(1)

Τα αντισταθμιστικά μέτρα για τις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου («PET») καταγωγής Ινδίας είναι σε ισχύ από το 2000 (2). Τα μέτρα αυτά διατηρήθηκαν σε ισχύ με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 461/2013 του Συμβουλίου (3), ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος.

(2)

Τα μέτρα αντιντάμπινγκ για τις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου («PET») καταγωγής Ινδίας είναι σε ισχύ από το 2000 (4). Τα εν λόγω μέτρα διατηρήθηκαν τελευταία φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 192/2007 του Συμβουλίου (5), κατόπιν επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος τους. Στις 24 Φεβρουαρίου 2012 η Επιτροπή κίνησε διαδικασία επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος. Με την εκτελεστική απόφαση 2013/226/ΕΕ (6), το Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση της Επιτροπής για εκτελεστικό κανονισμό του Συμβουλίου για τη διατήρηση σε ισχύ του δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές PET καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας και, κατά συνέπεια, τα μέτρα αντιντάμπινγκ έληξαν.

(3)

Το 2000 η Επιτροπή αποδέχθηκε, με την απόφαση 2000/745/ΕΚ (7), αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές («οι αναλήψεις υποχρεώσεων»), που προσφέρθηκαν από τις εξής ινδικές, μεταξύ άλλων, εταιρείες σε σχέση με τη διαδικασία αντιντάμπινγκ και τη διαδικασία κατά των επιδοτήσεων: Pearl Engineering Polymers Limited («Pearl») και Reliance Industries Limited («Reliance»). Το 2005 η Επιτροπή αποδέχθηκε, με την απόφαση 2005/697/ΕΚ (8) για την τροποποίηση της απόφασης 2000/745/ΕΚ, ανάληψη υποχρέωσης από την ινδική εταιρεία South ASEAN Petrochem Limited η οποία, λόγω συγχώνευσης, μετονομάστηκε σε Dhunseri Petrochem & Tea Limited («Dhunseri») (9).

(4)

Μια μεταβολή των περιστάσεων κατά την υλοποίηση των αναλήψεων υποχρεώσεων μπορεί να δικαιολογήσει τη λήψη απόφασης από την Επιτροπή για την ανάκληση, στο πλαίσιο της άσκησης των εξουσιών της, της αποδοχής των αναλήψεων υποχρεώσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.

(5)

Η κατάργηση των μέτρων αντιντάμπινγκ και η διατήρηση των αντισταθμιστικών δασμών συνιστούν μεταβολή των περιστάσεων υπό τις οποίες έγιναν δεκτές οι αναλήψεις υποχρεώσεων. Οι αναλήψεις υποχρεώσεων έγιναν δεκτές όταν τα μέτρα αντιντάμπινγκ και τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων ήταν σε ισχύ. Ο βασικός πυρήνας των αναλήψεων υποχρεώσεων, η ελάχιστη τιμή εισαγωγής («MIP»), αντανακλά και τη συνιστώσα «ντάμπινγκ» και τη συνιστώσα «επιδοτήσεις». Σήμερα δεν υφίσταται συνιστώσα ντάμπινγκ. Συνεπώς, η ΜΙΡ δεν βρίσκεται στο κατάλληλο επίπεδο.

(6)

Επιπροσθέτως, μια από τις ινδικές εταιρείες, η Pearl, δεν τήρησε την υποχρέωσή της για την υποβολή αναφοράς στην Επιτροπή. Η εταιρεία δεν υπέβαλε τριμηνιαίες εκθέσεις πωλήσεων. Η Επιτροπή δεν είναι, συνεπώς, σε θέση να παρακολουθεί αποτελεσματικά την ανάληψη υποχρέωσης.

(7)

Οι διατάξεις της ανάληψης υποχρέωσης ορίζουν ότι η μη υποβολή εκθέσεων συνιστά παράβαση της ανάληψης υποχρέωσης. Πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου (10) επιβεβαίωσε επίσης ότι οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων πρέπει να θεωρούνται βασικές υποχρεώσεις για την ορθή λειτουργία της ανάληψης υποχρέωσης.

(8)

Η αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης της Pearl πρέπει, συνεπώς, να ανακληθεί.

(9)

Δόθηκε η δυνατότητα και στις τρεις εταιρείες να εκθέσουν τις απόψεις τους και να υποβάλουν γραπτές παρατηρήσεις. Δύο ινδικές εταιρείς και η επιτροπή κατασκευαστών PET στην Ευρώπη (CPME), που εκπροσωπεί τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, υπέβαλε παρατηρήσεις.

(10)

Μια εταιρεία υποστήριξε ότι η πρόταση για την ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης στερείτο νομικής βάσης. Το μέρος υποστήριξε ότι το άρθρο 13 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων δεν ανέφερε ρητώς «μεταβολή των περιστάσεων» και συνέδεσε τη δυνατότητα ανάκλησης της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης με περιπτώσεις παραβιάσεων. Το επιχείρημα αυτό απορρίφθηκε. Βεβαίως, το άρθρο 13 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων δεν αναφέρει ρητώς «μεταβολή των περιστάσεων». Ωστόσο, σαφώς δεν περιορίζει τις περιστάσεις κατά τις οποίες η Επιτροπή δύναται να ανακαλέσει την αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης σε περιπτώσεις παραβιάσεων. Αναφέρει ότι «[σ]ε περίπτωση παραβίασης ή ανάκλησης των αναλήψεων υποχρεώσεων από οποιοδήποτε μέρος των αναλήψεων υποχρεώσεων, ή σε περίπτωση ανάκλησης της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης από την Επιτροπή, [προσθήκη έμφασης] η αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης ανακαλείται, κατόπιν διαβουλεύσεων, […]». Συνεπώς, χαρακτηρίζει την ανάκληση της αποδοχής ανάληψης υποχρέωσης ως ικανό λόγο για ανάκληση.

(11)

Είναι γεγονός ότι η διακριτική εξουσία της Επιτροπής ως προς την αποδοχή ή την απόρριψη μιας ανάληψης υποχρέωσης πρέπει να συνοδεύεται από την εξουσία να ανακαλεί την αποδοχή μιας ανάληψης υποχρέωσης, αν οι περιστάσεις βάσει των οποίων έγιναν δεκτά τα προσφερόμενα άλλαξαν. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου «ο χαρακτήρας των υποχρεώσεων αυτών ως αποδεκτών καθορίζεται από τα όργανα στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτουν (11).» Η εν λόγω διακριτική εξουσία είναι, γενικά, ευρεία στον τομέα των μέτρων προστασίας του εμπορίου, διότι τα Δικαστήρια της Ένωσης αναγνωρίζουν ότι στο εν λόγω πεδίο, τα όργανα πρέπει να εξετάζουν πολύπλοκες οικονομικές, πολιτικές και νομικές καταστάσεις. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή «διαθέτει […] κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων που της αναγνωρίζει [ο βασικός κανονισμός], ευρεία εξουσία εκτιμήσεως για να προσδιορίζει, σε συνάρτηση με τα συμφέροντα της Κοινότητας, τα μέτρα που πρέπει ενδεχομένως να λάβει προς αντιμετώπιση της διαπιστούμενης καταστάσεως» (12). Συνεπώς, όταν η Επιτροπή αποδέχεται, απορρίπτει ή ανακαλεί μια ανάληψη υποχρέωσης, διαθέτει την αναγκαία διακριτική εξουσία για να μπορεί να υλοποιήσει τα μέτρα εμπορικής άμυνας προς όφελος της Ένωσης.

(12)

Επομένως, η Επιτροπή απορρίπτει το επιχείρημα ότι μεταβολή των περιστάσεων, σε σύγκριση με όσα είχαν υποστηριχθεί την εποχή της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λόγος για την ανάκληση της αποδοχής.

(13)

Μία εταιρεία υποστήριξε ότι η απόφαση 2013/223/ΕΕ της Επιτροπής (13) επιβεβαίωσε την αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης. Σχετικό με αυτό επιχείρημα ήταν ότι το άρθρο 2 παράγραφος 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 461/2013 για την επιβολή οριστικού δασμού συνιστούσε ακόμη μία αναγνώριση για το ότι η ανάληψη υποχρέωσης παρέμενε σε ισχύ μετά τη λήξη ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ. Και τα δύο επιχειρήματα είναι παραπλανητικά. Με την απόφαση 2013/223/ΕΕ, η Επιτροπή ανακάλεσε την αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων μιας ινδονησιακής και μιας ινδικής εταιρείας που παρέβαιναν τις υποχρεώσεις τους για υποβολή αναφοράς. Η ανάκληση για μια εταιρεία δεν αντίκειται με κανένα τρόπο σε μελλοντική απόφαση της Επιτροπής για ανάκληση της αποδοχής άλλων αναλήψεων υποχρεώσεων, αν μια τέτοια ενέργεια επιβληθεί υπό το φως των περιστάσεων μιας ιδιαίτερης περίπτωσης.

(14)

Συνεπώς, ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 461/2013, που δημοσιεύτηκε στις 23 Μαΐου 2013, εξέφραζε την τροποποίηση της απόφασης 2000/745/ΕΚ λόγω έκδοσης της απόφασης 2013/223/ΕΕ (ανάκληση για μια ινδονησιακή και μια ινδική εταιρεία). Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 461/2013 για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού δημοσιεύτηκε την ίδια ημέρα με την εκτελεστική απόφαση 2013/226/ΕΕ με την οποία το Συμβούλιο κατάργησε τον δασμό αντιντάμπινγκ. Οι συνέπειες της απόφασης αυτής μπορούσαν να αξιολογηθούν από την Επιτροπή μόνον μετά την έκδοσή της.

(15)

Τα επιχειρήματα του μέρους, συνεπώς, απορρίφθηκαν.

(16)

Μια εταιρεία ζήτησε από την Επιτροπή να αφαιρέσει από τη MIP ένα ποσό που αντιστοιχεί στον ορισθέντα δασμό αντιντάμπινγκ και, τοιουτοτρόπως, να εξισώσει τη MIP με το βασικό μέτρο —τον αντισταθμιστικό δασμό. Αυτό δεν μπορούσε να γίνει. Πρώτιστα, βάσει των όρων της ανάληψης υποχρέωσης, τυχόν αναθεώρηση του πεδίου εφαρμογής και των ελάχιστων τιμών είναι δυνατή μόνον μέσω ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 19 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων. Δεύτερον, η εταιρεία ζήτησε καθαρά αφαίρεση από την τρέχουσα ΜΙΡ των ποσών που αντιστοιχούσαν στο ποσό του ορισθέντα δασμού αντιντάμπινγκ. Στην τρέχουσα ανάληψη υποχρέωσης η MIP και ο μηχανισμός αναπροσαρμογής βασίζονται είτε στη μη ζημιογόνο τιμή, η οποία έχει καθοριστεί για την ενωσιακή αγορά (τιμή-στόχος) ή στην κανονική τιμή (ανάλογα με την εταιρεία) όπως προσδιορίστηκε το 1999. Στην τελευταία περίπτωση, αφού ο δασμός αντιντάμπινγκ έληξε, ολόκληρη η βάση για τη MIP δεν υφίσταται. Αν η ανάληψη υποχρέωσης είχε αξιολογηθεί μόνο ως προς τον αντισταθμιστικό δασμό, η τιμή εξαγωγής (αυξημένη κατά το ποσό του ορισθέντα αντισταθμιστικού δασμού) θα μπορούσε να είχε γίνει σημείο αναφοράς για τη MIP. Για να καθοριστεί η δέουσα MIP, η Επιτροπή θα έπρεπε πρώτα να προσδιορίσει την τιμή εξαγωγής που θα χρησίμευε ως σημείο αναφοράς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να βρεθεί εύκολα τέτοιο σημείο αναφοράς, κι αυτό, μεταξύ άλλων, διότι τα μέτρα ήταν σε ισχύ για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, ο μηχανισμός αναπροσαρμογής που εφαρμόζεται επί του παρόντος συνδέεται με τη μη ζημιογόνο τιμή (τιμή στόχος) ή η κανονική τιμή δεν μπορεί απλά να ταυτιστεί με την εξαγωγική τιμή. Τυχόν απλή μαθηματική αναπροσαρμογή θα απαιτούσε όλα τα αναγκαία στοιχεία για τον υπολογισμό της MIP να εντοπίζονται εύκολα και να είναι αδιαμφισβήτητα. Μόνο τότε η Επιτροπή μπορεί να εγγυηθεί την ισοδυναμία της ανάληψης υποχρέωσης με το ισχύον μέτρο. Ο όρος αυτός δεν ικανοποιείται στη συγκεκριμένη περίπτωση. Μια απλή μαθηματική πράξη, όπως προτείνει ο αιτών, είναι συνεπώς αδύνατη.

(17)

Η Επιτροπή πρέπει να ενεργήσει εγκαίρως ως προς την ισχύουσα ανάληψη υποχρέωσης, ώστε να συμβαδίσει με την απόφαση του Συμβουλίου να καταργήσει τους ισχύοντες αντιντάμπινγκ δασμούς. Επομένως, πρέπει να αποφευχθεί τυχόν περαιτέρω καθυστέρηση. Η ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης δεν προδικάζει τυχόν μελλοντική απόφαση, αν μια εταιρεία επιθυμεί να υποβάλει προσφορά ανάληψης υποχρέωσης.

(18)

Σε συνέχεια της δεύτερης κοινοποίησης των ευρημάτων της Επιτροπής, ένα μέρος επανέλαβε ότι η ελάχιστη τιμή εισαγωγής θα πρέπει να μειωθεί με μια απλή μαθηματική πράξη. Αμφισβήτησε το σκεπτικό της Επιτροπής για το θέμα αυτό χαρακτηρίζοντάς το «άτοπο και χωρίς έρεισμα». Ωστόσο, η θέση αυτή δεν στηρίχθηκε με άλλα επιχειρήματα και πρέπει συνεπώς να απορριφθεί. Σε κάθε περίπτωση, ο ισχυρισμός αντικρούστηκε στην αιτιολογική σκέψη 16 ανωτέρω.

(19)

Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός για μαθηματική αναπροσαρμογή της MIP πρέπει να απορριφθεί.

(20)

Μια εταιρεία υποστήριξε ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων πρέπει να διατηρηθούν σε ισχύ όσο εκκρεμεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-422/13 CPME και λοιποί κατά Συμβουλίου. Σύμφωνα με την εν λόγω εταιρεία, αν ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής επιτύγχανε να θέσει σε αμφισβήτηση την εκτελεστική απόφαση 2013/226/ΕΕ για την κατάργηση των δασμών αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή θα ήταν υποχρεωμένη να επαναλάβει την ανάληψη υποχρέωσης. Το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί. Η Επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει την τρέχουσα κατάσταση και να ενεργήσει εγκαίρως ώστε να συμβαδίσει με την απόφαση του Συμβουλίου να καταργήσει τους ισχύοντες δασμούς αντιντάμπινγκ. Μια πρόβλεψη της δυνητικής έκβασης της υπόθεσης στο Δικαστήριο δεν μπορεί να καθοδηγήσει τις αποφάσεις της Επιτροπής ως προς αυτό. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, η απόφαση σχετικά με τις αναλήψεις υποχρεώσεων πρέπει να ληφθεί έγκαιρα.

(21)

Μια εταιρεία υποστήριξε ότι η παραβίαση της υποχρέωσης υποβολής εκθέσεων από μια εταιρεία δεν θα πρέπει να έχει συνέπειες για τις άλλες εταιρείες. Επιβεβαιώνεται, συνεπώς, ότι μόνο η εταιρεία Pearl παραβίαζε τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων.

(22)

Δύο ινδικές εταιρείες υποστήριξαν ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων θα πρέπει να διατηρηθούν σε ισχύ όσο εκκρεμούν τα αποτελέσματα μιας πιθανής ενδιάμεσης επανεξέτασης της MIP. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, αφού έληξε η ισχύς του δασμού αντιντάμπινγκ, δεν υφίσταται βάση για τη MIP (βλέπε αιτιολογική σκέψη 16 ανωτέρω). Θα πρέπει να ληφθεί έγκαιρα απόφαση για την αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων της μεταβολής αυτής. Παράλληλα, μια εταιρεία μπορεί να ζητήσει επανεξέταση του ισχύοντος μέτρου και, στο πλαίσιο αυτό, να προσφέρει νέα ανάληψη υποχρέωσης μόνο για τα ισχύοντα μέτρα κατά των επιδοτήσεων.

(23)

Σε συνέχεια της δεύτερης κοινοποίησης των ευρημάτων της Επιτροπής, ένα μέρος επανέλαβε ότι η Επιτροπή έπρεπε να ξεκινήσει αυτεπαγγέλτως ενδιάμεση επανεξέταση και η ανάληψη υποχρέωσης να παραμείνει σε ισχύ μέχρι την κατάληξη της επανεξέτασης.

(24)

Η Επιτροπή επισημαίνει πρώτα και κύρια ότι έχει τη διακριτική ευχέρεια να ξεκινήσει μια έρευνα επανεξέτασης κατά των επιδοτήσεων. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση μια έρευνα επανεξέτασης συνδέεται με την επιθυμία ενός εξαγωγέα να προσφέρει μια νέα ανάληψη υποχρέωσης. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν έχει λόγο να ξεκινήσει επανεξέταση χωρίς την προσφορά νέας ανάληψης υποχρέωσης από τον ενδιαφερόμενο εξαγωγέα, σύμφωνα με το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού.

(25)

Επιπλέον, μια ανάληψη υποχρέωσης πρέπει, ως ισοδύναμο μέτρο, να αντιστοιχεί στο μέτρο που έχει επιβληθεί από το Συμβούλιο. Αυτό δεν ισχύει πλέον και, συνεπώς, η Επιτροπή κατέληξε να προτείνει την απόσυρση της ισχύουσας ανάληψης υποχρέωσης.

(26)

Τα μέρη μπορούν πράγματι να ζητήσουν ενδιάμεση επανεξέταση βάσει των διατάξεων του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων και κάθε ενδεχόμενη νέα προσφορά ανάληψης υποχρέωσης θα εξεταζόταν στο πλαίσιο μιας τέτοιας επανεξέτασης.

(27)

Σε συνέχεια της δεύτερης κοινοποίησης των ευρημάτων της Επιτροπής, ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι η ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης «αντί να μειώσει το επίπεδο της προστασίας σύμφωνα και με τη λήξη των μέτρων αντιντάμπινγκ, […] [θα] καθιστούσε αδύνατες τις εισαγωγές για τους χρήστες PET». Η Επιτροπή σημειώνει ως προς αυτό ότι εν απουσία ανάληψης υποχρέωσης, η ελάχιστη τιμή εισαγωγής παύει να είναι σημείο αναφοράς για έναν εξαγωγέα. Το μέρος δεν τεκμηρίωσε τον λόγο για τον οποίο ο αντισταθμιστικός δασμός θα εμπόδιζε τους ινδούς εξαγωγείς να εισάγουν. Σε κάθε περίπτωση, ο σκοπός της επιβολής μέτρων και η αποδοχή μιας ανάληψης υποχρέωσης, εφόσον ενδείκνυται, δεν αφορά την ικανότητα των χρηστών για εισαγωγές. Ο σκοπός είναι η καθιέρωση ενός επιπέδου προστασίας, όπως επισημαίνει το μέρος. Τα συμφέροντα των χρηστών αξιολογήθηκαν στο πλαίσιο του συμφέροντος της Ένωσης για επιβολή μέτρων μαζί με τα συμφέροντα όλων των άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Το συμπέρασμα είναι ότι η επιβολή μέτρων δεν αντιβαίνει στο συμφέρον της Ένωσης. Το επιχείρημα συνεπώς απορρίφθηκε.

(28)

Κανένα από τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν ήταν σε θέση να μεταβάλει την πρόταση της Επιτροπής για ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης.

(29)

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, πρέπει να ανακληθεί η αποδοχή της ανάληψης υποχρεώσεων και να καταργηθεί η απόφαση 2000/745/ΕΚ. Επίσης, οι οριστικοί αντισταθμιστικοί δασμοί που επιβλήθηκαν με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 461/2013 θα πρέπει να εφαρμοστούν στις εισαγωγές PET που παράγουν οι εταιρείες Dhunseri, Reliance και Pearl (πρόσθετος κωδικός TARIC Α585 για την Dhunseri, πρόσθετος κωδικός TARIC A181 για την Reliance και πρόσθετος κωδικός TARIC Α182 για την Pearl),