Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο για το μηχανισμό παρακολούθησης και αξιολόγησης των τρίτων χωρών στον τομέα της καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης /* COM/2005/0352 τελικό */
[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ | Βρυξέλλες, 28.7.2005 COM(2005) 352 τελικό ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ για το μηχανισμό παρακολούθησης και αξιολόγησης των τρίτων χωρών στον τομέα της καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ για το μηχανισμό παρακολούθησης και αξιολόγησης των τρίτων χωρών στον τομέα της καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης Εκθεση Παρακολουθησησ και Αξιολογησησ (Πιλοτικη εκθεση 2004) Εισαγωγή Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο διάλογος και οι δράσεις που διεξάγονται από την ΕΕ με τις τρίτες χώρες στον τομέα της μετανάστευσης θα πρέπει να εγγράφονται στο πλαίσιο συνολικής, ολοκληρωμένης, περιεκτικής και ισορροπημένης προσέγγισης. Τον Ιούνιο 2003, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνώρισε επίσης τη σημασία την οποία έχει η ανάπτυξη ενός μηχανισμού αξιολόγησης για να εξασφαλισθεί η παρακολούθηση των σχέσεων με τις τρίτες χώρες. Στα συμπεράσματά του που εγκρίθηκαν το Δεκέμβριο του 2003, δήλωσε ότι αυτός ο μηχανισμός έχει σαν στόχο να εξασφαλίσει την παρακολούθηση της κατάστασης της μετανάστευσης στις τρίτες ενδιαφερόμενες χώρες συμπεριλαμβανομένης της διοικητικής και θεσμικής ικανότητάς τους να διαχειριστούν το άσυλο και τη μετανάστευση και την παρακολούθηση των μέτρων που λαμβάνονται για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης. Η Επιτροπή κλήθηκε στη συνέχεια να υποβάλει ετήσια έκθεση για ορισμένες τρίτες χώρες. Η παρούσα πρώτη ετήσια έκθεση είναι μια πιλοτική έκθεση για το μηχανισμό παρακολούθησης και αξιολόγησης της συνεργασίας των τρίτων χωρών στον τομέα της λαθρομετανάστευσης. Καλύπτει περιορισμένο αριθμό χωρών [1]: Aλβανία, Κίνα, Λιβύη, Μαρόκο, Ρωσία, Σερβία και Μοντενέγκρο, Τυνησία και Ουκρανία. Η παρούσα έκθεση περιλαμβάνει σύντομη επισκόπηση της ανάλυσης στην οποία προέβη η Επιτροπή όσον αφορά τις υπάρχουσες σχέσεις με κάθε μία από αυτές τις χώρες στον τομέα της μετανάστευσης και ορισμένες πολιτικές συστάσεις, όπως ζητήθηκε από το Συμβούλιο. Αυτές οι συστάσεις εντοπίζουν πολλές δυνατότητες συνεργασίας για την ΕΕ και τα κράτη μέλη της με σκοπό να συνδράμουν τις σχετικές χώρες στη διαχείριση της μετανάστευσης. Δεδομένου ότι αυτή η έκθεση είναι η πρώτη αυτού του είδους, περιλαμβάνει εξίσου συστάσεις τεχνικού χαρακτήρα, που προορίζονται να βελτιώσουν το συγκεκριμένο μηχανισμό. Το παράρτημα περιλαμβάνει πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση της συνεργασίας της ΕΕ με τις σχετικές χώρες, καθώς και λεπτομερέστερες πληροφορίες σχετικά με κάθε χώρα, δίνοντας βάρος στους κύριους τομείς ενδιαφέροντος που καθορίστηκαν από το Συμβούλιο. Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην παρούσα έκθεση και στα παραρτήματά της συγκεντρώθηκαν από τις υπηρεσίες της Επιτροπής και από τις αντιπροσωπείες της στις τρίτες εξεταζόμενες χώρες. Η παρούσα έκθεση στηρίζεται στις πληροφορίες που ανακοινώθηκαν από τα κράτη μέλη ή/και συγκεντρώθηκαν απευθείας στις σχετικές τρίτες χώρες, ενίοτε με τη συνδρομή των κρατών μελών, διεθνών οργανισμών και αντιπροσώπων στην περιοχή, και περιλαμβάνει επίσης δεδομένα που συγκεντρώθηκαν χάρη στις άμεσες επαφές με τις αρχές των τρίτων χωρών. Η παρούσα έκθεση καλύπτει τις βασικές εξελίξεις μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 2004. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των χωρών από την άποψη του επιπέδου συνεργασίας με την Κοινότητα. Μεταξύ των χωρών που επελέγησαν, ορισμένες δεν διατηρούν επίσημες σχέσεις με την Κοινότητα ενώ άλλες έχουν αναπτύξει πολύ στενή συνεργασία και συστηματική παρακολούθηση των θεμάτων μετανάστευσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα διαθέσιμα στοιχεία αλλά εξίσου τα αντλούμενα συμπεράσματα και οι δυνατότητες ενίσχυσης της συνεργασίας διαφέρουν σημαντικά. Η Επιτροπή ελπίζει ότι η παρούσα έκθεση θα βοηθήσει το Συμβούλιο να αξιολογήσει το επίπεδο συνεργασίας κάθε χώρας όσον αφορά την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, όπως προβλέπουν τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Σεβίλλης το 2002. Aλβανια Επισκόπηση Υπάρχουν πολλά επίπεδα αλληλεπίδρασης μεταξύ αλβανικής κυβέρνησης που χρησιμοποιούνται, σε συνάρτηση με τις ανάγκες, για να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα μετανάστευσης[2]. Η μελλοντική συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης προβλέπει ότι τα ζητήματα μετανάστευσης θα εξετάζονται στο πλαίσιο μιας από τις υποεπιτροπές της. Τα ζητήματα που έχουν σχέση με την ελευθερία, την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη συζητώνται επίσης, ανάλογα με την περίπτωση, στο πλαίσιο της εφαρμογής των προγραμμάτων κοινοτικής συνδρομής υπέρ της Αλβανίας.[3] Η συγκεκριμένη χώρα σημείωσε πρόοδο όσον αφορά τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης και της παράνομης διακίνησης με προορισμό την ΕΕ από την Αδριατική και το Ιόνιο αλλά χρειάζονται περαιτέρω και συνεχείς προσπάθειες στο συγκεκριμένο τομέα. Η νομοθεσία πλαίσιο που απαιτείται στον τομέα της μετανάστευσης και του ασύλου θεσπίστηκε αλλά λείπουν ακόμα ορισμένες διατάξεις που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή της. Η πρόοδος εμποδίζεται από τις περιορισμένες διοικητικές και οικονομικές ικανότητες της Αλβανίας, στις οποίες οφείλεται η ανεπαρκής εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας. Η επιτυχής διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας επανεισδοχής σε κοινοτικό επίπεδο (η οποία θα τεθεί σε ισχύ το 2005) αποτελεί θετικό βήμα όσον αφορά τη μεταναστευτική πολιτική της Αλβανίας και εκφράζει τη βούλησή της να αναλάβει τις ευθύνες της σε διεθνές επίπεδο. Συστάσεις Η Αλβανία απέδειξε την διάθεσή της να συνεργαστεί θετικά με την Επιτροπή στα θέματα της μετανάστευσης. Αυτή η χώρα θα πρέπει να ενθαρρυνθεί ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσει την θέση σε ισχύ και την εφαρμογή του ισχύοντος νομικού πλαισίου της στους τομείς της μετανάστευσης και του ασύλου και στους συναφείς τομείς (όπως είναι ο τομέας της ποινικής νομοθεσίας που προορίζεται να καταπολεμήσει το οργανωμένο έγκλημα και την εμπορία ανθρώπων). Η Αλβανία θα πρέπει να ενθαρρυνθεί και, όπου χρειάζεται, να υποστηριχθεί διπλωματικά για να συνάψει συμφωνίες επανεισδοχής όχι μόνο με τους γείτονές της στην περιοχή, αλλά εξίσου με τις χώρες καταγωγής των μεταναστών που διέρχονται από το έδαφός της. Τέλος, στο ευρύτερο πλαίσιο της ενσωμάτωσης των μεταναστευτικών ζητημάτων στην πολιτική ανάπτυξης, θα είναι σημαντικό να συμπληρωθούν οι τρέχουσες κοινοτικές προσπάθειες εξετάζοντας στο μέλλον το ζήτημα της απλούστευσης της μεταφοράς των αμοιβών των μεταναστών εργαζομένων προς τις χώρες καταγωγής τους, το οποίο είναι θεμελιώδους σημασίας για την μακροοικονομική σταθερότητα της Αλβανίας. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της περαιτέρω ανάπτυξης του αλβανικού δημοσιονομικού τομέα και της βελτίωσης της συνεργασίας με τα διεθνή τραπεζικά ιδρύματα, με σκοπό όχι μόνο να διευκολυνθούν οι μεταφορές αμοιβών, αλλά εξίσου να μειωθεί σταδιακά η ποσότητα ρευστού χρήματος που κυκλοφορεί στη χώρα και να περιοριστούν κατ'αυτόν τον τρόπο οι δυνατότητες νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και φοροδιαφυγής. Κινα Επισκόπηση Η ανταλλαγή επιστολών το 1994 επιβεβαίωσε την ύπαρξη πολιτικού διαλόγου μεγάλης εμβέλειας μεταξύ της ΕΕ και της Κίνας, ο οποίος αποτέλεσε συνέχεια της εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας των ετών 1980. Εντούτοις, ο ιδιαίτερος διάλογος με την Κίνα όσον αφορά την μετανάστευση ξεκίνησε μετά την τραγωδία στο Ντόβερ τον Ιούνιο 2000, κατά την οποία 58 υποψήφιοι λαθρομετανάστες απώλεσαν τη ζωή τους. Μετά την ημερομηνία αυτή έγιναν πέντε διαβουλεύσεις υψηλού επιπέδου μεταξύ της ΕΕ και της Κίνας, αφιερωμένες στην καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων. Το 2002, προβλέφθηκε στον κοινοτικό προϋπολογισμό ένα ποσό 10 εκατομμυρίων ευρώ με σκοπό να καταρτισθεί ένα σχέδιο συνεργασίας με την Κίνα στον τομέα της καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης. Δυστυχώς αποδείχθηκε αδύνατο να αναπτυχθεί αυτό το σχέδιο σε συνεργασία με τις κινεζικές αρχές. Είναι εντούτοις αναμφίβολο ότι οι διαβουλεύσεις υψηλού επιπέδου διευκόλυναν την ανάπτυξη εποικοδομητικού διαλόγου για τα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.[4] Το Φεβρουάριο του 2004, η Κίνα και η ΕΚ υπέγραψαν τη συμφωνία σχετικά με το καθεστώς εγκεκριμένου προορισμού, η οποία επιτρέπει τα οργανωμένα ομαδικά ταξίδια υπηκόων της Κίνας στην ΕΕ και προβλέπει την υποχρέωση της κινεζικής διοίκησης να δέχεται εκ νέου τους τουρίστες των οποίων η διαμονή υπερέβη την προβλεπόμενη διάρκεια. Διερευνητικές συζητήσεις πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα με σκοπό τη σύναψη συμφωνίας επανεισδοχής μεταξύ της ΕΚ και της Κίνας. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο και λόγω των εκφρασθέντων και από τα δύο μέρη συμφερόντων, η ΕΕ δέχθηκε να εξετάσει τα ζητήματα που αφορούν τη χαλάρωση των διατυπώσεων χορήγησης θεωρήσεων για ορισμένες κατηγορίες κινεζικού προσωπικού. Σε κοινή δήλωση που δημοσιεύτηκε κατά τη διάσκεψη κορυφής του Δεκεμβρίου 2004, τα δύο μέρη εξέφρασαν την ελπίδα τους για ταχεία έναρξη των διαπραγματεύσεων σχετικά με τα συγκεκριμένα ζητήματα, μόλις αυτό καταστεί δυνατό από τεχνική και νομική άποψη. Συστάσεις Υπάρχει αναπτυσσόμενος διάλογος μεταξύ της ΕΕ και της Κίνας για τη διαχείριση της μετανάστευσης, γεγονός που πρέπει να τύχει ευνοϊκής υποδοχής. Επιπλέον, πρέπει να αναγνωρισθεί η σημασία της νόμιμης μετανάστευσης για την Κίνα (δεδομένου του αριθμού επαγγελματιών και φοιτητών που ελκύονται από την προοπτική απασχόλησης ή σπουδών στην Ευρωπαϊκή Ένωση). Η ΕΕ θα μπορούσε να προτείνει τη διεξαγωγή ειλικρινούς συζήτησης για τις ροές προς τις δύο κατευθύνσεις και να προτείνει να διευρυνθεί προς το σκοπό αυτό η εντολή διαβουλεύσεων υψηλού επιπέδου. Πρέπει να επιδιωχθεί η πάγια δέσμευση της Κίνας για τη μείωση της λαθρομετανάστευσης από το έδαφός της δεδομένου του υψηλού ανθρωπιστικού κόστους που συχνά συνοδεύει τη λαθρομετανάστευση. Για να μειωθεί αυτό το φαινόμενο, μια δυνατότητα θα ήταν η προώθηση της συνεργασίας και η ανταλλαγή εμπειρογνωμοσύνης μεταξύ των διοικήσεων της Κίνας και των κρατών μελών, κυρίως αντλώντας όφελος από τις δυνατότητες που προσφέρονται από το πρόγραμμα Aeneas. Η Επιτροπή θα στηριχθεί στα αποτελέσματα της διάσκεψης κορυφής ΕΕ-Κίνα, ιδιαίτερα καταβάλλοντας προσπάθεια να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις για τη σύναψη διμερούς συμφωνίας επανεισδοχής μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Κίνας, καθώς και παράλληλες συζητήσεις με τη συγκεκριμένη χώρα για την απλούστευση των διατυπώσεων χορήγησης θεωρήσεων για ορισμένες κατηγορίες προσωπικού. Λιβυη Επισκόπηση Η ΕΕ δεν έχει επίσημες σχέσεις με τη Λιβύη, η οποία δεν συμμετέχει στη διαδικασία της Βαρκελώνης. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία δυνατότητα να ξεκινήσει επίσημος διάλογος μεταξύ της ΕΕ και της Λιβύης για τη διαχείριση της μετανάστευσης. Όπως τονίσθηκε κατά το συμβούλιο γενικών υποθέσεων της 11ης Οκτωβρίου 2004, η Λιβύη έχει παραταύτα σημειώσει σημαντική πρόοδο με σκοπό την επανένταξή της στη διεθνή κοινότητα. Μετά από διερευνητική αποστολή στη Λιβύη το Μάιο 2003, πραγματοποιήθηκε στη Λιβύη μεταξύ της 27ης Νοεμβρίου και της 6ης Δεκεμβρίου 2004 τεχνική αποστολή υπό τη διεύθυνση της Επιτροπής, η οποία ασχολήθηκε με τη λαθρομετανάστευση και στην οποία συμμετείχαν εμπειρογνώμονες των κρατών μελών. Είναι αναμφισβήτητο ότι η μεταναστευτική πίεση στη Λιβύη μπορεί να αυξηθεί. Αυτή η χώρα καθορίστηκε ως ενδεχόμενη προτεραιότητα για παρέμβαση και υποστήριξη από την Επιτροπή σύμφωνα με το πρόγραμμα Aeneas για την περίοδο 2004-2006. Εντούτοις, εναπόκειται στο Συμβούλιο, στη βάση των συμπερασμάτων της τεχνικής αποστολής, να αποφασίσει για τη χορήγηση κοινοτικής βοήθειας στη Λιβύη με σκοπό την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης και για τη μορφή την οποία θα λάβει αυτή η βοήθεια – άμεση βοήθεια ή βοήθεια μέσω περιφερειακών πολιτικών. Η έκθεση της αποστολής για τη Λιβύη υποβλήθηκε στο COREPER τον Απρίλιο του 2005 και θα εξετασθεί στο Συμβούλιο τον Ιούνιο. Συστάσεις Η Επιτροπή συστήνει να ενθαρρυνθεί η Λιβύη να ανταποκριθεί θετικά στην πολιτική δέσμευσης της ΕΕ, υπενθυμίζοντας εκ νέου ότι ο τελικός στόχος κάθε συνεργασίας είναι η πλήρης συμμετοχή της Λιβύης στη διαδικασία της Βαρκελώνης. Ο διάλογος και η συνεργασία με τη Λιβύη σε τομείς όπως η ενίσχυση των θεσμών, οι δραστηριότητες κατάρτισης και η εγκαθίδρυση ενός συστήματος διαχείρισης του ασύλου προϋποθέτουν μακροπρόθεσμη δέσμευση της ΕΕ και των κρατών μελών της. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, για να υπάρξουν βιώσιμες λύσεις, πρέπει να ληφθεί υπόψη η περιφερειακή διάσταση των μεταναστευτικών προκλήσεων που αντιμετωπίζονται από τη Λιβύη και άλλες αφρικανικές χώρες. Η Επιτροπή θα διερευνήσει τρόπους για την ενίσχυση του διαλόγου για τα μεταναστευτικά θέματα με τις αφρικανικές περιφερειακές οργανώσεις. Mαροκο Επισκόπηση Από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας σύνδεσης ΕΚ-Μαρόκο της 1ης Μαρτίου 2000, σημειώθηκε σημαντική πρόοδος όσον αφορά την ενίσχυση της εμπιστοσύνης μεταξύ της ΕΕ και του Μαρόκου. Η σύσταση της ομάδας εργασίας «Μετανάστευση και κοινωνικές υποθέσεις» αποτελεί ουσιαστική πρόοδο, καθώς και η συμφωνία για το σχέδιο δράσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης[5]. Το Μαρόκο συνεργάζεται εξίσου με τη γείτονα Ισπανία για να περιορίσει τη ροή της λαθρομετανάστευσης από τη θάλασσα και να επιλύσει τα συνδεόμενα με αυτή ανθρωπιστικά προβλήματα. Το Μαρόκο έχει επίσης καταβάλλει προσπάθειες συνεργασίας με τρίτες χώρες, κυρίως τη Νιγηρία. Αν και έχουν υπάρξει διάφοροι γύροι διαπραγματεύσεων, η ΕΚ δεν έχει ακόμα μπορέσει να συμφωνήσει με το Μαρόκο για το κείμενο μιας συμφωνίας επανεισδοχής. Το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων που εκκρεμούν είναι μικρής σημασίας, αλλά ορισμένα παραμένουν προβληματικά, όπως η επανεισδοχή αλλοδαπών υπηκόων και οι μορφές αποδεικτικών στοιχείων που πρέπει να προσκομισθούν. Συγκεκριμένη συνεργασία που αφορά σχέδια με σκοπό να αναπτυχθούν οι ικανότητες του Μαρόκου όσον αφορά την διαχείριση της μετανάστευσης έχει ξεκινήσει στο πλαίσιο του κονδυλίου του προϋπολογισμού MEDA. Στο πρόγραμμα Aeneas, το Μαρόκο αναφέρεται επίσης ως στόχος παρέμβασης κατά το 2004-2006, ως μέρος της περιοχής του Μαγκρέμπ.[6] Συστάσεις Το Μαρόκο επέδειξε θετική στάση στις συζητήσεις με την ΕΕ. Πρέπει να ληφθεί υπόψη η σημαντική πρόοδος που έχει σημειωθεί μέχρι σήμερα για τη βελτίωση της διαχείρισης της μετανάστευσης και να αναγνωρισθεί η ανοικτή στάση του Μαρόκου όσον αφορά τη περιφερειακή συνεργασία. Ταυτόχρονα, πρέπει να τονισθεί η ανάγκη να καταβληθούν συμπληρωματικές προσπάθειες για να ελεγχθεί η ροή της λαθρομετανάστευσης διαμέσου της Μεσογείου, της οποίας το ανθρωπιστικό κόστος είναι υψηλό. Προς το σκοπό αυτό το Μαρόκο θα πρέπει να εργαστεί σε στενή συνεργασία με την ΕΕ για να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο δράσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης και για να συμφωνήσει στο άμεσο μέλλον όσον αφορά το τελικό κείμενο της κοινοτικής συμφωνίας επανεισδοχής και να επιτρέψει την έγκρισή του. Πρέπει να ενθαρρυνθεί η συνέχιση του διαλόγου, όχι μόνο μεταξύ του Μαρόκου και των γειτονικών χωρών της περιοχής, αλλά εξίσου με τις γειτονικές χώρες καταγωγής προς το νότο για να αναζητηθούν περιφερειακές στρατηγικές που να επιτρέπουν τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών με πιο ικανοποιητικό τρόπο. Ρωσια Επισκόπηση Ο ακρογωνιαίος λίθος των σχέσεων μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας είναι η συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας (APC) που τέθηκε σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 1997[7]. Σε πολιτικό επίπεδο, τα ζητήματα που αφορούν την ελευθερία, την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη εξετάζονται επίσης τακτικά κατά τις εξαμηνιαίες διασκέψεις κορυφής ΕΕ-Ρωσία. Σε πρακτικό επίπεδο, η ΕΕ ανέπτυξε ειδικά μέσα για να ενισχύσει τη συνεργασία στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης, όπως το κοινό σχέδιο δράσης για το οργανωμένο έγκλημα το 2000 και το εργαλείο εφαρμογής του, το δίκτυο υπαλλήλων συνδέσμων της ΕΕ. Κατά τα τελευταία έτη η Ρωσία έχει καταστεί χώρα καταγωγής, διέλευσης και προορισμού για τους μετανάστες. Παρά το γεγονός ότι έχουν ληφθεί μέτρα για να ενισχυθούν οι έλεγχοι στα ρωσικά σύνορα με τον Καύκασο, η Ρωσία προσδιόρισε ότι η έλλειψη πόρων εμπόδισε να σημειωθούν σημαντικές πρόοδοι στα νότια και ανατολικά σύνορά της. Ποσό άνω των 2,6 δισεκατ. ευρώ χορηγήθηκε στη Ρωσία δυνάμει του προγράμματος ΤACIS από την έναρξη εφαρμογής του το 1991[8], και ένα ενδεικτικό ποσό 20 εκατ. ευρώ προβλέφθηκε στο εθνικό ενδεικτικό πρόγραμμα για την περίοδο 2004-2006 για να ενισχυθεί το ρωσικό σύστημα ασύλου, να βελτιωθεί ο συντονισμός μεταξύ των αρχών που είναι αρμόδιες για την μετανάστευση και να ανοίξει ο δρόμος για τη σύναψη συμφωνίας επανεισδοχής ΕΚ-Ρωσίας. Η Ρωσία είναι επίσης μια από τις χώρες που έχουν χαρακτηρισθεί ως προτεραιότητα για παρέμβαση και βοήθεια στο πλαίσιο του προγράμματος Aeneas. Συστάσεις Ο κοινός χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης ΕΕ-Ρωσίας που προβλέπεται από την συμφωνία εταιρικής σχέσης και της συνεργασίας θα αποτελέσει το βασικό πλαίσιο της ανάπτυξης και της επέκτασης της συνολικής συνεργασίας μας στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης. Η συνεργασία με τη Ρωσία για τη μεταναστευτική πολιτική αποτελεί σημαντικό ζήτημα κοινού ενδιαφέροντος και αυξανόμενης σημασίας. Η ΕΕ θα πρέπει να καλέσει τη Ρωσία να δεσμευθεί σε εκτεταμένο διάλογο στο πλαίσιο του Μονίμου Συμβουλίου Συνεργασίας για όλα τα θέματα που συνδέονται με τη μετανάστευση, συμπεριλαμβανομένου του ασύλου, της καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων. Πρέπει να τονισθεί η πρόοδος που σημειώθηκε κατά τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για τη σύναψη συμφωνίας επανεισδοχής και συμφωνίας για την απλούστευση των διατυπώσεων χορήγησης θεωρήσεων και η Ρωσία θα πρέπει να κληθεί να συνάψει ταυτόχρονα αυτές τις δύο συμφωνίες το 2005. θα πρέπει επίσης να ενθαρρυνθεί να συνάψει συμφωνίες επανεισδοχής με τις γειτονικές χώρες καταγωγής. Κατά τη διάσκεψη κορυφής στην Αγία Πετρούπολη, η ΕΕ και η Ρωσία αποφάσισαν να εξετάσουν τις προϋποθέσεις απαλλαγής από τη θεώρηση εισόδου σαν μια μακροπρόθεσμη προοπτική. Η Ρωσία θα πρέπει επίσης να παροτρυνθεί να οριστικοποιήσει τις συμφωνίες της για τον προσδιορισμό των συνόρων με την Εσθονία και τη Λετονία και να προωθήσει τις διαπραγματεύσεις της με τη Λιθουανία. Τόσο η ΕΕ όσο και η Ρωσία χρειάζεται να ανταποκριθούν θετικά στην πρόκληση να εξισορροπήσουν τους προβληματισμούς που αφορούν την ασφάλεια με την επιδίωξη ελευθερίας και δικαιοσύνης. Η ισορροπία που θα επιτευχθεί θα πρέπει να προσφέρει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την αποτελεσματική ένταξη των νόμιμων μεταναστών, κυρίως με την ανάπτυξη συνεκτικών πολιτικών όσον αφορά την πλαισιωμένη μετανάστευση εργαζομένων. Σερβια και Μαυροβουνιο Επισκόπηση Λόγω της μακρόχρονης και πολύπλοκης συνταγματικής αναθεώρησης την οποία υπέστη η χώρα κατά το 2002 και 2003, η Σερβία-Μαυροβούνιο[9] συνεχίζει να αντιμετωπίζει ειδικές δυσκολίες όσον αφορά τη διάρθρωση των εξουσιών μεταξύ της ένωσης κρατών και των δύο δημοκρατιών που την απαρτίζουν. Οι αρχές της Σερβίας-Μαυροβουνίου σημείωσαν ορισμένες προόδους στον τομέα της μετανάστευσης και του ασύλου αλλά χρειάζονται συμπληρωματικές προσπάθειες. Ενώ εφαρμόστηκαν οι συμφωνίες επανεισδοχής που συνάφθηκαν από τη Σερβία-Μαυροβούνιο με τα κράτη μέλη και τις γειτονικές χώρες της περιοχής, η απουσία πόρων καθιστά πολύπλοκη την επανένταξη των επαναπατριζομένων. Πρακτικά σχέδια συνεργασίας σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο έχουν ήδη ξεκινήσει με τη Σερβία-Μαυροβούνιο στο πλαίσιο του προγράμματος CARDS[10]. Η Επιτροπή (κυρίως στο πρόγραμμα Aeneas) έκρινε την επεξεργασία εθνικών πολιτικών βασισμένων σε ενιαία προσέγγιση της μετανάστευσης, κοινή για τις δύο κρατικές αρχές, ως βασική προτεραιότητα για τη Σερβία-Μαυροβούνιο. Πρότεινε επίσης να τεθούν σε εφαρμογή εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές για την παρεμπόδιση της εμπορίας ανθρώπων και την ενημέρωση των ενδεχόμενων μεταναστών για τους κινδύνους της λαθρομετανάστευσης (και για άλλες εναλλακτικές λύσεις). Συστάσεις: Η Επιτροπή σημειώνει ότι οι αρχές της Σερβίας-Μαυροβουνίου υιοθετούν θετική στάση έναντι της συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα όργανά της. Εντούτοις, η Σερβία-Μαυροβούνιο θα πρέπει να κληθούν να βελτιώσουν τη συνεργασία μεταξύ της ένωσης κρατών και των δύο δημοκρατιών για να εφαρμόσουν αποτελεσματικά την ευρωπαϊκή εταιρική σχέση μέσω του σχετικού σχεδίου δράσης. Προς το σκοπό αυτό, η Σερβία-Μαυροβούνιο θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να δημιουργήσουν μηχανισμούς που να επιτρέπουν τον έλεγχο του κατά πόσο οι πολιτικές που αναπτύσσονται στο επίπεδο της ένωσης κρατών τίθενται σε εφαρμογή με συνεκτικό τρόπο από τις δύο δημοκρατίες. Επιπλέον, το Συμβούλιο θα μπορούσε να επιδιώξει να προωθήσει ή/και να διευκολύνει το διάλογο μεταξύ του Βελιγραδίου και της Πρίστινα για να ρυθμίσει πιο αποτελεσματικά το πρόβλημα των επιστροφών στο Κόσοβο, σύμφωνα με το σχέδιο εταιρικής σχέσης, και να μειώσει τη διέλευση λαθρομεταναστών από το συγκεκριμένο έδαφος. Tυνησια Επισκόπηση Η συμφωνία σύνδεσης που υπεγράφη το 1995 και τέθηκε σε ισχύ από την 1η Μαρτίου 1998 διέπει τις διμερείς σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και της Τυνησίας και περιλαμβάνει διατάξεις που προβλέπουν τη συνεργασία στα θέματα της μετανάστευσης. Η τάση να συμπεριληφθούν τα ζητήματα που έχουν σχέση με την ελευθερία, την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη στη συνεργασία με την Τυνησία υπήρξε σταδιακή αλλά αντιπροσωπεύει θετική εξέλιξη. Η Τυνησία χαρακτηρίστηκε ως προτεραιότητα για τη συνεργασία με την ΕΕ όσον αφορά τη μετανάστευση. Κατά συνέπεια, η σύσταση, δυνάμει της συμφωνίας σύνδεσης, μιας ομάδας εργασίας εφοδιασμένης με εντολή που συμπεριλαμβάνει τις θεωρήσεις, τη λαθρομετανάστευση και τη μετανάστευση διέλευσης αποτελεί σημαντική πρόοδο, η οποία επιβεβαιώνεται από το σχέδιο δράσης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης, το οποίο περιλαμβάνει ένα λεπτομερές κεφάλαιο αφιερωμένο στην δικαιοσύνη, την ελευθερία και την ασφάλεια. Κατά την διάρκεια των διαβουλεύσεων σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική γειτνίασης, η Τυνησία εξέφρασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εγκαθίδρυση διαλόγου σχετικά με την απλούστευση των διατυπώσεων χορήγησης θεωρήσεων. Στον τομέα της μετανάστευσης χρειάζεται να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε δύο πρακτικά θεμελιώδη ζητήματα. Το πρώτο είναι η κλίμακα της λαθρομετανάστευσης (κυρίως η μετανάστευση διέλευσης από την υποσαχάρια περιοχή και άλλες χώρες του Μαγκρέμπ) και το δεύτερο είναι η απουσία ενός ορθά λειτουργούντος συστήματος ασύλου. Η Τυνησία δεν διαθέτει επί του παρόντος κανένα εθνικό σύστημα που να επιτρέπει την εξέταση των αιτήσεων προστασίας και εξαρτάται σε σχέση με το θέμα αυτό από την Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Συστάσεις Η Τυνησία έχει επιδείξει από μεγάλο χρονικό διάστημα εποικοδομητική στάση στο διάλογο με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και αυτή η συνεργασία επεκτάθηκε πρόσφατα σε θέματα που αφορούν την ελευθερία, την ασφάλεια και την δικαιοσύνη, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης της μετανάστευσης. Πρέπει να χαιρετιστεί η πρόσφατη έγκριση του σχεδίου δράσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης. Εντούτοις, η Τυνησία και η ΕΕ θα πρέπει να ενισχύσουν το διάλογό τους για τη μετανάστευση και τις κοινωνικές υποθέσεις και να εξετάσουν το ζήτημα του ασύλου και την απλούστευση της χορήγησης θεωρήσεων για να διαπιστωθεί το κατά πόσον μπορεί να σημειωθεί περαιτέρω πρόοδος. Δεδομένου ότι οι μεταναστευτικές ροές μέσω της Τυνησίας αποτελούν περιφερειακό φαινόμενο, πρέπει να υποστηριχθούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται από τη συγκεκριμένη χώρα για να επεξεργαστεί περιφερειακές στρατηγικές διαχείρισης της μετανάστευσης. Μεταξύ των ενδεχόμενων λύσεων θα μπορούσε να υπάρξει περιφερειακή συνεργασία στον τομέα του ελέγχου στα σύνορα, να ενθαρρυνθεί ο διάλογος και η συνεργασία μεταξύ της Τυνησίας, ως χώρας διέλευσης, και των χωρών καταγωγής, να υποστηριχθεί η τυνησιακή κυβέρνηση ώστε να διατηρηθούν οι δεσμοί μεταξύ των κοινοτήτων διασποράς και των κοινοτήτων προέλευσης και να προωθηθεί η επανένταξη των ατόμων που επιστρέφουν στη χώρα. Ουκρανια Επισκόπηση Η νομική βάση των σχέσεων μεταξύ της ΕΕ και της Ουκρανίας είναι η συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας που τέθηκε σε ισχύ το 1998. Ένα ειδικό σχέδιο δράσης της ΕΕ στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων υπεγράφη με την Ουκρανία το Δεκέμβριο του 2001. Η παρακολούθηση της εφαρμογής αυτού του σχεδίου δράσης εξασφαλίζεται χάρη σε έναν λεπτομερή πίνακα αποτελεσμάτων. Η συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και της Ουκρανίας εντατικοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών όσον αφορά τα ζητήματα τα σχετικά με την ελευθερία, την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη, κυρίως μετά την υπογραφή του σχεδίου δράσης ΕΕ-Ουκρανίας στον τομέα της ΔΕΥ. Παρά το γεγονός ότι η Ουκρανία έχει σημειώσει σημαντικές προόδους σε ορισμένους τομείς του ασύλου και της μετανάστευσης, της διαχείρισης των συνόρων και της εμπορίας των ανθρώπων, εναπομένουν ακόμα να γίνουν πολλά. Κατά τη διάρκεια του έτους 2004, έγιναν διαβουλεύσεις με την Ουκρανία για ένα σχέδιο δράσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης· αυτό το σχέδιο δράσης εγκρίθηκε σε ειδική συνεδρίαση του Συμβουλίου Συνεργασίας το Φεβρουάριο του 2005. Η Ουκρανία επωφελήθηκε ουσιαστικά από την ενίσχυση που χορηγήθηκε δυνάμει του προγράμματος ΤACIS, το οποίο κυρίως συνέβαλε στην ενίσχυση των συστημάτων διαχείρισης των συνόρων, του ασύλου και της μετανάστευσης. Διατέθηκαν μέχρι σήμερα περίπου 34 εκατομμύρια ευρώ σε σχέδια αυτού του είδους και ευρίσκονται υπό ανάπτυξη σχέδια για ποσό 20,5 εκατομμυρίων ευρώ. Το πρόγραμμα Aeneas θα συμπληρώσει αυτές τις προσπάθειες. Αυτά τα μέτρα στήριξης θα συμβάλλουν στην εφαρμογή της συμφωνίας επανεισδοχής ΕΚ-Ουκρανία μόλις αυτή υπογραφεί και εγκριθεί. Η Ουκρανία συμμετέχει ενεργά σε περιφερειακές δραστηριότητες όπως οι διαδικασίες του Söderköping και της Βουδαπέστης. Συστάσεις Η συνεργασία με την Ουκρανία για την πολιτική μετανάστευσης αποτελεί θέμα κοινού ενδιαφέροντος και αυξανόμενης σημασίας. Μια προσέγγιση συνεργασίας μπορεί να προσφέρει απτά αποτελέσματα. Η Επιτροπή μπόρεσε να στηριχθεί στην αποτελεσματική συνεργασία της Ουκρανίας σε θέματα που αφορούν την ελευθερία, την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη. Πρέπει να επαινεθεί η υποστήριξη του σχεδίου δράσης που θεσπίστηκε στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης ΕΕ-Ουκρανία. Αυτό το σχέδιο δράσης αποτελεί το κύριο πλαίσιο για την ανάπτυξη και την επέκταση της συνολικής συνεργασίας σε μια συνολική γκάμα θεμάτων στον τομέα της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και της ασφάλειας. Στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης που θεσπίστηκε δυνάμει της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης, η Επιτροπή και η Ουκρανία επιδιώκουν την εγκαθίδρυση εποικοδομητικού διαλόγου για την απλούστευση των διατυπώσεων χορήγησης θεωρήσεων, με σκοπό την προετοιμασία των διαπραγματεύσεων σχετικά με επίσημη συμφωνία στο συγκεκριμένο θέμα, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να σημειωθεί παράλληλη πρόοδος στις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία επανεισδοχής ΕΚ-Ουκρανία. Η ταχεία σύναψη μιας συμφωνίας επανεισδοχής στην ΕΚ συνεχίζει να είναι πρωταρχικής σημασίας. Πρέπει να ενθαρρυνθεί η νέα ουκρανική κυβέρνηση να συνεχίσει αυτό το διάλογο μεγάλης εμβέλειας με την ΕΕ, όσον αφορά όλα τα ζητήματα της μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένου του ασύλου και της καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων. Γενικεσ Συστασεισ Πολιτικές συστάσεις Ισχυρά και ασθενή σημεία αυτής της πρώτης έκθεσης Η παρούσα έκθεση στοχεύει να χορηγήσει τις απαραίτητες πληροφορίες στο Συμβούλιο για να αξιολογήσει τα ισχύοντα επίπεδα συνεργασίας κάθε χώρας στον τομέα της καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης. Αυτή η πρώτη έκθεση στοχεύει κυρίως να εξασφαλίσει ένα σημείο αναφοράς ανά έκθεση με βάση το οποίο θα είναι ευκολότερο να αξιολογηθεί στο μέλλον η πρόοδος που σημειώνεται από μια συγκεκριμένη χώρα στον τομέα της συνεργασίας. Έχουν εντούτοις ήδη προκύψει χρήσιμοι προσανατολισμοί για το μέλλον των σχέσεων της ΕΕ με τις συγκεκριμένες χώρες. Πρέπει να διαπιστωθεί έλλειψη αξιόπιστων και περιεκτικών πληροφοριών για την διαχείριση της μετανάστευσης και των μεταναστευτικών ροών. Επιπλέον, το Συμβούλιο θα πρέπει επίσης να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στο γεγονός ότι πολλές τρίτες χώρες θεωρούν τις συζητήσεις για τη λαθρομετανάστευση απόλυτα συνδεδεμένες με εκείνες που αφορούν γενικότερα θέματα διαχείρισης της μετανάστευσης, όπως η απλούστευση των διατυπώσεων χορήγησης θεωρήσεων, οι νόμιμοι δίαυλοι μετανάστευσης, η χορήγηση χρηματοδότησης και υλικού επιτήρησης των συνόρων (ή η εγκαθίδρυση στενότερων σχέσεων με την ΕΕ εν γένει). Η επόμενη έκθεση – επιπλέον χώρες Η Επιτροπή κλήθηκε[11] να προβλέψει τη δυνατότητα να συμπεριληφθούν στην έκθεσή της οι χώρες με τις οποίες έχει αναλάβει να διαπραγματευθεί μια κοινοτική συμφωνία επανεισδοχής. Θα πρέπει τοιουτοτρόπως να συμπεριληφθούν η Αλγερία, το Χονκ-Κονγκ, το Μακάο, το Πακιστάν και το Σρι Λάνκα στην επόμενη έκθεση. Η Επιτροπή υποστηρίζει την ιδέα να συμπεριληφθεί η Αλγερία και το Πακιστάν στην επόμενη έκθεση, επειδή θα μπορούσε να αποδειχθεί επωφελές, για τις διαπραγματεύσεις σχετικά με τη συμφωνία επανεισδοχής, να καταστούν καλύτερα γνωστές οι δυσκολίες που αντιμετωπίζονται στον τομέα της μετανάστευσης από αυτές τις χώρες καθώς και η δυνατότητά τους να συνεργαστούν με την ΕΕ. Προτείνει να επανεξετασθεί στην επόμενη ετήσια έκθεση η συμπερίληψη του Χονγκ-Κονγκ και του Μακάο, επειδή αυτό θα επιτρέψει στις κοινές επιτροπές επανεισδοχής (που δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα στο Μακάο και στο Χονγκ-Κονγκ το Σεπτέμβριο του 2004 και συνέρχονται την Άνοιξη του 2005) να σημειώσουν περαιτέρω πρόοδο. Η συμπερίληψη του Σρι Λάνκα θα πρέπει να επανεξετασθεί σε κατάλληλο χρόνο μόλις ελαττωθούν οι άμεσες πιέσεις που ασκούνται σε αυτή τη χώρα λόγω της ανθρωπιστικής καταστροφής που προκλήθηκε από το Τσουνάμι. Θα μπορούσε επίσης να προβλεφθεί η επέκταση της έκθεσης για να συμπεριλάβει ένα μεγαλύτερο αριθμό εταίρων χωρών στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης. Συστάσεις τεχνικού χαρακτήρα Βελτίωση των στατιστικών δεδομένων Μια από τις βασικές δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν για να δοθεί αξιόπιστη εικόνα της μεταναστευτικής κατάστασης κάθε χώρας ήταν η απουσία αξιόπιστων και συγκρίσιμων πληροφοριών και στατιστικών για την μετανάστευση. Αυτή η έλλειψη οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι χώρες είτε δε συγκεντρώνουν συστηματικά ούτε καν βασικές στατιστικές στον τομέα της μετανάστευσης ή συγκεντρώνουν δεδομένα αλλά χρησιμοποιούν πολύ διαφορετικές μεθοδολογίες από εκείνες που χρησιμοποιούνται από την ΕΕ. Για όλες αυτές τις χώρες επείγει να βελτιώσουν τις ικανότητες συγκέντρωσης και επεξεργασίας δεδομένων και να θέσουν σε εφαρμογή κατάλληλες μεθόδους και μέσα για τη σύγκριση και την ανταλλαγή πληροφοριών αυτού του είδους και η Επιτροπή θα συνεχίσει να καταβάλει προσπάθειες για να αναπτύξει τις ενδεδειγμένες στατιστικές βάσεις. Καλύτερη χρησιμοποίηση των υφιστάμενων μηχανισμών υποβολής εκθέσεων Πρέπει να προσδιοριστεί η σχέση μεταξύ της παρούσας έκθεσης και άλλων εγχειρημάτων υποβολής εκθέσεων (όπως οι τακτικοί έλεγχοι δυνάμει της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης[12], η παρακολούθηση που εξασφαλίζεται από τις επιτροπές που προβλέπονται στις συμφωνίες σύνδεσης ή η έκθεση που αναφέρεται στο πρόγραμμα της Χάγης για τις προόδους και τα επιτεύγματα στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης (2005)) και να αποφευχθούν οι ενδεχόμενες αλληλεπικαλύψεις. Στο μέλλον, η Επιτροπή θα συμβουλεύεται επίσης, ανάλογα με τις ανάγκες της, τα δίκτυα υπαλλήλων συνδέσμων στον τομέα της μετανάστευσης και θα χρησιμοποιεί τις τακτικές εκθέσεις που συντάσσονται από αυτούς για θέματα που έχουν σχέση με τη λαθρομετανάστευση στις τρίτες χώρες. Διατήρηση ευελιξίας στο μηχανισμό υποβολής εκθέσεων Η Επιτροπή υποστηρίζει την ιδέα να συντάσσεται μια ετήσια έκθεση για να εξασφαλίζεται η παρακολούθηση της συνεργασίας των τρίτων χωρών στον τομέα της λαθρομετανάστευσης και προτείνει η κάθε έκθεση να αφορά κατ’ανώτατο όριο 10 χώρες. Θεωρεί επίσης ότι αυτή η έκθεση θα πρέπει να υποβάλλεται σε τακτά διαστήματα για να επιτρέπει την αξιολόγηση της προόδου που σημειώνεται από τις διάφορες χώρες. Εντούτοις, η Επιτροπή συστήνει να μειωθεί η συχνότητα υποβολής εκθέσεων για κάθε χώρα σε μια φορά ανά δύο έτη, δεδομένου ότι αυτό θα δώσει στην σχετική χώρα επαρκή χρόνο για να τροποποιήσει τη νομοθεσία της εφόσον χρειάζεται ή να αυξήσει τις διοικητικές ή επιχειρησιακές της ικανότητες. Κάθε ετήσια έκθεση θα μπορούσε ως εκ τούτου να καλύπτει μια διαφορετική ομάδα χωρών. [1] Αυτές οι χώρες χαρακτηρίστηκαν ως γεωγραφικές προτεραιότητες στα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Νοεμβρίου 2002 και του Μαρτίου 2003. Παρά το γεγονός ότι αρχικά είχε συμπεριληφθεί μεταξύ των προτεινομένων χωρών, η Τουρκία δεν συμπεριλαμβάνεται στην παρούσα πιλοτική έκθεση επειδή αποτελεί στο εξής υποψήφια για προσχώρηση χώρα. [2] Βλ. την παράγραφο 1.2 του Παραρτήματος . [3] Βλ. την παράγραφο 1.2 του Παραρτήματος [4] Βλ. την παράγραφο 2.3 του Παραρτήματος [5] Βλ. τις παραγράφους 4.2-4.3 του Παραρτήματος [6] Βλ. την παράγραφο 4.4 του Παραρτήματος [7] Αυτή η συμφωνία έχει αρχική διάρκεια δέκα ετών αλλά θα παραταθεί αυτόματα, εκτός από αντίθετη γνώμη ενός εκ των συμβαλλομένων μερών. [8] Βλ. την παράγραφο 5.4 του Παραρτήματος [9] Κατ’εφαρμογή του ψηφίσματος 1244 του 1999 του Συμβουλίου ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το Κόσοβο διοικείται ακόμα χωριστά από την ενδιάμεση διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών και δεν εμπίπτει κατά συνέπεια στο πεδίο της παρούσας·έκθεσης. [10] Βλ. την παράγραφο 6.4 του Παραρτήματος [11] Σχέδιο συμπερασμάτων του Συμβουλίου σχετικά με τις προτεραιότητες που πρέπει να τηρηθούν για την επιτυχή ανάπτυξη μιας κοινής πολιτικής επανεισδοχής, έγγραφο αριθ. 13758/04 της 27ης Οκτωβρίου 2004. [12] Εκθέσεις για την εφαρμογή του πρώτου κύματος σχεδίων δράσης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης (όσον αφορά όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του ασύλου και της μετανάστευσης) προβλέπονται κατά τα τέλη του 2006 (δύο έτη μετά την έγκριση των σχεδίων δράσης).