52006PC0076




[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 22.2.2006

COM(2006) 76 τελικό

2006/0021 (CNS)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την απαλλαγή από το φόρο προστιθέμενης αξίας και τον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των εμπορευμάτων που εισάγονται από πρόσωπα που ταξιδεύουν από τρίτες χώρες

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1) ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ |

Λόγοι υποβολής και στόχοι της πρότασης Η οδηγία του Συμβουλίου 69/169/ΕΟΚ της 28ης Μαΐου 1969 προβλέπει την εναρμόνιση των διατάξεων για την απαλλαγή από το φόρο κύκλου εργασιών (ΦΠΑ) και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης των εισαγωγών από ταξιδιώτες που έρχονται από τρίτες χώρες. Ένα τέτοιο κοινοτικό σύστημα έκπτωσης των φόρων επί των εισαγωγών αποδείχθηκε ότι είναι απαραίτητο για τα ταξίδια μεταξύ τρίτων χωρών και της Κοινότητας. Ωστόσο, πρέπει να προσαρμοσθεί στη διεύρυνση και στο γεγονός ότι τα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας περιλαμβάνουν τώρα, μεταξύ άλλων, τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Επειδή έλαβε αρκετές αιτήσεις κρατών μελών για την τροποποίηση της οδηγίας, η Επιτροπή προτείνει να προσαρμοσθούν στα νέα δεδομένα οι διατάξεις για τις φορολογικές απαλλαγές στο πλαίσιο της διεθνούς κυκλοφορίας των προσώπων κυρίως με: την αύξηση των σημερινών ορίων με βάση τον πληθωρισμό και συγχρόνως με την εισαγωγή διάκρισης μεταξύ αυτών που ταξιδεύουν αεροπορικώς και αυτών που χρησιμοποιούν χερσαίες μεταφορές· τη θέσπιση ποσοτικού ορίου για την μπίρα και την αύξηση του ποσοτικού ορίου για το κρασί· τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος μειωμένων ποσοτικών ορίων για τα προϊόντα καπνού· την κατάργηση των ποσοτικών ορίων για τα αρώματα, τον καφέ και το τσάι, δεδομένου ότι δεν αντικατοπτρίζουν πλέον το πραγματικό καθεστώς φορολόγησης των εμπορευμάτων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης στην ΕΕ των 25 κρατών μελών. Όσον αφορά τους πολίτες, η παρούσα πρόταση θα επιτρέπει στους ταξιδιώτες να επωφεληθούν από την αύξηση των ορίων, αλλά και να μη χρειάζεται να δηλώνουν εμπορεύματα σχετικά χαμηλής αξίας. Παράλληλα, η παρούσα πρόταση θα παρέχει μεγαλύτερη ευελιξία στα κράτη μέλη και θα αποσκοπεί στον περιορισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων που δημιουργούν στις τελωνειακές αρχές οι έλεγχοι ρουτίνας. Τέλος, σκοπός της παρούσας πρότασης είναι να αναθεωρήσει τις διατάξεις και τη διάρθρωση της οδηγίας ώστε να την απλουστεύσει και να την προσαρμόσει στις σημερινές απαιτήσεις σύνταξης των νομικών κειμένων. |

Γενικό πλαίσιο Αρχικά, η οδηγία 69/169/ΕΟΚ αφορούσε τους ταξιδιώτες στο εσωτερικό της Κοινότητας. Ωστόσο, μετά την έκδοσή της το 1969, η οδηγία τροποποιήθηκε δεκαεπτά φορές για να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη της ΕΕ, να αναθεωρηθούν και να ενημερωθούν οι αξίες και για να λυθούν τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ορισμένα κράτη μέλη. Συγκεκριμένα, από το 1993 δεν υπάρχουν πλέον περιορισμοί για τα ταξίδια στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, μετά τη διεύρυνση, τα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας άλλαξαν και σήμερα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Όσον αφορά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ορισμένα κράτη μέλη, εγκρίθηκαν παρεκκλίσεις οι οποίες όμως έχουν λήξει όλες εκτός από μία. Έως το τέλος του 2007 επιτρέπεται στη Φινλανδία να περιορίσει τις εισαγωγές μπίρας από ταξιδιώτες που προέρχονται από τρίτες χώρες σε τουλάχιστον 16 λίτρα, για να αποφευχθούν τα προβλήματα φορολογικού, οικονομικού, κοινωνικού, υγειονομικού χαρακτήρα και δημόσιας τάξης. Ωστόσο, η Φινλανδία θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα μετά το 2007, γι’αυτό απαιτείται μακροπρόθεσμη λύση. Άλλα κράτη μέλη που συνορεύουν με τρίτες χώρες που έχουν εξίσου χαμηλά επίπεδα τιμών μπορεί να αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα. Επίσης, ένα άλλο κράτος μέλος ζήτησε να αυξηθεί σημαντικά το ισχύον όριο των 175 ευρώ, ώστε να περιορισθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι διοικητικές επιβαρύνσεις τόσο των ταξιδιωτών όσο και των τελωνειακών αρχών, οι οποίες θα μπορέσουν να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην καταπολέμηση της λαθρεμπορίας μεγάλης κλίμακας. Ωστόσο, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η πλειοψηφία των κρατών μελών θα είναι υπέρ μιας μεγάλης αύξησης και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα προβλήματα των κρατών μελών που έχουν χερσαία σύνορα με χώρες όπως η Ρωσία, η Ουκρανία και η Λευκορωσία, όπου είναι διαφορετική η αγοραστική δύναμη. Γι’αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή επωφελήθηκε από την ευκαιρία για να προβεί σε γενική αναθεώρηση και προσαρμογή στα νέα δεδομένα των διατάξεων για τις φορολογικές απαλλαγές στο πλαίσιο της διεθνούς κυκλοφορίας των προσώπων. Συνεπώς, τα κατώτατα όρια και οι ποσότητες που αναφέρονται στον Τίτλο XI του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 918/83 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών πρέπει να εναρμονισθούν με τις διατάξεις της παρούσας πρότασης. |

Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης Η οδηγία του Συμβουλίου 69/169/ΕΟΚ προβλέπει την εναρμόνιση των διατάξεων για την απαλλαγή από το φόρο κύκλου εργασιών (ΦΠΑ) και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης των εισαγωγών από ταξιδιώτες που έρχονται από τρίτες χώρες. Εν συντομία, οι διατάξεις αυτές προβλέπουν: απαλλαγή από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για τα εμπορεύματα που περιέχουν οι προσωπικές αποσκευές των ταξιδιωτών εφόσον δεν έχουν εμπορικό χαρακτήρα και η αξία τους δεν υπερβαίνει τα 175 ευρώ, Ποσοτικά όρια για ορισμένα εμπορεύματα όπως τα προϊόντα καπνού και τα αλκοολούχα ποτά, καθώς και τα αρώματα, ο καφές και το τσάι, αλλά κανένα όριο για την μπίρα. Πρόσθετες διατάξεις για ειδικές περιπτώσεις (πρόσωπα μικρότερης από το όριο ηλικίας, εργαζόμενοι σε μεθοριακές περιοχές, κλπ.) |

Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Η παρούσα πρόταση είναι σύμφωνη με τις βασικές πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης και αποσκοπεί στη συνοχή της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης. |

2) ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται στην παρούσα πρόταση. Εκτός από τους ταξιδιώτες, τα κυρίως ενδιαφερόμενα μέρη είναι τα κράτη μέλη που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την προσαρμογή της οδηγίας στα νέα δεδομένα. |

Συγκέντρωση και χρησιμοποίηση εκτιμήσεων εμπειρογνωμόνων |

Άνευ αντικειμένου |

Αξιολόγηση των επιπτώσεων Κύριος σκοπός της πρότασης είναι να ενημερώσει και να προσαρμόσει στα νέα δεδομένα τις ισχύουσες διατάξεις. Επειδή η παρούσα πρόταση αφορά μόνο προσαρμογές των ισχυόντων κανόνων και δεν δημιουργεί νέο φορολογικό καθεστώς, η αξιολόγηση των επιπτώσεων δεν είναι απαραίτητη. Επίσης, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της είναι αμελητέες/δεν είναι μετρήσιμες. |

3) ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ |

Περίληψη της προτεινόμενης δράσης Η Επιτροπή προτείνει τα εξής: να αυξηθεί το ισχύον κατώτατο όριο των 175 ευρώ και συγχρόνως να θεσπισθεί η διάκριση μεταξύ επιβατών αεροπλάνων (500 ευρώ) και λοιπών ταξιδιωτών (200 ευρώ). Προτείνεται να γίνεται διάκριση και επομένως να ισχύουν διαφορετικά κατώτατα όρια ανάλογα με το μεταφορικό μέσο – αφενός χερσαία και θαλάσσια μεταφορά και αφετέρου αεροπορική μεταφορά. Λόγω του κόστους και της προσπάθειας που απαιτούν τα αεροπορικά ταξίδια, πιθανόν να γίνονται λιγότερο συχνά από τα οδικά και τα θαλάσσια ταξίδια. Επιπλέον, στις αεροπορικές μεταφορές εκ των πραγμάτων οι δυνατότητες αγοράς και μεταφοράς εμπορευμάτων είναι περιορισμένες για τους επιβάτες, οι οποίοι, για παράδειγμα, δεν μπορούν να μεταφέρουν ογκώδη αντικείμενα. Με την εισαγωγή τέτοιας διάκρισης θα αποφεύγονται πιθανά προβλήματα λόγω της αύξησης του κατώτατου ορίου των 175 ευρώ για τα κράτη μέλη που έχουν χερσαία σύνορα με τρίτες χώρες που έχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα τιμών. Εξάλλου, άλλα κράτη μέλη στα οποία οι υπήκοοι τρίτων χωρών ταξιδεύουν σχεδόν αποκλειστικά με αεροπλάνο, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την αύξηση του κατώτατου ορίου. Η αύξηση του κατώτατου ορίου των 175 ευρώ σε 220 ευρώ είναι δικαιολογημένη διότι αποκαθιστά την πραγματική του αξία σε σχέση με το έτος που καθορίστηκε για τελευταία φορά (το 1994). Το συνολικό ποσοστό πληθωρισμού σε όλη την ΕΕ κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1994 έως 31 Δεκεμβρίου 2004 ήταν της τάξης του 25%. Επίσης, προτείνεται να καταργηθούν τα ποσοτικά όρια για τα αρώματα, τον καφέ και το τσάι (βλ. παρακάτω). Συνεπώς, στο αυξημένο αυτό χρηματικό όριο θα περιλαμβάνεται πλέον και η αγορά αρωμάτων, καφέ και τσαγιού, τα οποία, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, μπορούν να αγοραστούν επιπλέον από το χρηματικό όριο, δεδομένου ότι υπόκεινται σε ειδικά ποσοτικά όρια. Όσον αφορά τα προϊόντα καπνού, προβλέπεται να επιτραπεί στα κράτη μέλη η διάκριση μεταξύ επιβατών αεροπλάνων και λοιπών ταξιδιωτών, και η εφαρμογή ενός ενιαίου καθεστώτος για τα μειωμένα όρια. Σύμφωνα με το άρθρο 152 της συνθήκης ΕΚ, όλες οι πολιτικές της Κοινότητας πρέπει να εξασφαλίζουν υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας του ανθρώπου. Επιπλέον, η σύμβαση πλαίσιο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) για την καταπολέμηση του καπνίσματος, η οποία κυρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 30 Ιουνίου 2005, συνιστά στα συμβαλλόμενα μέρη να απαγορεύουν ή να περιορίζουν, ανάλογα με την περίπτωση, τις πωλήσεις στους ταξιδιώτες διεθνούς κυκλοφορίας και/ή τις εισαγωγές από αυτούς αφορολόγητων και άνευ δασμών προϊόντων καπνού. Για να διασφαλισθεί ίση μεταχείριση όλων των πολιτών που εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόταση περιλαμβάνει ενιαίο καθεστώς μειωμένων ποσοτικών ορίων για τα προϊόντα καπνού. Επίσης επιτρέπει στα κράτη μέλη τη διάκριση μεταξύ επιβατών αεροπλάνων και λοιπών ταξιδιωτών όσον αφορά τα όρια για τα προϊόντα καπνού. Τα προτεινόμενα μειωμένα όρια είναι αντίστοιχα των παλαιών ορίων που ίσχυαν για το εμπόριο στο εσωτερικό της ΕΕ για τους κατοίκους των παραμεθόριων περιοχών ή τα μέλη του πληρώματος ορισμένων μεταφορικών μέσων. Να καταργηθούν τα ποσοτικά όρια για τα αρώματα, τον καφέ και το τσάι, δεδομένου ότι δεν αντικατοπτρίζουν πλέον το πραγματικό καθεστώς φορολόγησης των εμπορευμάτων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης στην ΕΕ 25 κρατών μελών. Δεδομένου ότι μόνο λίγα κράτη μέλη επιβάλλουν σ’αυτά τα προϊόντα ειδικό φόρο κατανάλωσης (κανένα κράτος μέλος στα αρώματα, τα οποία απαλλάσσονται δυνάμει της κοινοτικής νομοθεσίας, 1 στο τσάι, 5 στον καφέ), η Επιτροπή κρίνει ότι τα όρια αυτά, τα οποία ισχύουν για τους ταξιδιώτες στα 25 κράτη μέλη, δεν δικαιολογούνται πλέον. Εν πάση περιπτώσει, τα όρια αυτά θα μπορούσαν να ενταχθούν στο χρηματικό όριο. Να θεσπισθεί ποσοτικό όριο 16 λίτρων για την μπίρα και να αυξηθεί το ποσοτικό όριο για το κρασί από 2 σε 4 λίτρα. Η οδηγία δεν αναφέρει όριο για την μπίρα παρόλο που σε ορισμένα κράτη μέλη επιβάλλεται στο προϊόν αυτό υψηλός φόρος. Εξάλλου, η εισαγωγή όλων των άλλων αλκοολούχων ποτών υπόκειται σε συγκεκριμένη απαλλαγή. Συγκεκριμένα, το όριο για το κρασί είναι δύο λίτρα, αν και ορισμένα κράτη μέλη έχουν μηδενικό συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για το κρασί. Επομένως, θα ήταν λογική η θέσπιση ποσοτικού ορίου για την μπίρα και θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν ορισμένα κράτη μέλη που συνορεύουν με τρίτες χώρες που έχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα τιμών. Για να υπάρχει συνοχή στη μεταχείριση όλων των αλκοολούχων ποτών, προτείνεται ποσοτικό όριο 16 λίτρων για την μπίρα και αύξηση του ποσοτικού ορίου για το κρασί από 2 σε 4 λίτρα. Να αυξηθεί το ποσό για το οποίο τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να μην επιβάλλουν φόρους για την εισαγωγή εμπορευμάτων. Δεδομένου ότι το ποσό για το οποίο τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να μην επιβάλλουν φόρους για την εισαγωγή εμπορευμάτων πρέπει να αυξηθεί, ώστε να λαμβάνεται υπόψη ο πληθωρισμός, το ποσό αυτό αυξάνεται από 5 ευρώ σε 10 ευρώ. Να καταργηθεί η δυνατότητα των κρατών μελών να εξαιρούν τα εμπορεύματα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 7108 και 7109 από την απαλλαγή. Η διάταξη αυτή δεν δικαιολογείται πλέον βάσει του σημερινού καθεστώτος ΦΠΑ. Να αναθεωρηθούν οι διατάξεις και η διάρθρωση της οδηγίας, ώστε να απλουστευθεί και να γίνει κατανοητή. Το κείμενο βελτιώθηκε σε αρκετά σημεία για να ληφθούν υπόψη οι σημερινές νομικές απαιτήσεις σύνταξης και να εκλείψει οποιαδήποτε ασάφεια. Εξάλλου, καθορίστηκαν τα τρίτα εδάφη που είναι βασικά για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. |

Νομική βάση Άρθρο 93 της Συνθήκης. |

Αρχή της επικουρικότητας Η αρχή της επικουρικότητας ισχύει στο βαθμό που η πρόταση δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. |

Οι στόχοι της πρότασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη για τους εξής λόγους. |

Με την οδηγία 69/169/EOK του Συμβουλίου, η ΕΕ θέσπισε ήδη εναρμονισμένες διατάξεις για τις εισαγωγές από ιδιώτες ταξιδιώτες και, επομένως, άσκησε τις αρμοδιότητές της. Οποιεσδήποτε αλλαγές στις διατάξεις αυτές απαιτούν νομοθετική πράξη της Κοινότητας και δεν είναι δυνατό να αποτελέσουν αντικείμενο απόφασης κράτους μέλους. Γι’αυτούς τους λόγους, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να ενεργήσουν μεμονωμένα. |

Η δράση σε κοινοτικό επίπεδο θα συμβάλει στο να επιτευχθούν καλύτερα οι στόχοι της πρότασης και θα διασφαλίσει ίση μεταχείριση των πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. |

324 | Κατά συνέπεια, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. |

Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους εξής λόγους. |

331 | Η πρόταση περιέχει αρκετές διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν στα κράτη μέλη να προσαρμόσουν το πλαίσιο που δημιουργεί στις δικές τους ανάγκες. (Για παράδειγμα, η δυνατότητα να θεσπίσουν ειδικές διατάξεις για τους κατοίκους ή εργαζομένους σε παραμεθόριες περιοχές, για τα πρόσωπα μικρότερης από το όριο ηλικίας, ο καθορισμός χαμηλότερων ορίων για τα προϊόντα καπνού κλπ.) Η αύξηση του ορίου των 175 ευρώ είναι δικαιολογημένη απλώς διότι αποκαθιστά την πραγματική του αξία σε σχέση με το έτος που καθορίστηκε για τελευταία φορά (το 1994). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για τον ετήσιο ρυθμό μεταβολής του ΕνΔΤΚ (εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή) μεταξύ 1994 και 2004, το συνολικό ποσοστό πληθωρισμού ανά την ΕΕ κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1994 έως 31 Δεκεμβρίου 2004 ήταν της τάξης του 25%. Η θέσπιση διάκρισης μεταξύ των μέσων ταξιδίου αποφέρει διάφορα οφέλη στα κράτη μέλη. Παρέχει στα κράτη μέλη που έχουν χερσαία σύνορα με τρίτες χώρες ένα βαθμό προστασίας από ενδεχόμενη μεγάλη αύξηση των αγορών σε τρίτη χώρα διότι περιορίζει το όριο γι’αυτούς που χρησιμοποιούν χερσαίες μεταφορές σε ποσό μέχρι 220 ευρώ. Εξάλλου, για τα κράτη μέλη των οποίων οι υπήκοοι ταξιδεύουν σχεδόν πάντα αεροπορικώς, η αύξηση του κατώτατου ορίου σε 500 ευρώ σημαίνει ότι σημαντικοί πόροι θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν πλέον όχι για τελωνειακούς ελέγχους ρουτίνας αλλά για την καταπολέμηση της λαθρεμπορίας και απάτης μεγάλης κλίμακας. Όσον αφορά τους πολίτες, οι ταξιδιώτες θα επωφεληθούν γενικά από την αύξηση του κατώτατου ορίου και δεν θα χρειάζεται να δηλώνουν εμπορεύματα σχετικά μικρής αξίας. Επιλογή νομικών πράξεων |

Προτεινόμενες νομικές πράξεις: οδηγία. Η χρήση άλλων μέσων δεν θα ήταν σκόπιμη για τον ακόλουθο λόγο. Μόνο μία οδηγία θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να προσαρμόσουν με βάση τις δικές τους ανάγκες το πλαίσιο που θα δημιουργηθεί. Συνεπώς, και πάλι ως μέσο πρέπει να επιλεγεί η οδηγία. |

4) ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ |

Θεωρητικά, η πρόταση μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια εσόδων ΦΠΑ και ειδικών φόρων κατανάλωσης, αλλά, συγχρόνως, μπορεί επίσης να δημιουργήσει πρόσθετα έσοδα λόγω της επιβολής ορίου για την μπίρα. Εξάλλου, δεδομένου ότι στόχος της πρότασης είναι να περιοριστούν οι διοικητικές επιβαρύνσεις, θα αποδεσμεύσει σημαντικούς πόρους που θα επιτρέψουν στις τελωνειακές αρχές να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην καταπολέμηση της λαθρεμπορίας μεγάλης κλίμακας, και κατ’αυτό τον τρόπο να αντισταθμίσουν τις τυχόν μεγαλύτερες ζημίες. Συνεπώς, αν και η παρούσα πρόταση μπορεί να έχει ελάχιστες δημοσιονομικές επιπτώσεις, θεωρείται ότι είναι αμελητέες/δεν είναι μετρήσιμες. |

5) ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ |

520 | Κατάργηση της ισχύουσας νομοθεσίας Η έγκριση της πρότασης θα καταργήσει την ισχύουσα νομοθεσία. |

Πίνακας αντιστοιχίας Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή το κείμενο των εθνικών διατάξεων για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο καθώς και πίνακα αντιστοιχίας των εν λόγω διατάξεων και της παρούσας οδηγίας. |

2006/0021 (CNS)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την απαλλαγή από το φόρο προστιθέμενης αξίας και τον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των εμπορευμάτων που εισάγονται από πρόσωπα που ταξιδεύουν από τρίτες χώρες

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[2],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[3],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η οδηγία 69/169/EOK του Συμβουλίου της 28ης Μαΐου 1969 περί εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των σχετικών με τις απαλλαγές από τους φόρους κύκλου εργασιών και τους ειδικούς φόρους καταναλώσεως που εισπράττονται κατά την εισαγωγή, στο πλαίσιο της διεθνούς κυκλοφορίας των ταξιδιωτών[4] θέσπισε κοινοτικό καθεστώς φορολογικών απαλλαγών. Αν και είναι απαραίτητο να διατηρηθεί αυτό το καθεστώς αφενός για να αποφεύγεται η διπλή φορολόγηση, αφετέρου στις περιπτώσεις στις οποίες δεν ισχύει η συνήθης ανάγκη προστασίας της οικονομίας, λόγω των συνθηκών υπό τις οποίες εισάγονται τα εμπορεύματα, θα πρέπει να ισχύει μόνο για τις μη εμπορικού χαρακτήρα εισαγωγές εμπορευμάτων που περιέχουν οι προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών από τρίτες χώρες.

(2) Ωστόσο, είναι δικαιολογημένη η πλήρης αναθεώρηση και αντικατάσταση της οδηγίας 69/169/ΕΟΚ, λόγω του αριθμού των αναγκαίων τροποποιήσεων, καθώς και της ανάγκης προσαρμογής της οδηγίας στη διεύρυνση και στα νέα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας, καθώς και ανάπλασης και απλούστευσης ορισμένων διατάξεων για λόγους σαφήνειας.

(3) Τα ποσοτικά και τα χρηματικά όρια στα οποία υπόκεινται οι απαλλαγές θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις τρέχουσες ανάγκες των κρατών μελών.

(4) Τα χρηματικά όρια θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη που συνορεύουν με τρίτες χώρες που έχουν πολύ χαμηλότερες τιμές και στα οποία, κατά συνέπεια, η ευχέρεια και το κίνητρο να αγοράσουν στο εξωτερικό θα μπορούσαν να δημιουργήσουν προβλήματα. Επομένως, δικαιολογείται να καθοριστεί χαμηλότερο χρηματικό όριο για τα μη αεροπορικά ταξίδια.

(5) Σύμφωνα με την εμπειρία της Επιτροπής, οι ποσότητες των προϊόντων καπνού και των αλκοολούχων ποτών, απ’ό,τι έχει φανεί, είναι γενικά οι κατάλληλες και, συνεπώς, θα πρέπει να διατηρηθούν.

(6) Τα ποσοτικά όρια για την απαλλαγή των εμπορευμάτων από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης θα πρέπει να ανταποκρίνονται στο σημερινό καθεστώς φορολόγησης αυτών των εμπορευμάτων στα κράτη μέλη. Επομένως, πρέπει να επιβληθεί ένα όριο για την μπίρα ενώ τα όρια για τα αρώματα, τον καφέ και το τσάι θα πρέπει να καταργηθούν.

(7) Πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να καθορίσουν χαμηλότερα όρια όσον αφορά το χρηματικό όριο για τα παιδιά και να εξαιρέσουν τους ανήλικους από τις απαλλαγές για τα προϊόντα καπνού και τα αλκοολούχα ποτά, ώστε να εξασφαλισθεί μεγαλύτερη προστασία της υγείας.

(8) Δεδομένου ότι είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί για τους πολίτες της Κοινότητας υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μειωμένα ποσοτικά όρια για την απαλλαγή των προϊόντων καπνού.

(9) Για να ληφθεί υπόψη η ειδική κατάσταση ορισμένων προσώπων όσον αφορά τον τόπο κατοικίας τους ή το εργασιακό περιβάλλον τους, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν αυστηρότερα τις απαλλαγές στην περίπτωση των διαμεθοριακών εργαζομένων, των προσώπων που κατοικούν κοντά στα σύνορα της Κοινότητας και των μελών του πληρώματος μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούνται για τις μετακινήσεις στο πλαίσιο της διεθνούς κυκλοφορίας.

(10) Για τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ, πρέπει να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός μετατροπής σε ευρώ των ποσών που εκφράζονται σε εθνικά νομίσματα και, επομένως, να διασφαλισθεί ίση μεταχείριση στα κράτη μέλη.

(11) Το ποσό για το οποίο τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να μην επιβάλλουν φόρους για την εισαγωγή εμπορευμάτων πρέπει να αυξηθεί ώστε να εκφράζει τις τρέχουσες αξίες των νομισμάτων.

(12) Επειδή οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και επομένως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της δράσης, δύνανται να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Κεφάλαιο I ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Η παρούσα οδηγία καθορίζει τους κανόνες σχετικά με την απαλλαγή από το φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) και τον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των εμπορευμάτων που εισάγονται στις προσωπικές αποσκευές προσώπων που ταξιδεύουν από χώρες ή εδάφη όπου δεν εφαρμόζονται οι εναρμονισμένοι κανόνες σχετικά με τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, αντίστοιχα.

Άρθρο 2

1. Στην περίπτωση εμπορευμάτων που εισάγονται από άλλο κράτος μέλος στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιώτη, όταν το ταξίδι περιλαμβάνει διέλευση από το έδαφος τρίτης χώρας ή αρχίζει σε ένα από τα εδάφη που παρατίθενται στη παράγραφο 2 , η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται εάν ο ταξιδιώτης δεν είναι σε θέση να αποδείξει ότι τα εμπορεύματα που μεταφέρει στις αποσκευές του αποκτήθηκαν σύμφωνα με τους γενικούς όρους φορολογίας της εγχώριας αγοράς κράτους μέλους και δεν τυγχάνουν επιστροφής του ΦΠΑ ή του ειδικού φόρου κατανάλωσης.

Οι πτήσεις πάνω από το έδαφος χωρίς προσγείωση δεν θεωρούνται διέλευση.

2. Τα εδάφη που αναφέρονται στη παράγραφο 1 είναι τα ακόλουθα:

(α) Όρος Άθως·

(β) Κανάριοι νήσοι·

(γ) Γαλλικά Υπερπόντια Διαμερίσματα·

(δ) νήσοι Άαλαντ·

(ε) Αγγλονορμαδικές νήσοι·

(στ) νήσος Ελιγολάνδη·

(ζ) έδαφος του Buesingen·

(η) Θέουτα·

(θ) Μελίλια·

(ι) Λιβίνιο·

(ια) Καμπιόνε ντ'Ιτάλια·

(ιβ) τα ιταλικά ύδατα της λίμνης του Λουγκάνο·

(ιγ) Γιβραλτάρ·

(ιδ) Άγιος Μαρίνος μόνο όσον αφορά την εφαρμογή του ΦΠΑ

Άρθρο 3

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:

1) ως “επιβάτες αεροπλάνων” νοούνται οι ταξιδιώτες που μετακινούνται με αεροπλάνο που δεν πραγματοποιεί ιδιωτική πτήση αναψυχής·

2) ως “ιδιωτική πτήση αναψυχής” νοείται η χρησιμοποίηση αεροσκάφους από τον ιδιοκτήτη του ή από φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο το χρησιμοποιεί βάσει μισθώσεως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, για μη εμπορικούς σκοπούς, και ειδικότερα όταν δεν πρόκειται για τη μεταφορά επιβατών ή εμπορευμάτων ή για την παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής ή για τις ανάγκες των δημόσιων αρχών·

3) ως “παραμεθόρια ζώνη” νοείται η ζώνη η οποία σε ευθεία γραμμή δεν υπερβαίνει τα 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα κράτους μέλους και η οποία περιλαμβάνει τις τοπικές διοικητικές περιφέρειες τμήμα του εδάφους των οποίων περιλαμβάνεται σ’αυτή τη ζώνη·

4) ως “διαμεθοριακός εργαζόμενος” νοείται κάθε πρόσωπο του οποίου οι συνήθεις δραστηριότητες απαιτούν να διέρχεται τα σύνορα τις εργάσιμες ημέρες.

Κεφάλαιο IΙ ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ

Τμήμα 1 Κοινές διατάξεις

Άρθρο 4

Τα κράτη μέλη, με βάση χρηματικά ή ποσοτικά όρια, απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης τα εμπορεύματα που εισάγονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών, εφόσον οι εισαγωγές αυτές δεν έχουν εμπορικό χαρακτήρα.

Άρθρο 5

Για τους σκοπούς της εφαρμογής των απαλλαγών, προσωπικές αποσκευές θεωρούνται όλες οι αποσκευές τις οποίες ένας ταξιδιώτης είναι σε θέση να παρουσιάσει στις τελωνειακές αρχές κατά την άφιξή του, καθώς και οι αποσκευές τις οποίες παρουσιάζει αργότερα στις εν λόγω αρχές, υπό τον όρο ότι προσκομίζει απόδειξη ότι είχαν καταχωρηθεί ως συνοδευόμενες αποσκευές, κατά την αναχώρησή του, με την εταιρεία που ήταν υπεύθυνη για τη μεταφορά του.

Άρθρο 6

Για τους σκοπούς της εφαρμογής των απαλλαγών, οι εισαγωγές θεωρείται ότι δεν έχουν εμπορικό χαρακτήρα εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

α) είναι περιστασιακές·

β) συνίστανται μόνο σε εμπορεύματα για προσωπική ή οικογενειακή χρήση των ταξιδιωτών, ή σε εμπορεύματα που προορίζονται για δώρα.

Η φύση ή ποσότητα των εμπορευμάτων δεν πρέπει να υποδηλώνει ότι εισάγονται για εμπορικούς σκοπούς.

Άρθρο 7

Η αξία των προσωπικών ειδών που εισάγονται προσωρινά ή επανεισάγονται μετά από προσωρινή εξαγωγή τους δεν λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή των απαλλαγών.

Τμήμα 2 Χρηματικά όρια

Άρθρο 8

1. Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης τις εισαγωγές εμπορευμάτων, εκτός αυτών που αναφέρονται στο τμήμα 3, των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τα 220 ευρώ ανά άτομο.

Στην περίπτωση επιβατών αεροπλάνων, το χρηματικό όριο που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο είναι 500 ευρώ.

2. Τα κράτη μέλη δύνανται να μειώσουν το χρηματικό όριο για τους ταξιδιώτες κάτω των δεκαπέντε ετών, ανεξάρτητα από το μεταφορικό μέσο. Ωστόσο, το χρηματικό όριο δεν δύναται να είναι χαμηλότερο από 110 ευρώ.

3. Για την εφαρμογή των χρηματικών ορίων, η αξία ενός είδους δεν δύναται να διαιρεθεί.

Τμήμα 3 Ποσοτικά όρια

Άρθρο 9

1. Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης τις εισαγωγές των ακόλουθων τύπων προϊόντων καπνού, που υπόκεινται στα καθοριζόμενα μέγιστα ή ελάχιστα ποσοτικά όρια:

α) 200 τσιγάρα ή 40 τσιγάρα·

β) 100 πουράκια ή 20 πουράκια·

γ) 50 πούρα ή 10 πούρα·

δ) 250 γραμμάρια καπνού για κάπνισμα ή 50 γραμμάρια καπνού για κάπνισμα.

Καθένα από τα όρια που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) αντιπροσωπεύει, για την εφαρμογή της παραγράφου 3, το 100% της συνολικής απαλλαγής για τα προϊόντα καπνού.

Τα πουράκια είναι πούρα μέγιστου βάρους 3 γραμμαρίων το καθένα.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να κάνουν διάκριση μεταξύ επιβατών αεροπλάνων και λοιπών ταξιδιωτών εφαρμόζοντας τα ελάχιστα ποσοτικά όρια που καθορίζονται στην παράγραφο 1 μόνο στους ταξιδιώτες που δεν ταξιδεύουν αεροπορικώς.

3. Για οποιονδήποτε ταξιδιώτη, η απαλλαγή μπορεί να εφαρμοσθεί σε κάθε συνδυασμό προϊόντων καπνού, εφόσον το άθροισμα των ποσοστών ατομικής απαλλαγής που χρησιμοποιήθηκαν δεν υπερβαίνει το 100%.

Άρθρο 10

1. Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης τους ακόλουθους τύπους αλκοόλης και αλκοολούχων ποτών, που υπόκεινται στα καθοριζόμενα ποσοτικά όρια:

α) συνολικά 1 λίτρο απεσταγμένων ποτών και οινοπνευματωδών ποτών με αλκοολικό τίτλο κατ' όγκο μεγαλύτερο από 22% vol, αιθυλική αλκοόλη μη μετουσιωμένη με αλκοολικό τίτλο κατ' όγκο 80% vol ή περισσότερο·

β) συνολικά 2 λίτρα ενδιάμεσων προϊόντων και αφρωδών οίνων.

Kαθένα από τα όρια που καθορίζονται στα στοιχεία α) και β) αντιπροσωπεύει το 100% της συνολικής απαλλαγής για την αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά.

2. Για οποιονδήποτε ταξιδιώτη, η απαλλαγή μπορεί να εφαρμοσθεί σε κάθε συνδυασμό των τύπων αλκοόλης και αλκοολούχων ποτών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, εφόσον το άθροισμα των ποσοστών ατομικών απαλλαγών που χρησιμοποιήθηκαν δεν υπερβαίνει το 100%.

3. Εκτός από την απαλλαγή που προβλέπεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης συνολικά 4 λίτρα μη αφρώδους οίνου και 16 λίτρα μπίρας.

Άρθρο 11

Οι απαλλαγές δυνάμει των άρθρων 9 και 10 δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση ταξιδιωτών κάτω των 17 ετών.

Άρθρο 12

Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, στην περίπτωση οποιουδήποτε μέσου μεταφοράς με αυτοκίνητο όχημα, τα καύσιμα που περιέχονται στη δεξαμενή και ποσότητα καυσίμων που δεν υπερβαίνει τα 10 λίτρα η οποία περιέχεται σε φορητό δοχείο, με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων σχετικά με την κατοχή και τη μεταφορά καυσίμων.

Άρθρο 13

Εάν ένας ταξιδιώτης μεταφέρει εμπορεύματα που αναφέρονται στα άρθρα 9, 10 ή 12, η αξία αυτών των εμπορευμάτων δεν λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή των απαλλαγών που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1.

Κεφάλαιο IΙI ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

Άρθρο 14

1. Τα κράτη μέλη δύνανται να μειώσουν τα χρηματικά ή τα ποσοτικά όρια, ή και τα δύο, για τις εξής κατηγορίες ταξιδιωτών:

α) πρόσωπα που κατοικούν στην παραμεθόρια ζώνη·

β) διαμεθοριακούς εργαζομένους·

γ) μέλη του πληρώματος μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούνται για ταξίδι από τρίτη χώρα.

2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται όταν ένας ταξιδιώτης που ανήκει σε μία από τις ανωτέρω κατηγορίες που αναφέρονται σε αυτήν αποδεικνύει ότι μεταβαίνει πέρα από την παραμεθόρια ζώνη του κράτους μέλους ή ότι δεν επιστρέφει από την παραμεθόρια ζώνη της γειτονικής τρίτης χώρας.

Ωστόσο, η παράγραφος 1 εφαρμόζεται όταν οι διαμεθοριακοί εργαζόμενοι ή τα μέλη του πληρώματος μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούνται για διεθνείς μετακινήσεις εισάγουν εμπορεύματα όταν ταξιδεύουν στο πλαίσιο της εργασίας τους.

Κεφάλαιο IV ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 15

Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να μην επιβάλλουν ΦΠΑ ή ειδικούς φόρους κατανάλωσης για την εισαγωγή εμπορευμάτων από ταξιδιώτη όταν το ποσό του φόρου που θα έπρεπε να επιβληθεί είναι 10 ευρώ ή λιγότερο.

Άρθρο 16

1. Η ισοτιμία του ευρώ σε εθνικό νόμισμα η οποία ισχύει για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας καθορίζεται μία φορά το έτος. Οι ισοτιμίες που εφαρμόζονται είναι αυτές της πρώτης εργάσιμης ημέρας του Οκτωβρίου με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να στρογγυλοποιούν τα ποσά σε εθνικό νόμισμα που προκύπτουν από την μετατροπή των ποσών σε ευρώ που προβλέπονται στο άρθρο 8, υπό τον όρο ότι η στρογγυλοποίηση δεν υπερβαίνει τα 2 ευρώ.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν τα χρηματικά όρια που ισχύουν κατά την ετήσια προσαρμογή που προβλέπεται στην παράγραφο 1 εάν, πριν από τη στρογγυλοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 2, η μετατροπή των αντίστοιχων ποσών που εκφράζονται σε ευρώ καταλήγει σε μεταβολή μικρότερη από 5% της απαλλαγής που εκφράζεται σε εθνικό νόμισμα ή σε μείωση αυτής της απαλλαγής.

Άρθρο 17

Η οδηγία 69/169/ΕΟΚ καταργείται.

Οι αναφορές στην καταργηθείσα οδηγία πρέπει να ερμηνεύονται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και παραπέμπουν στον πίνακα αντιστοιχίας που περιέχεται στο Παράρτημα.

Άρθρο 18

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 19

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 20

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Πίνακας αντιστοιχιας

Η οδηγία 69/169/ΕΟΚ | Παρούσα οδηγία |

Άρθρο 1, παράγραφος 1 Άρθρο 1, παράγραφος 2 Άρθρο 1, παράγραφος 3 | Άρθρο 8, παράγραφος 1 Άρθρο 8, παράγραφος 2 Άρθρο 8, παράγραφος 3 |

Άρθρο 2 | ------------- |

Άρθρο 3, σημείο 1 Άρθρο 3, σημείο 2 Άρθρο 3, σημείο 3 πρώτο εδάφιο Άρθρο 3, σημείο 3 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 7 Άρθρο 6 Άρθρο 5 Άρθρο 12 |

Άρθρο 4, παράγραφος 1 εισαγωγική φράση | Άρθρο 9, παράγραφος 1 εισαγωγική φράση, άρθρο 10, παράγραφος 1 εισαγωγική φράση |

Άρθρο 4, παράγραφος 1 δεύτερη στήλη Άρθρο 4, παράγραφος 1 στοιχείο α) πρώτη στήλη | ------------ Άρθρο 9, παράγραφος 1 |

Άρθρο 4, παράγραφος 1 στοιχείο β) πρώτη στήλη | Άρθρο 10, παράγραφος 1 |

Άρθρο 4, παράγραφος 1 στοιχεία γ), δ) και ε) πρώτη στήλη | ----------- |

Άρθρο 4, παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 11 |

Άρθρο 4,παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο | ----------- |

Άρθρο 4, παράγραφος 3 | Άρθρο 13 |

Άρθρο 4, παράγραφος 4 | Άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2 |

Άρθρο 4, παράγραφος 5 | ----------- |

Άρθρο 5, παράγραφος 1 | ----------- |

Άρθρο 5, παράγραφος 2 | Άρθρο 14, παράγραφος 1 |

Άρθρο 5, παράγραφος 3 | ----------- |

Άρθρο 5, παράγραφος 4 | Άρθρο 14, παράγραφος 2 |

Άρθρο 5, παράγραφος 5 | ----------- |

Άρθρο 5, παράγραφος 6, εισαγωγική φράση πρώτη περίπτωση | Άρθρο 3, παράγραφος 3 |

Άρθρο 5, παράγραφος 6 εισαγωγική φράση δεύτερη περίπτωση | Άρθρο 3, παράγραφος 4 |

Άρθρο 5, παράγραφος 7 | ----------- |

Άρθρο 5, παράγραφος 8 | ----------- |

Άρθρο 5, παράγραφος 9 | ----------- |

Άρθρο 7, παράγραφος 1 | ----------- |

Άρθρο 7, παράγραφος 2 | Άρθρο 16, παράγραφος 1 |

Άρθρο 7, παράγραφος 3 | Άρθρο 16, παράγραφος 2 |

Άρθρο 7, παράγραφος 4 | Άρθρο 16, παράγραφος 3 |

Άρθρο 7, παράγραφος 5 | ---------- |

Άρθρο 7α, παράγραφος 1 | ---------- |

Άρθρο 7α, παράγραφος 2 | Άρθρο 15 |

Άρθρο 7β | ---------- |

Άρθρο 7γ | ---------- |

Άρθρο 7δ | ---------- |

Άρθρο 8, παράγραφος 1 | Άρθρο 18, παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 8, παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 18, παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 8, παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο | ---------- |

Άρθρο 9 | Άρθρο 20 |

_____________

[1] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

[2] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

[3] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

[4] ΕΕ L 133 της 4.6.1969 σ. 6. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/93/ΕΚ (ΕΕ L 346 της 29.12.2005 σ. 16).