

σε χιλιάδες EUR |

Οικονομικό έτος | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 και επόμενα |

BG | 2,024 | 3,035 | 5,059 | 6,071 | 7,083 | 8,094 |

CZ | 239 | 358 | 597 | 716 | 836 | 955 |

DE | 2,868 | 4,301 | 7,169 | 8,603 | 10,037 | 11,470 |

EL | 1,759 | 2,639 | 4,399 | 5,278 | 6,158 | 7,038 |

ES | 30,361 | 45,542 | 75,903 | 91,084 | 106,264 | 121,445 |

FR | 24,104 | 36,157 | 60,261 | 72,313 | 84,366 | 96,418 |

IT | 26,132 | 39,198 | 65,331 | 78,397 | 91,463 | 104,529 |

CY | 242 | 363 | 605 | 726 | 847 | 967 |

LU | 44 | 66 | 110 | 132 | 154 | 176 |

HU | 1,943 | 2,914 | 4,857 | 5,829 | 6,800 | 7,772 |

MT | 21 | 31 | 52 | 62 | 73 | 83 |

AT | 1,015 | 1,523 | 2,538 | 3,046 | 3,554 | 4,061 |

PT | 5,012 | 7,518 | 12,529 | 15,035 | 17,541 | 20,047 |

RO | 3,668 | 5,503 | 9,171 | 11,005 | 12,839 | 14,673 |

SI | 338 | 508 | 846 | 1,015 | 1,184 | 1,353 |

SK | 205 | 308 | 513 | 616 | 718 | 821 |

UK | 23 | 34 | 56 | 68 | 79 | 90 |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IVΚατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων

1. Οίνος

Οίνος είναι το προϊόν που παράγεται αποκλειστικά με πλήρη ή μερική αλκοολική ζύμωση νωπών σταφυλιών, είτε αυτά έχουν υποστεί έκθλιψη είτε όχι, ή γλεύκους σταφυλιών.

Ο οίνος έχει:

α) ανεξαρτήτως της εφαρμογής ή μη των διεργασιών που προσδιορίζονται στο σημείο Β του παραρτήματος V, αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 8,5% vol., υπό τον όρο ότι προέρχεται αποκλειστικά από σταφύλια που έχουν συγκομιστεί στις αμπελουργικές ζώνες Α και Β κατά την έννοια του παραρτήματος ΙΧ, και τουλάχιστον 9% vol. για τις άλλες αμπελουργικές ζώνες·

β) κατά παρέκκλιση του άλλως ισχύοντος ελάχιστου αποκτημένου κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου, εφόσον φέρει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη και ανεξαρτήτως της εφαρμογής ή μη των διεργασιών που προσδιορίζονται στο σημείο Β του παραρτήματος V, αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 4,5% vol.·

γ) ολικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο που δεν υπερβαίνει το 15 % vol. Η Επιτροπή δύναται να αυξήσει σε 20 % vol. το ανώτατο όριο ολικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου ως προς τους οίνους που παράγονται σε ορισμένες αμπελουργικές περιοχές της Κοινότητας χωρίς εμπλουτισμό·

δ) με την επιφύλαξη παρεκκλίσεων που είναι δυνατόν να θεσπιστούν, ολική οξύτητα, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ, τουλάχιστον 3,5 γραμμάρια ανά λίτρο, ήτοι 46,6 χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο.

«Ρετσίνα» είναι ο οίνος που παράγεται αποκλειστικά στη γεωγραφική επικράτεια της Ελλάδας από γλεύκος σταφυλιών κατεργασμένο με ρητίνη χαλεπίου πεύκης. Η χρησιμοποίηση της ρητίνης της χαλεπίου πεύκης επιτρέπεται μόνο για την παραγωγή οίνου "ρετσίνα" υπό τους όρους της ισχύουσας ελληνικής νομοθεσίας.

2. Νεαρός οίνος που βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση ζύμωσης

Νεαρός οίνος που βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση ζύμωσης είναι το προϊόν του οποίου η αλκοολική ζύμωση δεν έχει ακόμη περατωθεί και ο οποίος δεν έχει ακόμη αποχωριστεί από την οινολάσπη του.

3. Επιδόρπιος οίνος

Επιδόρπιος οίνος (vin de liqueur) είναι το προϊόν:

α) που έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 15% vol. και όχι ανώτερο από 22%·

β) που έχει ολικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 17,5% vol., εξαιρουμένων ορισμένων επιδόρπιων οίνων με ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, οι οποίοι περιλαμβάνονται σε κατάλογο που θα καταρτιστεί με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1·

γ) που παράγεται από:

- γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση ή

- οίνο ή

- συνδυασμό των παραπάνω προϊόντων ή

- γλεύκος σταφυλιών ή μίγμα αυτού με οίνο, προκειμένου για επιδόρπιους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, οι οποίοι θα καθοριστούν με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1·

δ) που έχει αρχικό φυσικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 12% vol., εξαιρουμένων ορισμένων επιδόρπιων οίνων με ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, οι οποίοι περιλαμβάνονται σε κατάλογο που θα καταρτιστεί με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1·

ε) στο οποίο έχουν προστεθεί:

i) μεμονωμένα ή σε συνδυασμό:

- ουδέτερη αλκοόλη οινικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένης της αλκοόλης που προέρχεται από απόσταξη σταφίδων, με αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 96% vol.,

- απόσταγμα οίνου ή σταφίδων με αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 52% vol. και όχι ανώτερο από 86% vol.,

ii) καθώς και, κατά περίπτωση, ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα προϊόντα:

- συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών,

- συνδυασμός ενός από τα προϊόντα που αναφέρονται στο στοιχείο ε) με γλεύκος σταφυλιών που αναφέρεται στο στοιχείο γ) πρώτη και τέταρτη περίπτωση·

στ) στο οποίο, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του στοιχείου ε), προκειμένου για ορισμένους επιδόρπιους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, οι οποίοι περιλαμβάνονται σε κατάλογο που θα καταρτιστεί με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, έχουν προστεθεί:

i) οποιοδήποτε από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο στοιχείο ε) i), μεμονωμένα ή σε συνδυασμό ή

ii) ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα προϊόντα:

- αλκοόλη από οίνο ή από σταφίδες με αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 95% vol. και όχι ανώτερο από 96% vol.,

- αποστάγματα οίνου ή στεμφύλων σταφυλιών με αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 52% vol. και όχι ανώτερο από 86% vol.,

- αποστάγματα σταφίδων με αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 52% vol. και κατώτερο από 94,5% vol.

iii) και, κατά περίπτωση, ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα προϊόντα:

- γλεύκος σταφυλιών από λιαστά σταφύλια που έχει υποστεί μερική ζύμωση,

- συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών που παράγεται με απευθείας θέρμανση και, εκτός της κατεργασίας αυτής, ανταποκρίνεται στον ορισμό του συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών,

- συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών,

- συνδυασμός ενός από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο στοιχείο στ) ii) με γλεύκος σταφυλιών που αναφέρεται στο στοιχείο γ) πρώτη και τέταρτη περίπτωση.

4. Αφρώδης οίνος

Αφρώδης οίνος είναι το προϊόν που:

α) παράγεται με πρώτη ή δεύτερη αλκοολική ζύμωση

- από νωπά σταφύλια ή

- από γλεύκος σταφυλιών ή

- από οίνο ή

- από οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη·

β) κατά την εκπωμάτιση του δοχείου, εκλύει διοξείδιο του άνθρακα προερχόμενο αποκλειστικά από τη ζύμωση·

γ) όταν διατηρείται σε θερμοκρασία 20 °C σε κλειστά δοχεία, βρίσκεται υπό υπερπίεση τουλάχιστον 3 bar, οφειλόμενη στο διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα.

5. Αεριούχος αφρώδης οίνος

Αεριούχος αφρώδης οίνος είναι το προϊόν που:

α) παράγεται από οίνο·

β) κατά την εκπωμάτιση του δοχείου, εκλύει διοξείδιο του άνθρακα προερχόμενο εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από προσθήκη αυτού του αερίου·

γ) όταν διατηρείται σε θερμοκρασία 20 °C σε κλειστά δοχεία, βρίσκεται υπό υπερπίεση τουλάχιστον 3 bar, οφειλόμενη στο διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα.

6. Ημιαφρώδης οίνος

Ημιαφρώδης οίνος είναι το προϊόν που:

α) παράγεται από οίνο, υπό τον όρο ότι ο εν λόγω οίνος έχει ολικό αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 9 % vol.·

β) έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 7% vol.,

γ) όταν διατηρείται σε θερμοκρασία 20 °C σε κλειστά δοχεία, βρίσκεται υπό υπερπίεση τουλάχιστον 1 bar και όχι ανώτερη από 2,5 bar, η οποία οφείλεται στο διαλυμένο ενδογενές διοξείδιο του άνθρακα·

δ) συσκευάζεται σε δοχεία των 60 λίτρων ή μικρότερα.

7. Αεριούχος ημιαφρώδης οίνος

Αεριούχος ημιαφρώδης οίνος είναι το προϊόν που:

α) παράγεται από οίνο ή από οίνο με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη·

β) έχει αποκτημένο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 7% vol. και ολικό αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 9% vol.·

γ) όταν διατηρείται σε θερμοκρασία 20 °C σε κλειστά δοχεία, βρίσκεται υπό υπερπίεση τουλάχιστον 1 bar και όχι ανώτερη από 2,5 bar, η οποία οφείλεται στο διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα που προέρχεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από προσθήκη·

δ) συσκευάζεται σε δοχεία των 60 λίτρων ή μικρότερα.

8. Γλεύκος σταφυλιών

Γλεύκος σταφυλιών είναι το υγρό προϊόν που παράγεται φυσικώς ή με μηχανικές διεργασίες από νωπά σταφύλια. Το γλεύκος σταφυλιών επιτρέπεται να έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο που δεν υπερβαίνει το 1% vol.

9. Γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση

Γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση είναι το προϊόν της ζύμωσης γλεύκους σταφυλιών, το οποίο έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο ανώτερο από 1 % vol. και κατώτερο από τα τρία πέμπτα του ολικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου του. Εντούτοις, ορισμένοι οίνοι με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, των οποίων ο αποκτημένος κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος είναι κατώτερος από τα τρία πέμπτα του ολικού κατ’ όγκο αλκοολικού τους τίτλου, χωρίς να είναι κατώτερος από 4,5 % vol., δεν θεωρούνται γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση.

10. Γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση από λιαστά σταφύλια

Γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση από λιαστά σταφύλια είναι το προϊόν της μερικής ζύμωσης γλεύκους από λιαστά σταφύλια, του οποίου η περιεκτικότητα σε ολικά σάκχαρα πριν από τη ζύμωση είναι τουλάχιστον 272 γραμμάρια ανά λίτρο και ο φυσικός και αποκτημένος κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος δεν είναι κατώτερος από 8% vol. Εντούτοις, ορισμένοι οίνοι ανταποκρινόμενοι στις απαιτήσεις αυτές, οι οποίοι θα καθοριστούν με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, δεν θεωρούνται γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση από λιαστά σταφύλια.

11. Συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών

Συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών είναι το μη καραμελωμένο γλεύκος σταφυλιών που:

α) παράγεται με μερική αφυδάτωση γλεύκους σταφυλιών, με οποιαδήποτε επιτρεπόμενη μέθοδο εκτός από την απευθείας θέρμανση, κατά τρόπο ώστε η ένδειξη του διαθλασιμέτρου (το οποίο χρησιμοποιείται σύμφωνα με μέθοδο που θα καθοριστεί βάσει του άρθρου 25), σε θερμοκρασία 20 °C, να μην είναι κατώτερη από 50,9%·

β) προέρχεται αποκλειστικά από ταξινομημένες ποικιλίες σταφυλιών που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.

Το συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών επιτρέπεται να έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο που δεν υπερβαίνει το 1% vol.

12. Διορθωμένο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών

Διορθωμένο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών είναι το μη καραμελωμένο υγρό προϊόν που:

α) παράγεται με μερική αφυδάτωση γλεύκους σταφυλιών, με οποιαδήποτε επιτρεπόμενη μέθοδο εκτός από την απευθείας θέρμανση, κατά τρόπο ώστε η ένδειξη του διαθλασιμέτρου (το οποίο χρησιμοποιείται σύμφωνα με μέθοδο που πρόκειται να καθοριστεί βάσει του άρθρου 25), σε θερμοκρασία 20 °C, να μην είναι κατώτερη από 61,7%·

β) έχει υποστεί επιτρεπόμενη κατεργασία μείωσης της οξύτητας και απομάκρυνσης συστατικών, εκτός από τα σάκχαρα·

γ) παρουσιάζει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

- pH που δεν υπερβαίνει την τιμή 5 στους 25° Brix,

- οπτική πυκνότητα σε μήκος κύματος 425 nm, για πάχος 1 cm, που δεν υπερβαίνει την τιμή 0,100 για γλεύκος σταφυλιών συμπυκνωμένο στους 25° Brix,

- περιεκτικότητα σε σακχαρόζη μη ανιχνεύσιμη με μέθοδο ανάλυσης που πρόκειται να καθοριστεί,

- δείκτη Folin-Ciocalteau που δεν υπερβαίνει την τιμή 6,00 στους 25° Brix,

- ογκομετρούμενη οξύτητα που δεν υπερβαίνει τα 15 χιλιοστοϊσοδύναμα ανά χιλιόγραμμο ολικών σακχάρων,

- περιεκτικότητα σε διοξείδιο του θείου που δεν υπερβαίνει τα 25 χιλιοστόγραμμα ανά χιλιόγραμμο ολικών σακχάρων,

- περιεκτικότητα σε ολικά κατιόντα που δεν υπερβαίνει τα 8 χιλιοστοϊσοδύναμα ανά χιλιόγραμμο ολικών σακχάρων,

- αγωγιμότητα στους 25° Brix και 20 °C που δεν υπερβαίνει τα 120 micro-Siemens/cm,

- περιεκτικότητα σε υδροξυμεθυλοφουρφουράλη που δεν υπερβαίνει τα 25 χιλιοστόγραμμα ανά χιλιόγραμμο ολικών σακχάρων,

- παρουσία μεσοϊνοσιτόλης·

δ) προέρχεται αποκλειστικά από ταξινομημένες ποικιλίες σταφυλιών που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.

Το διορθωμένο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών επιτρέπεται να έχει αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο που δεν υπερβαίνει το 1% vol.

13. Οίνος από υπερώριμα σταφύλια

Οίνος από υπερώριμα σταφύλια είναι το προϊόν που:

α) παράγεται στην Κοινότητα, χωρίς εμπλουτισμό, από σταφύλια τα οποία συγκομίζονται στην Κοινότητα και ανήκουν σε ποικιλίες αμπέλου που καθορίζονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο·

β) έχει φυσικό αλκοολικό τίτλο ανώτερο από 15% vol.,

γ) έχει ολικό αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 16% vol. και αποκτημένο αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 12% vol.

Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν περίοδο παλαίωσης για το προϊόν αυτό.

14. Ξίδι από κρασί

Ξίδι από κρασί είναι το ξίδι που:

α) παράγεται αποκλειστικά με οξική ζύμωση οίνου·

β) έχει ολική οξύτητα τουλάχιστον 60 γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε οξικό οξύ.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V Εμπλουτισμός, αύξηση της οξύτητας και μείωση της οξύτητας σε ορισμένες αμπελουργικές ζώνες

Α. Όρια εμπλουτισμού

1. Όταν το επιβάλλουν οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένες αμπελουργικές ζώνες της Κοινότητας, κατά την έννοια του παραρτήματος ΙΧ, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν την ενίσχυση του φυσικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου των νωπών σταφυλιών, του γλεύκους σταφυλιών, του γλεύκους σταφυλιών σε ζύμωση, του νεαρού οίνου που βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση ζύμωσης και του οίνου που παράγονται από τις ποικιλίες αμπέλου οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.

2. Η αύξηση του φυσικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου επιτυγχάνεται με τις οινολογικές πρακτικές που αναφέρονται στο σημείο Β και δεν υπερβαίνει τα ακόλουθα όρια:

α) 2% vol. στις αμπελουργικές ζώνες A και B κατά την έννοια του παραρτήματος IX·

β) 1% vol. στην αμπελουργική ζώνη Γ κατά την έννοια του παραρτήματος IX.

3. Κατά τα έτη στη διάρκεια των οποίων επικρατούν εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες, και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, το όριο αύξησης του κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου που προβλέπεται στην παράγραφο 2 είναι δυνατόν να ανέλθει σε 3% vol. στις αμπελουργικές ζώνες A και B κατά την έννοια του παραρτήματος IX.

Β. Διεργασίες εμπλουτισμού

1. Η αύξηση του φυσικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου που προβλέπεται στο σημείο Α επιτυγχάνεται με τους εξής τρόπους και μόνο:

α) όσον αφορά τα νωπά σταφύλια, το γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση ή τον νεαρό οίνο που βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση ζύμωσης, με την προσθήκη συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών ή διορθωμένου συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών·

β) όσον αφορά το γλεύκος σταφυλιών, με την προσθήκη συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών ή διορθωμένου συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών ή με μερική συμπύκνωση, συμπεριλαμβανομένης της αντίστροφης όσμωσης·

γ) όσον αφορά τον οίνο, με μερική συμπύκνωση με ψύξη.

2. Η εφαρμογή μίας από τις διεργασίες που αναφέρονται στο σημείο 1, αποκλείει την εφαρμογή όλων των υπολοίπων.

3. Η συμπύκνωση του γλεύκους σταφυλιών ή του οίνου που υποβάλλεται στις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 διεργασίες:

α) δεν έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του αρχικού όγκου των εν λόγω προϊόντων σε ποσοστό άνω του 20 %·

β) κατά παρέκκλιση των διατάξεων του σημείου Α παράγραφος 2 στοιχείο β), δεν προκαλεί αύξηση του φυσικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου μεγαλύτερη από 2 % vol.

4. Οι διεργασίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 3 δεν αυξάνουν τον ολικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο των νωπών σταφυλιών, του γλεύκους σταφυλιών, του γλεύκους σταφυλιών σε ζύμωση, του νεαρού οίνου που βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση ζύμωσης και του οίνου:

α) στην αμπελουργική ζώνη Α κατά την έννοια του παραρτήματος IX, σε περισσότερο από 11,5 % vol.·

β) στην αμπελουργική ζώνη Β κατά την έννοια του παραρτήματος IX, σε περισσότερο από 12% vol.·

γ) στις αμπελουργικές ζώνες Γ I α) και Γ I β) κατά την έννοια του παραρτήματος IX, σε περισσότερο από 12,5% vol.·

δ) στην αμπελουργική ζώνη Γ ΙΙ κατά την έννοια του παραρτήματος IX, σε περισσότερο από 13% vol.·

ε) στην αμπελουργική ζώνη Γ ΙΙΙ κατά την έννοια του παραρτήματος IX, σε περισσότερο από 13,5% vol.

5. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 4, τα κράτη μέλη δύνανται

α) για τον ερυθρό οίνο, να αυξήσουν το ανώτατο όριο ολικού κατ’ όγκο αλκοολικού τίτλου των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 σε 12 % vol. στην αμπελουργική ζώνη Α και σε 12,5 % vol. στην αμπελουργική ζώνη Β κατά την έννοια του παραρτήματος IX·

β) για την παραγωγή οίνων με ονομασία προέλευσης στις αμπελουργικές ζώνες Α και Β, να αυξήσουν τον ολικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 σε επίπεδο που θα καθοριστεί από τα κράτη μέλη.

Γ. Αύξηση και μείωση της οξύτητας

1. Τα νωπά σταφύλια, το γλεύκος σταφυλιών, το γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση, ο νεαρός οίνος που βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση ζύμωσης και ο οίνος επιτρέπεται να υποβάλλονται σε:

α) μερική μείωση της οξύτητας στις αμπελουργικές ζώνες Α, Β, Γ I α) και Γ I β) κατά την έννοια του παραρτήματος IX·

β) αύξηση και μείωση της οξύτητας στις αμπελουργικές ζώνες Γ II και Γ III α) κατά την έννοια του παραρτήματος IX, με την επιφύλαξη της παραγράφου 7, ή

γ) αύξηση της οξύτητας στην αμπελουργική ζώνη Γ III β) κατά την έννοια του παραρτήματος IX.

2. Η οξύτητα των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, πλην του οίνου, επιτρέπεται να αυξάνεται μόνο μέχρι ανωτάτου ορίου 1,50 g/l, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ, ήτοι 20 χιλιοστοϊσοδυνάμων ανά λίτρο.

3. Η οξύτητα των οίνων επιτρέπεται να αυξάνεται μόνο μέχρι ανωτάτου ορίου 2,50 g/l, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ, ήτοι 33,3 χιλιοστοϊσοδυνάμων ανά λίτρο.

4. Η οξύτητα των οίνων επιτρέπεται να μειώνεται μόνο μέχρι ανωτάτου ορίου 1 g/l, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ, ήτοι 13,3 χιλιοστοϊσοδυνάμων ανά λίτρο.

5. Επιτρέπεται η μερική μείωση της οξύτητας του γλεύκους σταφυλιών που προορίζεται για συμπύκνωση.

6. Κατά τα έτη στη διάρκεια των οποίων σημειώνονται έκτακτες καιρικές συνθήκες, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν αύξηση της οξύτητας των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στις αμπελουργικές ζώνες Β, Γ I α) και Γ I β), κατά την έννοια του παραρτήματος IX, υπό τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος παραρτήματος όσον αφορά τις αμπελουργικές ζώνες Γ II, Γ III α) και Γ III β), κατά την έννοια του παραρτήματος IX.

7. Η αύξηση της οξύτητας και ο εμπλουτισμός, εκτός παρεκκλίσεων που αποφασίζονται κατά περίπτωση, όπως επίσης η αύξηση και η μείωση της οξύτητας του ίδιου προϊόντος, αποκλείονται αμοιβαία.

Δ. Διεργασίες

1. Καθεμία από τις διεργασίες που αναφέρονται στα σημεία Β και Γ, εκτός από την αύξηση και τη μείωση της οξύτητας των οίνων, επιτρέπεται μόνον εφόσον επιτελείται, υπό τους όρους που θα καθοριστούν με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, κατά τη διάρκεια της μεταποίησης των νωπών σταφυλιών, του γλεύκους σταφυλιών, του γλεύκους σταφυλιών σε ζύμωση και του νεαρού οίνου που βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση ζύμωσης, σε οίνο ή άλλο ποτό που προορίζεται για άμεση ανάλωση από τον άνθρωπο και αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1, εκτός από τον αφρώδη ή αεριούχο αφρώδη οίνο, στην αμπελουργική ζώνη όπου συγκομίζονται τα χρησιμοποιούμενα νωπά σταφύλια.

2. Η συμπύκνωση των οίνων πραγματοποιείται στην αμπελουργική ζώνη όπου συγκομίζονται τα χρησιμοποιούμενα νωπά σταφύλια.

3. Η αύξηση και η μείωση της οξύτητας των οίνων πραγματοποιούνται μόνο στην επιχείρηση οινοποίησης και στην αμπελουργική ζώνη όπου συγκομίστηκαν τα σταφύλια που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή του εκάστοτε οίνου.

4. Καθεμία από τις διεργασίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 δηλώνεται στις αρμόδιες αρχές. Το ίδιο ισχύει και για τις ποσότητες συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών ή διορθωμένου συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών τις οποίες έχουν στην κατοχή τους, για την άσκηση του επαγγέλματός τους, φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες προσώπων, ειδικότερα παραγωγοί, εμφιαλωτές, μεταποιητές και έμποροι που θα προσδιοριστούν με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1, κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο τόπο με νωπά σταφύλια, γλεύκος σταφυλιών, γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση ή οίνο χύμα. Εντούτοις, η δήλωση αυτών των ποσοτήτων μπορεί να αντικαθίσταται από την εγγραφή τους σε βιβλίο εισερχομένων και εξερχομένων.

5. Καθεμία από τις διεργασίες που αναφέρονται στο σημείο Γ καταγράφεται στο προβλεπόμενο στο άρθρο 103 συνοδευτικό έγγραφο, το οποίο συνοδεύει κατά την κυκλοφορία τους τα προϊόντα που έχουν υποστεί τις εν λόγω διεργασίες.

6. Εκτός παρεκκλίσεων που δικαιολογούνται από έκτακτες καιρικές συνθήκες, οι εν λόγω διεργασίες δεν επιτελούνται:

α) μετά την 1η Ιανουαρίου στην αμπελουργική ζώνη Γ, κατά την έννοια του παραρτήματος IX·

β) μετά τις 16 Μαρτίου στις αμπελουργικές ζώνες Α και Β, κατά την έννοια του παραρτήματος IX, και

σε αυτές υποβάλλονται μόνο αμπελουργικά προϊόντα της αμέσως προηγούμενης των ημερομηνιών αυτών εσοδείας.

7. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 6, η συμπύκνωση με ψύξη καθώς και η αύξηση και η μείωση της οξύτητας των οίνων μπορούν να πραγματοποιούνται καθ’ όλο το έτος.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIΠεριορισμοί

Α. Γενικά

1. Όλες οι επιτρεπόμενες οινολογικές πρακτικές αποκλείουν την προσθήκη νερού, εκτός εάν αυτή υπαγορεύεται από ειδικές τεχνικές ανάγκες.

2. Όλες οι επιτρεπόμενες οινολογικές πρακτικές αποκλείουν την προσθήκη αλκοόλης, εξαιρουμένων εκείνων με τις οποίες παράγονται γλεύκος νωπών σταφυλιών του οποίου η ζύμωση έπαυσε με την προσθήκη αλκοόλης, επιδόρπιος οίνος, αφρώδης οίνος, αλκοολωμένος οίνος για απόσταξη και ημιαφρώδης οίνος.

3. Ο αλκοολωμένος οίνος χρησιμοποιείται μόνο για απόσταξη.

Β. Νωπά σταφύλια, γλεύκος σταφυλιών και χυμός σταφυλιών

1. Το γλεύκος νωπών σταφυλιών του οποίου η ζύμωση έπαυσε με την προσθήκη αλκοόλης, χρησιμοποιείται μόνο κατά το στάδιο της παρασκευής προϊόντων που δεν υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2204 10, 2204 21 και 2204 29, με την επιφύλαξη περιοριστικότερων διατάξεων τις οποίες δύνανται να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη στην Παρασκευή, στην επικράτειά τους, των προϊόντων που δεν υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2204 10, 2204 21 και 2204 29.

2. Ο χυμός σταφυλιών και ο συμπυκνωμένος χυμός σταφυλιών δεν οινοποιούνται ούτε προστίθενται σε οίνο. Απαγορεύεται η αλκοολική ζύμωση των προϊόντων αυτών στην επικράτεια της Κοινότητας.

3. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που προορίζονται για την παραγωγή, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία και στην Πολωνία, προϊόντων που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2206 00, για τα οποία μπορεί να επιτρέπεται από τα κράτη μέλη η χρησιμοποίηση σύνθετης ονομασίας που περιλαμβάνει την ονομασία πώλησης «οίνος».

4. Το γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση από λιαστά σταφύλια διατίθεται στην αγορά μόνο για την παρασκευή επιδόρπιων οίνων μόνο στις αμπελουργικές περιοχές όπου η χρήση του αυτή ήταν παραδοσιακή την 1η Ιανουαρίου 1985, καθώς και οίνων από υπερώριμα σταφύλια.

5. Με την επιφύλαξη διαφορετικής απόφασης την οποία δύναται να λάβει το Συμβούλιο για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας, τα νωπά σταφύλια, το γλεύκος σταφυλιών, το γλεύκος σταφυλιών σε ζύμωση, το συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών, το διορθωμένο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών, το γλεύκος σταφυλιών του οποίου η ζύμωση έπαυσε με την προσθήκη αλκοόλης, ο χυμός σταφυλιών και ο συμπυκνωμένος χυμός σταφυλιών καταγωγής τρίτων χωρών δεν επιτρέπεται να οινοποιούνται ούτε να προστίθενται σε οίνο στην επικράτεια της Κοινότητας.

Γ. Ανάμιξη οίνων

Με την επιφύλαξη διαφορετικής απόφασης την οποία δύναται να λάβει το Συμβούλιο για την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας, απαγορεύεται η ανάμιξη (coupage) στην Κοινότητα οίνου καταγωγής τρίτης χώρας με οίνο της Κοινότητας και η ανάμιξη οίνων καταγωγής τρίτων χωρών.

Δ. Υποπροϊόντα

1. Απαγορεύεται η υπέρμετρη πίεση των σταφυλιών. Λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές και τις τεχνικές συνθήκες, τα κράτη μέλη αποφασίζουν σχετικά με την ελάχιστη ποσότητα αλκοόλης που περιέχουν τα στέμφυλα και η οινολάσπη μετά την πίεση των σταφυλιών και η οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι μηδενική.

2. Από οινολάσπη ή στέμφυλα σταφυλιών δεν παράγεται οίνος ούτε άλλο ποτό προοριζόμενο για άμεση ανάλωση από τον άνθρωπο, εκτός από αλκοόλη, αποστάγματα και δευτερία οίνο.

3. Απαγορεύονται η πίεση οινολάσπης και η αναζύμωση στεμφύλων σταφυλιών για άλλους σκοπούς εκτός από την απόσταξη και την παραγωγή δευτερία οίνου. Η διήθηση και η φυγοκέντρηση οινολάσπης δεν θεωρούνται ως πίεση, εάν τα λαμβανόμενα προϊόντα είναι υγιή, ανόθευτα και σύμφωνα με τα συναλλακτικά ήθη.

4. Ο δευτερίας οίνος, εφόσον η παραγωγή του επιτρέπεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, χρησιμοποιείται μόνο για απόσταξη ή για οικογενειακή κατανάλωση από τον οινοποιό.

5. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ομάδα προσώπων που έχει στην κατοχή του υποπροϊόντα υποχρεούται να τα απορρίπτει υπό επίβλεψη και υπό τους όρους που θα καθοριστούν με τη διαδικασία του άρθρου 104 παράγραφος 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII Προϋπολογισμός για το καθεστώς εκρίζωσης

Ο διαθέσιμος προϋπολογισμός για το καθεστώς εκρίζωσης, ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3, ανέρχεται σε:

α) για την αμπελουργική περίοδο 2008/2009 (οικονομικό έτος 2009): 430 εκατομμύρια ευρώ

β) για την αμπελουργική περίοδο 2008/2010 (οικονομικό έτος 2010): 287 εκατ. ευρώ

γ) για την αμπελουργική περίοδο 2010/2011 (οικονομικό έτος 2011): 184 εκατ. ευρώ

δ) για την αμπελουργική περίοδο 2011/2012 (οικονομικό έτος 2012): 110 εκατ. ευρώ

ε) για την αμπελουργική περίοδο 2012/2013 (οικονομικό έτος 2013): 59 εκατ. ευρώ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

Εκτάσεις που είναι δυνατόν να κηρυχθούν από τα κράτη μέλη μη επιλέξιμες για το καθεστώς εκρίζωσης

(άρθρο 94 παράγραφοι 1 και 3)

σε εκτάρια |

Κράτος μέλος | Συνολική έκταση των αμπελώνων | Εκτάσεις αναφερόμενες στο άρθρο 94 παράγραφος 3 |

BG | 135,760 | 2,715 |

CZ | 19,081 | 382 |

DE | 102,432 | 2,049 |

EL | 66,682 | 1,334 |

ES | 1,099,765 | 21,995 |

FR | 879,859 | 17,597 |

IT | 730,439 | 14,609 |

CY | 13,068 | 261 |

LU | 1,299 | 26 |

HU | 85,260 | 1,705 |

MT | 910 | 18 |

AT | 50,681 | 1,014 |

PT | 238,831 | 4,777 |

RO | 178,101 | 3,562 |

SI | 16,704 | 334 |

SK | 21,531 | 431 |

UK | 793 | 16 |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IXΑμπελουργικές ζώνες

Οι αμπελουργικές ζώνες στις οποίες αναφέρονται τα παραρτήματα IV και V είναι οι ακόλουθες:

1. Η αμπελουργική ζώνη Α περιλαμβάνει:

α) στη Γερμανία: τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που δεν περιλαμβάνονται στην αμπελουργική ζώνη Β·

β) στο Λουξεμβούργο: την αμπελουργική περιοχή του Λουξεμβούργου·

γ) στο Βέλγιο, τη Δανία, την Ιρλανδία, τις Κάτω Χώρες, την Πολωνία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο: τις αμπελουργικές εκτάσεις των χωρών αυτών·

δ) στην Τσεχική Δημοκρατία: την αμπελουργική περιοχή Čechy.

2. Η αμπελουργική ζώνη Β περιλαμβάνει:

α) στη Γερμανία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στην καθορισμένη περιοχή Baden·

β) στη Γαλλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στα διαμερίσματα που δεν αναφέρονται στο παρόν παράρτημα, καθώς και στα ακόλουθα διαμερίσματα:

- Αλσατία: Bas-Rhin, Haut-Rhin,

- Λωρραίνη: Meurthe-et-Moselle, Meuse, Moselle, Vosges;

- Καμπανία: Aisne, Aube, Marne, Haute-Marne, Seine-et-Marne,

- Jura: Ain, Doubs, Jura, Haute-Saône,

- Σαβοΐα: Savoie, Haute-Savoie, Isère, (Κοινότητα Chapareillan),

- Val de Loire (Κοιλάδα του Λίγηρα): Cher, Deux-Sèvres, Indre, Indre-et-Loire, Loir-et-Cher, Loire-Atlantique, Loiret, Maine-et-Loire, Sarthe, Vendée, Vienne, καθώς και τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στο υποδιαμέρισμα (arrondissement) Cosne-sur-Loire του διαμερίσματος Nièvre·

γ) στην Αυστρία, την αμπελουργική έκταση της Αυστρίας·

δ) στην Τσεχική Δημοκρατία, την αμπελουργική περιοχή Morava και τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που δεν περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ)·

ε) στη Σλοβακία, τις αμπελουργικές εκτάσεις των Μικρών Καρπαθίων Ορέων, της Νότιας Σλοβακίας, της Νίτρας, της Κεντρικής Σλοβακίας και της Ανατολικής Σλοβακίας, καθώς και τις αμπελουργικές εκτάσεις που δεν περιλαμβάνονται στην παράγραφο 3·

στ) στη Σλοβενία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις ακόλουθες περιοχές :

- Περιφέρεια Podravje: ljutomerskoormoški vinorodni okoliš, mariborski vinorodni okoliš, radgonskokapelski vinorodni okoliš, šmarsko-virštajnski vinorodni okoliš, vinorodni okoliš Haloze, prekmurski vinorodni okoliš, vinorodni okoliš Srednje Slovenske gorice,

- Περιφέρεια Posavje: – bizeljsko-sremiški vinorodni okoliš, vinorodni okoliš Bela krajina, vinorodni okoliš Dolenjska, καθώς και τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις περιοχές που δεν περιλαμβάνονται στην παράγραφο 5 στοιχείο δ)·

ζ) στη Ρουμανία, την περιοχή Podişul Transilvaniei.

3. Η αμπελουργική ζώνη Γ I α) περιλαμβάνει:

α) στη Γαλλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας:

- στα ακόλουθα διαμερίσματα: Allier, Alpes-de-Haute-Provence, Hautes-Alpes, Alpes-Maritimes, Ariège, Aveyron, Cantal, Charente, Charente-Maritime, Corrèze, Côte-d'Or, Dordogne, Haute-Garonne, Gers, Gironde, Isère (εκτός από την κοινότητα Chapareillan), Landes, Loire, Haute-Loire, Lot, Lot-et-Garonne, Lozère, Nièvre (εκτός από το υποδιαμέρισμα Cosne-sur-Loire), Puy-de-Dôme, Pyrénées-Atlantiques, Hautes-Pyrénées, Rhône, Saône-et-Loire, Tarn, Tarn-et-Garonne, Haute-Vienne, Yonne,

- στα υποδιαμερίσματα Valence και Die του διαμερίσματος Drôme (εκτός από τα καντόνια Dieulefit, Loriol, Marsanne και Montélimar),

- στο υποδιαμέρισμα Tournon του διαμερίσματος Ardèche, στα καντόνια Antraigues, Buzet, Courcouron, Montpezat-sous-Bauzon, Privas, Saint-Etienne de Lugdarès, Saint-Pierreville, Valgorge και la Voulte-sur-Rhône·

β) στην Ισπανία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις επαρχίες La Coruña, Asturias, Cantabria, Guipúzcoa και Vizcaya·

γ) στην Πορτογαλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στο τμήμα της περιφέρειας Norte το οποίο αντιστοιχεί στην καθορισμένη αμπελουργική περιοχή του "Vinho Verde", καθώς και στα "Concelhos de Bombarral, Lourinhã, Mafra e Torres Vedras" (εξαιρουμένων των "Freguesias da Carvoeira e Dois Portos"), που ανήκουν στη "Região viticola da Extramadura".

δ) στη Σλοβακία, την περιοχή Τοkay·

ε) στη Ρουμανία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που δεν περιλαμβάνονται στην παράγραφο 2 στοιχείο ζ) ούτε στην παράγραφο 5 στοιχείο στ).

4. Η αμπελουργική ζώνη Γ I β) περιλαμβάνει:

α) στην Ιταλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στην περιφέρεια Val d'Aosta και στις επαρχίες Sondrio, Bolzano, Trento και Belluno·

β) στην Ουγγαρία, όλες τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας.

5. Η αμπελουργική ζώνη Γ II περιλαμβάνει:

α) στη Γαλλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας:

- στα ακόλουθα διαμερίσματα: Aude, Bouches-du-Rhône, Gard, Hérault, Pyrénées-Orientales (εκτός από τα καντόνια Olette και Arles-sur-Tech), Vaucluse,

- στο τμήμα του διαμερίσματος Var που οριοθετείται νοτίως από το βόρειο όριο των κοινοτήτων Evenos, Le Beausset, Solliès-Toucas, Cuers, Puget-Ville, Collobrières, La Garde-Freinet, Plan-de-la-Tour και Sainte-Maxime,

- στο υποδιαμέρισμα Nyons και στα καντόνια Dieulefit, Loriol, Marsanne και Montélimar του διαμερίσματος Drôme,

- στα τμήματα του διαμερίσματος Ardèche που δεν απαριθμούνται στην παράγραφο 3 στοιχείο α)·

β) στην Ιταλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις ακόλουθες περιφέρειες: Abruzzi, Campagnia, Emilia-Romagna, Friuli-Venezia Giulia, Lazio, Liguria, Lombardia (εκτός από την επαρχία Sondrio), Marche, Molise, Piemonte, Toscana, Umbria, Veneto (εκτός από την επαρχία Belluno), συμπεριλαμβανομένων των νησιών που ανήκουν στις περιφέρειες αυτές, όπως η Έλβα και τα άλλα νησιά του αρχιπελάγους της Τοσκάνης, τα νησιά Ponziane, το Κάπρι και η Ίσκια·

γ) στην Ισπανία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις ακόλουθες επαρχίες:

- Lugo, Orense, Pontevedra,

- Ávila (εκτός από τις κοινότητες που αντιστοιχούν στην καθορισμένη αμπελουργική περιοχή "comarca" του Cebreros), Burgos, León, Palencia, Salamanca, Segovia, Soria, Valladolid, Zamora,

- La Rioja,

- Álava,

- Navarra,

- Huesca,

- Barcelona, Girona, Lleida,

- στο τμήμα της επαρχίας Zaragoza που εκτείνεται βορείως του ποταμού Ebro,

- στις κοινότητες της επαρχίας Tarragona που περιλαμβάνονται στην ονομασία προέλευσης Penedés,

- στο τμήμα της επαρχίας Tarragona που αντιστοιχεί στην καθορισμένη αμπελουργική περιοχή "comarca" της Conca de Barberá·

δ) στη Σλοβενία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στην περιφέρεια Primorska: vinorodni okoliš Goriška Brda, vinorodni okoliš Vipavska dolina, koprski vinorodni okoliš και vinorodni okoliš Kras·

ε) στη Βουλγαρία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις ακόλουθες περιφέρειες: Dunavska Ravnina (Дунавска равнина), Chernomorski Rayon (Черноморски район), Rozova Dolina (Розова долина)·

στ) στη Ρουμανία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις ακόλουθες περιφέρειες: Dealurile Buzăului, Dealu Mare, Severinului και Plaiurile Drâncei, Colinele Dobrogei, Terasele Dunării, τη νότια αμπελουργική περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των αμμωδών εκτάσεων, και άλλες ευνοϊκές περιοχές.

6. Η αμπελουργική ζώνη Γ ΙΙI α) περιλαμβάνει:

α) στην Ελλάδα, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στους νομούς Φλώρινας, Ημαθίας, Κιλκίς, Γρεβενών, Λάρισας, Ιωαννίνων, Λευκάδας, Αχαΐας, Μεσσηνίας, Αρκαδίας, Κορινθίας, Ηρακλείου, Χανίων, Ρεθύμνου, Σάμου, Λασιθίου, καθώς και στο νησί Θήρα (Σαντορίνη)·

β) Στην Κύπρο, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που βρίσκονται σε υψόμετρο άνω των 600 μέτρων·

γ) στη Βουλγαρία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που δεν περιλαμβάνονται στην παράγραφο 5 στοιχείο ε).

7. Η αμπελουργική ζώνη Γ III β) περιλαμβάνει:

α) στη Γαλλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας:

- στα διαμερίσματα της Κορσικής,

- στο τμήμα του διαμερίσματος Var που βρίσκεται μεταξύ της θάλασσας και μιας γραμμής που ορίζεται από τις κοινότητες Evenos, Le Beausset, Solliès-Toucas, Cuers, Puget-Ville, Collobrières, La Garde-Freinet, Plan-de-la Tour και Sainte-Maxime, συμπεριλαμβανομένων και αυτών,

- στα καντόνια Olette και Arles-sur-Tech του διαμερίσματος Pyrénées-Orientales,

β) στην Ιταλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις ακόλουθες περιφέρειες: Calabria, Basilicata, Apulia, Sardegna και Sicilia, συμπεριλαμβανομένων των νησιών που ανήκουν στις περιφέρειες αυτές, όπως η Pantelleria, το Lipari και τα νησιά Egadi και Pelagie (Πελαγικά)·

γ) στην Ελλάδα, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που δεν απαριθμούνται στην παράγραφο 6·

δ) στην Ισπανία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που δεν περιλαμβάνονται στην παράγραφο 3 στοιχείο β) ούτε στην παράγραφο 5 στοιχείο γ)·

ε) στην Πορτογαλία, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας στις περιοχές που δεν περιλαμβάνονται στην αμπελουργική ζώνη Γ I α)·

στ) στην Κύπρο, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας που βρίσκονται σε υψόμετρο το οποίο δεν υπερβαίνει τα 600 μέτρα·

ζ) στη Μάλτα, τις εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας.

8. Η οριοθέτηση των εδαφών που καλύπτονται από τις αναφερόμενες στο παρόν παράρτημα διοικητικές ενότητες προκύπτει από τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν στις 15 Δεκεμβρίου 1981 και, όσον αφορά την Ισπανία, τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν την 1η Μαρτίου 1986 και, όσον αφορά την Πορτογαλία, τις εθνικές διατάξεις που ίσχυαν την 1η Μαρτίου 1998.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ |

1. | ΚΟΝΔΥΛΙ: 05 02 09 05 02 10 01 | ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ (εκατομ. EUR) |

2007: 2007: | 1.487 38 | 2008 2008: | 1.377 (ΠΠ) 38 (ΠΠ) |

2. | ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών |

3. | ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Άρθρα 36 και 37 της συνθήκης |

4. | ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Οι στόχοι που επιδιώκονται με την παρούσα μεταρρύθμιση είναι: – να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των οινοπαραγωγών της ΕΕ, να ενισχυθεί η φήμη των ευρωπαϊκών οίνων ποιότητας ως των καλύτερων στον κόσμο, να ανακτηθούν παλαιές αγορές και να κατακτηθούν νέες στην ΕΕ και παγκοσμίως· – να θεσπιστεί ένα αμπελοοινικό καθεστώς το οποίο θα λειτουργεί με σαφείς, απλούς και αποτελεσματικούς κανόνες που θα εξισορροπούν την προσφορά με τη ζήτηση· – να θεσπιστεί ένα αμπελοοινικό καθεστώς το οποίο θα διαφυλάσσει τις καλύτερες οινοπαραγωγικές παραδόσεις της ΕΕ, θα ενισχύει τον κοινωνικό ιστό πολλών αγροτικών περιοχών και θα εξασφαλίζει ότι το σύνολο της παραγωγής σέβεται το περιβάλλον. |

5. | ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ | ΠΕΡΙΟΔΟΣ 12 ΜΗΝΩΝ (εκατ. EUR) | ΤΡΕΧΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2007 (εκατ. EUR) | ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2008 (εκατ. EUR) |

5.0 | ΔΑΠΑΝΕΣ – ΠΟΥ ΒΑΡΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΚ (ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ/ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) – ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ – ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ | – | – | – |

5.1 | ΕΣΟΔΑ – ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΚ (ΕΙΣΦΟΡΕΣ/ΔΑΣΜΟΙ) – ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ | – | – | – |

2009 | 2010 | 2011 | 2012 |

5.0.1 | ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΔΑΠΑΝΩΝ | π.υ. | π.υ. | π.υ. | π.υ. |

5.1.1 | ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΕΣΟΔΩΝ |

5.2 | ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: Το ετήσιο κόστος της προτεινόμενης μεταρρύθμισης, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς ποσών στην αγροτική ανάπτυξη, υπολογίζεται σε 1,3 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο ύψος των δαπανών σύμφωνα με το σενάριο διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης. Το σενάριο αυτό διατυπώθηκε με βάση τον ισοσταθμισμένο μέσο όρο των δαπανών του προϋπολογισμού 2001/2005 (μέσος όρος πενταετίας, στον οποίο δεν έχουν ληφθεί υπόψη οι ακραίες τιμές), ο οποίος αυξήθηκε για να ληφθεί υπόψη η διεύρυνση με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Η ανάλυση του δημοσιονομικού κόστους της μεταρρύθμισης παρατίθεται στο συνημμένο παράρτημα. |

6.0 | ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.1 | ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.2 | ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.3 | ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ | ΝΑΙ/ΟΧΙ |

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: – |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ |

200 000 εκτάρια και μείωση της πριμοδότησης κατά 20% ετησίως | Οικον. έτος 2009 | Οικον. έτος 2010 | Οικον. έτος 2011 | Οικον. έτος 2012 | Οικον. έτος 2013 |

Αριθμός εκταρίων βάσει του 30% της συνολικής έκτασης το πρώτο έτος και μείωση κατά 5%/έτος |

Α. Μέτρα εφαρμοζόμενα σε επίπεδο ΚΟΑ |

1. Επανενεργοποίηση του καθεστώτος εκρίζωσης (συνολική έκταση: 200 000 εκτάρια) μέση πριμοδότηση εκρίζωσης | EUR/εκτάριο | 7 174 | 5 739 | 4 591 | 3 673 | 2 938 |

ενδεικτική έκταση που θα εκριζωθεί και θα ενταχθεί στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης | εκτάρια | 60 000 | 50 000 | 40 000 | 30 000 | 20 000 |

Μερικό σύνολο μέγιστου ετήσιου δημοσιονομικού κόστους εκρίζωσης | εκατ. EUR | 430 | 287 | 184 | 110 | 59 |

2. Υπολειπόμενες δαπάνες για τη σταδιακή κατάργηση των μέτρων στήριξης της αγοράς της ΕΕ |

κατ’ εκτίμηση ποσό | εκατ. EUR | 147 | π.υ. | π.υ. | π.υ. |

3. Χρηματοδότηση των εθνικών κονδυλίων |

μέγιστο ποσό εθνικών κονδυλίων | εκατ. EUR | 634 | 879 | 863 | 870 | 858 |

από το οποίο, ελάχιστο ποσό για μέτρα προώθησης | εκατ. EUR | 120 | 120 | 120 | 120 | 120 |

Σύνολο μέγιστου ποσού εθνικών κονδυλίων | εκατ. EUR | 634 | 879 | 863 | 870 | 858 |

ποσοστό των εθνικών κονδυλίων που διατίθεται για μέτρα προώθησης | % | 18,93% | 13,65% | 13,90% | 13,79% | 13,99% |

Σύνολο για τα μέτρα που εφαρμόζονται σε επίπεδο ΚΟΑ | εκατ. EUR | 1 211 | 1 166 | 1 047 | 980 | 917 |

B. Αποσυνδεδεμένες άμεσες ενισχύσεις που προστίθενται στο παράρτημα VII |

μέγιστη πριμοδότηση | EUR/εκτάριο | 350 | 350 | 350 |

αθροιστική έκταση κατ’ εκτίμηση | εκτάρια | 60 000 | 110 000 | 150 000 |

Μερικό σύνολο ετήσιου δημοσιονομικού κόστους | εκατ. EUR | 21 | 38,5 | 52,5 |

Σύνολο για τα μέτρα που χρηματοδοτούνται βάσει του "πρώτου πυλώνα" της γεωργικής πολιτικής | εκατ. EUR | 1 211 | 1 166 | 1 068 | 1 019 | 969 |

Γ. Μεταφορά στην αγροτική ανάπτυξη για τις περιοχές οινοπαραγωγής | εκατ. EUR | 100 | 150 | 250 | 300 | 350 |

ΣΥΝΟΛΟ (Α+Β+Γ) | εκατ. EUR | 1 311 | 1 316 | 1 318 | 1 319 | 1 319 |

Δ. Ενημέρωση (τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου) | εκατ. EUR | +3 | +3 | +3 | +3 | +3 |

Τα εθνικά κονδύλια θα ανέρχονται σε 857 εκατ. ευρώ το οικονομικό έτος 2014 και σε 850 εκατομ. ευρώ το οικονομικό έτος 2015 και τα επόμενα έτη.Οι αποσυνδεδεμένες άμεσες ενισχύσεις εκτιμώνται σε 63 εκατ. ευρώ το οικονομικό έτος 2014 και σε 70 εκατομ. ευρώ το οικονομικό έτος 2015 και τα επόμενα έτη.Η μεταφορά στην αγροτική ανάπτυξη θα ανέρχεται σε 400 εκατομ. ευρώ το οικονομικό έτος 2014 και τα επόμενα έτη.

Τα ποσά για το 2014 και τα επόμενα έτη αναφέρονται ενδεικτικά με την επιφύλαξη των αποφάσεων που θα ληφθούν για τη νέα, μετά το 2013, περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού, Ωστόσο, θα πρέπει να εκπληρωθούν ορισμένες νομικές υποχρεώσεις που συνεπάγονται δαπάνες οι οποίες θα έχουν αναληφθεί πριν από τη χρονολογία αυτή.

[1] COM(2006) 319 τελικό.

[2] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου (ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 1).

[3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 864/2004 του Συμβουλίου (ΕΕ L 161 της 30.4.2004, σ. 1).

[4] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 58 της 28.2.2006, σ. 1).

[5] http://ec.europa.eu/agriculture/eval/reports/wine/index_en.htm

[6] Τα συμπεράσματα του σεμιναρίου για τον οίνο «Προκλήσεις και ευκαιρίες για τους ευρωπαϊκούς οίνους» διατίθενται στον ιστότοπο:http://europa.eu.int/comm/agriculture/capreform/wine/sem_concl_en.pdf.

[7] http://ec.europa.eu/agriculture/capreform/wine/fullimpact_en.pdf

[8] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (ΕΕ L 277 της 21.10.2005, σ. 1).

[9] ΕΕ L 179 της 14.7.1999, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006 (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 1).

[10] COM(2006) 319 τελικό.

[11] ΕΕ L 277 της 21.10.2005, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2012/2006 (ΕΕ L 384 της 29.12.2006, σ. 8).

[12] ΕΕ L 93 της 31.3.2006, σ. 12. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006.

[13] ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1· διορθωμένη έκδοση (ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006.

[14] ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/142/EΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 368 της 23.12.2006, σ. 110).

[15] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2006/512/EΚ (ΕΕ L 200 της 22.7.2006, σ. 11).

[16] ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 378/2007 (ΕΕ L 95 της 5.4.2007, σ. 1).

[17] ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2013/2006 (ΕΕ L 384 της 29.12.2006, σ. 13).

[18] ΕΕ L 327 της 21.12.1999, σ. 7. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2060/2004 (ΕΕ L 357 της 2.12.2004, σ. 3).

[19] ΕΕ L 328 της 23.12.2000, σ. 2. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2060/2004.

[20] ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 1.

[21] ΕΕ L 11 της 14.1.1994, σ. 1.

[22] ΕΕ L 186 της 30.6.1989, σ. 21.

[23] ΕΕ L 42 της 15.2.1975, σ. 1.

[24] ΕΕ L 67 της 10.3.1994, σ. 89.

[25] ΕΕ L 349 της 31.12.1994, σ. 53.