52003DC0358

Έκθεση της Επιτροπής για την εφαρμογή της οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1996 σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES /* COM/2003/0358 τελικό */


ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για την εφαρμογή της οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1996 σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

2. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

3. ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ (ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ)

4. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ (ΚΑΤΑ ΠΛΗΡΗ ΧΡΟΝΟ, ΚΑΤΑ ΜΕΡΙΚΟ ΧΡΟΝΟ, ΣΥΝΟΛΙΚΑ Ή ΚΑΤΑ ΤΡΟΠΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΟ)

5. ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ

6. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ/ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙΣ

7. ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΜΙΚΡΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

8. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟΛΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

9. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ & ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΗΣ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

10. ΑΠΟΥΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΑΣ ΒΙΑΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις 3 Ιουνίου 1996 το Συμβούλιο εξέδωσε την οδηγία 96/34/ΕΚ σχετικά με τη γονική άδεια (Οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1996 σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES Επίσημη Εφημερίδα L 145 της 19.6.1996 σ. 4-9 που τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/75/ΕΚ OJ L 010 της 16.1.1998 σ.24), η οποία εφάρμοσε την πρώτη συμφωνία που υπεγράφη από τους κοινωνικούς εταίρους στο πλαίσιο της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική.

Η παρούσα έκθεση βασίζεται στις πληροφορίες που εστάλησαν στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 2(1) της οδηγίας, βάσει του οποίου τα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις εθνικές διατάξεις τους για την εφαρμογή της οδηγίας είτε μέσω νομοθεσίας, είτε μέσω συλλογικών συμβάσεων. Η Επιτροπή έστειλε επίσης στα κράτη μέλη σύντομο ερωτηματολόγιο σχετικά με τη γονική άδεια, οι απαντήσεις του οποίου συμπλήρωσαν τις προηγούμενες πληροφορίες. Η Επιτροπή διαβουλεύτηκε επίσης με τους κοινωνικούς εταίρους και το δίκτυο ανεξάρτητων νομικών εμπειρογνωμόνων για την ισότητα. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι πληροφορίες που εστάλησαν στην Επιτροπή διέφεραν σε μεγάλο βαθμό όσον αφορά το περιεχόμενο και τις λεπτομέρειές τους. Το περιεχόμενο της παρούσας έκθεσης είναι έγκυρο για τον Νοέμβριο του 2002.

2. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Οι διατάξεις της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια, που προσαρτάται και τίθεται σε ισχύ από την οδηγία, εφαρμόζονται σε όλους τους εργαζομένους, άνδρες και γυναίκες, του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας όπως ορίζεται από το νόμο, συλλογικές συμβάσεις ή πρακτικές που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος (ρήτρα 1(2)). Είναι σαφές ότι καλύπτονται και οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η εξαίρεση που ισχύει για τους εργαζομένους στο ναυτιλιακό τομέα στην Ελλάδα αντίκειται στην οδηγία και έχει κινήσει διαδικασία επί παραβάσει. Η Ελλάδα σχεδιάζει τώρα να επεκταθεί η γονική άδεια και στους εργαζομένους στη ναυτιλία και στους δικαστές.

3. ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ (ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ)

Η ρήτρα 2(1) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια ορίζει ότι οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα λήψης γονικής αδείας λόγω γέννησης ή υιοθεσίας παιδιού, ώστε να μπορέσουν να ασχοληθούν με το παιδί αυτό, μέχρι μιας ορισμένης ηλικίας έως 8 ετών, που προσδιορίζεται από τα κράτη μέλη ή/και τους κοινωνικούς εταίρους. Σε όλα τα κράτη μέλη προβλέπεται γονική άδεια τόσο για τα φυσικά όσο και για τα υιοθετημένα τέκνα.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Αντιδρώντας σε διαδικασία επί παραβάσει την οποία κίνησε η Επιτροπή:

* Η Ιρλανδία ήρε τη διάταξη της νομοθεσίας της με την οποία η γονική άδεια παρέχεται μόνον εάν το παιδί έχει γεννηθεί μετά τις 3 Ιουνίου 1996 και9

* Το ΗΒ ήρε τη διάταξη της νομοθεσίας του, σύμφωνα με την οποία η γονική άδεια δεν παρέχεται για παιδί που έχει γεννηθεί πριν από τις 15 Δεκεμβρίου 1999.

* Ομοίως, στο Λουξεμβούργο γονική άδεια παρέχεται μόνον σε γονείς παιδιών τα οποία έχουν γεννηθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1998 ή, σε περίπτωση υιοθεσίας, εφόσον η διαδικασία υιοθεσίας έχει κινηθεί ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου μετά την ημερομηνία αυτή. Η Επιτροπή έχει κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά του Λουξεμβούργου.

* Στη Γερμανία, γονική άδεια παρέχεται μόνον εάν τα παιδιά έχουν γεννηθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1991, η διάταξη αυτή όμως δεν έχει πλέον πρακτική ισχύ.

4. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ (ΚΑΤΑ ΠΛΗΡΗ ΧΡΟΝΟ, ΚΑΤΑ ΜΕΡΙΚΟ ΧΡΟΝΟ, ΣΥΝΟΛΙΚΑ Ή ΚΑΤΑ ΤΡΟΠΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΟ)

Η ρήτρα 2(1) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια ορίζει ότι η γονική άδεια διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Η ρήτρα 2(3)(α) προβλέπει ότι τα κράτη μέλη και οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να αποφασίζουν αν η γονική άδεια θα χορηγείται κατά πλήρη χρόνο, κατά μερικό χρόνο, κατά τρόπο αποσπασματικό ή με τη μορφή χρονικής πίστωσης.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Στο Λουξεμβούργο, σε περίπτωση εγκυμοσύνης ή υιοθεσίας κατά τη διάρκεια γονικής άδειας, η άδεια διακόπτεται και αντικαθίσταται από άδεια μητρότητας ή υιοθεσίας. Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό δεν συμφωνεί με την οδηγία και έχει κινήσει διαδικασία επί παραβάσει.

5. ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ

Η ρήτρα 2(1) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια προβλέπει ότι άνδρες και γυναίκες εργαζόμενοι έχουν ατομικό δικαίωμα λήψης γονικής άδειας. Η ρήτρα 2(2) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια προβλέπει ότι, για την προαγωγή της ισότητας ευκαιριών και μεταχείρισης μεταξύ των ανδρών και των γυναικών και για να ενθαρρυνθούν οι άνδρες να αναλαμβάνουν ίσο μέρος των οικογενειακών ευθυνών, το δικαίωμα γονικής άδειας θα πρέπει, κατ' αρχήν, να είναι αμεταβίβαστο.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Σε όλα τα κράτη μέλη, το δικαίωμα γονικής άδειας είναι ατομικό και, κατ' αρχήν, αμεταβίβαστο σύμφωνα με την οδηγία.

Περαιτέρω, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η νομοθεσία προβλέπει τη μεταβίβαση της γονικής άδειας σε περιπτώσεις που μπορεί να καθοριστούν, χωρίς μέχρι τώρα να έχει γίνει κάτι τέτοιο, από τη νομοθεσία.

Στη Γερμανία, κάθε γονέας δικαιούται τρία έτη, μέχρι τα τρίτα γενέθλια του παιδιού. Οι γονείς επιτρέπεται να αποφασίσουν να λάβουν γονική άδεια κατά πλήρη χρόνο, με τον ένα γονέα να λαμβάνει το σύνολο της άδειας και με τον άλλον να εργάζεται με πλήρες ωράριο. Ωστόσο, εάν οι γονείς αποφασίσουν να λάβουν γονική άδεια κατά μερικό χρόνο, πρέπει και οι δύο να λάβουν άδεια, προκειμένου να ασκήσουν πλήρως το δικαίωμά τους. Επομένως, η γονική άδεια κατά πλήρη χρόνο είναι στην ουσία μεταβιβάσιμη. Οι γονείς δεν χάνουν την άδεια τους, εάν η μητέρα χρησιμοποιήσει όλη την άδεια η ίδια.

Λεπτομέρειες για την Αυστρία:

Πατέρας παιδιού που είχε γεννηθεί πριν από τις 31.12.1999 είχε δευτερεύουσα πρόσβαση σε γονική άδεια ("συνεπαγόμενο δικαίωμα") με ειδικές σε σχέση με το φύλο ισχύουσες γι' αυτόν διατάξεις:

Ενώ, στο πλαίσιο του καθεστώτος κοινωνικής ασφάλισης, [1] η μητέρα και ο πατέρας έπρεπε

[1] Άρθρα 26, 26a Arbeitslosenversicherungsgesetz 1977 όπως τροποποιήθηκαν από το Bundesgesetz 30.4.1996, BGBl 201.

* να ζουν μαζί με το παιδί υπό την ίδια στέγη και

* να το φροντίζουν αποκλειστικά

οι διατάξεις του εργατικού δικαίου απαιτούσαν ρητώς το ίδιο για πατέρα που επιθυμεί να λάβει γονική άδεια, αλλά όχι και για τη μητέρα.

Ο πατέρας δικαιούται γονική άδεια μόνον σε δύο περιπτώσεις:

* στην περίπτωση που η μητέρα δικαιούται [γονική] ,άδεια λόγω εγκυμοσύνης [μητρότητας] σύμφωνα με τις νομικές διατάξεις της Αυστρίας "; [2]

[2] Άρθρο 2 παράγραφος 1 Ziffer 1 Eltern-Karenzurlaubsgesetz όπως τροποποιήθηκε από το BGBl 1995/434 και BGBl 1 1997/61

* ή, η μητέρα δεν δικαιούται γονική άδεια αλλά δεν μπορεί να φροντίσει το παιδί της λόγω (αυτο-) απασχόλησης. [3]

[3] Άρθρο 2 παράγραφος 1 Ziffer 2 Eltern-Karenzurlaubsgesetz όπως τροποποιήθηκε από το BGBl 1995/434 και BGBl 1 1997/61

Διατάξεις ισχύουσες για γονείς παιδιών που γεννήθηκαν μεταξύ 1.1.2000 και 31.12.2001, εάν επιθυμούν να λάβουν γονική άδεια από τον εργοδότη τους.

Η μητέρα καθώς και ο πατέρας πρέπει

* να ζουν υπό την ίδια στέγη

* να φροντίζουν αποκλειστικά το παιδί

Παρόλα αυτά, για τον πατέρα ισχύει άλλη μία ρητή προϋπόθεση:

* η μητέρα δεν πρέπει να λαμβάνει τη γονική άδεια ταυτοχρόνως,

* ή η μητέρα να μην δικαιούται καθόλου γονική άδεια. [4]

[4] Άρθρο 2 παράγραφος 1 Eltern-Karenzurlaubsgesetz όπως τροποποιήθηκε από το BGBl 1999/153.

Ωστόσο, μπορεί να αναφερθεί ότι :

* όσον αφορά τον πατέρα, σε ατομικό επίπεδο έχει πλήρες δικαίωμα γονικής άδειαςό

* οι τροποποιήσεις του 1999 στον νόμο για τη γονική άδεια βρήκαν μια προσέγγιση που συμμορφώνεται καλύτερα με την οδηγία δεδομένου ότι: η αυστριακή νομοθεσία βελτίωσε την πρόσβαση σε άδεια κατά μερικό χρόνο για θετούς γονείς και στις περιπτώσεις υιοθεσίαςο

* μπορεί να υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι για τη διαφοροποίηση μεταξύ πατέρα και μητέρας,

Πρέπει να επισημανθεί ότι υφίστανται ακόμη ειδικές διατάξεις που ισχύουν μόνον για τον πατέρα και άλλες που μπορεί να μην ενθαρρύνουν τον πατέρα να χρησιμοποιεί γονική άδεια.

Ο πατέρας υποχρεούται να ενημερώνει σε περίπτωση που:

* δεν μοιράζεται την ίδια στέγη με το παιδί,

* ή δεν φροντίζει αποκλειστικά το παιδί.

Στην περίπτωση αυτή, η γονική του άδεια μπορεί να λήξει πρόωρα και ο εργοδότης δικαιούται να απαιτήσει να επιστρέψει στην εργασία του αμέσως [5] (παρόμοιες διατάξεις ισχύουν και στον δημόσιο τομέα [6]).

[5] Άρθρο 3 παράγραφος 5 l.c

[6] Άρθρο 10 παράγραφος 3 Eltern-Karenzurlaubsgesetz old = 10 παράγραφος 4 Elternkarenzurlaubsgesetz όπως τροποποιήθηκε από το BGBl 1999/153 που ισχύει για τους δημόσιους υπαλλήλους, δασκάλους σε γεωργικές σχολές και συμβασιούχους. Η γονική άδεια μετατρέπεται σε ,κανονική " άδεια άνευ αποδοχών εκτός και εάν ο εργοδότης ζητήσει να επανέλθουν αμέσως στην εργασία τους.

Πιο καθοριστικές διατάξεις που αποθαρρύνουν τον πατέρα να λάβει γονική άδεια απαντώνται στο πλαίσιο του σημείου 5 (αποδοχές).

Παρόλα αυτά, στην πράξη, οι νέοι γονείς δεν κατανοούν τον λόγο που δεν είναι δυνατόν να λάβουν ταυτοχρόνως γονική άδεια, ειδικά μόλις γεννηθεί το παιδί. Επιπλέον, θα πρέπει να παρέχεται στον πατέρα το δικαίωμα να ξεκινάν τη γονική του άδεια αμέσως μετά τον τοκετό. [7]

[7] Άρθρο 2 παράγραφος 2 EKUG

6. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ/ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙΣ

Η ρήτρα 2(3) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια ορίζει ότι οι προϋποθέσεις πρόσβασης και οι τρόποι εφαρμογής της γονικής άδειας ορίζονται στα κράτη μέλη από το νόμο ή/και από συλλογικές συμβάσεις, υπό τον όρο τήρησης των ελάχιστων απαιτήσεων της συμφωνίας. Τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να εξαρτούν το δικαίωμα της γονικής άδειας από κάποια περίοδο εργασίας ή/και χρόνο υπηρεσίας η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει το ένα έτος, να προσαρμόζουν τις προϋποθέσεις πρόσβασης και τους τρόπους εφαρμογής της γονικής άδειας στις ιδιάζουσες περιστάσεις της υιοθεσίας και να ορίζουν χρόνους κοινοποίησης.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ:

Οι διατάξεις του ΗΒ σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις που εφαρμόζονται μόνον όταν εργαζόμενοι και εργοδότες δεν συμφωνούν μεταξύ τους για τη λήψη της γονικής άδειας. Μπορούν να το κάνουν χρησιμοποιώντας συμβάσεις εργασίας ή συλλογικές συμβάσεις ή μεμονωμένες ρυθμίσεις. Όπου έχουν συναφθεί τέτοιες συμβάσεις, ισχύουν αυτές, εφόσον είναι τουλάχιστον το ίδιο ευνοϊκές με τις ελάχιστες (πάγιες) προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία.

7. ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΜΙΚΡΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Η ρήτρα 2(3)(ε) και (στ) επιτρέπει ο εργοδότης να αναβάλλει τη χορήγηση της γονικής άδειας για λόγους που μπορούν να αιτιολογηθούν και επιτρέπει ειδικές ρυθμίσεις ανταποκρινόμενες στις ανάγκες λειτουργίας και οργάνωσης των μικρών επιχειρήσεων. (Σύμφωνα με τη σύσταση της Επιτροπής 96/280/ΕΚ της 3ης Απριλίου 1996 για τις ΜΜΕ).

Ελάχιστα κράτη μέλη έχουν εκμεταλλευθεί τις διατάξεις αυτές. Αριθμός κρατών απαιτεί συμφωνία μεταξύ του εργοδότη και του εργαζομένου όσον αφορά τις πρακτικές ρυθμίσεις για τη λήψη άδειας, όπως ο χρόνος, μειωμένο ωράριο κ.λπ. (για παράδειγμα, Δανία).

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

8. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟΛΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

Η ρήτρα 2(4) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια προβλέπει ότι, για να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι θα μπορούν να ασκούν το δικαίωμα γονικής άδειας, τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να προστατεύουν τους εργαζομένους έναντι απολύσεων εξαιτίας της αίτησης ή της λήψης γονικής άδειας, σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή τις εθνικές πρακτικές. Η ρήτρα 2(5) προβλέπει ότι με τη λήξη της γονικής άδειας, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να επανέλθει στην ίδια θέση εργασίας ή, σε περίπτωση αδυναμίας, σε θέση ισοδύναμη ή ανάλογη με τη σύμβασή του ή την εργασιακή του σχέση.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

9. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ & ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΗΣ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Η ρήτρα 2(6) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια αναφέρει ότι κεκτημένα δικαιώματα ή δικαιώματα που είναι υπό κτήση από τον εργαζόμενο κατά την ημερομηνία έναρξης της γονικής άδειας διατηρούνται ως έχουν μέχρι τέλους της γονικής άδειας. Με τη λήξη της γονικής άδειας, τα δικαιώματα αυτά έχουν εφαρμογή, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών που προέρχονται από τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή την εθνική πρακτική. Η ρήτρα 2(7) αναφέρει ότι τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι προσδιορίζουν το καθεστώς της σύμβασης ή της εργασιακής σχέσης για την περίοδο της γονικής άδειας. Η ρήτρα 2(8) προβλέπει ότι όλα τα σχετικά με την κοινωνική ασφάλιση θέματα θα πρέπει να εξεταστούν και να προσδιοριστούν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της συνέχειας των δικαιωμάτων στις παροχές κοινωνικής ασφάλισης για τους διαφόρους κινδύνους, ιδίως στην υγειονομική περίθαλψη.

Χώρα // Παρατηρήσεις

Αυστρία // Ιδιωτικός τομέας

Ο χρόνος γονικής άδειας - εάν δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά - δεν λαμβάνεται υπόψη για δικαιώματα που εξαρτώνται από τη διάρκεια της απασχόλησης (δικαιώματα αρχαιότητας). Ωστόσο, σε μια εργασιακή σχέση λαμβάνονται υπόψη το μέγιστο 10 μήνες της πρώτης γονικής άδειας, για να καθοριστεί η περίοδος κοινοποίησης της απόλυσης, για να καθοριστεί η περίοδος παροχών ασθενείας καθώς και για τα δικαιώματα αρχαιότητας για τη διάρκεια της ετήσιας άδεια (διακοπές).

Όλο και περισσότερες συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα λαμβάνουν υπόψη τη γονική άδεια στο δικαίωμα αποζημίωσης απολύσεως (μέχρι 22 μήνες το μέγιστο: συλλογικές συμβάσεις μεταλλωρύχων). Ωστόσο, συλλογική σύμβαση η οποία να προβλέπει αυτόματη εξέλιξη στο μισθολογικό καθεστώς κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας αποτελεί εξαίρεση.

Το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση - ειδικά στην υγειονομική περίθαλψη - γενικά δεν αλλάζει. Συνταξιοδοτικό σύστημα: σύμφωνα με τον νόμο περί κοινωνικής ασφάλισης 227a, (Allgemeines Sozialversicherungsgesetz) υπολογίζονται ως συντάξιμοι το ανώτερο 48 μήνες από τον χρόνο de facto και κύριας φροντίδας παιδιού (στην Αυστρία).

// Δημόσιος τομέας:

Δεν υπάρχει πιθανότητα συμφωνιών πέραν των αρχών που θεσπίζονται στο Mutterchutzgesetz (αντίθετα με τον ιδιωτικό τομέα). Είναι θέμα τάξεως, το καθεστώς του υπαλλήλου να μην αλλάζει κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας (η σχέση μεταξύ υπαλλήλου και κράτους επισήμως λήγει με τον θάνατο του υπαλλήλου). Ισχύει διάταξη που λαμβάνει υπόψη περίοδο δέκα μηνών όσον αφορά δικαιώματα σχετικά με την αρχαιότητα. Ο χρόνος της γονικής άδειας - μέχρι σήμερα δεν προβλέπεται κάτι άλλο από την ομοσπονδιακή νομοθεσία - δεν λαμβάνεται υπόψη σε κανένα δικαίωμα που έχει σχέση με τη διάρκεια απασχόλησης (δικαιώματα αρχαιότητας). Από την άλλη πλευρά, η γονική άδεια δεν καθυστερεί την αυτόματη εξέλιξη. Γενικά, το δικαίωμα κοινωνικής ασφάλισης - ειδικά της υγειονομικής περίθαλψης -δεν αλλάζει. Η γονική άδεια λαμβάνεται υπόψη στη συνταξιοδότησηι ο εργαζόμενος δεν χρειάζεται να καταβάλλει συμπληρωματικά τέλη ή εισφορές. - πρόσθετη άδεια (συνολικά το μέγιστο: 10 έτη ) καθυστερεί την εξέλιξη, αλλά υπολογίζεται ως περίοδος εργασίας. Συμβασιούχοι: το σύνολο της γονικής άδειας λαμβάνεται υπόψη για τα δικαιώματα αρχαιότητας και η πρόσθετη άδεια για τη φροντίδα παιδιού κατά 5%. Ιδιωτικός και δημόσιος τομέας: εργασία κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας ελάχιστα κάτω του ορίου, δεν έρχεται σε αντίθεση με την καταβολή, από τον ίδιο ή άλλον εργοδότη, γονικού επιδόματος. Αυτή θεωρείται παράλληλη σύμβαση εργασίας εάν ο εργαζόμενος δεν εμφανιστεί στην εργασία του, αυτό δεν θεωρείται παραβίαση της σύμβασης εργασίας (ο εργαζόμενος επιτρέπεται να "διατηρήσει επαφή" με την επιχείρηση, σύμφωνα με τα κίνητρα του νομοθέτη). Ενώ οι συμβασιούχοι του δημοσίου μπορούν να εμπλακούν σε τέτοιου είδους απασχόληση, αυτό δεν ισχύει για ορισμένες ομάδες δημόσιων υπαλλήλων.

Δικαίωμα πληροφόρησης: κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας, ο εργοδότης πρέπει να ενημερώνει τον εργαζόμενο σχετικά με τις σημαντικές εξελίξεις στην επιχείρηση ειδικά όσον αφορά την πτώχευση, τις ρυθμίσεις, τις αλλαγές στην οργάνωση (lex imperfecta).

Βέλγιο // Στον ιδιωτικό τομέα, η σύμβαση εργασίας εξακολουθεί να ισχύει κατά τη διάρκεια της άδειας, παρόλο που η εκτέλεσή της αναστέλλεται. Τα κεκτημένα δικαιώματα διατηρούνται ως βασικές προϋποθέσεις της θέσης εργασίας στην οποία ο εργαζόμενος πρέπει να επανέλθει. Η απόκτηση νέων δικαιωμάτων, ειδικά όσον αφορά τις αποδοχές, γενικά καλύπτεται από τις συλλογικές συμβάσεις. Η γονική άδεια δεν παρέχει το δικαίωμα για οποιοδήποτε επίδομα κοινωνικής ασφάλισης και συνεπάγεται διακοπή της ασφαλιστικής κάλυψης μόνον στο καθεστώς των "κοινωνικών εταίρων"

Στον δημόσιο τομέα, η γονική άδεια θεωρείται περίοδος εργασίας, αλλά για του συμβασιούχους δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη ύ μόνο στο καθεστώς "άνευ αποδοχών"

Δανία // Η γονική άδεια υπολογίζεται ως περίοδος εργασίας όσον αφορά την αρχαιότητα, αλλά όχι για τη συνταξιοδότηση.

Φινλανδία // Συνεχίζεται η σύμβαση εργασίας, αν και δεν καταβάλλεται μισθός. Η γονική άδεια υπολογίζεται για σκοπούς ετήσιας άδειας και θεωρείται περίοδος ασφάλισης για τον υπολογισμό της συνταξιοδότησης (όμως, σύμφωνα με την απόφαση τον Δεκέμβριο του 2001 του δικαστηρίου υποθέσεων κοινωνικής ασφάλισης, αμφισβητείται η εφαρμογή της στον ιδιωτικό τομέα.

Γαλλία // Η γονική άδεια λαμβάνεται υπόψη (κατά το ήμισυ) για δικαιώματα που συνδέονται με την αρχαιότητα. Για τον υπολογισμό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, η άδεια υπολογίζεται ως περίοδος ασφάλισης. Όλα τα πλεονεκτήματα που αποκτήθηκαν πριν από την έναρξη της άδειας διατηρούνται. Κατά τη λήξη της γονικής άδειας, οι εργαζόμενοι δικαιούνται εκ νέου πλήρους απόλαυσης των δικαιωμάτων παροχών ασθενείας, μητρότητας, αναπηρίας και θανάτου.

Γερμανία // Η σύμβαση εργασίας συνεχίζει να ισχύει κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας, αν και δεν ισχύουν εργασιακές και μισθολογικές υποχρεώσεις. Η γονική άδεια αναγνωρίζεται για ασφάλιση ασθενείας και συντάξεως, χωρίς την καταβολή εισφορών, αλλά δεν υπολογίζεται για το επίδομα ανεργίας. Κάθε μήνας γονικής άδειας μειώνει το δικαίωμα ετήσιας άδειας του εργαζομένου κατά το ένα δωδέκατο.

Ελλάδα // Γενικά, η γονική άδεια υπολογίζεται ως περίοδος απασχόλησης για κάθε σκοπό, συμπεριλαμβανομένου του υπολογισμού της ετήσιας άδειας και αποζημίωσης στην περίπτωση απολύσεως. Ο εργαζόμενος πρέπει να καταβάλλει πλήρεις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης (τόσο του εργαζομένου όσο και του εργοδότη) εάν επιθυμεί να διατηρήσει την ασφαλιστική κάλυψη κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας. Ωστόσο, ο βαθμός στον οποίο η γονική άδεια υπολογίζεται ως χρόνος εργασίας καθώς και ιατρικής κάλυψης κατά τη διάρκεια της άδειας για τους δημόσιους υπαλλήλους είναι ασαφής.

Ιρλανδία // Ο εργαζόμενος σε γονική άδεια θεωρείται ότι απασχολείται από τον εργοδότη και τα εργασιακά δικαιώματα διατηρούνται, εκτός από το δικαίωμα αποδοχών, το εφάπαξ σε συνταξιοδοτούμενο ή κάθε υποχρέωση καταβολής εισφορών. Αυτός ο χρόνος διακοπής της εργασίας θεωρείται συνέχεια της προηγούμενης περιόδου απασχόλησης. Όταν ένας εργαζόμενος βρίσκεται σε άδεια, μπορεί να θεωρηθεί ότι εργάζεται για σκοπούς μελλοντικών δικαιωμάτων κοινωνικής πρόνοιας. Ο χρόνος της γονικής άδειας δεν επηρεάζει το δικαίωμα νόμιμης ετήσιας άδειας και των επίσημων αργιών

Ιταλία // Η σύμβαση εργασίας εξακολουθεί να ισχύει κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας, αν και αναστέλλεται η εκτέλεσή της. Η γονική άδεια λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό των δικαιωμάτων που συνδέονται με την αρχαιότητα (αλλά όχι για την καταβολή του "δέκατου τρίτου μισθού"). Η άδεια υπολογίζεται πλήρως για τους σκοπούς εισφορών κοινωνικής ασφάλισης μέχρι το 3ο έτος του παιδιού και για 6 μήνες το μέγιστο. Ο εργαζόμενος εξακολουθεί να δικαιούται υγειονομική κάλυψη.

Λουξεμβούργο // Ο εργαζόμενος απολαμβάνει όλα τα πλεονεκτήματα που αποκτήθηκαν πριν από τη λήψη της άδειας. Η γονική άδεια λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό των δικαιωμάτων που συνδέονται με την αρχαιότητα, θεωρείται ως περίοδος μαθητείας για σκοπούς κοινωνικής ασφάλισης και παρέχει στον εργαζόμενο πλήρη δικαιώματα επιδόματος ανεργίας. Ωστόσο, η γονική άδεια δεν παρέχει δικαίωμα ετήσιας άδειας. Κατά τη διάρκεια γονικής άδειας αναστέλλεται η σύμβαση εργασίας.

Ολλανδία // Συνεχίζεται η εργασιακή σχέση, αλλά δεν υφίσταται ειδική διάταξη για την προστασία των κεκτημένων δικαιωμάτων. Ωστόσο, το γενικό εργατικό δίκαιο προστατεύει τα κεκτημένα δικαιώματα.

Πορτογαλία // Αναστολή των δικαιωμάτων, καθηκόντων και μέτρων διασφάλισης των μερών της εργασιακής σχέσης όσον αφορά την εκτέλεση εργασίας και την καταβολή μισθού. Ωστόσο, η άδεια υπολογίζεται για σκοπούς δικαιωμάτων που αφορούν για παράδειγμα την αρχαιότητα, τη διάρκεια εργασίας και την προαγωγή. Η άδεια λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό ασφάλισης αναπηρίας και γήρατος και δεν έχει επίπτωση στο δικαίωμα ιατρικής περίθαλψης.

Ισπανία // Η γονική άδεια υπολογίζεται στο χρόνο υπηρεσίας και, μόνον στον δημόσιο τομέα, στη προαγωγή. Τα κεκτημένα δικαιώματα ή τα υπό κτήση δικαιώματα, αναγνωρίζονται όσον αφορά την άδεια απουσίας για τη φροντίδα παιδιών. Η σύμβαση αναστέλλεται κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας και οι υποχρεώσεις του εργαζομένου να εργάζεται και του εργοδότη να καταβάλλει μισθό ακυρούνται. Υφίστανται διατάξεις ώστε ο εργαζόμενος να διατηρεί την ασφαλιστική του κάλυψη κατά τη διάρκεια περιόδων άδειας για τη φροντίδα μικρού παιδιού.

Σουηδία // Ο εργαζόμενος που ζητά ή ασκεί το δικαίωμα άδειας δεν χρειάζεται να δεχτεί μειωμένες εργασιακές παροχές ή λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες εργασίας από εκείνες που απαιτούνται από την άδεια ή κάθε άλλη μετάθεση πέραν εκείνης που μπορεί να προκύψει στο πλαίσιο της σύμβασης εργασίας και η οποία απαιτείται από την άδεια.

Η σύμβαση εργασίας συνεχίζεται κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας. Η άδεια υπολογίζεται στη διάρκεια εργασίας.

Ηνωμένο Βασίλειο // Η σύμβαση εργασίας συνεχίζεται κατά τη διάρκεια της γονικής άδειας, αν και ισχύουν μόνον ορισμένοι όροι και προϋποθέσεις που αφορούν τις διαδικασίες λήξης, απόλυσης και συμμόρφωσης και παραπόνων. Τα δικαιώματα που αφορούν την αρχαιότητα και τη συνταξιοδότηση που αποκτήθηκαν πριν από την έναρξη της άδειας διατηρούνται. Κατά την επιστροφή του στην εργασία, ο γονέας επωφελείται κάθε βελτίωσης στους λοιπούς όρους και προϋποθέσεις (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τις αποδοχές).

10. ΑΠΟΥΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΑΣ ΒΙΑΣ

Η ρήτρα 3(1) της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια αναφέρει ότι τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι λαμβάνουν μέτρα για να επιτρέπουν στους εργαζομένους να απουσιάζουν από την εργασία, σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή/και τις εθνικές πρακτικές, για λόγους ανωτέρας βίας που συνδέονται με έκτακτους οικογενειακούς λόγους σε περίπτωση ασθενείας ή ατυχήματος που καθιστά απαραίτητη την άμεση παρουσία του εργαζομένου. Τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να προσδιορίσουν τους όρους πρόσβασης και τους τρόπους εφαρμογής και να περιορίζουν το δικαίωμα αυτό σε μια ορισμένη διάρκεια ετησίως ή/και κατά περίπτωση: (ρήτρα 3(2)).

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Παρατηρήσεις για τη Δανία:

Δεν υφίσταται νομικό διάταγμα για την εφαρμογή της ρήτρας ανωτέρας βίας της οδηγίας για τη γονική άδεια στη νέα νομοθεσία της Δανίας σχετικά με τη γονική άδεια, η οποία μόλις ψηφίστηκε. Επομένως, η Δανία δεν ανταποκρίνεται στην υποχρέωσή της να εφαρμόσει κατάλληλα τη ρήτρα ανωτέρας βίας για οικογενειακούς λόγους.

Παρατηρήσεις για τη Γερμανία:

Η γονική άδεια στη Γερμανία, στο 95 % των περιπτώσεων, χρησιμοποιείται ακόμη από τις μητέρες. Οι κύριοι λόγοι για αυτό, είναι ότι η άδεια έχει μεγάλη διάρκεια και στην πράξη είναι πλήρως μεταβιβάσιμη μεταξύ των γονέων, εάν δεν ληφθεί ως μερικού χρόνου. Η γονική άδεια κατά μερικό χρόνο είναι περιορισμένη και δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτή. Δεν υφίσταται επαρκής επιδότηση εισοδήματος για τα άτομα που χρησιμοποιούν γονική άδεια - το "Erziehungsgeld" εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει κατ' ανώτατο όριο ένα ποσό 900 μάρκων. Το γεγονός αυτό αναγκάζει τις οικογένειες να επιλέγουν τη λήψη γονικής άδειας από τον σύζυγο με τον χαμηλότερο μισθό.

Παρατηρήσεις για την Αυστρία:

Για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, δεν υφίσταται ευέλικτη διάταξη όπως για τους δημόσιους υπαλλήλους. Εάν τα παιδιά των εργαζομένων (στον ιδιωτικό τομέα) ασθενήσουν και οι γονείς τους πρέπει να τα φροντίσουν για πάνω από δύο εβδομάδες ετησίως, τότε για τον σκοπό αυτόν, οι γονείς πρέπει να χρησιμοποιήσουν την άδεια των διακοπών τους.

Από την άλλη πλευρά, στην πράξη, οι εργαζόμενοι εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από ανεπίσημους παράγοντες (προσωπική σχέση με τον εργοδότη9 το γενικό "κλίμα" στην εταιρεία τους), εάν επιθυμούν να τύχουν σχετικά καλύτερης μεταχείρισης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΡΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Βέλγιο:

1. Convention collective de travail n 64 du Conseil National du Travail instituant un droit au congι parental du 29/04/1997 rendue obligatoire par l'A.R. du 29 octobre 1997.

2. Arrκtι Royal du 10 aoϋt 1998 modifiant l'Arrκtι Royal du 29 octobre 1997 relatif ΰ l'introduction d'un droit au congι parental dans le cadre d'une interruption de carriθre.

Δανία:

1. Lov om orlov jf. Lovbekndtgorelse nr.4 af 4 januar 1999 (Νόμος περί άδειας που παγιοποιεί τον Νόμο αριθ. 4 της 4ης Ιανουαρίου 1999).

2. Bekendgψrelse N°48 af 26 januar 1998( Διάταγμα αριθ. 48 της 26ης Ιανουαρίου 1998 σχετικά με την άδεια για κατάρτιση, εκπαίδευση και φροντίδα τέκνου.

3. Στον ιδιωτικό τομέα: συμφωνία μεταξύ της Δανικής Ομοσπονδίας Συνδικαλιστικών Ενώσεων (LO) και της Δανικής Συνομοσπονδίας Εργοδοτών (DA), με ημερομηνία 3 Ιουνίου 1999, σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για τη γονική άδεια

4. Στον δημόσιο τομέα: συμφωνία μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών και των κεντρικών οργανώσεων και εγκύκλιος του Υπουργείου Οικονομικών, με ημερομηνία 17 Μαρτίου 1997

5. Στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών έχει κατατεθεί νομοσχέδιο για την εφαρμογή της 3 της οδηγίας. Νομοσχέδιο που τροποποιεί τον Νόμο για τους ναυτικούς της 13ης Οκτωβρίου 1999

Γερμανία:

1. BErzGG Δεκέμβριος 2000

2. Gesetz όber die Gewδhrung von Erziehungsgeld und Erziehungsurlaub (Bundeserziehungsgeldgesetz - BErzGG), in der Fassung der Bekanntmachung vom 31/01/1994 (BGBl. I S. 180), zuletzt geδndert durch Gesetz vom 24/03/1997 ref : Bundesgesetzblatt Teil I vom 24/03/1997 Seite 594

3. Gesetz όber die Gewδhrung von Erziehungsgeld und zur Elternzeit (Bundeserziehungsgeldgesetz) in der Fassung der Bekanntmachung vom 7. Dezember 2001, BGBL. I, Nr. 65, S. 3358

Ελλάδα:

1. Νόμος αριθ. 1483/1984 της 5ης Οκτωβρίου 1984, ΦΕΚ A αριθμός 153 της 08/10/1984 [Προσοχή: εφόσον ο νόμος 2639/1998 τροποποιεί μόνον το αρθ. 5(1) του νόμου 1483/1984, αυτό σημαίνει ότι εξακολουθούν να ισχύουν οι υπόλοιπες διατάξεις του νόμου 1483].

2. ΦΕΚ A αριθ. 205 της 02/09/1998

3. Νόμος αριθ. 2683/1999 (δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας), ΦΕΚ A αριθ. 19 της 09/02/1999.

4. Διάταγμα αριθ. 193/1988, ΦΕΚ A αριθ. 84 της 06/05/1988.

Σημείωση : Δεν καθίσταται σαφές σε ποιον απευθύνεται σήμερα το διάταγμα 193/1988. Πιθανόν να ισχύει α) για άτομα τα οποία απασχολούνται από το κράτος, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και τοπικές αρχές με σύμβαση ορισμένου χρόνου και β) για δημόσιους υπαλλήλους τοπικών αρχών.

5. Νόμος υπ'αριθ. 2639/1998 της 2 Σεπτεμβρίου 1998 άρθρο 25 που τροποποιεί το αρθ. 5(1) του νόμου υπ'αριθ. 1483/84

Επισήμανση: Το Υπουργείο Εργασίας δεν είναι αρμόδιο για τους δημόσιους υπαλλήλους και το προσωπικό των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, οι οποίοι αποτελούν σημαντικό τμήμα των εργαζομένων στην Ελλάδα. Για τον λόγο αυτόν, δεν έχουμε σχηματίσει ολοκληρωμένη εικόνα όσον αφορά την κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς δεν αναφέρεται η ειδική νομοθεσία που καλύπτει τους εργαζομένους αυτούς. Αυτό ισχύει για κάθε πληροφορία σχετικά με την απασχόληση και την κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα.

Ισπανία:

1. Real Decreto 1251/2001, de 16 de noviembre (BOE 17.11.2001), por el que se regulan las prestaciones econσmicas del sistema de la Seguridad Social por maternidad y riesgo durante el embarazo

2. Ley 39/1999 de 5 de noviembre, de conciliaciσn de la vida familiar y laboral de las personas trabajadoras (BOE 6.11.1999)

3. Real Decreto Legislativo 1/1995, de 24 de marzo, por el que se aprueba el texto refundido de la Ley del Estatuto de los Trabajadores, Boletνn Oficial del Estado de nϊmero 75 de 29/03/1995 Pαgina 9654 (Marginal 7730)

4. Ley 30/1984, de 30 de agosto, de medidas para la reforma de la Funciσn Pϊblica, Boletνn Oficial del Estado nϊmero 185 de 03/08/1984 Pαgina 3367 (Marginal 17387)

5. Ley 66/1997, de 30 de diciembre, de Medidas Fiscales, Administrativas y del Orden Social, Boletνn Oficial del Estado nϊmero 313 de 31/12/1997 Pαgina 38517 (Marginal 28053)

6. Ley 4/1995, de 23 de marzo, de regulaciσn del permiso parental y por maternidad, Boletνn Oficial del Estado nϊmero 71 de 24/3/1995 Pαgina 9211 (Marginal 7242)

7. Real Decreto Legislativo 1/1994, de 20 de junio, por el que se aprueba el Texto Refundido de la Ley General de la Seguridad Social, Boletνn Oficial del Estado nϊmero 154 de 29/6/1994 Pαgina 20658 (Marginal 14960)

8. Real Decreto nϊmero 356/91 de 15/03/1991, por el que se desarrolla, en materia de prestaciones por hijo a cargo, la Ley 26/1990, de 20 de diciembre, por la que se establecen en la Seguridad Social prestaciones no contributivas, Boletνn Oficial del Estado de 21/03/1991

9. Real Decreto nϊmero 356/91 de 15/03/1991, por el que se desarrolla, en materia de pensiones no contributivas la Ley 26/1990, de 20 de diciembre, por la que se establecen en la Seguridad Social prestaciones no contributivas, Boletνn Oficial del Estado de 21/03/1991

10. Orden de 18 de julio de 1991, por la que se regula el Convenio Especial en el Sistema de la Seguridad Social, Boletνn Oficial del Estado de 30/7/91

Γαλλία:

Στον ιδιωτικό τομέα:

1. Code du travail, Articles L 122-28-1 to L 122-32. Code de la Sιcuritι sociale Article L.351-4 et 5

2. Loi n°84-9 de janvier 1984 (aviation civile et armement maritime).

Στο δημόσιο τομέα:

1. Loi du 25.07.1994 (n°94-629) complιtιe par la loi du 16.12.1996 (n°96-1093) relative au congι parental aprθs l'adoption d'un enfant.

2. Dιcret n° 85-986 du 16 septembre 1985 modifiι par le dιcret 2002-684 du 30 avril 2002. : article 52 ΰ 58. JO 2 mai 2002.

Ιρλανδία:

1. Parental Leave Act, 1998 of 3 December 1998

2. Parental Leave (Notice of Force Majeure Leave) Regulations, 1998 (SI No. 454 of 1998)

3. Parental Leave (Disputes and Appeals) Regulations, 1999 (SI No. 6 of 1999)

4. Parental Leave (Maximum Compensation) Regulations, 1999 (SI No. 34 of 1999)

5. European Communities (Parental Leave) Regulations, 2000 (SI No. 231 of 2000)

Ιταλία:

1. Legge 8 Marzo 2000 N°53 Disposizioni per il sostegno della maternita' e della paternita', per il diritto alla cura e alla formazione e per il coordinamento dei tempi delle citta'

2. D.L.gs 26 Marzo 2001 N° 151 Testo unico delle disposizioni legislative in materia di tutela e sostegno della maternita' e della paternita', a norma dell'articolo 15 della legge 8 marzo 2000, n. 53

Λουξεμβούργο:

1. Loi du 12 fιvrier 1999 concernant la mise en oeuvre du plan d'action national en faveur de l'emploi 1998.

Ολλανδία:

1. Wet van 16 november 2001 tot vaststelling van regels voor het tot stand brengen van een nieuw evenwicht tussen arbeid en zorg in de ruimste zin (Wet arbeid en zorg). Chapter 6 of this new Act deals with parental leave. Staatsblad 2001, 567 and 568

2. Wet van 25 juni 1997 tot wijziging van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het ouderschapsverlof", Staatsblad 1997, 266.

3. Besluit van 25 juni 1997 tot vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet van 25 juni 1997 tot wijziging van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het ouderschapsverlof", Staatsblad 1997, 267.

Αυστρία:

1. Landesgesetz vom 04/11/1993 όber die Regelung des Eltern-Karenzurlaubes (O.φ. Eltern-Karenzurlaubsgesetz - O.φ. EKUG), Landesgesetzblatt fόr Oberφsterreich Nr. 123

2. Verordnung der o.φ. Landesregierung vom 15/09/1997 zur Bekδmpfung von Nelkenwicklern, Landesgesetzblatt fόr Oberφsterreich, Nr. 122/1997, ausgegeben und versendet am 24/10/1997

3. Landesgesetz vom 29/02/1996, mit dem das O.φ. Landesbeamtengesetz 1993, das als Landesgesetz geltende Gehaltsgesetz 1956, das O.φ. Landes-Vertragsbedienstetengesetz, das Landesbeamten-Pensionsgesetz, das O.φ. Mutterschutzgesetz und das O.φ. Karenzurlaubsgeldgesetz geδndert und Bestimmungen όber das Ausmaί der Lehrverpflichtung fόr Vertragslehrer an Musikschulen der o.φ. Gemeinden erlassen werden (O.φ. Dienstrechtsδnderungsgesetz 1996), Landesgesetzblatt fόr Oberφsterreich, Nr. 37/1996 , ausgegeben und versendet am 15/05/1996

4. Landesgesetz vom 03/12/1993 όber das Dienstrecht der Beamten des Landes Oberφsterreich (O.φ. Landesbeamtengesetz 1993 - O.φ. LBG), Landesgesetzblatt fόr Oberφsterreich, Nr. 11/1994, zuletzt geδndert durch 83/1996

5. Landesgesetz vom 3. Dezember 1993 όber das Dienstrecht der Vertragsbediensteten des Landes Oberφsterreich (O.φ. Landes Vertragsbedientstetengesetz - O.φ. LVBG), Landesgesetzblatt fόr Oberφsterreich, Nr. 10/1994

6. Mutterschutzgesetz BGBl 1979/221 idF BGBl 1980/409, 1980/577, 1984/213, 1986/563, 1989/651, 1990/76, 1990/408, 1990/450, 1991/277, 1991/628, 1992/315, 1992/833, 1993/257, 1995/434, I 1997/9, I 1997/61, I 1998/70, I 1998/123, I 1999/70, I 1999/153, I 2001/98 und I 2001/103

7. Bundesgesetz vom 07/07/1976 betreffend die Vereinheitlichung des Urlaubsrechtes und die Einfόhrung einer Pflegefreistellung, Bundesgesetzblatt fόr die Republik Φsterreich, Nr. 390/1976 idF 832/1995

8. Bundesgesetz vom 12/12/1989 mit dem ein Karenzurlaub fόr Vδter geschaffen (Eltern-Karenzurlaubsgesetz - EKUG) und das Mutterschutzgesetz 1979, das Angestelltengesetz, das Gutsangestelltengesetz, das Landarbeitergesetz 1984, das Arbeitslosenversicherungsgesetz 1977, das Allgemeine Sozialversicherungsgesetz, das Karenzurlaubsgeldgesetz, das Beamten-Dienstechtsgesetz 1979, das Gehaltsgesetz 1956, das Pensionsgesetz 1965, das Vertragsbedienstetengesetz 1948, die Bundesforste-Dienstordnung 1986, das Land- und Forstarbeiterdienstrechtsgesetz, das Landeslehrerdienstrechtsgesetz 1984 und das Land- und forstwirtschaftliche Landeslehrer-Dienstrechtsgesetz 1985 geδndert werden, Bundesgesetzblatt fόr die Republik Φsterreich, Nr. 651/1989 idF 434/1995

9. Bundesgestetz, Δnderung mit dem das Landarbeitsgesetzes 1984. ref: BGBl 07/07/2000 p.625 - SG(2000)A/14169

10. Landarbeitsordnungs-Novelle 2000 ref: LGBL nr 53 - SG(2000)A/13454

11. Landesgesetz, mit dem das Oφ. Landes-Gehaltsgesetz, das Oφ. Landesbeamten-Pensionsgesetz, das Oφ. Objektivierungsgesetz, das Oφ. Mutterschutzgesetz, das Oφ. Landesbediensteten-Schutzgesetz 1998, das Oφ. Land- und forstwirtschaftliche Landeslehrer-Diensthoheitsgesetz 1988, das Oφ. Land- und forstwirtschaftliche Landeslehrer-Diensthoheitsgesetz 1988, das Oφ. Landes-Personalvertretungsgesetz und das Oφ. Nebengebόhrenzulagengesetz geδndert werden (Oφ. Dienstrechtsδnderungsgesetz 2000) ref : LGBl. Nr 24/2001, 20 Stόck, 30/03/2001, seite 75; SG(2001)A/5408 du 10/05/2001

12. NΦ Gemeindebeamtendienstrordnung 1976 (GBDO 1976) ref : LGBl. fόr das Land Niederφsterreich 2400-37; SG(2001)A/6064 du 29/05/2001

13. Dienstpragmatik der Landesbeamten 1972 (DPL 1972) ref : LGBl. fόr das Land Niederφsterreich 2200-51; SG(2001)A/6063 du 29/05/2001

14. Gesetz mit dem die Kδrntner Landarbeitsordnung 1995 geδndert wird LGBI. nr. 79/2001 ref: LGBI. fόr Kδrnten 23/11/1995, 43. Stόck, seite 335; SG(2001) A/12755 du 22/11/2001

15. Bundesgesetz vom 7.8.2001, mit dem ein Kinderbetreuungsgeldgesetz erlassen wird sowie das Familienlastenausgleichsgesetz 1987, das Allgemeine Sozialversicherungsgesetz, das Gewerbliche Sozialversicherungsgesetz, das Bauern-Sozialversicherungsgesetz, das Beamten-Kranken- und Unfallversicherungsgesetz, das Mutterschutzgesetz 1979, das Eltern-Karenzurlaubsgesetz, das Landarbeitsgesetz 1984, das Karenzgeldgesetz, das Arbeitslosenversicherungsgesetz 1977, das Arbeitsmarktpolitik-Finanzierungsgesetz, das άberbrόckungshilfengesetz, das Karenzurlaubsgeldgesetz und die Exekutionsordnung geδndert werden, Bundesgesetzblatt Teil I Nr. 103 (BGBl I 2001/103)

16. Bundesgesetz, mit dem Karenz fόr Vδter geschaffen wird (Vδter-Karenzgesetz -VKG), BGBl 1989/651 idF BGBl 1990/299, 1990/408, 1990/450, 1991/277, 1992/315, 1992/833, 1994/665, 1995/434, I 1997/61, I 1998/70, I 1998/123, I 1999/153, I 2000/6 und I 2001/103 [bis 7.8.2001: ,Eltern-Karenzurlaubsgesetz (EKUG)"]

17. Familienlastenausgleichsgesetz (FLAG): Bundesgesetz vom 24. 10. 1967, BGBl. Nr. 376, betreffend den Familienlastenausgleich, zuletzt geδndert durch BGBl I 2001/103

18. Verordnung der Bundesministerin fόr Gesundheit und Konsumentenschutz όber die Festlegung eines Mutter-Kind-Paί-Untersuchungsprogrammes, die Voraussetzungen zur Erlangung des Mutter-Kind-Paί-Bonusses sowie όber den Mutter-Kind-Paί (Mutter-Kind-Paί-Verordnung - MuKiPaίV), BGBl II 1997/24 (in Force until 31.12.2001)

19. Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (ASVG) BGBl 1955, zuletzt geδndert durch BGBl I 2001/99 und 2001/103

20. Arbeitlsosenversicherungsgesetz 1977 (AlVG), BGBl 1994/315, zuletzt geδndert durch BGBl 2001/47 und BGBl 2001/103

22. Heimarbeitsgesetz 1960, BGBl 1961/105 idgF 21. - Hausgehilfen- and Hausangestelltengesetz, BGBl 1962/235 idgF

23. Bundes-Verfassungsgesetz (B-VG), Gesetz vom 1. Oktober 1920, womit die Republik Φsterreich als Bundesstaat eingerichtet wird (Bundes-Verfassungsgesetz), Staatsgesetzblatt Nr. 450, in der geltenden Fassung

24. Bundesgesetz όber vom 31. Mai 1967, BGBl. Nr. 200, όber die Kranken- und Unfallversicherung φffentlich Bediensteter (BKUVG) idF BGBl I 2001/102

25. Bundesgesetz όber das Karenzgeld (Karenzgeldgesetz - KGG), BGBl I 1997/47 idF BGBl I 1997/139, I 1998/6, I 1998/30, I 1998/148, I 2000/142 und BGBl I 2001/103

26. Bundesgesetz vom 27. Juni 1974, BGBl. Nr. 395, όber Geldleistungen an φffentlich Bedienstete wδhrend des Karenzurlaubes aus Anlass der Mutterschaft, zuletzt geδndert durch BGBl I 2001/103

27. Vertragsbedienstetengesetz 1948, BGBl 1948/86, zuletzt geδndert durch BGBl I 2000/94

28. Beamten-Dienstrechtsgesetz 1979, BGBl 1979/333, zuletzt geδndert durch BGBl I 2000/94

29. Angestelltengesetz 1921, BGBl 1921/292 idgF, zuletzt geδndert durch BGBl I 2000/44

30. Bundesgesetz vom 7. Juli 1976 betreffend die Vereinheitlichung des Urlaubsrechtes und die Einfόhrung einer Pflegefreistellung (Urlaubsgesetz 1976), BGBl 1976/390, zuletzt geδndert durch BGBl I 2001/7

Lδnder (δημόσιος τομέας)

Burgenland

1. Gesetz vom 20. November 1997 όber das Dienstrecht der Landesbeamten (Burgenlδndisches Landesbeamten-Dienstrechtsgesetz 1997), LGBl Bgld 1998/17 idF LGBl Bgld 2000/38

2. Gesetz vom 1. Oktober 1985 όber das Dienstrecht der Vertragsbediensteten des Landes (Landesvertragsbedienstetengesetz 1985), LGBl Bgld 1985/49 idF LGBl Bgld 2000/39

3. Gesetz vom 20. Dezember 1971 όber das Dienstrecht der Beamten und Vertragsbediensteten der Gmeinden (Gemeindebedienstetengesetz 1971), LBGl Bgld 1971/13 idF LGBl Bgld 1996/54

Kδrnten (Καρίνθια)

1. Gesetz vom 7. November 1991 όber den Mutterschutz und den Karenzurlaub (K-MUG), LGBl Ktn 1992/9 idF LGBl Ktn 1997/73

2. Gemeindebedienstetengesetz, Wiederverlautbarung LGBl Ktn 1992/56 idF LGBl Ktn 1998/76

3. Stadtbeamtengesetz 1993, LGBl Ktn 1993/115, zuletzt geδndert durch LGBl Ktn LGBl 1998/71

Niederφsterreich (Κάτω Αυστρία)

1. NΦ Mutterschutz-Landesgesetz, Wiederverlautbarung vom 18. Dezember 1975, LGBl NΦ 2039-0, zuletzt geδndert durch LGBl NΦ 2039-6

2. NΦ Eltern-Karenzurlaubsgesetz (NΦ EKUG), LGBl NΦ 2050 idF LGBl NΦ 2050-1

3. Gesetz vom 15. Mai 1975 όber die Gewδhrung eines Karenzurlaubsgeldes aus Anlaί der Mutterschaft (NΦ Karenzurlaubsgeldgesetz 1975), LGBl NΦ 2040 idF LGBl NΦ 2040-8

Oberφsterreich (Άνω Αυστρία)

1. Landesgesetz vom 4. November 1993 όber den Mutterschutz der in einem φffentlich-rechtlichen Dienstverhδltnis zum Land Oberφsterreich stehenden Dienstnehmerinnen (OΦ Mutterschutzgesetz - OΦ MSchG), LGBl OΦ 1993/122

2. Landesgesetz vom 4. November 1993 όber die Regelung des Eltern-Karenzurlaubs (OΦ Eltern-Karenzurlaubsgesetz - OΦ EKUG), LGBl OΦ 1993/123

3. Landesgesetz vom 4. November 1993 όber die Ansprόche der Geldleistungen aus Anlaί der Mutterschaft (OΦ Karenzurlaubsgeldgesetz - OΦ KUG), LGBl OΦ 1993/68

Σάλτσμπουργκ

1. Salzburger Landesbeamtengesetz 1986, Wiederverlautbarung vom 15. Dezember 1986, LGBl Sbg 1987/1, zuletzt geδndert durch LGBl Sbg 2000/3 und 2001/17

2. Salzburger Landesvertragsbedienstetengesetz 2000, LGBl Sbg 2000/4 idF LGBl Sbg 2001/17

3. Salzburger Gemeindebeamtengesetz 1968, Wiederverlautbarung vom 12. Februar 1968, LGBl Sbg 1968/27, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Sbg 2000/7

4. Salzburger Gemeindevertragsbedienstetengesetz 1968, Wiederverlautbarung vom 14. Mδrz 1968, LGBl Sbg Nr 31, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Sbg 2000/7

5. Salzburger Magistratsbeamtengesetz 1981, Wiederverlautbarung vom 6. Mai 1981, LGBl Sbg 1981/42, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Sbg 2000/7

Steiermark (Στυρία)

1. Gesetz vom 3. Juli 1974 όber das Dienstrecht der Landesbeamten (Steiermδrkisches Landesbeamtengesetz), LGBl Stmk 1974/124, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Stmk 2000/40

2. Gesetz vom 24. September 1996, mit dem das Steiermδrkische Landesbeamtengesetz geδndert wird (4. Landesbeamtengesetz-Novelle 1996), LGBl Stmk 1997/2 idF LGBl Stmk 1998/44

3. Gesetz vom 3. Juli 1974 όber das Dienstrecht der Landesvertragsbediensteten (Steiermδrkisches Landesvertragsbedienstetengeetz), LGBl Stmk 1974/125 idF LGBl Stmk 2000/40

4. Gesetz vom 23. Mai 1957 όber den Mutterschutz von Dienstnehmerinnen der steirischen Gemeinden, auf die das Mutterschutzgesetz, BGBl 1957/76, keine Anwendung findet, LGBl Stmk 1957/42, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Stmk 1975/65

5. Gesetz vom 4. Februar 1957 betreffend die Dienstordnung der φffentlich-rechtlichen Bediensteten der steirischen Gemeinden mit Ausnahme der Stδdte mit eigenem Statut (Gemeindebedienstetengesetz 1957), LGBl Stmk 1957/34, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Stmk 2000/1

6. Steiermδrkisches Gemeinde-Vertragsbedienstetengesetz 1962, Wiederverlautbarung vom 24. September 1962, LGBl Stmk 1962/160, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Stmk 1995/15

7. Dienst- und Gehaltsordnung der Beamten der Landeshauptstadt Graz 1956, LGBl Stmk 1957/30, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Stmk 1996/46

8. Gesetz vom 5. Mδrz 1974 όber das Dienst- und Gehaltsrecht der Vertragsbediensteten der Landeshauptstadt Graz (Grazer Gemeindevertragsbedienstetengesetz), LGBl Stmk 1974/30, zuletzt geδndert durch die Novelle LGBl Stmk 1995/14

Τυρόλο

1. Tiroler Mutterschutzgesetz 1998, Wiederverlautbarung vom 29.9.1998, LGBl Tir 1998/86 idF LGBl Tir 2000/43

2. Tiroler Elternkarenzurlaubsgesetz, Wiederverlautbarung LGBl Tir 1998/87 idF LGBl Tir 2000/46

3. Tiroler Karenzurlaubsgeldgesetz 1998, Wiederverlautbarung vom 29.9.1998, LGBl Tir 1998/88 idF LGBl Tir 2000/47

4. Tiroler Gemeindebeamten-Kranken- und Unfallfόrsorgegesetz 1998 (GKUFG 1998), Wiederverlautbarung vom 27.10.1998, LGBl Tir 1998/98 idF LGBl Tir 1999/42

Vorarlberg

1. Gesetz όber das Dienstrecht der Landesbediensteten (Landesbedienstetengesetz 2000 - LBedG 2000), LGBl Vbg 2000/50 idF LGBl 2001/15

Wien (Βιέννη)

1. Gesetz όber das Dienstrecht der Beamten der Bundeshauptstadt Wien (Dienstordnung 1994 - DO 1994), LGBl W 1994/56 idF LGBl W 2000/51

2. Gesetz όber das Besoldungsrecht der Beamten der Bundeshauptstadt Wien (Besoldungsordnung 1994 - BO 1994), LGBl W 1994/55 idF LGBl W 2000/51

3. Gesetz όber das Dienstrecht der Vertragsbediensteten der Gemeinde Wien (Vertragsbedienstetenordnung 1995 - VBO 1995), LGBl W 1995/50idF LGBl W 2000/51

4. Wiener Karenzurlaubszuschuίgesetz, LGBl W 1998/19

Γεωργικός τομέας

1. Landarbeitsgesetz, BGBl 1984/287, Wiederverlautbarung vom 9.7.1984, zuletzt geδndert durch BGBl I 2000/40 und I 2001/103 (Grundsatzgesetzgebung des Bundes)

2. Landarbeitsordnungen der Lδnder o.A.

Πορτογαλία:

1. Lei n.° 4/84 de 05/04/1984. Protecηγo da maternidade e da paternidade ref : Diαrio da Repϊblica I Sιrie n.° 81 de 05/04/1984 Pαgina 1149

2. Lei n.° 17/95 de 09/06/1995. Altera a Lei n.° 4/84, de 5 de Abril (protecηγo da maternidade e da paternidade ref : Diαrio da Repϊblica I Sιrie A n.° 134 de 09/06/1995 Pαgina 3754

3. Lei n.° 18/98 de 28/04/1998. Alargamento da protecηγo ΰ maternidade e paternidade (altera a Lei n.° 4/84, de 5 dz abril, alterada pela Lei n.° 17/95, de 9 de Junho) ref : Diαrio da Repϊblica I Sιrie A n.° 98 de 28/04/1998 Pαgina 1888

4. Decreto-lei n.° 136/85 de 03/05/1985. Regulamenta a Lei n° 4/84, de 5 de Abril (protecηγo da maternidade e da paternidade) ref : Diαrio da Repϊblica I Sιrie n.° 101 de 03/05/1985 Pαgina 1161

5. Decreto-lei n.° 64-A/89 de 27/02/1989. Aprova o regime jurνdico da cessaηγo do contrato individual de trabalho, incluindo ΰs condiηυes de celebraηγo e caducidade do contrato de trabalho a termo), ref : Diαrio da Repϊblica I Sιrie A n.° 48 (2° Suplemento) de 27/02/1989 Pαgina 862-(4)

6. Decreto-lei n.° 272/81 de 30/09/1981, Diαrio da Repϊblica I Sιrie n.° 225 de 30/09/1981 Pαgina 2614-(2)

7. Decreto-lei n.° 874/76 de 28/12/1976. Define o regime jurνdico de ferias feriados e faltas ref : Diαrio da Repϊblica I Sιrie n.° 300 Pαgina 2856

8. Nota n° 25/98 do Ministιrio do Trabalho e da Solidariedade. Identificaηγo das disposiηυes da legislaηγo nacional que dγo cumplimento ΰ Directiva 96/34/CE, do Conselho relativa ΰ licenηa parental

9. Decreto-lei n.° 333/95 de 23/12/1995, Diαrio da Repϊblica I Sιrie A n.° 295 de 23/12/1995 Pαgina 8074

10. Νομοθεσία περί μητρότητας και πατρότητας (τελευταία έκδοση) - Νομοθετικό Διάταγμα 230/2000, 23 Σεπτεμβρίου

Φινλανδία:

1. Tyφsopimuslaki/Lag om arbetsavtal (320/70) 30/04/1970

2. Merimieslaki/Sjφmanslag (423/78) 07/06/1978

3. Sairausvakuutuslaki/Sjukfφrsδkringslag (364/63) 04/07/1963

4. Vuosilomalaki/Semesterlag (272/73)

5. Merimiesten vuosilomalaki/Semesterlag fφr sjφmδn (433/84) 01/06/1984

6. Asetus valtion virkamiesten vuosilomasta/Fφrordning om semester fφr statens tjδnstemδn (692/92)

7. Laki kunnallisen viranhaltijan palvelussuhdeturvasta/Lag om kommunala tjδnsteinnehavares anstδllningstrygghet (484/96) 28/06/1996

8. Valtion virkamieslaki/Statstjδnstemannalag (750/93) 19/08/1994

9. Valtion yleinen virkaehtosopimus (tarkentava virkaehtosopimus 19/05/1998)

10. Kunnallinen yleinen virka- ja tyφehtosopimus

11. Laki merimieslain muuttamisesta/Lag om δndring av sjφmanslagen (26/99) 22/01/1999

12. Kunnallinen virkaehtosopimus (uudistetut virkaehtosopimusmδδrδykset perhevapaista 1998.

13. Kirkon virka- ja tyφehtosopimukset (uudistetut mδδrδykset perhevapaista 1998)

Σουηδία:

1. Fφrδrldraledighetslag, Svensk fφrfattningssamling (SFS) 1995:584

2. Lag om allmδn fφrsδkring, Svensk fφrfattningssamling (SFS) 1962 :381

3. Lag om ersδttning och ledighet fφr nδrstεendevεrd, Svensk fφrfattningssamling (SFS) 1988 :1465

Ηνωμένο Βασίλειο:

Amendment N° 1 Regulations 2001 to Maternity and Parental Leave Amendment N° 2 Regulations (Northern Ireland) 2002 of 5 April 2002 to Maternity and Parental Leave.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Επίσημη Εφημερίδα L 145 της 19/06/1996, σ. 0004 - 0009

ΟΔΗΓΙΑ 96/34/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 3ης Ιουνίου 1996 σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE, τη CEEP και τη CES

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συμφωνία για την κοινωνική πολιτική, που προσαρτάται στο πρωτόκολλο (αριθ. 14) σχετικά με την κοινωνική πολιτική, το οποίο είναι προσαρτημένο στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφο (2),

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

(1) ότι, με βάση το πρωτόκολλο σχετικά με την κοινωνική πολιτική, τα κράτη μέλη, πλην του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας, (στο εξής αποκαλούμενα 'κράτη μέλη`), επιθυμώντας να συνεχίσουν την πορεία που χαράχθηκε με τον Κοινωνικό Χάρτη του 1989, συνήψαν μεταξύ τους συμφωνία για την κοινωνική πολιτική9

(2) ότι οι κοινωνικοί εταίροι, σύμφωνα με το άρθρο 4 (2) της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική, μπορούν να ζητούν από κοινού να υλοποιούνται οι συμφωνίες σε κοινοτικό επίπεδο με απόφαση του Συμβουλίου μετά από πρόταση της Επιτροπής9

(3) ότι ο Κοινοτικός Χάρτης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, στην παράγραφο 16, που αφορά την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών, ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι «θα πρέπει επίσης να θεσπισθούν μέτρα που να επιτρέπουν στους άνδρες και τις γυναίκες να συνδυάζουν τις επαγγελματικές και τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις9

(4) ότι το Συμβούλιο, παρά την ύπαρξη ευρείας συναίνεσης, δεν κατόρθωσε να αποφασίσει επί της προτάσεως οδηγίας σχετικά με τις γονικές άδειες και τις άδειες για οικογενειακούς λόγους (1), όπως αυτή τροποποιήθηκε (2) στις 15 Νοεμβρίου 19849

(5) ότι η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 3 (2) της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική, διαβουλεύθηκε με τους κοινωνικούς εταίρους για τον ενδεχόμενο προσανατολισμό μιας κοινοτικής δράσης σε θέματα συνδυασμού της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής9

(6) ότι η Επιτροπή, κρίνοντας μετά τη διαβούλευση αυτή ότι πρέπει να αναληφθεί κοινοτική δράση, διαβουλεύθηκε εκ νέου με τους κοινωνικούς εταίρους επί του περιεχομένου της μελετώμενης πρότασης, σύμφωνα με το άρθρο 3 (3) της προαναφερθείσας συμφωνίας9

(7) ότι οι διεπαγγελματικές οργανώσεις γενικού χαρακτήρα (UNICE, CEEP και CES) ανακοίνωσαν στην Επιτροπή, με κοινή τους επιστολή, στις 5 Ιουλίου 1995, τη βούλησή τους να κινήσουν τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 4 της προαναφερθείσας συμφωνίας9

(8) ότι οι εν λόγω διεπαγγελματικές οργανώσεις συνήψαν, στις 14 Δεκεμβρίου 1995, συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια και διαβίβασαν στην Επιτροπή το κοινό τους αίτημα να υλοποιηθεί η εν λόγω συμφωνία-πλαίσιο με απόφαση του Συμβουλίου επί προτάσεως της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 4 (2) της προαναφερθείσας συμφωνίας9

(9) ότι το Συμβούλιο, στο ψήφισμά του της 6ης Δεκεμβρίου 1994, για ορισμένες προοπτικές μιας κοινωνικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης: συμβολή στην οικονομική και κοινωνική σύγκλιση της Ένωσης (3), κάλεσε τους δύο κοινωνικούς εταίρους να εκμεταλλευθούν τις δυνατότητες σύναψης συμβάσεων, δεδομένου ότι, κατά γενικό κανόνα, γνωρίζουν καλύτερα τα κοινωνικά προβλήματα και την κοινωνική πραγματικότητα9 ότι στη Μαδρίτη, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το κράτος των οποίων συμμετέχει στη συμφωνία για την κοινωνική πολιτική, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τη σύναψη αυτής της συμφωνίας-πλαισίου9

(10) ότι επιθυμία των υπογραφόντων μερών ήταν να συνάψουν συμφωνία-πλαίσιο, η οποία να προβλέπει τις ελάχιστες διατάξεις περί γονικής άδειας και απουσίας από την εργασία λόγω ανωτέρας βίας, και η οποία να αναθέτει στα κράτη μέλη ή/και στους κοινωνικούς εταίρους τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής της γονικής άδειας, ώστε να ληφθεί υπ' όψιν η επικρατούσα σε κάθε κράτος μέλος κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης της οικογενειακής πολιτικής, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις χορήγησης γονικής άδειας και άσκησης του δικαιώματος γονικής άδειας9

(11) ότι η προσήκουσα πράξη για την υλοποίηση αυτής της συμφωνίας-πλαισίου είναι η οδηγία, κατά την έννοια του άρθρου 189 της συνθήκης9 ότι η οδηγία δεσμεύει τα κράτη μέλη όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλά αφήνει τον τύπο και τα μέσα στην αρμοδιότητά τους9

(12) ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές εξαγγέλλονται στο άρθρο 3Β της συνθήκης, οι στόχοι της παρούσας οδηγίας δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο9 ότι η παρούσα οδηγία περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο για την επίτευξη αυτών των στόχων και δεν υπερβαίνει το προς τούτο απαραίτητο9

(13) ότι η Επιτροπή συνέταξε την πρόταση οδηγίας λαμβάνοντας υπ' όψιν την αντιπροσωπευτικότητα των υπογραφόντων μερών, την εντολή τους, τη νομιμότητα των ρητρών της συμφωνίας-πλαισίου και το σεβασμό των οικείων διατάξεων όσον αφορά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις9

(14) ότι η Επιτροπή, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της 14ης Δεκεμβρίου 1993 σχετικά με την εφαρμογή του πρωτοκόλλου σχετικά με την κοινωνική πολιτική, ενημέρωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποστέλλοντάς του το κείμενο της συμφωνίας-πλαισίου μαζί με την πρόταση οδηγίας και την αιτιολογική έκθεση9

(15) ότι η Επιτροπή ενημέρωσε επίσης την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, αποστέλλοντάς της το κείμενο της συμφωνίας-πλαισίου μαζί με την πρόταση οδηγίας και την αιτιολογική έκθεση9

(16) ότι η ρήτρα 4 παράγραφος 2 της συμφωνίας-πλαισίου υπογραμμίζει ότι «η υλοποίηση των διατάξεων της παρούσας συμφωνίας δεν αποτελεί επαρκή δικαιολογία για την υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα συμφωνία, και τούτο με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών ή/και των κοινωνικών εταίρων να εισαγάγουν, λαμβάνοντας υπ' όψιν την εξέλιξη της κατάστασης (συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης της αρχής του αμεταβίβαστου), διαφορετικές νομοθετικές, κανονιστικές ή συμβατικές διατάξεις, εφόσον τηρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις που προβλέπονται από την παρούσα συμφωνία»9

(17) ότι ο Κοινοτικός Χάρτης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα του αγώνα κατά των διακρίσεων σε όλες του τις μορφές, ιδίως εκείνων που βασίζονται στο φύλο, το χρώμα, τη φυλή, τα φρονήματα και τις πεποιθήσεις9

(18) ότι το άρθρο ΣΤ παράγραφος 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ότι 'η Ένωση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, και όπως προκύπτουν από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών, ως γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου'9

(19) ότι τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέσουν στους κοινωνικούς εταίρους, μετά από κοινό τους αίτημα, την υλοποίηση της παρούσας οδηγίας, με την προϋπόθεση ότι θα λάβουν κάθε απαραίτητο μέτρο που θα τους επιτρέπει να είναι ανά πάσα στιγμή σε θέση να εξασφαλίζουν τα αποτελέσματα που επιβάλλει η παρούσα οδηγία9

(20) ότι η υλοποίηση της συμφωνίας-πλαισίου συμβάλλει στην υλοποίηση των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 1 της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Υλοποίηση της συμφωνίας-πλαισίου

Η παρούσα οδηγία αποσκοπεί στην υλοποίηση της συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια, η οποία συνήφθη στις 14 Δεκεμβρίου 1995 από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις γενικού χαρακτήρα (UNICE, CEEP και CES) και η οποία αναφέρεται στο παράρτημα.

Άρθρο 2

Τελικές διατάξεις

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 3 Ιουνίου 1988, ή εξασφαλίζουν, το αργότερο κατά την ημερομηνία αυτή, ότι οι κοινωνικοί εταίροι έχουν θεσπίσει τις απαραίτητες διατάξεις μέσω συμφωνίας, οφείλουν δε να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να είναι ανά πάσα στιγμή σε θέση να εξασφαλίζουν τα αποτελέσματα που επιβάλλονται από την παρούσα οδηγία. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να διαθέτουν συμπληρωματικό χρονικό διάστημα ενός έτους κατ' ανώτατο όριο, αν αυτό είναι απαραίτητο για να ληφθούν υπόψη ιδιαίτερες δυσχέρειες ή η υλοποίηση με συλλογική σύμβαση. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή για τις εν λόγω περιστάσεις.

3. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες της αναφοράς αυτής καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Λουξεμβούργο, 3 Ιουνίου 1996.

Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος T. TREU

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΣΥΜΦΩΝΙΑ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΟΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Η συνημμένη συμφωνία-πλαίσιο συνιστά δέσμευση της UNICE, της CEEP και της CES να εφαρμόσουν ελάχιστους κανόνες για τη γονική άδεια και την απουσία από την εργασία για λόγους ανωτέρας βίας, ως σημαντικό μέσο συνδυασμού της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής και προαγωγής της ισότητας ευκαιριών και μεταχείρισης μεταξύ των ανδρών και των γυναικών.

Η CES, η Unice και η CEEP ζητούν από την Επιτροπή να υποβάλει αυτή τη συμφωνία-πλαίσιο στο Συμβούλιο, το οποίο με απόφασή του, θα καταστήσει αυτούς τους ελάχιστους κανόνες δεσμευτικούς για τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας.

I. ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ

1. Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για την κοινωνική πολιτική που προσαρτάται στο πρωτόκολλο σχετικά με την κοινωνική πολιτική, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 4 και το άρθρο 4 παράγραφος 29

2. ότι το άρθρο 4 παράγραφος 2 της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική προβλέπει ότι οι συμφωνίες που συνάπτονται σε κοινοτικό επίπεδο υλοποιούνται, όταν το ζητούν από κοινού τα υπογράφοντα μέρη, με απόφαση του Συμβουλίου μετά από πρόταση της Επιτροπής9

3. ότι η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προτείνει κοινοτικό μέτρο για το συνδυασμό επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής9

4. ότι ο Κοινοτικός Χάρτης των θεμελιωδών κοινοτικών δικαιωμάτων ορίζει, στο σημείο 16 περί ίσης μεταχείρισης, ότι θα πρέπει να θεσπιστούν μέτρα που να επιτρέπουν στους άνδρες και τις γυναίκες να συνδυάζουν τις επαγγελματικές και τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις9

5. ότι το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1994, αναγνωρίζει ότι η ουσιαστική πολιτική ισότητας ευκαιριών προϋποθέτει γενική και ολοκληρωμένη στρατηγική που να επιτρέπει την καλύτερη οργάνωση των ωραρίων εργασίας, μεγαλύτερη ελαστικότητα, καθώς και ευχερέστερη επιστροφή στην επαγγελματική ζωή, και επισημαίνει το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι κοινωνικοί εταίροι στον τομέα αυτό και ιδίως στην προσφορά, στους άνδρες και στις γυναίκες, δυνατότητας συνδυασμού των επαγγελματικών τους ευθυνών και των οικογενειακών τους υποχρεώσεων9

6. ότι τα μέτρα για το συνδυασμό της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής θα πρέπει να ενθαρρύνουν την εισαγωγή νέων ελαστικών τρόπων οργάνωσης εργασίας και χρόνου, περισσότερο προσαρμοσμένων στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της κοινωνίας και που θα πρέπει να λάβουν υπόψη συγχρόνως τις ανάγκες των επιχειρήσεων και εκείνες των εργαζομένων9

7. ότι η οικογενειακή πολιτική θα πρέπει να αντιμετωπίζεται στο πλαίσιο των δημογραφικών αλλαγών, των φαινομένων της γήρανσης του πληθυσμού, της προσέγγισης των γενεών και της προώθησης της συμμετοχής των γυναικών στην ενεργό ζωή9

8. ότι οι άνδρες θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να αναλάβουν ίσο μέρος των οικογενειακών ευθυνών, όπως, παραδείγματος χάρη, να λαμβάνουν γονική άδεια με μέσα όπως τα προγράμματα ευαισθητοποίησης9

9. ότι η παρούσα συμφωνία αποτελεί συμφωνία-πλαίσιο που ορίζει τους ελάχιστους κανόνες και διατάξεις για τη γονική άδεια, διαφορετικής της άδειας μητρότητας, και την απουσία από την εργασία για λόγους ανωτέρας βίας και παραπέμπει στα κράτη μέλη και στους κοινωνικούς εταίρους για τη θέσπιση των προϋποθέσεων πρόσβασης και των τρόπων εφαρμογής, ώστε να ληφθεί υπόψη η κατάσταση σε κάθε κράτος μέλος9

10. ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέψουν τη διατήρηση των παροχών σε είδος που καταβάλλονται βάσει της ασφάλισης ασθενείας κατά την ελάχιστη διάρκεια της γονικής άδειας9

11. ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης, όταν αυτό κριθεί ενδεδειγμένο, λαμβανομένων υπόψη των εθνικών συνθηκών και της δημοσιονομικής κατάστασης, να προβλέψουν τη διατήρηση, ως έχουν, των δικαιωμάτων σε παροχές κοινωνικής ασφάλισης κατά την ελάχιστη διάρκεια γονικής άδειας9

12. ότι η παρούσα συμφωνία λαμβάνει υπόψη την ανάγκη να βελτιωθούν οι απαιτήσεις της κοινωνικής πολιτικής, να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της Κοινότητας και να αποφευχθεί η επιβολή διοικητικών, οικονομικών και νομικών δεσμεύσεων που παρεμποδίζουν τη δημιουργία και την ανάπτυξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων9

13. ότι οι κοινωνικοί εταίροι είναι οι πλέον αρμόδιοι να εξεύρουν λύσεις ανταποκρινόμενες στις ανάγκες των εργοδοτών και των εργαζομένων και ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να τους δοθεί ιδιαίτερος ρόλος στην υλοποίηση και την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας,

ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΣΥΝΗΨΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ:

II. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

Ρήτρα 1: Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα συμφωνία ορίζει τους ελάχιστους κανόνες για τη διευκόλυνση του συνδυασμού των επαγγελματικών και οικογενειακών ευθυνών των εργαζομένων γονέων.

2. παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται σε όλους τους εργαζομένους, άνδρες και γυναίκες, που έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας προσδιοριζόμενη από τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή πρακτικές που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος.

Ρήτρα 2: Γονική άδεια

1. Δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, με την επιφύλαξη της ρήτρας 2 παράγραφος 2, παρέχεται ατομικό δικαίωμα γονικής άδειας στους εργαζομένους, άνδρες και γυναίκες, λόγω γέννησης ή υιοθεσίας παιδιού, ώστε να μπορέσουν να ασχοληθούν με το παιδί αυτό, τουλάχιστον επί τρεις μήνες, μέχρι μιας ορισμένης ηλικίας, η οποία μπορεί να φθάσει μέχρι τα 8 έτη και προσδιορίζεται από τα κράτη μέλη ή/και τους κοινωνικούς εταίρους.

2. Για την προαγωγή της ισότητας ευκαιριών και μεταχείρισης μεταξύ των ανδρών και των γυναικών, τα μέρη που υπογράφουν την παρούσα συμφωνία πιστεύουν ότι το δικαίωμα στη γονική άδεια που προβλέπεται στη ρήτρα 2 παράγραφος 1 θα πρέπει, κατ' αρχήν, να είναι αμεταβίβαστο.

3. Οι προϋποθέσεις πρόσβασης και οι τρόποι εφαρμογής της γονικής άδειας ορίζονται από το νόμο ή/και τις συλλογικές συμβάσεις στα κράτη μέλη, τηρώντας τους ελάχιστους κανόνες της παρούσας συμφωνίας. Τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν συγκεκριμένα:

(α) να αποφασίζουν αν η γονική άδεια χορηγείται κατά πλήρη χρόνο, κατά μερικό χρόνο, κατά τρόπο αποσπασματικό, ή με τη μορφή χρονικής πίστωσης9

(β) να εξαρτούν το δικαίωμα της γονικής άδειας από περίοδο εργασίας ή/και περίοδο αρχαιότητας η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει το ένα έτος9

(γ) να προσαρμόζουν τις προϋποθέσεις πρόσβασης και τους τρόπους εφαρμογής της γονικής άδειας στις ιδιάζουσες περιστάσεις της υιοθεσίας9

(δ) να ορίζουν περιόδους κοινοποίησης στον εργοδότη από τον εργαζόμενο ο οποίος ασκεί το δικαίωμα γονικής άδειας, διευκρινίζοντας την έναρξη ή το τέλος της άδειας9

(ε) να ορίζουν τις περιπτώσεις στις οποίες ο εργοδότης, μετά από διαβούλευση σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις και τις εθνικές πρακτικές, δύναται να αναβάλει τη χορήγηση της γονικής άδειας για λόγους που μπορούν να αιτιολογήσουν και οι οποίοι συνδέονται με τη λειτουργία της επιχείρησης (π.χ. όταν η εργασία είναι εποχιακού χαρακτήρα, όταν δεν μπορεί να βρεθεί αναπληρωτής κατά την περίοδο κοινοποίησης, όταν σημαντικό ποσοστό του εργατικού δυναμικού ζητά γονική άδεια συγχρόνως, όταν συγκεκριμένα καθήκοντα έχουν στρατηγική σημασία). Κάθε δυσχέρεια που απορρέει από την εφαρμογή της παρούσας ρήτρας πρέπει να επιλύεται σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις και τις εθνικές πρακτικές9

(στ) πέραν του στοιχείου ε), να επιτρέπουν ειδικές ρυθμίσεις ανταποκρινόμενες στις ανάγκες λειτουργίας και οργάνωσης των μικρών επιχειρήσεων.

4. Για να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να ασκούν το δικαίωμα γονικής άδειας, τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να προστατεύουν τους εργαζομένους έναντι απολύσεων εξαιτίας της αίτησης ή της λήψης γονικής άδειας, σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή τις εθνικές πρακτικές.

5. Με τη λήξη της γονικής άδειας, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να επανέλθει στη θέση εργασίας του ή, σε περίπτωση αδυναμίας, σε εργασία ισοδύναμη ή ανάλογη σύμφωνη με τη σύμβασή του ή την εργασιακή του σχέση.

6. Τα κεκτημένα δικαιώματα ή τα δικαιώματα που είναι υπό κτήση από τον εργαζόμενο κατά την ημερομηνία έναρξης της γονικής άδειας διατηρούνται ως έχουν μέχρι τέλους της γονικής άδειας. Με τη λήξη της γονικής άδειας, εφαρμόζονται τα δικαιώματα αυτά, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών που προέρχονται από τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή την εθνική πρακτική.

7. Τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι προσδιορίζουν το καθεστώς της σύμβασης ή της εργασιακής σχέσης για την περίοδο της γονικής άδειας.

8. Όλα τα θέματα κοινωνικής ασφάλισης που συνδέονται με την παρούσα συμφωνία θα πρέπει να εξεταστούν και να προσδιοριστούν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της συνέχειας των δικαιωμάτων στις παροχές κοινωνικής ασφάλισης για τους διαφόρους κινδύνους, ιδίως στην υγειονομική περίθαλψη.

Ρήτρα 3: Απουσία από την εργασία για λόγους ανωτέρας βίας

1. Τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι λαμβάνουν μέτρα για να επιτρέπουν στους εργαζομένους να απουσιάζουν από την εργασία, σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις ή/και τις εθνικές πρακτικές, για λόγους ανωτέρας βίας που συνδέονται με επείγοντες οικογενειακούς λόγους σε περίπτωση ασθενείας ή ατυχήματος που καθιστά απαραίτητη την άμεση παρουσία του εργαζομένου.

2. Τα κράτη μέλη ή/και οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να προσδιορίσουν τους όρους πρόσβασης και τους τρόπους εφαρμογής της ρήτρας 3.1 και να περιορίζουν το δικαίωμα αυτό σε μια ορισμένη διάρκεια ετησίως ή/και κατά περίπτωση.

Ρήτρα 4: Τελικές διατάξεις

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες διατάξεις από τις προβλεπόμενες στην παρούσα συμφωνία.

2. υλοποίηση των διατάξεων της παρούσας συμφωνίας δεν αποτελεί επαρκή δικαιολογία για την υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα συμφωνία, και τούτο με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών ή/και των κοινωνικών εταίρων να εισαγάγουν, λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη της κατάστασης (συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης της αρχής του αμεταβίβαστου), διαφορετικές νομοθετικές, κανονιστικές ή συμβατικές διατάξεις, εφόσον τηρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις που προβλέπονται από την παρούσα συμφωνία.

3. Η παρούσα συμφωνία δεν θίγει το δικαίωμα των κοινωνικών εταίρων να συνάπτουν, στο κατάλληλο επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του ευρωπαϊκού, συμβάσεις με τις οποίες προσαρμόζονται ή/και συμπληρώνονται οι διατάξεις της, ώστε να λαμβάνονται υπόψη ιδιαίτερες περιστάσεις.

4. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για να συμμορφωθούν προς την απόφαση του Συμβουλίου το αργότερο δύο έτη μετά την έκδοση της απόφασης ή διασφαλίζουν ότι οι κοινωνικοί εταίροι [8] λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα μέσω συμφωνίας, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής. Τα κράτη μέλη μπορούν, αν αυτό είναι απαραίτητο για να ληφθούν υπόψη ιδιαίτερες δυσχέρειες ή η υλοποίηση με συλλογική σύμβαση, να διαθέτουν συμπληρωματικό χρονικό διάστημα ενός έτους κατ' ανώτατο όριο προκειμένου να συμμορφωθούν με την απόφαση.

[8] Υπό τη σημασία του άρθρου 2(4) της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική

5. πρόληψη και η αντιμετώπιση των διαφορών και καταγγελιών που προκύπτουν από την εφαρμογή της συμφωνίας γίνονται σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις συλλογικές συμβάσεις και τις εθνικές πρακτικές.

6. Με την επιφύλαξη των αντιστοίχων ρόλων της Επιτροπής, των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάθε θέμα σχετικό με την ερμηνεία της παρούσας συμφωνίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα πρέπει, κατά πρώτον, να παραπεμφθεί από την Επιτροπή στα υπογράφοντα μέρη τα οποία θα γνωμοδοτήσουν.

7. Τα υπογράφοντα μέρη επανεξετάζουν την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας πέντε έτη μετά την ημερομηνία της απόφασης του Συμβουλίου, αν ένα από τα μέρη της παρούσας συμφωνίας, το ζητήσει.

Βρυξέλλες, 14 Δεκεμβρίου 1995.

Fritz VERZETNITSCH, Πρόεδρος της CES Emilio GABAGLIO, Γενικός Γραμματέας CES Bld Emile Jacqmain 155 B-1210 Brussels

Antonio Castellano AUYANET, Πρόεδρος της CEEP Roger GOURVΘS, Γενικός Γραμματέας CEEP Rue de la Charitι 15 B-1040 Brussels

Franηois PERIGOT Πρόεδρος της Unice Zygmunt TYSZKIEWICZ, Γενικός Γραμματέας UNICE Rue Joseph II 40 B-1040 Brussels