(1)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1017/68 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1968, περί εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού στους τομείς των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (3), έχει επανειλημμένα τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού.

(2)

Οι κανόνες ανταγωνισμού για τις σιδηροδρομικές, οδικές και εσωτερικές πλωτές μεταφορές αποτελούν ένα από τα στοιχεία της κοινής πολιτικής των μεταφορών, καθώς και της γενικής οικονομικής πολιτικής.

(3)

Οι κανόνες ανταγωνισμού για τους τομείς αυτούς πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ιδιομορφία των μεταφορών.

(4)

Δεδομένου ότι οι κανόνες ανταγωνισμού για τις μεταφορές παρεκκλίνουν από τους γενικούς κανόνες ανταγωνισμού είναι αναγκαίο να παρέχεται στις επιχειρήσεις η δυνατότητα να γνωρίζουν ποια ρύθμιση εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση.

(5)

Το σύστημα κανόνων ανταγωνισμού για τις μεταφορές πρέπει να εφαρμόζεται κατά το ίδιο μέτρο στην από κοινού χρηματοδότηση ή απόκτηση μεταφορικού υλικού ή εξοπλισμού για την από κοινού εκμετάλλευση εκ μέρους ορισμένων ομίλων επιχειρήσεων, καθώς και σε ορισμένες δραστηριότητες επιχειρήσεων που παρέχουν βοηθητικές υπηρεσίες που συνδέονται με τις σιδηροδρομικές, οδικές και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές.

(6)

Για να μην επηρεασθεί το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών και να μη νοθευτεί ο ανταγωνισμός στην εσωτερική αγορά πρέπει να απαγορευθούν κατ’ αρχήν, για τους ανωτέρω τρεις τρόπους μεταφοράς, οι συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, οι αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και οι εναρμονισμένες πρακτικές μεταξύ των επιχειρήσεων, καθώς και η καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης στην εσωτερική αγορά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τέτοια αποτελέσματα.

(7)

Ορισμένοι τύποι συμφωνιών, αποφάσεων και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των μεταφορών, που έχουν σαν μόνο αντικείμενο και αποτέλεσμα την εφαρμογή τεχνικών βελτιώσεων ή την επίτευξη τεχνικής συνεργασίας, δύνανται να εξαιρούνται από την απαγόρευση των συμπράξεων, δεδομένου ότι συμβάλλουν στη βελτίωση της παραγωγικότητας. Βάσει της εμπειρίας από την εφαρμογή αυτού του κανονισμού, το Συμβούλιο δύναται να οδηγηθεί στην τροποποίηση, μετά από πρόταση της Επιτροπής, του καταλόγου των συμφωνιών αυτού του τύπου.

(8)

Για να ευνοηθεί η βελτίωση της σε ορισμένες περιπτώσεις υπερβολικά διάσπαρτης δομής του επαγγέλματος στους τομείς των οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών, θα πρέπει ομοίως να εξαιρούνται από την απαγόρευση των συμπράξεων οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που αποβλέπουν στη δημιουργία και λειτουργία ομίλων επιχειρήσεων στους δύο αυτούς τομείς μεταφοράς που έχουν σαν αντικείμενο την άσκηση μεταφορικών δραστηριοτήτων, περιλαμβανομένης και της από κοινού χρηματοδοτήσεως ή αποκτήσεως μεταφορικού υλικού ή προμηθειών για από κοινού εκμετάλλευση. Αυτή η εξαίρεση γενικού χαρακτήρα δύναται να παραχωρείται μόνο υπό τον όρο ότι η συνολική μεταφορική ικανότητα ενός ομίλου επιχειρήσεων δεν υπερβαίνει ορισμένο ανώτατο όριο και ότι η ατομική μεταφορική ικανότητα των επιχειρήσεων που ανήκουν στον όμιλο δεν υπερβαίνει ορισμένα όρια καθορισμένα έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι καμία από τις επιχειρήσεις αυτές δεν δύναται να κατέχει δεσπόζουσα θέση μέσα στον όμιλο. Η Επιτροπή πρέπει πάντως να έχει τη δυνατότητα να επεμβαίνει, αν σε συγκεκριμένη περίπτωση τέτοιες συμφωνίες θα είχαν αποτελέσματα ασυμβίβαστα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται για να δύναται να θεωρείται νόμιμη μια σύμπραξη και θα αποτελούσαν κατάχρηση της εξαιρέσεως. Το γεγονός πάντως ότι ένας όμιλος διαθέτει συνολική μεταφορική ικανότητα ανώτερη από το καθορισμένο ανώτατο όριο ή δεν δύναται να επωφεληθεί από τη γενικού χαρακτήρα εξαίρεση λόγω της ατομικής μεταφορικής ικανότητας των επιχειρήσεων που ανήκουν στον όμιλο, δεν εμποδίζει αυτό τον όμιλο επιχειρήσεων να εφαρμόζει μια νόμιμη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική κατά το μέτρο που ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις που απαιτούνται για το σκοπό αυτόν από τον παρόντα κανονισμό.

(9)

Κατά πρώτο λόγο εναπόκειται στις επιχειρήσεις να εκτιμήσουν αν στις συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές τους πρωταρχικός στόχος είναι ο περιορισμός του ανταγωνισμού ή τα οικονομικά οφέλη που δικαιολογούν αυτόν τον περιορισμό και, επομένως, να κρίνουν με δική τους ευθύνη τον νόμιμο ή παράνομο χαρακτήρα αυτών των συμφωνιών, αποφάσεων ή εναρμονισμένων πρακτικών.

(10)

Θα πρέπει, επομένως, να επιτραπεί στις επιχειρήσεις να συνάπτουν και να εφαρμόζουν συμφωνίες χωρίς να είναι υποχρεωμένες να τις κοινοποιούν. Αυτό εκθέτει αυτές τις συμφωνίες στον κίνδυνο αναδρομικής ακυρότητας στην περίπτωση που οι συμφωνίες αυτές θα εξετάζονταν από την Επιτροπή μετά από καταγγελία ή με αυτεπάγγελτη επέμβασή της, με την επιφύλαξη εντούτοις της δυνατότητας να κηρύσσονται οι συμφωνίες αυτές νόμιμες αναδρομικά στην περίπτωση που θα υποβάλλονταν σε μια τέτοια εκ των υστέρων εξέταση,