(1)

Οι φυσικές καταστροφές ή τα δυσμενή κλιματικά φαινόμενα προκαλούν όλο και περισσότερες ζημίες στην παραγωγή οπωροκηπευτικών στην Ένωση εδώ και αρκετά χρόνια. Το 2017, το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2012/2002 του Συμβουλίου (2), κινητοποιήθηκε και χορηγήθηκε ειδική ενίσχυση στη Λετονία με σκοπό την αποκατάσταση ζημιών που προκλήθηκαν από έντονες πλημμύρες το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2017. Το 2018, λόγω των έντονων βροχοπτώσεων και των πλημμυρών που σημειώθηκαν σε ορισμένα μέρη της Ένωσης (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία και Φινλανδία), ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2018/108 της Επιτροπής (3) προέβλεψε μέτρο έκτακτης ανάγκης υπό μορφή ενίσχυσης στους γεωργούς. Την άνοιξη του 2021 καταγράφηκε περίοδος έντονου παγετού σε ορισμένες περιοχές αρκετών κρατών μελών (ιδίως στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία) και για ορισμένα προϊόντα (ροδάκινα, νεκταρίνια, μήλα και άλλα). Ο παγετός αυτός προκάλεσε απώλεια πάνω από το 50 % της παραγωγής.

(2)

Λαμβανομένης υπόψη της αύξησης της συχνότητας των φυσικών καταστροφών ή των δυσμενών κλιματικών φαινομένων, απαιτείται μακροπρόθεσμη λύση όσον αφορά τον υπολογισμό της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από οργανώσεις παραγωγών, προκειμένου να ενισχυθεί η ανθεκτικότητά τους στο μέλλον. Είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2017/891 της Επιτροπής (4) με την πρόβλεψη ευελιξίας για τον υπολογισμό της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από τις οργανώσεις παραγωγών στην Ένωση σε περίπτωση που οι εν λόγω οργανώσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με φυσικές καταστροφές και δυσμενή κλιματικά φαινόμενα, τα οποία καθιστούν την παραγωγή ακατάλληλη τόσο για κατανάλωση όσο και για μεταποίηση.

(3)

Οι μεγάλες απώλειες στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο λόγω φυσικών καταστροφών ή δυσμενών κλιματικών φαινομένων έχουν σημαντικό αντίκτυπο στο ποσό της ενωσιακής ενίσχυσης που λαμβάνουν οι οργανώσεις παραγωγών κατά το επόμενο έτος, καθώς το ποσό της ενωσιακής ενίσχυσης υπολογίζεται ως ποσοστό της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο από κάθε οργάνωση παραγωγών. Οι οργανώσεις παραγωγών, των οποίων μεγάλο μέρος ή το σύνολο της συγκομιδής καταστρέφεται, κινδυνεύουν να χάσουν την αναγνώρισή τους, καθώς ένα από τα κριτήρια αναγνώρισης είναι η επίτευξη ορισμένης ελάχιστης αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, η οποία καθορίζεται σε εθνικό επίπεδο. Κάτι τέτοιο θα συνεπαγόταν διπλή οικονομική ζημία, η οποία θα έθετε σε κίνδυνο τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα των οργανώσεων παραγωγών.

(4)

Λαμβανομένων υπόψη της αύξησης της συχνότητας των φυσικών καταστροφών ή των δυσμενών κλιματικών φαινομένων και της σημαντικά μεγαλύτερης επακόλουθης απώλειας παραγωγής, δεν επαρκεί η δικλείδα ασφαλείας που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/891, σύμφωνα με το οποίο η αξία της παραγωγής προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το 65 % της αξίας της κατά την προηγούμενη περίοδο αναφοράς.

(5)

Ως εκ τούτου, και με δεδομένη την ανάγκη να διασφαλιστεί οικονομική και χρηματοοικονομική σταθερότητα για τις οργανώσεις παραγωγών που πλήττονται από σημαντικές απώλειες στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο λόγω φυσικών καταστροφών και δυσμενών κλιματικών φαινομένων, θα πρέπει να αυξηθεί το κατώτατο όριο για τον υπολογισμό της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για δεδομένη περίοδο αναφοράς. Λαμβανομένων υπόψη των σημαντικών ζημιών που προκλήθηκαν από τα πρόσφατα δυσμενή κλιματικά φαινόμενα, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο σε περίπτωση φυσικών καταστροφών και δυσμενών κλιματικών φαινομένων που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/891 θα πρέπει να αυξηθεί σε 85 %.

(6)

Επιπλέον, θα πρέπει να προταθεί λύση για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι οργανώσεις παραγωγών, οι οποίες επενδύουν σε προληπτικά μέτρα και παρ’ όλα αυτά υφίστανται σημαντικές ζημίες λόγω φυσικών καταστροφών, δυσμενών κλιματικών φαινομένων, ασθενειών των φυτών ή προσβολής από επιβλαβείς οργανισμούς, αφενός, να υποστούν απώλειες στην αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο και, αφετέρου, να αντιμετωπίσουν μείωση της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής τους. Ως εκ τούτου, η αξία της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/891, θα πρέπει να αυξηθεί σε 100 % για τις οργανώσεις παραγωγών, οι οποίες αποδεικνύουν ότι έχουν λάβει τα αναγκαία προληπτικά μέτρα κατά των ασθενειών των φυτών, της προσβολής από επιβλαβείς οργανισμούς, των φυσικών καταστροφών και των δυσμενών κλιματικών φαινομένων, όπως συστήματα θέρμανσης ή δίχτυα σε αγρούς, προγράμματα ασφάλισης ή η σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας.

(7)

Ως εκ τούτου, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2017/891 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

(8)

Λαμβανομένου υπόψη ότι τα επιχειρησιακά προγράμματα εφαρμόζονται ανά ημερολογιακό έτος και ότι ο υπολογισμός της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο και καθορίζει το ποσό της μέγιστης χρηματοδοτικής συνδρομής της Ένωσης βασίζεται στο προηγούμενο ημερολογιακό έτος, είναι αναγκαίο ο παρών κανονισμός να αρχίσει να ισχύει το συντομότερο δυνατό, ήτοι την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,