(1)

Στις 13 Μαΐου 2013 το Συμβούλιο εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 430/2013 του Συμβουλίου (2) για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (στο εξής: ΛΔΚ) και Ταϊλάνδης και για την περάτωση της διαδικασίας όσον αφορά την Ινδονησία (στο εξής: αρχική έρευνα).

(2)

Στις 12 Ιουνίου 2013 ένας συνεργαζόμενος Κινέζος παραγωγός-εξαγωγέας, η εταιρεία Jinan Meide Castings Co., Ltd (στο εξής: Jinan Meide ή αιτών), υπέβαλε αίτηση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Γενικό Δικαστήριο) ζητώντας την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 430/2013 στο μέτρο που εφαρμόζεται στον αιτούντα.

(3)

Στις 30 Ιουνίου 2016 το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση (3) (στο εξής: πρώτη απόφαση) στην οποία έκρινε ότι υπήρξε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της Jinan Meide εξαιτίας της απόρριψης της αίτησής της για γνωστοποίηση των σχετικών με την κανονική αξία υπολογισμών οι οποίοι χρησιμοποιούν εμπιστευτικά στοιχεία ενός παραγωγού ανάλογης χώρας. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 430/2013 στον βαθμό που επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο, που κατασκευάζονται από την Jinan Meide.

(4)

Μετά από αυτή την πρώτη απόφαση, η Επιτροπή δημοσίευσε ανακοίνωση (4) σχετικά με τη μερική επανέναρξη της έρευνας αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο, καταγωγής ΛΔΚ. Η εν λόγω επανέναρξη περιορίστηκε κατ’ αντικείμενο στην εκτέλεση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου ως προς την Jinan Meide.

(5)

Στις 26 Ιουνίου 2017 η Επιτροπή ενέκρινε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/1146 (5), για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων από ελατό χυτοσίδηρο, καταγωγής ΛΔΚ, που κατασκευάστηκαν από την Jinan Meide Castings Co., Ltd (στο εξής: επίδικος κανονισμός).

(6)

Η Jinan Meide Castings Co., Ltd (στο εξής: Jinan Meide) προσέβαλε τον επίδικο κανονισμό ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2019 το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση T-650/17 (6) σχετικά με τον επίδικο κανονισμό (στο εξής: δεύτερη απόφαση).

(7)

Το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (7) για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (στο εξής: βασικός κανονισμός) καθόσον καθόρισε την αγοραία αξία των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών μεταξύ των ομοειδών τύπων προϊόντων με βάση την τιμή εξαγωγής των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος, η οποία ήταν το καταβληθέν τίμημα για το αγαθό αυτό εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη.

(8)

Σύμφωνα με το Γενικό Δικαστήριο, το γεγονός ότι η τιμή εξαγωγής των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος συνιστούσε το τίμημα που κατέβαλε ο πρώτος ανεξάρτητος πελάτης εντός της Ένωσης δεν μπορούσε να θεωρηθεί εύλογη εκτίμηση της αγοραίας αξίας. Πράγματι, υπό το πρίσμα του σκοπού του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) και παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού, η έννοια αυτή δεν σημαίνει απλώς και μόνον ότι το εν λόγω τίμημα καταβάλλεται από ανεξάρτητο πελάτη στο πλαίσιο συνήθους συναλλαγής, αλλά θα πρέπει, επιπλέον, να μπορεί να διασφαλίζεται ότι η τιμή αυτή είναι φυσική απόρροια των δυνάμεων που επενεργούν στην αγορά. Ωστόσο, σύμφωνα με το Γενικό Δικαστήριο, δεν προκύπτει ότι τούτο ισχύει εν προκειμένω, δεδομένου ότι η προαναφερθείσα τιμή ενδέχεται να επηρεαστεί από ντάμπινγκ.

(9)

Σύμφωνα με το Γενικό Δικαστήριο, η Επιτροπή είχε χρησιμοποιήσει εσφαλμένη μεθοδολογία για τη συνεκτίμηση των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών μεταξύ των τύπων προϊόντος που παράγονται στην ανάλογη χώρα (Ινδία) και εκείνων που εξάγονται από τη ΛΔΚ. Ελλείψει στοιχείων σχετικά με την εγχώρια παραγωγή στην ανάλογη χώρα, η Επιτροπή χρησιμοποίησε τη διαφορά των τιμών που διαπιστώθηκε ως προς τις εξαγωγικές πωλήσεις των διαφόρων τύπων προϊόντος από τη ΛΔΚ. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι οι τιμές οι οποίες ενδέχεται να επηρεάζονται από ντάμπινγκ και οι οποίες προέρχονται από χώρα χωρίς οικονομία της αγοράς δεν μπορούν να αποτελούν τη βάση εύλογης εκτίμησης της αγοραίας αξίας των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών, καθόσον οι τιμές αυτές ενδέχεται να μην αποτελούν απόρροια των δυνάμεων που κατά κανόνα επενεργούν στην αγορά.

(10)

Παρόλο που το Γενικό Δικαστήριο δεν διευκρίνισε ποια μεθοδολογία θα έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί έτσι ώστε να αντικατοπτρίζονται οι διαφορές στα φυσικά χαρακτηριστικά μεταξύ των ομοειδών τύπων προϊόντος, ανέφερε ότι η τιμή που έχει πράγματι πληρωθεί ή πρέπει να πληρωθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το ομοειδές προϊόν, δεόντως προσαρμοσμένη αν χρειάζεται ώστε να περιλαμβάνει ένα εύλογο περιθώριο κέρδους, δύναται να χρησιμοποιηθεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ως εύλογη βάση για τον καθορισμό της κανονικής αξίας (8).

(11)

Κατόπιν των ανωτέρω, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τον επίδικο κανονισμό.

(12)

Σύμφωνα με το άρθρο 266 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ»), τα θεσμικά όργανα της Ένωσης οφείλουν να λαμβάνουν τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση των αποφάσεων του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση ακύρωσης πράξης που εκδόθηκε από τα ενωσιακά θεσμικά όργανα στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας, όπως εν προκειμένω η έρευνα αντιντάμπινγκ, η συμμόρφωση με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου συνίσταται στην αντικατάσταση της ακυρωθείσας πράξης από νέα πράξη, στην οποία έχει εξαλειφθεί η παρανομία που επισήμανε το Γενικό Δικαστήριο (9).

(13)

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η διαδικασία αντικατάστασης της ακυρωθείσας πράξης μπορεί να συνεχιστεί από το συγκεκριμένο σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία (10). Αυτό συνεπάγεται ειδικότερα ότι, αν ακυρωθεί πράξη με την οποία περατώνεται διοικητική διαδικασία, η εν λόγω ακύρωση δεν επηρεάζει αναγκαστικά τις προπαρασκευαστικές πράξεις, όπως την κίνηση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ. Για παράδειγμα, όταν ακυρώνεται κανονισμός που επιβάλλει οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ, η διαδικασία παραμένει ανοικτή, διότι μόνο η πράξη που περατώνει τη διαδικασία έχει εξαφανιστεί από την έννομη τάξη της Ένωσης (11), εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες η παρανομία συνέβη κατά το στάδιο της κίνησης της διαδικασίας. Η επανάληψη της διοικητικής διαδικασίας με την εκ νέου επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο εφαρμογής του ακυρωθέντος κανονισμού δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προσκρούει στον κανόνα περί μη αναδρομικότητας (12).

(14)

Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τον επίδικο κανονισμό με την αιτιολογία ότι η Επιτροπή χρησιμοποίησε εσφαλμένη μεθοδολογία για τη συνεκτίμηση των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών μεταξύ των τύπων προϊόντος που παράγονται στην ανάλογη χώρα και εκείνων που εξάγονται από τη ΛΔΚ. Σύμφωνα με το Γενικό Δικαστήριο, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το σφάλμα να είχε σημαντική επίπτωση στον υπολογισμό του συντελεστή του περιθωρίου ντάμπινγκ της Jinan Meide.

(15)

Τα πορίσματα του επίδικου κανονισμού, τα οποία αμφισβητήθηκαν αλλά απορρίφθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο και συνεπώς δεν οδήγησαν στην ακύρωση του επίδικου κανονισμού, παραμένουν απολύτως έγκυρα, ενώ ενσωματώνονται και επιβεβαιώνονται στο παρόν (13).

(16)

Μετά τη δεύτερη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, η Επιτροπή αποφάσισε μέσω ανακοίνωσης (14) (στο εξής: ανακοίνωση επανέναρξης της έρευνας) την επανέναρξη της έρευνας αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο και χυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη, καταγωγής ΛΔΚ, που κατασκευάστηκαν από την εταιρεία Jinan Meide Castings Co., Ltd η οποία οδήγησε στην έκδοση του επίδικου κανονισμού και να τη συνεχίσει από το σημείο στο οποίο σημειώθηκε η παρατυπία. Η εν λόγω επανέναρξη περιορίστηκε κατ’ αντικείμενο στην εκτέλεση της δεύτερης απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου.

(17)

Στη συνέχεια, στις 29 Νοεμβρίου 2019 η Επιτροπή αποφάσισε να υποβάλει σε καταγραφή τις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο και χυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη, καταγωγής ΛΔΚ, που κατασκευάστηκαν από την Jinan Meide Castings Co., Ltd (15) και ζήτησε από τις εθνικές τελωνειακές αρχές να αναμείνουν τη δημοσίευση του σχετικού εκτελεστικού κανονισμού της Επιτροπής για την εκ νέου επιβολή των δασμών, πριν λάβουν απόφαση για τυχόν αιτήσεις επιστροφής και διαγραφής δασμών αντιντάμπινγκ για εισαγωγές που αφορούν την Jinan Meide (στο εξής: κανονισμός περί καταγραφής).

(18)

Η Επιτροπή ενημέρωσε τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με την επανέναρξη της έρευνας και τα κάλεσε να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

(19)

Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τους καταγγέλλοντες στην αρχική έρευνα, τέσσερις μη συνδεδεμένους εισαγωγείς και την Jinan Meide.

(20)

Ένας από τους δύο αρχικούς καταγγέλλοντες εξέφρασε την υποστήριξή του για την επανέναρξη της έρευνας και την καταγραφή των εισαγωγών της Jinan Meide.

(21)

Αναγγέλθηκαν τέσσερις μη συνδεδεμένοι εισαγωγείς. Όλοι οι εισαγωγείς εξέφρασαν την απογοήτευσή τους για το γεγονός ότι η Επιτροπή επρόκειτο να προχωρήσει σε επανέναρξη της αρχικής έρευνας μετά τη δεύτερη απόφαση που ακυρώνει τους δασμούς αντιντάμπινγκ. Σχολίασαν επίσης τη φερόμενη έλλειψη νομιμότητας της καταγραφής των εισαγωγών και της ενδεχόμενης πρόθεσης της Επιτροπής να επιβάλει δασμούς εκ νέου και αναδρομικά. Εξέφρασαν επίσης την απογοήτευσή τους για την αίτηση προς τις τελωνειακές αρχές να αναστείλουν την επιστροφή των προηγουμένως εισπραχθέντων δασμών. Κατά την άποψή τους, δεν θα πρέπει να επιβάλλεται δασμός αντιντάμπινγκ στα προϊόντα της Jinan Meide. Ένας εκ των τεσσάρων εισαγωγέων ζήτησε κοινή ακρόαση με την Jinan Meide, όπου τα δύο μέρη υπέβαλαν από κοινού τις παρατηρήσεις τους.

(22)

Ένας εισαγωγέας εξέφρασε τη διαφωνία του με την απόφαση της Επιτροπής να διατάξει την καταγραφή των εισαγωγών βάσει μιας σειράς από στοιχεία. Πρώτον, υποστήριξε ότι υπήρξε ανεπαρκής αιτιολόγηση για την καταγραφή, καθώς και έλλειψη αναλογικότητας. Συγκεκριμένα, ο εισαγωγέας ισχυρίστηκε ότι οι λόγοι που προέβαλε η Επιτροπή για την καταγραφή των εισαγωγών δεν αντανακλούσαν τις συνθήκες της προκειμένης περίπτωσης: στην αιτιολογική σκέψη 17 του κανονισμού περί καταγραφής, η Επιτροπή δήλωσε ότι η καταγραφή των εισαγωγών θα μπορούσε να εφαρμοστεί, για παράδειγμα: «για την εξασφάλιση της πληρωμής σε περίπτωση επιβολής δασμών ή σε περιπτώσεις καταστρατήγησης», ενώ στην παρούσα διαδικασία η καταγραφή αποσκοπούσε στη διευκόλυνση της είσπραξης δασμών αντιντάμπινγκ μετά την επανέναρξη της έρευνας.

(23)

Ως προς αυτό, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ο κανονισμός περί καταγραφής αναφέρει στην αιτιολογική σκέψη 17 τον κατάλογο των λόγων καταγραφής στο άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, ο οποίος δεν είναι εξαντλητικός, δίνοντας στην Επιτροπή τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει αν η καταγραφή των εισαγωγών δικαιολογείται σε μια δεδομένη περίπτωση. Επιπλέον, η αιτιολογική σκέψη 18 του κανονισμού περί καταγραφής εξηγεί με σαφήνεια τον λόγο καταγραφής των εισαγωγών, ο οποίος είναι η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των μέτρων: «οι εισαγωγές υπόκεινται στις ορθές οφειλές αντιντάμπινγκ, χωρίς αδικαιολόγητη διακοπή, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του επίμαχου κανονισμού αντιντάμπινγκ έως την ενδεχόμενη εκ νέου επιβολή των διορθωμένων δασμών». Η αιτιολογική σκέψη 18 του κανονισμού περί καταγραφής εξηγεί ότι οι όροι του άρθρου 10 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση, καθώς ο σκοπός της καταγραφής δεν είναι η αναδρομική είσπραξη δασμών, αλλά η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των μέτρων.

(24)

Δεύτερον, σύμφωνα με τον εισαγωγέα, αυτός καθαυτός ο λόγος για τη διευκόλυνση της είσπραξης δασμών θα ήταν δυσανάλογος, καθώς είναι υπερβολικά επαχθής για τους εισαγωγείς.

(25)

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ο κανονισμός περί καταγραφής προβλέπει συγκεκριμένα ότι ο συντελεστής του δασμού που οφείλεται ως αποτέλεσμα της επανέναρξης της έρευνας δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό που είχε αρχικά επιβληθεί από τον μερικώς ακυρωθέντα κανονισμό όσον αφορά την περίοδο μεταξύ της επανέναρξης της έρευνας και της ημερομηνίας έναρξης ισχύος των αποτελεσμάτων της επανέναρξης. Επιπλέον, ο κανονισμός περί καταγραφής είναι περιορισμένος χρονικά, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εισαγωγείς δεν υπόκεινται σε καταγραφή για μη εύλογες χρονικές περιόδους, ακριβώς προκειμένου να αποφευχθεί η περιττή επιβάρυνση. Επιπλέον, η καταγραφή τεχνικά δεν επιβαρύνει τους εισαγωγείς, αλλά μόνο τις εθνικές αρχές οι οποίες θα πρέπει να εφαρμόσουν το σύστημα καταγραφής, και ως εκ τούτου δεν μπορούν να είναι δυσανάλογες γι’ αυτούς.

(26)

Τρίτον, ο εισαγωγέας ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι διακοπές στην παρούσα υπόθεση θα ήταν αδικαιολόγητες, καθώς ήταν απόρροια παρανομιών στον εκτελεστικό κανονισμό που διαπιστώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο.

(27)

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι η επανέναρξη της έρευνας για την υπόθεση με σκοπό τη διόρθωση των σφαλμάτων που διαπίστωσε το Γενικό Δικαστήριο είναι σύμφωνη με τη νομολογία του Δικαστηρίου, όπως εξηγείται περαιτέρω στις αιτιολογικές σκέψεις 13-17.

(28)

Τέταρτον, όσον αφορά την υποχρέωση συμμόρφωσης με την απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ, ο εισαγωγέας εξέφρασε αμφιβολίες ως προς τη δυνατότητα αναδρομικής επιβολής δασμών σε προϊόντα που δεν καλύπτονταν από καμία σχετική νομική πράξη τη στιγμή που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία. Ο εισαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι η συνεχής επιβολή δασμών θα ήταν αντίθετη προς τον κανόνα της αναδρομικής ισχύος του άρθρου 10 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

(29)

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, κατά πάγια νομολογία, όταν δικαστής της Ένωσης κρίνει ανίσχυρο έναν κανονισμό περί επιβολής δασμών, οι δασμοί αυτοί θεωρούνται μη νομίμως οφειλόμενοι κατά την έννοια του άρθρου 236 του τελωνειακού κώδικα που ίσχυε στο παρελθόν και θεσπίστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (16) και πρέπει να επιστραφούν από τις εθνικές τελωνειακές αρχές υπό τους όρους που προβλέπονται προς τούτο (17). Ωστόσο, το Δικαστήριο έχει επίσης κρίνει ότι το ακριβές περιεχόμενο της απόφασης του Δικαστηρίου περί κήρυξης ανίσχυρου και, ως εκ τούτου, των υποχρεώσεων που απορρέουν απ’ αυτήν πρέπει να καθορίζεται, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβανομένου υπόψη όχι μόνο του διατακτικού της απόφασης αυτής, αλλά και του σκεπτικού το οποίο αποτελεί το αναγκαίο του έρεισμα (18).

(30)

Στην προκειμένη περίπτωση, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σφάλμα χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που δεν προέβη σε εύλογη εκτίμηση της αγοραίας αξίας των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών μεταξύ των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος και των άμεσα συγκρίσιμων τύπων προϊόντος (19). Η εφαρμογή της μεθόδου αυτής δεν κατέληξε σε δίκαιη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και των τιμών εξαγωγής. Επιπλέον, η συγκεκριμένη μέθοδος δεν απέδειξε ότι η προσαρμογή στην κανονική αξία των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντων που έγινε με αυτόν τον τρόπο διαφύλασσε τον εύλογο καθορισμό της εν λόγω κανονικής αξίας, ήτοι καθορισμό βάσει αξιών και παραμέτρων που δύνανται να θεωρηθούν φυσική απόρροια των δυνάμεων που επενεργούν στην αγορά. Επομένως, η εφαρμογή της εσφαλμένης μεθόδου διαπιστώθηκε ότι δεν συνάδει ούτε προς το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) ούτε προς το άρθρο 2 παράγραφος 10 ab initio και στοιχείο α) του βασικού κανονισμού.

(31)

Επιπλέον, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 10 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού δεν εμποδίζει την εκ νέου επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής των κανονισμών που κηρύχθηκαν ανίσχυροι. Κατά συνέπεια, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 14 έως 17 του κανονισμού περί καταγραφής, η επανάληψη της διοικητικής διαδικασίας και η ενδεχόμενη εκ νέου επιβολή δασμών δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι προσκρούουν στον κανόνα περί μη αναδρομικότητας.

(32)

Πέμπτον, ο εισαγωγέας ισχυρίστηκε ότι οι ενέργειες της Επιτροπής στην υπό εξέταση υπόθεση υπονόμευσαν την ασφάλεια δικαίου για τους εισαγωγείς, καθώς δεν ήταν σε θέση να προβλέψουν αν επρόκειτο να επιβληθούν δασμοί αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές τους.

(33)

Η Επιτροπή τήρησε την αρχή της ασφάλειας δικαίου έναντι των εισαγωγέων με τη δημοσίευση λεπτομερούς κανονισμού περί καταγραφής. Η Επιτροπή συμμορφώθηκε προβαίνοντας στην επανέναρξη της έρευνας με σκοπό τη διόρθωση των λαθών που διαπιστώθηκαν στις αποφάσεις του Δικαστηρίου.

(34)

Έκτον, ο εισαγωγέας υπέβαλε περαιτέρω παρατηρήσεις σχετικά με την αίτηση της Επιτροπής προς τις τελωνειακές αρχές για αναστολή των επιστροφών των προηγούμενων δασμών, αναφέροντας τα ακόλουθα στοιχεία. Αρχικά, η υποχρέωση συμμόρφωσης με την απόφαση φέρεται να απαιτεί την πλήρη επιστροφή των δασμών και, από αυτήν την άποψη, οι αιτήσεις δεν θα πρέπει να τίθενται σε αναστολή.

(35)

Όπως επεξηγείται στην ανακοίνωση επανέναρξης της έρευνας καθώς και στον κανονισμό περί καταγραφής, δεδομένου ότι το ποσό της οφειλής που θα προκύψει από την επανέναρξη της έρευνας είναι αβέβαιο, η Επιτροπή ζήτησε από τις εθνικές τελωνειακές αρχές να αναμείνουν το αποτέλεσμα της επανέναρξης της έρευνας πριν αποφασίσουν για οποιαδήποτε αίτηση επιστροφής που αφορά τους δασμούς αντιντάμπινγκ που ακυρώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο όσον αφορά την Jinan Meide. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, το περιεχόμενο και οι λόγοι της κήρυξης ανίσχυρου από το Δικαστήριο σε μια απόφαση θα πρέπει να καθορίζονται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση και ενδέχεται να μην επιβάλλουν την πλήρη και άμεση επιστροφή των οικείων δασμών (20).

(36)

Επιπλέον, όσον αφορά την έλλειψη αναδρομικότητας για τις μη καταγεγραμμένες εισαγωγές, ο εισαγωγέας ισχυρίστηκε ότι αν η Επιτροπή αποφασίσει να εφαρμόσει τον κανόνα της αναδρομικότητας σύμφωνα με το άρθρο 10 του βασικού κανονισμού στην προκειμένη περίπτωση, ο εν λόγω κανόνας δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί στις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν από τις 30 Νοεμβρίου 2019. Σύμφωνα με τον εισαγωγέα, οι εν λόγω δασμοί ουδέποτε οφείλονταν νομίμως και ως εκ τούτου θα έπρεπε να επιστραφούν πλήρως.

(37)

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η επανάληψη της διοικητικής διαδικασίας με την εκ νέου επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο εφαρμογής του ακυρωθέντος κανονισμού δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προσκρούει στον κανόνα περί μη αναδρομικότητας (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 13 και 25).

(38)

Επιπλέον, όσον αφορά τη φερόμενη παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, ο εισαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η αίτηση της Επιτροπής προς τις εθνικές τελωνειακές αρχές να θέσουν σε αναστολή τυχόν αιτήσεις επιστροφής στην προκειμένη περίπτωση υπονομεύει την αρχή της ασφάλειας δικαίου.

(39)

Η ασφάλεια δικαίου διασφαλίζεται για τους εισαγωγείς με τον κανονισμό περί καταγραφής, ο οποίος περιορίζει το ποσό των δασμών στο ποσό που είχε αρχικά επιβληθεί από τον μερικώς ακυρωθέντα κανονισμό όσον αφορά την περίοδο μεταξύ της επανέναρξης της έρευνας και της ημερομηνίας έναρξης ισχύος των αποτελεσμάτων της επανέναρξης. Επιπλέον, ο κανονισμός περί καταγραφής εξηγεί ότι, σε περίπτωση που η Επιτροπή διαπιστώσει, μετά την επανέναρξη της έρευνας, ότι δεν δικαιολογείται η εκ νέου επιβολή δασμών και ότι τα μέτρα θα πρέπει να περατωθούν, η επιστροφή και/ή η διαγραφή των δασμών θα πραγματοποιηθεί από την ίδια ημερομηνία έναρξης ισχύος του μερικώς ακυρωμένου κανονισμού. Τέλος, προκειμένου να αποφευχθούν η πρόσθετη επιβάρυνση και η αβεβαιότητα για τους επηρεαζόμενους φορείς, η καταγραφή περιορίζεται σε μια περίοδο εννέα μηνών, μετά την οποία οι δασμοί θα επιστραφούν πλήρως ή θα προσαρμοστούν σύμφωνα με τα αποτελέσματα της επανέναρξης της έρευνας.

(40)

Τέλος, ο εισαγωγέας υποστήριξε ότι οι αποφάσεις στις υποθέσεις C-256/16 και C-612/16 δεν θα δικαιολογούσαν την επιβολή καταγραφής ή την αίτηση προς τις εθνικές αρχές για τις αιτήσεις επιστροφής, καθώς οι εν λόγω αποφάσεις εκδόθηκαν στο πλαίσιο του τελωνειακού κώδικα που ίσχυε στο παρελθόν, ο οποίος θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και τον βασικό κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 που ίσχυε στο παρελθόν, οι οποίοι αντικαταστάθηκαν εν τω μεταξύ. Ειδικότερα, ο εισαγωγέας επισημαίνει ότι στην υπόθεση C-256/16, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε αναλογικά τα μέτρα υπό μορφή της αίτησης που υπέβαλε η Επιτροπή στις εθνικές τελωνειακές αρχές για να θέσουν σε αναστολή τις αιτήσεις επιστροφής, ιδίως λόγω του γεγονότος ότι «τυχόν καθυστέρηση δύναται να αντισταθμιστεί με την καταβολή τόκων». Ο εισαγωγέας ισχυρίζεται ότι η σχετική διάταξη του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 αντικαθίσταται πλέον από το άρθρο 116 παράγραφος 6 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (21), όπου αναφέρεται ρητώς ότι η επιστροφή δασμών δεν γεννά υποχρέωση καταβολής τόκων. Ως εκ τούτου, ο εισαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις σχετικές εκτιμήσεις των αποφάσεων στις υποθέσεις C-256/16 και C-612/16 προκειμένου να δικαιολογήσει την επιβολή καταγραφής ή τις οδηγίες προς τις εθνικές αρχές σχετικά με τις αιτήσεις επιστροφής.

(41)

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ενώ το άρθρο 116 παράγραφος 6 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα αναφέρει πράγματι ότι η επιστροφή δασμών δεν γεννά υποχρέωση καταβολής τόκων, το άρθρο 109 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22) προβλέπει αντισταθμιστικούς τόκους σε περίπτωση επιστροφής σύμφωνα με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι τυχόν επιστροφές θα υπόκεινται σε απόφαση κατόπιν της αποφάσεως του Δικαστηρίου, θα υπόκεινται σε επιτόκιο ίσο με το «επιτόκιο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά τις κύριες πράξεις της επαναχρηματοδότησης, όπως αυτό δημοσιεύεται στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την πρώτη ημερολογιακή ημέρα κάθε μήνα». Επομένως, απορρίπτεται το επιχείρημα σχετικά με την έλλειψη επιτοκίου σε περίπτωση επιστροφής.

(42)

Η Jinan Meide ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να ζητήσει από τις εθνικές τελωνειακές αρχές να μην προβούν σε επιστροφή και/ή διαγραφή των δασμών που είχαν εισπραχθεί κατ’ εφαρμογή του επίδικου κανονισμού. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η κατάσταση στην παρούσα υπόθεση διαφέρει από την κατάσταση στην απόφαση Deichmann (23). Σύμφωνα με την Jinan Meide, ο επίδικος κανονισμός ακυρώθηκε στο σύνολό του, πράγμα που σημαίνει ότι είχε εξοβελιστεί αναδρομικά από την έννομη τάξη της Ένωσης, ενώ στην απόφαση Deichmann, τα μέτρα κηρύχθηκαν ανίσχυρα στο πλαίσιο της αίτησης για την έκδοση προδικαστικής απόφασης. Επιπλέον, με την απόφαση Deichmann, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν ανέκυψε κανένα άλλο στοιχείο «ικανό να θίξει το κύρος του οριστικού κανονισμού», ενώ στην προκειμένη περίπτωση δεν διατυπώθηκαν πορίσματα αυτού του είδους.

(43)

Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 13, η Επιτροπή, σύμφωνα με την πάγια νομολογία (24), δύναται να συνεχίσει τη διαδικασία από το ίδιο σημείο όπου σημειώθηκε η παρανομία. Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή προχώρησε στην επανέναρξη της έρευνας με σκοπό να διορθώσει τα σφάλματα που διαπίστωσε το Γενικό Δικαστήριο. Η απόφαση Deichmann επανέλαβε στη σκέψη 78 τη γενική ερμηνεία του άρθρου 10 παράγραφος 1: «Αντιθέτως, το γράμμα του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού αριθ. 384/96 δεν αποκλείει αυτή την επανάληψη της διαδικασίας στην περίπτωση κατά την οποία οι οικείοι δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν έκτοτε λήξει, εφόσον οι δασμοί αυτοί επιβληθούν εκ νέου για την αρχική περίοδο εφαρμογής τους, […]». Η συγκεκριμένη ερμηνεία του Γενικού Δικαστηρίου είναι γενικής φύσης και συνεπώς ισχύει και για την προκειμένη περίπτωση.

(44)

Η Jinan Meide ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να επιβάλει εκ νέου και αναδρομικά τους δασμούς και, ως εκ τούτου, ισχυρίστηκε ότι η αίτηση της Επιτροπής προς τις εθνικές τελωνειακές αρχές να αναμείνουν τη δημοσίευση του νέου εκτελεστικού κανονισμού για την εκ νέου επιβολή των δασμών προτού αποφανθούν σχετικά με τις αξιώσεις επιστροφής των δασμών που είχαν επιβληθεί στο παρελθόν ήταν αβάσιμη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο επίδικος κανονισμός δεν ήταν εν μέρει αλλά πλήρως άκυρος και, ως εκ τούτου, δεν είχε ποτέ υπόσταση στην έννομη τάξη. Η Jinan Meide υποστηρίζει ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης Deichmann ήταν διαφορετικές και η Επιτροπή δεν μπορεί να στηρίξει τις αποφάσεις της στην προκειμένη περίπτωση στα πορίσματα της απόφασης Deichmann. Η Jinan Meide ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή διαβρώνει τη δικαστική προστασία που παρέχεται στα μέρη που επηρεάζονται από τις διοικητικές διαδικασίες της Ένωσης, διαβρώνοντας την εξουσία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρακτικό αποτέλεσμα της προσέγγισης της Επιτροπής φέρεται να είναι ότι δεν έχει νόημα για ένα μέρος που επηρεάζεται από μέτρα εμπορικής άμυνας να ασκήσει προσφυγή κατά των παράνομων μέτρων.

(45)

Η Jinan Meide ισχυρίστηκε επίσης ότι η καταγραφή που επέβαλε η Επιτροπή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της επανέναρξης της έρευνας, καθώς η απόφαση δεν περιέχει πορίσματα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για την καταγραφή.

(46)

Οι λόγοι καταγραφής στην προκειμένη περίπτωση επεξηγούνται στην αιτιολογική σκέψη 23. Δεν είναι απαραίτητο το Δικαστήριο να καθορίσει λεπτομερώς κάθε βήμα της διαδικασίας αντιντάμπινγκ, καθώς η Επιτροπή έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει για τη διαδικασία μετά την επανέναρξη της έρευνας λόγω της απόφασης του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία και τους κανόνες του βασικού κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που αφορούν την καταγραφή.

(47)

Επιπλέον, η Jinan Meide ισχυρίστηκε ότι δεν θα υπήρχε νομική βάση για την καταγραφή των εισαγωγών στην προκειμένη περίπτωση, καθώς το άρθρο 10 παράγραφος 2, το άρθρο 10 παράγραφος 4, το άρθρο 10 παράγραφος 5, το άρθρο 11 παράγραφος 4, το άρθρο 12 παράγραφος 5 και το άρθρο 13 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού δεν ισχύουν σε αυτήν την περίπτωση. Η Jinan Meide ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν ισχύει παρέκκλιση από τη γενική αρχή της μη αναδρομικότητας, δεδομένου ότι καμία από τις εξαιρέσεις από τη γενική αρχή της μη αναδρομικότητας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ισχύει στην προκειμένη περίπτωση.

(48)

Όπως εξηγείται λεπτομερώς στην αιτιολογική σκέψη 23, η καταγραφή βασίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού. Η αιτιολογική σκέψη 23 εξηγεί περαιτέρω ότι οι όροι του άρθρου 10 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση, καθώς ο σκοπός της καταγραφής δεν είναι η αναδρομική είσπραξη δασμών, αλλά η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των μέτρων.

(49)

Η Jinan Meide θεώρησε επίσης ότι κανένα από τα δεδομένα της περιόδου έρευνας, που κάλυπτε την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Δεκεμβρίου 2011, δεν μπορούσε να θεωρηθεί εμπιστευτικό δεδομένης της παρόδου του χρόνου. Η Jinan Meide υποστήριξε ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, και το Δικαστήριο επιβεβαίωσε, ότι μια περίοδος πέντε ετών αρκεί ώστε οι πληροφορίες να απολέσουν τον χαρακτηρισμό τους ως επιχειρηματικό απόρρητο ή λοιπές εμπιστευτικές πληροφορίες.

(50)

Το άρθρο 19 του βασικού κανονισμού δεν θέτει κανένα χρονικό όριο για την προστασία των εμπιστευτικών πληροφοριών. Αυτό συνάδει με το άρθρο 6.5 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ, το οποίο δεν περιέχει κανένα χρονικό όριο και προβλέπει συγκεκριμένα ότι «απαγορεύεται η αποκάλυψη στοιχείων εμπιστευτικού χαρακτήρα αν δεν υπάρχει σχετική ρητή συγκατάθεση της πλευράς που τα έχει προσκομίσει» χωρίς χρονικό περιορισμό. Ως εκ τούτου το επιχείρημα απορρίπτεται.

(51)

Υπενθυμίζεται ότι, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 15, τα τμήματα του επίδικου κανονισμού που αμφισβητήθηκαν αλλά απορρίφθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο εξακολουθούν να ισχύουν πλήρως.

(52)

Όπως διαπιστώθηκε κατά την αρχική έρευνα, οι μη αντίστοιχοι τύποι προϊόντος αντιπροσωπεύουν το 28 % των εξαγωγών της Jinan Meide κατά την περίοδο της έρευνας. Το 55 % του συνολικού όγκου των εξαγωγών του αιτούντος θεωρήθηκαν άμεσα συγκρίσιμοι τύποι προϊόντος, για τους οποίους το περιθώριο ντάμπινγκ καθορίστηκε κατόπιν υπολογισμού της κανονικής αξίας, βάσει των εγχώριων πωλήσεων του παραγωγού ανάλογης χώρας οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων ή βάσει της κατασκευασμένης αξίας. Το υπόλοιπο 17 % αυτού του συνολικού όγκου θεωρήθηκαν «σχεδόν αντίστοιχοι» τύπους προϊόντος, για τους οποίους το περιθώριο ντάμπινγκ καθορίστηκε κατόπιν προσαρμογής της κανονικής αξίας (25). Ο αιτών αμφισβήτησε μόνο τη μεθοδολογία σχετικά με τα μη αντίστοιχα προϊόντα που αποτελούσαν το 28 % του όγκου εξαγωγών της Jinan Meide.

(53)

Σύμφωνα με το Γενικό Δικαστήριο, το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού προβλέπει ότι πραγματοποιείται προσαρμογή λόγω των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών του οικείου προϊόντος και ότι το ύψος της προσαρμογής αντιστοιχεί σε εύλογη εκτίμηση της αγοραίας αξίας της διαφοράς. (26) Αντιθέτως, η διάταξη αυτή δεν διευκρινίζει με ποιον τρόπο πρέπει να γίνεται μια τέτοια εύλογη εκτίμηση. Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο τόνισε ότι η διάταξη αυτή δεν απαιτεί, προκειμένου να αποκατασταθεί η συμμετρία μεταξύ της κανονικής αξίας του ομοειδούς προϊόντος και της τιμής εξαγωγής του οικείου προϊόντος, το ύψος της προσαρμογής που εκτιμάται κατ’ αυτόν τον τρόπο να αντανακλά επακριβώς την αγοραία αξία, αλλά απλώς και μόνον να αποτελεί εύλογη εκτίμηση αυτής.

(54)

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δήλωσε ότι η Επιτροπή διέθετε ευρεία εξουσία εκτιμήσεως τόσο ως προς την εκτίμηση της κανονικής αξίας ενός προϊόντος όσο και ως προς την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν τον δίκαιο χαρακτήρα της σύγκρισης της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, δεδομένου ότι οι ασαφείς έννοιες του ευλόγου καθορισμού και του πνεύματος δικαίου τις οποίες καλείται να εφαρμόσει η Επιτροπή στο πλαίσιο των διατάξεων αυτών πρέπει να συγκεκριμενοποιούνται κατά περίπτωση, ανάλογα με το σχετικό οικονομικό πλαίσιο (27).

(55)

Σύμφωνα με τον αιτούντα, η επίδικη μέθοδος βασίστηκε στην εσφαλμένη παραδοχή ότι η αγοραία αξία των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών αντικατοπτριζόταν στις τιμές εξαγωγής, ενώ, κατά τα συμπεράσματα της ίδιας της Επιτροπής, οι ίδιες αυτές τιμές εξαγωγής αντικατόπτριζαν, τουλάχιστον εν μέρει, το εφαρμοζόμενο ντάμπινγκ. Επιπλέον, ο αιτών υποστήριξε ότι η μέθοδος αυτή βασίστηκε στην εσφαλμένη παραδοχή ότι οι τιμές των εξαγωγών των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος αντανακλούν επίπεδο ντάμπινγκ ισοδύναμο με εκείνο που διαπιστώθηκε για τους τύπους του προϊόντος για το οποίο υπήρχε άμεσα συγκρίσιμος τύπος προϊόντος (στο εξής: άμεσα συγκρίσιμοι τύποι προϊόντος). Κατά τον αιτούντα, η παραδοχή αυτή είναι παράλογη και μη επαληθεύσιμη (28).

(56)

Σύμφωνα με το Γενικό Δικαστήριο, η χρήση της μεθόδου αυτής δύναται να είχε σημαντική επίπτωση στον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ που καθορίστηκε για τις εξαγωγές μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος (29).

(57)

Το Γενικό Δικαστήριο δήλωσε ότι, για να καθοριστεί κατά τρόπο εύλογο και αντικειμενικό το περιθώριο ντάμπινγκ, ο υπολογισμός της κανονικής αξίας συγκεκριμένου τύπου προϊόντος πρέπει να βασίζεται, καταρχήν, σε στοιχεία ανεξάρτητα από τις τιμές εξαγωγής των οποίων την υποτίμηση η Επιτροπή επιδιώκει ακριβώς να εκτιμήσει, διά του προσδιορισμού της εν λόγω κανονικής αξίας (30).

(58)

Το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε περαιτέρω ότι δεν αποδείχθηκε ότι η χρήση ενός συστατικού στοιχείου της τιμής εξαγωγής των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος, προς την οποία συγκρίνονται οι τιμές αυτές, ήταν ικανή να αποκαταστήσει τη συμμετρία μεταξύ των εν λόγω τιμών και της εν λόγω κανονικής αξίας, σύμφωνα με τον σκοπό του άρθρου 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού. Ειδικότερα, δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι η αναλογία μεταξύ της τιμής εξαγωγής κάθε μη αντίστοιχου τύπου προϊόντος και της μέσης μοναδιαίας τιμής εξαγωγής των άμεσα συγκρίσιμων τύπων προϊόντος αντανακλούσε ορθώς την αξία των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών μεταξύ της τελευταίας αυτής κατηγορίας τύπου προϊόντος και του μη αντίστοιχου τύπου προϊόντος (31).

(59)

Το Γενικό Δικαστήριο δήλωσε ότι η επίδικη μέθοδος βασίζεται έμμεσα στο τεκμήριο ότι αυτή η διαφορά τιμής αντιστοιχεί στην αγοραία αξία των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών για το σύνολο των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος (32). Κατά συνέπεια, αυτό το τεκμήριο συνεπάγεται ότι το περιθώριο ντάμπινγκ που ενδέχεται να επηρεάσει τις τιμές συγκεκριμένων μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος και τις τιμές εξαγωγής των άμεσα συγκρίσιμων τύπων προϊόντος είναι ίδιο. Σε αντίθετη περίπτωση, οι διαφορές τιμής που υφίστανται μεταξύ των δύο κατηγοριών τύπων του επίμαχου προϊόντος ενδέχεται να προκύπτουν, τουλάχιστον εν μέρει, από τις αποκλίσεις του περιθωρίου ντάμπινγκ και, επομένως, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί, με επαρκή αξιοπιστία, ότι αντανακλούν μόνον τις διαφορές των φυσικών χαρακτηριστικών (33).

(60)

Το Γενικό Δικαστήριο ανέφερε ότι η τιμή που έχει πράγματι πληρωθεί ή πρέπει να πληρωθεί στην Ένωση για το ομοειδές προϊόν, δεόντως προσαρμοσμένη αν χρειάζεται ώστε να συμπεριλαμβάνει ένα εύλογο περιθώριο κέρδους, δύναται να χρησιμοποιηθεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ως εύλογη βάση για τον καθορισμό της κανονικής αξίας. Έτσι, για του σκοπούς της δίκαιης σύγκρισης, η εύλογη εκτίμηση της αγοραίας αξίας των διαφορών των φυσικών χαρακτηριστικών μπορεί να συνίσταται, ελλείψει άλλων διαθέσιμων στοιχείων, στην απόκλιση μεταξύ της τιμής των μη αντίστοιχων τύπων προϊόντος και της μέσης τιμής του άμεσα συγκρίσιμου τύπου προϊόντος σε έναν ή περισσότερους παραγωγούς της Ένωσης (34).

(61)

Χρησιμοποιώντας την προσέγγιση που σκιαγράφησε το Γενικό Δικαστήριο, η Επιτροπή υπολόγισε εκ νέου το περιθώριο ντάμπινγκ της Jinan Meide για το επίδικο 28 % των εξαγωγών της. Η Επιτροπή χρησιμοποίησε ως κανονική αξία για τους συγκεκριμένους μη αντίστοιχους τύπους προϊόντος που εξάγονται στην ΕΕ από την Jinan Meide την πραγματική τιμή πώλησης του ευρωπαϊκού κλάδου παραγωγής για τον ίδιο τύπο προϊόντος.

(62)

Η Επιτροπή παρατήρησε ότι υπήρχε μια μικρή ποσότητα κινεζικών εξαγωγών (4,5 %) την οποία δεν ήταν σε θέση να αντιστοιχίσει με κανέναν από τους τύπους προϊόντος που πωλήθηκαν από τον Ινδό παραγωγό ή από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Η συγκεκριμένη ποσότητα αντιστοιχούσε σε εξειδικευμένα προϊόντα για τα φυσικά χαρακτηριστικά των οποίων η Επιτροπή δεν έλαβε συγκεκριμένες πληροφορίες. Επομένως, η Επιτροπή χρησιμοποίησε τη μέση σταθμισμένη κανονική αξία του Ινδού παραγωγού ελλείψει καταλληλότερης μεθόδου. Ο αντίκτυπος στο συνολικό περιθώριο ντάμπινγκ ήταν πολύ μικρός. Η Επιτροπή κάλεσε τον παραγωγό-εξαγωγέα να υποβάλει παρατηρήσεις για τη συγκεκριμένη μέθοδο. Η Επιτροπή κάλεσε επίσης τον συγκεκριμένο παραγωγό-εξαγωγέα να υποβάλει πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τα φυσικά χαρακτηριστικά των εν λόγω εξειδικευμένων προϊόντων και μια ένδειξη του πλησιέστερου αντίστοιχου τύπου προϊόντος που εξάγεται στην ΕΕ.

(63)

Υπό αυτές τις συνθήκες, το επανυπολογισμένο περιθώριο ντάμπινγκ για την Jinan Meide ανέρχεται στο 75,1 %.

(64)

Στις 23 Ιουνίου 2020 η Επιτροπή ενημέρωσε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη για τα ανωτέρω πορίσματα βάσει των οποίων επρόκειτο να προτείνει την εκ νέου επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο και χυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη, που κατασκευάζονται από την Jinan Meide, με βάση τα στοιχεία που συλλέχθηκαν και υποβλήθηκαν σχετικά με την αρχική έρευνα (στο εξής: γνωστοποίηση των τελικών πορισμάτων).

(65)

Μετά τη γνωστοποίηση των τελικών πορισμάτων, η Jinan Meide ισχυρίστηκε ότι κανένα από τα δεδομένα του ευρωπαϊκού κλάδου παραγωγής από την περίοδο έρευνας, που κάλυπτε την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, δεν μπορούσε να θεωρηθεί εμπιστευτικό δεδομένης της παρόδου του χρόνου. Ζήτησε επίσης από την Επιτροπή να ρωτήσει τον ευρωπαϊκό κλάδο παραγωγής αν τα δεδομένα του εξακολουθούν να θεωρούνται εμπιστευτικά. Η Jinan Meide ισχυρίστηκε ότι δεν είχε επαρκή πρόσβαση στα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό στα οποία βασίστηκε ο υπολογισμός. Σύμφωνα με τη Jinan Meide, θα πρέπει να της γνωστοποιηθούν όλα τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό.

(66)

Η Επιτροπή απάντησε ήδη σ’ αυτές τις παρατηρήσεις στην αιτιολογική σκέψη 50. Επιπλέον, στην προκειμένη περίπτωση η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ενωσιακοί παραγωγοί παρείχαν βάσιμους λόγους από τους οποίους προκύπτει ότι οι αρχικά υποβληθείσες πληροφορίες θα πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικές. Η Jinan Meide ζήτησε την παρέμβαση του συμβούλου ακροάσεων σχετικά με το θέμα αυτό, ο οποίος επίσης επιβεβαίωσε ότι τα δεδομένα που παρείχαν οι ενωσιακοί παραγωγοί του δείγματος εξακολουθούσαν να είναι εμπιστευτικά παρά την πάροδο του χρόνου.

(67)

Επιπλέον, ένας εισαγωγέας ισχυρίστηκε ομοίως ότι η Επιτροπή παρείχε περιορισμένες μόνο πληροφορίες στη γνωστοποίηση των τελικών πορισμάτων, οι οποίες δεν επέτρεπαν στους εισαγωγείς να ανακατασκευάσουν τη μέθοδο υπολογισμού, γεγονός που περιορίζει τα δικαιώματά άμυνάς τους στην υπό εξέταση υπόθεση και δεν συμμορφώνεται με την απαίτηση της χρηστής διοίκησης.

(68)

Υπενθυμίζεται ότι μόνο η Jinan Meide έλαβε πλήρη γνωστοποίηση σχετικά με τον υπολογισμό ντάμπινγκ που την αφορούσε, καθώς ο υπολογισμός αυτός περιλαμβάνει ευαίσθητα δεδομένα. Όλα τα άλλα μέρη έλαβαν τη γενική και την πρόσθετη γνωστοποίηση, όπου εξηγείται η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του ντάμπινγκ.

(69)

Ως απάντηση στις πληροφορίες που γνωστοποιήθηκαν στην εταιρεία (αιτιολογική σκέψη 62), η Jinan Meide παρείχε κατάλογο των πλέον συγκρίσιμων τύπων προϊόντος που πωλούνται στην εγχώρια αγορά από τον Ινδό παραγωγό της ανάλογης χώρας για όλους τους μη αντίστοιχους τύπους προϊόντος που εξάγονται στην Ένωση από την Jinan Meide.

(70)

Η Επιτροπή αξιολόγησε τις παρατηρήσεις της Jinan Meide και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν της επέτρεψαν να προσδιορίσει την κανονική αξία για όλους τους τύπους προϊόντος που εξάγονται από την Jinan Meide στην Ένωση, με βάση τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τον Ινδό παραγωγό της ανάλογης χώρας. Επομένως, δεν ήταν πλέον αναγκαία η χρήση των πληροφοριών που παρείχαν οι ενωσιακοί παραγωγοί του δείγματος για τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 60. Σ’ αυτή τη βάση, η Επιτροπή καθόρισε αναθεωρημένο δασμολογικό συντελεστή στο επίπεδο του 36,0 %.

(71)

Τα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν μια σειρά παρατηρήσεων σχετικά με τη μεθοδολογία και τον δασμολογικό συντελεστή που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 61 έως 63. Ωστόσο, μετά την υποβολή των πρόσθετων πληροφοριών από τη Jinan Meide, η μεθοδολογία αναθεωρήθηκε. Ως εκ τούτου, οι παρατηρήσεις αυτές κατέστησαν άνευ αντικειμένου.

(72)

Η Jinan Meide επανέλαβε επίσης τις παρατηρήσεις της σχετικά με την επανέναρξη της έρευνας για την παρούσα υπόθεση —ότι τόσο η αναδρομική επιβολή των δασμών και η εντολή προς τις τελωνειακές αρχές να μην προβούν σε επιστροφή/διαγραφή των παράνομα επιβληθέντων δασμών, όσο και η καταγραφή των εξαγωγών της Jinan Meide στην ΕΕ ήταν παράνομες. Οι ίδιες παρατηρήσεις σχετικά με την αναδρομικότητα υποβλήθηκαν επίσης από διάφορους εισαγωγείς.

(73)

Η Επιτροπή εξέτασε ήδη αυτό το ζήτημα στις αιτιολογικές σκέψεις 21-48. Η Επιτροπή θεώρησε ότι δεν υπάρχει αναδρομική επιβολή δασμών, αλλά μόνο ο καθορισμός του νόμιμου ποσού των δασμών που πρέπει να εισπραχθούν όσον αφορά τη Jinan Meide από την έναρξη ισχύος των αρχικών μέτρων και εξής. Επιπλέον, τα αιτήματα προς τις τελωνειακές αρχές αποσκοπούν στη διασφάλιση της ορθής είσπραξης των οφειλών αντιντάμπινγκ.

(74)

Αρκετοί εισαγωγείς ισχυρίστηκαν επίσης ότι η εν λόγω επανέναρξη θέτει υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα του δικαστικού ελέγχου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

(75)

Η Επιτροπή απάντησε ήδη σ’ αυτή την παρατήρηση στην αιτιολογική σκέψη 33. Η αποτελεσματικότητα του δικαστικού ελέγχου δεν εμποδίζει την Επιτροπή να επιβάλει εκ νέου δασμούς αντιντάμπινγκ στο σωστό ποσό σε περιπτώσεις όπου οι οφειλές αντιντάμπινγκ εξακολουθούν να υφίστανται κατά την εφαρμογή των αποφάσεων των δικαστηρίων της ΕΕ.

(76)

Στις 14 Ιουλίου 2020, αφού εξέτασε τις παρατηρήσεις που ελήφθησαν απ’ όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με τη γνωστοποίηση της 23ης Ιουνίου 2020, η Επιτροπή απέστειλε πρόσθετο έγγραφο με το οποίο γνωστοποίησε στα ενδιαφερόμενα μέρη την απόφασή της να αλλάξει τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό του δασμού αντιντάμπινγκ της Jinan Meide, και τα ενημέρωσε σχετικά με τον αναθεωρημένο δασμολογικό συντελεστή.

(77)

Αρκετοί Ευρωπαίοι παραγωγοί σχολίασαν τον κατάλογο που παρείχε η Jinan Meide σχετικά με τους πλέον συγκρίσιμους τύπους προϊόντος που πωλούνται στην εγχώρια αγορά από τον Ινδό παραγωγό της ανάλογης χώρας για όλους τους μη αντίστοιχους τύπους προϊόντος που εξάγονται στην Ένωση από την Jinan Meide, ο οποίος αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 69. Οι παραγωγοί ισχυρίστηκαν ότι η ονομασία του καταλόγου ήταν παραπλανητική, καθώς οι τύποι του προϊόντος δεν ήταν οι πλέον συγκρίσιμοι, αλλά είχαν πολύ χαμηλότερες τιμές από τα προϊόντα της Jinan Meide στα οποία υποτίθεται ότι αντιστοιχούσαν. Ως εκ τούτου, θεωρούσαν ότι ο υπολογισμός που προκύπτει δεν είναι έγκυρος και επαρκής και ότι στρεβλώνει τον υπολογισμό του ντάμπινγκ. Για να υποστηριχθεί το επιχείρημα αυτό, έγινε αναφορά στον κατάλογο τιμών της Jinan Meide.

(78)

Η Επιτροπή δεν συμφώνησε με το επιχείρημα αυτό. Κατά την άποψή της, ο κατάλογος που υπέβαλε η Jinan Meide αντικατοπτρίζει ευλόγως τους πλέον συγκρίσιμους τύπους. Επιπλέον, κανένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν υπέβαλε εναλλακτικό κατάλογο των πλέον συγκρίσιμων τύπων προϊόντος προκειμένου να στηρίξει τους ισχυρισμούς του. Εξάλλου, η αναφορά στον κατάλογο τιμών της Jinan Meide δεν μπορεί να είναι συναφής από την άποψη αυτή, δεδομένου ότι οι τιμές της Jinan Meide επηρεάστηκαν από το ντάμπινγκ και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως σημείο αναφοράς. Επομένως, το επιχείρημα αυτό απορρίφθηκε.

(79)

Η Jinan Meide εξέφρασε την ικανοποίησή της για τη χρήση των στοιχείων της ανάλογης χώρας προκειμένου να υπολογιστεί η κανονική αξία για τους μη αντίστοιχους τύπους, όπως είχε προτείνει η ίδια. Ωστόσο, η Jinan Meide πρότεινε, για τους μη αντίστοιχους τύπους προϊόντος, να προσαρμοστεί η μέση κανονική αξία της Ινδίας με εφαρμογή της αναλογίας μεταξύ της μέσης τιμής των ενωσιακών παραγωγών του δείγματος και του μη αντίστοιχου τύπου προϊόντος. Η Jinan Meide ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η μεθοδολογία αυτή ήταν εφικτή καθώς, όπως υποστήριξε, όλοι οι αντίστοιχοι τύποι προϊόντος πωλούνταν και από τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος.

(80)

Ωστόσο, ο ισχυρισμός της Jinan Meide είναι εσφαλμένος. Σύμφωνα με τον κατάλογο των τύπων προϊόντος που πωλούνταν από τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος, ο οποίος ήταν διαθέσιμος και στη Jinan Meide, υπήρχαν πολλοί αντίστοιχοι τύποι προϊόντος που δεν πωλούνταν από τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος. Επιπλέον, δεδομένου ότι η Jinan Meide κατέστησε διαθέσιμες πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τους αρχικά μη αντίστοιχους τύπους προϊόντος, δεν ήταν πλέον αναγκαία η χρήση των πληροφοριών που παρείχαν οι ενωσιακοί παραγωγοί του δείγματος για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 70. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι δεν ήταν σκόπιμο ή αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί η μεθοδολογία που πρότεινε η Jinan Meide. Η Jinan Meide δεν τεκμηρίωσε εξάλλου κανένα αίτημα για περαιτέρω προσαρμογές βάσει του τελικού υπολογισμού.

(81)

Ένας εισαγωγέας επανέλαβε την παρατήρησή του σχετικά με την αδυναμία του να σχολιάσει τον συγκεκριμένο υπολογισμό, καθώς δεν τέθηκαν στη διάθεσή του οι λεπτομέρειες της υποκείμενης μεθοδολογίας υπολογισμού, και ζήτησε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκε ο τελικά προτεινόμενος δασμολογικός συντελεστής, ώστε να παράσχει ουσιαστικότερες παρατηρήσεις. Επανέλαβε επίσης τις παρατηρήσεις του σχετικά με τις επιστροφές για δασμούς που καταβλήθηκαν βάσει ενός ακυρωμένου κανονισμού για τις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν πριν από την καταγραφή.

(82)

Τα παραπάνω επιχειρήματα εξετάστηκαν, αντίστοιχα, στην αιτιολογική σκέψη 68 και στις αιτιολογικές σκέψεις 34 έως 46.

(83)

Δεδομένου ότι το αποκατασταθέν περιθώριο ντάμπινγκ είναι χαμηλότερο από το περιθώριο ζημίας, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, ο δασμολογικός συντελεστής αντιντάμπινγκ θα πρέπει να καθοριστεί στο επίπεδο του συντελεστή ντάμπινγκ. Κατά συνέπεια, ο εκ νέου επιβληθείς δασμολογικός συντελεστής αντιντάμπινγκ για την Jinan Meide έχει ως εξής.

(84)

Το αναθεωρημένο επίπεδο δασμών αντιντάμπινγκ εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 21 του κανονισμού περί καταγραφής, δεν θα εισπραχθούν δασμοί υψηλότεροι από 39,2 % πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Δεδομένου ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ που προκύπτει από την παρούσα διαδικασία είναι χαμηλότερος, οι τελωνειακές αρχές καλούνται να εισπράξουν το κατάλληλο ποσό για τις εισαγωγές όσον αφορά τη Jinan Meide (δηλαδή 36,0 %) και να επιστρέψουν το τυχόν υπερβάλλον ποσό που έχει εισπραχθεί έως τώρα, σύμφωνα με την ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία.

(85)

Δυνάμει του άρθρου 109 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 για τα ποσά που πρέπει να επιστραφούν σύμφωνα με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το επιτόκιο που καταβάλλεται θα πρέπει να είναι εκείνο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, όπως αυτό δημοσιεύεται στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης την πρώτη ημερολογιακή ημέρα κάθε μήνα.

(86)

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή έκρινε σκόπιμο να επιβληθεί εκ νέου οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ ύψους 36,0 % στις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο και χυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη, εξαιρουμένων των εξαρτημάτων σωμάτων συμπίεσης που φέρουν μετρικό σπείρωμα ISO DIN 13 και των κοχλιωτών κυκλικών κιβωτίων σύνδεσης από ελατό χυτοσίδηρο χωρίς καπάκι, τα οποία εμπίπτουν επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ ex 7307 19 10 (κωδικοί TARIC 7307191010 και 7307191020), καταγωγής ΛΔΚ, που κατασκευάζονται από την Jinan Meide.

(87)

Ως αποτέλεσμα της επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων (35) αυτού του προϊόντος, η οποία επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές κοχλιωτών χυτών εξαρτημάτων σωληνώσεων, από ελατό χυτοσίδηρο και χυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη, καταγωγής ΛΔΚ και Ταϊλάνδης, οι δασμοί αντιντάμπινγκ που καθιερώθηκαν στην αρχική έρευνα διατηρούνται έως τις 24 Ιουλίου 2024.

(88)

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036,