ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Κοινές προδιαγραφές των εθνικών προγραμμάτων ποιοτικού ελέγχου που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη στον τομέα της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας

1. ΟΡΙΣΜΟΙ

1.1.

Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος, νοείται ως:

(1)	“ετήσιος όγκος κίνησης”, ο συνολικός αριθμός επιβατών που φθάνουν, αναχωρούν ή μετεπιβιβάζονται (εφάπαξ καταμέτρηση)·

(2)	“αρμόδια αρχή”, η εθνική αρχή που έχει ορίσει κάθε κράτος μέλος βάσει του άρθρου 9 ως αρμόδια για το συντονισμό και την παρακολούθηση της εφαρμογής του εθνικού προγράμματος ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας·

(3)	“επιθεωρητής ασφαλείας”, κάθε πρόσωπο που ασκεί εθνικές δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης για λογαριασμό της αρμόδιας αρχής·

(4)	“πιστοποίηση”, η επίσημη αξιολόγηση και επιβεβαίωση από την αρμόδια αρχή ή για λογαριασμό της ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο διαθέτει τα αναγκαία προσόντα σε αποδεκτό επίπεδο για να εκτελεί καθήκοντα επιθεωρητή, όπως έχει ορίσει η αρμόδια αρχή·

(5)	“δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης”, κάθε διαδικασία ή διεργασία εκτίμησης της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και του εθνικού προγράμματος ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας·

(6)	“έλλειψη”, κάθε παράλειψη συμμόρφωσης προς επιβαλλόμενη απαίτηση της αεροπορικής ασφάλειας·

(7)	“ειδική επιθεώρηση”, η εξέταση της εφαρμογής των μέτρων και διαδικασιών ασφάλειας προκειμένου να προσδιορισθεί εάν εφαρμόζονται αποτελεσματικά και με βάση τα απαιτούμενα πρότυπα και να διαπιστωθούν τυχόν ελλείψεις·

(8)	“συνέντευξη”, ο προφορικός έλεγχος από επιθεωρητή προκειμένου να διαπιστώσει εάν εφαρμόζονται ειδικά μέτρα ή διαδικασίες ασφάλειας·

(9)	“παρατήρηση”, ο οπτικός έλεγχος από επιθεωρητή ότι εφαρμόζεται μέτρο ή διαδικασία ασφάλειας·

(10)	“αντιπροσωπευτικό δείγμα”, η επιλογή από σειρά πιθανών επιλογών προς παρακολούθηση, ικανή σε αριθμό και εμβέλεια για να αποτελέσει τη βάση εξαγωγής γενικών συμπερασμάτων όσον αφορά τα πρότυπα εφαρμογής·

(11)	“γενική επιθεώρηση ασφάλειας”, η εξονυχιστική εξέταση των μέτρων και διαδικασιών ασφάλειας για να διαπιστωθεί εάν εφαρμόζονται πλήρως σε συνεχή βάση·

(12)	“δοκιμή”, δοκιμασία των μέτρων ασφάλειας της αεροπορίας από έκνομες ενέργειες, κατά την οποία η αρμόδια αρχή προσομοιώνει την πρόθεση διάπραξης παράνομης ενέργειας προκειμένου να εξετασθεί η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής των υπαρχόντων μέτρων ασφαλείας·

(13)	“επαλήθευση”, η ενέργεια επιθεωρητή για να διαπιστώσει εάν όντως εφαρμόζεται ένα συγκεκριμένο μέτρο ασφάλειας·

(14)	“τρωτότητα”, κάθε αδύνατο σημείο των εφαρμοζόμενων μέτρων και διαδικασιών, εκμεταλλεύσιμο για τη διάπραξη έκνομης ενέργειας.

2. ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΟΔΙΑΣ ΑΡΧΗΣ

2.1.

Τα κράτη μέλη παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τις αναγκαίες εξουσίες για την παρακολούθηση και την επιβολή όλων των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού και των εκτελεστικών πράξεών του, καθώς και την εξουσία να επιβάλλουν ποινές σύμφωνα με το άρθρο 21.

2.2.

Η αρμόδια αρχή διεξάγει δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης και έχει τις εξουσίες που είναι αναγκαίες για να απαιτεί την αποκατάσταση εντός καθορισμένων προθεσμιών τυχόν ελλείψεων που διαπιστώνονται.

2.3.

Καθορίζεται διαβαθμισμένη και αναλογική προσέγγιση για τις δραστηριότητες αποκατάστασης των ελλείψεων και για μέτρα επιβολής. Η προσέγγιση αυτή συνίσταται σε σταδιακές ενέργειες που πρέπει να ακολουθούνται μέχρι να επιτευχθεί η αποκατάσταση, μεταξύ των οποίων είναι:

α)	συμβουλές και συστάσεις·

β)	επίσημη προειδοποίηση·

γ)	ειδοποίηση εκτέλεσης·

δ)	διοικητικές κυρώσεις και ένδικες προσφυγές.

Η αρμόδια αρχή μπορεί να παραλείψει μία ή περισσότερες από τις ανωτέρω σταδιακές ενέργειες, ειδικά όταν πρόκειται για σοβαρή ή συστηματική έλλειψη.

3. ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΟΙΟΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

3.1.

Οι στόχοι του εθνικού προγράμματος ποιοτικού ελέγχου είναι να ελέγχεται εάν εφαρμόζονται αποτελεσματικά και με τον κατάλληλο τρόπο τα μέτρα ασφάλειας της αεροπορίας από έκνομες ενέργειες και να προσδιορίζεται το επίπεδο συμμόρφωσης με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και με το εθνικό πρόγραμμα ποιοτικού ελέγχου της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας, με τη διεξαγωγή δραστηριοτήτων παρακολούθησης της συμμόρφωσης.

3.2.

Το εθνικό πρόγραμμα ποιοτικού ελέγχου πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α)	οργανωτική δομή, αρμοδιότητες και πόρους·

β)	περιγραφή των καθηκόντων και των απαιτούμενων προσόντων επιθεωρητών ασφαλείας·

γ)

δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης, συμπεριλαμβανομένων της έκτασης των γενικών και ειδικών επιθεωρήσεων ασφαλείας, των δοκιμών, και, μετά από παραβίαση ή ενδεχόμενη παραβίαση της ασφάλειας, διερευνήσεις, συχνότητες των γενικών και ειδικών επιθεωρήσεων ασφάλειας, καθώς επίσης κατάταξη της συμμόρφωσης·

δ)	επιθεωρήσεις αξιολόγησης επικινδυνότητας εφόσον πρέπει να επανεκτιμηθούν οι ανάγκες ασφάλειας·

ε)	δραστηριότητες αποκατάστασης των ελλείψεων, με τις σχετικές λεπτομέρειες υποβολής των εκθέσεων για τις ελλείψεις, τις επαναληπτικές επιθεωρήσεις και τα μέτρα αποκατάστασης, για να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τους επιβαλλόμενους όρους αεροπορικής ασφάλειας·

στ)	εκτελεστικά μέτρα και, εφόσον χρειάζεται, ποινές, όπως ορίζουν τα σημεία 2.1 και 2.3 του παρόντος παραρτήματος·

ζ)	υποβολή εκθέσεων για τις διεξαγόμενες δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης, καθώς και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ εθνικών φορέων για τα επίπεδα συμμόρφωσης, εφόσον χρειάζεται·

η)	διαδικασία παρακολούθησης των μέτρων εσωτερικού ποιοτικού ελέγχου αερολιμένων, εκμεταλλευομένων αεροσκάφος και λοιπών φορέων·

θ)	διαδικασία καταγραφής και ανάλυσης των αποτελεσμάτων του εθνικού προγράμματος ποιοτικού ελέγχου, για να διαπιστώνονται οι τάσεις και να καθοδηγείται η μελλοντική εξέλιξη της ασκούμενης πολιτικής.

4. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ

4.1.

Όλοι οι αερολιμένες, οι εκμεταλλευόμενοι αεροσκάφος και άλλοι φορείς με ευθύνες στον τομέα της ασφάλειας της αεροπορίας από έκνομες ενέργειες παρακολουθούνται τακτικά ώστε να εξασφαλίζεται ταχεία ανίχνευση και διόρθωση των ελλείψεων.

4.2.

Η παρακολούθηση γίνεται με βάση το εθνικό πρόγραμμα ποιοτικού ελέγχου, ανάλογα με τον βαθμό απειλής, τον τύπο και τη φύση των δραστηριοτήτων, το επίπεδο εφαρμογής, τα αποτελέσματα του εσωτερικού ποιοτικού ελέγχου αερολιμένων, εκμεταλλευομένων αεροσκάφος και άλλων φορέων, καθώς και με άλλους παράγοντες και εκτιμήσεις που επηρεάζουν τη συχνότητα της παρακολούθησης.

4.3.

Η παρακολούθηση περιλαμβάνει την εφαρμογή και αποτελεσματικότητα των μέτρων εσωτερικού ποιοτικού ελέγχου των αερολιμένων, εκμεταλλευομένων αεροσκάφος και άλλων φορέων.

4.4.

Η παρακολούθηση σε κάθε αερολιμένα πραγματοποιείται με κατάλληλο συνδυασμό δραστηριοτήτων παρακολούθησης της συμμόρφωσης και παρέχει αναλυτική εικόνα της επιτόπου εφαρμογής των μέτρων ασφάλειας.

4.5.

Η διαχείριση, ο καθορισμός των προτεραιοτήτων και η οργάνωση του προγράμματος ποιοτικού ελέγχου εκτελούνται ανεξάρτητα από την επιχειρησιακή εφαρμογή των μέτρων που λαμβάνονται σύμφωνα με το εθνικό πρόγραμμα ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας.

4.6.

Οι δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης περιλαμβάνουν γενικές, ειδικές επιθεωρήσεις ασφαλείας και δοκιμές.

5. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

5.1.

Η μεθοδολογία διεξαγωγής των δραστηριοτήτων παρακολούθησης της συμμόρφωσης ανταποκρίνεται σε τυποποιημένη προσέγγιση, η οποία περιλαμβάνει ανάθεση καθηκόντων, προγραμματισμό, προετοιμασία, επιτόπια δραστηριότητα, κατάταξη ευρημάτων, ολοκλήρωση της έκθεσης αναφοράς και διαδικασία αποκατάστασης της συμμόρφωσης.

5.2.

Οι δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης βασίζονται στη συστηματική συλλογή πληροφοριών μέσω παρατηρήσεων, συνεντεύξεων, εξέτασης εγγράφων και επαληθεύσεων.

5.3.

Στις δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης συμπεριλαμβάνονται τόσο οι προαναγγελλόμενες, όσο και οι μη προαναγγελλόμενες δραστηριότητες.

6. ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

6.1.

Οι γενικές επιθεωρήσεις ασφάλειας καλύπτουν:

α)	όλα τα μέτρα ασφάλειας σε αερολιμένα· ή

β)	όλα τα μέτρα ασφάλειας που εφαρμόζονται από συγκεκριμένο αερολιμένα, αεροσταθμό αερολιμένα, εκμεταλλευόμενο αεροσκάφος ή φορέα· ή

γ)	συγκεκριμένο τμήμα του εθνικού προγράμματος ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας.

6.2.

Στη μεθοδολογία διεξαγωγής των γενικών επιθεωρήσεων ασφάλειας συνεκτιμώνται τα εξής στοιχεία:

α)	προαναγγελία της γενικής επιθεώρησης και διαβίβαση ερωτηματολογίου πριν από την επιθεώρηση, αναλόγως·

β)	στάδιο προετοιμασίας το οποίο περιλαμβάνει εξέταση του συμπληρωμένου ερωτηματολογίου πριν από την επιθεώρηση και άλλη σχετική τεκμηρίωση·

γ)	προκαταρκτική ενημέρωση των εκπροσώπων του αερολιμένα/εκμεταλλευόμενου αεροσκάφους/φορέα πριν από την έναρξη της επιτόπιας δραστηριότητας παρακολούθησης·

δ)	επιτόπια δραστηριότητα·

ε)	απολογισμός και αναφορά·

στ)	όπου διαπιστώνονται ελλείψεις, η διαδικασία αποκατάστασης και σχετική παρακολούθηση της διαδικασίας αυτής.

6.3.

Για να επιβεβαιωθεί η εφαρμογή των μέτρων ασφάλειας, η διεξαγωγή της γενικής επιθεώρησης ασφάλειας βασίζεται σε συστηματική συλλογή πληροφοριών με μία ή περισσότερες από τις κάτωθι μεθόδους:

α)	εξέταση εγγράφων·

β)	παρατηρήσεις·

γ)	συνεντεύξεις·

δ)	επαληθεύσεις.

6.4.

Αερολιμένες με ετήσιο όγκο κίνησης άνω των 10 εκατ. επιβατών υπόκεινται, τουλάχιστον κάθε 4 έτη, σε γενική επιθεώρηση ασφάλειας η οποία καλύπτει όλα τα πρότυπα αεροπορικής ασφάλειας από έκνομες ενέργειες. Η εξέταση περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικό δείγμα πληροφοριών.

7. ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ

7.1.

Οι ειδικές επιθεωρήσεις καλύπτουν τουλάχιστον μία δέσμη άμεσα συνδεόμενων μέτρων ασφαλείας του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού και των σχετικών πράξεων εφαρμογής, τα οποία παρακολουθούνται ως ενιαία δραστηριότητα ή επί εύλογο χρονικό διάστημα, το οποίο κανονικά δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες. Η εξέταση περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικό δείγμα πληροφοριών.

7.2.

Μια δέσμη άμεσα συνδεόμενων μέτρων ασφαλείας απαρτίζεται από δύο ή περισσότερες απαιτήσεις που περιλαμβάνει το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και οι σχετικές πράξεις εφαρμογής, οι οποίες αλληλοεπηρεάζονται τόσο πολύ, ώστε η επίτευξη του στόχου να είναι δυνατή μόνον με ταυτόχρονη κατάλληλη εκτίμησή τους. Οι δέσμες αυτές περιλαμβάνουν τις δέσμες που αναφέρονται στο προσάρτημα I του παρόντος παραρτήματος.

7.3.

Οι ειδικές επιθεωρήσεις δεν προαναγγέλλονται. Εφόσον η αρμόδια αρχή κρίνει ότι αυτό δεν είναι εφικτό, επιτρέπεται η προαναγγελία των επιθεωρήσεων. Στη μεθοδολογία διεξαγωγής ειδικής επιθεώρησης συνεκτιμώνται τα εξής στοιχεία:

α)	στάδιο προετοιμασίας·

β)	επιτόπια δραστηριότητα·

γ)	απολογισμός, εξαρτώμενος από τη συχνότητα και τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης·

δ)	υποβολή έκθεσης/καταγραφή·

ε)	διαδικασία αποκατάστασης και παρακολούθησή της.

7.4.

Για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων ασφάλειας, η διεξαγωγή των ειδικών επιθεωρήσεων βασίζεται σε συστηματική συλλογή πληροφοριών με μία ή περισσότερες από τις κάτωθι τεχνικές:

α)	εξέταση εγγράφων·

β)	παρατηρήσεις·

γ)	συνεντεύξεις·

δ)	επαληθεύσεις.

7.5.

Σε αερολιμένες με ετήσιο όγκο κίνησης άνω των 2 εκατ. επιβατών, όλες οι δέσμες άμεσα συνδεόμενων με την ασφάλεια μέτρων που καθορίζονται στα κεφάλαια 1 έως 6 του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού επιθεωρούνται τουλάχιστον κάθε 12 μήνες, εκτός εάν κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος πραγματοποιηθεί γενική επιθεώρηση στον αερολιμένα. Η συχνότητα ειδικής επιθεώρησης όλων των μέτρων ασφάλειας που καλύπτονται από τα κεφάλαια 7 έως 12 του παραρτήματος I καθορίζεται από την αρμόδια αρχή βάσει αξιολόγησης της επικινδυνότητας.

7.6.

Εφόσον κράτος μέλος δεν διαθέτει αερολιμένα με ετήσιο όγκο κίνησης άνω των 2 εκατ. επιβατών, οι απαιτήσεις του σημείου 7.5 εφαρμόζονται στον αερολιμένα της επικράτειάς του με τον υψηλότερο ετήσιο όγκο κίνησης.

8. ΔΟΚΙΜΕΣ

8.1.

Δοκιμές πραγματοποιούνται για να εξετάζεται η αποτελεσματικότητα εφαρμογής τουλάχιστον των κάτωθι μέτρων ασφάλειας:

α)	έλεγχος πρόσβασης στις αυστηρά ελεγχόμενες περιοχές ασφάλειας·

β)	προστασία αεροσκαφών·

γ)	έλεγχος ασφάλειας επιβατών και χειραποσκευών·

δ)	έλεγχος ασφάλειας προσωπικού και μεταφερόμενων αντικειμένων·

ε)	προστασία των παραδιδόμενων αποσκευών·

στ)	έλεγχος ασφάλειας φορτίου ή ταχυδρομείου·

ζ)	προστασία φορτίου και ταχυδρομείου.

8.2.

Καταρτίζεται πρωτόκολλο και μεθοδολογία δοκιμής λαμβανομένων υπόψη των νομικών, επιχειρησιακών απαιτήσεων και των απαιτήσεων ασφάλειας. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α)	στάδιο προετοιμασίας·

β)	επιτόπια δραστηριότητα·

γ)	απολογισμό, εξαρτώμενο από τη συχνότητα και τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης·

δ)	υποβολή έκθεσης/καταγραφή·

ε)	διαδικασία αποκατάστασης και παρακολούθησή της.

9. ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ

9.1.

Επιθεωρήσεις αξιολόγησης επικινδυνότητας πραγματοποιούνται όποτε η αρμόδια αρχή κρίνει ότι χρειάζεται νέα αξιολόγηση των εφαρμοζόμενων μέτρων, ώστε να διαπιστωθούν και να αντιμετωπισθούν τυχόν αδυναμίες. Εφόσον διαπιστωθεί αδυναμία, η αρμόδια αρχή απαιτεί την εφαρμογή μέτρων προστασίας, επιπέδου ανάλογου με την αντίστοιχη απειλή.

10. ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

10.1.

Οι δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης αναφέρονται ή καταγράφονται σε τυποποιημένη μορφή, η οποία επιτρέπει συνεχή ανάλυση των τάσεων.

10.2.

Περιλαμβάνονται τα ακόλουθα στοιχεία:

α)	τύπος δραστηριότητας·

β)	παρακολουθούμενος αερολιμένας, εκμεταλλευόμενος αεροσκάφος ή φορέας·

γ)	ημερομηνία και ώρα της δραστηριότητας·

δ)	ονοματεπώνυμα των επιθεωρητών που διεξάγουν τη δραστηριότητα·

ε)	έκταση της δραστηριότητας·

στ)	ευρήματα με βάση τις αντίστοιχες διατάξεις του εθνικού προγράμματος ασφαλείας της πολιτικής αεροπορίας·

ζ)	κατάταξη της συμμόρφωσης·

η)	συστάσεις για διορθωτικές ενέργειες, εφόσον χρειάζεται·

θ)	προθεσμία αποκατάστασης, εφόσον χρειάζεται.

10.3.

Εφόσον διαπιστωθούν ελλείψεις, η αρμόδια αρχή αναφέρει τα σχετικά ευρήματα στον αερολιμένα, τους εκμεταλλευόμενους αεροσκάφος ή φορείς που υποβλήθηκαν σε παρακολούθηση.

11. ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ

11.1.

Με τις δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης αξιολογείται η εφαρμογή του εθνικού προγράμματος ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας, με χρήση του εναρμονισμένου συστήματος κατάταξης του επιπέδου της συμμόρφωσης που καθορίζεται στο προσάρτημα ΙΙ.

12. ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΛΛΕΙΨΕΩΝ

12.1.

Η αποκατάσταση των διαπιστωνόμενων ελλείψεων πραγματοποιείται αμέσως. Εφόσον οι ελλείψεις δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθούν αμέσως, εφαρμόζονται αντισταθμιστικά μέτρα.

12.2.

Η αρμόδια αρχή επιβάλλει σε αερολιμένες, εκμεταλλευόμενους αεροσκάφος ή φορείς υποκείμενους σε δραστηριότητες παρακολούθησης της συμμόρφωσης να υποβάλλουν προς έγκριση σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση τυχόν ελλείψεων αναφερόμενων στις εκθέσεις, καθώς και χρονοδιάγραμμα εφαρμογής των διορθωτικών μέτρων και επιβεβαίωση ότι ολοκληρώθηκε η διαδικασία αποκατάστασης.

13. ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

13.1.

Μετά από επιβεβαίωση εκ μέρους αερολιμένα, εκμεταλλευόμενου αεροσκάφους ή φορέα, υποκείμενου σε παρακολούθηση, ότι έλαβε όλα τα διορθωτικά μέτρα, η αρμόδια αρχή επαληθεύει την εφαρμογή των διορθωτικών μέτρων.

13.2.

Στις επαναληπτικές δραστηριότητες παρακολούθησης χρησιμοποιείται η πλέον συναφής μέθοδος παρακολούθησης.

14. ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

14.1.

Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι η αρμόδια αρχή διαθέτει άμεσα ή υπό την εποπτεία της επαρκή αριθμό επιθεωρητών ασφαλείας για τη διεξαγωγή όλων των δραστηριοτήτων παρακολούθησης της συμμόρφωσης.

15. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

15.1.

Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι οι επιθεωρητές που εκτελούν καθήκοντα για λογαριασμό της αρμόδιας αρχής:

α)	δεν έχουν καμία συμβατική ή χρηματική υποχρέωση έναντι του αερολιμένα, του εκμεταλλευόμενου αεροσκάφος ή του φορέα που πρόκειται να υποβληθεί σε παρακολούθηση και

β)	έχουν τα απαραίτητα επαγγελματικά προσόντα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται επαρκής θεωρητική και πρακτική πείρα στο αντίστοιχο πεδίο.

Οι επιθεωρητές υπόκεινται σε διαδικασία πιστοποίησης ή ισοδύναμης έγκρισης από την αρμόδια αρχή.

15.2.

Οι επιθεωρητές έχουν τα κάτωθι επαγγελματικά προσόντα:

α)

κατανόηση των εφαρμοζόμενων μέτρων ασφάλειας και του τρόπου εφαρμογής τους στις εξεταζόμενες δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων:

—	κατανόηση των αρχών ασφάλειας,

—	κατανόηση των εποπτικών καθηκόντων,

—	κατανόηση παραγόντων που επηρεάζουν τις επιδόσεις του ανθρώπου·

β)	πρακτική γνώση των τεχνολογιών και μεθόδων ασφάλειας·

γ)	γνώση των αρχών, διαδικασιών και μεθόδων παρακολούθησης της συμμόρφωσης·

δ)	πρακτική γνώση των προς εξέταση εργασιών·

ε)	κατανόηση του ρόλου και των εξουσιών επιθεωρητή.

15.3.

Οι επιθεωρητές υποβάλλονται σε περιοδική εκπαίδευση με συχνότητα επαρκή ώστε να εξασφαλίζεται ότι διατηρούν τα προσόντα που ήδη διαθέτουν και αποκτούν νέα ανάλογα με τις εξελίξεις στο πεδίο της ασφάλειας της αεροπορίας.

16. ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

16.1.

Στους επιθεωρητές ασφαλείας που διεξάγουν δραστηριότητες παρακολούθησης παρέχεται η απαραίτητη εξουσία για να αποκτούν την αναγκαία πληροφόρηση για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

16.2.

Οι επιθεωρητές φέρουν κατάλληλη ταυτότητα, η οποία τους επιτρέπει τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων παρακολούθησης της συμμόρφωσης για λογαριασμό της αρμόδιας αρχής και την πρόσβαση σε όλες τις περιοχές, όπου απαιτείται.

16.3.

Οι επιθεωρητές δικαιούνται:

α)	να αποκτούν για την παρακολούθηση άμεση πρόσβαση σε όλες τις αντίστοιχες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των αεροσκαφών και των κτιρίων και

β)	να απαιτούν την ορθή εφαρμογή ή επανάληψη των μέτρων ασφάλειας.

16.4.

Συνεπεία των εξουσιών που ανατίθενται στους επιθεωρητές, η αρμόδια αρχή ενεργεί σύμφωνα με το σημείο 2.3 στις κάτωθι περιπτώσεις:

α)	εσκεμμένη παρενόχληση ή παρακώλυση επιθεωρητή·

β)	παράλειψη ή άρνηση παροχής πληροφοριών που ζητεί ο επιθεωρητής·

γ)	όταν παρέχεται σε επιθεωρητή ψευδής ή παραπλανητική πληροφόρηση με σκοπό την παραπλάνησή του και

δ)	πλαστοπροσωπία επιθεωρητή με σκοπό την παραπλάνηση.

17. ΒΕΛΤΙΣΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

17.1.

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές για τα προγράμματα ποιοτικού ελέγχου, τις μεθοδολογίες διεξαγωγής των γενικών επιθεωρήσεων και τους επιθεωρητές ασφαλείας. Η Επιτροπή διανέμει τα στοιχεία αυτά στα κράτη μέλη.

18. ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

18.1.

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να υποβάλλουν ετησίως σχετική έκθεση στην Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνουν για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει του παρόντος κανονισμού και για την κατάσταση της αεροπορικής ασφάλειας στους αερολιμένες που βρίσκονται στο έδαφός τους. Η περίοδος αναφοράς για την έκθεση καλύπτει την περίοδο από 1η Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου. Η έκθεση υποβάλλεται τρεις μήνες από τη λήξη της περιόδου αναφοράς.

18.2.

Το περιεχόμενο της έκθεσης ανταποκρίνεται στο προσάρτημα III, η δε μορφή της ανταποκρίνεται στον μορφότυπο της Επιτροπής.

18.3.

Η Επιτροπή γνωστοποιεί τα κύρια συμπεράσματα των εκθέσεων αυτών στα κράτη μέλη.

«Προσάρτημα I

Στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνει η δέσμη άμεσα συνδεόμενων με την ασφάλεια μέτρων

Οι δέσμες άμεσα συνδεόμενων με την ασφάλεια μέτρων που αναφέρονται στο σημείο 7.1 του παραρτήματος II περιλαμβάνουν τα κάτωθι στοιχεία του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού και των αντίστοιχων διατάξεων των πράξεων εφαρμογής αυτού:

Για το σημείο 1 — Ασφάλεια αερολιμένα από έκνομες ενέργειες:

i)	σημείο 1.1, ή

ii)	σημείο 1.2 (εξαιρουμένων των διατάξεων για τα δελτία ταυτότητας και τις άδειες εισόδου οχημάτων), ή

iii)	σημείο 1.2 (διατάξεις για τα δελτία ταυτότητας), ή

iv)	σημείο 1.2 (διατάξεις για τις άδειες εισόδου οχημάτων), ή

v)	σημείο 1.3 και τα αντίστοιχα στοιχεία του σημείου 12, ή

vi)	σημείο 1.4, ή

vii)	σημείο 1.5.

Για το σημείο 2 — Οριοθετημένες περιοχές αερολιμένα:

Όλο το σημείο

Για το σημείο 3 — Ασφάλεια αεροσκαφών από έκνομες ενέργειες:

i)	σημείο 3.1, ή

ii)	σημείο 3.2.

Για το σημείο 4 — Επιβάτες και χειραποσκευές:

i)	σημείο 4.1 και τα αντίστοιχα στοιχεία του σημείου 12, ή

ii)	σημείο 4.2, ή

iii)	σημείο 4.3.

Για το σημείο 5 — Ασφάλεια παραδιδόμενων αποσκευών:

i)	σημείο 5.1 και τα αντίστοιχα στοιχεία του σημείου 12, ή

ii)	σημείο 5.2, ή

iii)	σημείο 5.3.

Για το σημείο 6 — Φορτίο και ταχυδρομείο:

i)	όλες οι διατάξεις που αφορούν τον έλεγχο ασφαλείας (screening) και τις διαδικασίες ασφάλειας που εφαρμόζονται από εγκεκριμένο μεταφορικό γραφείο, εξαιρουμένων όσων αναφέρονται στα σημεία ii) έως v) κατωτέρω, ή

ii)	όλες τις διατάξεις που αφορούν τις διαδικασίες ασφάλειας που εφαρμόζονται από γνωστούς αποστολείς, ή

iii)	όλες τις διατάξεις που αφορούν τους συμβεβλημένους αποστολείς, ή

iv)	όλες τις διατάξεις που αφορούν τη μεταφορά φορτίου και ταχυδρομείου, ή

v)	όλες τις διατάξεις που αφορούν την προστασία φορτίου και ταχυδρομείου σε αερολιμένες.

Για το σημείο 7 — Εταιρικό ταχυδρομείο και υλικά αερομεταφορέα:

Όλο το σημείο

Για το σημείο 8 — Προμήθειες πτήσης:

Όλο το σημείο

Για το σημείο 9 — Προμήθειες αερολιμένα:

Όλο το σημείο

Για το σημείο 10 — Μέτρα ασφάλειας κατά την πτήση:

Όλο το σημείο

Για το σημείο 11 — Πρόσληψη και εκπαίδευση προσωπικού:

i)	όλες τις διατάξεις που αφορούν την πρόσληψη προσωπικού σε αερολιμένα, αερομεταφορέα ή φορέα, ή

ii)	όλες τις διατάξεις που αφορούν την εκπαίδευση προσωπικού σε αερολιμένα, αερομεταφορέα ή φορέα.

«Προσάρτημα II

Εναρμονισμένο σύστημα κατάταξης της συμμόρφωσης

Η κατάταξη της συμμόρφωσης που ακολουθεί εφαρμόζεται για την αξιολόγηση της εφαρμογής του εθνικού προγράμματος ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας.

Γενική επιθεώρηση ασφάλειας

Ειδική επιθεώρηση ασφάλειας

Δοκιμή

Πλήρης συμμόρφωση

Συμμόρφωση αλλά επιθυμητή η βελτίωση

Μη συμμόρφωση

Μη συμμόρφωση με σοβαρές ελλείψεις

Δεν εφαρμόζεται.

Δεν επιβεβαιώθηκε

«Προσάρτημα ΙΙΙ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

1. Οργανωτική υποδομή, αρμοδιότητες και πόροι

α)

Δομή της οργάνωσης του ποιοτικού ελέγχου, των αρμοδιοτήτων και των πόρων, συμπεριλαμβανομένων των σχεδιαζόμενων μελλοντικών τροποποιήσεων (βλέπε σημείο 3.2 α).

β)

Αριθμός επιθεωρητών ασφαλείας — τρέχων και προβλεπόμενος (βλέπε σημείο 14).

γ)

Εκπαίδευση που έχουν παρακολουθήσει οι επιθεωρητές (βλέπε σημείο 15.2).

2. Επιχειρησιακές δραστηριότητες παρακολούθησης

Όλες οι διεξαγόμενες δραστηριότητες παρακολούθησης, όπου προσδιορίζονται:

α)	ο τύπος (έλεγχος ασφάλειας, αρχική επιθεώρηση, επαναληπτική επιθεώρηση, δοκιμή, άλλος)·

β)	παρακολουθούμενος αερολιμένας, εκμεταλλευόμενος αεροσκάφος ή φορέας·

γ)

έκταση·

δ)	συχνότητα και

ε)	σύνολο ανθρωποημερών που χρειάσθηκαν.

3. Δραστηριότητες αποκατάστασης των ελλείψεων

α)

Κατάσταση εφαρμογής των δραστηριοτήτων αποκατάστασης των ελλείψεων.

β)

Κύριες δραστηριότητες που διεξάγονται ή προγραμματίζονται (π.χ. νέες θέσεις εργασίας, αγορά εξοπλισμού, εργασίες κατασκευής) και πρόοδος που σημειώθηκε στην αποκατάσταση των ελλείψεων.

γ)

Χρησιμοποιούμενα εκτελεστικά μέτρα επιβολής (βλέπε σημείο 3.2 στοιχείο στ)).

4. Δεδομένα και τάσεις γενικής φύσεως

α)

Συνολικός ετήσιος εθνικός όγκος κίνησης επιβατών και φορτίου και αριθμός κινήσεων αεροσκαφών.

β)

Κατάλογος αερολιμένων ανά κατηγορία.

γ)

Αριθμός αερομεταφορέων που εκτελούν πτήσεις με αναχώρηση από την επικράτεια ανά κατηγορία (εθνικός, κοινοτικός, τρίτης χώρας).

δ)

Αριθμός εγκεκριμένων μεταφορικών γραφείων.

ε)

Αριθμός εταιρειών τροφοδοσίας.

στ)

Αριθμός εταιρειών καθαρισμού.

ζ)

Αριθμός κατά προσέγγιση άλλων φορέων με αρμοδιότητες ασφάλειας πολιτικής αεροπορίας (γνωστοί αποστολείς, εταιρείες επίγειας εξυπηρέτησης).

5. Κατάσταση της αεροπορικής ασφαλείας σε αερολιμένες

Γενικό πλαίσιο της κατάστασης της αεροπορικής ασφάλειας στο κράτος μέλος.F3.2